Στο σπουδαιότερο παιχνίδι της Α ΕΠΣΗ για την 26η αγωνιστική, ο γηπεδούχος ΠΑΟΚ Αλεξάνδρειας με τον ΓΑΣ Ροδοχωρίου αναδείχτηκαν ισόπαλοι 1-1.
Ρεπορτάζ: Βασίλης Σιμόπουλος
Ένα ντέρμπι που κάθε ομάδα είχε από ένα ημίχρονο υπεροχής. Σαφώς πιο δυνατά μπήκαν οι φιλοξενούμενοι στο πρώτο ημίχρονο που δημιούργησαν αρκετές φάσεις για γκολ. Ο Θεοδώρου με δύο εξαιρετικές επεμβάσεις στο 12΄ από εκτέλεση φάουλ του Ουέλιγκτον και στο 27΄ σε τετ α τετ του Πατατούκα. Τελικά το πείσμα του ΓΑΣ δικαιώθηκε, με τον Κοτζαχρήστο στο 33΄ να ανοίγει από κοντά με ψύχραιμο πλασέ το σκορ (0-1).
Ημίχρονο 0-1.
Στην επανάληψη ο ΠΑΟΚ μπήκε πιο αποφασιστικά και ευτύχησε να ισοφαρίσει αρκετά νωρίς, στην πρώτη του σημαντική φάση. Στο 53΄ έπειτα από φάση διαρκείας στα καρέ του Ροδοχωρίου, ο Γιώργος Κίτσας ευνοήθηκε από τις κόντρες και μόνος απέναντι στον Ιωακειμίδη έγραψε το 1-1. Ο δικέφαλος ανέβασε ψυχολογία και λίγο έλειψε να γυρίσει το ματς στο αμέσως επόμενο λεπτό, όμως το πλασέ του Γ. Κίτσα πέρασε ψηλά άουτ. Στο 57΄ οι γηπεδούχοι διαμαρτυρήθηκαν έντονα για μια φάση που κόπηκε ως οφσάιντ ο Μάριος Αργυρόπουλος, από την β΄ βοηθό Βράγκου. Ένα ακόμη γκολ του Κίτσα Γ. ακυρώθηκε στο 63΄ ως οφσάιντ. Το παιχνίδι στη συνέχεια κύλησε χωρίς τη μεγάλη φάση, με τις δύο ομάδες να μοιράζονται τον βαθμό της ισοπαλίας.
Διαιτητής ο κ. Θεοδωρόπουλος, βοηθοί ο κ. Πάνου και η κα Βράγκου όλοι συνδέσμου Φλώρινας.
Ισχυρή σεισμική δόνηση σημειώθηκε πριν από λίγο και σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία το επίκεντρο είναι κοντά στο Γαλαξείδι. Από τα πρώτα στοιχεία η σεισμική δόνηση που ήταν μεγέθους πάνω από 5 Ρίχτερ, προκάλεσε ανησυχία στους κατοίκους καθώς ταρακούνησε την περιοχή.
Μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν πληροφορίες για ζημιές, πάντως οι κάτοικοι βγήκαν έξω από τα σπίτια τους, καθώς η σεισμική δόνηση ήταν ιδιαίτερα αισθητή. Η σεισμική δόνηση έγινε αισθητή τόσο στην Αθήνα όσο και στη Λαμία.
Συντροφεύει το τσάι τα χειμωνιάτικα απογεύματα και βράδια που συνήθως μαζεύονται σε ένα σπίτι έτσι για κουβέντα…
Γράφει η Σίσσυ Νίκα – Δημοσιογράφος Γαστρονομίας και Πολιτισμού
Το πετιμέζι που χρησιμοποιούν είναι εξαιρετικής ποιότητας όπως και τα καρύδια αλλά και λιαστό κρασί ντόπιο. Στην Σιάτιστα συνήθιζαν να φτιάχνουν γλυκά με παράγωγα του αμπελιού. Το αποτέλεσμα ενθουσιάζει.
Η κυρία Αργυρώ Τσιαούση είναι μαστόρισσα στα παραδοσιακά γλυκά και κυρίως σε αυτά που χρησιμοποιεί μέλι από το δικό τους αφού ο γιός της είναι μελισσοκόμος και το μέλι του γευστικός θησαυρός.
