Φίλες και φίλοι,

αγαπητοί σύνεδροι,

Νεοδημοκράτες και Νεοδημοκράτισσες,

Ένα θερμό χειροκρότημα για τον Πρόεδρο του Συνεδρίου, τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη, ο οποίος -για όσους δεν γνωρίζετε- έχει σήμερα τα γενέθλιά του. Του ευχόμαστε χρόνια πολλά και πάντα στη πρώτη γραμμή των αγώνων για τη μεγάλη μας παράταξη.   Σας ευχαριστώ για την συμμετοχή και τον ενθουσιασμό σας. Γι’ αυτό το αποφασιστικό «παρών» στις μάχες της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και -καθημερινά- στους αγώνες της κοινωνίας. Είναι ιδιαίτερη στιγμή για μένα προσωπικά αυτό το Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας. Το τελευταίο μας Συνέδριο πριν τη μεγάλη πολιτική αλλαγή, που αναμένει η ελληνική κοινωνία και θα επισφραγίσουν οι επόμενες εκλογές. Μια αλλαγή για την οποία όλοι σας έχετε εργαστεί σκληρά αυτά τα τρία χρόνια. Και σας ευχαριστώ θερμά γι’ αυτό.

Η Νέα Δημοκρατία ήταν, είναι και θα είναι κόμμα του λαού. Της Ελλάδας και όλων των Ελλήνων. Ένα κόμμα ανοιχτό αλλά και συγκροτημένο. Ένα κόμμα πατριωτικό αλλά και ταυτόχρονα ευρωπαϊκό. Ένα κόμμα που τολμά τις μεγάλες αλλαγές, αλλά σέβεται την ιστορία του. Ένα κόμμα που αναγνωρίζει ότι υπάρχουν εθνικές αξίες σε πείσμα όσων θέλουν να τις διαγράψουν. Και τις υπερασπίζεται. Η προκοπή, η εργατικότητα, το φιλότιμο, η αλληλεγγύη, ο σεβασμός στην ιστορία, τη θρησκεία, τις παραδόσεις μας. Αλλά και η εφευρετικότητα, το ελληνικό δαιμόνιο που αναζητά τη διάκριση όπου κι αν σταθεί στην οικουμένη, όλα αυτά είναι οι δικές μας θετικές αξίες που μας κάνουν ξεχωριστούς ως έθνος, ως λαό στην Ευρώπη και τον κόσμο.

Αυτές οι αξίες συγκροτούν σήμερα τον Ελληνισμό, εντός κι εκτός συνόρων. Αυτές είναι οι αξίες για τις οποίες αγωνιζόμαστε. Αυτές οι αξίες θα ξαναγίνουν χάρη στην παράταξή μας η κινητήριος δύναμη μιας νέας περιόδου ευημερίας και προκοπής για όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες . Είμαστε η παράταξη που έχτισε τη δημοκρατική μεταπολίτευση και έβαλε την Ελλάδα στην Ευρώπη, σε πείσμα πολλών, χάρη στον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Είμαστε η παράταξη που τόλμησε, πρώτη, να κάνει μεγάλες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, βρισκόμενη ίσως τότε μπροστά από την εποχή της χάρη στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Είμαστε η παράταξη, που απέδειξε ότι μπορεί να ενώσει ευρύτερες κοινωνικές ομάδες κάτω από την πολιτική της στέγη χάρη στον Κώστα Καραμανλή. Ευχαριστούμε Πρόεδρε για ό,τι έχεις κάνει για την παράταξη. Είμαστε η παράταξη που κράτησε τη χώρα στον ανεπτυγμένο κόσμο και το ευρώ σε πείσμα του ΣΥΡΙΖΑ και των ακραίων αριστερών και δεξιών φίλων του χάρη στον Αντώνη Σαμαρά. Σε ευχαριστούμε Πρόεδρε.

Είμαστε η παράταξη που θα οδηγήσει τη χώρα ενωμένη σε μια νέα εποχή ευημερίας, σε μια δύσκολη εποχή για την Ευρώπη. Και εύχομαι, με την εμπιστοσύνη των πολιτών, να είμαι εγώ, να είμαστε εμείς, αυτοί που θα ηγηθούμε αυτής της μεγάλης προσπάθειας. Κοιτάω σήμερα εδώ αυτόν τον όμορφο χώρο, αυτό το πολύ ζεστό συνέδριο και βλέπω πολλά παλαιά στελέχη μας, στελέχη που οδήγησαν το κόμμα σε νίκες, αλλά, κυρίως, στελέχη που το κράτησαν όρθιο στις δύσκολες στιγμές. Σας ευχαριστώ από καρδιάς για ό,τι έχετε κάνει για τη Νέα Δημοκρατία. Αλλά βρίσκονται μαζί μας και φίλοι της δικής μας πολιτικής οικογένειας, άνθρωποι που μας στήριξαν στο παρελθόν, μας εγκατέλειψαν στην πορεία, και τώρα γυρίζουν στη μεγάλη μας παράταξη. Σας καλωσορίζουμε ξανά  στο σπίτι σας!

Βρίσκονται όμως κοντά μας και νέοι αγωνιστές, που ήρθαν δίπλα μας πρόσφατα, εμπλουτίζοντας τις θέσεις μας. Άλλοι με τη γνώση και την εμπειρία τους κι άλλοι με τον ενθουσιασμό της ηλικίας και των ιδεών τους. Και, βεβαία, ένα άξιο δυναμικό από το Μητρώο Στελεχών μας. Μια γέφυρα της παράταξης προς το αύριο. Σας ευχαριστούμε όλες και όλους που συμπορεύεστε μαζί μας.

Το συνέδριό μας είναι ανοιχτό στην κοινωνία. Δεν το παρακολουθείτε μόνο εσείς, η ραχοκοκαλιά της Νέας Δημοκρατίας. Σήμερα μας παρακολουθούν εκατομμύρια Έλληνες, που στρέφουν όλο και περισσότερο το ενδιαφέρον και τις ελπίδες τους προς εμάς. Άνθρωποι που δεν μας είχαν ψηφίσει ποτέ στο παρελθόν -που μπορεί να ένιωθαν ότι τους είμαστε τελείως ξένοι- σήμερα μας αντιμετωπίζουν με πιο θετική διάθεση. Γνωρίζουμε ότι μπορεί να μην μας αποδέχονται ακόμη πλήρως.  Όμως η Νέα Δημοκρατία αποτελεί πλέον -και είναι κατάκτηση αυτό που έχουμε πετύχει- επιλογή γι’ αυτούς. Δεν πρέπει να τους απογοητεύσουμε. Ανάμεσα σε αυτούς είναι και πολλοί τέως ψηφοφόροι του Σύριζα. Πολίτες καλής προαίρεσης που σήμερα ξέρουν ότι εξαπατήθηκαν, ότι προδόθηκαν οι ελπίδες τους και τα όνειρά τους. Φίλοι και από άλλους πολιτικούς χώρους που, πάνω από όλα, αναζητούν τη σταθερότητα και την υπεύθυνη διακυβέρνηση. Όλοι αυτοί αξίζουν τον σεβασμό μας. Όλους αυτούς πρέπει να πείσουμε ότι υπάρχει ελπίδα για μια θετική πολιτική πρόταση που μπορεί να ενώσει και πάλι την Ελλάδα μετά από μια μακρά περίοδο διχασμού, μαρασμού και απαισιοδοξίας.

Μας ακούν, ακόμη, οι νέοι άνεργοι και οι εργαζόμενοι της γενιάς των 360 ευρώ. Οι φοιτητές μας -είναι πολλοί μαζί μας σήμερα- που σπουδάζουν σε χώρους πολιορκημένους από ναρκωτικά και μολότοφ. Μας ακούν από το εξωτερικό  τριαντάρηδες και σαραντάρηδες που αναγκάστηκαν να φύγουν από την πατρίδα τους στην πιο παραγωγική τους ηλικία, για να διεκδικήσουν μια καλύτερη ζωή. Μια δουλειά αντάξια των προσόντων τους, δυστυχώς μακριά από την πατρίδα. Και που κάποιοι τους στερούν ακόμη και σήμερα  το δικαίωμα να ψηφίζουν από εκεί που κατοικούν. Μας ακούν, όμως, και οι οικογένειες τους, μανάδες και πατεράδες, που προσδοκούν τη στιγμή που το παιδί τους θα γυρίσει στην πατρίδα του.

