Συνάντηση του υπουργού Σταύρου Αραχωβίτη με την Πανελλαδική Ένωση Μπλόκων
Συνάντηση πραγματοποιείται στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης του υπουργού Σταύρου Αραχωβίτη με την Πανελλαδική Ένωση Μπλόκων.
απε-μπε/Α.ΡΕΜΟΥΝΔΟΣ
Ρεπορτάζ: Βασίλης Σιμόπουλος
Αρχικά τελέσθηκε Αρχιερατικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ.κ. Παντελεήμονος. Έπειτα και στο προαύλιο χώρο του ναού, οι εκδηλώσεις άρχισαν με Χριστουγεννιάτικους ψαλμούς της βυζαντινής χορωδίας του κου Ανέστη Κεφαλά. Τη σκυτάλη στη συνέχεια ανέλαβαν τα παιδιά με γιορτινά τραγούδια, κάλαντα, τα παραδοσιακά σούρβα, το έθιμο του κέδρου και τοπικούς παραδοσιακούς χορούς. Συμμετείχαν ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ξεχασμένης “Γεώργιος Σεφέρης” και οι μαθητές των δημοτικών σχολείων Κεφαλοχωρίου, Ξεχασμένης, Επισκοπής, Ραψομανίκης, Το Σπίτι της Βεργίνας, Το Σπίτι της Βέροιας Πρωτοβουλία για το Παιδί, με τη συνοδεία των δασκάλων τους. Στην εκδήλωση βρέθηκε αρκετός κόσμος, ενώ η γραφική φάτνη με τα ζωντανά της ελάφια εντυπωσίασαν μικρούς και μεγάλους.
Ρεπορτάζ: Βασίλειος Κοσμάς Γκίνης
Στην πολυποίκιλη εκδήλωση συμμετείχαν τοπικοί πολιτιστικοί σύλλογοι, εθελοντές, αλλά και έμπειροι ζαχαροπλάστες, χαρίζοντας μία γλυκιά νότα στη γιορτινή βραδιά. Ο κόσμος απόλαυσε από κοντά εργαστήρι ζαχαροπλαστικής, χειροτεχνίες, ζωγραφική προσώπου, το σπίτι του Άι Βασίλη με τα ξωτικά του, πυροτεχνήματα, ξυλοπόδαρους, ζογκλέρ, παιδικές χορωδίες, χορούς και πολλές ακόμη εκπλήξεις.
Το παρόν έδωσαν ο Αντιπεριφερειάρχης Ημαθίας Κώστας Καλαϊτζίδης, ο Δήμαρχος Αλεξάνδρειας Παναγιώτης Γκυρίνης, ο Αντιδήμαρχος Στέφανος Δριστάς, ο πρόεδρος της ΚΕΔ Αλεξάνδρειας Στεφανος Δελιόπουλος, ενώ μεγάλη ήταν η προσέλευση κόσμου μικρών και μεγάλων που αψήφησαν το χειμωνιάτικο κρύο και χάρηκαν με την καρδιά τους την αποψινή γιορτινή βραδιά.
Το εθιμοτυπικό μέρος της συνάντησης, ακολούθησε διάλογος του Αντιπεριφερειάρχη με τους εκπροσώπους του συλλόγου για όλα τα θέματα της επικαιρότητας, όπως τις αποζημιώσεις των παραγωγών από τις βροχοπτώσεις, τον αποκλεισμό κοινοτήτων από το χάρτη των μειονεκτικών περιοχών και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι αγρότες της περιοχής μας.
Σε δήλωσή του ο κ. Καλαϊτζίδης τόνισε:
Το σχήμα τους θυμίζει το «σπάργανο» που ήταν τυλιγμένος ο Χριστός μόλις γεννήθηκε φέρνοντας μαζί του την ελπίδα. Παρασκευάζονται σε όλη την Ελλάδα αλλά κάθε περιοχή δίνει το δικό της σχήμα και προσθέτει στην ζύμη ή στο πασπάλισμα τα δικά της τοπικά προιόντα. Αλλού βάζουν πορτοκαλοχυμό, αλλού μαστίχα και για το πασπάλισμα χρησιμοποιούν από καρύδια, αμύγδαλα, φουντούκια, φυστίκια Αιγίνης μέχρι ψιλοκομμένα κάστανα, μέλι, πετιμέζι, ζάχαρη, κανέλλα ή μίγματα αρωματικών μπαχαρικών.
