Αρχική Blog Σελίδα 14425

Εγκρίθηκε η ιστορική αναθεώρηση του ορισμού του κιλού από το Διεθνές Γραφείο Μέτρων και Σταθμών

Από
Έμβολος
-

Άλλη μία αποκαθήλωση πέρασε στην ιστορία: Το «αληθινό» κιλό, ένας κύλινδρος από κράμα πλατίνας και ιριδίου, που εδώ και 130 χρόνια ήταν το παγκόσμιο πρότυπο για τη μέτρηση της μάζας, έπαψε πια να αποτελεί το σημείο αναφοράς για τον ορισμό του κιλού.

Οι αντιπρόσωποι από τα 60 κράτη-μέλη του Διεθνούς Γραφείου Μέτρων και Σταθμών (ΒΙΡΜ), που συνήλθαν αυτήν την εβδομάδα στις Βερσαλλίες της Γαλλίας, στο πλαίσιο της 26ης Γενικής Συνδιάσκεψης για τα Μέτρα και τα Σταθμά (CGPM), αναθεώρησαν ξανά το Διεθνές Σύστημα Μονάδων (SI) και ενέκριναν σήμερα -διά ψηφοφορίας- την αναθεώρηση του ορισμού του κιλού, σύμφωνα με το BBC και τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης».

H αναθεώρηση – που θα τεθεί επίσημα σε ισχύ στις 20 Μαΐου του 2019 – είχε ως στόχο τέσσερις από τις βασικές μονάδες του συστήματος -το χιλιόγραμμο ή κιλό (μονάδα μέτρησης της μάζας), το αμπέρ (μονάδα μέτρησης της έντασης του ηλεκτρικού ρεύματος), το κέλβιν (μονάδα μέτρησης της θερμοκρασίας) και το γραμμομόριο (μονάδα μέτρησης για την ποσότητα ύλης ενός σώματος)- έτσι ώστε να ορίζονται πλέον έμμεσα, με όρους κάποιας φυσικής σταθεράς.

Συγκεκριμένα, το κιλό θα ορίζεται πλέον με βάση την κβαντική Σταθερά Πλανκ, τη μικρότερη δυνατή μονάδα ενέργειας που δεν αλλάζει ποτέ και από την οποία μπορεί να προκύψει η μάζα σύμφωνα με τη θεωρία του Αϊνστάιν για τη σχέση μάζας-ενέργειας. Το αμπέρ θα ορίζεται με βάση το φορτίο τού ηλεκτρονίου, το κέλβιν με βάση τη Σταθερά Μπόλτζμαν και το γραμμομόριο με βάση τη Σταθερά Αβογκάντρο.

Είχε προηγηθεί τα προηγούμενα χρόνια μία ανάλογη αναθεώρηση για τις άλλες τρεις βασικές μονάδες του συστήματος SI: Το μέτρο (μονάδα μέτρησης της απόστασης), το δευτερόλεπτο (μονάδα μέτρησης του χρόνου) και το κηρίο ή καντέλα (μονάδα μέτρησης της έντασης μίας φωτεινής πηγής).

Μέχρι σήμερα το πρότυπο του κιλού, το λεγόμενο και μόνο «αληθινό» κιλό ή «Το Μεγάλο Κ» (Le Grand K), που χρησιμοποιείται από το 1889, φυλάσσεται σε ένα εργαστήριο στο κτίριο του Διεθνούς Γραφείου Μέτρων και Σταθμών (το οποίο είχε ιδρυθεί το 1875), στις Σέβρες της Γαλλίας. Ο εν λόγω εμβληματικός λαμπερός κύλινδρος -που διεκδικούσε το δικαίωμα να αποκαλείται το μοναδικό αληθινό κιλό στον κόσμο- αποτελεί το τελευταίο υλικό κατασκεύασμα που ακόμη χρησιμοποιείτο για τον ορισμό μίας μονάδας του συστήματος SI.

Η αναθεώρηση έχει ως στόχο να κάνει τις μονάδες μέτρησης πιο σταθερές και αξιόπιστες σε βάθος χρόνου, συνδέοντας τις μετρήσεις στο μικροσκοπικό επίπεδο (ατομικό και κβαντικό) με τις μετρήσεις στο μακροσκοπικό επίπεδο.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Εχούντ Όλμερτ: Η Ελλάδα συγκέντρωσε το ενδιαφέρον πολλών επιτυχημένων επενδύσεων από το Ισραήλ

Από
Έμβολος
-

Πολύ καλές χαρακτηρίζει τις σχέσεις του Ισραήλ με την Ελλάδα, με αιχμή του δόρατος τη γειτνίαση και τις ομοιότητες τους ως μεσογειακές χώρες, ο πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ, Εχούντ Όλμερτ. Σε συνέντευξή του στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, εκφράζει μάλιστα την πεποίθηση ότι τις σχέσεις αυτές έχει φέρει πιο κοντά και η αυξανόμενη απόσταση μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας.

Ο Εχούντ Όλμερτ, που διετέλεσε πρωθυπουργός του Ισραήλ από το 2006 ως το 2009, χαρακτηρίζει πολύ σημαντική την τριμερή συνεργασία Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, ενώ αναδεικνύει τις στενές σχέσεις που έχει το Ισραήλ με την Κύπρο, επισημαίνοντας πως αυτές ενισχύουν την τριμερή συνεργασία.

Δηλώνει, δε, πως δεν ανησυχεί από τις απειλές της Άγκυρας σχετικά με τους ενεργειακούς πόρους στην Ανατολική Μεσόγειο. «Ο φίλος μου Ερντογάν ανέκαθεν διαχειριζόταν τις υποθέσεις με επιθετικό τρόπο, κάτι που δεν είναι πάντα αποδεκτό ή συνιστάται. Η Τουρκία μιλάει πολύ, αλλά δεν πραγματοποιεί πάντα τις απειλές της. Επομένως, δεν νομίζω ότι πρέπει να τις πάρουμε πάρα πολύ σοβαρά. Μιλάνε, απειλούν, αλλά στο τέλος γνωρίζουν τους περιορισμούς τους» λέει σχετικά ο κ. Όλμερτ.

Επίσης, ο πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ εκφράζει την αισιοδοξία του για την πορεία της ελληνικής οικονομίας, διαβεβαιώνοντας πως το Ισραήλ θα είναι αρωγός. Σημαντική ψηφίδα στο μωσαϊκό των ελληνο-ισραηλινών σχέσεων θεωρεί την οικονομική συνεργασία, λέγοντας ότι η Ελλάδα συγκέντρωσε το ενδιαφέρον πολλών επιτυχημένων επενδύσεων από το Ισραήλ. Παράλληλα συστήνει στις ισραηλινές επιχειρήσεις να επενδύσουν στην Ελλάδα, με έμφαση στην τομέα της υψηλής τεχνολογίας, ως πεδίο περαιτέρω εμβάθυνσης της διμερούς συνεργασίας.

Επιπλέον, εκμυστηρεύεται τους προσωπικούς του δεσμούς με τη χώρα μας, κάνοντας γνωστό πως κάθε έτος απολαμβάνει τις διακοπές του στα ελληνικά νησιά.

Ακολουθεί η συνέντευξη του πρώην πρωθυπουργού του Ισραήλ Εχούντ ‘Ολμερτ στον Δημήτρη Μάνωλη για το Αθηναϊκό -Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων

Ποιες είναι οι προοπτικές των διμερών σχέσεων μεταξύ Ισραήλ και Ελλάδας;

Οι σχέσεις μεταξύ Ισραήλ και Ελλάδας είναι πολύ καλές αυτή την περίοδο. Πρώτα απ΄όλα, λόγω της φυσικής γειτνίασης, της εγγύτητας και των ομοιοτήτων μεταξύ δύο μεσογειακών χωρών που βρίσκονται γεωγραφικά κοντά η μια κοντά στην άλλη. Έχουμε πολλά κοινά και νομίζω ότι αυτή η φυσική εγγύτητα είναι επαρκής λόγος για να έχουμε καλές σχέσεις. Πιστεύω ότι οι σχέσεις επηρεάζονται επίσης από την αυξανόμενη απόσταση μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας. Νομίζω ότι αυτό έχει φέρει πολύ πιο κοντά την Ελλάδα και το Ισραήλ. Την περίοδο που η Ελλάδα αντιμετώπιζε σοβαρές οικονομικές δυσκολίες, υπήρξε μεγάλη συμπάθεια στο Ισραήλ για τον ελληνικό λαό.

Νομίζω ότι η Ελλάδα συγκέντρωσε το ενδιαφέρον πολλών επιτυχημένων επενδύσεων από το Ισραήλ. Γνωρίζω ορισμένους που είναι πολύ εξοικειωμένοι με τις επενδύσεις στην Ελλάδα και είναι πολύ ευχαριστημένοι με την έκβαση των επενδύσεών τους και συστήνω περισσότεροι άνθρωποι να ακολουθήσουν αυτό το μονοπάτι. Νομίζω ότι έχουν αρκετές πιθανότητες οι ισραηλινές και οι ελληνικές επιχειρήσεις να κάνουν πολύ καλές συνεργασίες που να είναι αμοιβαία επωφελείς. Αυτό είναι μια εξέλιξη που μου αρέσει να βλέπω.

Ακόμα, προσωπικά κάθε έτος περνάω πολύ χρόνο με την οικογένεια και τους φίλους μου στα ελληνικά νησιά και πάντοτε έχουμε υπέροχες διακοπές. Γνωρίζω και έχω επισκεφτεί όλα τα μεγάλα ελληνικά νησιά. Θα ήθελα πολύ να δω περισσότερους τουρίστες από την Ελλάδα να έρχονται στο Ισραήλ. Αλλά έχω επίγνωση ότι το Ισραήλ είναι πιο ακριβό και έτσι είναι λιγότερο δαπανηρό να περνάει κάποιος τον χρόνο του στην Ελλάδα. Ελπίζω ότι όλο και περισσότεροι Ισραηλινοί θα επισκεφθούν την Ελλάδα.

Ποιοι είναι οι τομείς που κατά τη γνώμη σας υπάρχουν περιθώρια περαιτέρω εμβάθυνσης της συνεργασίας;

Το σημαντικό συγκριτικό πλεονέκτημα που έχει το Ισραήλ είναι στην υψηλή τεχνολογία. Στον τομέα αυτό μπορούμε να αξιοποιήσουμε σωστά τα πλεονεκτήματα που έχει να προσφέρει το Ισραήλ για να αναπτύξει τις δυνατότητες της Ελλάδας προς όφελος και των δύο χωρών.

Τι πιστεύετε για την ελληνική οικονομία; Είστε αισιόδοξος;

Η ελληνική οικονομία ήταν σε κακή κατάσταση. Αρχίζει να ανακάμπτει και νομίζω ότι θα συνεχίσει την ανοδική της πορεία. Δεν υπάρχει λόγος να μην συμβεί αυτό. Δεν θέλω να προτείνω κάποια συγκεκριμένη γνώμη για το τι πρέπει να γίνει. Κάποιοι από τους φίλους μου υπηρέτησαν σε σημαντικές θέσεις στην Ελλάδα. Είμαι πολύ φίλος με τον Δημήτρη Αβραμόπουλο από τότε που ήμουν δήμαρχος Ιεροσολύμων και αυτός δήμαρχος Αθηναίων και στη συνέχεια υπουργός Εξωτερικών και υπουργός Άμυνας. Έχουμε διατηρήσει επικοινωνία για μεγάλο χρονικό διάστημα. Υπάρχουν και πολλοί άλλοι που συνάντησα με τα χρόνια, που είναι ικανοί και πιστεύω ότι θα ξέρουν πώς θα βγάλουν την Ελλάδα από τα οικονομικά της προβλήματα.

