«Η ελληνική Πολιτεία επιβεβαιώνει εμπράκτως την αποφασιστικότητα της να στηρίξει την αποστολή και το έργο της Ιεράς Μονής, να θωρακίσει τα συμφέροντά της», τόνισε η υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, Σοφία Ζαχαράκη, νωρίτερα σήμερα, Παρασκευή, στη Διαρκή Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου του υπουργείου, το οποίο φιλοδοξεί να επιλύσει οριστικά το ζήτημα της νομικής προσωπικότητας της Μονής Αγίας Αικατερίνης του Σινά στην Ελλάδα.

«Πρόκειται για μια ιστορική πρωτοβουλία που αποδίδει, για πρώτη φορά μετά από 15 αιώνες, σαφή νομική υπόσταση σε έναν μοναδικό θρησκευτικό και πολιτιστικό θεσμό, με σεβασμό στην αυτονομία και το εκκλησιαστικό της καθεστώς. Διαφυλάττουμε έναν “θησαυρό” πολιτισμού και πνευματικότητας που ανήκει σε όλη την ανθρωπότητα. Αποδεικνύουμε εμπράκτως ότι η Ελλάδα αποτελεί κοιτίδα της Ορθοδοξίας» σημείωσε, μεταξύ άλλων, η υπουργός.
Παράλληλα, με το παρόν νομοσχέδιο, ενισχύονται οι Ανώτατες Εκκλησιαστικές Ακαδημίες και τα Τμήματα Θεολογικών Σχολών των Ανώτατων Εκπαιδευτικών  Ιδρυμάτων με τη διευκόλυνση φοίτησης σε αυτά αλλοδαπών-αλλογενών φοιτητών. Πιο συγκεκριμένα, προβλέπεται ότι μέχρι 10 υποψήφιοι από το Πατριαρχείο Αντιοχείας, υπήκοοι Συρίας ή Λιβάνου, μπορούν να μπαίνουν σε οποιοδήποτε τμήμα ελληνικού ΑΕΙ κατόπιν πρότασης του Πατριαρχείου Αντιοχείας και με τη σύμφωνη γνώμη της Εκκλησίας της Ελλάδος και του ελληνικού ΥΠΕΞ.
«Με αυτό τον τρόπο το ελληνικό κράτος βοηθάει με αποφασιστικό τρόπο το Πατριαρχείο Αντιοχείας να βελτιώσει το επίπεδο των ιερωμένων του και αποκαθιστούμε έναν άμεσο δίαυλο επικοινωνίας με τους ελληνορθοδόξους της Συρίας» τόνισε η κ. Ζαχαράκη.
«Το 2021 για πρώτη φορά αδειοδοτήθηκε ευκτήριος Οίκος των Μπεκτασήδων Αλεβιτών Θράκης, μιας θρησκευτικής μειονότητας εντός των κόλπων της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης. Με το άρθρο 49 του νομοσχεδίου, πλέον η θρησκευτική μειονότητα των Μπεκτασήδων Αλεβιτών Θράκης αποκτά υπόσταση στον νομικό κόσμο, ως θρησκευτικό νομικό πρόσωπο του ν. 4301/2014, και η Ελλάδα κάνει ένα ακόμα βήμα προς την ορθή κατεύθυνση της προστασίας της θρησκευτικής ελευθερίας», πρόσθεσε η υπουργός και υπογράμμισε ότι «είναι η πρώτη φορά που αναγνωρίζεται στην Ελλάδα θρησκευτικό νομικό πρόσωπο μουσουλμανικού θρησκεύματος».
Επίσης, με τις συγκεκριμένες ρυθμίσεις ενδυναμώνονται οι Σχολές Μαθητείας Υποψηφίων Κληρικών (ΣΜΥΚ) και η διευκόλυνση της φοίτησης αλλοδαπών μαθητών και φοιτητικών στα Πρότυπα Εκκλησιαστικά Σχολεία. Οι μαθητές και φοιτητές προέρχονται από τα παλέφατα Πατριαρχεία (Οικουμενικό Πατριαρχείο, Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, Πατριαρχείο Αντιοχείας και Ιεροσολύμων).
Επιπλέον, στο νομοσχέδιο προβλέπεται ουσιαστική ενίσχυση του κοινωφελούς έργου των εκκλησιαστικών ιδρυμάτων.
Τέλος, καταργείται το αναχρονιστικό νομοθετικό πλαίσιο για την αδειοδότηση χώρων λατρείας που ίσχυε από τη μεταξική περίοδο.
«Εξασφαλίζουμε ως Πολιτεία την ακώλυτη άσκηση του  δικαιώματος λατρείας όλων των θρησκευτικών κοινοτήτων και των μελών τους, μέσω της διαμόρφωσης ενός σύγχρονου, πλήρους και συνεκτικού νομοθετικού πλαισίου για τους χώρους λατρείας των Θρησκειών» κατέληξε η κ. Ζαχαράκη.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΙΜΕΡΗΣ ΔΙΑΦΟΡΑ

Με αφορμή την συμπλήρωση 51 χρόνων από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο,  το Κίνημα της Χ.Δ. εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση με τις πάγιες θέσεις της:

