10.8 C
Alexándreia
Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου, 2026
Facebook Instagram Twitter Youtube
Αρχική Blog Σελίδα 14596

Αλέξης Τσίπρας: «H Ελλάδα μετά από οκτώ χρόνια μνημονιακής επιτροπείας, είναι έτοιμη να κάνει το αποφασιστικό βήμα για την οριστική έξοδο από την κρίση».

Από
Έμβολος
-

Άρθρο του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στην Εφημερίδα των Συντακτών

Πρόκειται αναμφίβολα για μια ιστορική καμπή στη σύγχρονη ιστορία της χώρας, που για οκτώ ολόκληρα χρόνια είχε παραδώσει την ευθύνη άσκησης της οικονομικής πολιτικής της αποκλειστικά στους δανειστές της, ως αποτέλεσμα της ουσιαστικής της χρεοκοπίας στις αρχές του 2010.

Τώρα λοιπόν που αρχίζει να διαφαίνεται ότι τελικά αυτή η κυβέρνηση θα πετύχει εκεί που απέτυχαν όλες οι προηγούμενες και με ασύγκριτα μικρότερο κοινωνικό κόστος, τίθενται εκ νέου και εύλογα τα ερωτήματα :

Άξιζε τον κόπο να αναλάβει αυτή τη βαριά ευθύνη μια κυβέρνηση της αριστεράς ;

Την ανέλαβε για λογαριασμό των κοινωνικών στρωμάτων που εκπροσωπεί ή για λογαριασμό της οικονομικής ελίτ ;

Θα επιχειρήσω να μην απαντήσω μονολεκτικά στα ερωτήματα αλλά να σκιαγραφήσω τις απαντήσεις παραθέτοντας τα δεδομένα που έχουμε μπροστά μας. Και έχοντας πάντα κατά νου ότι τις απαντήσεις τις διεκδικείς, τις παλεύεις καθημερινά, δεν τις βρίσκεις έτοιμες σε κάποια θεωρητικά εγχειρίδια.

Η έξοδος από τα μνημόνια καθαρά, δηλαδή χωρίς πιστοληπτική γραμμή στήριξης και άρα νέες δεσμεύσεις λιτότητας, δεν είναι ένα ορόσημο χρονικό. Δεν είναι δηλαδή προδιαγεγραμμένο ότι όταν παρέλθει ο χρόνος κάποιος βγαίνει από ένα πρόγραμμα στήριξης. Η δυνατότητα εξόδου εξαρτάται από τη πορεία της ελληνικής οικονομίας.

 Και σήμερα είναι η πορεία της οικονομίας που δημιουργεί τόσο τις προϋποθέσεις για να επιτύχουμε την καλύτερη δυνατή συμφωνία για την καθαρή έξοδο από το μνημόνιο, όσο όμως και τις συνθήκες για την επόμενη μέρα της χώρας, μετά την πολυετή κρίση.

Σε αυτό το θετικό περιβάλλον, που διαμορφώνεται από τη διαρκή ανάκαμψη όλων των βασικών οικονομικών μεγεθών, έχουμε τη δυνατότητα πλέον να συμφωνήσουμε με πολύ καλύτερους όρους και για τη ρύθμιση του ελληνικού χρέους.

Η ρύθμιση του χρέους συνιστά μια απολύτως κρίσιμη, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, παράμετρο ώστε η χώρα να διατηρήσει την αναπτυξιακή δυναμική που καταγράφει και να εξαλειφθεί ο κίνδυνος της επιστροφής στις μέρες που ζήσαμε από το 2010.

Είναι όμως σαφές, ότι η υπόθεση του χρέους δεν αφορά μονάχα τα δημόσια οικονομικά και τη δυνατότητα αναχρηματοδότησης των υποχρεώσεων της χώρας στο μέλλον. Αφορά και το κρίσιμο πεδίο της ανάπτυξης και της παραγωγής νέου πλούτου που έχει ανάγκη η Ελλάδα.

Η ρύθμιση του χρέους, βελτιώνει ακόμη περισσότερο το επενδυτικό περιβάλλον, με δεδομένη την ελαχιστοποίηση του κινδύνου στο μακροπρόθεσμο διάστημα, με αποτέλεσμα τη μείωση των επιτοκίων δανεισμού και την πρόσβαση σε πόρους που θα τροφοδοτήσουν την αναπτυξιακή πορεία της χώρας. Αυτό άλλωστε, συμβαίνει ήδη από σήμερα, καθώς πολλές ελληνικές επιχειρήσεις τους τελευταίους μήνες δανείστηκαν με πολύ χαμηλά επιτόκια ώστε να χρηματοδοτήσουν τις επενδυτικές τους δραστηριότητες.

Υπάρχει όμως και μια ακόμη πιο σημαντική πτυχή των ευεργετικών συνεπειών από τη ρύθμιση του χρέους και αυτή αφορά τη διεύρυνση των βαθμών ελευθερίας της ελληνικής κυβέρνησης ως προς την άσκηση κοινωνικής πολιτικής.

Με δεδομένη τη λειτουργία των αγορών, ως μηχανισμού πειθάρχησης των επιμέρους οικονομιών, η ρύθμιση του χρέους στερεί τη δυνατότητα από όσους πιθανά το επιχειρήσουν στο μέλλον, να παίξουν παιχνίδια κερδοσκοπίας εις βάρος της χώρας. Αυτό σημαίνει ότι, η Ελλάδα έχοντας μια συγκεκριμένη και συνεκτική στρατηγική για το ζήτημα του χρέους της, θα είναι σε θέση να σχεδιάζει αυτόνομα πια την οικονομική και κοινωνική της πολιτική.

Συνεπώς μια κυβέρνηση της αριστεράς, θα έχει βαθμούς ελευθερίας να σχεδιάσει και να υλοποιήσει πολιτικές στήριξης της κοινωνίας, δίχως τον διαρκή κίνδυνο ενός νέου κύκλου αστάθειας που θα οδηγήσει εκ νέου σε εξαναγκασμό περιοριστικών πολιτικών.