Μας ακούει όμως κάθε Έλληνας που υφίσταται εθνικές ταπεινώσεις και προσβάλλεται από μία διαρκή και ανελέητη προπαγάνδα που διαστρέφει την αλήθεια, δημιουργεί ψευδείς εχθρούς και τεχνητή πόλωση. Που περιφρονεί την ανθρώπινη ζωή στη Μάνδρα και στο Μάτι. Που λασπολογεί κατά των αντιπάλων, διχάζει την κοινωνία και σκεπάζει σκάνδαλα. Ναι, σκάνδαλα!  Από τη διασπάθιση των κονδυλίων για το προσφυγικό, μέχρι την υπόθεση των βλημάτων στη Σαουδική Αραβία. Από τον διαγωνισμό για το «Ελευθέριος Βενιζέλος» που η κυβέρνηση επιχείρησε να χαρίσει 700 εκατομμύρια στους παραχωρησιούχους, μέχρι την  χθεσινή απόπειρα τοποθέτησης της κ. Θάνου στην Επιτροπή Ανταγωνισμού για να τη μετατρέψει σε εργαλείο εξυπηρέτησης κυβερνητικών συμφερόντων. Και φυσικά, από το σκάνδαλο της ΔΕΠΑ, μέχρι τις αποκαλύψεις για τον στενό συνεργάτη της ηγετικής ομάδας του Μαξίμου. Σήμερα η μεγάλη πλειονότητα της κοινωνίας απευθύνει ένα μόνο σύνθημα στους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ: «Φύγετε, φύγετε μια ώρα αρχύτερα». Και ζητά ένα και μόνο πράγμα από εμάς: «Προχωρήστε μπροστά!»

Είναι, λοιπόν, διπλό το χρέος μας: Να τελειώσει η παρακμή και η Ελλάδα να πάει, επιτέλους, μπροστά. Να σχεδιάσουμε μαζί το παρόν και το μέλλον. Να γεφυρώσουμε τα μεγάλα ρήγματα που αφήνει πίσω της η κρίση. Να ενώσουμε ξανά την Ελλάδα. Μπορούμε! Ελλάδα μπορούμε! Και σήμερα το σύνθημα του συνεδρίου μας είναι περισσότερο επίκαιρο παρά ποτέ.

Φίλες και φίλοι, πριν από τρία χρόνια είχα την τιμή να αναλάβω Αρχηγός αυτής της μεγάλης Παράταξης. Είχα δεσμευτεί ότι ενωμένοι θα προχωρήσουμε στη δημιουργική ανανέωση και τη διεύρυνση ώστε η Νέα Δημοκρατία να γίνει η μεγάλη κεντροδεξιά παράταξη που θα δώσει αξιόπιστη εναλλακτική λύση στο πρόβλημα της χώρας. Τήρησα τη δέσμευσή μου. Μπαίνουμε στην εκλογική αυτή χρονιά, στην οποία θα κριθεί το μέλλον  της χώρας για δεκαετίες, ενωμένοι και δυνατοί όσο ποτέ. Είμαστε με διαφορά το ισχυρότερο κόμμα της χώρας και είμαστε -μην το ξεχνάτε αυτό- και ένα από τα ισχυρότερα κόμματα στην Ευρώπη. Και είμαστε έτοιμοι να προσφέρουμε στον τόπο μια αξιόπιστη και ελπιδοφόρα διακυβέρνηση.

Η παράταξή μας σήμερα είναι μια πλατιά, δημοκρατική κοίτη ενός μεγάλου ρεύματος, που ζητά αλήθεια, σχέδιο και αποτέλεσμα. Απαιτεί ενότητα, δικαιοσύνη και σιγουριά. Και διεκδικεί πρόοδο, ελπίδα και αισιοδοξία. Κουβαλάμε, όλοι μας, εμπειρίες που μας έκαναν σοφότερους. Είμαστε περήφανοι για την παράδοσή μας, και την πολιτική μας οικογένεια. Μένουμε σταθεροί στις αξίες που προσδιόρισαν την ιστορική μας διαδρομή. Την ελευθερία και την αλληλεγγύη. Γνωρίζουμε τα λάθη μας και γι’ αυτό τολμάμε και αλλάζουμε. Γιατί εμείς δεν ζητάμε να ηττηθεί το αποτυχημένο “σήμερα” για να επιστρέψουμε στο προβληματικό “χθες”.  Ο στόχος μας είναι το καλύτερο αύριο.

Εκλογικός μας αντίπαλος είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Και θα κάνουμε ό,τι χρειάζεται για να ηττηθεί κατά κράτος στις επόμενες εκλογές.  Και να αναλάβει με ορμή η παράταξή μας την ευθύνη διακυβέρνησης αυτού του τόπου. Γι’ αυτο -και θέλω να το τονίσω- δεν χρειάζεται επανάπαυση. Aπόλυτη ετοιμότητα και εγρήγορση χρειαζόμαστε. Σας θέλω όλους πανέτοιμους να δώσουμε μαζί αυτή τη μεγάλη εκλογική μάχη. Όσοι ήδη έχουν ράψει κοστούμια εξουσίας, σας συνιστώ να τα αφήσετε για λίγο στη ναφθαλίνη, να φορέσετε στολή εργασίας. Γιατί ο αντίπαλος είναι σκληρός και η μάχη είναι σκληρή.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο εκλογικός μας αντίπαλος. Ο  πραγματικός αντίπαλος, όμως, είναι τα μεγάλα προβλήματα που μας κληροδοτούν. Μια αφανισμένη μεσαία τάξη που στενάζει κάτω από την υπερφορολόγηση. Ένα κράτος που παραμένει έρμαιο κομματικών διορισμών. Αναποτελεσματικό και γραφειοκρατικό, ταλαιπωρεί τους δημιουργικούς πολίτες και δεν μεριμνά για τους πιο αδύναμους πολίτες. Μια οικονομία που δεν μπορεί να προσελκύσει επενδύσεις και να δημιουργήσει καλές νέες θέσεις εργασίας. Μια κοινωνία διχασμένη, κουρασμένη, απογοητευμένη. Σας ζητώ να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ παρελθόν στις επόμενες εκλογές. Να γίνει παρελθόν, όχι μόνο γιατί είπαν ψέματα, εξαπάτησαν τον ελληνικό λαό, και συνεχίζουν και σήμερα να λένε ψέματα. Όχι μόνο γιατί έπνιξαν τους Έλληνες στους φόρους. Όχι μόνο γιατί πριονίζουν το κράτος δικαίου, παρεμβαίνουν στη δικαιοσύνη και θα κάνουν τα πάντα για να μείνουν στην εξουσία. Όχι μόνο γιατί είναι ήδη βουτηγμένοι μέχρι το λαιμό στα σκάνδαλα. Αλλά για ένα λόγο ακόμα. Γιατί απεχθάνονται τη μεσαία τάξη και το όνειρο για μια καλύτερη ζωή για τους πολλούς.

Γιατί συνειδητά χαμηλώνουν τον πήχη των ονείρων μας, υποστηρίζοντας μια δήθεν «έντιμη» φτώχεια για τους πολλούς, αλλά, φυσικά, ειδικά προνόμια για τους ίδιους και τους φίλους τους. Γιατί θέλουν, τελικά, να συμβιβαστούμε με μια κοινωνία χωρίς φιλοδοξία για προκοπή και ευημερία. Με ένα σχολείο που δεν θα δίνει ευκαιρίες στα παιδιά των πιο αδύναμων. Με ένα φτωχό κράτος που θα μοιράζει απλά επιδόματα και ψεύτικες υποσχέσεις για θέσεις στο Δημόσιο.

Θέλω να τελειώνουμε με τον ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο για αυτά που κάνει αλλά και για αυτά που πιστεύει. Θέλω να κερδίσουμε, όλοι μαζί, τη μεγάλη μάχη των ιδεών. Θέλω να ενώσουμε τους Έλληνες σε ένα μεγάλο εθνικό όραμα. Την αναγέννηση της Ελλάδας. Αξίζουμε καλύτερα!  Μπορούμε!  Ελλάδα μπορούμε!

