Στη Διεθνή Διάσκεψη για τη Λιβύη ο A.Τσίπρας
PM Tsipras: We need to support UN initiatives for peace and stability in Libya
Οικογενειακή φωτογραφία των ηγετών που συμμετέχουν στη διεθνή Διάσκεψη για τη Λιβύη, στο Παλέρμο της Σικελίας.
ebs ΑΠΕ-ΜΠΕ
O Στέφανος Τσιτσιπάς, στον Προκ. Παυλόπουλο
Δεκτός από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, κ Προκόπιο Παυλόπουλο, έγινε ο κορυφαίος Ελληνας τενίστας, Στέφανος Τσιτσιπάς, συνοδευόμενος από τους γονείς του.
απε-μπε/Α.ΡΕΜΟΥΝΔΟΣ
Δείτε το ρεπορτάζ του site limnosreport.gr με βίντεο και φωτογραφίες.
Πατήστε τον σύνδεσμο: https://www.limnosreport.gr/limnos/137816/protofanes-elafia-epitethikan-se-provata-sti-limno-vinteo-foto/
Θα συμφωνούσαν επίσης ότι είτε ως «νέο κάπνισμα» είτε ως «ιός που βρίσκεται ακριβώς από κάτω μας» δύσκολα μπορεί να καταπολεμηθεί με δεδομένο ότι σήμερα υπάρχουν σε ολόκληρο τον πλανήτη περισσότερες από 60 δισεκατομμύρια καρέκλες.
Ο υπολογισμός είναι του Βάιμπαρ Κρέγκαν Ράιντ, συγγραφέα του βιβλίου «Primate Change, How the world we made is remaking us». Ο ίδιος παρατηρεί ότι στη Βίβλο δεν γίνεται καμία αναφορά σε καθίσματα. Οι καρέκλες απουσιάζουν και από τους 30.000 στίχους του Ομήρου, αλλά και από τον Άμλετ του Σέξπιρ, ο οποίος γράφτηκε το 1599.
Θα έπρεπε να έρθουν τα μέσα του 19ου αιώνα για να αλλάξουν τα πράγματα: Στον «Ζοφερό Οίκο» του Ντίκεβς εμφανίζονται 187. Οι καρέκλες ήταν κάποτε σπάνιο είδος. Αλλά τώρα βρίσκονται παντού: σε γραφεία, τρένα, καφέ, εστιατόρια, μπαρ, αυτοκίνητα, αίθουσες συναυλιών, κινηματογράφους, ιατρεία, νοσοκομεία, σχολεία, αμφιθέατρα και σε σχεδόν σε κάθε γωνία του σπιτιού μας. Όπως σημειώνει ο Κρέγκαν Ράιντ στην επιθεώρηση «The Conversation», σε κάθε κάτοικο του πλανήτη αντιστοιχούν πλέον οκτώ με δέκα καρέκλες.
Από αυτήν την άποψη, η καρέκλα είναι ένα από τα εμβληματικά στοιχεία του γεγονότος ότι εισερχόμαστε στη λεγόμενη «Ανθρωπόκαινο Εποχή», τη γεωλογική περίοδο δηλαδή που θα χαρακτηρίζεται από τις επιπτώσεις της ανθρώπινης δραστηριότητας στον πλανήτη.
Η ίδια η καρέκλα άρχισε να γίνεται αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητας με τη βιομηχανική επανάσταση. Έως τότε, οι καρέκλες ήταν συνδεδεμένες με την ισχύ και τον πλούτο. Και παραμένουν, εάν λάβει υπόψη του κανείς ότι στην αγγλική γλώσσα το πρώτο συνθετικό της λέξης «επικεφαλής» είναι «chair» – καρέκλα. «Είναι παγκοίνως γνωστό ότι η καλύτερη καρέκλα σε μια εταιρία ανήκει στο αφεντικό» παρατηρεί ο συγγραφέας και καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Κεντ.
Ο ίδιος εξηγεί ότι ο εκδημοκρατισμός της καρέκλας συμπίπτει με την Γαλλική Επανάσταση. Το δεύτερο κύμα της τεχνολογικής επανάστασης, προς τα τέλη του 19ου αιώνα, φέρνει αλλαγές και στην αγορά εργασίας. Πολλοί εργαζόμενοι πια δεν είναι χειρώνακτες και βιομηχανικοί εργάτες αλλά υπάλληλοι γραφείου – μόνο στη Βρετανία ο αριθμός αυτών των τελευταίων διπλασιάστηκε μέσα σε δύο δεκαετίες.
Σήμερα οι «καθιστοί εργαζόμενοι» είναι η πλειονότητα. Παράλληλα, καθιστικές έγιναν και οι περισσότερες δραστηριότητες στον ελεύθερο χρόνο: η ανάγνωση βιβλίων που άρχισε να γίνεται δημοφιλής τον 19ο αιώνα, το σινεμά, το ραδιόφωνο και η τηλεόραση στον 20ο, σήμερα το διαδίκτυο, ο υπολογιστής, τα βιντεοπαιχνίδια. Ο άνθρωπος της «Ανθρωπόκαινου Εποχής» χρειάζεται μια καρέκλα για όλες αυτές τις δραστηριότητες – «εάν μπορούν να χαρακτηρισθούν δραστηριότητες» γράφει ο Κρέγκαν Ράιντ.