Βιώσαμε μια παρόμοια οικονομική κρίση στα τέλη της δεκαετίας του ΄90. Ήμασταν σε πολύ κακή κατάσταση οικονομικά, αλλά καταφέραμε να ανταπεξέλθουμε και εδώ και πολλά χρόνια βρισκόμαστε σε πολύ καλή κατάσταση. Κατά τη διάρκεια της θητείας μου ως επικεφαλής της ισραηλινής οικονομίας, ως υπουργός Οικονομικών, ο ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης στο Ισραήλ ήταν 5,4%, ο οποίος ήταν ο υψηλότερος σε οποιαδήποτε δυτική χώρα. Το Ισραήλ είχε τότε ένα θετικό πλεόνασμα κάθε χρόνο και ένα θετικό ισοζύγιο πληρωμών, που σημαίνει ότι πωλούσαμε περισσότερα από ό,τι αγοράζαμε. Σήμερα, το Ισραήλ εξάγει περισσότερα από 100 δισεκατομμύρια δολάρια κάθε χρόνο, που είναι πάρα πολύ ικανοποιητικό. Δεν βλέπω κανένα λόγο για τον οποίο η Ελλάδα δεν θα προχωρήσει προς αυτή την κατεύθυνση και ό,τι μπορούμε να κάνουμε σε συνεργασία που θα συμβάλει στην επίτευξη αυτού του στόχου, είμαι βέβαιος ότι το Ισραήλ θα χαρεί να το κάνει.

Πώς λειτουργεί το σύστημα των τριμερών σχέσεων μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ;

Έχουμε πολύ στενές σχέσεις με την Κύπρο. Η Κύπρος είναι ο πλησιέστερος μας γείτονας και ένας πολύ καλός φίλος του Ισραήλ. Πολλοί Ισραηλινοί τουρίστες επισκέπτονται την Κύπρο και πολλές ισραηλινές επιχειρήσεις, εταιρείες υψηλής τεχνολογίας και άλλες, έχουν έδρα στην Κύπρο λόγω φορολογικών λόγων, καθώς επίσης λόγω του γεγονότος ότι η Κύπρος είναι μέρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αυτό τους δίνει μια βάση, η οποία τις βοηθά με τις συνδέσεις με τρίτα μέρη. Οι περισσότεροι από αυτούς τους δεσμούς του Ισραήλ και της Κύπρου είναι από την ελληνική πλευρά. Πιστεύω ότι αυτό ενισχύει την τριμερή σχέση, επειδή η Κύπρος είναι πολύ κοντά στην Ελλάδα.

Ποιος είναι ο κύριος στόχος του Ισραήλ σε αυτές τις τριμερείς σχέσεις;

Δεν έχουμε συγκεκριμένη ατζέντα. Θέλουμε να έχουμε καλές σχέσεις με κάθε χώρα εφόσον είναι δυνατόν. Υπάρχει μεγάλη κοινότητα Ελλήνων στο Ισραήλ. Μερικές από τις πιο ισχυρές οικογένειες στο Ισραήλ ήρθαν από τη Θεσσαλονίκη και αποτελούν μια μεγάλη κοινότητα. Η ελληνική μουσική είναι πολύ δημοφιλής στο Ισραήλ. Η Γλυκερία είναι πολύ δημοφιλής. Θυμάμαι ότι όταν ήμουν δήμαρχος της Ιερουσαλήμ ήρθε να τραγουδήσει για μένα στο γραφείο μου. Πολλοί άλλοι Έλληνες καλλιτέχνες τα τελευταία χρόνια έχουν έρθει στο Ισραήλ. Νομίζω ότι υπάρχει μια φυσική έλξη μεταξύ των Ισραηλινών και του ελληνικού λαού, μεταξύ του Ισραήλ και της Ελλάδας, και υπάρχει ένας καλός λόγος για να θέλουμε να είμαστε σε καλές σχέσεις. Πιστεύω ότι υπάρχει αμοιβαίο όφελος σε αυτές τις σχέσεις.

Όσον αφορά τις τριμερείς σχέσεις, αυτό το σχήμα σηματοδοτεί μια νέα εποχή για την περιοχή και γι΄ αυτές τις χώρες;

Δεν ξέρω αν έχει επαρκή όγκο σε σχέση με τα ευρωπαϊκά και τα διεθνή πρότυπα, αλλά νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό για τις χώρες που συμμετέχουν άμεσα, την Ελλάδα, το Ισραήλ και την Κύπρο. Πόση επιρροή θα έχει αυτό εκτός αυτών των τριών χωρών, δεν είμαι αρκετά εξοικειωμένος με κάθε πτυχή του για να μπορώ να πω.

Τι πιστεύετε για τις τουρκικές απειλές στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Κύπρου και σε ό,τι αφορά την εκμετάλλευση των ενεργειακών πόρων;

Ο φίλος μου Ερντογάν ανέκαθεν διαχειριζόταν τις υποθέσεις με επιθετικό τρόπο, κάτι που δεν είναι πάντα αποδεκτό ή συνιστάται. Η Τουρκία μιλάει πολύ, αλλά δεν πραγματοποιεί πάντα τις απειλές της. Επομένως, δεν νομίζω ότι πρέπει να τις πάρουμε πάρα πολύ σοβαρά. Μιλάνε, απειλούν, αλλά στο τέλος γνωρίζουν τους περιορισμούς τους.

Σχετικά με τους ενεργειακούς πόρους στην Ανατολική Μεσόγειο;

Θα υπάρξει ανταγωνισμός, αλλά υπάρχουν αρκετά μέτρα, νομικά μέσα και τρόποι αντιμετώπισης αυτών των απειλών χωρίς να έρχεται κάποιος σε άμεση αντιπαράθεση. Επομένως, δεν ανησυχώ.

* Η συνέντευξη έγινε στο περιθώριο του διεθνούς Φόρουμ της Ρόδου για τον «Διάλογο των Πολιτισμών».
ΑΠΕ-ΜΠΕ

Εορτασμός παρακμής & ρουτίνας – Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Από
Νίκος Σακελλαρόπουλος
-

Συμπληρώνονται σήμερα 45 χρόνια από την εξέγερση των φοιτητών στο Πολυτεχνείο και μαζί με τα χρόνια που περνούν εξακολουθούν να μεγεθύνονται οι προβληματισμοί για τον τρόπο που έφτασε ως γεγονός και συμβολισμός ως τις μέρες μας.

Σακελλαρόπουλος Γ. Νίκος
Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Όποιοι αναζητούν τις μικρές γραμμές και τα ψιλά γράμματα της ιστορίας, βλέπουν ότι η  η εξέγερση στο Πολυτεχνείο έγινε λίγο διάστημα αφότου η χούντα του Παπαδόπουλου αρνήθηκε στους Αμερικανούς την παραχώρηση των αεροδρομίων της Κρήτης προκειμένου ν’ ανεφοδιάζονται τα’ αεροπλάνα τους που συμμετείχαν στον πόλεμο του Σουέζ και των υψωμάτων του Γκολάν, μεταξύ Αιγύπτου και Ισραήλ. Έναν πόλεμο που η χούντα εκτίμησε ότι το ΝΑΤΟ θα μείνει ουδέτερο, αλλά δεν ήταν έτσι.

Από εκεί κι ύστερα, ένας προβληματισμός που προκύπτει μονίμως αφορά το ερώτημα αν το  Πολυτεχνείο ήταν η αρχή του τέλους της χούντας.

Οι εκτιμήσεις διίστανται.

Η Αριστερά που το καπηλεύθηκε ασυστόλως ισχυρίζεται ότι ήταν. Άλλωστε σ’ αυτό στήριξε όλο της το πολιτικό αφήγημα εδώ και σχεδόν μισό αιώνα.

Η πραγματικότητα δείχνει ότι χωρίς την αφροσύνη της χούντας και την εγκληματική επιχείρησή της στην Κύπρο που προκάλεσε την τουρκική εισβολή και τη διχοτόμηση του νησιού στην οποία επέβλεπε ο Κίσινγκερ και οι ΗΠΑ, θα ήταν μεν μια σπουδαία σελίδα αντίστασης αλλά όχι καθοριστική για την πτώση της χούντας.

Φυσικά, όλα αυτά θα καταγραφούν από την ιστορία όταν φύγουν κι οι τελευταίοι κρίκοι που ενώνουν την εποχή εκείνη με τις νέες εποχές που θα έρθουν. Όταν η νηφαλιότητα της σκέψης και της ανάλυσης των γεγονότων πάρουν τη θέση της συναισθηματικής προσέγγισης ή και των πολιτικών σκοπιμοτήτων που ακόμη κυριαρχούν.

Δεν υπάρχει, λοιπόν, αμφιβολία ότι η Αριστερά καπηλεύθηκε ασυστόλως το Πολυτεχνείο. Ακόμη και σήμερα θεωρεί ότι της ανήκει και με μια σειρά προπαγανδιστικών ενεργειών το κατέστησε από μια πράξη αυθορμητισμού αυταπάρνησης κι  αυτοθυσίας σε επέτειο γεμάτη μίσος, ένταση, επεισόδια και επαναστατική γυμναστική.

Σ’ αυτό, φυσικά, συνετέλεσε και το γεγονός ότι σημαντική μερίδα εκ των προσώπων που συμμετείχαν στο Πολυτεχνείο, «πάτησαν» σ’ αυτό το γεγονός, ανελκύστηκαν στο πολιτικό σκηνικό και ευτέλισαν το «ψωμί –παιδεία- ελευθερία» με τις πράξεις τους και το στρογγυλοκάθισμά τους στις καρέκλες της εξουσίας. Με ελάχιστη προσφορά στον τόπο… έστησαν καριέρες επάνω στο Πολυτεχνείο.

Το Πολυτεχνείο, όμως, ο εορτασμός του, ο συμβολισμός του έγινε για ελευθερία. Έγινε για την ελεύθερη έκφραση. ‘Έγινε με το βλέμμα στο μέλλον. Δεν έγινε για να καπελωθεί η κοινωνία με ιδεολογήματα κι ουτοπίες.

Εξ ου και φτάσαμε στο σημείο να γιορτάζεται σήμερα το Πολυτεχνείο με ένα λογύδριο στα σχολεία και μετά με …επιδρομές στις καφετέριες, ως αργία από τα μαθήματα.

Παρακολουθώ από προχθές τη διαμάχη ανάμεσα στους συνδικαλιστές των καθηγητών των δημοσίων σχολείων με την ομοσπονδία Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδος.

Οι πρώτοι καταγγέλλουν  τα ιδιωτικά σχολεία ότι δεν θα πραγματοποιήσουν το πρόγραμμα του υπουργείου για «την καθιερωμένη» γιορτή του Πολυτεχνείου, βεβηλώνοντας έτσι την επέτειο.

Ακόμη κι εδώ οι επαγγελματίες συνδικαλιστές κι εκπρόσωποι της Αριστεράς, λένε παραμύθια και ψέματα.