Η συνταγή δική σας.
Μουστοκούλουρα Σιάτιστας
Από την Aργυρώ Τσιαούση, Σιάτιστα
Υλικά
2 φλιτζάνια τσαγιού μούστο ή πετιμέζι
2 φλιτζάνια ελαιόλαδο
1 φλιτζάνι ζάχαρη
4 κ.σ. μέλι ντόπιο
1 ½ φλιτζάνι αλυσίβα
2 κ.γ. σόδα φαγητού
1 φακελάκι μπέικιν
Μισό ποτηράκι γλυκό κρασί ή κονιάκ
Αλεύρι για όλες τις χρήσεις «όσο πάρει»
Κανέλα σε σκόνη
½ κ.γ. γαρύφαλο σε σκόνη
120 γρ. καρύδια ψιλοκομμένα
Χυμό από 1 λεμόνι
1 κομμάτι φλούδα λεμονιού
Τρόπος παρασκευής
Σε ένα κατσαρολάκι ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο μαζί με την φλούδα λεμονιού.
Σε ένα ποτηράκι ρίχνουμε την σόδα και τον χυμό λεμονιού και ανακατεύουμε με ένα πιρούνι μέχρι να διαλυθεί η σόδα.
Σε μεγάλο μπολ ρίχνουμε το αλεύρι κοσκινισμένο, το μπέικιν, τον μούστο, την ζάχαρη, το μέλι, το μίγμα της σόδας και ζυμώνουμε δυνατά.
Αμέσως φτιάχνουμε το κασταλάι, την αλυσίβα στην ντοπιολαλιά ανακατεύοντας καλά 1 κ.γ. στάκτη σε 1 ½ φλιτζάνι νερό.
Προσθέτουμε στο μπολ το ζεστό ελαιόλαδο, την αλυσίβα και πάλι σιγά σιγά το υπόλοιπο ζεστό ελαιόλαδο και ανακατεύουμε δυνατά με ξύλινη κουτάλα.
Μόλις το ελαιόλαδο χλιάνει αρχίζουμε να ζυμώνουμε με τα χέρια μέχρι η ζύμη να είναι μαλακή και να μην αφήνει «λάδια» στα χέρια μας.
Την τελευταία στιγμή προσθέτουμε τα μπαχαρικά και τα καρύδια και ζυμώνουμε ελαφρά.
Πλάθουμε τα μουστοκούλουρα και με ένα κουπάτ δίνουμε το σχήμα που θέλουμε.
Σε ταψί στρώνουμε αντικολλητικό χαρτί και αραδιάζουμε σε κάποια απόσταση τα μουστοκούλουρα.
Ψήνουμε σε καλά προθερμασμένο φούρνο στους 180ο C για 20-25 λεπτά.
Βγάζουμε από τον φούρνο και αφήνουμε να κρυώσουν χωρίς να τα σκεπάσουμε.
Σερβίρουμε σε μεγάλη πιατέλα και αν θέλουμε στολίζουμε με καρύδια.
Μπορούμε να τα διατηρήσουμε σε γυάλα ή μεταλλικό κουτί
Ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν το βάζει κάτω ακόμη κι αν έχει περάσει τα 80. Νέα εγκεφαλικά κύτταρα (νευρώνες) αναπτύσσονται έως την ένατη δεκαετία της ζωής ενός ανθρώπου, σύμφωνα με μια νέα ισπανική επιστημονική έρευνα. Όμως, σύμφωνα με τους επιστήμονες, η δημιουργία νέων νευρώνων μειώνεται σημαντικά στους ασθενείς με νόσο Αλτσχάιμερ.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Μαρία Λόρενς-Μάρτιν του Τμήματος Μοριακής Βιολογίας του Αυτόνομου Πανεπιστημίου της Μαδρίτης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό “Nature Medicine”, ανέλυσαν δείγματα εγκεφαλικών ιστών από 58 ανθρώπους.