Σύγχρονη ζωή δεν υπάρχει χωρίς καρέκλα. Πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι περνάμε 9,5 ώρες την ημέρα καθισμένοι σε μια ή περισσότερες καρέκλες, κάτι που σημαίνει ότι περνάμε το 75% του χρόνου μας αδρανείς. Το αποτέλεσμα είναι ότι αλλάζει το σώμα μας αφού «το σώμα μας κάνει ό,τι μπορεί για να έχουμε το είδος του σώματος που χρειαζόμαστε». Αυτό σημαίνει ότι ανάλογα με τη χρήση, οι μύες μας μπορεί να γίνουν δυνατότεροι ή πιο αδύναμοι, όπως και τα οστά μας να γίνουν πιο λεπτά ή πιο πυκνά. Κάτι που εξηγεί γιατί με την καθιστική ζωή που κάνουμε ο πόνος στη μέση είναι παγκοσμίως η πρώτη αιτία αναπηρίας.
Μελέτη του 2012 συνέλλεξε τα δεδομένα από τις συνήθειες 7.813 γυναικών. Όπως διαπιστώθηκε, εκείνες που κάθονταν δέκα ώρες την ημέρα είχαν μικρότερα τελομερή, τα οποία αποτελούν δείκτη της γήρανσης των κυττάρων. Η καθιστική ζωή, ήταν το συμπέρασμα, είχε γεράσει αυτές τις γυναίκες κατά οκτώ χρόνια.
Τα αντιλαμβάνεται κανείς όλα αυτά εάν λάβει υπόψη του ότι στην «Παλαιολιθική Εποχή» η βασική αιτία θανάτου ήταν η βία. Στην «Ανθρωπόκαινο Εποχή» είναι ο διαβήτης τύπου 2, τα καρδιαγγειακά νοσήματα και κάποιοι τύποι καρκίνου. Όλες αυτές οι ασθένειες συνδέονται με την αδράνεια. Ή, κυριολεκτικά μιλώντας, με την καρέκλα.
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Ποιες ελλείψεις δεν πρέπει να αγνοούμε ακόμη και αν φαίνονται εκ πρώτης όψεως δαπανηρές; Τι πρέπει να αποφεύγουμε; Ο καθηγητής του Τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών της Πολυτεχνικής σχολής του ΑΠΘ και διευθυντής του Εργαστηρίου Κατασκευής Συσκευών Διεργασιών, Άγις Παπαδόπουλος και ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Βιοτεχνών Υδραυλικών Ελλάδος (ΟΒΥΕ), Δημήτρης Βαργιάμης, αναλύουν στο ΑΠΕ- ΜΠΕ τα συνήθη λάθη και τις παραλείψεις που κάνουν οι καταναλωτές και δίνουν χρήσιμες συμβουλές για εξοικονόμηση ενέργειας και αποδοτικότερη θέρμανση.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των ερευνών εδώ και πολλά χρόνια, υπάρχουν οι εξής τρεις διακριτές κατηγορίες κτιρίων με κακή ενεργειακή απόδοση:
Παλιά μη ανακαινισμένα κτίρια
Η πρώτη αυτή κατηγορία αφορά «ελλείψεις και προβλήματα που εντοπίζονται σχετικά εύκολα, αλλά δυστυχώς αντιμετωπίζονται δύσκολα. Πρόκειται για τα παλιά κτίρια. Ποσοστό 60%-70% των κτιρίων, δηλαδή το μεγάλο ποσοστό όσων ανεγέρθηκαν πριν από το 1980 δεν έχουν ανακαινιστεί σχεδόν ποτέ», αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Παπαδόπουλος κι εξηγέι ότι αυτά τα κτίρια δεν διαθέτουν θερμομόνωση ή σύγχρονα κουφώματα κι έχουν συχνά πεπαλαιωμένα συστήματα θέρμανσης. «Κατά συνέπεια χρειάζονται δυσανάλογα πολλή ενέργεια για να θερμανθούν ικανοποιητικά. Απαιτούνται σημαντικές επενδύσεις σε θερμομόνωση, νέα κουφώματα και σύγχρονα συστήματα θέρμανσης, άρα είναι δύσκολο να αλλάξουν οι συνθήκες που επικρατούν» σημειώνει ο κ. Παπαδόπουλος.
Κτίρια με κακή συντήρηση και χωρίς μελέτες εγκατάστασης
Η κακή συντήρηση σε λέβητα και καυστήρα, ακόμη και σε κτίρια σχετικά καινούργια, επιφέρει μείωση της απόδοσης θέρμανσης από 10% έως 20%, επισημαίνει ο καθηγητής του ΑΠΘ. «Ειδικά την τελευταία 10ετία, λόγω κρίσης, η συντήρηση φαντάζει ως μεγάλη δαπάνη και δεν γίνεται τακτικά. Για πάραδειγμα, είναι απαραίτητη η συντήρηση του καυστήρα κάθε χρόνο και ο καθαρισμός του λέβητα σε πιο αραιά διαστήματα. Ειδικά αν πρόκειται για λέβητα πετρελαίου ο καθαρισμός επιβάλλεται κάθε τέσσερα χρόνια» τονίζει ο καθηγητής του Τμηματος Μηχανολόγων Μηχανικών. «Ένας κακοσυντηρημένος καυστήρας όπως και ένας λέβητας που δεν έχει καθαριστεί επιφέρουν μείωση της απόδοσης θέρμανσης από 10% έως 20% . Εννοείται ότι η ανάγκη για σωστή συντήρηση αφορά και τα συστήματα κλιματισμού» αναφέρει ο κ. Παπαδόπουλος.