Από μικρή νοσταλγικά θυμάμαι την αγαπημένη μου θεία Σοφία να μας φέρνει, την παραμονή των Χριστουγέννων, βουναλάκια από δίπλες και οι επιδρομές μου συχνές κυρίως «για αρπαγή» καρυδιών από την κορυφή…
ΥΛΙΚΑ
1 κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις
12 αυγά
2 κ.σ. ζάχαρη
5 κ.σ. ελαιόλαδο
2 κ.σ. χυμό πορτοκαλιού ή λεμονιού
2 κ.σ. σόδα
1 κ.γ. αλάτι
1 κ.γ. μαστίχα σε σκόνη
ΓΙΑ ΤΟ ΣΙΡΟΠΙ
2 ποτήρια ζάχαρη
1 ποτήρι νερό
Μισό ποτήρι μέλι ανθέων
ΤΡΟΠΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ
Σε ένα ποτήρι διαλύουμε μέσα στον χυμό πορτοκαλιού, την σόδα ανακατεύοντας με ένα πιρούνι.
Σε μια λεκάνη βάζουμε μέρος της ποσότητας του αλευριού και ρίχνουμε το ελαιόλαδο χτυπώντας ελαφρά στο μίξερ.
Προσθέτουμε τα αυγά ανακατεύουμε ελαφρά και αμέσως μετά ρίχνουμε το μίγμα της σόδας και το αλάτι. Συμπληρώνουμε όσο αλεύρι «πάρει».
Ζυμώνουμε μέχρι η ζύμη μας να γίνει σφιχτή.
Την αφήνουμε για μια ώρα να «ξεκουραστεί» σε ζεστό μέρος.
Αμέσως μετά στην ζύμη ρίχνουμε την μαστίχα και την ζυμώνουμε μια φορά ακόμα να πάει παντού και να πλημμυρίσει αρώματα….
Παράλληλα ετοιμάζουμε το σιρόπι.
Σε φαρδιά και ρηχή κατσαρόλα βάζουμε όλα τα υλικά για το σιρόπι και τα αφήνουμε να βράσουν ανακατεύοντας συνεχώς μέχρι να «δέσει» το σιρόπι. Αφήνουμε το σιρόπι να κρυώσει.
Με το ξυλίκι αφού το πασπαλίσουμε όπως και τον πάγκο μας με αλεύρι για να μην κολλά η ζύμη ανοίγουμε ένα λεπτό φύλλο. Με τη ροδέλα κόβουμε το φύλλο σε σχήματα που θέλουμε τετράγωνα για να μείνουν ανοικτά, ορθογώνια ή λωρίδες .
Τα τηγανίζουμε σε μπόλικο καυτό ελαιόλαδο και τυλίγουμε τις δίπλες με πιρούνι ή πυρίμαχη πηρούνα.
Σε πιατέλα στρώνουμε απορροφητικό χαρτί και αφήνουμε για ένα λεπτό μέχρι να τραβήξει «το πολύ λάδι».
Με τρυπητή κουτάλα βουτάμε τις δίπλες στο σιρόπι και αμέσως μετά πασπαλίζουμε με κανέλα, τριμμένα καρύδια και αμύγδαλα.
Δίπλες μούρλια …και αρώματα
Η ψηφιακή μαστογραφία άρχισε να χρησιμοποιείται κλινικά πριν από περίπου 15 χρόνια και έκτοτε, χάρη στα συγκριτικά πλεονεκτήματά της, κερδίζει συνεχώς έδαφος έναντι της παραδοσιακής μαστογραφίας.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής την ακτινολόγο Ροζαλίντ Γκίβεν-Ουίλσον του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Σεντ Τζορτζ του Λονδίνου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Radiology» της Ακτινολογικής Εταιρείας της Β. Αμερικής, ανέλυσαν στοιχεία για 11,3 εκατ. μαστογραφίες σε γυναίκες 45 έως 70 ετών.