Φίλες και φίλοι,

Σε λίγη ώρα από τώρα ο κ. Τσίπρας θα βρεθεί στην Θεσσαλονίκη να μιλήσει για την Μακεδονία. Διάλεξε την ημέρα του τακτικού μας συνεδρίου για μια φτηνή φιέστα αντιπερισπασμού. Δεν πειράζει όμως. Γιατί  και οι συγκρίσεις είναι χρήσιμες. Ας με ακούσει λοιπόν καλά πριν απολογηθεί στους Μακεδόνες. Κατηγορώ τον κ. Τσίπρα ότι δίχασε τον ελληνικό λαό και δεν επιχείρησε ποτέ να δημιουργήσει συνθήκες εθνικής συναίνεσης για να λύσει αυτό το μείζον εθνικό πρόβλημα. Κατηγορώ τον  κ. Τσίπρα ότι είπε ναι εκεί που έξι Πρωθυπουργοί -Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, Ανδρέας Παπανδρέου, Κώστας Σημίτης, Κώστας Καραμανλής, Γιώργος Παπανδρέου, Αντώνης Σαμαράς- είπαν όχι: στην αναγνώριση δήθεν μακεδονικής γλώσσας και εθνότητας.

Κατηγορώ τον κ. Τσίπρα ότι και σήμερα ακόμα προσβάλλει τον πατριωτισμό της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού που βρίσκονται απέναντι σε αυτή τη συμφωνία, χαρακτηρίζοντας τους ακροδεξιούς και εθνικιστές. Και, ναι, κατηγορώ τον κ. Τσίπρα ότι αντάλλαξε ένα μέτρο που δεν θα έπρεπε να είχε ληφθεί ποτέ, με μία μείζονα εθνική υποχώρηση. Διότι η χρονική σύμπτωση της συμφωνίας των Πρεσπών με την ξαφνική αλλαγή της στάσης των εταίρων μας, μόνο τυχαία δεν είναι. Ας πούμε κάποιες αλήθειες, ο διεθνής παράγοντας -για τους δικούς του λόγους- θέλει να μπουν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ με κάθε κόστος. Και δεν δυσκολεύτηκε να επιτρέψει στον κ. Τσίπρα να πάρει πίσω το αχρείαστο μέτρο της περικοπής των συντάξεων, ένα μέτρο το οποίο η Νέα Δημοκρατία ποτέ δεν ψήφισε, αλλά καταψήφισε στην ελληνική Βουλή. Εξάλλου, ο λόγος που το μέτρο αυτό είχε επιβληθεί ήταν ακριβώς η προσωπική αναξιοπιστία του κ. Τσίπρα.

Επαναλαμβάνω εδώ από το 12^ο Συνέδριο μας: η Νέα Δημοκρατία δεν θα κυρώσει τη συμφωνία των Πρεσπών. Ούτε τώρα, ούτε στην επόμενη Βουλή, ούτε ποτέ. Ταυτόχρονα, όμως, ζητώ από τους πολίτες να μην σαγηνευτούν από τις σειρήνες του ανέξοδου εθνικισμού. Να βρεθούν, να βρεθούμε, όλοι μαζί απέναντι σε όσους καπηλεύονται τα πατριωτικά τους αισθήματα. Να μην ταυτιστούν με το μαύρο. Άλλο ο αγνός πατριωτισμός και άλλο η πατριδοκαπηλία.  Όσο ταυτιζόμαστε με το πρώτο, άλλο τόσο αποστρεφόμαστε το δεύτερο. Μην αφήσετε να αμαυρωθεί ο γνήσιος πατριωτισμός μας και να στήσει ο ΣΥΡΙΖΑ ένα νέο διχασμό πάνω στο δικό του εθνικό ναυάγιο. Και απαντήστε του όταν πρέπει, και όπως του αξίζει. Στείλτε στον κ. Τσίπρα το λογαριασμό στις εκλογές. Να τις κάνει μια ώρα αρχύτερα, να μιλήσει ο λαός με την ψήφο του αν θέλει ή όχι τη συμφωνία των Πρεσπών.

Φίλες και φίλοι, Κυρίες και κύριοι σύνεδροι,

Το κατάντημα της σημερινής κυβέρνησης και η μαζική λαϊκή αποδοκιμασία δεν θέτει τον πήχη χαμηλά για την επόμενη κυβέρνηση. Το αντίθετο. Δεν αρκεί απλά να είμαστε καλύτεροι από τον ΣΥΡΙΖΑ και την κυβέρνησή του. Αυτό είναι εύκολο. Το ζητούμενο είναι να είμαστε πολύ καλύτεροι και από το δικό μας παρελθόν. Να μην επαναλάβουμε λάθη που πίκραναν και απογοήτευσαν. Να είμαστε πιο αποτελεσματικοί, πιο αποφασιστικοί. Και προπαντός πιο κοντά στο λαό, πιο κοντά σε αυτή τη βασανισμένη κοινωνία, τις τύχες της οποίας θα κληθούμε να ανατάξουμε. Γιατί, ξέρετε, οι μεγάλες αλλαγές που καλούμαστε να κάνουμε δεν απαιτούν υπεράνθρωπες δυνάμεις. Αλλά τις πολύ ανθρώπινες αρετές της επιμονής, της υπομονής, της πειθούς και της σεμνότητας. Σας μίλησα ήδη για τις μεγάλες αλλαγές που όλοι μαζί φέραμε στη δημοκρατική λειτουργία του κόμματός μας στο άνοιγμα στην κοινωνία με καινούρια πρόσωπα και πρακτικές. Η πιο σημαντική αλλαγή, όμως, αφορά το πολιτικό μας πρόγραμμα και το λόγο μας. Μετά τα λάθη και τις εμπειρίες της κρίσης, απευθυνόμαστε σήμερα σε μια διαφορετική κοινωνία που βίωσε με τραγικό τρόπο τις συνέπειές της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Μια κοινωνία πιο απογοητευμένη, πιο κυνική, πιο καχύποπτη. Αυτή την κοινωνία καλούμαστε σήμερα πρώτα από όλα να την καταλάβουμε και μετά να την υπηρετήσουμε.

Καλούμαστε να εκπροσωπήσουμε, πρώτα και πάνω από όλα, τους πιο αδύναμους, τους χαμένους από την πολυετή κρίση. Να γεφυρώσουμε παλιά και νέα ρήγματα που διαμορφώθηκαν μέσα στην  ελληνική κοινωνία στα χρόνια της κρίσης. Να κλείσουμε τις πληγές του διχασμού που αφήνει πίσω της η σημερινή κυβέρνηση. Να παράγουμε πολιτική για τα πραγματικά προβλήματα του τόπου και του λαού. Η ανάπτυξη και η ευημερία δεν θα έρθουν όσο η Ελλάδα είναι διαιρεμένη. Τα βαθιά ρήγματα που κρατούν χωρισμένη την ελληνική κοινωνία είναι εκεί έξω, μας περιμένουν για να τα γεφυρώσουμε. Και, ξέρετε, δεν είναι το απλό λαϊκίστικο δίλημμα το οποίο θέτει ο ΣΥΡΙΖΑ, αν είμαστε με τις ελίτ ή με το λαό. Αλλού είναι τα ρήγματα τα οποία πρέπει να γεφυρώσουμε και να ενώσουμε.

Ρήγμα ανάμεσα σε αυτούς που μπορούν να ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους και σε αυτούς που βουλιάζουν στα χρέη. Ρήγμα ανάμεσα στους κερδισμένους της παγκοσμιοποίησης και τους χαμένους της παγκοσμιοποίησης. Ρήγμα ανάμεσα σε αυτούς που κατοικούν σε δυναμικές περιοχές και σε αυτούς που βρίσκονται σε φθίνουσες γωνιές της χώρας. Ρήγμα ανάμεσα στους νέους και τους ηλικιωμένους-εις βάρος των νέων δυστυχώς.  Ρήγμα ανάμεσα σε αυτούς που είναι εξοικειωμένοι με την τεχνολογία και σε αυτούς που τη βλέπουν ως φόβητρο. Ρήγμα ανάμεσα σε αυτούς που έχουν σταθερή εργασία και αυτούς που ζουν τον εφιάλτη της μερικής και συχνά ανασφάλιστης απασχόλησης.

Η Νέα Δημοκρατία, όλοι εμείς, ως ένα κόμμα με βαθιές ιστορικές ρίζες και μοναδική συμβολή στην πρόοδο του τόπου, έχουμε ένα καθήκον: να εντοπίσουμε τις ανισότητες και τις αδικίες και να τις θεραπεύσουμε. Να γεφυρώσουμε τα ρήγματα, να άρουμε τις διαιρέσεις. Να δουλέψουμε, δηλαδή, για την οικονομική και κοινωνική ανασυγκρότηση της μεσαίας τάξης στη χώρα μας.