Σε αυτή τη δεύτερη κατηγορία ανήκουν επίσης σχετικά νέα κτίρια, στα οποία δεν εφαρμόστηκαν οι μελέτες εγκατάστασης, όπως για παράδειγμα μελέτη θερμομόνωσης (στέγη, στοιχεία σκυροδέματος, παράθυρα), με αποτέλεσμα να υπάρχουν μεγάλες απώλειες.
Μεμονωμένα συστήματα θέρμανσης
Η τρίτη κατηγορία κακής ενεργειακής απόδοσης αφορά στην επιλογή μεμονωμένων συστημάτων θέρμανσης, π.χ. σε ένα ή δύο δωμάτια. Λόγω της οικονομικής κρίσης. πολλοί επιδιώκουν μια αποδοτική θέρμανση ανάλογη με τα χρήματα που μπορούν να διαθέσουν. «Φαίνεται συμφέρουσα λύση, αλλά δεν είναι ικανοποιητική και επιπροσθέτως είναι ενεργοβόρα» σχολιάζει ο Διευθυντής του Εργαστηρίου Κατασκευής Συσκευών Διεργασιών, Άγις Παπαδόπουλος και εξηγεί: «Όταν έχουμε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες εξωτερικά, η χρήση ενός παλιού κλιματιστικού για θέρμανση έχει πολύ χαμηλή απόδοση. Επίσης, πολλά τζάκια τα οποία δεν σχεδιάστηκαν να είναι λειτουργικά αλλά διακοσμητικά, έχουν κακό βαθμό απόδοσης. Επιπροσθέτως, σε συνδυασμό με την καύση κακής ποιότητας ξύλου προκαλούν ρύπους στην ατμόσφαιρα αλλά και στο εσωτερικό του κτιρίου. Τα ηλεκτρικά θερμαντικά σώματα είναι ενεργειακώς δαπανηρά, και αποτελούν ανορθόδοξη λύση» επισημαίνει ο καθηγητής, σημειώνοντας ότι «είναι βέβαια φθηνά στην αγορά, ζεσταίνουν όμως τοπικά. Είναι το λιγότερο αποδοτικό ενεργειακά σύστημα. Σε όλα τα παραπάνω παραδείγματα, ζεσταίνεται ο αέρας στα δωμάτια, αλλά όχι οι τοίχοι ούτε το πάτωμα». Όπως λέει ο κ. Παπαδόπουλος πρέπει να κατανοήσουν οι καταναλωτές ότι με τα μεμονωμένα συστήματα θέρμανσης “ανακουφιζόμαστε για λίγο και μόνο τοπικά”.
Όχι στη διακοπτόμενη λειτουργία – Πώς ρυθμίζουμε τη θερμοκρασία όταν λείπουμε
«Να επισημάνουμε ότι η διακοπτόμενη λειτουργία στα συστήματα θέρμανσης στις οικοδομές, ειδικά εφόσον είναι θερμομονωμένες, δεν είναι η οικονομικότερη λύση. Αν λείπει κάποιος οκτώ ή δέκα ώρες είναι πολύ καλύτερα να ρυθμίσει τη θερμοκρασία στους 15 βαθμούς, παρά να το κλείσει τελείως. Αν δεν το κλείσει, θα χρειαστεί πολύ μικρότερη δαπάνη, για να φτάσει η θερμοκρασία στους 18 βαθμούς Κελσίου» αναφέρει ο καθηγητής του ΑΠΘ.
Ο σωστός τρόπος αερισμού του σπιτιού
Ο καλύτερος τρόπος είναι να αερίζουμε το σπίτι σε σύντομο χρόνο και εντατικά. Είναι δηλαδή καλύτερο να αερίζουμε όλο το σπίτι για 5 ή 10 λεπτά με ορθάνοιχτα παράθυρα, παρά για μισή ώρα με μισάνοικτα παράθυρα ανάλογα με την εξωτερική θερμοκρασία. Ετσι δεν προλαβαίνουν να κρυώσουν τα δομικά στοιχεία (πάτωμα τοίχοι). Κατά τον κ.Παπαδόπουλο, επίσης, η παλιά συμβουλή, ότι δεν σκεπάζουμε τα σώματα θέρμανσης με αντικείμενα έπιπλα, υφάσματα κλπ. είναι σοφή.
Ο καθηγητής του ΑΠΘ παρατηρεί ακόμη ότι «Όταν έρχεται ο συντηρητής ρυθμίζει τον θερμοστάτη εξόδου από τον λέβητα με βάση τις βέλτιστες παραμέτρους λειτουργίας του συστήματος θέρμανσης όπως γνωρίζει καλά. Είναι λάθος ο ιδιοκτήτης να “πειράζει” τις ρυθμίσεις, συνήθως χαμηλώνοντας τη θερμοκρασία εξόδου, πιστεύοντας ότι έτσι θα κάνει οικονομία, ενώ το μόνο που θα πετύχει είναι να υποβαθμίσει το επίπεδο της θέρμανσης».