«Η ποιότητα της εικόνας χάρη στην ψηφιακή μαστογραφία είναι βελτιωμένη σε σχέση με την παραδοσιακή μαστογραφία. Ιδίως, επιτρέπει να δει κανείς μέσω πυκνότερου ιστού, καθώς επίσης να προσαρμόσει την εικόνα», δήλωσε η Γκίβεν-Ουίλσον.
Διαπιστώθηκε ότι η ψηφιακή μαστογραφία βελτιώνει κατά 14% περίπου την ανίχνευση των όγκων στους μαστούς. Ειδικότερα, στην ηλικιακή ομάδα 45 έως 52 ετών και σε γυναίκες που έκαναν την πρώτη μαστογραφία τους, η ψηφιακή μαστογραφία πετυχαίνει 19% καλύτερη διάγνωση του καρκίνου του μαστού.
Η ψηφιακή μαστογραφία αυξάνει την ανίχνευση μερικών τύπου καρκίνου περισσότερο από ό,τι άλλων. Ανώτερη είναι η ψηφιακή μαστογραφία στην ανίχνευση καρκίνων αρχικού (πρώτου και δευτέρου) σταδίου που είναι επιθετικοί και, αν επεκταθούν, μπορούν να απειλήσουν τη ζωή της ασθενούς, γι’ αυτό η έγκαιρη διάγνωσή τους είναι ζωτική, ώστε να υπάρξει θεραπεία τους νωρίς. Δεν υπερτερεί, όμως, όσον αφορά τους πιο προχωρημένους καρκίνους τρίτου σταδίου, που είναι πιθανότερο να κάνουν μεταστάσεις.
Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:
https://pubs.rsna.org/doi/10.1148/radiol.2018181426
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Θα είναι μία από τις δέκα κοντινότερες προσεγγίσεις κομήτη από το 1950 και η 20ή κοντινότερη από τον ένατο αιώνα, σύμφωνα με τους Αμερικανούς αστρονόμους. Κατά το κοντινότερο πλησίασμά του θα είναι ορατός ακόμη και με γυμνά μάτια, εφόσον ο ουρανός είναι πολύ σκοτεινός και χωρίς σύννεφα.
Ο κομήτης, ο οποίος είχε ανακαλυφθεί από τον Φινλανδο-αμερικανό αστρονόμο Καρλ Βιρτάνεν το 1948, θα φαίνεται σαν ένα κινούμενο πρασινωπό σημάδι δεξιά από τον αστερισμό του Ωρίωνα.
Εκτός από τους ερασιτέχνες αστρονόμους που ετοιμάζουν τα τηλεσκόπιά τους, η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA) θα στρέψει τρία τηλεσκόπιά της, μεταξύ των οποίων το «Χαμπλ» και το ακτίνων-Χ «Τσάντρα», για να παρακολουθήσει την πορεία του κομήτη.
Οι κομήτες είναι παγωμένα σώματα που στο διάβα τους, ιδίως καθώς πλησιάζουν τον καυτό Ήλιο, απελευθερώνουν αέρια (μεθάνιο, διοξείδιο άνθρακα, αμμωνία κ.α.) και σκόνη με τη μορφή «ουράς». Πιστεύεται ότι είναι φτιαγμένοι από πρωτογενή υλικά, τα οποία είχαν σχηματίσει το ηλιακό μας σύστημα πριν περίπου 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια. Συνήθως έχουν ελλειπτικές τροχιές γύρω από τον Ήλιο, οι οποίες περιοδικά τους φέρνουν πιο κοντά στη Γη, αλλά και πολύ πέρα από τον Πλούτωνα.
Ο 46Ρ/Βιρτάνεν χρειάζεται περίπου 5,4 χρόνια για να ολοκληρώσει μια πλήρη τροχιά γύρω από τον Ήλιο, πράγμα που σημαίνει ότι είναι συχνότερα ορατός από τη Γη κατά διαστήματα, σε σχέση με άλλους διασημότερους κομήτες (π.χ. του Χάλεϊ).