Διαπιστώθηκε ότι παρόλο που με το πέρασμα του χρόνου υπάρχει μια μείωση στο ρυθμό της νευρογένεσης, η δημιουργία νευρώνων μπορεί να παρατηρηθεί στον ιππόκαμπο, μια ζωτική περιοχή του εγκεφάλου, καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής, π.χ. από 40.000 νέους νευρώνες ανά χιλιοστόλιτρο εγκεφαλικού ιστού στην ηλικία των 40 ετών σε 30.000 στα 70 έτη.
Μειώνεται όμως ακόμη πιο δραματικά στην περίπτωση Αλτσχάιμερ, ακόμη και στο αρχικό στάδιο της νόσου, από 30.000 σε 20.000 νέους νευρώνες ανά χιλιοστόλιτρο εγκεφαλικού ιστού, δηλαδή μια μείωση πάνω από 30%.
Η πλειονότητα των νευρώνων έχουν δημιουργηθεί στον εγκέφαλο έως τη στιγμή της γέννησης. Όμως ο σχηματισμός νέων κυττάρων συνεχίζεται στον εγκέφαλο των ενηλίκων κυρίως σε μερικές περιοχές όπως ο ιππόκαμπος. Προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι αυτό συμβαίνει στα ζώα, αλλά τώρα επιβεβαιώνεται ότι κάτι ανάλογο ισχύει και για τους ανθρώπους, ακόμη και προχωρημένης ηλικίας.
Από το Σίδνεϊ ως το Ντουμπάι πριν από το Ρίο ή το Μεξικό, η “Ώρα της Γης”, η συνηθισμένη πλέον ετήσια ιεροτελεστία που προβλέπει το σβήσιμο των φώτων για μια ώρα σε όλον τον πλανήτη, έρχεται σήμερα, Σάββατο, να υπενθυμίσει για άλλη μια φορά τον αντίκτυπο της ενεργειακής μας κατανάλωσης στο κλίμα και τον ρόλο της φύσης στην επιβίωσή μας, υπογραμμίζει σήμερα το Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση (WWF).
Από τον Πύργο της Σανγκάης, το Βικτόρια Χάρμπορ του Χονγκ Κονγκ, τον πύργο Μπουρτζ Χαλίφα του Ντουμπάι, την Κόκκινη Πλατεία, την Ακρόπολη, τον Πύργο του Άιφελ, τις πυραμίδες της Αιγύπτου, την βασιλική του Αγίου Πέτρου, το Μπιγκ Μπεν, το άγαλμα του Χριστού Λυτρωτή του Ρίο έως την έδρα του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, αναρίθμητες τοποθεσίες, μνημεία και κτίρια θα σβήσουν τα φώτα τους το ένα μετά το άλλο μεταξύ των 20:30 και 21:30 τοπική ώρα σήμερα.
Η κινητοποίηση αυτή των πολιτών, που διοργανώνει το WWF, με την οποία προτείνεται σε όλους να σβήσουν τα φώτα για μια ώρα, έχει αύριο την 13η επέτειό της.
Το 2007, το Σίδνεϊ ξεκίνησε αυτή την άνευ προηγουμένου κινητοποίηση για μια ώρα, απευθυνόμενο στις δημόσιες αρχές. Έκτοτε το κίνημα αυτό διαδόθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο, την ώρα που το φαινόμενο της υπερθέρμανσης του πλανήτη οξύνεται εξαιτίας της αύξησης των εκπομπών των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου σε επίπεδα ρεκόρ.
Πέρυσι περίπου 7.000 πόλεις σε 187 χώρες έσβησαν τα φώτα στα εμβληματικά τους κτίρια από τη Σιγκαπούρη ως την Χονολουλού, μέσω Σίδνεϊ, Μόσχας ή Ουάσινγκτον, σύμφωνα με το WWF.
“Φέτος εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο θα ενωθούν και πάλι για να εκφράσουν την επιθυμία τους για ένα υγιές και βιώσιμο μέλλον”, σύμφωνα με το WWF.