Κανενός υπουργείου το πρόγραμμα δεν αρνήθηκαν τα ιδιωτικά σχολεία. Αφού το πρόγραμμα του υπουργείου αφήνει την ευχέρεια του εορτασμού στους συλλόγους διδασκόντων κάθε σχολείου.

Η αλήθεια είναι ότι ιι μεν δάσκαλοι και καθηγητές των δημοσίων σχολείων, πήγαν χθες μια ώρα, έβγαλαν ένα λόγο κι έδιωξαν τα παιδιά για να συντηρήσουν τις καφετέριες. Οι δε δάσκαλοι και καθηγητές των ιδιωτικών σχολείων, έκαναν μάθημα όλη την ημέρα με μοναδικό αντικείμενο το Πολυτεχνείο. Κάθε καθηγητής, είτε δίδασκε μαθηματικά, είτε αρχαία, είτε βιολογία, μπήκε στην τάξη με τους μαθητές του και αντί μαθηματικά, αρχαία ή όποιο άλλο μάθημα είχαν, μίλησαν αποκλειστικά για το Πολυτεχνείο.

Ποιο είναι το πιο λογικό από τα δυο; Ποιο είναι το πιο τιμητικό για την επέτειο;

 Να λοιπόν, με ποιον τρόπο το Πολυτεχνείο ευτελίζεται από τους ίδιους τους ανθρώπους που υποτίθεται το τιμούν.

Φτάσαμε στο σημείο το Πολυτεχνείο κι ο συμβολισμός του να γίνεται εγκύκλιος του κάθε Γαβρόγλου (ενδεικτικά τον αναφέρω ως πολιτικό προϊστάμενο της Παιδείας σήμερα)  προς τα σχολεία αναφορικά με το πώς θα «γιορτάσουν» με στρατιωτική πειθαρχία ανά βαθμίδες και ανά εκπαιδευτικές μονάδες, λες και έχουμε να κάνουμε με κομματική αλυσίδα ινστρούχτσιας.

Κι ομολογώ ότι με την κουλτούρα που διέπει την Αριστερά μου προκαλεί έκπληξη που οι επαγγελματίες συνδικαλιστές κι οι επαγγελματίες  «ιδεολόγοι»,  δεν έχουν ακόμα ζητήσει να είναι υποχρεωτική η πορεία και των μαθητών προς την Αμερικανική πρεσβεία.

Μια άλλη αλήθεια είναι ότι από τις εκδηλώσεις κομπορρημοσύνης και τον διαμοιρασμό παρασήμων ή διαβατηρίων προσωπικής ανέλκυσης, έλειπε πάντα η πλειοψηφία όσων ήταν στο Πολυτεχνείο, όσων πάλεψαν, όσων μάτωσαν. Όσων παρέμειναν σεμνοί και δεν έσπευσαν να εξαργυρώσουν τον αγώνα τους επαγγελματικά, κοινωνικά και πολιτικά. Όσων σιχάθηκαν από την πρώτη κιόλας επέτειο της γιορτής, στη μεταπολίτευση, όλους αυτούς τους αφώτιστους, ετερόφωτους κομματικούς ντενεκέδες της ανοησίας και της ουτοπίας.

Κάτι τελευταίο.

Το Πολυτεχνείο, ως ανυπακοή στη χούντα, ως αντίθεση, ως εξέγερση, είχε συντελεστές και πρωταγωνιστές ανθρώπους από τη δημοκρατική δεξιά μέχρι της άκρα αριστερά.

Δεν ήταν ιδιοκτησία κανενός παρά μόνο της δίψας για ελευθερία, δημοκρατία και ανεμπόδιστη Παιδεία.

Σήμερα καπηλεύεται ασυστόλως. Βιάζεται το πνεύμα του.

Γιορτάζεται ράθυμα και ρουτινιάρικα και σχεδόν παντού κομματικά καπελωμένο.

Το Πολυτεχνείο κρατικοποιήθηκε από τη Αριστερά από τις πρώτες ημέρες της μεταπολίτευσης και τελικά κατέστρεψε το ίδιο του το νόημα. Που ήταν το αίτημα για διαρκή Δημοκρατία, η απαίτηση για ανεμπόδιστη Παιδεία κι ελευθερία.

Κι ενώ ήταν φως στην ελεύθερη μεταπολιτευτική Ελλάδα, έχει καταστεί μια ρουτινιάρικη γιορτή στο ημίφως…

Κι όποιοι μπορούν να καταλάβουν ας καταλάβουν.

Πρωτοσέλιδοι βασικοί τίτλοι εφημερίδων του Σαββάτου 17 Νοεμβρίου 2018

Από
Έμβολος
-
εφημερίδες 2Α

ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ 17/11/2018

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: ” ” Δεν θα μπορείς να κυκλοφορήσεις” Δεινή ήττα του Αρχιεπισκόπου στην εκρηκτική συνεδρίαση της Ιεραρχίας ”

ΕΘΝΟΣ: ” Διαγραφή χρεών με ένα κλίκ  ”

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: ” Κτηματολόγιο.Μυστικά και παγίδες  ”

ΕΣΤΙΑ: ” Δολοφόνησε τον Κατσίφα και προήχθη σε υπουργό!  ”

ΕΜΠΡΟΣ: «Παραμύθι δίχως όρια»

Η άποψη: «Τον έστειλαν αδιάβαστο»

Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ: ”  Η Δεξιά του Κυρίου έβαλε το χέρι της”

Καρφί: «8 σκάνδαλα εφιάλτης για τον Τσίπρα»

ΜΑΚΕΛΕΙΟ: «Οι φονιάδες του Μοσέ Νταγιάν & οι ελεύθεροι σκοπευτές»

Ο ΛΟΓΟΣ: «ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΕΣ ΧΕΙΜΩΝΑ»

ΤΑ ΝΕΑ: ”  Το δωράκι στον Τσίπρα έκαψε τον Ιερώνυμο”

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: ” Διπλό “απεταξάμην” στη συμφωνία   ”

Η Βραδυνή: «Απεταξάμην τον… Τσίπρα»

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: ” Εμπρός για νέους λαϊκούς ξεσηκωμούς με το ΚΚΕ για την ανατροπή  ”

Η ΑΥΓΗ: ” Κι έχει σαν στάμπα τη ζωή μου σημαδέψει…  ”

ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ: ” ” Θα κάτσω στο σκαμνί όλους τους σκευωρούς” Βαρυσήμαντη συνέντευξη-παρέμβαση του Αντώνη Σαμαρά στα “Π”  ”

ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ: « Έφοδος σε σπίτια πολιτικών»

Axianews: «Αποχώρηση από τον ΟΛΘ σκέφτεται ο Σαββίδης»

KONTRA NEWS: «Στο σκαμνί για απάτη πολιτικοί και τραπεζίτες»

ESPRESSO: «Τρόμος στις πιάτσες των ταξί με σπρέϊ βιασμού»

STAR: «Περίεργα παιχνίδια στην υπόθεση Λαγούδη»

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ

Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ:  ” Η επόμενη μέρα στις συντάξεις ”

Agrenda: «Προκήρυξη εντός έτους 150 εκατ. ευρώ για βιολογικά»

 

Βουλγαρία: Παραίτηση του αναπληρωτή πρωθυπουργού μετά από προσβλητικές δηλώσεις του για γονείς παιδιών με ειδικές ανάγκες

Από
Έμβολος
-

Ο αναπληρωτής πρωθυπουργός της Βουλγαρίας Βαλέρι Σιμεόνοφ υπέβαλε σήμερα Παρασκευή την παραίτηση μετά από σφοδρά πυρά που δέχθηκε για τα προσβλητικά του σχόλια προς τους γονείς παιδιών με ειδικές ανάγκες.

Ο Σιμεόνοφ, ο οποίος ανέλαβε το 2017 τα καθήκοντά του, ως μέλος του εθνικιστικού κυβερνώντος κόμματος, «Εθνικό Μέτωπο για την Σωτηρία της Βουλγαρίας», δήλωσε ότι παραιτείται εξαιτίας της «εκστρατείας των μέσων μαζικής ενημέρωσης που βλάπτει τη φήμη της κυβέρνησης».

Ο Σιμεόνοφ προκάλεσε οργή όταν χαρακτήρισε τους διαδηλωτές και τους ακτιβιστές, υπέρμαχους των δικαιωμάτων των ανθρώπων με ειδικές ανάγκες «στρίγκλες» με «δήθεν άρρωστα παιδιά».

Οι γονείς είχαν ζητήσει την παραίτησή του από τον Οκτώβριο, όταν και έκανε το σχόλιο αυτό, παρόλο που αργότερα ο αναπληρωτής πρωθυπουργός ζήτησε συγγνώμη.

Ο πρωθυπουργός Μπόικο Μπορίσοφ δέχθηκε αμέσως την παραίτησή του, σύμφωνα με την κυβέρνηση.

Οι γονείς παιδιών με ειδικές ανάγκες πραγματοποιούν επί μήνες διαδηλώσεις, ζητώντας βελτίωση των κοινωνικών παροχών.

Ένας διαδηλωτής είπε στο κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο BNT ότι θα συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις διεκδικώντας καλύτερη περίθαλψη, ακόμη και μετά την παραίτηση Σιμεόνοφ.

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ: Η Ολομέλεια της Ακαδημίας Αθηνών εξέλεξε τον καθηγητή κ. Φίλιππο Τσίχλη, αντεπιστέλλον μέλος της εξ Ελλήνων επιστημόνων του εξωτερικού

Από
Έμβολος
-

     Η Ολομέλεια της Ακαδημίας Αθηνών εξέλεξε στις 15 Νοεμβρίου 2018 τον καθηγητή κ. Φίλιππο Τσίχλη, αντεπιστέλλον μέλος της εξ Ελλήνων επιστημόνων του εξωτερικού, στον κλάδο της «Ιατρικής» , σε αναγνώριση της πρωτοτύπου και πρωτοποριακής συνεισφοράς του στην κατανόηση των μοριακών μηχανισμών καρκινογένεσης και μέσω αυτών στην ανάπτυξη στοχευουσών θεραπευτικών παρεμβάσεων.