Με αυτή την έννοια, η ρύθμιση του χρέους για μια κυβέρνηση της αριστεράς δίνει μια εντελώς διαφορετική προοπτική από ότι θα έδινε για μια νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση, που απλά θα αποκτούσε δημοσιονομικό χώρο για να βαθύνει τις ανισότητες, αυξάνοντας τα περιθώρια κέρδους του μεγάλου κεφαλαίου αποκλειστικά μέσα από τη μείωση της φορολογίας του.

Αντιθέτως,  μια κυβέρνηση της αριστεράς θα έχει τη δυνατότητα υλοποίησης ενός σχεδίου παρεμβάσεων στο πεδίο της κοινωνικής πολιτικής, με άξονες την αναρρύθμιση της αγοράς εργασίας και την ενίσχυση της διαπραγματευτικής δύναμης των εργαζομένων, καθώς και τη στήριξη των κοινωνικών στρωμάτων που έχουν υποστεί τις μεγαλύτερες συνέπειες από την πολυετή λιτότητα.

Πόσο βαθιές μπορεί να είναι αυτές οι παρεμβάσεις;

Είναι προφανές, ότι το βάθος τους δεν εξαρτάται μονάχα από τους συσχετισμούς δύναμης στο εσωτερικό της χώρας, καθώς το ευρωπαϊκό πλαίσιο θέτει περιορισμούς. Έχει όμως μεγάλη σημασία σε πιο άκρο βρίσκεσαι εντός αυτού του πλαισίου. Και η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια βρέθηκε στη πιο ακραία εκδοχή άσκησης νεοφιλελεύθερων πολιτικών.

Η καθαρή έξοδος με ρύθμιση του χρέους λοιπόν, θα μας επιτρέψει να μετακινηθούμε εντός του ευρωπαϊκού πλαισίου και των δεδομένων περιορισμών του, για να το πω σχηματικά, από το δεξιό στο αριστερό άκρο. Ενώ ταυτόχρονα θα δίνουμε τη μάχη με τις προοδευτικές δυνάμεις στην Ευρώπη και για τη διεύρυνση του ίδιου του πλαισίου. Μια εξαιρετικά δύσκολη ομολογουμένως υπόθεση, καθώς οι οπαδοί της σιδηράς δημοσιονομικής πειθαρχίας, αν και αποδυναμωμένοι, δίνουν ακόμα τον τόνο. Μια υπόθεση ωστόσο που οφείλουμε να μην την αφήσουμε από τις προτεραιότητές μας.

Ισχυρίζομαι με δυο λόγια ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, ανεξάρτητα από το αν μας αρέσει ή όχι, αποτελεί σήμερα το πιο πρόσφορο πεδίο της πάλης, ταξικής και πολιτικής. Και σε αυτό το πλαίσιο οφείλουμε να χαράξουμε τη πολιτική μας, αν θέλουμε να έχουμε νίκες για τις κοινωνικές δυνάμεις που ως αριστερά εκπροσωπούμε και όχι διαρκείς και ηρωικές ήττες.

Μόνο που σε αυτό το πλαίσιο οι νίκες ωριμάζουν αργά και δεν μπορεί να είναι συντριπτικές, σε αντίθεση με τις ήττες. Η εμπειρία μας άλλωστε από τη προσπάθεια αριστερής διακυβέρνησης σε περίοδο μνημονικών καταναγκασμών είναι πια πλούσια. Γνωρίζουμε καλά το κόστος. Τώρα όμως αρχίζουμε να μαθαίνουμε και τα οφέλη.

Διότι μνημόνια είχαμε και από το 10 ως το 15, μόνο που τότε δεν έπεσε η ανεργία 7 μονάδες,  αλλά ανέβηκε 17. Και δεν υπήρξε καμία πρόνοια για να μπει τέλος στην αδήλωτη εργασία και στον εργασιακό μεσαίωνα, παρά μόνο στο να ξηλωθούν οι συλλογικές συμβάσεις και τα εργασιακά δικαιώματα.

Η προσπάθεια, λοιπόν, να μετατοπίζουμε διαρκώς το συσχετισμό υπέρ των κοινωνικών πολιτικών και της αναδιανομής του πλούτου, αξιοποιώντας κάθε δυνατότητα που μας δίνεται, έχει ήδη ξεκινήσει και προχωρά πλέον με πιο σταθερά βήματα, στη χώρα μας.

Το νέο πλαίσιο, όμως, που θα διαμορφώσει η έξοδος από τα μνημόνια και άρα η διεύρυνση των βαθμών ελευθερίας ως προς την άσκηση πολιτικής, παράγει πλέον μια πολύ σημαντική επίπτωση στην εσωτερική πολιτική της χώρας: Καθιστά σαφέστερες τις διαχωριστικές γραμμές μεταξύ της σημερινής κυβέρνησης και της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Η ΝΔ, βλέπει τη δυνατότητα που έχει η κυβέρνηση για να διευρύνει το πεδίο της εργασιακής και κοινωνικής προστασίας και την ξορκίζει, ακριβώς επειδή διαφωνεί ιδεολογικά με οτιδήποτε δεν συντηρεί ή ακόμα περισσότερο, δεν διευρύνει το χάσμα μεταξύ του πλούτου και της εργασίας.

Βλέπει επίσης  ότι, η βασική αντιπολιτευτική της θέση περί καταστροφής και εκτροχιασμού, καταρρέει στα εξ ων συνετέθη και αντιδρά, μέσα από ένα διαρκή πόλεμο φθοράς και προπαγάνδας. Με ναυαρχίδα τους μηχανισμούς παραπληροφόρησης και fake news,  με τους οποίους έχει προνομιακές σχέσεις και φυσικά με τον εσμό της κρατικοδίαιτης ολιγαρχίας που βλέπει τις μέρες της αφθονίας του, να τελειώνουν.