Την ώρα που η φύση απειλείται “με άνευ προηγουμένου ρυθμό” και βρίσκεται αντιμέτωπη “διαρκώς με την πρόκληση της κλιματικής αλλαγής”, η “Ώρα της Γης” για το 2019 έχει στόχο να υπενθυμίσει την σημασία της και τις υπηρεσίες που προσφέρει στον άνθρωπο (νερό, τροφή, φάρμακα, κλπ)
Πολλά μεγάλα ραντεβού προαναγγέλλονται για το 2020, μεταξύ των οποίων η διάσκεψη του ΟΗΕ για την βιοποικιλότητα στην Κίνα και το Συνέδριο της Διεθνούς Ένωσης για την Προστασία της Φύσης στη Γαλλία.
“Οφείλουμε να εκμεταλλευτούμε αυτές τις ευκαιρίες για να εξασφαλίσουμε μια διεθνή δέσμευση που θα έχει στόχο να σταματήσει και στη συνέχεια να ανατρέψει την απώλεια της φύσης: χρειάζεται να συνάψουμε μια νέα συμφωνία για τη φύση και τον άνθρωπο, το ίδιο συνολική και φιλόδοξη με την συμφωνία κατά της υπερθέρμανσης” του πλανήτη που είχε υιοθετηθεί στα τέλη του 2015 στο Παρίσι, υπογράμμισε το WWF.
Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη έκθεση “Ζωντανός Πλανήτης” που έδωσε η μκο αυτή οργάνωση στη δημοσιότητα το 2018, από το 1970 ως το 2014, οι πληθυσμοί σπονδυλωτών –ψάρια, πουλιά, θηλαστικά, αμφίβια και ερπετά– μειώθηκαν κατά 60% σε παγκόσμιο επίπεδο. Η μείωση που είχαν στους τροπικούς, στην νότια και την κεντρική Αμερική ήταν της τάξης του 89%.
Μικρές και μεγάλες αλλαγές ανάλογα με το διαθέσιμο εισόδημα θα δώσουν την απαραίτητη πινελιά ανανέωσης που επιδιώκουμε όλες στον χώρο μας. Ιδανικός οδηγός για αγορές σπιτιού τώρα που ξεκινούν και οι εκπτώσεις αλλά και για την καλύτερη οργάνωση μιας ανακαίνισης που μπορεί να θέλουμε να κάνουμε την άνοιξη, σε κάποιο από τα δωμάτια του σπιτιού μας. Τι είναι αυτό που αλλάζει; Δείτε τα βασικά νέα στοιχεία!
Χρησιμοποιείται ως πλατεία, ως σημείο ξεκούρασης και τόπος συνάντησης των νέων ανθρώπων. Παράλληλα αποτελεί πόλο έλξης των επισκεπτών. Ο λόγος για την κεντρική πεζογέφυρα του Ληθαίου ποταμού, της πόλης των Τρικάλων, η οποία κατασκευάστηκε στα τέλη του 1888 από Γάλλους μηχανικούς, βασισμένη σε σχέδια γεφυρών που βρίσκονται στον Σηκουάνα, της οποίας τα μεταλλικά στοιχεία μεταφέρθηκαν από τη Γαλλία. Παλαιότερα ένωνε την παλιά με τη νέα πόλη, και αποτελούσε τη βασική συνδετήρια γέφυρα των Τρικάλων.
«Για την εποχή εκείνη ήταν μεγαλούργημα και κομψοτέχνημα και υποδήλωνε την κυριαρχία του σιδήρου ως κατάλληλου, ισχυρού, κομψού, ελατού και όλκιμου υλικού στις δομικές κατασκευές και θα μπορούσε να ειπωθεί με αρκετή πειθώ ότι αποτέλεσε τον προπομπό τεχνικών εξελίξεων στον ευρωπαϊκό χώρο κατ’ αναλογία, εικόνα και ομοίωση για τη γέφυρα του Αλεξάνδρου ΙΙΙ στο Παρίσι και τον ιδεολογικό συμβολισμό της νέας εποχής με τον πύργο του Eiffel (1889)», γράφει στο ηλεκτρονικό βιβλίο του «Η εργοτεχνική ιστορία των Τρικάλων 1881-2010» ο συνταξιούχος δημομηχανικός Κώστας Κατσαρός, και συνεχίζει:
«Τα σιδηρά πλαίσια της γέφυρας κατασκευάστηκαν σε εργοστάσιο της Γαλλίας και μεταφέρθηκαν στα Τρίκαλα από το λιμάνι του Βόλου, προφανώς μέσω της νέας τότε σιδηροδρομικής γραμμής, τοποθετήθηκαν και συναρμολογήθηκαν, επί τόπου του έργου, εξ ολοκλήρου από ειδικευμένους Γάλλους τεχνικούς. Το γεγονός αυτό και μόνο δείχνει τις προοπτικές που διανοίγονταν τότε για την πόλη μας και την περιοχή μας. Και η πόλη μας και η περιοχή μας, με την εξέλιξη που παρουσίασε, δεν τις διέψευσε.
