Ο 3^ος Διαγωνισμός Ζωγραφικής «Ο Τριπόταμος το ποτάμι της Βέροιας» διοργανώθηκε την Κυριακή 12 Μαΐου από το Σύλλογο «Φίλοι του ποταμού Τριπόταμου Βέροιας».

Συμμετείχαν 50 παιδιά τα οποία στο ξεκίνημα της εκδήλωσης περιηγήθηκαν μαζί με τους γονείς τους δίπλα στο ποτάμι. Το μονοπάτι ξεκινούσε δίπλα στο ποτάμι από το ύψος της Γέφυρας Θερμοπυλών (παζάρι) και έφτανε μέχρι το ύψος της Γέφυρας της Χάβρας. Περιλάμβανε πληροφοριακές πινακίδες με φυτά και ζώα του ποταμού με αριθμημένες «πατουσίτσες» που ακολουθούσαν τα παιδιά. Στη συνέχεια όλοι συγκεντρώθηκαν στον πεζόδρομο της Οδού Εβραίων Μαρτύρων όπου από τις 11:00 ως τις 13:00 τα παιδιά ζωγράφισαν σε έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο, μέσα στο φυσικό περιβάλλον της Μπαρμπούτας. Σε όλα τα παιδιά δόθηκαν βεβαιώσεις συμμετοχής και αναμνηστικά μετάλλια. Τα έργα θα εκτεθούν στο φουαγιέ του Δημαρχείου Βέροιας από το μεσημέρι της Δευτέρας 13/5/2019, ενώ η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων και οι βραβεύσεις των νικητών θα γίνει την Τετάρτη 15/5/2019 στις 19:00 στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου.

Αυτό που χαρακτήρισε την εκδήλωση ήταν τα χαμόγελα σε μικρούς και μεγάλους. Όλοι πέρασαν όμορφα και ήρθαν πιο κοντά στη φύση, στο ποτάμι μας, ηρέμησαν, χαλάρωσαν, απόλαυσαν τη βόλτα και οι μικρότεροι και τη ζωγραφική. Ευελπιστούμε ότι αυτός ο Διαγωνισμός θα καθιερωθεί, κάθε χρόνο θα γίνεται καλύτερος και βήμα-βήμα θα αφυπνίσει και θα ευαισθητοποιήσει τους πολίτες της Βέροιας για την ανάδειξη και την προστασία του ποταμού Τριπόταμου.

Ευχαριστούμε θερμά τους συνδιοργανωτές μας: το Δήμο Βέροιας που παρείχε τα σάντουιτς που μοιράστηκαν στα παιδιά, τα χαρτικά υλικά και φρόντισε για την αποκομιδή των σκουπιδιών κατά το καθάρισμα του μονοπατιού από το Δασαρχείο Βέροιας (το οποίο επίσης ευχαριστούμε θερμά), καθώς και το 3^ο Δίκτυο Βέροιας και βαθμοφόρους του 3^ου Συστήματος Δασοπροσκόπων Βέροιας οι οποίοι εκπροσώπησαν το Σώμα Ελλήνων προσκόπων και ανέλαβαν την επίβλεψη του μονοπατιού κατά της διάρκεια της περιήγησης.  Επίσης, ένα μεγάλο ευχαριστώ οφείλουμε στην Αμαλία Παπαοικονόμου και το ξενοδοχείο «Αιγές Μέλαθρον» για τις ανεκτίμητες διευκολύνσεις που παρείχε στη διοργάνωση, καθώς και τον κ. Παρασκευόπουλο Μανώλη, γονέα μαθήτριας, ο οποίος είχε την καλοσύνη να προσφέρει κεράσια σε όλα τα παιδιά.

Ραντεβού την Τετάρτη 15/5 ώρα 19:00 στο Δημαρχείο για την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων!

Το Δ.Σ. του Συλλόγου «Φίλοι του ποταμού Τριπόταμου Βέροιας»

Πρόεδρος: Χειμωνοπούλου Μαρία

Αντιπρόεδρος: Δημόπουλος Γεώργιος

Γραμματέας: Ίτσκου Νατάσα

Ταμίας: Τσιτλακίδης Κώστας

Μέλος (βοηθός γραμματέα): Ρίστα Έλενα

Μέλος (υπεύθυνος επικοινωνίας): Ζήσης Πατσίκας

Μέλος: Ασλάνογλου Νίκος

Όλοι σχεδόν συμφωνούν, οπουδήποτε στον κόσμο, ότι οι ντομάτες δεν είναι πια τόσο γευστικές όσο παλιά. Τώρα, οι επιστήμονες δηλώνουν αισιόδοξοι ότι στο μέλλον θα βελτιώσουν τη γεύση και ορισμένα άλλα χαρακτηριστικά της ντομάτας, αφού κατάφεραν για πρώτη φορά να «χαρτογραφήσουν» γενετικά όλα τα είδη καλλιεργημένων και άγριων ντοματών.

