Αγαπημένο πιάτο με νοσταλγικές αναμνήσεις από την παιδική μας ηλικία. Μεγαλώνοντας εμείς οι μακαρονάδες πάντα το αναζητούμε… η συνταγή που με συγκίνησε γιατί προσομοίαζε με αυτή της μητέρας μου είναι της κυρίας Μιμίκας.
Γράφει η Σίσσυ Νίκα – Δημοσιογράφος Γαστρονομίας και Πολιτισμού
Το μυστικό της εκτός από την ποιότητα των υλικών είναι ότι ο κιμάς δεν τσιγαρίζεται για να γίνει βαρύς αλλά νεροβράζει στο τηγάνι. Τα κρεμμύδια λιώνονται και τα μπαχαρικά δεν σκεπάζουν το άρωμα του καλομαγειρεμένου κιμά απλά ανεβάζουν την γεύση του.
Η αρμονία διακρίνεται σε αυτό το πιάτο και πολύ μας άρεσε.
Το πιάτο συνοδέψαμε με ένα απίθανο ροζέ κρασί Νεμέας.
Μακαρονάδα με κιμά μαμαδίστικη
Από τη Μιμίκα Ξένου, δεινή μαγείρισσα
Υλικά
1 πακέτο μακαρόνια επιλογής μας
1 κιλό κιμάς από σπάλα μοσχάρι
2 μεγάλα ξερά κρεμμύδια
2 ποτήρια κρασιού ελαιόλαδο
1 κουτί ντοματάκι ψιλοκομμένο
Αλάτι θαλασσινό
Φρεσκοτριμμένα Πιπέρια
Μισή κουταλίτσα κανέλα και γαρύφαλα σε σκόνη
Για το πασπάλισμα
Μυζήθρα τριμμένη
κεφαλογραβιέρα ή πεκορίνο Αμφιλοχίας
Τρόπος Παρασκευής
Χτυπάμε τα κρεμμύδια στο μίξερ και τα αφήνουμε στην άκρη.
Σε μεσαία κατσαρόλα βράζουμε νερό και ρίχνουμε τον κιμά.
Με τρυπητή κατσαρόλα τον ξαφρίζουμε όσο χρειαστεί.
Ρίχνουμε την ντομάτα στη κατσαρόλα, το τριμμένο κρεμμύδι, το ελαιόλαδο, το αλάτι, τα πιπέρια και τα κανελογαρύφαλα.
Ανακατεύουμε με ξύλινη κουτάλα και κλείνουμε το καπάκι.
Μόλις ο κιμάς είναι έτοιμος ανοίγουμε το καπάκι για να εξατμιστεί το νερό.
Βράζουμε τα μακαρόνια σύμφωνα με τον χρόνο που αναγράφεται στην συσκευασία τους.
Σουρώνουμε τα μακαρόνια
Στο πιάτο ρίχνουμε τριμμένο τυρί σερβίρουμε τα μακαρόνια, μπόλικο τυρί και τη σάλτσα του κιμά.
Μικρά μυστικά
Αν θέλουμε διακοσμούμε και με μια πράσινη κορφούλα δυόσμου για έξτρα άρωμα.
Οι άνθρωποι με μεγαλύτερη μυϊκή ισχύ, οι οποίοι μπορούν να σηκώσουν γρήγορα τα βάρη, τείνουν να ζουν περισσότερο. Αυτό δείχνει για πρώτη φορά μια νέα βραζιλιάνικη επιστημονική έρευνα, σύμφωνα με την οποία η άσκηση που βασίζεται σε βαράκια μπορεί να παρατείνει το προσδόκιμο ζωής, χωρίς όμως όλες οι μέθοδοι ενδυνάμωσης να επιφέρουν το ίδιο θετικό αποτέλεσμα.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Κλαούδιο Τζιλ Αραούζο, διευθυντή έρευνας και εκπαίδευσης της Κλινικής CLINIMEX στο Ρίο Ντε Τζανέιρο, έκαναν σχετική παρουσίαση στο συνέδριο EuroPrevent («Ευρω-πρόληψη 2019») της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Καρδιολογίας στη Λισαβόνα.
Στην έρευνα έλαβαν μέρος 3.878 μη αθλητές ηλικίας 41-85 ετών, των οποίων εξετάστηκε η μέγιστη μυϊκή ισχύς μέσω ειδικού τεστ. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα άτομα με μυϊκή ισχύ ανώτερη του μέσου όρου για το φύλο τους είχαν μεγαλύτερα ποσοστά επιβίωσης, συγκριτικά με τους συμμετέχοντες με μυϊκή ισχύ κάτω του μέσου όρου.
Ο Αραούζο υπογράμμισε τη διαφορά μεταξύ μυϊκής ισχύος (power) και μυϊκής δύναμης (strength). Σύμφωνα με τον ίδιο, ενώ οι περισσότερες κινήσεις που κάνουμε στην καθημερινότητα μας, απαιτούν μυϊκή ισχύ, η πλειονότητα των προγραμμάτων ενδυνάμωσης επικεντρώνονται στην αύξηση της μυϊκής δύναμης.
Η ισχύς περιλαμβάνει, εκτός του στοιχείου της δύναμης, και αυτό της ταχύτητας και του συντονισμού των κινήσεων. Περισσότερη μυϊκή ισχύς παράγεται όταν η ίδια εργασία ολοκληρώνεται σε μικρότερο χρονικό διάστημα ή όταν εκτελείται περισσότερη εργασία κατά την ίδια περίοδο. Για παράδειγμα, όταν ανεβαίνει κανείς γρήγορα τις σκάλες, χρειάζεται μεγαλύτερη μυϊκή ισχύ, αλλά για να ανυψώσει ένα βαρύ αντικείμενο του αρκεί η μυϊκή δύναμη.
Η μέχρι τώρα επιστημονική έρευνα έχει εστιάσει στη μυϊκή δύναμη – παραλείποντας το στοιχείο της ταχύτητας- και, μάλιστα, με εφαρμογή σε ασκήσεις αποκλειστικά χεριών. Η νέα έρευνα δείχνει ότι η εξάσκηση για μυϊκή ισχύ πρέπει να βρει τον καλύτερο δυνατό συνδυασμό ταχύτητας και βάρους που υψώνεται ή μετακινείται.