Είναι λοιπόν απολύτως λογικό, με αυτή τη στρατηγική η Νέα Δημοκρατία να καταλήγει εν τέλει υπερασπιστής εν συνόλω των πεπραγμένων ενός πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου που έφθασε τη χώρα στα όρια της. Για το λόγο αυτό, δε διστάζει να παίρνει το ρόλο του συνηγόρου έναντι κατηγορουμένων όχι μόνο στελεχών της αλλά και φιλικών της επιχειρηματιών για υποθέσεις που εκτείνονται από το ξέπλυμα χρήματος μέχρι και το εμπόριο ναρκωτικών.

Αυτός ο ολισθηρός δρόμος που έχει επιλέξει η Νέα Δημοκρατία, δεν μας αγγίζει. Αντιθέτως, επιβεβαιώνει την απόλυτη προσήλωση μας στο έργο μας για την επόμενη μέρα της χώρας.

Η νέα εποχή, θα είναι μια εποχή δημοσιονομικής σταθερότητας, οικονομικής ανάπτυξης μα πάνω απ’ όλα, δικαιοσύνης.

Δικαιοσύνη για  κάθε πολίτη που πρέπει να ζει και να εργάζεται με αξιοπρέπεια.

 Δικαιοσύνη, έναντι κάθε πολιτικού που θεώρησε εαυτόν υπεράνω νόμων και κανόνων και έβαλε το δάχτυλο στο μέλι.

Δικαιοσύνη έναντι τμημάτων της επιχειρηματικής ελίτ, που έστησαν σε συνεργασία με το πολιτικό προσωπικό της διαπλοκής, μηχανισμούς γενικευμένης παρανομίας και υπονόμευσης του δημοσίου συμφέροντος.

Με αυτές τις αρχές, η χώρα θα φτάσει στη νέα εποχή απαλλαγμένη από τους εξωτερικούς αλλά και τους εσωτερικούς καταναγκασμούς. Και η Ελλάδα σε αυτή τη νέα εποχή, δεν μπορεί παρά να έχει στο τιμόνι της μια κυβέρνηση που σέβεται και υπερασπίζεται αυτούς και αυτές που αποτελούν την κινητήριο δύναμη της. Τους ίδιους τους πολίτες.

Θ. Θεοχαρόπουλος στα ΝΕΑ: Θα ψηφίσω την επέκταση της αναδοχής.

Από
Έμβολος
-

Ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ, και μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΚΙΝ.ΑΛ, Θανάσης Θεοχαρόπουλος, σε συνέντευξή του στα ΝΕΑ Σαββατοκύριακο δηλώνει σχετικά με τη θέση της Φώφης Γεννηματά για προσφυγή σε εκλογές ότι  «ο κ. Τσίπρας έχει συμβιβασθεί με την σκέψη ότι θα χάσει τις εκλογές όποτε και αν γίνουν.

Συνεπώς θα σταθμίσει την επιθυμία του να παραμείνει όσο το δυνατόν περισσότερο στην εξουσία με την επιδίωξη για την μικρότερη δυνατή ήττα. Το σίγουρο όμως είναι ότι έχουν εξαντλήσει την κοινωνία με τις αδιέξοδες πολιτικές τους» . Προσθέτει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ουδέποτε επεδίωξε πραγματικά την εθνική συνεννόηση κι είναι προφανές πώς χρειάζεται άλλη κυβέρνηση και πρωτίστως άλλη πολιτική, προοδευτική και όχι συντηρητική.

Ο κ. Θεοχαρόπουλος αναφέρει ότι  το Κίνημα Αλλαγής  διεκδικεί  την ανατροπή των συσχετισμών χωρίς να διαπραγματεύεται  την αυτονομία του . « Σε κάθε περίπτωση, αν λάβουμε μετά τις εκλογές διερευνητική εντολή θα καταθέσουμε τη δική μας προοδευτική πρόταση διακυβέρνησης. Η χώρα δεν έχει ανάγκη από νέα διχαστικά μέτωπα, αλλά από εθνική συνεννόηση. Για αυτό απορρίπτουμε ψευδεπίγραφα “μέτωπα” ερήμην της ίδιας της πολιτικής» τονίζει ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ .

Για τη μέχρι τώρα πορεία του  Κινήματος Αλλαγής  ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος εκτιμά πως  προχωρά και αυτό είναι θετικό στοιχείο κι έχει αρχίσει να συντελείται  η υπέρβαση των επιμέρους κομμάτων,  χρειάζονται όμως πιο τολμηρά βήματα υπέρβασης του παρελθόντος. «Για αυτό επέμενα στην άμεση ενοποίηση των κοινοβουλευτικών ομάδων. Προχωράμε μπροστά όμως με τις αναγκαίες συνθέσεις. Ο φορέας που δημιουργούμε δεν μπορεί να είναι η μετεξέλιξη του ΠΑΣΟΚ αλλά ένας πραγματικά νέος ενιαίος φορέας. Με ανανέωση δομών, πρακτικών και του πολιτικού προσωπικού που άσκησε κυβερνητισμό για πολλά χρόνια. Να δημιουργήσουμε ένα φορέα δημοκρατικό σε όλα τα επίπεδα λειτουργίας του. Γιατί οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται συλλογικά από τα θεσπισμένα όργανα, χωρίς αιφνιδιασμούς, ώστε να αποφεύγονται οι μετέπειτα κραδασμοί και να ενισχύεται η συνοχή. Αυτό το στοίχημα πρέπει να το κερδίσουμε» , υπογραμμίζει.

Ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ δηλώνει ευθέως ότι  θα ψηφίσει τη ρύθμιση για την αναδοχή παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια. «Από την πρώτη στιγμή έχω ταχθεί υπέρ της συγκεκριμένης διάταξης. Πρόκειται για αυτονόητη ρύθμιση για μια χώρα που θέλει να συγκαταλέγεται στα σύγχρονα ευρωπαϊκά κράτη. Τέτοιες προοδευτικές αλλαγές για την κατοχύρωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων βρίσκονται στον πυρήνα των θέσεων της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας που στέκεται απέναντι σε κάθε είδους διάκριση. Το Κίνημα Αλλαγής, παρά τις όποιες αποχρώσεις, τοποθετείται θετικά στο ζήτημα της επέκτασης της αναδοχής σε όσους έχουν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης, ετερόφυλα και ομόφυλα ζευγάρια. Ψηφίσαμε το σύμφωνο συμβίωσης και όλες τις προοδευτικές αλλαγές ανεξαρτήτως αν τις ψήφισαν οι ΑΝΕΛ. Αυτό επιτάσσει η πολιτική αυτονομία που διακηρύσσουμε, να μένουμε σταθεροί στις θέσεις μας μακριά από κάθε είδους ετεροπροσδιορισμό ιδίως στην περίπτωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων»,τονίζει ο κ. Θεοχαρόπουλος.

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η κυβέρνηση δεν θα πέσει αν δεν ψηφιστεί το νομοσχέδιο για την αναδοχή από ομόφυλα ζευγάρια, υποστηρίζει ο Ευάγγελος Βενιζέλος

Από
Έμβολος
-

Σε ανάρτησή του στην σελίδα του στο Facebook, ο Ευάγγελος Βενιζέλος απαντά αναλυτικά σ’ όσους επιμένουν να μην ψηφίσουν την αναδοχή παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ δεν πέφτει ούτε της κοστίζουν πολιτικά τέτοια θέματα.

Ο κ. Βενιζέλος εξηγεί αναλυτικά τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες επισημαίνοντας ότι η απόρριψη του νομοσχεδίου είναι μαθηματικά πολύ δύσκολη ενώ η δυνατότητα πρότασης δυσπιστίας τελεί υπό την αίρεση της κυβερνητικής πλειοψηφίας που θα την απορρίψουν ενισχύοντας την κυβερνητική σταθερότητα.

Σύμφωνα με τον πρώην πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ η τοποθέτηση σε παρόμοια θέματα όχι με κριτήρια κοινοβουλευτικού τακτικισμού αλλά με κριτήρια αρχών και με γνώμονα την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αφαιρεί τη δυνατότητα «να παίζουν τόσο με τους κανόνες του κοινοβουλευτικού συστήματος, όσο και με τις ευαισθησίες του κοινωνικού φιλελευθερισμού».

«Η μόνη συνεπώς στάση που έχει πρακτικό νόημα για τους προοδευτικούς δημοκράτες είναι η υπεράσπιση των δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου. Με τον τρόπο αυτό ακυρώνεται το παιχνίδι των εξαρτημένων ανακλαστικών που προσπαθούν να παίζουν σε τέτοια θέματα οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ», καταλήγει ο Ευάγγελος Βενιζέλος.

Αναλυτικά η ανάρτησή του κ. Βενιζέλου είναι η εξής:

«Για όσους νομίζουν ότι σε ένα νομοσχέδιο όπως αυτό που ρυθμίζει την αναδοχή παιδιών και από ομόφυλα ζευγάρια που συνδέονται με σύμφωνο συμβίωσης, μπορεί να κριθεί κοινοβουλευτικά η αντοχή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, σημειώνω τα εξής:

Για τη ψήφιση των νομοσχεδίων ισχύει ο γενικός κανόνας του άρθρου 67 του Συντάγματος. Η Βουλή αποφασίζει με την απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων μελών της που δεν μπορεί να είναι μικρότερη από το ένα τέταρτο του όλου αριθμού, δηλαδή μικρότερη των 75 βουλευτών. Η απόρριψη είναι μαθηματικά πολύ δύσκολη.

Ας υποθέσουμε όμως ότι το νομοσχέδιο απορρίπτεται και η αντιπολίτευση θέτει ζήτημα εμπιστοσύνης της Βουλής προς την κυβέρνηση. Η απάντηση των ετερόκλητων και αδελφοποιητών κυβερνητικών εταίρων θα είναι «αν το πιστεύετε αυτό κάντε πρόταση δυσπιστίας». Σύμφωνα με το άρθρο 84 παρ.2 εδ. β’ του Συντάγματος, πρόταση δυσπιστίας γίνεται δεκτή, μόνο αν εγκριθεί από την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, δηλαδή από 151 βουλευτές.

Μια τέτοια διαδικασία θα επέτρεπε προφανώς στους κκ. Τσίπρα και Καμμένο να διατυμπανίζουν τη σταθερότητα της συμμαχίας και της συνενοχής τους, ενώ παράλληλα διατηρούν το πλεονέκτημα να απευθύνονται με διαμετρικά αντίθετο λόγο σε διαμετρικά αντίθετα κοινωνικά ακροατήρια για θέματα όπως η αναδοχή, το σύμφωνο συμβίωσης κ.ο.κ.

Τι τους αφαιρεί τη δυνατότητα να παίζουν τόσο με τους κανόνες του κοινοβουλευτικού συστήματος, όσο και με τις ευαισθησίες του κοινωνικού φιλελευθερισμού; Η τοποθέτηση σε παρόμοια θέματα όχι με κριτήρια κοινοβουλευτικού τακτικισμού αλλά με κριτήρια αρχών και με γνώμονα την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η κυβέρνηση των ολετήρων ούτε πέφτει ούτε εκτίθεται με αφορμή τέτοια θέματα. Δεν πέφτει γιατί ξέρουν πολύ καλά τις τυπικές κοινοβουλευτικές διαδικασίες και δεν έχουν καμία ευαισθησία απέναντι σε αυτό που λέγεται κοινοβουλευτική παράδοση και κοινοβουλευτική δεοντολογία. Δεν εκτίθεται γιατί παίζει κυνικά με τη διαφοροποίηση των ακροατηρίων, σε άλλο απευθύνεται ο ΣΥΡΙΖΑ σε άλλο οι ΑΝΕΛ. Όσοι ενοχλούνται από την προκλητική συμπαιγνία, ούτως ή άλλως είναι απέναντί τους.