Αυτή τη μεσαία τάξη την έφτιαξαν οι πατεράδες και οι παππούδες μας, οι μητέρες και οι γιαγιάδες μας. Μετά το τέλος ενός τραγικού Εμφυλίου περάσαμε από την ταχύτατη μεταπολεμική ανασυγκρότηση στην πολιτική σταθεροποίηση, στον εκδημοκρατισμό, στην Ελλάδα της Ευρώπης. Αυτές οι γενιές έστησαν -μέσα σε πενήντα χρόνια, μέσα από τα ερείπια των πολέμων- ένα κράτος, μια χώρα, που ακόμη και σήμερα συγκαταλέγεται στα τριάντα πλουσιότερα του κόσμου. Αυτό ήταν το κατόρθωμα της πολυάριθμης ελληνικής μεσαίας τάξης. Ένα κατόρθωμα που στηρίχθηκε σε μια τόσο παραδοσιακή και απλή αξία: Αυτήν της συλλογικής προκοπής, της σκληρής δουλειάς, της επιθυμίας τα παιδιά  μας να ζήσουν μια καλύτερη ζωή από αυτή που ζούμε εμείς.

Αυτή τη μεσαία τάξη πρέπει να ξαναδημιουργήσουμε. Γιατί, προσέξτε, χωρίς μεσαία τάξη δεν υπάρχει ευημερία, δεν υπάρχει κοινωνική ειρήνη, δεν υπάρχει τελικά ούτε σταθερή δημοκρατία. Χωρίς μεσαία τάξη υπάρχουν μόνο άκρα, υπάρχει συμβιβασμός με τη φτώχεια που παγιώνεται. Και όταν συμβιβάζεσαι με τη φτώχεια, βρίσκει γόνιμο έδαφος ο εθνολαϊκισμός. Τόσες φορές το είδαμε στην ιστορία της Ευρώπης. Και εθνολαϊκισμός μπορεί πολύ εύκολα να κακοφορμίσει σε αυταρχισμό. Η Ελλάδα του ΣΥΡΙΖΑ είναι η χώρα της προνομιακής ευημερίας λίγων κρατικοδίαιτων από τη μια και του φτωχού προνοιακού κρατισμού από την άλλη. Είναι μια χώρα της ανακυκλούμενης μιζέριας, της στασιμότητας που τελικά οδηγεί στην παρακμή. Είναι μια Ελλάδα που δεν μας αξίζει. Είναι μια χώρα που θα αφήσουμε πίσω μας. Και για να τα πετύχουμε αυτά, χρειαζόμαστε να κυριαρχήσουμε στη μάχη των ιδεών και να αντέξουμε στο καμίνι της εφαρμοσμένης πολιτικής. Να σπάσουμε τις αλυσίδες της ιδεολογικής επικυριαρχίας του κρατισμού, του κομματισμού και της ιδεοληπτικής αριστερής υποκρισίας. Αλυσίδες που στοίχειωσαν για πολλά χρόνια τη  μεταπολίτευση και απαξίωσαν τις σημαντικές κατακτήσεις της σε ό,τι αφορά τη δημοκρατία, την ανάπτυξη και την κοινωνική πρόοδο.

Ας αρχίσουμε από την ιδεοληπτική αριστερά: Πάρτε για παράδειγμα το περίφημο άσυλο, που από άσυλο ιδεών έχει μετατραπεί σε άσυλο ανομίας, παραβατικότητας και βίας. Άσυλο που εκατοντάδες καθηγητές των πανεπιστημίων και οι φοιτητές τους καταγγέλλουν πλέον ευθέως ότι προστατεύει τους εμπόρους ναρκωτικών καθώς και τους γνωστούς-άγνωστους τραμπούκους που δέρνουν και τρομοκρατούν καθηγητές και φοιτητές, χωρίς καμία διάκριση. Ας πάει μία βόλτα στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο να δει το κατάντημα του ελληνικού δημοσίου πανεπιστημίου επί των ημερών του.

Καθαρές κουβέντες, λοιπόν, ο νόμος για το άσυλο δεν τροποποιείται και δεν βελτιώνεται, καταργείται. Στην Ελλάδα, που εμείς ονειρευόμαστε, οι ιδέες θα διακινούνται ελεύθερα και θα προστατεύονται παντού. Και στα πανεπιστήμια. Η μεγάλη ιδεολογική μάχη την οποία, όμως, πρέπει να κερδίσουμε αφορά τον κομματισμό και τον κρατισμό. Γιατί εκεί είναι η πηγή της κρίσης και η αιτία της καταστροφής. Ρουσφετολογία, συντεχνία, κομματισμός, διαφθορά και γραφειοκρατία, όλα στο όνομα του λαού. Ο ΣΥΡΙΖΑ αποδεικνύεται σ΄ αυτά πρωταθλητής, όμως ας είμαστε ειλικρινείς: Το πρόβλημα ήταν και είναι πολύ βαθύτερο και πολύ μακροβιότερο. Οδηγηθήκαμε στην κρίση γιατί εδώ και πολλές δεκαετίες το κράτος -υπουργεία, οργανισμοί, γραφειοκρατία, συνδικαλιστές και διοικούντες -πολιτικό σύστημα δηλαδή- ξέχασαν τον λόγο για τον οποίο υπάρχουν. Το κράτος αντί να εξυπηρετεί τον πολίτη και την πατρίδα, άρχισε να εξυπηρετεί πρώτα τον εαυτό του. Αντί για κοινωνική πολιτική που να φροντίζει τον πραγματικά πιο αδύναμο, έγινε συνώνυμο με το ρουσφέτι και πολιτική συναλλαγή. Αντί να προστατεύει το συμφέρον αυτού που πληρώνει, του μέσου πολίτη και φορολογούμενου, πρόταξε τα συμφέροντα των συντεχνιών και της γραφειοκρατίας. Είναι μια λογική που διέφθειρε συνειδήσεις. Και έβαλε -και δυστυχώς μετά την τετραετία ΣΥΡΙΖΑ βάζει ακόμα-  φρένο στις φιλοδοξίες των νέων μας.

Να το πούμε καθαρά: δεν μπορεί εν έτει 2018, 2019 ξημερώνει σε λίγες εβδομάδες, η βασική πολιτική υπόσχεση και το όραμα που προσφέρουν τα κόμματα στην ελληνική κοινωνία να περιστρέφεται ξανά γύρω από το βολικό όνειρο μιας θέσης στο Δημόσιο. Για εμας το Δημόσιο έχει πολύ σημαντική αποστολή: Τη στήριξη των πολιτών, αλλά κυρίως των πιο αδύναμων συμπολιτών μας. Γνωρίζω καλά ότι εντός του Δημοσίου υπάρχουν πάρα πολλοί υπεύθυνοι, εργατικοί και αφοσιωμένοι δημόσιοι υπάλληλοι. Που ενάντια σε όλες τις δυσκολίες καταφέρνουν να επιτελούν το λειτούργημά τους. Τους τιμώ και τους συγχαίρω για την καθημερινή τους προσπάθεια. Θα σταθούμε δίπλα τους, θα σταθούμε δίπλα σας. Γιατί το δικό μας όνειρο είναι και το δικό τους όνειρο. Ένα κράτος, χρήσιμο και αποτελεσματικό στην υπηρεσία του πολίτη. Με καλές συνθήκες εργασίας, φιλικό προς την τεχνολογία. Ένα κράτος έξυπνο που γνωρίζει πού πρέπει και πού δεν πρέπει να παρεμβαίνει.

Όμως, μην ξεχνάμε ποτέ μια μεγάλη αλήθεια. Ο πλούτος παράγεται από τον ιδιωτικό τομέα, από τον μισθωτό εργαζόμενο, τον ελεύθερο επαγγελματία, τον μικρό, μεσαίο και μεγάλο επιχειρηματία.  Χρειάστηκε η κρίση για να καταλάβουμε ότι αν δεν υπάρχει μια ζωντανή, υγιής, δυναμική, εξωστρεφής, καινοτόμα ιδιωτική οικονομία, η χώρα είναι καταδικασμένη στη φτώχεια και στα γηρατειά. Γηρατειά κυριολεκτικά, καθώς οι νέοι φεύγουν μακριά σε τόπους που υπάρχουν δουλειές και γηρατειά μεταφορικά καθώς η κοινωνία μας μένει προσκολλημένη στο παρελθόν αποκομμένη από τον καινούργιο κόσμο που γεννιέται γύρω μας. Αυτό το άλμα στο μέλλον σας ζητώ να κάνουμε όλοι μαζί.  Γιατί σε έναν κόσμο που αλλάζει τόσο γρήγορα, δεν επιτρέπεται να είμαστε από τη μεριά αυτών που μένουν πίσω. Η Ελλάδα ήταν, παρά τις δυσκολίες και τις αντιξοότητες, πάντα με τη σωστή πλευρά της ιστορίας. Γιατί μπόρεσε, σε στιγμές μεγάλων κρίσεων, να κινητοποιήσει τις δημιουργικές δυνάμεις της κοινωνίας. Το ίδιο θα συμβεί και τώρα. Το σύνθημα του συνεδρίου μας δεν ήταν ποτέ πιο επίκαιρο: Ελλάδα μπορούμε. Και με τη στήριξή και τη βοήθειά σας, και με τη Νέα Δημοκρατία ως επόμενη κυβέρνηση  θα τα καταφέρουμε!