Συνεπώς στο γυμναστήριο δεν έχει σημασία μόνο πόσα βάρη σηκώνει κανείς, αλλά και πόσο γρήγορα. «Για το καλύτερο αποτέλεσμα στην εξάσκηση της μυϊκής ισχύος, πρέπει κανείς να πάει πέρα από την τυπική μυϊκή δύναμη και να προσθέσει ταχύτητα στην ανύψωση των βαρών», ανέφερε ο Αραούζο. «Εφόσον η ισχύς συνάδει με την μακροζωία», τόνισε ο Βραζιλιάνος ερευνητής, «είναι ανάγκη τα προγράμματα ενδυνάμωσης να εμπλουτιστούν με το στοιχείο της ταχύτητας».
Η μυϊκή ισχύς μειώνεται σταδιακά μετά την ηλικία των 40 ετών. Οι ερευνητές, που εξετάζουν τώρα τη συσχέτιση της μυϊκής ισχύος και των αιτιών θανάτου λόγω σοβαρών παθήσεων (καρδιαγγειακών, καρκίνου κλπ), προτείνουν ότι οι γιατροί θα πρέπει αφενός να αξιολογούν το επίπεδο μυϊκής ισχύος των ασθενών τους και αφετέρου θα πρέπει να τους παρέχουν χρήσιμες συμβουλές για την αύξηση της μυϊκής ισχύος.
Την ανακάλυψη σημαντικού κοιτάσματος φυσικού αερίου στο Βόρειο Καρίς, (Karish North) μεγέθους μεταξύ 28 και 42 δισεκ. κυβικών μέτρων (1 έως 1,5 τρισεκ. κυβικά πόδια) στην AOZ του Ισραήλ, ανακοίνωσε σήμερα η Energean.
Όπως ανακοίνωσε η εταιρεία, η γεώτρηση έφθασε σε τελικό βάθος 4,880 μέτρων και εντοπίστηκε στήλη υδρογονανθράκων έως 249 μέτρα.
Με βάση τον σχεδιασμό η Energean θα συνεχίσει τη γεώτρηση σε μεγαλύτερο βάθος για να αξιολογήσει το δυναμικό υδρογονανθράκων ενώ μετά την ολοκλήρωση των εργασιών στο Βόρειο Καρίς, το γεωτρύπανο Stena DrillMAX θα επιστρέψει στις τρεις γεωτρήσεις ανάπτυξης του κυρίως κοιτάσματος Καρίς. Πέραν των τεσσάρων αυτών γεωτρήσεων, η Energean διατηρεί το δικαίωμα για τη διενέργεια ακόμη έξι γεωτρήσεων με βάση το συμβόλαιό της με την Stena Drilling.
H ανακάλυψη του Βόρειου Καρίς θα καταστεί οικονομικά εκμεταλλεύσιμη μέσω της σύνδεσής της με την “Energean Power”, την υπό κατασκευή Πλωτή Μονάδα Παραγωγής, Αποθήκευσης και Εκφόρτωσης (FPSO) η οποία θα είναι εγκατεστημένη σε απόσταση 5,4 χιλιομέτρων από το Βόρειο Καρίς. Η Μονάδα κατασκευάζεται με συνολική δυναμικότητα παραγωγής 8 δισεκ. κυβικών μέτρων φυσικού αερίου τον χρόνο (775 εκατ. κυβικά μέτρα ημερησίως), κάτι που θα επιτρέψει την ανάπτυξη τόσο του Βόρειου Καρίς όσο και πρόσθετων ανακαλύψεων.
Η Energean έχει ήδη συμβολαιοποιήσει 4,6 δισεκ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου και διαθέτει πρόσθετη δυναμικότητα 3,4 δισεκ. κυβικών μέτρων ετησίως για επιπλέον πωλήσεις από τη νέα ανακάλυψη στο Βόρειο Καρίς καθώς και από μελλοντικές ανακαλύψεις.
Ο κ. Μαθιός Ρήγας, Διευθύνων Σύμβουλος του ομίλου Energean, δήλωσε σχετικά: “Είμαστε ιδιαίτερα ευχαριστημένοι που ανακοινώνουμε αυτή τη σημαντική νέα ανακάλυψη φυσικού αερίου στο Βόρειο Καρίς, η οποία αναδεικνύει ακόμη περισσότερο την ελκυστικότητα του χαρτοφυλακίου της Energean στην ΑΟΖ του Ισραήλ. Κατασκευάζουμε το FPSO “Energean Power” με πρόσθετη δυναμικότητα, κάτι που θα μάς επιτρέψει να αναπτύξουμε γρήγορα, με ασφάλεια και με αποδοτικότητα τόσο το Βόρειο Καρίς όσο και μελλοντικές ανακαλύψεις. Από τη νέα αυτή πηγή, έχουμε ήδη συμβολαιοποιήσει δυνητικές πωλήσεις και η στρατηγική μας εστιάζεται στη διασφάλιση συμβολαίων για τις εναπομείνασες ποσότητες. Η ζήτηση για το φυσικό μας αέριο εξακολουθεί να είναι ισχυρή και εκτιμούμε ότι υποστηρίζεται περαιτέρω από τη σημερινή μας ανακοίνωση».
«Με αισθήματα ειλικρινούς συγκίνησης αλλά και εξαιρετικής τιμής κηρύσσω την έναρξη αυτής της τόσο σημαντικής διεθνούς ημερίδας, η οποία έχει ως θέμα την επανένωση των Γλυπτών του Παρθενώνα. Τα αισθήματά μου αυτά δικαιολογούνται από το γεγονός ότι η διεθνής ξμερίδα εντάσσεται στο πλαίσιο ενός μεγάλου και δίκαιου αγώνα με παγκόσμιες διαστάσεις, ήτοι του Αγώνα για την αποκατάσταση του, αναμφισβητήτως, πιο εμβληματικού Μνημείου της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, του Παρθενώνα. Και κατά τούτο, ο αγώνας αυτός δεν αφορά μόνο την Ελλάδα και την ιστορική και πολιτιστική της κληρονομιά, αφορά τον πολιτισμό, εν γένει, δοθέντος ότι, κατ’ αποτέλεσμα, η δικαίωσή του θα είναι έμπρακτη επιβεβαίωση της έννοιας του Πολιτισμού ως κορυφαίου επιτεύγματος του ανθρώπινου πνεύματος».