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Η διαδικασία μετάλλαξης του καλαμποκιού, από ένα πολύ διαφορετικό και καθόλου βρώσιμο άγριο φυτό, σε μια πολύτιμη τροφή, άρχισε πριν περίπου 9.000 χρόνια στο κεντρικό και νότιο Μεξικό. Αργότερα, μια ημιάγρια και εν μέρει εξημερωμένη μορφή του καλαμποκιού μεταφέρθηκε τουλάχιστον σε δύο ξεχωριστές περιπτώσεις στη Νότια Αμερική πριν περίπου 6.500 χρόνια. Έκτοτε, η περαιτέρω εξημέρωση και καλλιέργεια του φυτού ακολούθησε παράλληλη πορεία στην Κεντρική και στη Νότια Αμερική.
Έως τώρα, οι επιστήμονες πίστευαν ότι το καλαμπόκι είχε εξημερωθεί πλήρως στο Μεξικό και μόνο τότε επεκτάθηκε νοτιότερα. Η νέα έρευνα δείχνει ότι υπήρξε ήδη ένας δεύτερος πόλος εξημέρωσης και καλλιέργειάς του -παράλληλα με το Μεξικό- που βρισκόταν στη νοτιοδυτική περιοχή του Αμαζονίου, σε μέρη της σημερινής Βραζιλίας και Βολιβίας, καθώς επίσης στο παράκτιο Περού. Στην ίδια περιοχή είχε αρχίσει να αναπτύσσεται η εξημέρωση και άλλων άγριων φυτών, μεταξύ άλλων μιας ντόπιας ποικιλίας ρυζιού, της κασάβας (ταπιόκα) κ.α.
Το φυτό του καλαμποκιού αποτέλεσε κομμάτι της τοπικής γεωργίας και συνέχισε να εξελίσσεται, υπό την ανθρώπινη επιρροή και επέμβαση, ώσπου χιλιάδες χρόνια αργότερα είχε πια εξημερωθεί πλήρως και είχε γίνει αγνώριστο σε σχέση με τον άγριο πρόγονό του. Ακολουθώντας μια ανατολική πορεία από τις ‘Ανδεις προς τον Ατλαντικό, ήδη πριν 4.000 χρόνια είχε πλέον εξαπλωθεί ευρέως στα πεδινά μέρη όλης της Νότιας Αμερικής.
Το καλαμπόκι έγινε παγκόσμια καλλιέργεια, αφότου οι Ευρωπαίοι άποικοι έφθασαν στην Αμερική και στη συνέχεια το εξάπλωσαν διεθνώς, μαζί άλλες καλλιέργειες όπως της πατάτας, της γλυκοπατάτας, της ντομάτας, του αβοκάντο κ.α. Σήμερα κάθε χρόνο παράγονται περίπου ένα δισεκατομμύριο τόνοι καλαμποκιού παγκοσμίως. Μαζί με το ρύζι και το σιτάρι, το καλαμπόκι θεωρείται μία από τις σημαντικότερες διατροφικές πηγές στον κόσμο.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αρχαιογενετιστή και αρχαιοβοτανολόγο Λόγκαν Κίστλερ του Εθνικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Σμιθσόνιαν των ΗΠΑ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Science”, ανέλυσαν τα γονιδιώματα άνω των 100 σύγχρονων ποικιλιών καλαμποκιού και 11 αρχαίων δειγμάτων ηλικίας έως 1.000 ετών.
«Η νέα μελέτη αλλάζει θεμελιωδώς την κατανόησή μας για την καταγωγή του καλαμποκιού. Δείχνει ότι αυτό δεν είχε μια απλή ιστορία», δήλωσε ο ερευνητής Ρόμπιν΄Αλαμπι της Σχολής Επιστημών της Ζωής του βρετανικού Πανεπιστημίου του Γουόργουικ.
Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:
http://science.sciencemag.org/content/362/6420/1309
φωτογραφία: Καλαμπόκια – Προέλευση Logan Kistler
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Διαβάστε τη συνέχεια στο άρθρο της Δέσποινας Σάμψων.
Πηγή: www.womanidol.com