            Ακολουθεί συνοπτικό Βιογραφικό Σημείωμα του κ. Φίλιππου Τσίχλη:

Γεννήθηκε το 1944 στα Χανιά της Κρήτης. Έλαβε το πτυχίο Ιατρικής από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1968 με άριστα και άσκησε καθήκοντα Ιατρού στον Ελληνικό Στρατό μεταξύ των ετών 1968-1970. Μετεκπαιδεύτηκε αρχικά στην Παθολογία στο Baylor College of Medicine στο Houston του Texas (1971-1974) και στη συνέχεια στην Αιματολογία στο Tufts-New England Medical Center (σήμερά Tufts Medical Center), στη Βοστώνη των ΗΠΑ (1975-1977). Στο ως άνω πανεπιστημιακό τμήμα εργάστηκε ως συνεργάτης/ερευνητής στην Αιματολογία και στη συνέχεια (1977-80) ως επίκουρος καθηγητής. Από το 1980 έως το 1983 εργάσθηκε στο Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου (National Cancer Institute) στη Bethesda των ΗΠΑ, στο εργαστήριο γενετικής των ογκογόνων ιών (Laboratory of Tumor Virus Genetics) και ακολούθως από το 1983 έως το 1988 ως ιατρός ερευνητής στο Αντι-καρκινικό  Κέντρο Fox Chase (Fox Chase Cancer Center) στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ. Το 1988 και για τα επόμενα 10 χρόνια υπηρέτησε ως ανώτερο ερευνητικό στέλεχος (Senior Member) στο ίδιο κέντρο, ενώ το 1992 αναγορεύτηκε σε Διευθυντή ερευνών στο Τμήμα Ιατρικών Επιστημών (Director of Research, Division of Medical Science). Κατά το ίδιο χρονικό διάστημα ήταν Εξωτερικός Καθηγητής Μικροβιολογίας (Adjunct Professor of Microbiology) στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνιας (University of Pennsylvania). Το 1998 εκλέχθηκε καθηγητής Μικροβιολογίας-Ανοσολογίας στο Πανεπιστήμιο Thomas Jefferson στην Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνιας, ενώ μεταξύ των ετών 2000 και 2002 διετέλσε διευθυντής Βασικών Επιστημών στο Αντι-καρκινικό Κέντρο Kimmel (Kimmel Cancer Center) του ιδίου Πανεπιστημίου. Από το 2002 ως 2018 ήταν Καθηγητής Αιματολογίας και Ογκολογίας (the Jane F. Desforges MD Professor of Hematology and Oncology) στο Tufts University School of Medicine. Το 2002, επίσης, ίδρυσε το Ινστιτούτο Μοριακής Ογκολογίας (Molecular Oncology Research Institute) του ιδίου Πανεπιστημίου και διετέλεσε  Διευθυντής του από το 2002 μέχρι το 2018. Προσφάτως (2018), εξελέγη καθηγητής της Βιολογίας και της Γενετικής του καρκίνου (Professor of Cancer Biology and Genetics) στο Ohio State University και συν-διευθυντής του προγράμματος Μοριακής Βιολογίας και Γενετικής (co-leader of the Program of Molecular Biology and Genetics) στο Πλήρες Αντι-καρκινικό Κέντρο του ιδίου Πανεπιστημίου (Comprehensive Cancer Center of the Ohio State University), που είναι ένα από τα κορυφαία Αντικαρκινικά Κέντρα της Αμερικής.

Ο καθηγητής Φ. Τσίχλης είναι ευρέως αναγνωρισμένος για τιs πρωτοποριακές του μελέτες και την συμβολή του στην κατανόηση των δικτύων σηματοδότησης που ρυθμίζουν τη βιολογία των φυσιολογικών και καρκινικών κυττάρων. Οι αρχικές του μελέτες  στις από ρετροϊούς επαγόμενες κακοήθειες σε ζώα, οδήγησαν στην ανακάλυψη και τον χαρακτηρισμό μια σειράς ογκογονιδίων. Ένα από αυτά τα ογκογονίδια,  το AKT, κωδικοποιεί μία κινάση, ο λειτουργικός χαρακτηρισμός της οποίας  είχε εξαιρετικά σημαντικό αντίκτυπο στη βιολογία και την ιατρική. Ο καθηγητής Φ. Τσίχλης ήταν πρωτοπόρος στη μελέτη αυτής της σημαντικής πρωτεΐνης, προσδιορίζοντας τη φύση και τη δομή της, ανακαλύπτοντας τον μηχανισμό με τον οποίον ρυθμίζεται η ενζυματική της λειτουργία και συνδέοντάς την με τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό και την καρκινογένεση σε ανθρώπους και σε ζώα. Σχετικά, με την ρύθμιση της ενζυματικής της λειτουργίας, ο καθηγητής Φ. Τσίχλης έδειξε ότι η AKT κινάση ενεργοποιείται από σήματα τα οποία μεταδίδονται μέσω μιας άλλης κινάσης της ΡΙ-3 (PI-3K), η οποία είναι  κινάση των  φωσφοινοσιτιδίων (λιπιδίων). Επί πλέον, έδειξε ότι η δομή του ΑKT περιλαμβάνει μια περιοχή PH (Pleckstrin homology) η οποία αλληλοεπιδρά με φωσφοινοσιτίδια που παράγονται από την ΡΙ-3 κινάση στην κυτταρική μεμβράνη και  είναι απολύτως απαραίτητη για την ενζυματική ενεργοποίηση της AKT κινάσης. Η σύνδεση του AKT με την ΡΙ-3 κινάση αποτελεί κομβικό σημείο στην κατανόηση της βιολογίας των φυσιολογικών και καρκινικών κυττάρων καθώς το AKT ήταν ο πρώτος επιβεβαιωμένος στόχος της ΡΙ-3K, ενός ενζύμου πού ήταν γνωστό ότι κατείχε κεντρική θέση στην λειτουργία του κυττάρου αλλά μέχρι τότε δεν ήταν γνωστοί οι μοριακοί του  στόχοι  και επομένως ήταν άγνωστο πως λειτουργούσε στην μεταβίβαση κυτταρικών σημάτων. Επιπρόσθετα, με αυτήν την ανακάλυψη  ο καθηγητής Φ. Τσίχλης έδειξε ότι η περιοχή ΡΗ είναι μια πρωτεϊνική περιοχή που μεταβιβάζει μοριακά σήματα  τα οποία  επάγονται από την ΡΙ-3 κινάση. Η ανακάλυψη της λειτουργίας της περιοχής ΡΗ, οδήγησε στην αναγνώριση και το χαρακτηρισμό μεγάλου αριθμού κυτταρικών πρωτεϊνών που μεταδίδουν σήματα επαγόμενα από την ΡΙ-3 κινάση. Επιπλέον η αναγνώριση του πρώτου βήματος της ενεργοποίησης του AKT από εξωκυττάρια σήματα, έδωσε το βασικό προσχέδιο για την αποκρυπτογράφηση του μηχανισμού ενεργοποίησης άλλων κινασών που περιέχουν την ΡΗ-περιοχή. Με  περισσότερες από 70.000 δημοσιεύσεις που συνδέουν σήμερα το μονοπάτι ΡΙ-3K/AKT με την κυτταρική βιολογία και την βιολογία του καρκίνου, είναι φανερόν ότι η ανακάλυψη του καθηγητή κ. Τσίχλη ήταν ουσιαστική για την κατανόηση της ρύθμισης της κυτταρικής λειτουργίας. Τέλος πρέπει να τονισθεί ότι μόρια που εμπλέκονται σε αυτό το σηματοδοτικό μονοπάτι αποτελούν πολλά υποσχόμενους μοριακούς στόχους των οποίων η αναστολή φαίνεται ότι μπορεί να έχει σημαντική θέση στην θεραπεία του καρκίνου και άλλων ασθενειών του ανθρώπου.

Σήμερα, το εργαστήριο του καθηγητή Φ. Τσίχλη ερευνά πως σηματοδοτικά μονοπάτια ρυθμίζουν την επιγενετική του κυττάρου, τον μεταβολισμό του RNA, τον κυτταρικό μεταβολισμό και την ανοσία. Ο στόχος του καθηγητού Φ. Τσίχλη είναι να χρησιμοποιήσει τα αποτελέσματα αυτών των ερευνών, σε συνδυασμό με τα υπάρχοντα δεδομένα από παρόμοιες μελέτες και μεθοδολογίες, για να ερμηνεύσει, επεκτείνει και χρησιμοποιήσει  το μεγάλο όγκο πληροφοριών πάνω στη βιολογία του ανθρώπινου καρκίνου, που συσσωρεύονται καθημερινά με την ανακάλυψη νέων ισχυρών τεχνολογιών. Ο στόχος αυτός συμβαδίζει με τη φιλοσοφία που τον χαρακτηρίζει σε όλη την ακαδημαϊκή του πορεία, η οποία αναγνωρίζει την αξία του συνδυασμού στρατηγικών έρευνας που βασίζεται σε συστήματα (systems-based) και σε λεπτομερείς αναγωγιστικές (reductionist) αναλύσεις.

Επιγραμματικά

  1. Ο καθηγητής Φ. Τσίχλης χαρτογράφησε το ογκογονικό δυναμικό των ρετροϊών στην γενετική περιοχή LTR (Long Terminal Repeat) και πρότεινε το πρότυπο ογκογένεσης διά “των εισαγωγικών μεταλλάξεων” (Insertional mutagenesis).
  2. Ήταν πρωτοπόρος στην χρήση μεταλλάξεων διά εισαγωγής ως εργαλείου για την ανακάλυψη και τον χαρακτηρισμό ογκογονιδίων.
  3. Ανακάλυψε μια σειρά ογκογονιδίων που παίζουν σημαντικό ρόλο στη γενετική και επιγενετική ρύθμιση της ένφυτης και επίκτητης ανοσίας, της φλεγμονής, της αιμοποίησης και του καρκίνου. Μερικά από τα ογκογονίδια αυτά όπως τα GFI1 και GFI1B, MAP3K8 (TPL2) και KDM2B, έχουν εκτενώς μελετηθεί από τον Δρ Τσίχλη και άλλους, και έχουν βρεθεί να παίζουν κεντρικό ρόλο στην ρύθμιση της κυτταρικής λειτουργίας. Συγκεκριμένα, τα GFI1 και GFI1B κωδικοποιούν τους μεταγραφικούς καταστολείς GFI1 και GFI1B οι οποίοι παίζουν σημαντικό ρόλο στην αυτό-ανανέωση και διαφοροποίηση των αιμοποιητικών βλαστοκυττάρων, καθώς και σε άλλες αναπτυξιακές και νεοπλασματικές διεργασίες.  Η MAP3K8 (TPL2), κωδικοποιεί την κινάση TPL2, η οποία παίζει σημαντικό ρόλο στην έμφυτη και επίκτητη ανοσία, την φλεγμονή και τον καρκίνο, και η  KDM2B κωδικοποιεί την απομεθυλάση KDM2B, η οποία παίζει σημαντικό ρόλο στην αυτο-ανανέωση βλαστοκυττάρων, στην κυτταρική διαφοροποίηση και στον καρκίνο.
  4. Ανακάλυψε το ογκογονίδιο AKT και απέδειξε ότι η ενζυματική λειτουργία της κινάσης που κωδικοποιεί, ρυθμίζεται από την ΡΙ-3 κινάση, μέσω της αλληλεπίδρασης φωσφοινοσιτιδίων που παράγονται από την PI-3 Κινάση, με την περιοχή ΡΗ του AKT.
  5. Η ΑΚΤ κινάση έχει τρεις ισομορφές (AKT1, AKT2 and AKT3). O Δρ Τσίχλης επιβεβαίωσε ότι οι τρεις ισομορφές διαφέρουν λειτουργικά και απέδειξε ότι οι λειτουργικές διαφορές τους οφείλονται σε σηματοδοτικές διαφορές.

Στο σύνολο τους τα ευρήματα των ερευνών του καθηγητού Φ. Τσίχλη είχαν και εξακολουθούν να έχουν σημαντικό αντίκτυπο στην κατανόηση της παθογένειας και τη θεραπευτική στόχευση του καρκίνου και άλλων ανθρώπινων ασθενειών.

Δήλωση Μανώλη Χριστοδουλάκη, Γραμματέα του Κινήματος Αλλαγής για τους προπηλακισμούς στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ στο Πολυτεχνείο.