Με τα λόγια αυτά, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος κήρυξε την έναρξη της Διεθνούς Ημερίδας με θέμα: «Επανένωση των γλυπτών του Παρθενώνα», που διεξάγεται στο αμφιθέατρο του Μουσείου Ακρόπολης. Η ημερίδα συνδιοργανώνεται από την Προεδρία της Δημοκρατίας, το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, τη διεθνή ένωση για την επανένωση των Γλυπτών του Παρθενώνα και το Μουσείο της Ακρόπολης.
«Πριν απ’ όλα είναι εξαιρετικά συμβολικό, αλλά και ουσιαστικό, το ότι η σημερινή Διεθνής Ημερίδα -ένας λαμπρός “κρίκος” στην μακρά “αλυσίδα” της κοινής μας αποστολής για την επανένωση των Γλυπτών του Παρθενώνα- διεξάγεται σε αυτό το Μουσείο, τα εγκαίνια του οποίου έγιναν πριν 10 ακριβώς χρόνια, στις 20 Ιουνίου 2009», τόνισε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και συνέχισε: «Ένα Μουσείο το οποίο, όπως όλη η διεθνής κοινότητα γνωρίζει, ανεγέρθηκε με κύριο προορισμό την φιλοξενία των Γλυπτών του Παρθενώνα μετά τον “επαναπατρισμό” τους, αναιρώντας και το τελευταίο, έστω και καταφανώς προσχηματικό, “επιχείρημα” αυτών που επιμένουν να συγκαλύπτουν το ιερόσυλο έγκλημα του Έλγιν ότι, δήθεν, η Ελλάδα δεν διέθετε κατάλληλο χώρο στέγασης των Γλυπτών του Παρθενώνα, αντίστοιχο μ’ εκείνον του Βρετανικού Μουσείου, δηλαδή αντίστοιχο με τον χώρο όπου “κρατούνται” τα Γλυπτά ως “λάφυρα” της κλοπής του Έλγιν!».
«Σε κοινή παγκόσμια θέα πλέον, εδώ και 10 χρόνια, αυτό το υπέροχο Μουσείο της Ακρόπολης δίνει αποστομωτικές απαντήσεις στις ως άνω “εν αμαρτίαις προφάσεις” των, ακόμη, αμετανόητων υπευθύνων του Βρετανικού Μουσείου και προκαλεί, με όρους πολιτισμού και μόνον, την παγκόσμια κοινή γνώμη να κάνει τη σύγκριση: Τη σύγκριση ανάμεσα στη φωτεινή “κοιτίδα” των Γλυπτών του Παρθενώνα και στο θολό “δεσμωτήριο” του Βρετανικού Μουσείου, όπου “κρατούνται” κατά παράβαση κάθε θεσμικής και πολιτισμικής δεοντολογίας, και μάλιστα υπό συνθήκες συντήρησης που απειλούν την υπόστασή τους και την υπεράσπιση των ιστορικών τους καταβολών και συμβολισμών», είπε ο κ. Παυλόπουλος.
Συνεχίζοντας, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας υπενθύμιζε ότι «ο αγώνας για την Επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα είναι ήδη μακρύς και αδιάλειπτος, αφού ουσιαστικά άρχισε λίγο μετά την συντέλεση του ιερόσυλου εγκλήματος του Έλγιν. Εγκλήματος “διαρκούς”, το οποίο συντελέσθηκε όταν ο λόρδος Έλγιν, πρεσβευτής από το 1799 της Μεγάλης Βρετανίας στην τότε “Υψηλή Πύλη” στην Κωνσταντινούπολη, το συνέλαβε και το εκτέλεσε μεταξύ 1801-1804. Ήταν τότε που διέπραξε την απάτη της ειδεχθούς σύλησης του Μνημείου του Παρθενώνα και την συνακόλουθη πολιτισμική τυμβωρυχία, επικαλούμενος δήθεν “ανασκαφικές δραστηριότητες” μέσα στον ευρύτερο αρχαιολογικό χώρο. Και στη συνέχεια ολοκλήρωσε το έγκλημά του, μεταφέροντας -και μάλιστα υπό όρους διακινδύνευσης που δείχνει τον αδίστακτο και προσβλητικό για τον Πολιτισμό μας χαρακτήρα του-δια της θαλασσίας οδού τα Γλυπτά του Παρθενώνα στην Μεγάλη Βρετανία».
«Όπως προείπα, ο αδιάλειπτος αγώνας της Ελλάδας για τον τερματισμό αυτού του ειδεχθούς “διαρκούς” εγκλήματος του Έλγιν κατά της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς ξεκίνησε νωρίς», τόνισε και συμπλήρωσε: «Πραγματικά, από το 1842 η Ελλάδα άρχισε να διεκδικεί, με κάθε νόμιμο και πολιτισμένο μέσο, την επανένωση των Γλυπτών του Παρθενώνα, με πρώτο σταθμό την εναντίον του Έλγιν καταγγελία του τότε Γραμματέα της “εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας”, Αλεξάνδρου Ραγκαβή. Η κρίσιμη καμπή της διεκδίκησης των Γλυπτών του Παρθενώνα από την Ελλάδα ήλθε το 1984, με “ψυχή” την “οραματική” αείμνηστη Μελίνα Μερκούρη, υπό την ιδιότητά της ως Υπουργού Πολιτισμού».
Την αφετηρία αυτή, πρόσθεσε ο κ. Παυλόπουλος, «συνέθεσαν από τη μια πλευρά η υποβολή επίσημου αιτήματος προς το Βρετανικό Μουσείο για τον τερματισμό του εγκλήματος του Έλγιν και την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα εκεί που ανήκουν, με την δέσμευση προηγούμενης ανέγερσης του ειδικού προς τούτο μουσείου. Και, από την άλλη πλευρά, το ταυτόχρονο αίτημα προς την UNESCO, το οποίο ενεγράφη αμέσως στην Ημερήσια Διάταξη της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την επιστροφή πολιτιστικών αγαθών στις χώρες προέλευσης ή την απόδοσή τους σε αυτές όταν -όπως συμβαίνει στην περίπτωση του Παρθενώνα- πρόκειται περί παράνομης κτήσης τους».