Η γέφυρα είναι και σήμερα κομψοτέχνημα ο δε χρόνος της προσδίδει μείζονα ιστορικότητα και μεγαλοπρέπεια».
Το 1941 η γέφυρα γλίτωσε από την ανατίναξη που επιχείρησαν τα υποχωρούντα βρετανικά στρατεύματα.
Μετά από 110 χρόνια! (το έτος 1996) η Ελληνική πολιτεία κήρυξε τη γέφυρα ιστορικό διατηρητέο μνημείο με το σκεπτικό, προσθέτει ο κ. Κατσαρός στο βιβλίο του, «ότι αποτελεί αξιόλογο και αντιπροσωπευτικό δείγμα μεταλλικής γέφυρας του τέλους του περασμένου αιώνα στην περιοχή, απαραίτητο για την μελέτη της ιστορίας και της εξέλιξης της Βιομηχανικής Αρχιτεκτονικής, επίσης δε, είναι σημαντικό σημείο αναφοράς άμεσα συνδεδεμένο με τις μνήμες των κατοίκων της περιοχής.»
Ο ίδιος επίσης, σημειώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ τα εξής: «Ο δήμος Τρικκαίων το 1998 πεζοδρόμησε τη γέφυρα, συντήρησε και ανέδειξε το μνημείο έγινε το πέρασμα, στάση, με εξαιρετική θέα το ποτάμι με τους καταρράκτες και την πεζογέφυρα του Ασκληπιού, όπου το ορειχάλκινο άγαλμά του, πρώτου γιατρού της ανθρωπότητας που γεννήθηκε στα Τρίκαλα (Τρίκκη) το 1247 π.Χ.».
Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος, την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου αλλάζει η ώρα και στις 3:00 τα ξημερώματα της 31ης Μαρτίου οι δείκτες των ρολογιών θα δείξουν 4:00, με ανθρώπινη παρέμβαση ή όχι…
Ένας τρόπος για να συνηθίσετε την νέα ώρα είναι να γυρίσετε από τι Σάββατο το βράδυ τα ρολόγια μια ώρα μπροστά και να μην περιμένετε τα ξημερώματα της Κυριακής.
Η θερινή ώρα εφαρμόστηκε στην Ελλάδα για πρώτη φορά στις αρχές τις δεκαετίας του 1970 για λόγους εξοικονόμησης ενέργειας, κατά την διάρκεια της τότε παγκόσμιας πετρελαϊκής κρίσης.
Με την εφαρμογή της θερινής ώρας έχουμε δύση ηλίου μια ώρα αργότερα, οπότε μικραίνει ο χρόνος μεταξύ δύσης ηλίου και νυκτερινού ύπνου. Αποτέλεσμα αυτού είναι ότι μειώνεται σημαντικά η κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας.
Την θερινή ώρα για πρώτη φορά την εισηγήθηκε το 1784 ο Βενιαμίν Φραγκλίνος, ενώ η χώρα που την εφάρμοσε πρώτη ήταν η Αγγλία το 1916.
Είδα και διάβασα και την προχθεσινή νέα δημοσκόπηση που δημοσιεύθηκε και παγιοποιεί τη διαφορά μεταξύ της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ στις δέκα ποσοστιαίες μονάδες… Δεν θα σταθώ σ’ αυτή αλλά σε κάτι άλλο που προκύπτει ΚΑΙ απ’ αυτή και μου δημιούργησε ερωτηματικά και προβληματισμούς.
Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος
Ας τους μοιραστούμε:
Τόσο από την τελευταία δημοσκόπηση όσο και γενικά από όσες έχουν δει το φως της δημοσιότητας, προκύπτει ότι ένας στους τέσσερις Έλληνες ψηφοφόρους ψηφίζει εδώ και 4,5 χρόνια τον κυβερνών κόμμα! Το δε μεγάλο ποσοστό των αναποφάσιστων προέρχεται από αυτό. Αν σ’ αυτούς προσθέσουμε και τα δυο απόλυτα άκρα (Χρυσή Αυγή και ΚΚΕ), προσθέσουμε και τους ψεκασμένους κι όσους αγοράζουν τα χειρόγραφα του Χριστού απ’ τον Βελόπουλο ή τους οπαδούς του Σώρρα, ασφαλώς δεν μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι.
Αυτό αποτελεί, κατά την ταπεινή μου γνώμη, μια πρωτοφανής ήττα της λογικής, της ηθικής, της αξιοπρέπειας, του πολιτισμού μας και της έννοιας της ντροπής.
Να το εξηγήσω.
Πριν από τρία χρόνια ένας στους τέσσερις ψηφοφόροι ψήφιζαν ΣΥΡΙΖΑ. Άκουσαν τόσα και τόσα, πείστηκαν ότι η Άνοιξη του τόπου θα είναι μόνιμη με την Αριστερά. Κάποιοι άλλοι ψήφισαν για να μη πληρώνουν ΕΝΦΙΑ, για να σκιστούν τα μνημόνια, ενώ μερικοί για να φύγουν οι γερμανοτσολιάδες – Νενέκοι.
Σήμερα, πάλι ένας στους τέσσερις Έλληνες, εξακολουθεί και στηρίζει/ψηφίζει ΣΥΡΙΖΑ.
Εν τω μεταξύ: Σ’ αυτά τα χρόνια που πέρασαν:
Υπογράφηκε το πιο σκληρό μνημόνιο, υποθηκεύτηκε για ένα αιώνα η δημόσια περιουσία, επιβλήθηκαν capital controls και διαλύθηκαν οι τράπεζες, οι φόροι κατατρώνε τα σωθικά των πολιτών, η Μεσαία τάξη αποσαρθρώθηκε. Οι επιχειρήσεις ξενιτεύονται όλο και συχνότερα για να βρουν φθηνότερα κεφάλαια, καλύτερα επιτόκια δανεισμού και φυσικά λιγότερους φόρους. Οι νέοι που έχουν τη δυνατότητα εγκαταλείπουν την Ελλάδα με αυξανόμενους ρυθμούς. Σε σημείο που η μετανάστευση να παραλληλίζεται μ’ εκείνη της δεκαετίας του ΄50!
Αναρωτιέμαι, λοιπόν: Αυτός ο Έλληνας, ο ένας στους τέσσερις, που εξακολουθεί και ψηφίζει την πιο αστεία κυβέρνηση που γνώρισε ο τόπος σε οικονομικά ζητήματα, δεν αισθάνεται ντροπή για την οικονομική ληστεία του μεγάλου μέρους της κοινωνίας και της Μεσαίας τάξης των πολλών;
Η ανομία βρίσκεται σε σημεία που ποτέ δεν είχε φτάσει στην Ελλάδα. Ολόκληρες περιοχές της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης, της Πάτρας και άλλων μεγάλων ή μικρότερων πόλεων, έχουν καταστεί άβατα μπαχαλάκηδων και παραβατικών. Οι ληστείες και οι δολοφονίες είναι στην ημερήσια διάταξη κι έχουν το θράσος να μας λένε πως όταν ληστεύουν τα σπίτια μας να κάνουμε ότι … κοιμόμαστε. Η αστυνομία του Τόσκα, της Παπακώστα, της Γεροβασίλη έχουν καταστήσει τους πολίτες ανυπεράσπιστους. Μόλις προχθές, η Αστυνομία γύρισε για την επικοινωνία της στην εποχή της… μοτορόλας!!! Χώρια που μερικοί πραγματικοί μπάτσοι εκτελούν εντολές και συλλαμβάνουν πολίτες ακόμη και… προληπτικά!!! Ενώ ο αστυνομικός που οι Αριστεροί (κυρίως) τον αποκαλούσαν περιπαικτικά μπάτσο, σήμερα είναι του… κλώτσου και του μπάτσου…