Από
Έμβολος
-

Απολύτως καταδικαστέες οι ενέργειες προπηλακισμών. Προσβάλλουν τη δημοκρατία και την ελευθερία της έκφρασης, ιδανικά για τα οποία αγωνίστηκαν οι φοιτητές το ’73.

Δυστυχώς όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που σήμερα καταγγέλλουν “φασιστικές” πρακτικές πριν λίγα χρόνια ήταν από την άλλη μεριά της Πατησίων υπερασπιζόμενοι το “δικαίωμα” τους να απαγορέψουν τη δική μας είσοδο στο χώρο.

Τίποτα δεν πρέπει σήμερα να θεωρείται δεδομένο. Ναι, η δημοκρατία είναι θέμα μόνιμου αγώνα.

Μήνυμα της Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού για την επέτειο του Πολυτεχνείου Η διεκδίκηση της δημοκρατίας ως πολιτισμικής πρακτικής στην καθημερινή ζωή

Από
Έμβολος
-

Η επέτειος του Πολυτεχνείου, 45 χρόνια μετά το γεγονός, παραμένει επίκαιρη, ζωντανή και συμμετοχική. Είναι μια επέτειος που αντιστέκεται  να “μπει στο μουσείο”.

Το νόημά της παραμένει ακόμη και για τα μικρά παιδιά καθαρό, δεν το μπερδεύουν με κάτι άλλο. Οι νέοι, παρότι γεννήθηκαν δεκαετίες μετά, το συμμερίζονται και τους συγκινεί.  Δεν θα κατανοήσουμε αυτή τη ζωντανή συλλογική μνήμη, αν δεν την σκεφθούμε ως απόρροια του βιωματικού χαρακτήρα που είχε, τόσο η ίδια η εξέγερση όσο και η συμμετοχή στις επετείους τα επόμενα χρόνια.

Το Πολυτεχνείο είναι κατεξοχήν παράδειγμα στο οποίο το πολιτισμικό επικαθορίζει το πολιτικό. Το κύριο διακύβευμα το 1973 ήταν η διεκδίκηση της ελευθερίας απέναντι σε ένα αυταρχικό καθεστώς συμμόρφωσης και επιτήρησης.

Το πολιτικό πλαίσιο έχει αλλάξει, αλλά η διεκδίκηση της δημοκρατίας ως πολιτισμικής πρακτικής στην καθημερινή ζωή παραμένει ακέραιη. Είναι αυτή η διεκδίκηση που συνδέει το χθες με το σήμερα και συνεχίζει να δίνει νόημα στη συμμετοχή στη γιορτή του Πολυτεχνείου.

 

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ EΡΓΑΣΙΑΣ: Υπουργικές αποφάσεις για διαγραφή οφειλών λόγω εύλογης αμφιβολίας

Από
Έμβολος
-

Ο Υφυπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης, Αναστάσιος Πετρόπουλος, υπέγραψε τις  πρώτες τρεις αποφάσεις,  σε εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 3 του ν.4554/2018 (130 Α’), με τις οποίες ενεργοποιείται η διαδικασία  διαγραφής οφειλών  και η απαλλαγή ασφαλισμένων από επιβληθέντα πρόσθετα τέλη, τόκους κ.λπ. λόγω  εύλογης αμφιβολίας για την υπαγωγή τους στην παράλληλη ασφάλιση δύο ή περισσότερων πρώην φορέων εξαιτίας της πολυνοµίας, της πολυπλοκότητας και των συνεχών τροποποιήσεων του σχετικού νομοθετικού πλαισίου, κατά το παρελθόν.

Οι αποφάσεις αφορούν: 

  1. Οφειλές νέων ασφαλισμένων (για πρώτη φορά από 1/1/1993 και μετά) σε δύο ή περισσότερους πρώην φορείς, οι οποίοι δεν προέβησαν σε επιλογή ασφαλιστικού φορέα σε χρονικό διάστημα 6 μηνών από την έναρξη της δεύτερης απασχόλησης. Ως μοναδικό κριτήριο εξέτασης των αιτημάτων των ασφαλισμένων τίθεται η πλήρης ασφάλιση σε έναν φορέα.
  2. Οφειλές που δημιουργήθηκαν σε σχέση με την υπαγωγή στην ασφάλιση του πρώην ΟΑΕΕ ή του ΟΓΑ λόγω πληθυσμιακών και εισοδηματικών κριτηρίων. Κριτήριο για την εξέταση των αιτημάτων των ασφαλισμένων ορίζεται  η  πλήρης ασφάλιση σε έναν φορέα για την ίδια δραστηριότητα.
  3. Οφειλές που δημιουργήθηκαν στον πρώην ΟΑΕΕ για την παράλληλη απασχόληση δημοσιογράφων- ασφαλισμένων του πρώην ΕΤΑΠ-ΜΜΕ (πρώην ΤΣΠΕΑΘ). Κριτήριο για την εξέταση των αιτημάτων ορίζεται η πλήρης ασφάλιση στο π. ΕΤΑΠ-ΜΜΕ για την ίδια δραστηριότητα.

Σύμφωνα με τις υπουργικές αποφάσεις:

  • Η αίτηση των ασφαλισμένων θα γίνεται ηλεκτρονικά στον ΕΦΚΑ, όπου ετοιμάστηκε η σχετική πλατφόρμα διαγραφής οφειλών. Η διαδικασία υποβολής αιτήσεων θα ξεκινήσει με τη δημοσίευση των υπουργικών αποφάσεων στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
  • Οι διαγραφές, πέραν της κύριας θα αφορούν, αναλογικά, και τους κλάδους επικουρικής ασφάλισης και εφάπαξ, όπου προβλέπονται.
  • Για το χρονικό διάστημα για το οποίο ζητείται η διαγραφή, η προϋπόθεση της πλήρους ασφάλισης συντρέχει ακόμη και όταν δεν έχουν καταβληθεί ασφαλιστικές εισφορές.
  • Οι ρυθμίσεις εφαρμόζονται και σε περιπτώσεις για τις οποίες οι υποθέσεις βρίσκονται σε οποιοδήποτε στάδιο της διοικητικής διαδικασίας.
  • Μέχρι την έκδοση απόφασης διαγραφής, αναστέλλονται τα μέτρα διοικητικής εκτέλεσης σε βάρος του οφειλέτη, με εξαίρεση τις περιπτώσεις αβάσιμων ή προσχηματικών αιτήσεων.

Η έκδοση υπουργικών αποφάσεων θα συνεχιστεί για επιπλέον κατηγορίες  ασφαλισμένων.

Ομιλία του Πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, στην 3η Σύνοδο Thessaloniki Summit 2018

Από
Έμβολος
-

Ομιλία του Πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, στην 3η Σύνοδο Thessaloniki Summit 2018 

 Αξιότιμε Πρόεδρε της κυβέρνησης της Βουλγαρίας, κύριε Πρωθυπουργέ, αγαπητέ Μπόικο, αξιότιμη κυρία Πρωθυπουργέ της Σερβίας, κυρία αναπληρώτρια Πρωθυπουργέ της Ρουμανίας, κυρίες και κύριοι,

Είναι μεγάλη η χαρά μου να βρίσκομαι και φέτος στο Thessaloniki Summit, να βρίσκομαι μαζί σας, να βρίσκομαι ξανά εδώ στην Θεσσαλονίκη για μία ακόμη φορά, να έχω την ευκαιρία να απευθυνθώ στο 3ο Thessaloniki Summit, στην 3η Σύνοδο της Θεσσαλονίκης που διοργανώνει η Γενική Συνέλευση του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος.

Και είναι διπλή η χαρά μου, που αυτή τη φορά, σε αυτή την 3η Σύνοδο, υπάρχουν και πολύ σημαντικές συμμετοχές σε ηγετικό επίπεδο από χώρες των Βαλκανίων. Πράγμα που σηματοδοτεί ότι η προοπτική της συνανάπτυξης, της συνεργασίας με τις βαλκανικές χώρες είναι η προοπτική του μέλλοντος για την παραγωγική ανασυγκρότηση της Βορείου Ελλάδος, αλλά και το μέλλον της πόλης της Θεσσαλονίκης.

Από αυτό εδώ το βήμα είχα μιλήσει πέρυσι, σας θυμίζω, όμως πιστεύω ότι κάνοντας τον απολογισμό θα συμφωνήσετε όλοι σας – πράγμα το οποίο μου επεσήμανε και μπαίνοντας στην αίθουσα και ο πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών, που έχουμε τη χαρά να είναι μαζί μας σήμερα – ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει ριζικά και μάλιστα με θετικό πρόσημο. Και θέλω να πω ότι πράγματι, το τοπίο γύρω μας είναι πολύ διαφορετικό και, επιτρέψτε μου να πω, πολύ πιο φωτεινό. Αισθάνομαι, και είμαι υπερήφανος για αυτό, ότι όσα είχα πει πέρυσι από αυτό εδώ το βήμα στο Thessaloniki Summit, στην ομιλία μου, έγιναν πράξη.

Οι Κασσάνδρες διαψεύστηκαν. Η χώρα για πρώτη φορά μετά από οκτώ χρόνια βρίσκεται, επιτέλους, εκτός μνημονίων. Πετύχαμε παράλληλα μία συμφωνία για το χρέος που μας ανοίγει έναν καθαρό διάδρομο δεκαπενταετίας. Για πρώτη φορά, λοιπόν, έχουμε μία ρύθμιση που καθιστά το χρέος μας βιώσιμο και διαχειρίσιμο. Το σημαντικότερο ότι, με την επιτυχή ολοκλήρωση του τρίτου προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής, σε αντίθεση με τα δυο προηγούμενα, βρίσκονται πλέον στα χέρια μας πάρα πολύ σημαντικά εργαλεία οικονομικής πολιτικής που θα ενισχύσουν την ανάπτυξη.

Να μην ξεχάσω, βέβαια να πω, ότι και άλλη μία δέσμευσή μου έγινε πράξη το διάστημα αυτό, και αφορά τον ίδιο τον Σύνδεσμο Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος, που το αίτημά του να γίνει κοινωνικός εταίρος – αν θυμάμαι καλά σε αυτό εδώ το βήμα το είχα πρωτο-υιοθετήσει και εξαγγείλει, έτσι δεν είναι πρόεδρε; – έγινε πράξη κι αυτό. Ήταν δίκαιο, πράγματι. Διότι ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος είναι πραγματικά Σύνδεσμος Βιομηχανιών και όχι και λοιπών επιχειρήσεων. Και η βιομηχανία ως βιομηχανία πρέπει να στηριχθεί, στηρίζοντας τους ανθρώπους της βιομηχανίας, αυτούς που αγωνιούν και το σήμερα και το αύριο της βιομηχανικής παραγωγής στον τόπο μας.

Έλεγα, όμως, ότι βρισκόμαστε σε ένα περιβάλλον το οποίο είναι πολύ πιο αισιόδοξο και αυτό, βεβαίως, θα αποτυπωθεί για πρώτη φορά και στον φετινό προϋπολογισμό. Όπου όχι μόνο δεν θα περιλαμβάνει μέτρα λιτότητας, αλλά θα περιλαμβάνει μέτρα σημαντικών και αναγκαίων ελαφρύνσεων, που πιστεύω ότι θα μπορέσουν να δώσουν μεγαλύτερη αναπτυξιακή δυναμική στην πραγματική οικονομία. Μέτρα ελαφρύνσεων, αυτή τη φορά όχι μονάχα για τους πιο αδύναμους, όπως φροντίζαμε να έχουμε κάθε χρόνο ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές, αλλά και για τη μεσαία τάξη και την επιχειρηματικότητα.