«Αυτόν τον, πολιτισμικώς ιερό, αγώνα συνεχίζουμε σήμερα», τόνισε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και συνέχισε: «Και αφού σας ευχαριστήσω θερμώς για τη συμβολή σας στη δικαίωση του κοινού μας αγώνα, επιτρέψατέ μου εφεξής να τεκμηριώσω και να αιτιολογήσω το γιατί ο Αγώνας αυτός συνδέεται, αρρήκτως, με την ικανοποίηση ενός καθ’ όλα δίκαιου αιτήματος, το οποίο οφείλουμε να υπηρετούμε όλοι μας, ανεξαρτήτως εθνικότητας, δοθέντος ότι, κατ’ ουσίαν, πρόκειται για αίτημα της Ανθρωπότητας επειδή αφορά τον πυρήνα της Πολιτιστικής της Κληρονομιάς».
«Πριν απ’ όλα είναι παγκοσμίως αποδεκτό ότι τα Γλυπτά αυτά ανήκουν, δικαιωματικώς και πολιτισμικώς, στον Παρθενώνα και στα Μνημεία του», είπε και πρόσθεσε: «Και τούτο διότι χωρίς τα Γλυπτά αυτά ο Παρθενώνας, βαριά λαβωμένος από μιαν ιερόσυλη πράξη βανδαλισμού και λεηλασίας που καλύπτεται εδώ και πάνω από δύο αιώνες από τη λεοντή μιας δήθεν “αρχαιολατρίας”, η οποία πλήττει ευθέως την Παγκόσμια Πολιτιστική Κληρονομιά, δεν μπορεί να συμβολίσει και, επέκεινα, να εκπέμψει προς την Ανθρωπότητα το αιώνιο, αειθαλές και μοναδικό πολιτισμικό μήνυμα που του αναλογεί».
ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΓΛΥΠΤΩΝ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ – Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος μιλά κατά τη διάρκεια της έναρξης της Διεθνούς Ημερίδας για την επανένωση των Γλυπτών του Παρθενώνα, στο αμφιθέατρο του Μουσείου Ακρόπολης, Αθήνα, Δευτέρα 15 Απριλίου 2019.Η ημερίδα συνδιοργανώνεται από την Προεδρία της Δημοκρατίας, το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, τη Διεθνή Ένωση για την επανένωση των Γλυπτών του Παρθενώνα και το Μουσείο της Ακρόπολης. Στην εκδήλωση μιλούν: Δρ. Μυρσίνη Ζορμπά, Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Καθηγητής Δημήτριος Παντερμαλής, Πρόεδρος Μουσείου Ακρόπολης , Μαριάννα Βαρδινογιάννη, Πρέσβειρα Καλής Θελήσεως UNESCO, Πρύτανις Ελένη Αρβελέρ, Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών. ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΣΥΜΕΛΑ ΠΑΝΤΖΑΡΤΖΗ
Τόνισε ότι «ως προς την παγκόσμιας πολιτισμικής εμβέλειας μοναδικότητα του Παρθενώνα και των Μνημείων του δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσει κανείς επί μακρόν. Πρόκειται για αυταπόδεικτη αλήθεια, η οποία εδράζεται σε ακλόνητα τεκμήρια. Γι’ αυτό μένω μόνο στην πιο απτή αλλά και πιο ηχηρή μαρτυρία, που συμπυκνώνει με απαράμιλλο τρόπο όλη αυτή την επιχειρηματολογία, ήτοι στην μαρτυρία του Αντρέ Μαλρώ, η οποία εμπεριέχεται στην μνημειώδη ομιλία του της 28ης Μαΐου 1959, όταν εκπροσώπησε τη γαλλική κυβέρνηση κατά την πρώτη φωταγώγηση της Ακρόπολης. Ξεκινώντας την ομιλία του, ο Αντρέ Μαλρώ είχε επισημάνει, βασιζόμενος στην παγκόσμια πολιτισμική εμβέλεια του Παρθενώνα και στα σύγχρονα τεχνολογικά μέσα με τα οποία πλέον το μήνυμα – έκκληση του Περικλέους μπορεί να εκπέμπεται σ’ ολόκληρη την Ανθρωπότητα: “Ο πρώτος παγκόσμιος πολιτισμός άρχισε”. Κι αμέσως στην συνέχεια ο Αντρέ Μαλρώ, με την imperatoria brevitas που χαρακτηρίζει τον λόγο του, αποθεώνει την μοναδικότητα του αναλλοίωτου στους αιώνες και πανανθρώπινου μηνύματος του Παρθενώνα με τις εξής φράσεις: “Μέσω αυτού του πολιτισμού και προς δόξαν του φωταγωγείται η Ακρόπολη, η οποία καλείται να απαντήσει σε ερωτήματα που κανείς άλλος πολιτισμός δεν έθεσε. Το πνεύμα της Ελλάδας εμφανίστηκε αρκετές φορές στον κόσμο, δεν ήταν όμως πάντοτε το ίδιο. Ήταν λαμπρό στην Αναγέννηση, πόσο μάλλον που η Αναγέννηση πολύ λίγο γνώριζε την Ασία -είναι εξίσου λαμπρό και συνταρακτικό σήμερα, που γνωρίζουμε την Ασία. Σε λίγο καιρό, θεάματα όπως αυτό θα ζωντανέψουν τα μνημεία της Αιγύπτου και της Ινδίας, θα δώσουν φωνή στα φαντάσματα όλων των στοιχειωμένων τόπων. Η Ακρόπολη όμως είναι ο μοναδικός τόπος του κόσμου που κατοικείται ταυτόχρονα από το πνεύμα και από το θάρρος”».
Συνεχίζοντας ο κ. Παυλόπουλος ανέφερε: «Τέλος, λίγο πιο κάτω ο Αντρέ Μαλρώ συμπυκνώνει, μέσω του μηνύματος του Παρθενώνα, την ουσία του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού ως συστατικού στοιχείου του διαχρονικού παγκόσμιου πολιτισμού: “Δεν θα πάψουμε ποτέ να το διακηρύσσουμε: Ό,τι σημαίνει για μας η τόσο συγκεχυμένη λέξη παιδεία –το σύνολο των έργων της τέχνης και του πνεύματος- η Ελλάδα το μετέτρεψε, προς δόξαν της, σε μείζον μέσον διαπαιδαγώγησης του ανθρώπου. Είναι ο πρώτος πολιτισμός χωρίς ιερό βιβλίο, όπου η λέξη ευφυΐα σήμαινε να θέτεις ερωτήματα. Ερωτήματα που έμελλε να γεννήσουν την κατάκτηση του κόσμου από το πνεύμα, της μοίρας από την τραγωδία, του θείου από την τέχνη και τον άνθρωπο”».