Η μόνη συνεπώς στάση που έχει πρακτικό νόημα για τους προοδευτικούς δημοκράτες είναι η υπεράσπιση των δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου. Με τον τρόπο αυτό ακυρώνεται το παιχνίδι των εξαρτημένων ανακλαστικών που προσπαθούν να παίζουν σε τέτοια θέματα οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ».

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Γερμανία – Σενέρ Λεβέντ: Οι Τουρκοκύπριοι ευθύνονται για πολλά εγκλήματα πολέμου το 1974. Η αληθινή απειλή δεν είναι οι Ελληνες, αλλά η Τουρκία (DW)

Από
Έμβολος
-

«Με την Αφρική εναντίον του Ερντογάν» είναι ο τίτλος του άρθρου της Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ), το οποίο παρουσιάζει τον Σενέρ Λεβέντ, εκδότη της εφημερίδας «Αφρική» που εκδίδεται στη βόρεια Κύπρο. Ο Σενέρ Λεβέντ μιλάει για τις απειλές και τις επιθέσεις που δέχεται η εφημερίδα του από μερίδα Τουρκοκυπρίων αλλά και της Άγκυρας διότι «λέμε απλά και καθαρά ότι το βόρειο τμήμα της Κύπρου βρίσκεται υπό τουρκική κατοχή».

Η εφημερίδα του ονομαζόταν παλαιότερα «Ευρώπη», στη συνέχεια «Νέα Ευρώπη» και τώρα «Αφρική» ως ένδειξη διαμαρτυρίας στις πιέσεις που είχε δεχθεί από το καθεστώς Ντενκτάς. «Ήθελα με το όνομα να εκφράσω πως μπορεί να ανήκουμε στην Ευρώπη ωστόσο ζούμε σε αφρικανικές συνθήκες. Διοικούμαστε από τον νόμο της ζούγκλας».

Ο Σενέρ Λεβέντ αναφέρεται και στην επίσκεψη του Τούρκου Προέδρου Ταγίπ Ερντογάν στη βόρεια Κύπρο στις 21 Ιανουαρίου του τρέχοντος έτους και στις παροτρύνσεις του «οι Κύπριοι αδελφοί να δώσουν την κατάλληλη απάντηση» στην αντιδραστική εφημερίδα. Και πράγματι η εφημερίδα και οι συντάκτες δέχθηκαν σφοδρή επίθεση. Κατάφεραν να γλιτώσουν κατόπιν επέμβασης της αστυνομίας που κάλεσε ο Τουρκοκύπριος ηγέτης Μουσταφά Ακιντσί.

Η FAZ γράφει: «Ο Λεβέντ ανησυχεί πως η κατάσταση μπορεί να χειροτερεύσει. Ο αυξανόμενος αριθμός των Τούρκων εποίκων στο συνολικό πληθυσμό καταδεικνύει την άμεση σχέση του γραφείου διασυνδέσεως του AKP με το τουρκικό τμήμα της Λευκωσίας, το οποίο προσφέρει σε πολλές περιοχές μαθήματα κορανίου…όλα αυτά μαρτυρούν ότι η εξάρτηση της βόρειας Κύπρου από την Άγκυρα αυξάνεται».

Τέλος, ο Σενέρ Λεβέντ αναφερόμενος στις σχέσεις μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων λέει: «Το 1974 έγιναν εδώ πολλά εγκλήματα πολέμου. Οι Τουρκοκύπριοι έφεραν ευθύνη και για το λόγο αυτό θέλουν σήμερα έναν Τούρκο στρατιώτη έξω από την πόρτα τους. Η αληθινή απειλή δεν είναι όμως η καθυστερημένη εκδίκηση της ελληνικής πλευράς αλλά η Τουρκία».

Προέλευση : Deutsche Welle -- ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΗΠΑ: Εκτοξεύτηκε ο ρομποτικός σεισμολόγος InSight

Από
Έμβολος
-

Το πρώτο εξειδικευμένο ρομποτικό εργαστήριο σεισμολογικών ερευνών, με την ονομασία InSight, στέλνει η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA) στον Άρη, με στόχο να μελετήσει το εσωτερικό του πλανήτη σε μεγάλο βάθος με τη βοήθεια των σεισμικών κυμάτων.

Η αποστολή InSight (Interior Exploration using Seismic Investigations, Geodesy and Heat Transport) εκτοξεύτηκε με ένα πύραυλο «Άτλας 5» ύψους 57 μέτρων της United Launch Alliance (ULA) σήμερα στις  14:00 ώρα Ελλάδας από την αεροπορική βάση Βάντενμπεργκ της Καλιφόρνια.

Αυτή ήταν η πρώτη διαπλανητική αποστολή στην αμερικανική ιστορία που ξεκίνησε από τη δυτική και όχι από την ανατολική ακτή των ΗΠΑ, σπάζοντας έτσι το μονοπώλιο της Φλόριντα στις διαστημικές εκτοξεύσεις.

Επιπλέον, αυτή είναι η πρώτη φορά, μετά τις αποστολές «Απόλλων» στη Σελήνη, που η NASA θα τοποθετήσει ένα σεισμογράφο σε άλλο πλανήτη.

Το InSight δεν είναι ένα κινούμενο ρόβερ, αλλά ένα στατικό αυτόματο επιστημονικό εργαστήριο. Ύστερα από ένα ταξίδι 485 εκατομμυρίων χιλιομέτρων και την προσεδάφισή του στην περιοχή Elysium Planitia του βορείου ημισφαιρίου (η οποία προβλέπεται να συμβεί στις 26 Νοεμβρίου 2018), για πρώτη φορά θα ‘δει’ με τα όργανά του βαθιά κάτω από την αρειανή επιφάνεια, προκειμένου να μελετήσει το υπέδαφος του «κόκκινου» πλανήτη, μεταξύ άλλων ανιχνεύοντας τους σεισμούς του Άρη.