Όπως θα έχετε ήδη πληροφορηθεί, τα νέα από τις Βρυξέλλες είναι ιδιαίτερα θετικά και κατά τη σημερινή συνεδρίαση του Euro working Group. Συνεπώς, φοβάμαι ότι για μια ακόμη φορά, θα διαψευστούν όσοι είχαν επενδύσει στην καταστροφή και προεξοφλούσαν την περικοπή των συντάξεων. Αλλά και όσοι προεξοφλούσαν ότι δεν θα υλοποιηθούν τα μέτρα που, σε αυτήν εδώ την αίθουσα, εξήγγειλα τον περασμένο Σεπτέμβριο κατά τη διάρκεια της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης.

Η χώρα, φίλες και φίλοι, πιστεύω ότι μετά από πολλά χρόνια δικαιούται πια να αισιοδοξεί και να ατενίζει το μέλλον με μεγαλύτερη αισιοδοξία χάρη στην οικονομική ανάκαμψη και βεβαίως, μπορεί ταυτόχρονα και η χώρα και η οικονομία και όλοι εσείς εδώ που αγωνιάτε και βρισκόμαστε θα έλεγε κανείς στην ίδια μεριά του ποταμού, στο ίδιο πλοίο ταξιδεύουμε, όλοι εμείς μπορούμε να είμαστε πιο αισιόδοξοι όχι μόνο γιατί η οικονομία ανακάμπτει, όχι μόνο γιατί βγήκαμε από τα μνημόνια, αλλά και γιατί μπορούμε πια να έχουμε το δικό μας εθνικό σχέδιο αναπτυξιακής στρατηγικής.

Το σχέδιο αυτό, το Εθνικό Αναπτυξιακό Σχέδιο το συνδιαμορφώσαμε μαζί με τους παραγωγικούς φορείς και είναι ιδιαίτερα σημαντικό να έχουμε ένα νέο σχέδιο, ένα νέο μοντέλο για την παραγωγή και την ανάπτυξη στον τόπο μας, διότι δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το 2010 δεν χρεοκόπησαν μονάχα τα δημόσια οικονομικά. Χρεοκόπησε και ένα ολόκληρο παραγωγικό μοντέλο. Χρεοκόπησε  το παραγωγικό υπόδειγμα της ελληνικής οικονομίας, και στη δημόσια και στην ιδιωτική του διάσταση. Ένα υπόδειγμα εσωστρεφές, χαμηλής τεχνολογίας, τεχνολογικής αιχμής, στηριγμένο ως επί το πλείστον στην εσωτερική κατανάλωση και στον υπερδανεισμό, με σπατάλες πολλές, μόνιμα ελλείμματα στο εμπορικό ισοζύγιο και αυξανόμενες κοινωνικές και περιφερειακές ανισότητες και με όλο και χαμηλότερη προσέλκυση Ξένων Άμεσων Επενδύσεων.

Αυτό το μοντέλο, λοιπόν, που χρεοκόπησε, είναι ένα μοντέλο το οποίο είναι παράδειγμα προς αποφυγή για τη χώρα τώρα που κάνει τα πρώτα της βήματα στη νέα εποχή. Η χώρα όχι μόνο πρέπει να πετυχαίνει τους στόχους των πλεονασμάτων, αλλά πρέπει να έχει και μία προοπτική μιας ενίσχυσης της παραγωγικής της δομής εκεί όπου διαθέτει ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα. Και, βεβαίως, πιστεύω ότι, πλέον έχει γίνει συνείδηση στο μέσο πολίτη πως αυτό που χρειάζεται η ελληνική οικονομία, αυτό που χρειάζεται και η ελληνική κοινωνία, είναι να μπορέσουμε να βρούμε την βέλτιστη εκείνη τομή που θα συνδυάζει την διαρκή ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας με την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής. Εμείς πιστεύουμε ότι αυτά τα δύο δεν είναι αντιδιαμετρικά αντίθετα, αλλά το ένα είναι προϋπόθεση του άλλου. Η ενίσχυση της εργασίας, είναι προϋπόθεση για την ενίσχυση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας. Και, βεβαίως, μιας και αναφέρομαι στην ενίσχυση της εργασίας και της κοινωνίας, να πω ότι, η έξοδος από την κρίση για εμάς δεν είναι μονάχα θετικοί ρυθμοί ανάπτυξης, αλλά είναι και η βελτίωση των κοινωνικών δεικτών.

Με βάση λοιπόν τα τελευταία επίσημα στοιχεία, η ανεργία τον Αύγουστο του 2018 διαμορφώνεται στο 18,9%. Παρουσιάζει, δηλαδή, μείωση 8,6% σε σχέση με τον Αύγουστο του 2013 που είχαμε το θλιβερό ρεκόρ του 27,5%. Είναι ακόμα υψηλή και γι’ αυτό πρέπει να κάνουμε βήματα σημαντικά, γι’ αυτό χρειαζόμαστε ξένες επενδύσεις, γι’ αυτό χρειαζόμαστε και ελληνικές επενδύσεις, γι’ αυτό χρειαζόμαστε ενίσχυση των παραγωγικών κλάδων και της βιομηχανίας, γιατί χρειαζόμαστε δουλειές που θα φέρουν την ανάπτυξη και θα ενισχύσουν την κοινωνική συνοχή.

Δεν μπορούμε, όμως, παρά το γεγονός ότι είναι μεγάλη, υψηλή ακόμα η ανεργία, να μην εκτιμάμε ότι ο απολογισμός των 8,6 μονάδων είναι εξαιρετικά θετικός. Βήμα, βήμα, λοιπόν αποκαθιστούμε τις απώλειες της κρίσης. Έχουμε φτάσει τώρα η ανεργία στο 18,9% να είναι στα επίπεδα του 2011. Βεβαίως, όμως, θα πρέπει να έχουμε σαν στόχο να επαναπροσεγγίσουμε τα επίπεδα εκείνα τα οποία συγκλίνουν στον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Άρα, θέλουμε δουλειά ακόμα.

Έλεγα , λοιπόν, ότι βήμα-βήμα αποκαθιστούμε τις απώλειες της κρίσης. Το πλέον δυναμικό στοιχείο, θα έλεγα όμως, δεν είναι μόνο η μείωση της ανεργίας, αλλά και η μείωση της ανεργίας των νέων. Από τον Αύγουστο του 2014 μέχρι τον Αύγουστο του 2018, μειώθηκε από το 50% στο 36,8%. Οι απασχολούμενοι τον Αύγουστο του 2018 είναι 336.000 περισσότεροι σε σχέση με τον Αύγουστο του 2014.

Το 2018 γνωρίσαμε επίσης ένα ρεκόρ 17ετίας στο ισοζύγιο προσλήψεων αποχωρήσεων, είχαμε δηλαδή τη μεγαλύτερη αύξηση από το 2001. Και το πιο σημαντικό, το 70% των νέων αυτών θέσεων εργασίας είναι θέσεις πλήρους απασχόλησης. Το μέσο ΑΕΠ του πρώτου εξαμήνου του 2018 διαμορφώνεται  +2,15% σε σχέση με το αντίστοιχο του 2017.

Οι εξαγωγές επίσης παραμένουν σε ανοδική τροχιά, κόντρα στις προβλέψεις και στις εκτιμήσεις διεθνών οργανισμών που τις ήθελαν να σταθεροποιούνται ή να μειώνονται. Τα τελευταία επίσημα στοιχεία δείχνουν αύξηση εξαγωγών 16.9% το 9μηνο του 2018 σε σχέση με το αντίστοιχο 9μηνο του 2017, ενώ για πρώτη φορά αυτή η δραστηριότητα δείχνει να έχει ισχυρές βάσεις και διατηρήσιμα χαρακτηριστικά.

Το 2017, επίσης, σημειώθηκε η μεγαλύτερη αύξηση των Ξένων Άμεσων Επενδύσεων της τελευταίας δεκαετίας. Σε σχέση με τον Αύγουστο του 2014 οι Ξένες Άμεσες Επενδύσεις έχουν αυξηθεί κατά 86% και βρίσκονται πέντε φορές παραπάνω σε σχέση με το αντίστοιχο μέγεθος του 2013, ενώ αυξάνονται κατά 16,8%  το πρώτο οκτάμηνο Γενάρη-Αυγούστου του 2018 σε σχέση με το αντίστοιχο του 2017. Επιπλέον, είχαμε σημαντική αύξηση 20,5% στον Κύκλο Εργασιών στη Βιομηχανία τον Αύγουστο του 2018 σε σχέση με τον Αύγουστο του 2017. Στόχος μας είναι η συμμετοχή της βιομηχανίας να ανέλθει μεσοπρόθεσμα στο 12% του ΑΕΠ και γι’ αυτό χρειάζεται δουλειά, σχεδιασμός, χρειάζεται ειδική στρατηγική για τη βιομηχανική πολιτική στη χώρα μας.

Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο, ότι επιλέξαμε να δώσουμε ξεχωριστό χαρτοφυλάκιο για τη βιομηχανία με αναπληρωτή Υπουργό. Είπαμε, υλοποιήσαμε μεγάλο μέρος των υποσχέσεων, αλλά όχι όλες ακόμα. Υπουργείο Βιομηχανίας έχουμε χρόνο ακόμα για να δημιουργήσουμε. Αλλά πιστεύω, ότι είναι σημαντικό όλοι να αρχίσουμε να συνειδητοποιούμε πως ο βιομηχανικός κλάδος δεν είναι, θα έλεγε κανείς, ο παράταιρος κλάδος της οικονομίας, ο πάλαι ποτέ σημαντικός κλάδος της οικονομίας αλλά σήμερα φτωχός συγγενής, αλλά ένας κλάδος ο οποίος μπορεί δυναμικά να ενισχυθεί το επόμενο διάστημα.

Επίσης, να αναφερθώ στην πολύ μεγάλη σημασία που έχει η τουριστική βιομηχανία. Μιλάμε πια για ένα νέο μεγάλο ρεκόρ, αλλά κάθε χρόνο σπάμε ρεκόρ. Φέτος έχουμε, ήδη, πάνω από 32 εκατομμύρια επισκέπτες. Πιστεύουμε ότι μέχρι τέλος του χρόνου θα αυξηθεί σημαντικά ο αριθμός, ενώ σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2014 οι αυξήσεις του 2018 είναι αυξημένες κατά 37,5%. Και βεβαίως, δεν μπορώ παρά να αναγνωρίσω πόσο σημαντικά έχει συμβάλλει στην ανάκαμψη της οικονομίας ο τουριστικός κλάδος. Αλλά όχι μόνο στον τουρισμό.