Κλείνοντας τον χαιρετισμό του, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας υπογράμμισε: «Μ’ αυτές τις λίγες σκέψεις –που θεωρώ ότι λόγω του αυτονόητου νοήματός τους δεν χρειάζονται άλλη επεξήγηση- θέλω, καταλήγοντας, και να σας ευχαριστήσω εκ νέου για την συμπόρευση στον αγώνα υπέρ του “επαναπατρισμού” των Γλυπτών του Παρθενώνα και της επανένωσής τους, αλλά και να σας διαβεβαιώσω ξανά πως η αιτία για την οποία αγωνιζόμαστε είναι θεσμικώς δίκαιη και ηθικώς επιβεβλημένη, στο όνομα της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς».
Ο Γιάννης Καφάτος σχολιάζει την επικαιρότητα που μερικές φορές είναι από μόνη της επιθεωρησιακό νούμερο. (και όταν δεν είναι την κάνει!)
Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Γιάννης Καφάτος
Αφήστε κάτω τα Εξάρχεια μας!
Έχω κουραστεί πια με όλους αυτούς που παίζουν στο πολιτικό τους τάβλι την καθημερινότητά μας!
Τα Εξάρχεια είναι μια τέτοια παρτίδα που άλλους τους καθιστά προνομιακούς παίκτες κι άλλους τους φέρνει εν αμύνει!
Τα Εξάρχεια δεν είναι η Μονμάρτρη. Τα Εξάρχεια είναι μια γειτονιά της Αθήνας που πλέον έχει γεμίσει εμπόρους ναρκωτικών και για πρώτη φορά στα 30 χρόνια που κυκλοφορώ εκεί αισθάνθηκα – κάποιες φορές – ότι πρέπει να προσέχω όταν βρίσκομαι εκεί.
Τα Εξάρχεια ήταν η γειτονιά που εκτός από τους πολιτικούς την έπαιζαν στα ζάρια και κάποιοι τύποι που τη χρησιμοποιούσαν σαν άντρο για τις παράνομες πράξεις τους.
Τα Εξάρχεια είναι, εδώ και χρόνια ένα ιδιότυπο γυμναστήριο για κάτι ντεμέκ επαναστάτες που μετράγανε την «επαναστατικότητά» τους σπάζοντας αυτοκίνητα.
Τα Εξάρχεια είναι εδώ και χρόνια είναι ένα ιδιότυπο γυμναστήριο και για την Αστυνομία – και δε νομίζω ότι χρειάζεται να εξηγήσω το γιατί.
Τα Εξάρχεια είναι μια γειτονιά της Αθήνας που άκουγες άλλες μουσικές, έβλεπες άλλες μούρες και άλλη κουλτούρα από άλλες γειτονιές της Αθήνας.
Τα Εξάρχεια είναι η γειτονιά των διαφορετικών βιβλιοπωλείων και των εκδοτικών οίκων που ξεχώριζαν από την ομοιομορφία των αλυσίδων ακόμη κι όταν αυτές δεν υπήρχαν.
Τα Εξάρχεια είναι η πολύφερνη νύφη που πολλοί, πολύ θα την ήθελαν για ένα αχαλίνωτο «ρουμς του ρεντ» ή επί τω ελληνικότερω: AirBnB
Τα Εξάρχεια είναι πλέον και το κυρίαρχο προεκλογικό διακύβευμα για τους υποψηφίους.
Ένα περίεργο holy grail, άγιο δισκοπότηρο που όποιος καταφέρει να το βρει και να πιει από δαύτο θα είναι ο νέος μεσίας!
Ναι, η ανομία στα Εξάρχεια υπάρχει, όπως υπάρχει και στον Πειραιά, στη Θεσσαλονίκη, στην Καλαμάτα και αλλού! Το πρόβλημα είναι ότι η ανομία στα Εξάρχεια έχει γίνει trademark και αντιμετωπίζεται ως event πολιτικολογία.
Το πρόβλημα με την ανομία, όπου υπάρχει αυτή, δεν λύνεται με εξυπνάδες και ατάκες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης!
Οι έμποροι ναρκωτικών που έχουν κάνει πιάτσα για δόσεις σκληρών ναρκωτικών την πλατεία Εξαρχείων, είναι μάλλον franchise με αυτούς στην οδό Ιάσωνος στο Μεταξουργείο, στη Μασσαλίας δίπλα στη Νομική Αθηνών, στην πλατεία Βάθη κλπ κλπ. Κι αυτές οι «επιχείρησεις» δεν αντιμετωπίζονται ούτε με υπουργικά, ούτε με αντιπολιτευτικά «τιτιβίσματα» στο Twitter.
Η εικόνα της πόλης μας (το «μας» πάει σε εμάς που θέλουμε να ζούμε την Αθήνα) αλλάζει και το χειρότερο είναι ότι αισθανόμαστε αυτή την αλλάγη – δεν την βλέπουμε! Η πόλη αλλάζει όταν αισθάνεσαι ανεπιθύμητος!
Κάτω λοιπόν τα χέρια από τα στέκια μας, κάτω τα χέρια από την καθημερινότητά μας!
Το αποτέλεσμα των δημοτικών εκλογών στην Τουρκία, τη συμμαχία με τους κεμαλιστές, αλλά και τις απώλειες για το κόμμα του, σχολιάζει ο φυλακισμένος ηγέτης του HDP Σελαχατίν Ντεμιρτάς, μιλώντας στην DW.