Απαραίτητος ο καθαρισμός
Την απαραίτητη συντήρηση του λέβητα για όλες τις εγκαταστάσεις, συστήματα ατομικής και κεντρικής θέρμανσης, επισημαίνει και ο πρόεδρος Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Βιοτεχνών Υδραυλικών (ΟΒΥΕ), Δημήτρης Βαργιάμης και αναφέρει μία πρακτική καθαρισμού, σχετικά νέα, όπως λέει που μειώνει σημαντικά το κόστος θέρμανσης.
«Ο καθαρισμός των δικτύων σωληνώσεων αλλά και των θερμαντικών σωμάτων είναι σχετικά νέα πρακτική, που οι επαγγελματίες παρατηρήσαμε ότι χρειάζεται κάθε τέσσερα χρόνια περίπου και συμβάλει στη μείωση του κόστους θέρμανσης έως και 40%. Εντοπίσαμε κάποιες δυσλειτουργίες στα συστήματα θέρμανσης, που με τον καιρό παράγουν από την καύση οξείδιο του σιδήρου, τη λεγόμενη “μαυρίλα” ή “μούργα”. Ο μηχανικός τρόπος είναι σχετικά δύσκολος και κουραστικός, ο χημικός πιο εύκολος», όπως σχολιάζει ο πρόεδρος της ΟΒΥΕ. «Ρίχνουμε υγρό που αποκολλά τη μαυρίλα και μετά χρησιμοποιούμε μια αντλία καθαρισμού σε όλο το σύστημα (καζάνι καυστήρα, σωληνώσεις, θερμαντικά σώματα). Έτσι περίπου κάθε τέσσερα χρόνια προσθέτουμε “αδρανοποιητή”, όπως βάζουμε στο ΙΧ αντιψυκτκό» σημειώνει ο κ. Βαργιάμης και τονίζει ότι «το κόστος της εργασίας αυτής το κάνεις απόσβεση μέσα σε ένα χρόνο αφού έχει καλύτερη απόδοση».
Θερμοστάτης ψηφιακός αντί αναλογικού
Οι επαγγελματίες προτείνουν την αλλαγή του μηχανικού θερμοστάστη που έχουν τα διαμερίσματα σε πολλές οικοδομές, που δεν είναι καινούργιες με έναν ψηφιακό που είναι πιο ακριβής. «(Με τον μηχανικό θερμοστάτη) παρατηρείται απόκλιση ώς και πέντε βαθμών, δηλαδή ρυθμίζουμε στους 22 βαθμούς και μας δίνει 25, έχει διαπιστωθεί ότι έχουμε έως και 7% μεγαλύτερη κατανάλωση. Ο ηλεκτρονικός θερμοστάτης εξασφαλίζει καλήτερη λειτουργία και ακρίβεια στη θερμοκρασία», επισημαίνει ο πρόεδρος της ΟΒΥΕ.
Ο κ. Βαργιάμης συμπληρώνει ότι μια άλλη πρακτική που βοηθά στη μείωση της κατανάλωσης είναι η «τοποθέτηση συστήματος αντστάθμισης στον λέβητα.. Ανάλογα με τη θερμοκρασία εξωτερικού χώρου διαμορφώνεται η θερμοκρασία στον λέβητα. Το σύστηα μπορεί να τοποθετηθεί και σε μία παλιά εγκατάσταση και να εξασφαλίσει μείωση της κατανάλωσης έως και 15% » .
Όπως επισημαίνει ο πρόεδρος της ΟΒΥΕ «δεν υπάρχουν κανονισμοί εφαρμογής στην εγακατάσταση θέρμανσης, είναι αίτημα της Ομοσπονδίας Βιοτεχνών Υδραυλικών προκειμένου να ακολουθούν όλοι οι συνάδελφοι απαραίτητες προδιαγραφές, καποιος κανόνες εφαρμογή».
Ο κ. Βαργιάμης συστήνει στους καταναλωτές που τώρα τοποθετούν συστήματα θερμανσης «να ζητούν μηχανήματα συμπύκνωσης, είναι μία τεχνολογία εξοικονόμησης ενέργειας».
Αδειούχοι αρχιτεχνίτες και υδραυλικοί προτρέπουν τους πελάτες «στις νέες εγκαταστάσεις να ζητούν την Υπεύθυνη Δήλωση Καλής Εκτέλεσης από τον εγκαταστάτη, καθώς για 10 χρόνια τον καθιστά υπεύθυνο για την εγκατάσταση».
«Επιπροσθέτως η Ομοσπονδία έχει προχωρήσει σε σύμβαση αστικής ευθύνης με ασφαλιστική εταιρεία, σύμβση που πολλοί επαγγελματίες έχουν υπογράψει. Το συμβόλαιο καλύπτει ζημιές που μπορεί να προκαλέσει το έργο κατά τη διάρκεια της εγκατάστασης και σε βάθος 10ετίας» σημειώνει ο πρόεδρος της ΟΒΥΕ.
Μειωμένες κατά 50% οι παραγγελίες πετρελαίου
Στο μεταξύ, μειωμένες κατά 50% ήταν οι παραγγελίες πετρελαίου θέρμανσης, μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα όπως υποστηρίζει ο πρόεδρος της Ένωσης Βενινοπωλών Θεσσαλονίκης (ΕΝΒΕΘ), Θέμης Κιουρτζής. «Πέρυσι τέτοια εποχή είχαν πουληθεί τα διπλάσια λίτρα. Οφείλεται η μείωση στην υψηλή τιμή και στον καλό καιρό» εξηγεί.