Θετικά σημάδια έχουμε και σε έναν χώρο όπου σχεδόν για οκτώ χρόνια είχαμε, θα έλεγε κανείς, την απόλυτη νέκρα, το απόλυτο πάγωμα και αναφέρομαι στον χώρο της οικοδομής που έχει αρχίσει σιγά-σιγά να παίρνει πάλι τα πάνω του. Είναι ενδεικτικός για την ελληνική οικονομία αυτός ο χώρος. Σας θυμίζω ότι πάντοτε οι σημαντικοί ρυθμοί ανάπτυξης στην οικοδομή αντικατόπτριζαν τους ανοδικούς ρυθμούς ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας. Ο αριθμός, λοιπόν, των ελληνικών αδειών που εκδόθηκαν τον Σεπτέμβριο του 2017, από Σεπτέμβρη 2017 έως Αύγουστο 2018 είναι αυξημένος κατά 15,6% σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο 2016 – 2017 και αυτό σηματοδοτεί ότι σιγά-σιγά αρχίζει και ανακάμπτει.

Και όλοι αντιλαμβανόμαστε, ότι όσο θα βγαίνουμε και θα ενισχύουμε τους ρυθμούς ανάπτυξης και θα βγαίνουμε από την κρίση και θα εγκαθιδρύεται κλίμα αισιοδοξίας στην ελληνική οικονομία και στην ελληνική κοινωνία και κλίμα ασφάλειας και αυτός ο δείκτης θα ανεβαίνει. Όπως, άλλωστε, όλοι οι οικονομικοί δείκτες.

H Κομισιόν, μάλιστα, στην φθινοπωρινή της έκθεση, αναθεώρησε προς τα πάνω τις εκτιμήσεις της για πολλά μεγέθη της οικονομίας μας. Αναθεώρησε προς τα πάνω την εκτίμηση  για το ΑΕΠ το 2018, για την ανάπτυξη του 2018. Διπλασίασε σχεδόν την εκτίμηση της για την ιδιωτική κατανάλωση. Αύξησε κατά πολύ την εκτίμηση της για τις εξαγωγές. Μείωσε ευνοϊκά την εκτίμηση της για τα επίπεδα της ανεργίας και τέλος, αύξησε την εκτίμησή της για το συνολικό πλεόνασμα. Το ΑΕΠ, λοιπόν, θα αυξηθεί σημαντικά φέτος για δεύτερη συνεχή χρονιά και οι εκτιμήσεις των διεθνών οργανισμών για τα επόμενα χρόνια το βλέπουν ακόμα περισσότερο θετικό.

Ωστόσο, επιτρέψτε μου σε αυτό το σημείο να κάνω την εξής παρατήρηση. Η όποια βελτίωση του ΑΕΠ και η έστω σημαντική βελτίωση, θα είναι καταδικασμένη, αν δεν συνοδεύεται από συνολικότερη αναβάθμιση των παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας και βεβαίως, από την βελτίωση της θέσης της χώρας στον διεθνή καταμερισμό εργασίας. Γι’ αυτό, άλλωστε, ακόμα και όταν παλιότερα στη χώρα μας υπήρχε μια μεγάλη δυναμική ανάπτυξης, αυτή η δυναμική στηριζόταν σε πήλινα πόδια. Πράγμα το οποίο φάνηκε από την εξέλιξη της ίδιας της ζωής. Το παλιό παραγωγικό υπόδειγμα της χώρας, ακόμη και εάν φαινόταν ότι βελτίωνε τους δείκτες του, ήταν καταδικασμένο να οδηγεί σε αδιέξοδα την ελληνική οικονομία. Αδιέξοδα που με τόσο μεγάλο κόστος πλήρωσε ο ελληνικός λαός, αλλά και ο επιχειρηματικός κόσμος.

Γι’ αυτό λοιπόν και ο δικός μας αναπτυξιακός σχεδιασμός-και όταν λέω δικός μας εννοώ όλων μας, διότι επαναλαμβάνω, για πρώτη φορά προσπαθήσαμε τουλάχιστον να συνθέσουμε και να έχουμε ένα κοινό σχεδιασμό- βρίσκεται στον αντίποδα, επιχειρώντας να αντιμετωπίσει αυτές τις παθογένειες, αλλά και να ανοιχθεί στο μέλλον, με ορίζοντα την τεχνολογική αναβάθμιση της οικονομίας μας, την βέλτιστη αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού, την ανάδειξη των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της ελληνικής οικονομίας και με κεντρικό στόχο τη δημιουργία και την προσέλκυση επενδύσεων.

Και, βέβαια, επιτρέψτε μου εδώ μια δεύτερη παρατήρηση. Απαραίτητη προϋπόθεση για να το πετύχουμε αυτό, το άλλο, το διαφορετικό, το εναλλακτικό παραγωγικό μοντέλο από αυτό που μας οδήγησε στην κρίση, είναι και μια ενεργητική εξωτερική πολιτική που θα αναβαθμίζει το ρόλο της χώρας στην περιοχή της και διεθνώς.

Μια εξωτερική πολιτική που θα λύνει προβλήματα στον αντίποδα της κουλτούρας της αδράνειας, την οποία είχε υιοθετήσει  η εξωτερική πολιτική της χώρας για πολλά χρόνια. Μια εξωτερική πολιτική που θα αξιοποιεί τις δυνατότητες που ανοίγονται στην περιοχή, ώστε να καταστήσει την Ελλάδα μια χώρα συνώνυμο της σταθερότητας, της οικονομικής ευημερίας, αλλά και πυλώνα συνεργασίας και συνανάπτυξης στην περιοχή μας.

Και πιστεύω, φίλες και φίλοι, ότι σε μια τέτοια πορεία η Θεσσαλονίκη και όλη η Βόρεια Ελλάδα, δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι έχουν να παίξουν ένα καθοριστικό ρόλο, διότι αποτελούν όχι μόνο τον ισχυρότερο περιφερειακό βραχίονα του αναπτυξιακού δυναμικού της χώρας, αλλά και τον βραχίονα εκείνο που είναι κρίσιμος για τη συνανάπτυξη στα Βαλκάνια και στη νοτιοανατολική Ευρώπη. Είναι κρίσιμος για την αξιοποίηση των δυνατοτήτων που ανοίγονται πλέον μπροστά μας, ιδιαίτερα και μετά την ιστορική συμφωνία των Πρεσπών.

Είναι κρίσιμος για την αξιοποίηση των δυνατοτήτων που ανοίγονται πλέον μπροστά μας, ιδιαίτερα μετά τη ιστορική συμφωνία των Πρεσπών.

Σε αυτό το πλαίσιο, η εξωστρέφεια της ελληνικής οικονομίας και διπλωματίας θα έλεγα είναι ίσως σημαντικότερη από ποτέ, τώρα που κάνουμε τα πρώτα μας βήματα προς την ανάκαμψη.

Η Ελλάδα αποτελεί μια από τις πιο κρίσιμες κινητήριες δυνάμεις, θα έλεγα, τριών αλληλένδετων διαδικασιών. Και, επιτρέψτε μου, αυτές να σας τις αναλύσω, εν συντομία.

Πρώτον, αυτό που ήδη είπα, η διαδικασία της επίλυσης διαφορών.

Η Συμφωνία των Πρεσπών μπορεί, κατά τη γνώμη μου, να αποτελέσει διεθνές πρότυπο διευθέτησης διαφορών με αμοιβαία αποδεκτό τρόπο. Και ιδιαίτερα ένα πρότυπο για την πολύπαθη περιοχή των Βαλκανίων.

Μια συμφωνία που αναδεικνύει την Ελλάδα, που προστατεύει τα συμφέροντα και τα δικαιώματά της χωρίς να κρύβεται στο καβούκι της, αλλά κοιτώντας κατάματα το μέλλον και τις δυνατότητες που έχει μπροστά της.

Και επιτρέψτε μου να μιλήσω γι’ αυτές τις δυνατότητες, ιδιαίτερα σε ό,τι φορά στην οικονομία:

  • η απόφαση που θα πάρουμε σύντομα, για παράδειγμα- και θα μπορούμε να την πάρουμε αμέσως μετά την κύρωση αυτής της Συμφωνίας από το ελληνικό Κοινοβούλιο-για τη σιδηροδρομική διασύνδεση Πειραιά-Θεσσαλονίκης-Σκοπίων-Βελιγραδίου, ενός σύγχρονου και γρήγορου τραίνου, που θα μεταφέρει εμπορεύματα αλλά και πολίτες, ένα πολύ σημαντικό έργο για την περιοχή,
  • τα έργα που θα πραγματοποιηθούν στη βάση των Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης,
  • η απόφαση της EBRD να χρηματοδοτηθούν έργα διασυνοριακών υποδομών και διασυνδεσιμότητας, προκειμένου να στηριχθεί η Συμφωνία των Πρεσπών και να χρηματοδοτηθούν αυτά τα έργα.

Όλα αυτά είναι τα άμεσα μέτρα που ενισχύουν οικονομικά την Περιφέρεια της Μακεδονίας και συνολικότερα τη Βόρεια Ελλάδα.

Και υπάρχουν, αντίστοιχα, πολλά περιθώρια για διασυνοριακή συνεργασία με χρήση ευρωπαϊκών κονδυλίων, βεβαίως και με άλλες χώρες της περιοχής.

Αν, λοιπόν, η πρώτη διαδικασία είναι αυτή της επίλυσης διαφορών, η  δεύτερη είναι αυτή της προώθησης των περιφερειακών σχημάτων συνεργασίας, όπως το σχήμα που φτιάξαμε ανάμεσα στην ΠΓΔΜ, την Αλβανία, και τη Βουλγαρία σε επίπεδο Υπουργών Εξωτερικών ή την τετραμερή συνεργασία, που έχει γίνει πια θεσμός, καθώς συναντιόμαστε και πολύ συχνά, ανάμεσα στην Ελλάδα, τη Βουλγαρία, τη Σερβία και τη Ρουμανία σε επίπεδο ηγετών.

Και ως προς το σχήμα αυτό, θέλω να τονίσω ότι αποκτάμε πια μια μοναδική δυναμική, που επεκτείνεται πέρα από το διακρατικό επίπεδο.

Μια δυναμική που επηρεάζει τις συνέργειες και τον διάλογο σε επίπεδο Τοπικής Αυτοδιοίκησης, σε επίπεδο κοινωνίας των πολιτών , στην οικονομία, όπως, άλλωστε, βλέπουμε και με την σημερινή διάσκεψη το 3ο Thessaloniki Summit, που ξεκινάει με την παρουσία ηγετών από τρεις σημαντικές χώρες της Βαλκανικής.

Αλλά, το είδαμε και στη φετινή ΔΕΘ αυτό, όπου αξιωματούχοι από μία σημαντική χώρα του πλανήτη, τις ΗΠΑ, ο υπουργός Εμπορίου και άλλοι αξιωματούχοι και μία πολύ ισχυρή επιχειρηματική αποστολή, βρέθηκαν στο ίδιο τραπέζι με τους ομόλογούς τους, αλλά και με τους φορείς και τους επιχειρηματικούς παράγοντες της πόλης και της περιοχής, για να συζητήσουν για σημαντικές αμερικανικές επενδύσεις, με εφαλτήριο τη Θεσσαλονίκη. Ή όπως είδαμε, πριν από λίγες ημέρες, μαζί με τον Μπόικο στη Βάρνα, όπου φιλοξένησε τη Σύνοδο των τεσσάρων ηγετών των Βαλκανίων, την Τετραμερή, αλλά μαζί και τον Ισραηλινό Πρωθυπουργό, όπου συζητήσαμε για τη διακλάδωση του αγωγού EastMed και την πραγματοποίηση μιας σημαντικής ισραηλινής επένδυσης σε Κέντρο Τεχνολογίας, όπου πάλι με εφαλτήριο τη Θεσσαλονίκη, θα προωθήσει την τεχνολογία αιχμής σε όλη την περιοχή της Βορείου Ελλάδος, αλλά και στις υπόλοιπες χώρες της Διαβαλκανικής μας Συνεργασίας.