Αναρωτιέμαι, λοιπόν: Αυτός ο Έλληνας, ο ένας στους τέσσερις, που εξακολουθεί και ψηφίζει ΣΥΡΙΖΑ, δεν διαθέτει ίχνος ντροπής για την γενικευμένη ανομία; Και μάλιστα εις βάρος των αδυνάμων, αφού οι ισχυροί οικονομικά έχουν «στρατούς» φύλαξης και προστασίας. Ίχνος ντροπής για το μπάχαλο ανομίας και ασυδοσίας στην πλάτη των πιο αδύναμων πολιτών;
Πέρυσι κάηκαν εκατό συνάνθρωποί μας στο Μάτι εξ αιτίας της διαπιστωμένης ανικανότητας της πολιτικής ηγεσίας και των θλιβερών δημοσίων υπηρεσιών του κράτους. Πρόπερσι πνίγηκαν άλλοι 24 Έλληνες από τους ίδιους λόγους. Κι αντί συγγνώμης είδαμε ελεεινά επικοινωνιακά παιγνίδι επάνω στα καρβουνιασμένα και πνιγμένα κορμιά. Και μια κυνική δήλωση ότι… απλώς έτυχε στραβή στην βάρδια τους!!!
Αναρωτιέμαι, λοιπόν: Αυτός ο Έλληνας, ο ένας στους τέσσερις, που εξακολουθεί και ψηφίζει ΣΥΡΙΖΑ, έχει έστω και την παραμικρή ευαισθησία; Έχει , έστω, την παραμικρή τσίπα;
Η κυβέρνηση προσέφερε απλόχερα τη Μακεδονική γλώσσα και τη Μακεδονική ταυτότητα σε Σλαβομακεδόνες! Κι ακούμε τον πρωθυπουργό, είτε από άγνοια είτε από κουτοπόνηρη σκοπιμότητα να μας λέει ότι η θάλασσα δεν … έχει σύνορα! Ενώ ο νυν υπουργός Εξωτερικών κάνει αγώνα για να μας πείσει για τα δικαιώματα της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο!!!
Αναρωτιέμαι, λοιπόν: Αυτός ο Έλληνας, ο ένας στους τέσσερις, που εξακολουθεί και ψηφίζει ΣΥΡΙΖΑ, δεν διαθέτει ίχνος πατριωτισμού;
Αναρωτιέμαι, λοιπόν, μετά από τόσα χρόνια υπερεπαρκούς δείγματος πολιτικής ανεπάρκειας, πόσα ακόμη δεινά πρέπει να υποστεί αυτός ο Έλληνας, ο ένας στους τέσσερις που εξακολουθεί και ψηφίζει αυτό το κόμμα κι αυτήν την κυβέρνηση, για να σταματήσει να το κάνει;
Κι ο ένας στους τέσσερις, ανήκει μόνο στην κατηγορία εκείνων που παρασιτούν εντός και πέριξ του δημοσίου; Ανήκει μόνο στο εμφανώς σημαντικό ποσοστό πολιτικά και πνευματικά αναλφάβητων; Ανήκει μόνο στη μάζα των ιδεοληπτικών ουτοπιστών που κατοικοεδρεύουν στον οικισμό «Ελλάς»; Βρίσκονται σε απόλυτη σύγχυση αφού το ορμητήριο επαναστατικής στέγης έχει μεταβληθεί σε εξουσιαστικό στέκι και τους έχει κατακτήσει το νου;
Ειλικρινά δεν μπορώ ν’ απαντήσω.
Απλά αναρωτιέμαι «φωναχτά» και το μοιράζομαι μαζί σας.
Άλλωστε εδώ και πολλά χρόνια έχω την βαθύτατη πεποίθηση ότι χρήζουμε μέγιστης επιστημονικής έρευνας και δη συγκεκριμένων ιατρικών κλάδων…
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