Ο κ. Κιουρτζής αναφέρει πώς μεγάλες απώλειες έχουν όσοι από την κεντρική θέρμανση “πέρασαν” σε “ατομική”. «Όσοι έβαλαν όμως έβαλαν σύγχρονο, ατομικό καυστήρα είδαν τεράστια μείωση στην κατανάλωση» τονίζει.
Έλεγχος ποσότητας καυσίμου
Ο πρόεδρος της ΕΝΒΕΘ επισημαίνει ακόμη ότι «η γεωμετρική δεξαμενή για την αποθήκευση του πετρελαίου είναι εύκολα μετρήσιμη. Όσοι καταναλωτές έχουν δεξαμενή με ακανόνιστο σχήμα πρέπει να ζητήσουν από τον κατασκευαστή μετρικό κανόνα, είναι υποχρεωμένος ο κατασκευαστής να παραδίδει ογκομετρικό πίνακα». Σε κάθε περίπτωση ο πελάτης μετρά το καύσιμο πριν και μετά με μεταλλική βέργα».
«Μεγάλες αποκλίσεις στη μέση τιμή αγοράς πετρελαίου να υποψιάζουν τον καταναλωτή»
«Συστήνω στους καταναλωτές να μην παρακινούνται από την πολύ φθηνή τιμή, να κινήσει την περιέργειά τους το πολύ φθηνό καύσιμο» , υποστηρίζει ο κ. Κιουρτζής και εξηγεί ότι «τα περιθώρια κέρδους είναι πολύ μικρά, άρα μεγάλες αποκλίσεις κάτω από τη μέση τιμή (πάνω από 2- 3 λεπτά, δεν είναι “κοστολογικά δικαιολογήσιμες”», αναφέρει χαρακτηριστικά ο πρόεδρος της ΕΝΒΕΘ.
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Μάικ Μπάρτον του Τμήματος Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου της Υόρκης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό πειραματικής ψυχολογίας “Quarterly Journal of Experimental Psychology”, πειραματίσθηκαν με μια ομάδα εθελοντών, οι οποίοι κλήθηκαν αρχικά να απομνημονεύσουν μια σειρά από άγνωστα πρόσωπα και ονόματα και, στη συνέχεια, εξετάσθηκαν με μια σειρά από τεστ στο τι θυμούνταν από όλα αυτά.
Διαπιστώθηκε ότι οι συμμετέχοντες αναγνώριζαν και θυμούνταν συστηματικά καλύτερα τα ονόματα (σε ποσοστό 83 έως 85% ανάλογα με το πείραμα) σε σχέση με τα πρόσωπα (σε ποσοστό 64% έως 73%). Η απόκλιση ήταν πολύ μικρότερη, όταν τα ονόματα και τα πρόσωπα αφορούσαν διάσημες προσωπικότητες και όχι αγνώστους.
«Η μελέτη μας δείχνει ότι μολονότι πολλοί άνθρωποι είναι τρομερά κακοί στο να θυμούνται ονόματα, είναι συνήθως ακόμη πιο κακοί στο να θυμούνται πρόσωπα. Αυτό θα εκπλήξει πολλούς ανθρώπους, καθώς έρχεται σε αντίθεση με τη διαισθητική κατανόησή τους», δήλωσε ο ερευνητής Ρομπ Τζένκινς του Πανεπιστημίου της Γλασκώβης.
Επίσης, επιβεβαιώθηκε ότι οι άνθρωποι συνήθως συνειδητοποιούν πως έχουν ξεχάσει ένα όνομα, αφότου προηγουμένως έχουν αναγνωρίσει το πρόσωπο αυτού του ανθρώπου. «Το να αναγνωρίζουμε το πρόσωπο κάποιου, αλλά να μη θυμόμαστε το όνομά του, είναι ένα καθημερινό φαινόμενο», διαβεβαίωσε ο βρετανός ψυχολόγος.
Αυτό, βέβαια, δεν μας σώζει από την αμηχανία της αμνησίας…
Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:
https://journals.sagepub.com/doi/10.1177/1747021818813081
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Η μελέτη -η μεγαλύτερη του είδους της έως σήμερα- κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι μαμάδες «περνάνε» συχνά τόσο στα κορίτσια όσο και στα αγόρια τους εκείνα τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας (π.χ. την ικανότητα ή την ανικανότητα επίλυσης των διαφωνιών) που καθιστούν περισσότερο ή λιγότερο πιθανό τα παιδιά τους, όταν μεγαλώσουν, να δημιουργήσουν σταθερές σχέσεις ή να…πεταλουδίζουν από σύντροφο σε σύντροφο.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής την αναπληρώτρια καθηγήτρια Κλερ Καμπ Ντας του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Οχάιο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “PLoS One”, μελέτησαν στοιχεία για 7.152 άτομα σε βάθος 24 ετών. Διαπιστώθηκε ότι ο αριθμός των γάμων και των σχέσεων συμβίωσης που έχει ένας άνθρωπος, σχετίζεται στενά με τις αντίστοιχες συνήθειες της μητέρας του.
«Τα παιδιά κληρονομούν και μαθαίνουν από τις μητέρες τους ορισμένα χαρακτηριστικά και συμπεριφορές που αφορούν τον γάμο και τις σχέσεις, μεταφέροντάς τα στις δικές τους σχέσεις», δήλωσε η Ντας. Η μεταβίβαση αυτών των χαρακτηριστικών και συνηθειών μπορεί να γίνει γενετικά ή συμπεριφορικά (δια του παραδείγματος και της μίμησης).