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μ. Βαρβιτσιώτης: ” Η κυβέρνηση αδυνατεί να επιβάλει το νόμο σε όσους μετανάστες τον παραβιάζουν”

Από
Έμβολος
-

Μήνυμα στην κυβέρνηση να λάβει άμεσα πρωτοβουλίες προκειμένου να αποκαταστήσει την τάξη στο λιμάνι της Πάτρας και να αποτρέψει ανάλογα δυστυχήματα στο μέλλον στέλνει ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης τονίζοντας πως «τα αιματηρά επεισόδια που σημειώθηκαν χθες στην Πάτρα μεταξύ μεταναστών και είχαν ως αποτέλεσμα το θάνατο ενός εξ αυτών, επιβεβαιώνουν με τον πλέον τραγικό τρόπο τις από καιρού υποδείξεις μας προς την Κυβέρνηση».

Σε δήλωσή του ο Τομεάρχης  Μεταναστευτικής Πολιτικής επισημαίνει πως η ΝΔ επί εβδομάδες προειδοποιούσε «ότι η ανομία που  επικρατεί στο λιμάνι της πόλης, με ομάδες μεταναστών να διαβιούν σε παρακείμενα κτίρια και να συγκρούονται ανεξέλεγκτα, θα οδηγούσε σε μια τέτοια δυσάρεστη εξέλιξη». «Σήμερα, λόγω της αδυναμίας της Κυβέρνησης να τηρήσει τις υποσχέσεις της για άμεση λύση του προβλήματος και να επιβάλει το νόμο σε όσους μετανάστες τον παραβιάζουν, θρηνούμε μια ακόμη ανθρώπινη ζωή. Ήρθε η ώρα, όμως, εκείνοι οι οποίοι έσπευδαν, χωρίς ντροπή, κατά το πρόσφατο παρελθόν, να αποκομίσουν μικροκομματικά οφέλη από τέτοια γεγονότα, να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Περιμένουμε από την Κυβέρνηση να λάβει άμεσα πρωτοβουλίες, προκειμένου να αποκαταστήσει την τάξη στην περιοχή του λιμανιού και να αποτρέψει ανάλογα δυστυχήματα στο μέλλον» τονίζει στη δήλωσή του ο κ. Βαρβιτσιώτης.

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τι θα έλεγε σήμερα ο Μαρξ για το Διαδίκτυο;

Από
Έμβολος
-

Τι μπορεί να μάθουμε από τον Καρλ Μαρξ σήμερα; Αυτή η ερώτηση τίθεται ιδιαίτερα σήμερα -200 χρόνια από τη γέννηση  του Γερμανού φιλόσοφου και  κοινωνικού επαναστάτη . Ο συγγραφέας και ο μελετητής των μέσων ενημέρωσης Τίλμαν Μπομγκάρτελ , καθηγητής Μέσων Ενημέρωσης στο πανεπιστήμιο του Μαιντς, προσπαθεί να διερευνήσει την άποψη που θα είχε ο Μαρξ για το Διαδίκτυο.

«Η αστική τάξη, κατά τη διάρκεια της σχεδόν 100χρονης  ταξικής κυριαρχίας της δημιούργησε κολοσσιαίες παραγωγικές δυνάμεις από ό, τι είχαν παράξει όλες οι προηγούμενες γενιές μαζί. Υποταγή των δυνάμεων της φύσης, μηχανές, εφαρμογή της χημείας στη βιομηχανία και τη γεωργία, ατμός στην πλοήγηση, σιδηρόδρομοι, ηλεκτρικοί τηλέγραφοι, κατάκτηση ολόκληρων ηπείρων, κατακτήσεις για τις  οποίες δεν υπήρχαν υπόνοιες νωρίτερα ”  .

Περιμένετε ένα λεπτό – δύο άνθρωποι έγραψαν ότι ήθελαν να καταλάβουν την εξουσία από την αστική τάξη με επανάσταση;

Ναι, σύμφωνα με το Κομμουνιστικό Μανιφέστο του Καρλ Μαρξ και του Φρίντριχ Έγκελς του 1848, το οποίο θεωρείται το λογοτεχνικό σημείο εκκίνησης του μαρξισμού.

Το απόσπασμα δείχνει επίσης ότι ο Μαρξ, ήταν Κοινωνικός Επαναστάτης , αλλά όχι μηχανικός. Θαύμαζε την τεχνολογία της εποχής. Από τη μία πλευρά, για τον Μαρξ ήταν τα μέσα παραγωγής που συνέβαλαν στην καπιταλιστική εκμετάλλευση της εργατικής τάξης. Από την άλλη πλευρά, πίστευε ότι θα μπορούσε επίσης να διαδραματίσουν  κρίσιμο ρόλο στην κατάργηση του καπιταλισμού. Αν διαβάσουμε σήμερα αυτό που ο Μαρξ έγραψε για την «επικοινωνία» της εποχής του , μπορούν να εξαχθούν συμπεράσματα για το τι θα σκεφτόταν για το διαδίκτυο σήμερα.

Θα θεωρούσε πιθανώς το Διαδίκτυο ως κοινότητα, κοινή ιδιοκτησία όλης της ανθρωπότητας και πιθανότατα θα ξαναέβρισκε αυτό το κοινοτικό ιδεώδες σήμερα στην συλλογικώς δημιουργημένη ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδεια Wikipedia ή στο εθελοντικά προγραμματισμένο λογισμικό ανοιχτού κώδικα, όπως το Linux.

Ο Μαρξ μιλούσε για την «γενική διάνοια» που εξελίσσεται όμως σε πηγή κέρδους .Αλλά οι πολλές υπηρεσίες που προσφέρει η Google δωρεάν στους χρήστες της, ενδεχομένως θα τον είχαν εμπνεύσει. Με το Google ίσως να μην χρειαζόταν να αναλώνει καθημερινά ώρες και ώρες στην Βρετανική Βιβλιοθήκη του Λονδίνου  .