     Το νέο παν-γονιδίωμα έφερε στο φως περίπου 5.000 άγνωστα έως τώρα γονίδια, μερικά από τα οποία εμπλέκονται και στη γευστικότητα της ντομάτας. Το 2012 είχε «διαβαστεί» το πρώτο γονιδίωμα ενός είδους ντομάτας, που περιείχε περίπου 35.000 γονίδια, ενώ ακολούθησε η ανάγνωση του γονιδιώματος αρκετών ακόμη ποικιλιών. Αυτή τη φορά αναλύθηκαν 725 διαφορετικές ποικιλίες ντομάτας (οι 166 για πρώτη φορά), πράγμα που αποκάλυψε άλλα 4.873 γονίδια, τα οποία απουσίαζαν από το αρχικό γονιδίωμα.

      Οι σημερινές καλλιεργούμενες ντομάτες έχουν πια μια στενή γενετική βάση, δηλαδή περιέχουν μια μικρή σχετικά γκάμα γονιδίων. Οι επιστήμονες από τις ΗΠΑ, την Ισπανία, το Ισραήλ και την Κίνα, με επικεφαλής τον μοριακό βιολόγο Τζέιμς Τζιοβανόνι της Υπηρεσίας Γεωργικών Ερευνών (ARS) του αμερικανικού υπουργείου Γεωργίας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γενετικής «Nature Genetics», εξέφρασαν την αισιοδοξία τους ότι οι πρόσθετες γενετικές πληροφορίες που προκύπτουν από το παν-γονιδίωμα, θα βοηθήσουν τους καλλιεργητές να βελτιώσουν τις ντομάτες τους.

     Οι ντομάτες -που από βοτανολογική πλευρά θεωρούνται φρούτα και όχι λαχανικά- είναι δημοφιλέστατες παγκοσμίως, με συνολική ετήσια παραγωγή περίπου 182 εκατομμυρίων τόνων, αξίας άνω των 60 δισεκατομμυρίων ευρώ. Μέχρι σήμερα οι παραγωγοί έχουν δώσει έμφαση σε χαρακτηριστικά οικονομικής σημασίας, όπως η απόδοση της καλλιέργειας (περισσότερες ντομάτες ανά φυτό), η ζωή της ντομάτας στο ράφι του καταστήματος, το μέγεθος της, η αντοχή στις ασθένειες και η ανθεκτικότητα της στο περιβαλλοντικό στρες.

Η νέα πρόκληση είναι η αξιοποίηση του παν-γονιδιώματος, ώστε η ντομάτα να γίνει πιο γευστική. Η μεγάλη ελπίδα είναι ένα «χαμένο» γονίδιο, το TomLoxC, που παίζει ρόλο-κλειδί στη γεύση και το οποίο υπάρχει στο 91% των άγριων ντοματών, αλλά μόνο στο 2% των καλλιεργούμενων.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:

https://www.nature.com/articles/s41588-019-0410-2

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ένας Τεξανός επιχειρηματίας και εξερευνητής πέτυχε νέο ιστορικό ρεκόρ κατάδυσης με υποβρύχιο σκάφος, κατεβαίνοντας στον βυθό της Τάφρου των Μαριανών και ανακαλύπτοντας εκεί μια πλαστική σακούλα και περιτυλίγματα γλυκισμάτων.

Ο Βίκτορ Βεσκόβο, συνταξιούχος του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ και σήμερα επενδυτής, έφθασε σε βάθος 10.927 μέτρων, στην ‘Αβυσσο του Τσάλεντζερ, το βαθύτερο γνωστό σημείο της Γης, σπάζοντας κατά περίπου 15 μέτρα το προηγούμενο ρεκόρ κατάδυσης το 1960 (10.912 μέτρα από τον Αμερικανό ωκεανογράφο Ντον Γουόλς και τον Ελβετό συνάδελφό του Ζακ Πικάρ).

Είναι η τρίτη φορά που γίνεται κατάδυση στην ‘Αβυσσο Τσάλεντζερ. Στο ίδιο σημείο είχε κάνει κατάδυση το 2012 και ο Καναδός σκηνοθέτης Τζέημς Κάμερον (δημιουργός των ταινιών «Τιτανικός», «’Αβαταρ» κ.α.), φθάνοντας σε λίγο μικρότερο βάθος 10.908 μέτρων.

Εκτός από δείγματα πετρωμάτων και την ανακάλυψη νέων θαλάσσιων ειδών, η αποστολή του Βεσκόβο με την ονομασία Five Deeps Expedition επιβεβαίωσε ότι τα ανθρώπινα σκουπίδια έχουν φθάσει στα πιο απόμερα σημεία του πλανήτη.