Φίλες και φίλοι σύνεδροι,

Στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης έθεσα 6 μεγάλους στόχους για την Ελλάδα:

1. Μια Κοινωνία που δίνει ευκαιρίες ευημερίας σε όλους.
2. Μια ανοιχτή  Οικονομία επενδύσεων και νέων δουλειών.
3. Ένα Πολιτικό Σύστημα λειτουργικό κι ένα Δημόσιο αποτελεσματικό.
4. Μία Παιδεία που βλέπει το μέλλον, πάντα σε σύνδεση με την αγορά εργασίας.
5. Ένα κράτος όπου το Δίκαιο και η Ασφάλεια είναι όροι Δημοκρατίας.
6. Μία Ελλάδα ισχυρή, ισότιμη εταίρο, με τον Ελληνισμό δίπλα της -παντού στον κόσμο.

Την ίδια ώρα, έχετε στα χέρια σας ένα έντυπο, το οποίο σας ζητώ να το μελετήσετε. Συμπυκνώνει τις συγκεκριμένες προτάσεις μας για το πώς με τη Νέα Δημοκρατία, η ζωή όλων των Ελλήνων μπορεί να γίνει καλύτερη. Και ευχαριστώ όλους -και είναι πολλοί αυτοί- όσοι εργάστηκαν για τη σύνταξη του κυβερνητικού μας προγράμματος. Με επικεφαλής τον αντιπρόεδρό μας, τον Κ. Χατζηδάκη, εκατοντάδες στελέχη κόπιασαν για να μπορέσουμε να καταλήξουμε σε αυτές τις συγκεκριμένες, κοστολογημένες και εφαρμόσιμες προτάσεις.  Για να γίνει η ζωή καλύτερη. Για αυτό είμαστε εδώ. Μην το ξεχνάτε ποτέ. Για να κάνουμε τις ζωές των Ελλήνων καλύτερες. Δεν είμαστε εδώ ούτε για να απολαύσουμε τις χαρές της εξουσίας, ούτε για να ικανοποιήσουμε την προσωπική μας ματαιοδοξία. Είμαστε εδώ για να υπηρετήσουμε τους πολλούς. Και για να το κάνουμε πρέπει να αφουγκραστούμε τις αγωνίες τους, αλλά πρέπει να ταυτιστούμε και με τις ελπίδες τους. Πρέπει να καταλαγιάσουμε το θυμό τους αλλά πρέπει να τονώσουμε και την αισιοδοξία τους.

Από τις μεγάλες κατευθύνσεις του προγράμματος μας, επιτρέψτε μου να σταθώ συνοπτικά σε τρείς: Στην Παιδεία, γιατί αφορά το παρόν και το μέλλον της νεολαίας μας. Στο Κράτος, γιατί συνδέεται με την καθημερινότητα όλων μας. Και στην Οικονομία, γιατί αφορά όχι μόνο την ευημερία των πολιτών, αλλά τελικά και την ίδια την ανεξάρτητη υπόσταση της πατρίδας μας. Δεν έκρυψα ποτέ, φίλες και φίλοι, ότι για μένα η Εκπαίδευση δεν είναι απλά μια απόλυτη πολιτική προτεραιότητα. Είναι και ένα προσωπικό στοίχημα. Γιατί είναι το βασικό, είναι το μόνο όπλο τελικά, κάθε νέου για την ανέλιξη του. Είναι ο κοινωνικός ανελκυστήρας, η δημόσια εκπαίδευση, που επιτρέπει στα παιδιά των φτωχότερων οικογενειών να διαπρέψουν στη ζωή τους. Το πρόγραμμά μας, λοιπόν, για την Παιδεία ακριβώς εκεί αποσκοπεί: υπολογιστές, με τις σύγχρονες δεξιότητες να διδάσκονται ήδη από το δημοτικό. Δημόσια πρότυπα σχολεία σε κάθε περιφερειακή ενότητα της χώρας. Για να προσφέρουν μια κοινή αφετηρία σε όλα τα Ελληνόπουλα. Αλλά να επιτρέψουν και στα παιδιά τα οποία έχουν ιδιαίτερες δεξιότητες και ιδιαίτερες δυνατότητες, να διακριθούν. Όπως θα στηρίξουμε και τα παιδιά που έχουν τις δικές τους δυσκολίες, στηρίζοντας ιδιαίτερα την ειδική αγωγή. Θα σκεφτόμαστε και τα ταλαντούχα παιδιά, με την ίδια ένταση θα σκεφτόμαστε όμως και τα παιδιά που χρειάζονται μεγαλύτερη φροντίδα. Η σύγχρονη κριτική σκέψη, ο επαγγελματικός προσανατολισμός, η στροφή στην τεχνολογική εκπαίδευση θα δώσουν άλλη διάσταση σε γυμνάσιο και λύκειο. Δεν χρειαζόμαστε μόνο δικηγόρους και γιατρούς. Μη με παρεξηγήσουν οι δικηγόροι και οι γιατροί παρακαλώ. Αλλά χρειαζόμαστε και εξειδικευμένους επαγγελματίες, καλούς τεχνίτες, υπερήφανους για τη δουλειά τους.

Και, τέλος, τα πανεπιστήμιά μας -πρώτα τα δημόσια και αύριο, ναι, τα μη κρατικά, μη κερδοσκοπικά και γιατί όχι και ιδιωτικά- θα μπορούν να κάνουν μία νέα αρχή. Κρατώντας εδώ τους σπουδαστές τους, σε σύνδεση με την οικονομία, αναπτύσσοντας ξενόγλωσσα τμήματα, μπορούν να μετατρέψουν την χώρα μας σε εκπαιδευτικό κέντρο όλης της Νότιας Ευρώπης. Όλα αυτά, βέβαια, σε ένα περιβάλλον ακαδημαϊκής ελευθερίας, πολιτισμού και δημιουργίας. Χωρίς ναρκωτικά, χωρίς φωτιές και χωρίς ρόπαλα στα πανεπιστήμια. Όσον αφορά στο Κράτος, συγκρατείστε τέσσερις λέξεις από το σχέδιό μας: Αξιοκρατία, ηλεκτρονική διακυβέρνηση, εξυπηρέτηση του πολίτη και ναι, αξιολόγηση. Αμοιβές και προαγωγές με βάση την αξία και την απόδοση. Και διαρκή επιμόρφωση σε αξιοπρεπείς υπαλλήλους, πραγματικούς λειτουργούς και πρωταγωνιστές στην εξυγίανση του Κράτους. Δεν θέλω να ξεχνάμε, δεν θέλω να ξεχνάτε ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι και αυτοί θύματα του ΣΥΡΙΖΑ. Πληρώνουν και αυτοί τους φόρους του κ. Τσίπρα, ζουν στις ίδιες ανασφαλείς γειτονιές, έχουν και εκείνοι παιδιά για το μέλλον των οποίων αγωνιούν. Δεν πιστεύουν, λοιπόν, ούτε την κινδυνολογία, ούτε την ψεύτικη κολακεία του. Στόχος δικός μας, εθνικός στόχος, είναι να αποδώσουμε στον πολίτη εκείνο που αυτονόητα του ανήκει: Ένα κράτος που τον υπηρετεί, έναν μηχανισμό ευέλικτο και αποτελεσματικό, που θα του προσφέρει περισσότερα από όσα του παίρνει.

Για την οικονομία έχουμε μιλήσει πολύ και οι πολίτες ξέρουν τι μπορούν να περιμένουν από εμάς. 11 λέξεις να θυμάστε: Λιγότεροι φόροι και εισφορές, περισσότερες επενδύσεις και καλύτερα αμειβόμενες θέσεις εργασίας. Το επαναλαμβάνω: Λιγότεροι φόροι και εισφορές, περισσότερες επενδύσεις και καλύτερα αμειβόμενες θέσεις εργασίας. Γενναία μείωση φόρων και ναι, διεκδίκηση της αποκλιμάκωσης των ασφυκτικών πλεονασμάτων στα οποία μας έχει δεσμεύσει ο κ. Τσίπρας. Ριζοσπαστικά κίνητρα για επενδύσεις, ευρύτατες αποκρατικοποιήσεις. Επιστροφή των καταθέσεων στις τράπεζες, ρευστότητα. Να χρηματοδοτηθεί η πραγματική επιχειρηματικότητα και απασχόληση. Εμείς έτσι βλέπουμε το αύριο. Με εξωστρέφεια και καλλιέργεια όλων των συγκριτικών πλεονεκτημάτων του τόπου.