Ωστόσο, ως  κριτικός παρατηρητής του επιχειρηματικού μοντέλου , θα αντιδρούσε σίγουρα στη συνεχή παρακολούθηση των χρηστών .Όπως και το μονοπώλιο, το οποίο έχει η Google σε πολλούς τομείς, σίγουρα θα τον είχε απογοητεύσει. Θα αξίωνε ενδεχομένως την απαλλοτρίωση και την εθνικοποίηση της εταιρείας και των άλλων μονοπωλίων όπως το Facebook ή το YouTube, όπως ζήτησε πρόσφατα ο συγγραφέας Τζόναθαν Τσάπλιν  στο βιβλίο του «Move Fast And Break Things» .

Οι νέες συνθήκες εργασίας που δημιουργεί η πρόσβαση στο ίντερνετ είναι βέβαιο ότι θα είχαν προβληματίσει τον Μαρξ . Οι εργάτες  στα εργοστάσια κατά την εποχή της βιομηχανικής επανάστασης διέφεραν πολύ μεν από τους σημερινούς εργαζόμενους. Ήταν συγκεντρωμένοι σε μεγάλα εργοστάσια , είχαν αναπτύξει περισσότερο το αίσθημα της αλληλεγγύης και κυρίως είχαν «να χάσουν μόνο τις αλυσίδες τους» όπως έλεγε ο Μαρξ . Βέβαια και εκείνη την εποχή, όπως και σήμερα , τα “μέσα αλλά και οι σχέσεις παραγωγής” ωθούσαν  τον εργαζόμενο σε έναν υπο-άνθρωπο, τον ταπείνωναν σαν ένα εξάρτημα της μηχανής “. Σε αντίθεση με τον εργάτη του εργοστασίου κατά την εποχή του Μαρξ, σήμερα σε πολλές περιπτώσεις δεν απασχολούνται ούτε στις προαναφερθείσες εταιρείες, αλλά είναι αυτοαπασχολούμενοι. Πάνω απ’ όλα όμως πολλοι εργαζόμενοι σήμερα δεν έχουν να χάσουν μόνο τις αλυσίδες τους αλλά είναι «δεμένοι με χίλια νήματα με το σύστημα, με πιστωτικές κάρτες και δάνεια , που ήταν αδιανόητο για την εργατική τάξη της εποχής του Μαρξ . Πολλοί συνδέονται μόνο μέσω κάποιας εφαρμογής με τον εργοδότη τους, δεν έχουν τη δυνατότητα να αλληλεπιδρούν μεταξύ τους ή ακόμα και να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους συλλογικά – σε αντίθεση με το εργοστάσιο, όπου οι εργαζόμενοι βρίσκονται στην ίδια θέση.

Ο Μαρξ σίγουρα θα έβλεπε αυτή την πικρή αλήθεια για τη νέα εργατική τάξη, το «ψηφιακό προλεταριάτο», τους νέους «άθλιους της γης» . Τι θα πρότεινε στην εποχή της παγκοσμιοποιημένης εκμετάλλευσης των «clickworkers» ;

Θα έλεγε ότι οι νέες τεχνολογίες που παράγουν πιο αποτελεσματικά την δημιουργία κεφαλαίου ίσως χρησιμεύσουν για να «ανατινάξουν» ολόκληρο το καπιταλιστικό σύστημα. Με ολοένα και καλύτερες μηχανές, το κεφάλαιο “μειώνει την ανθρώπινη εργασία στο ελάχιστο, πράγμα που θα ωφελήσει την χειραφετημένη εργασία ” είχε γράψει ο Μαρξ . Με άλλα λόγια, όσοι εργάζονται λιγότερο θα έχουν περισσότερο χρόνο να σκεφτούν κάτι καλύτερο από την εργασία.

Με την ανάπτυξη όμως των δικτύων και της τεχνητής νοημοσύνης πλησιάζουμε καθημερινά σε έναν κόσμο χωρίς εργασία. Ο εθνικός πρόεδρος του SPD, Θόρστεν Σέφερ Γκούμπελ πρότεινε οι εταιρείες που επωφελούνται από την ψηφιοποίηση να φορολογούνται περισσότερο από τις εταιρείες με πολλούς εργαζόμενους. Οι εργαζόμενοι, ως «ψηφιακό μέρισμα», θα μπορούσαν να εργάζονται λιγότερες ώρες με το ίδιο εισόδημα. Για τον Μαρξ βέβαια το γεγονός ότι ακόμη και οι Σοσιαλδημοκράτες του SPD θυμούνται τις θεωρίες του, θα τον έκανε σίγουρα ευτυχισμένο.

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Γαλλία-ΗΠΑ: Οργή στη Γαλλία για την ομιλία του Ντόναλντ Τραμπ στο συνέδριο της NRA, όπου αναφέρθηκε στις επιθέσεις του 2015 στο Παρίσι για να υποστηρίξει την οπλοκατοχή

Από
Έμβολος
-

Η γαλλική κυβέρνηση εξέφρασε την έντονη δυσφορία της σήμερα, αξιώνοντας «να επιδεικνύεται σεβασμός στη μνήμη των θυμάτων», αφού ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έφερε ως παράδειγμα τις επιθέσεις του 2015 στο Παρίσι προκειμένου να υπερασπιστεί το δικαίωμα στην οπλοκατοχή.

«Η Γαλλία εκφράζει με σθένος την αποδοκιμασία της για τις δηλώσεις του προέδρου Τραμπ αναφορικά με τις επιθέσεις της 13ης Νοεμβρίου του 2015 στο Παρίσι και απαιτεί να επιδεικνύεται σεβασμός στη μνήμη των θυμάτων» δήλωσε η εκπρόσωπος τύπου του υπουργείου Εξωτερικών, Ανιές βον ντε Μιλ, σε ένα δελτίο τύπου.