Οι ερευνητές διευκρίνισαν πάντως ότι υπάρχει απλώς μια σχέση και όχι πλήρης αναλογία ανάμεσα σε μητέρα και παιδιά. Έτσι, για παράδειγμα, για κάθε πρόσθετο σύζυγο ή σύντροφο που είχε η μαμά, η κόρη έχει κατά μέσο όρο 6% αύξηση στον αριθμό των δικών της συντρόφων.
Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι τα παιδιά διαζευγμένων γονιών είναι πιθανότερο να χωρίσουν και τα ίδια. Η νέα μελέτη δίνει μια ευρύτερη εικόνα, δείχνοντας, σύμφωνα με τους ερευνητές, ότι «δεν πρόκειται μόνο για το διαζύγιο, αλλά γενικότερα για τις σχέσεις με συντρόφους».
Αν, για παράδειγμα, η μητέρα συζούσε με κάποιον σύντροφο, χωρίς να είναι παντρεμένη, είναι πιθανό ότι και η κόρη της θα κάνει το ίδιο. Επειδή οι σχέσεις συμβίωσης ‘σπάνε’ πιο εύκολα από έναν γάμο, η κόρη αυτή μάλλον θα έχει περισσότερους συντρόφους στη ζωή της.
Γιατί όμως τα παιδιά τείνουν να μιμούνται τη μητέρα; Δεν υπάρχει σίγουρη απάντηση, απλώς διάφορες θεωρίες. Μία από αυτές είναι ότι αν μια μητέρα δυσκολεύεται να «στεριώσει» σε έναν μόνιμο σύντροφο, αυτό θα δημιουργήσει μια οικονομική αστάθεια στην ίδια, πράγμα που θα «μεταφραστεί» σε συναισθηματική αστάθεια του παιδιού, το οποίο, όταν μεγαλώσει, θα δυσκολεύεται και αυτό να βρει μόνιμο σύντροφο. Όμως, σύμφωνα με τη νέα έρευνα, δεν φαίνεται να έχει ιδιαίτερη βάση αυτή η εξήγηση.
Οι άνθρωποι που προτιμούν να συμβιώνουν απλώς, χωρίς να δεσμεύονται με τα δεσμά του γάμου, αυξάνονται συνεχώς στις ανεπτυγμένες χώρες. Για παράδειγμα, σύμφωνα με το κέντρο ερευνών Pew, στις ΗΠΑ στα ζευγάρια που συζούν, έχουν αυξηθεί κατά 29% σε σχέση με το 2007, από 14 εκατομμύρια σε περίπου 18 εκατομμύρια σήμερα. Το 40% των παιδιών στις ΗΠΑ γεννιούνται πλέον εκτός γάμου. Από την άλλη, το 60% των συντρόφων σε σχέση συμβίωσης, στην οποία έχουν αποκτήσει παιδί, χωρίζουν προτού το παιδί γίνει πέντε χρονών.
Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:
https://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0205732
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Στο πλαίσιο αυτό, ο καθηγητής του ΤΕΦΑΑ στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Αθανάσιος Τζιαμούρτας, μιλά στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και δίνει ενδιαφέρουσες απαντήσεις γι’ αυτό το μεταβολικό νόσημα, που χαρακτηρίζεται από αυξημένα επίπεδα σακχάρου στο αίμα.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η σωματική δραστηριότητα αποτελεί ένα βασικό μέσο αντιμετώπισης κάθε τύπου σακχαρώδη διαβήτη και μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της νόσου, αλλά και των επιπλοκών υγείας που σχετίζονται με αυτή. Αντίθετα, η κακή διατροφή και η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας είναι δύο παράγοντες που συνδέονται με την αυξημένη προδιάθεση για τη νόσο.
Τα σημαντικά οφέλη της άσκησης για άτομα με σακχαρώδη διαβήτη ή προδιαβήτη είναι, σύμφωνα με τον κ.Τζιαμούρτα, η βελτίωση των καρδιαγγειακών παραγόντων κινδύνου και η γενικότερη σωματική υγεία και ευρωστία.
Ποιοι είναι οι λόγοι, ωστόσο, στους οποίους οφείλεται αυτή η διαταραχή; Σύμφωνα με τον καθηγητή, οφείλεται σε διαταραχές στην έκκριση και δράση της ινσουλίνης, της ορμόνης δηλαδή που είναι υπεύθυνη για τη μεταφορά του σακχάρου από το αίμα στο ήπαρ, τον μυ και τον λιπώδη ιστό, και εξηγεί: «Είναι δεδομένο πως τα μακροχρόνια αυξημένα επίπεδα σακχάρου στο αίμα δημιουργούν προβλήματα υγείας που σχετίζονται με τα αγγεία του σώματος σε διάφορα όργανα (νεφροί, μάτια, νεύρα, καρδιά). Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αναφέρει πως τα άτομα που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη αυξήθηκαν κατά 300 εκατομμύρια, περίπου μέσα σε 30 χρόνια, και το 2014 τα διαβητικά άτομα υπολογίζονταν σε 422 εκατομμύρια παγκοσμίως. Η πρόβλεψη είναι ότι τα διαβητικά άτομα θα είναι 522 εκατομμύρια το 2030.