Όμως -και προσέξτε παρακαλώ αυτό το σημείο- η οικονομική ανάπτυξη που μπορούμε να φέρουμε στον τόπο δεν θα πρέπει να έχει μόνο ποσοτικά χαρακτηριστικά.  Δεν αρκεί η οικονομία να αυξάνεται με 4% παραδείγματος χάριν. Πρέπει η ανάπτυξη να επουλώσει τα ρήγματα για τα οποία σας μίλησα πριν. Πρέπει να την καρπωθεί και ο λιγότερο προνομιούχος Έλληνας. Να γίνει στην ουσία ένα νέο εργαλείο κοινωνικής συνοχής. Να σας δώσω τέσσερα παραδείγματα για το τι εννοώ: Τι να την κάνουμε τη γρήγορη αύξηση του ΑΕΠ, αν οι πιο πολλές δουλειές που δημιουργούνται αμείβονται με τον κατώτατο ή τον υποκατώτατο μισθό; Επιπλέον αν, λόγω της υπερφορολόγησης και των μη ανταποδοτικών εισφορών, οδηγούμε εργαζόμενους αλλά και επιχειρήσεις, όπως δυστυχώς συμβαίνει σήμερα, στη γκρίζα ζώνη της παραοικονομίας. Για αυτό και επιμένω στην ανάγκη ενός νέου ασφαλιστικού που θα μειώσει τις εισφορές και θα δώσει νέα κίνητρα αποταμίευσης, ειδικά στους νέους.

Για αυτό και επιμένω και δεσμεύομαι στην ανάγκη να καταργηθεί άμεσα ο υποκατώτατος μισθός. Και στην ανάγκη να δημιουργήσουμε μια σύγχρονη αγορά εργασίας, που θα λειτουργεί με ασφάλεια για τους εργαζόμενους, αλλά -μην ξεχνάμε- και με ευελιξία για τους εργοδότες. Ώστε τελικά να πετύχουμε το βασικό μας στόχο, που δεν είναι άλλος από το να αυξηθεί η παραγωγικότητα της εργασίας. Τούτη όμως η αύξηση της παραγωγικότητας δεν μπορεί να την καρπώνεται αποκλειστικά ο εργοδότης. Ένα μέρος πρέπει να κατευθύνεται σε μισθολογικές αυξήσεις και ένα άλλο σε επενδύσεις. Θέλω σήμερα να εξαγγείλω μία νέα δέσμευσή μας: Ο κατώτατος μισθός θα πρέπει να έχει το διπλάσιο ποσοστό αύξησης από την ετήσια αύξηση του ΑΕΠ. Το μέρισμα της ανάπτυξης πρέπει να επιστρέφει στην κοινωνία, ώστε να προχωράμε όλοι μαζί μπροστά, να μη μένει κανείς πίσω. Να το πω πολύ απλά με ένα παράδειγμα. Αν η ελληνική οικονομία αναπτυχθεί με 10%  την επόμενη τριετία ο κατώτατος μισθός θα πρέπει, σε συνεννόηση με τους κοινωνικούς εταίρους, να αυξηθεί κατά 20%. Να πάει στις αρχές του 2022 στα 703 ευρώ. Παράδειγμα δεύτερο, τι να την κάνουμε την αύξηση του ΑΕΠ αν η χώρα παραμένει γεωγραφικά διχασμένη, με κάποιες περιοχές να φεύγουν γρήγορα μπροστά, αλλά πολλές άλλες να είναι καταδικασμένες στην φτώχεια και την παρακμή. Το βλέπουμε συχνά μέσα στην ίδια περιφερειακή ενότητα. Το βλέπουμε συχνά μέσα στην ίδια την πόλη. Πλάι πλάι, γειτονιές και περιοχές γρήγορα αναπτυσσόμενες και γεμάτες αυτοπεποίθηση, άλλες, δυστυχώς οι περισσότερες σήμερα, παρηκμασμένες και υποβαθμισμένες.

Αυτόν τον διχασμό της χώρας σε φτωχές και πλούσιες περιφέρειες, σε φτωχές και πλούσιες πόλεις πρέπει να τον σπάσουμε. Να ασχοληθούμε σοβαρά με την ισόρροπη ανάπτυξη των πόλεων και των περιφερειών μας. Να σχεδιάσουμε με συμπράξεις δημοσίου και ιδιωτικού τομέα και παραχωρήσεις μία νέα γενιά έργων και δικτύων που θα ενώσουν τελικά όλες τις περιφέρειες της χώρας με τους μεγάλους εμπορικούς και ενεργειακούς άξονες των ξένων αγορών. Να στηρίξουμε την επαναβιομηχάνιση της ελληνικής περιφέρειας. Αλλά και τη δημιουργία νέων αλυσίδων αξίας μεταξύ της αγροτικής παραγωγής, της μεταποίησης, του τουρισμού και του πολιτισμού. Να δουλέψουμε με τους αιρετούς περιφερειάρχες για να αναδείξουμε τα συγκριτικά πλεονεκτήματα κάθε περιφέρειας ξεχωριστά. Και, ναι, προσδοκούμε να έχουμε 13 αιρετούς, εκλεγμένους περιφερειάρχες που θα εκλεγούν με τα χρώματα της Νέας Δημοκρατίας. Θέλουμε να δουλέψουμε μαζί τους ώστε να αναδείξουμε αυτά τα πλεονεκτήματα. Από τα μικρά νησιά του Αιγαίου, που τόσο ξεχωριστή σημασία έχουν, μέχρι τα θέατρα της Ηπείρου, από τα προϊόντα της Μακεδονικής γης μέχρι τις ομορφιές αλλά και το ανανεώσιμο ενεργειακό δυναμικό, του τόπου μου, της Κρήτης. Παράδειγμα τρίτο: τι να την κάνουμε την γρήγορη αύξηση του ΑΕΠ αν αυτή δεν αφορά τους πολλούς -και είναι πολλοί δυστυχώς αυτοί σήμερα- που πνίγονται στα χρέη και δεν μπορούν με τίποτε σήμερα να ορθοποδήσουν; Για αυτό και προτείνουμε μια ενιαία ρύθμιση χρεών για όλους: 120 δόσεις, ξεκινώντας με τους πολλούς που χρωστούν μέχρι 3.000 ευρώ. Το πρόγραμμα «δεύτερη ευκαιρία» για τις επιχειρήσεις και τους επαγγελματίες που μπορούν να κάνουν αναδιάρθρωση των χρεών τους προς τις τράπεζες. Αλλά και το λευκό μητρώο για τους συνεπείς δανειολήπτες και φορολογούμενους γιατί δεν πρέπει οι συνεπείς να αισθάνονται κορόιδα.

Τέλος: τι να την κάνουμε την γρήγορη αύξηση του ΑΕΠ αν δεν αφορά πρωτίστως τις νέες γενιές αλλά και τις επόμενες γενιές; Για αυτό και επιμένω ότι οι ψηφιακές δεξιότητες είναι το διαβατήριο για τον κόσμο του αύριο. Και η συνεχής κατάρτιση, το δίπλωμα για να προσαρμόζονται οι νέοι μας σε ένα κόσμο που αλλάζει συνέχεια. Αλλά αυτό δεν αρκεί. Η Ελλάδα είναι μια χώρα που γερνάει και συρρικνώνεται πληθυσμιακά. Αυτό είναι κρίσιμο ζήτημα. Είναι ζήτημα εθνικής επιβίωσης. Ζούμε περισσότερα χρόνια, αυτό είναι καλό. Γεννάμε πολύ λιγότερα παιδιά και αυτό είναι κακό. Αν συνεχίσουμε έτσι, το 2050 θα είμαστε με το ζόρι 7 εκατομμύρια. Ταυτόχρονα προσφέρουμε όλο και λιγότερες ευκαιρίες και κίνητρα στους νέους να μείνουν και να δημιουργήσουν δουλειά και οικογένεια στη χώρα μας. Γι’ αυτό μια πολιτική στήριξης της ελληνικής οικογένειας, αλλά και επιστροφής των Ελλήνων που έφυγαν στο εξωτερικό δεν αποτελεί, απλά, σήμερα μια πολιτική αλλά είναι όρος εθνικής επιβίωσης για τη χώρα μας, για το Έθνος μας. Το ξέρουμε όλοι άλλωστε. Η ελληνική οικογένεια είναι αυτή που κράτησε όρθια τη χώρα στα χρόνια της κρίσης με τεράστιους κόπους και θυσίες.