Έπειτα από μία αμφίρροπη αναμέτρηση, το AKP, το κόμμα του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, έχασε την Άγκυρα και την Κωνσταντινούπολη στις δημοτικές εκλογές της 31ης Μαρτίου. Πολλοί λένε ότι ο Ερντογάν δεν θα είχε ηττηθεί, αν το φιλοκουρδικό κόμμα HDP δεν αποφάσιζε να συμπλεύσει με το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης, το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP). Σε Άγκυρα και Κωνσταντινούπολη το HDP δεν κατέβασε καν δικό του υποψήφιο, προκειμένου να διευκολύνει τους Κεμαλιστές του CHP. Επιπλέον, λίγο πριν από τις εκλογές, ο φυλακισμένος ηγέτης του HDP Σελαχατίν Ντεμιρτάς απηύθυνε έκκληση στους οπαδούς του να στηρίξουν τη συμμαχία του CHP με το επίσης αντιπολιτευόμενο “Καλό Κόμμα” (IYI). Πώς κρίνει σήμερα ο ίδιος το αποτέλεσμα των δημοτικών εκλογών;
«Κατ’ αρχάς πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι οι εκλογές δεν ήταν δίκαιες, ούτε στο ελάχιστο, δεν υπήρχαν ισότιμες συνθήκες για όλους τους υποψηφίους» λέει ο Ντεμιρτάς στην Deutsche Welle. «Τα μέσα ενημέρωσης παρέμεναν κατά 95% υπό τον έλεγχο της κυβέρνησης. Από τα κρατικά ταμεία έρρεαν γενναιόδωρα κονδύλια στον προεκλογικό αγώνα (του AKP). Επιπλέον υπήρξε κατάχρηση εξουσίας απέναντι στη δικαιοσύνη, τη δημόσια διοίκηση, τις διωκτικές αρχές. (…) Παρά ταύτα το κυβερνητικό στρατόπεδο υπέστη δεινή ήττα. Η αντιπολίτευση κατάφερε να εκφράσει μία δημοκρατική, εναλλακτική λύση. Θεωρώ ασφαλώς ότι αυτό είναι πολύ σημαντικό. Και ναι, ήταν αποφασιστικός ο ρόλος του HDP. Πρώτα απ’ όλα, ευχαριστώ από καρδιάς όλα τα στελέχη του HDP και τους ψηφοφόρους μας. Αλλά πρόκειται για μία επιτυχία του HDP συνολικά, θα ήταν λάθος να αποδοθεί η επιτυχία μόνο σε μένα».
“Τεχνάσματα” στην ανατολική Τουρκία;
Από το 2016 ο Σελαχατίν Ντεμιρτάς παραμένει υπό κράτηση στις φυλακές υψίστης ασφαλείας της Αδριανούπολης. Κατηγορείται για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση, τρομοκρατική προπαγάνδα, υποκίνηση σε βία και φυλετικό μίσος. Αντιμετωπίζει ποινή φυλάκισης άνω των 140 ετών. Μόνο μέσω του δικηγόρου του επικοινωνεί με τον έξω κόσμο. Κατ΄ αυτόν τον τρόπο απάντησε και στις ερωτήσεις της Deutsche Welle. Μία από αυτές τις ερωτήσεις αφορούσε και τις εκλογικές απώλειες που κατέγραψε το φιλοκουρδικό HDP σε ορισμένους δήμους. “Είμαι πεπεισμένος ότι η κομματική ηγεσία μας θα αναλύσει με σύνεση τα εκλογικά αποτελέσματα” λέει ο Ντεμιρτάς. «Ασφαλώς θα αντλήσουμε συμπεράσματα από τα αισιόδοξα, αλλά και από τα απαισιόδοξα μηνύματα που μας απηύθυναν οι ψηφοφόροι μας. Το HDP δεν είναι ένα κόμμα που απορρίπτει την κριτική του λαού».
Αίσθηση προκαλεί το γεγονός ότι στην επαρχία Μους της ανατολικής Τουρκίας, το HDP υπέστη ήττα από το AKP του Ερντογάν, αλλά με ελάχιστες ψήφους διαφορά. Στην πόλη Μους μόλις 500 ψήφοι έκριναν τον νικητή, ενώ στο Μαλαζγκίρτ ο υποψήφιος του HDP έχασε με …3 ψήφους διαφορά. Το φιλοκουρδικό κόμμα κατέθεσε ένσταση, η οποία απορρίφθηκε. Ο Σελαχατίν Ντεμιρτάς κάνει λόγο για “τεχνάσματα” που έκριναν το αποτέλεσμα. «Οι τοπικές εκλογικές επιτροπές επέδειξαν παράνομη συμπεριφορά και αγνόησαν ενστάσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης, περιλαμβανομένου του HDP», υποστηρίζει. «Μόλις αποκαλυφθούν τα τεχνάσματα στη Μους, είμαι βέβαιος ότι το αποτέλεσμα θα τροποποιηθεί υπέρ του HDP. Δυστυχώς οι αρχές του κράτους δικαίου έχουν πλέον εκλείψει στις περισσότερες εκλογικές επιτροπές και στα δικαστήρια».
Απομένει το καίριο ερώτημα: σηματοδοτούν αυτές οι δημοτικές εκλογές την “αρχή του τέλους” για τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και την κυβέρνησή του; Ο Σελαχατίν Ντεμιρτάς λέει ότι δεν θέλει να προχωρήσει σε υπεραισιόδοξες προβλέψεις και εκτιμά την κατάσταση με ρεαλισμό: «Οι δημοτικές εκλογές είναι μία πολύ σημαντική, αλλά όχι αποφασιστική αναμέτρηση. Έτσι κι αλλιώς το κυβερνητικό στρατόπεδο ακολουθεί λάθος δρόμο, εδώ και πολύ καιρό. (…) Αν συσταθεί ένα δημοκρατικό μέτωπο και αν ο πολιτικός αγώνας απλωθεί σε ολόκληρη την κοινωνία, η επιστροφή στη δημοκρατία μπορεί να έρθει πολύ γρήγορα. Τίποτα θετικό δεν μπορεί να προσφέρει στην κοινωνία το κράτος του AKP…».
Το κεντροαριστερό κόμμα των Σοσιαλδημοκρατών και το εθνικιστικό κόμμα των Φινλανδών ήλθαν σχεδόν ισόπαλα στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν χθες Κυριακή, ενώ η κεντροδεξιά συμπολίτευση δοκίμασε συντριπτική ήττα, αποτέλεσμα που πολιτικοί παρατηρητές απέδωσαν στο αίσθημα ανασφάλειας εξαιτίας της μετανάστευσης, των προβλημάτων του κοινωνικού κράτους και της κλιματικής αλλαγής.