Το 2016 οι θάνατοι που οφείλονταν στον διαβήτη υπολογίστηκαν στα 1.6 εκατομμύρια, ενώ άλλα 2.2 εκατομμύρια άτομα πέθαναν από αιτίες που σχετίζονταν με αυξημένα επίπεδα σακχάρου. Σχεδόν οι μισοί θάνατοι, που σχετίζονται με τα αυξημένα επίπεδα σακχάρου, συμβαίνουν πριν από την ηλικία των 70 ετών, ενώ ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αναφέρει πως ο διαβήτης αποτέλεσε την έβδομη αιτία θανάτου για το έτος 2016».
Ο σακχαρώδης διαβήτης, συνεχίζει ο κ. Τζιαμούρτα, διαχωρίζεται κυρίως σε δύο τύπους, τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 και τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Ο πρώτος τύπος διαβήτη αφορά το 5-10% των περιπτώσεων και χαρακτηρίζεται από έλλειψη ινσουλίνης, ενώ ο δεύτερος τύπος διαβήτη, που υπολογίζεται περίπου στο 90% των περιπτώσεων, χαρακτηρίζεται από αυξημένα επίπεδα ινσουλίνης, αλλά και ατελή δράση αυτής. Γενετικοί παράγοντες, η ηλικία και το οικογενειακό ιστορικό αποτελούν παράγοντες που δεν μπορούν να αλλάξουν και συνεισφέρουν στην εμφάνιση της νόσου. Ωστόσο, υπάρχουν τροποποιήσιμοι συμπεριφορικοί παράγοντες που αυξάνουν την προδιάθεση για τη νόσο.
Αυτοί, είναι η κακή διατροφή και η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας, δύο παράγοντες που συνδέονται με την αυξημένη προδιάθεση για τη νόσο. Ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 δεν εξελίσσεται απότομα, αναφέρει ο καθηγητής, όπως συμβαίνει με τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, αλλά σταδιακά. Υπάρχει δηλαδή, εξηγεί, μια «πρόδρομη» κατάσταση πριν εγκαθιδρυθεί ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2, η οποία χαρακτηρίζεται από έλλειψη σωματικής δραστηριότητας, κακή διατροφή και παχυσαρκία. Υπάρχουν κριτήρια που ορίζουν αυτή την κατάσταση ως προ-διαβήτη με μετρήσεις σακχάρου νηστείας αλλά και μετά από μια καμπύλη σακχάρου. Αναμφισβήτητα, η κατάσταση αυτή είναι διαχειρίσιμη διαμέσου της αντιμετώπισης των αιτιών που την προκάλεσαν, δηλαδή της παχυσαρκίας και της έλλειψης σωματικής δραστηριότητας.
Η τακτική συμμετοχή σε προγράμματα θεραπευτικής άσκησης αποτρέπει ή καθυστερεί τη μετάβαση ατόμων με προ-διαβήτη στον κλινικά έκδηλο σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Η συστηματική άσκηση φαίνεται ότι επηρεάζει δύο κύριους ιστούς που εμπλέκονται στον μεταβολισμό του σακχάρου. Ο ένας, διευκρινίζει ο κ. Τζιαμούρτας, είναι το ήπαρ και ο άλλος είναι ο μυς.
Ερευνητικές εργασίες δείχνουν πως η παραγωγή σακχάρου από το ήπαρ στην ηρεμία είναι μειωμένη κατά 25% στα προπονημένα διαβητικά άτομα, ενώ η απορρόφηση από τον μυ είναι μεγαλύτερη κατά έξι περίπου φορές. Ωστόσο, η μεγάλη διαφορά μεταξύ των προπονημένων και απροπόνητων διαβητικών ατόμων φαίνεται όταν τα επίπεδα του σακχάρου είναι αυξημένα, όπως δηλαδή συμβαίνει μετά από ένα γεύμα, επισημαίνει ο καθηγητής του Παν. Θεσσαλίας, και προσθέτει: «Σε αυτή την περίπτωση, η παραγωγή σακχάρου από το ήπαρ ενός προπονημένου διαβητικού είναι μειωμένη κατά 4 φορές, ενώ η απορρόφηση από τον μυ είναι μεγαλύτερη κατά 40 φορές! Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο τα προπονημένα διαβητικά άτομα μπορούν να πετύχουν καλύτερο γλυκαιμικό έλεγχο διαμέσου της άσκησης».
Πόση άσκηση όμως πρέπει να κάνει ένα διαβητικό άτομο ή ένα άτομο που παρουσιάζει προδιαβήτη; Σύμφωνα με τον καθηγητή στο ΤΕΦΑΑ του Παν. Θεσσαλίας, οι οδηγίες (FITT) της Αμερικανικής Αθλητιατρικής Εταιρείας αφορούν τη συχνότητα (Frequency), την ένταση (Intensity), τη διάρκεια (Time) και το είδος της άσκησης (Type) και αναφέρουν πως η συχνότητα της αερόβιας άσκησης πρέπει να είναι 3-7 φορές την εβδομάδα. Θα πρέπει, επίσης, η άσκηση να γίνεται καθημερινά ή τουλάχιστον μέρα παρά μέρα. Αυτό γίνεται επειδή η θετική επίδραση της άσκησης τείνει να χάνεται μετά από 48 ώρες από το τέλος της άσκησης. Η ένταση της άσκησης πρέπει να είναι μέτρια, η διάρκεια να αγγίζει τα 150 λεπτά την εβδομάδα και το είδος της άσκησης να είναι τέτοιο που να ευχαριστεί τον ασκούμενο και να συμμετέχουν μεγάλες μυϊκές ομάδες για την πραγματοποίηση της άσκησης, π.χ. γρήγορο περπάτημα, ποδηλασία, κολύμβηση. Το εβδομαδιαίο πρόγραμμα άσκησης του διαβητικού πρέπει να περιλαμβάνει και μέτρια άσκηση με αντιστάσεις (50-70% της 1-μέγιστης επανάληψης), που πρέπει να γίνονται τουλάχιστον 2 μη διαδοχικές ημέρες την εβδομάδα. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν όργανα αντιστάσεων που υπάρχουν σε γυμναστήρια ή ελεύθερα βάρη, για να πραγματοποιηθούν 8-10 ασκήσεις, με 1-3 σετ των 10-15 επαναλήψεων ανά σετ.