Η Νέα Δημοκρατία -και εγώ προσωπικά- θα προχωρήσουμε σε μια ολοκληρωμένη παρέμβαση αντιμετώπισης του δημογραφικού προβλήματος της χώρας. Γι αυτό και σήμερα δεσμεύομαι ότι θα στηρίξουμε τα νέα ζευγάρια από την πρώτη μέρα γέννησης του πρώτου τους παιδιού. Ξέρετε -έχω κατηγορηθεί γι’ αυτό- είμαι πάρα πολύ φειδωλός στο να μοιράζω επιδόματα. Όμως, στον πρώτο προϋπολογισμό που θα καταθέσει η Νέα Δημοκρατία ως κυβέρνηση, θα προβλέπεται επίδομα 2.000 ευρώ για κάθε παιδί που θα γεννιέται στην χώρα μας από οικογένειες που πληρούν εισοδηματικά κριτήρια. Αυτά είναι χρήματα που θα πιάσουν τόπο. Έχουμε επίσης ήδη δεσμευτεί ότι το αφορολόγητο όριο για κάθε παιδί θα προσαυξάνεται κατά 1.000 ευρώ, ενώ όλα τα βρεφικά είδη και τα είδη πρώτης ανάγκης για τις  νέες μητέρες θα υπαχθούν στον χαμηλό συντελεστή ΦΠΑ. Θα σταθούμε με κάθε τρόπο δίπλα στους νέους μας που θέλουν σήμερα  να κάνουν οικογένεια αλλά διστάζουν. Κάθε οικογένεια που το παιδί της δεν βρίσκει θέση σε δημοτικό παιδικό σταθμό, θα λαμβάνει ενίσχυση, μέσω κουπονιού, 180 ευρώ το μήνα για 10 μήνες το χρόνο, προκειμένου να επιλέγει εκείνη το βρεφονηπιακό σταθμό της επιλογής της. Θα βοηθήσουμε, όμως, και τις νέες μητέρες θεσμοθετώντας τη δυνατότητά τους να επιλέγουν εκείνες τον χρόνο για την άδεια εγκυμοσύνης και λοχείας, και θεσπίζοντας ένα πρόγραμμα  που εφαρμόζεται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Λέγεται «βοήθεια στην εργαζόμενη μητέρα». Και αυτή η βοήθεια θα έρθει από γυναίκες -και γιατί όχι και από άνδρες-  που θα πιστοποιούνται να αναλάβουν τη φύλαξη παιδιών προσχολικής ηλικίας, όπως ήδη συμβαίνει στο εξωτερικό για να διευκολυνθούν οι εργαζόμενες νέες μητέρες.

Αυτονόητη είναι, τέλος, και η στήριξή μας στις πολύτεκνες οικογένειες. Τα επιδόματα που έκοψε ο ΣΥΡΙΖΑ θα τα επαναφέρουμε. Ενώ θα υπάρχουν και μέτρα στήριξης όπως εκπτώσεις στα τέλη κυκλοφορίας, επανεξέταση των τεκμηρίων έως την ενηλικίωση των τέκνων και αύξηση του αφορολογήτου για την αγορά πρώτης κατοικίας. Με τις παρεμβάσεις αυτές, προσβλέπουμε σύντομα η δημιουργία οικογένειας να αντιμετωπίζεται πια από τους νέους μας όχι με δισταγμό, όπως δυστυχώς συμβαίνει σήμερα, αλλά ως αυτό που είναι: η σημαντικότερη χαρά της ζωής.

Αγαπητοί σύνεδροι,

Οι τρεις αυτές προτεραιότητες -σύγχρονη παιδεία, αποτελεσματικό κράτος, παραγωγική οικονομία- πλαισιώνονται από τους τρείς άλλους στόχους μας: Την κοινωνική συνοχή, την πολιτική ασφάλειας και έναν νέο πατριωτισμό. Καμία χώρα δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς ενωμένο τον κοινωνικό της κορμό. Αυτό, δεν εξυπηρετείται, όμως, με σποραδικά επιδόματα προς όλο και φτωχότερους πολίτες, όπως κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ. Οικοδομείται με ευκαιρίες που πρέπει να δίνονται σε όλους. Και δεν υπάρχει -θα το ξαναπώ και σήμερα από το Συνέδριο μας- καλύτερη κοινωνική πολιτική από τις νέες δουλειές. Οι δουλειές είναι που βγάζουν τους άνεργους από την ανέχεια. Οι δουλειές είναι που καταπολεμούν τη φτώχεια. Οι δουλειές είναι που επιτρέπουν στους νέους μας να ξαναδούν το μέλλον με αισιοδοξία. Χρειαζόμαστε, όμως, και κάτι ακόμα: μία ισχυρή ασπίδα στην ανέχεια. Το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα αποτελεί πολιτική της Νέας Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης Σαμαρά. Θα το προσφέρουμε σε 800.000 συμπολίτες μας, όπως προβλέπει το πρόγραμμά μας. Και, βέβαια, θα μιλήσουμε εντός του επόμενου μήνα πολύ πιο αναλυτικά για την Υγεία και για κάθε κοινωνική υπηρεσία που πρέπει να προσφέρεται.

Όμως αυτά δεν,αρκούν. Η πρόοδος κάθε χώρας απαιτεί ένα περιβάλλον κανόνων, νομιμότητας, σεβασμού των δικαιωμάτων. Δικαιοσύνη και θεσμούς που θα λειτουργούν ανεξάρτητα, χωρίς να γίνονται κομματικά εργαλεία της εκάστοτε εξουσίας. Στην αυριανή Ελλάδα, οι πολίτες θα κερδίσουν και πάλι τις γειτονιές τους από την εγκληματικότητα με την βοήθεια μιας αποτελεσματικής και καλά εκπαιδευμένης αστυνομίας. Η Δικαιοσύνη θα λειτουργεί μακριά από πολιτικές και άλλες σκοπιμότητες. Ενώ Κράτος και Εκκλησία θα επιτελούν τα καθήκοντά τους με αμοιβαίο σεβασμό στους διακριτούς τους ρόλους.

Η  Ελλάδα που έρχεται, όμως, θα μπορεί να υψώσει και πάλι το δικό της εθνικό ανάστημα. Την πυξίδα ενός νέου πατριωτισμού, που θα την κρατά μακριά από κορώνες εθνικισμού, αλλά θα την έχει πάνω, πάντα πάνω, στις ράγες των εθνικών συμφερόντων. Όχι με συνθήματα, αλλά με αποτελεσματική δουλειά, με αθόρυβη διπλωματία, με ουσιαστική παρέμβαση στην άμυνα, στη διεθνή οικονομία.

Είναι η Νέα Δημοκρατία η πολιτική δύναμη που έβαλε τη χώρα στην Ευρώπη. Γι’ αυτό και ξέρει καλύτερα πώς θα πείσει τελικά τους εταίρους μας για μικρότερα πλεονάσματα, πως θα μπορέσει να χτίσει μαζί τους μια αποτελεσματική συνεργασία στο Προσφυγικό. Διότι, ναι, για εμάς υπάρχουν σύνορα και τα σύνορα πρέπει να φυλάσσονται. Και τα σύνορα της Ελλάδας είναι σύνορα της Ευρώπης. Και τα σύνορα της Ευρώπης είναι σύνορα της Ελλάδας. Και με τη Νέα Δημοκρατία τα σύνορα μας θα φυλάσσονται.

Η Νέα Δημοκρατία πάντα πίστευε στην ατλαντική συνεργασία. Γι΄ αυτό και εμείς μπορούμε να λέμε «όχι» όταν πρόκειται να υπερασπιστούμε τα εθνικά μας συμφέροντα, όπως τώρα με τη συμφωνία των Πρεσπών. Η χώρα θα ανακτήσει την ισότιμη θέση της. Ο ΣΥΡΙΖΑ, δυστυχώς, την υποβίβασε σε ρόλο κομπάρσου. Οι καλοί λογαριασμοί, όμως, κάνουν τους καλούς φίλους. Και σε αυτούς τους ειλικρινείς λογαριασμούς δεν χωρούν ούτε συμψηφισμοί ούτε ανταλλάγματα. Ανήκουμε στη Δύση, ανήκουμε στην Ευρώπη, αλλά πάνω από όλα, ανήκουμε στην πατρίδα μας την Ελλάδα.