Οι Σοσιαλδημοκράτες συγκέντρωσαν το 17,7% των ψήφων, ενώ το ευρωσκεπτικιστικό, εθνικιστικό κόμμα των Φινλανδών αναδείχθηκε δεύτερο κόμμα με το 17,5% των ψήφων, σύμφωνα με τα τελικά, επίσημα αποτελέσματα που δημοσιοποίησε το υπουργείο Δικαιοσύνης.
Το συγκυβερνών κόμμα του Κέντρου του πρωθυπουργού Γιούχα Σιπίλα και η κεντροδεξιά Εθνική Συμμαχία έλαβαν 13,8% και 17% των ψήφων αντίστοιχα. Αυτή ήταν η πρώτη φορά τον τελευταίο αιώνα που κανένα κόμμα δεν μπόρεσε να συγκεντρώσει πάνω από το 20% των ψήφων.
Με την ισχύ στο επόμενο κοινοβούλιο κατακερματισμένη και βαθιές διαφορές μεταξύ των κομμάτων εξουσίας για το πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί η αύξηση του κόστους των δημοσίων υπηρεσιών, οι διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης ενδέχεται να είναι παρατεταμένες.
Πάντως ο Άντι Ρίνε, ο ηγέτης των Σοσιαλδημοκρατών, πρώην συνδικαλιστής ηγέτης, 56 ετών, αναμένεται να λάβει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης.
Οι περισσότεροι πολιτικοί ηγέτες έχουν αποκλείσει κάθε συνεργασία με το λαϊκιστικό κόμμα των Φινλανδών.
«Για πρώτη φορά από το 1999 είμαστε το μεγαλύτερο κόμμα στη Φινλανδία (…) το SPD είναι το κόμμα του πρωθυπουργού», τόνισε ο Ρίνε στους υποστηρικτές και τα μέλη του κόμματός του που πανηγύριζαν την — οριακή — νίκη στο κέντρο του Ελσίνκι.
Με τις ευρωεκλογές να απέχουν πλέον λιγότερο από δύο μήνες, οι εκλογές στη Φινλανδία παρακολουθούνταν στενά στις Βρυξέλλες.
Αντιμεταναστευτικά και ακροδεξιά κόμματα στην Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένων των Φινλανδών, έχουν ανακοινώσει ότι θα σχηματίσουν νέα πολιτική ομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μετά τις ευρωεκλογές του Μαΐου, με σκοπό να επηρεάσουν το μέλλον της Γηραιάς Ηπείρου.
Ο ηγέτης της φινλανδικής άκρας δεξιάς Γιούσι Χάλα-άχο, ο οποίος ανέλαβε τα ηνία του κόμματος το 2017, παρότι είχε αναγκαστεί να πληρώσει πρόστιμο για τοποθετήσεις του το 2012, όταν συνέδεε το Ισλάμ με την παιδεραστία και τους Σομαλούς με τις κλοπές, αναδείχθηκε ο δημοφιλέστερος πολιτικός στη Φινλανδία, συγκεντρώνοντας πάνω από 30.000 ψήφους. Ο Ρίνε έλαβε περίπου 12.000.
«Δεν θα μπορούσα να περιμένω ένα αποτέλεσμα σαν αυτό, κανένας δεν το περίμενε», είπε ο Χάλα-άχο στους υποστηρικτές του.
Από την πλευρά του, ο Ρίνε δήλωσε ότι «θέλουμε να αποκαταστήσουμε την εμπιστοσύνη του φινλανδικού λαού (…) σε συνεργασία με άλλα κόμματα», τοποθετούμενος σε εκπομπή της δημόσιας τηλεόρασης.
Το κόμμα είχε έλθει πρώτο για τελευταία φορά στις βουλευτικές εκλογές του 1999 και ο Πάαβο Λίπονεν είχε ηγηθεί μιας κυβέρνησης συμμαχίας κεντροαριστεράς-κεντροδεξιάς ως το 2003. Έκτοτε οι Σοσιαλδημοκράτες συμμετείχαν σε πολλές κυβερνήσεις, χωρίς ποτέ να αναλάβουν τα ηνία.
Οι Σοσιαλδημοκράτες έκαναν εκστρατεία εναντίον της πολιτικής λιτότητας της απερχόμενης κυβερνητικής συμμαχίας, που έβγαλε τη χώρα από την ύφεση του 2016.
Στην τελική ευθεία πλέον για τις ευρωεκλογές κι ήδη οι υποψήφιοι έχουν πάρει τα όρη, τους κάμπους και τις θάλασσες για να γνωριστούν με τους εν δυνάμει «πελάτες» τους.
Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος
Τα όσα συνέβησαν με τα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ είναι λίγο πολύ γνωστά. Δεν είναι μόνο το φιάσκο με την Λοϊζου, ούτε ότι σ’ αυτά βρέθηκαν εκείνα τα πρόσωπα που έπαιξαν καταλυτικό ρόλο με την ψήφο τους στη συμφωνία των Πρεσπών, όπως η Κουντουρά κι ο Δανέλλης. Είναι και το γεγονός ότι σ’ αυτά βρέθηκαν άνθρωποι με ελάχιστο ειδικό πολιτικό βάρος και με αποκλειστικό γνώμονα τις …πορείες και τα χιλιόμετρα που έκαναν σ’ αυτές. Μέχρι κι ο Πάνος Λάμπρου, ο γνωστός… δικαιωματιστής της… 17Ν.
Από την άλλη πλευρά, το ευρωψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας στην πλειοψηφία του περιλαμβάνει πρόσωπα που γνωρίζουν τι σημαίνει η Ευρώπη κι οι θεσμοί της. Πρόσωπα με επιστημονικό κύρος, χρήσιμο για την Ελλάδα.
Φυσικά, ποιοι θα εκλεγούν επαφίεται στη διάθεση, στη γνώση και κυρίως στη θέληση της κοινωνίας αναφορικά με το μέλλον της.
Γράφοντας αυτές τις γραμμές, αναλογίστηκα ότι στις ευρωεκλογές θα έχουμε και αναμέτρηση… ΕΡΤ! Δυο υποψήφιοι, που ίσως αποτελέσουν βαριά χαρτιά των κομμάτων τους. Με τον ΣΥΡΙΖΑ ο δημοσιογράφος Κώστας Αρβανίτης και με τη Νέα Δημοκρατία η δημοσιογράφος Βίκυ Φλέσσα.