Ή όπως είδαμε, τέλος, στην Ευρωαραβική Διάσκεψη, όπου υψηλοί αξιωματούχοι των Βαλκανίων συναντήθηκαν με ομολόγους τους από όλον τον αραβικό κόσμο.

Φίλες και φίλοι, λοιπόν, αν η δεύτερη διαδικασία είναι αυτή της προώθησης των σχημάτων συνεργασίας η τρίτη και η τελευταία στην οποία θα αναφερθώ, είναι αυτή της επανεκκίνησης της ευρωπαϊκής προοπτικής των Δυτικών Βαλκανίων, στο πνεύμα της ατζέντας της Θεσσαλονίκης μετά από μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδο για την περιοχή.

Και εδώ θέλω να αναφερθώ στην πολύ επιτυχημένη Σύνοδο Ε.Ε.-Δυτικών Βαλκανίων στη Σόφια και αν όλα πάνε καλά,  στο ξεκλείδωμα της ενταξιακής προοπτικής για την Αλβανία και την ΠΓΔΜ τον Ιούνιο, στο πλαίσιο της Ρουμανικής Προεδρίας.

Αυτές οι τρεις διαδικασίες, λοιπόν, συνοδεύουν θα έλεγα, το όραμα για ένα μεγάλο άνοιγμα της Ελλάδας προς τα Βαλκάνια. Το μεγάλο άνοιγμα της Ελλάδας προς τα Βαλκάνια, καθώς εξέρχεται από μία πολυετή οικονομική κρίση και κάνει σημαντικά βήματα για την ανάκαμψη, αλλά και βήματα για να ανακτήσει τον πρωταγωνιστικό της ρόλο σε αυτή την περιοχή.

Ήδη, οι χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, θα έλεγα ότι είναι για μας χώρες σημαντικές, καθώς αποτελούν τον σημαντικότερο εισαγωγέα ελληνικών προϊόντων, απορροφώντας περίπου το 14% των ελληνικών εξαγωγών το 2016.

Την ίδια στιγμή, εξετάζουμε και μία σειρά από πρωτοβουλίες, με έδρα τη Θεσσαλονίκη, για τη δημιουργία ενός πλαισίου ανάπτυξης της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Ομίλου Εδαφικής Συνεργασίας, ένα σχήμα που με έδρα τη Θεσσαλονίκη μπορεί να πετύχει πολλά, όπως έχει πετύχει πολλά και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Στόχος του θα είναι η προώθηση αρχικά ήπιων δράσεων ενίσχυσης της παραγωγικής πρωτοβουλίας στη Νοτιοανατολική Ευρώπη και σε δεύτερο χρόνο δράσεων υποστήριξης των επιχειρηματικών φορέων της περιοχής.

Ασφαλώς αυτές οι πρωτοβουλίες θα αποφασισθούν και μετά από έναν εκτενή διάλογο με την επιχειρηματική κοινότητα της περιοχής της Βορείου Ελλάδας, ταυτόχρονα με τον επίσημο διάλογο μεταξύ των χωρών της περιοχής μας.

Αγαπητές φίλες και αγαπητοί φίλοι,

Τα επόμενα χρόνια προσδοκάται η ανάπτυξη ενός οικοσυστήματος υποδομών στη Βόρεια Ελλάδα, με την επέκταση των περιφερειακών διασυνδέσεων της περιοχής με τις γειτονικές χώρες, με τη βελτίωση του οδικού και σιδηροδρομικού δικτύου, με την ανάπτυξη της παραγωγικής δυναμικότητας σε λιμάνια και αεροδρόμια.

Πρωτοβουλίες οι οποίες αναμένεται να αναβαθμίσουν τον οικονομικό, αλλά και τον γεωπολιτικό ρόλο της ευρύτερης περιοχής.

Μετά το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, σε τροχιά αξιοποίησης βρίσκονται σήμερα τα λιμάνια της  Καβάλας και της Αλεξανδρούπολης.

Με την υλοποίηση δύο σημαντικών έργων, του εκσυγχρονισμού της σιδηροδρομικής διασύνδεσης Αλεξανδρούπολης – Μπουργκάς – Βάρνας, μαζί με τη γραμμή από Θεσσαλονίκη μέχρι Αλεξανδρούπολη, οπότε θα έχουμε ένα σύγχρονο και ταχύ σιδηροδρομικό δίκτυο, το οποίο με αφετηρία τη Θεσσαλονίκη θα παρακάμπτει τα Δαρδανέλια και θα καταλήγει στη Μαύρη Θάλασσα.

Επίσης, έχουμε το project της οδικής διασύνδεσης ανάμεσα σε Θεσσαλονίκη-Σόφια-Βουκουρέστι, που θα αυξήσει τις ήδη εξαιρετικές τουριστικές και εμπορικές ροές από την Ρουμανία και την Βουλγαρία προς την Ελλάδα, αλλά και αντίστροφα.

Έχουμε, όπως προείπα, την αναβάθμιση της σιδηροδρομικής διασύνδεσης Θεσσαλονίκης, Σκοπίων, Βελιγραδίου και από κει ως τη Βουδαπέστη, που, βεβαίως, δεν θα εξυπηρετεί μόνο την ολοένα αυξανόμενη εμπορική κίνηση από και προς το λιμάνι του Πειραιά, αλλά και όλη τη κίνηση από τη Θεσσαλονίκη και τη βόρεια Ελλάδα.

Τέλος, στο πεδίο της Ενέργειας, της ενεργειακής πολιτικής, έχουμε την ολοκλήρωση του Νότιου Διαδρόμου, τμήμα του οποίου είναι ο αγωγός φυσικού αερίου TAP, έργο πρωταρχικής σημασίας για την Ελλάδα-και για τη Βόρεια Ελλάδα ιδιαίτερα, γιατί από εκεί περνά- ενώ αποτελεί, ταυτόχρονα, και συνιστώσα της ενεργειακής στρατηγικής της ΕΕ.

Προβλέπεται, επίσης, η σύνδεσή του, τόσο με τον διασυνδετήριο αγωγό Ελλάδος – Βουλγαρίας (IGB), τον οποίο ελπίζω σύντομα, ίσως και μέσα στους δύο επόμενους μήνες, να εγκαινιάσουμε τα έργα μαζί με τον Βούλγαρο ομόλογό μου,  Μπόικο, που είναι σήμερα μαζί μας, όσο και τους, υπό σχεδιασμό, διασυνδετήριους αγωγούς Ελλάδος – πΓΔΜ, για τον εφοδιασμό των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων.

Ο IGB διαθέτει υψηλή προστιθέμενη αξία λόγω του ότι δύναται να αποτελέσει όχημα διαμετακόμισης φυσικού αερίου και από άλλες πηγές, αλλά και προς νέες αγορές στο μέλλον.

Η χώρα μας συνεργάζεται για την υλοποίηση του Κάθετου Διαδρόμου, ο οποίος αποτελεί το άθροισμα των υφιστάμενων και των σχεδιαζόμενων ενεργειακών υποδομών φυσικού αερίου, με σημείο εκκίνησης τον τερματικό της Ρεβυθούσας, το FSRU-την πλατφόρμα επανυγροποίησης φυσικού αερίου στην Αλεξανδρούπολη και τον ΤΑΡ προς τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, την Ουγγαρία, την Ουκρανία, τη Μολδαβία και τη Σερβία.

Την ίδια στιγμή, όμως, διερευνούμε, όπως προείπα, και τη δυνατότητα διακλάδωσης του αγωγού EastMed προς τα Βαλκάνια, αλλά δεν έχουμε σταματήσει να εργαζόμαστε και σε ένα τρίτο project, προωθώντας στις Βρυξέλλες τις σημαντικές προοπτικές που θα μπορούσε να έχει η επέκταση του αγωγού Turkish Stream προς την Ελλάδα.

Με αυτές, λοιπόν, τις σκέψεις, φίλες και φίλοι, και συγνώμη αν μακρηγόρησα, αλλά το έκανα διότι πιστεύω ότι μέχρι και ο τελευταίος πολίτης εδώ στη Βόρεια Ελλάδα, στη Μακεδονία, στη Θεσσαλονίκη, κυρίως ο επιχειρηματικός κόσμος, να συνειδητοποιήσει ότι όλα αυτά τα χρόνια δουλεύουμε με σχέδιο για τη Βόρεια Ελλάδα. Δουλεύουμε με σχέδιο για να αναβαθμίσουμε την οικονομική και γεωπολιτική της δυναμική και ότι όλες μας  οι στρατηγικής σημασίας επιλογές, από τις μεγαλύτερες και σημαντικότερες, όπως η Συμφωνία των Πρεσπών, μέχρι, αν θέλετε, και κάποιες που θα μπορούσε κάποιος να τις χαρακτηρίσει όχι και τόσο πολύ σημαντικές, όπως η αναβάθμιση του ρόλου του δικού σας Συνδέσμου, όλες μας οι επιλογές εντάσσονται μέσα σε έναν συνολικότερο σχεδιασμό. Μέσα σε μία συνολικότερη στρατηγική αναβάθμισης της οικονομικής προοπτικής της Βορείου Ελλάδας και ειδικότερα της Θεσσαλονίκης.

Με αυτές, λοιπόν, τις σκέψεις θέλω να κλείσω υπογραμμίζοντας ότι το μέλλον της Βόρειας Ελλάδας, το μέλλον της Μακεδονίας, το μέλλον της Θεσσαλονίκης, περνά μέσα από τη δυναμική της διαβαλκανικής συνεργασίας. Πράγμα που σημαίνει ότι η Μακεδονία μας, η Βόρειος Ελλάδα, η Θεσσαλονίκη, δεν μπορούν να έχουν την πλάτη γυρισμένη στις βαλκανικές χώρες, τις γείτονες χώρες. Αντιθέτως, πρέπει να έχει την αγκαλιά της ανοιχτή στις χώρες αυτές.

Θέλω, λοιπόν, να χαιρετίσω την πρωτοβουλία σας, κύριε Σαββάκη, να προσκαλέσετε σήμερα εδώ ηγέτες των Βαλκανίων.

Θέλουμε ένα μέλλον συνεργασίας. Θέλουμε ένα μέλλον συνανάπτυξης και όχι ένα μέλλον άγονου ανταγωνισμού. Έχουμε όλοι να κερδίσουμε πολλά από αυτή την προοπτική.

Στη Θεσσαλονίκη και στη Βόρεια Ελλάδα δεν αξίζει τίποτα λιγότερο από τη θέση του πρωταγωνιστή στις εξελίξεις.

Και ο Σύνδεσμός σας, καθώς και όλοι οι παραγωγικοί φορείς του τόπου μπορούν, πιστεύω, να καθοδηγήσουν αυτό το όραμα της διαβαλκανικής συνεργασίας και της συνανάπτυξης και μάλιστα, από τη θέση του οδηγού και όχι απλά ως συνεπιβάτες, όπως συνέβαινε μέχρι σήμερα.

Σας ευχαριστώ θερμά.

1...14.42414.42514.426...17.706Σελίδα 14.425 από 17.706