Νεοδημοκράτες και Νεοδημοκράτισσες,

«Είμαστε η παράταξη που ταυτίζει το έθνος με τον λαό,  την πατρίδα με τους ανθρώπους της, την πολιτεία με τους πολίτες της, την εθνική ανεξαρτησία με τη λαϊκή κυριαρχία, την πρόοδο με το κοινό αγαθό, την πολιτική ελευθερία με την έννομη τάξη και την κοινωνική δικαιοσύνη».

Εκείνα τα λόγια του Κωνσταντίνου Καραμανλή, από την ιδρυτική μας διακήρυξη, ισχύουν και σήμερα απόλυτα. Σαράντα τέσσερα χρόνια μετά, η Νέα Δημοκρατία παραμένει ο δημοκρατικός φορέας του κοινωνικού φιλελευθερισμού. Η πατριωτική δύναμη του παγκόσμιου Ελληνισμού. Της ανοιχτής οικονομίας αλλά και του ρυθμιστικού ρόλου του κράτους. Η μεγάλη παράταξη που ενώνει τους Έλληνες, κυρίως στις πιο κρίσιμες ιστορικές στιγμές.

Η πολιτική διεύρυνση, άλλωστε, βρίσκεται στο DNA αυτής της παράταξης: 54,4% το 1974, 46,9% το 1990 και 45,4% όταν πρωτοπολιτεύτηκα με τον Κώστα Καραμανλή το 2004. Αυτά ήταν τα υψηλότερα εκλογικά ποσοστά μας. Και όλα τους ήλθαν όταν η Νέα Δημοκρατία άνοιξε τολμηρά τις πόρτες της σε νέους φίλους. Αυτό το δίδαγμα γίνεται και πάλι επίκαιρο. Είπα και άλλοτε πως υπάρχουν ιστορικές περίοδοι, κατά τις οποίες οι επί μέρους διαφορές υποχωρούν μπροστά στο υπέρτερο διακύβευμα. Μία τέτοια συγκυρία  βιώνουμε και τώρα, ύστερα από 8 χρόνια κρίσης, 2 πτωχεύσεις, 4 μνημόνια και 4 χρόνια διακυβέρνησης ψέματος και ανικανότητας. Αρκετά!

Στις εκλογές που έρχονται θα αντιπαρατεθούν από τη μία, οι δυνάμεις της ελευθερίας, της δημοκρατίας και των μεταρρυθμίσεων. Και από την άλλη, οι δυνάμεις της εσωστρέφειας, της καθήλωσης και της φτώχειας. Και θα κερδίσουν οι πρώτες. Αυτό, λοιπόν, το πρώτο ευρύ φάσμα θα εκφράσει πρωταγωνιστικά η Νέα Δημοκρατία. Τα εκατομμύρια των Ελλήνων, που ενώνονται σε μια φωνή και μία απαίτηση: «Φύγετε, να πάμε επιτέλους την Ελλάδα μπροστά»! Όπως είπε και ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, αυτό πρέπει να είναι το μήνυμα  που θα στείλει κάθε ψηφοδέλτιο από κάθε κάλπη, όπου κι αν αυτή στηθεί: Στις Ευρωεκλογές, που θα γίνουν στις 26 Μαΐου, καλούμαστε να ζητήσουμε περισσότερη και καλύτερη Ευρώπη, σε πείσμα όσων την θέλουν περιχαρακωμένη και συντηρητική. Θα ψηφίσουμε για μία Ένωση πολιτική και δημοκρατική, της αλληλεγγύης και της συνεργασίας. Στις περιφερειακές εκλογές, που και αυτές θα γίνουν στις 26 Μαΐου,  προκρίνουμε ικανούς υποψήφιους, που γνωρίζουν καλά τα προβλήματα του τόπου τους και μπορούν να εντάξουν την επίλυσή  τους σε ένα πανελλαδικό σχέδιο ανάπτυξης. Στόχος μας, κανένας περιφερειάρχης με την πολιτική ταυτότητα του ΣΥΡΙΖΑ. Όσο το δυνατόν περισσότερες, 13, περιφέρειες στην Νέα Δημοκρατία. Και, την ώρα των εθνικών εκλογών, της μεγάλης, της καθοριστικής μάχης, θα δώσουμε και την τελική απάντηση: Αυτή -μην το ξεχνάμε- είναι η μεγάλη μάχη που έχουμε μπροστά μας, η μεγάλη στιγμή που οι Έλληνες θα στείλουν το δικό τους καθαρό μήνυμα: θα πουν όχι στην εξαπάτηση και τη δημαγωγία, όχι στους τεχνητούς διχασμούς, όχι στην ανασφάλεια, όχι στις εθνικές πληγές. Θα υψώσουν τη φωνή τους με ένα μεγάλο ναι στην ελπίδα της αλήθειας, στην ενότητα, στην αξιοκρατία, στην ανάπτυξη και στις δουλειές. Στην ασφάλεια και στον αληθινό πατριωτισμό.

Συναγωνιστές της Νέας Δημοκρατίας,

Οι ευθύνες μας είναι πολύ μεγάλες. Γιατί αυτό το κόμμα, αυτή η μεγάλη παράταξη, αποτελεί, για πάρα πολλούς συμπολίτες μας, την τελευταία, τη μοναδική ελπίδα να αλλάξουμε σήμερα πορεία. Σας καλώ λοιπόν να αγωνιστούμε μαζί για να το κάνουμε αυτό πραγματικότητα στις επερχόμενες εκλογές. Όχι μόνοι μας, αλλά ως επικεφαλής μιας ευρύτερης συμμαχίας που θα συνασπίζει και θα ενώνει -όπως έλεγε και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής- πολίτες και προσωπικότητες από τη δεξιά μέχρι τις παρυφές της αριστεράς. Μ’ ένα κόμμα ανοιχτό στους νέους, στην κοινωνία, στις νέες ιδέες. Ένα μέτωπο πατριωτισμού και λογικής που ενώνει τους Έλληνες, εμπνέοντας με μια συμφωνία αλήθειας και ένα συγκεκριμένο σχέδιο πράξης.

Τις βαριές ευθύνες για το αύριο τις αισθάνομαι και προσωπικά.  Οι αγαπημένοι στίχοι του πατέρα μου, του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, ήταν από τον Κωστή Παλαμά και με προφητικό τρόπο είναι σήμερα επίκαιροι.

Χρωστάμε σ’ όσους ήρθαν πέρασαν,

θα ‘ρθουν, θα περάσουν.

Κριτές θα μας δικάσουν

οι αγέννητοι, οι νεκροί.

Χρωστάμε πράγματι στον βασανισμένο και υπερήφανο αυτό λαό μια καινούρια ελπίδα. Του χρωστάμε μια καινούρια εποχή. Του χρωστάμε μια καινούρια ζωή πιο ανθρώπινη, πιο ήρεμη, πιο δημιουργική. Το χρέος μας αυτό θα το ξεπληρώσουμε. Μαζί με το λαό. Δίπλα του, κοντά του. Σε μια μάχη κοινή για ένα μέλλον που μας αξίζει. Τελειώνω με μία φράση του Καζαντζάκη: «Σα δεν φτάσει ο άνθρωπος στην άκρη του γκρεμού, δεν βγάζει στην πλάτη του φτερούγες να πετάξει.»

Μας έφτασε ο λαϊκισμός, πράγματι, στην άκρη του γκρεμού. Δεν πέσαμε όμως χάρη στη δική μας παράταξη που έβαλε πλάτη στην πιο δύσκολη ώρα που η πατρίδα μας κατρακυλούσε στο χάος. Τέσσερα χρόνια τώρα όμως, κι η χώρα παραμένει εκεί. Αποσβολωμένη και ανήμπορη να προχωρήσει προς το μέλλον. Στις εκλογές που έρχονται -με τη δύναμη, με τη θέληση του λαού- ελάτε όλοι μαζί να  θέσουμε τέλος σ’ αυτό τέλμα.

Θα βγάλουμε τις δικές μας φτερούγες να πετάξουμε. Θα κάνουμε ένα άλμα στον καινούριο κόσμο. Θα πάμε επιτέλους την Ελλάδα μπροστά. Όλοι μαζί. Γιατί μαζί μπορούμε!  Ελλάδα μπορούμε!

Σας ευχαριστώ.