Ο Βεσκόβο, ο οποίος χρησιμοποιεί το υποβρύχιο σκάφος Limiting Factor που αντέχει τρομερές πιέσεις, χρειάστηκε σχεδόν τέσσερις ώρες για να φθάσει μόνος του στον επίπεδο βυθό της Αβύσσου Τσάλεντζερ. Όπως είπε, ήταν «κρύα, ήσυχα και πολύ ειρηνικά».

Ο Βεσκόβο, ο οποίος ήδη έχει καταδυθεί στα βαθύτερα σημεία του Ατλαντικού, του Νότιου και του Ινδικού Ωκεανού, θα συνεχίσει την αποστολή του στην Τάφρο Τόνγκα του Νοτίου Ειρηνικού Ωκεανού. Η αποστολή Five Deeps Expedition βιντεοσκοπείται για να παρουσιαστεί σε ντοκιμαντέρ από το κανάλι Discovery έως το τέλος του έτους.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Δεν γλιτώνουμε από τους σεισμούς ούτε στο… φεγγάρι και αυτό είναι κάτι που πρέπει να έχουν υπόψη τους οι άνθρωποι τα επόμενα χρόνια, όταν θα πάνε εκεί για να μείνουν πιο μόνιμα.

Η Σελήνη πιθανότατα παραμένει ενεργή τεκτονικά, όπως η Γη και δεν είναι ένα αδρανές γεωλογικά σώμα, όπως κάποτε πίστευαν οι επιστήμονες. Αυτό δείχνουν νέες αναλύσεις των σεισμών που είχαν καταγράψει οι σεισμογράφοι, οι οποίοι είχαν εγκατασταθεί από τους αστροναύτες των αποστολών «Απόλλων» της NASA και λειτούργησαν στο φεγγάρι από το 1969 έως το 1977.

Οι επιστήμονες αποδίδουν τη συνεχιζόμενη τεκτονική δραστηριότητα στο γεγονός ότι το καυτό εσωτερικό της Σελήνης ακόμη ψύχεται αργά, με αποτέλεσμα ο δορυφόρος σταδιακά να συρρικνώνεται και να αποκτά ρωγμές, όπως ένα σταφύλι ξεραίνεται και γίνεται μια ροζιασμένη σταφίδα μικρότερη σε μέγεθος.

Με τον τρόπο αυτό, στην επιφάνεια της Σελήνης έχουν δημιουργηθεί χιλιάδες μικρές επιφανειακές «ρυτίδες», οι οποίες φθάνουν σε μήκος αρκετών χιλιομέτρων. Καθώς η μια πλευρά του σεληνιακού φλοιού σπρώχνει προς την άλλη κατά μήκος του ρήγματος, δημιουργούνται ανυψώσεις ύψους έως 100 μέτρων.  Γύρω από αυτές τις περιοχές συμβαίνουν κατά καιρούς σεισμοί. Οι ερευνητές προειδοποίησαν ότι επειδή σεισμοί μπορεί να «χτυπήσουν» κοντά σε αυτά τα ρήγματα, οι μελλοντικοί ανθρώπινοι οικισμοί στη Σελήνη πρέπει να έχουν και αντισεισμικό σχεδιασμό.

«Το φεγγάρι έχει με κάποιο τρόπο καταφέρει να παραμείνει τεκτονικά ενεργό μετά από 4,51 δισεκατομμύρια χρόνια», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής, πλανητικός επιστήμων Τόμας Γουότερς του Ινστιτούτου Σμιθσόνιαν της Ουάσιγκτον, ο οποίος έκανε τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γεωεπιστημών “Nature Geoscience”.

Οι αποστολές «Απόλλων» 11,12, 14, 15 και 16 είχαν καταγράψει με τους σεισμογράφους τους -εκτός από 11.000 σεισμούς σε μεγάλα βάθη 800 έως 1.100 χιλιομέτρων κάτω από την επιφάνεια- 28 επιφανειακούς σεισμούς μεγέθους έως 5,5 βαθμών, οκτώ από τους οποίους συνέβησαν κοντά στα επιφανειακά ρήγματα του φεγγαριού. Η ανάλυση μέσω ενός νέου αλγορίθμου εκείνων των παλαιότερων σεισμικών δεδομένων επέτρεψε να συσχετισθούν τα επίκεντρα ορισμένων σεληνιακών σεισμών με τα εν λόγω ρήγματα, που είχαν φωτογραφηθεί το 2010 από το σεληνιακό δορυφόρο LRO της NASA.

Η Σελήνη δεν είναι το μοναδικό σώμα του ηλιακού συστήματος που κρυώνει και συρρικνώνεται σταδιακά, δημιουργώντας ρήγματα εξαιτίας αυτού του «ζαρώματος». Ο πιο κοντινός στον Ήλιο και μικρότερος πλανήτης, ο Ερμής, επίσης κάνει κάτι ανάλογο.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:

https://www.nature.com/articles/s41561-019-0362-2

ΑΠΕ-ΜΠΕ