Ο Αμερικανός πρόεδρος επανέλαβε χθες στο συνέδριο της NRA, του πανίσχυρου λόμπι υπέρ της οπλοκατοχής, τη θεωρία του σύμφωνα με την οποία οι επιθέσεις της 13ης Νοεμβρίου του 2015 στο Παρίσι θα είχαν λιγότερους νεκρούς εάν τα θύματα οπλοφορούσαν.

«Η ελεύθερη κυκλοφορία των όπλων στους κόλπους της κοινωνίας δεν συνιστά μια ασπίδα προστασίας από τις τρομοκρατικές επιθέσεις, αντιθέτως μπορεί να διευκολύνει τον σχεδιασμό αυτού του είδους της επίθεσης» απάντησε η εκπρόσωπος τύπου της γαλλικής διπλωματίας.

«Η Γαλλία είναι υπερήφανη που είναι μια ασφαλής χώρας όπου η αγορά και η κατοχή πυροβόλων όπλων ελέγχονται αυστηρά» συμπλήρωσε η Γαλλίδα αξιωματούχος.

«Τα στατιστικά στοιχεία σχετικά με τα θύματα σε περιστατικά με πυροβόλα όπλα δεν μας οδηγούν να αμφιβάλουμε για αυτήν την επιλογή».

Η εκπρόσωπος τύπου του γαλλικού ΥΠΕΞ υπογράμμισε επίσης ότι οι επιθέσεις είχαν «σχεδιαστεί από το εξωτερικό» και «συντονιστεί και διαπραχθεί με πολεμικά όπλα».

«Χάρη στην αποτελεσματικότητα και τον επαγγελματισμό των ειδικών δυνάμεων επέμβασης και το θάρρος και τον ηρωισμό των Γάλλων αστυνομικών, εκατοντάδες ζωές διασώθηκαν» υπογράμμισε η ίδια.

Στις 13 Νοεμβρίου του 2015, 130 άνθρωποι σκοτώθηκαν και εκατοντάδες τραυματίστηκαν σε μια σειρά επιθέσεων την ευθύνη των οποίων ανέλαβε η οργάνωση Ισλαμικό Κράτος. Στο νυχτερινό κέντρο Μπατακλάν, μια ομάδα τζιχαντιστών σκότωσε 90 ανθρώπους.

«Σκοτώθηκαν βίαια από μια μικρή ομάδα τρομοκρατών που είχαν όπλα. Πήραν τον χρόνο τους και τους σκότωσαν έναν προς ένας. Πυροβόλησε, στόχευσε λίγο πιο πέρα, ξαναπυροβόλησε, στόχευσε πιο πέρα…» περιέγραψε ο Ντόναλντ Τραμπ, μιμούμενος έναν τζιχαντιστή που πυροβολεί με όπλο τα θύματά του.

«Όμως, εάν ένας εργαζόμενος ή απλά ένας πελάτης είχε όπλο πάνω του, εάν κάποιος από εσάς από το κοινό βρισκόταν εκεί με ένα όπλο να στοχεύει προς την αντίθετη κατεύθυνση, οι τρομοκράτες θα είχαν τραπεί σε φυγή ή θα τους είχαν σκοτώσει και τότε θα επρόκειτο για μια τελείως διαφορετική ιστορία» τόνισε ο Ρεπουμπλικάνος.

Ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ, επικεφαλής της χώρας το 2015 την εποχή των τρομοκρατικών επιθέσεων, καταδίκασε τις «επαίσχυντες» δηλώσεις και τις «άσεμνες απομιμήσεις» του Ντόναλντ Τραμπ.

Από την πλευρά της η Εθνική Ομοσπονδία θυμάτων επιθέσεων (Fenvac) κατήγγειλε σε ένα tweet τις δηλώσες “απίστευτης βίας” για τα θύματα καλώντας τη γαλλική διπλωματία να “αντιδράσει”.

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ανακοίνωση Κινήματος Αλλαγής: «Μάταιος κόπος κ. Τσίπρα»

Από
Έμβολος
-

O κ. Τσίπρας δίνει ψεύτικες  υποσχέσεις  για  ένα “νέο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης” με την ψευδαίσθηση ότι θα μπορέσει να φέρει πίσω κάποιους από τους απογοητευμένους που τον εγκατέλειψαν Μάταιος κόπος.

Ούτε αυτά, ούτε το πινγκ πονγκ των ανούσιων αντιπαραθέσεων με τη ΝΔ συγκινούν πια κανένα.

Τον κατάλαβαν όλοι, η καταδίκη έρχεται σκληρή.

ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ: «Η αγορά εργασίας στον κόσμο της τεχνητής νοημοσύνης»

Από
Έμβολος
-

Κατά τη δημόσια συνεδρία της Ακαδημίας Αθηνών, την Τρίτη, 8 Μαΐου 2018 και ώρα 8.00 μ.μ., θα πραγματοποιηθεί η υποδοχή του Ακαδημαϊκού κ. Χριστόφορου Πισσαρίδη, κατόχου Βραβείου Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών, Καθηγητού της Σχολής Οικονομικών του Λονδίνου.

Ο Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών κ. Αντώνιος Ν. Κουνάδης θα προσφωνήσει το νέο μέλος και ο Ακαδημαϊκός κ. Λουκάς Παπαδήμος θα παρουσιάσει την προσωπικότητα και το έργο του.

Θα ακολουθήσει ομιλία του κ. Χριστόφορου Πισσαρίδη, με θέμα: «Η αγορά εργασίας στον κόσμο της τεχνητής νοημοσύνης».

Πέρας προσελεύσεως 7.45 ΄μ.μ.

1...14.59514.59614.597...17.133Σελίδα 14.596 από 17.133
ΕΜΒΟΛΟΣ
Τηλέφωνο 698 828 8530
Επικοινωνία: emvolos@emvolos.gr
Facebook Instagram Twitter Youtube
Developed by Entercom Technologies