Για να μπορέσει να υλοποιηθεί ένα πρόγραμμα άσκησης για ένα διαβητικό άτομο θα πρέπει να υπάρξει αγαστή συνεργασία μεταξύ του γιατρού και του επαγγελματία της άσκησης. Θα πρέπει να είναι κατάλληλα εκπαιδευμένοι και διαπιστευμένοι επιστήμονες, ώστε να μπορέσουν να γυμνάσουν με ασφάλεια το διαβητικό άτομο και να παρέχουν εξειδικευμένη καθοδήγηση, για να μπορέσει να υπάρξει αλλαγή στον τρόπο ζωής του ασθενή και να απομονωθούν εκείνες οι πρακτικές που οδήγησαν στο πρόβλημα ευθύς εξαρχής, καταλήγει ο κ. Τζιαμούρτας.
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Το υπουργείο Εσωτερικών εξήγησε πως οι ουγγρικές αρχές απάντησαν στο ερώτημα που τους υποβλήθηκε πως «ο Γκρούεφσκι βρίσκεται στην Ουγγαρία, όπου έχει ζητήσει άσυλο». Κατά την ίδια πηγή, ζητήθηκε από δικαστήριο στα Σκόπια να εκδοθεί διεθνές ένταλμα σύλληψης του πρώην πρωθυπουργού.
Ο Γκρούεφσκι, ο οποίος δεν παρουσιάστηκε στη φυλακή για να αρχίσει να εκτίει την ποινή του, είχε γνωστοποιήσει μέσω Facebook νωρίτερα πού βρισκόταν και τι σκόπευε να κάνει. «Τις τελευταίες ημέρες, δέχθηκα αναρίθμητες απειλές κατά της ζωής μου», έγραψε ο πολιτικός. «Βρίσκομαι στη Βουδαπέστη και ζητώ πολιτικό άσυλο από τις ουγγρικές αρχές».
Ο Γκρούεφσκι κηρύχθηκε επίσημα φυγάς από τις αρχές της χώρας τη Δευτέρα, τρεις ημέρες αφότου δεν παρουσιάστηκε στη φυλακή για να αρχίσει να εκτίει την ποινή διετούς φυλάκισης που του επιβλήθηκε για διαφθορά και κατάχρηση εξουσίας, μια υπόθεση που ανάγεται στο 2012. Η αστυνομία τον αναζητούσε τα τελευταία 24ωρα, κάνοντας έφοδο στο σπίτι του και στήνοντας μπλόκα. Παράλληλα, βρίσκεται σε εξέλιξη άλλη μια δίκη σε βάρος του για ακόμα τρεις υποθέσεις διαφθοράς και παράνομων υποκλοπών τηλεφωνικών συνδιαλέξεων.
Ο 48χρονος Γκρούεφσκι ήταν πρωθυπουργός της πΓΔΜ από το 2006 ως το 2016 και επικεφαλής του εθνικιστικού κόμματος VMRO-DPMNE ως τα τέλη του 2017.
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Απαντώντας σε ερώτηση του ιστότοπου Hellas Journal για τις νέες απειλές του Τούρκου προέδρου εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου, εκπρόσωπος του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών ξεκαθάρισε πως η πολιτική των ΗΠΑ δεν έχει αλλάξει για το συγκεκριμένο θέμα. Όπως χαρακτηριστικά τόνισε, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να αναγνωρίζουν το δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας να προχωρήσει στην εκμετάλλευση των φυσικών πόρων που βρίσκονται εντός της ΑΟΖ της. Υπό αυτό το πρίσμα, στηρίζουν τον ισομερή καταμερισμό των ενεργειακών κοιτασμάτων μεταξύ των δύο κοινοτήτων του νησιού που μπορεί να επιτευχθεί «στο πλαίσιο μιας συνολικής διευθέτησης».
«Η πολιτική των ΗΠΑ για την ΑΟΖ της Κύπρου είναι μακροχρόνια και δεν έχει αλλάξει: Οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν το δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας να αναπτύξει τους πόρους εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής της Ζώνης. Συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι οι πόροι πετρελαίου και φυσικού αερίου του νησιού, όπως και όλοι οι πόροι του, πρέπει να μοιραστούν ισομερώς ανάμεσα στις δύο κοινότητες στο πλαίσιο μιας συνολικής διευθέτησης. Αποθαρρύνουμε κάθε ενέργεια ή ρητορική που αυξάνει τις εντάσεις στην περιοχή», αναφέρει η απάντηση του εκπροσώπου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
ΑΠΕ-ΜΠΕ