Ας δούμε τα βιογραφικά τους κι ας αφήσουμε τον κοινό νου μας να κρίνει.
Α. Κώστας Αρβανίτης
Στο βιογραφικό του δεν υπάρχουν σπουδές. Μόνο οι θέσεις εργασίας του στην ΕΡΤ (τηλεόραση και ραδιόφωνο) και η διευθυντική του θέση στον ραδιοσταθμό «Στο Κόκκινο», του ΣΥΡΙΖΑ. Και ολίγον από το … επάρατο Mega, στο οποίο έκανε μηδενικές τηλεθεάσεις και μοιραία δεν ευδοκίμησε.
Πλην της πολύχρονης Αριστερής προπαγάνδας που επί χρόνια ασκούσε από την ΕΡΤ, την πορεία του στιγματίζει η εξής φράση του για τον Αντώνη Σαμαρά, από την τηλεοπτική συχνότητα της ΕΡΤ:
« «Το πρόβλημα δεν είναι ότι λένε τον Πρωθυπουργό της χώρας μου μαλάκα. Αλλά ότι είναι μαλάκας».
Κι όταν η Νέα Δημοκρατία θεώρησε αυτονόητη την παραίτησή του, εκείνος απάντησε:
«Στην Ελλάδα του κ. Σαμαρά όχι μόνο η είδηση, αλλά ακόμα και τα σχόλια είναι υπό διωγμό….». Μόνο ότι δεν θα περάσει ο φασισμός δεν είπε….
Η είδηση της υποψηφιότητάς του στο Ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, «έσκασε» όταν εκείνος έκανε εκπομπή στην ΕΡΤ. Μέρα μεσημέρι, απάντησε στην αναγγελία συναδέλφου του ρεπόρτερ: «Άστα να πάνε στο διάβολο!». Λες και τον έβαλαν με το ζόρι και θυσιάζεται για το καλό μας…
Όλη η οικογένειά του, απασχολούνται σε κομματικές/κρατικές καρέκλες. Η σύζυγός του απασχόλησε την κοινή γνώμη και τα ΜΜΕ όταν επελέγη για να διευθύνει το πολιτικό γραφείο ενός δικηγόρου που είχε αναλάβει τον κρίσιμο τομέα των κοινωνικών ασφαλίσεων, ενώ η κόρη του βρέθηκε μετακλητή υπάλληλος στο γραφείο του Χρήστου Σπίρτζη.
Β. Βίκυ Φλέσσα
Τελειώνει το Λύκειο στο Ναύπλιο, με βαθμό 20 (!!!). Είκοσι ολοστρόγγυλο, όχι 19 και κάποια δεκαδικά… Σπουδάζει στη Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου (1989 αποφοίτηση) και Ιστορία της Τέχνης στην Αρχαιολογική Εταιρεία (1990). Συνέχισε με υποτροφία στο Νομικό Τμήμα της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και έλαβε δεύτερο πτυχίο.
Αναζητώντας δουλειά σε φροντιστήριο, γνωρίζεται με τον Στάμο Ζούλα που έψαχνε δημοσιογράφους για τον «Αθήνα 9,84». Την προσλαμβάνει κι αρχίζει την πορεία της από τη… «λάντζα». Βαθειά μορφωμένη και ταυτοχρόνως ικανότατη, έχει ραγδαία εξέλιξη.
Ακολουθούν η «Μεσημβρινή» και η «Καθημερινή», όπου αναλαμβάνει το ρεπορτάζ του υπουργείου Παιδείας. Αναζητώντας δεύτερη δουλειά για να εξασφαλίζει καλύτερα τα προς το ζην, προσλαμβάνεται στο τηλεοπτικό κανάλι «Tempo», με την εντολή να κάνει μια «ελαφριά» εκπομπή για τους διάφορους τύπους του εγχώριου star system.
Αρνείται και ζητά να της δώσουν τη δυνατότητα να κάνει μια εκπομπή με προσωπικότητες του πνεύματος, της επιστήμης, της τέχνης κι εν γένει του Πολιτισμού. Η Φωτεινή Πιπιλή, που είχε σημαντικό ρόλο τότε στο «Tempo», της δίνει την ευκαιρία κι η εκπομπή
«Ανακρίσεις από τη Βίκυ Φλέσσα» βγαίνει στο «αέρα». Με προσκεκλημένους σαν τον Δημήτρη Νανόπουλο, τον Γεώργιο Μπαμπινιώτη, τον Δημήτρη Παπαϊωάννου, την Ελένη Γλύκατζη Άρβελερ κι άλλες τέτοιες προσωπικότητες.
Το 2000, επί εποχής Κωνσταντίνου Αλαβάνου στην ΕΡΤ, την προσκαλούν για να κάνει την ίδια εκπομπή. Η οποία λαμβάνει την οριστική της μορφή, με τίτλο «Στα άκρα», το 2003 επί διεύθυνσης Τζώνη Καλημέρη.
Έκτοτε και για 16 συναπτά χρόνια, η Βίκυ Φλέσσα έβαλε στα σπίτια των Ελλήνων σχεδόν όλες τις τεράστιες προσωπικότητες αυτού του τόπου. Κι έχει δημιουργηθεί στην ΕΡΤ ένα σπουδαίο αρχείο, ιστορικής πια αξίας, από λαμπερούς Έλληνες του Πολιτισμού και της Επιστήμης.
Έχετε, λοιπόν, μπροστά σας δυο ανθρώπους, δυο κατευθύνσεις.
Κατά σύμπτωση από το ίδιο εργασιακό περιβάλλον. ΕΡΤ και ΕΡΤ.
Ο ένας είναι το χαρακτηριστικό παράδειγμα του γιατί πρέπει να κλείσει η ΕΡΤ. Εξοργίζει, διχάζει, υβρίζει, ζει και πορεύεται με κομματικές περγαμηνές. Απόδειξη πως όταν πήγε να δουλέψει στον ιδιωτικό τομέα, βρέθηκε ολιγοβαρής στην αξιολόγηση.
Η άλλη αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα του γιατί πρέπει να υπάρχει η ΕΡΤ.
Ιδού, λοιπόν, η Ρόδος ιδού και το πήδημα. Βάλτε το χέρι στην καρδιά κι απαντήστε τι θα ψηφίζατε ή τι θα ψηφίσετε αύριο…
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.