1. Η θλιβερή επέτειος της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, σε συνδυασμό με τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή μας αναδεικνύει τις τεράστιες ευθύνες όλων όσων συνέβαλαν ώστε το Κυπριακό να υποβαθμιστεί σε διμερή διαφορά, αντί να αναδεικχθεί ως διαρκές έγκλημα παραβίασης του Διεθνούς Δικαίου, με την κατοχή και τον εποικισμό του βορείου τμήματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο ισραηλινός πρωθυπουργός Βενιαμίν Νετανιάχου που εγκαλείται για παράνομη κατοχή και εποικισμό των παλαιστινιακών εδαφών έχει διαπράξει τα ίδια αδικήματα.
2. Αυτό που συστηματικά παραλείπουν να κάνουν οι κυβερνήσεις της Ελληνικής και της Κυπριακής Δημοκρατίας, το πέτυχε ένας πολίτης, η κα Τιτίνα Λοϊζίδου, που πέτυχε το 1998 να αναγνωριστεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης, ότι η Τουρκία –και όχι το Ψευδοκράτος που στερείται νόμιμης υπόστασης- είναι υπεύθυνη, να την αποζημιώσει για τη στέρηση της περιουσίας της στα Κατεχόμενα. Αποζημίωση που η Τουρκία αναγκάστηκε να καταβάλει. Η Τουρκία επιπλέον καταδικάστηκε να άρει τα εμπόδια προς την κα Λοϊζίδου να απολαμβάνει την περιουσία της και ανατέθηκε στην αρμόδια επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης να εποπτεύσει την εκτέλεση του σημαντικού αυτού σκέλους της απόφασης, που άνοιγε το δρόμο σε ανατροπή των τετελεσμένων της εισβολής εάν η Τουρκία αναγκαζόταν να το εφαρμόσει. Με ευθύνη των δύο κυβερνήσεων, η Τουρκία αφέθηκε να δημιουργήσει σταδιακά τον συσχετισμό που χρειαζόταν, για να κλείσει η Επιτροπή την υπόθεση τον Σεπτέμβριο του 2022, είδηση που υποβαθμίστηκε και αποσιωπήθηκε από τα ελλαδικά ΜΜΕ.
3. Τις προϋποθέσεις να γίνει και να πετύχει η τουρκική εισβολή του 1974 δημιούργησε το ελληνικό δικτατορικό καθεστώς της 21^ης Απριλίου 1967, που από τότε που κατέλαβε την εξουσία συστηματικά υπονόμευε τον εκλεγμένο Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, με την ενεργή συνδρομή των φιλοδικτατορικών και ακροδεξιών θεολογικών κύκλων, αλλά και τη δράση των οργάνων του στην Κύπρο.
4. Από το 1967 είχε ήδη αποσύρει τη Μεραρχία που είχε συμπληρωματικά αποστείλει η Κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου προς αποτροπή της απειλούμενης τουρκικής εισβολής.
5. Με το προδοτικό πραξικόπημα της 15^ης Ιουλίου αποδιοργάνωσε εντελώς την άμυνα της Μεγαλονήσου και πρόσφερε ανέλπιστο πρόσχημα για την τουρκική εισβολή που ακολούθησε πέντε μέρες αργότερα. Η Τουρκία βρήκε την ευκαιρία να εδραιώσει προγεφύρωμα στην Κυρήνεια μέχρι τις 22 Ιουλίου, όταν υπό το βάρος της προδοσίας, το δικτατορικό καθεστώς κατέρρευσε.
6. Η πολιτική κυβέρνηση εθνικής ενότητας του Κωνσταντίνου Καραμανλή που ανέλαβε μετά την πτώση του δικτατορικού καθεστώτος στις 23 Ιουλίου 1974 πέτυχε συμφωνία κατάπαυσης του πυρός. Την οποία η Τουρκία παραβίαζε διαρκώς καταλαμβάνοντας με τον τρόπο αυτό την βόρειο Κύπρο, περιλαμβανομένης της πόλης της Αμμοχώστου.
7. Ο αείμνηστος Νίκος Ψαρουδάκης, ιδρυτής της Χρστιανικής Δημοκρατίας και μέλος της Βουλής στο διάστημα 1985-1989, ανέδειξε στα πλαίσια των εργασιών της Επιτροπής για το Φάκελο της Κύπρου με δικό του σχέδιο πορίσματος την ευθύνη των Κωνσταντίνου Καραμανλή και Ευάγγελου Αβέρωφ, Πρωθυπουργού και Υπουργού Άμυνας αντίστοιχα, επειδή όχι μόνο δεν ενέργησαν ώστε να ενισχυθεί η άμυνα της Κύπρου όσο το τουρκικό προγεφύρωμα περιοριζόταν γύρω από την Κηρύνεια, αλλά και έκαναν φανερό ότι η Ελλάδα δεν θα επενέβαινε. Το πόρισμα της πλειοψηφίας της Επιτροπής, που δεχόταν ευθύνες του Ευάγγελου Αβέρωφ, δεν έφτασε ποτέ στην Ολομέλεια με προσωπική παρέμβαση του τότε Πωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου.
8. Στα κατεχόμενα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας ανακηρύχθηκε στη συνέχεια παράνομο τουρκοκυπριακό Ψευδοκράτος, το οποίο είναι όργανο της Άγκυρας και των εποίκων που αυτή έχει παράνομα εγκαταστήσει. Οι Τουρκοκύπριοι, υπέρ των οποίων υποτίθεται ότι παρενέβη η Τουρκία, έχουν καταστεί πολίτες 2^ης κατηγορίας, με αποτέλεσμα να αυξάνεται το ποσοστό τους που επιθυμεί αποκατάσταση της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας.
9. Η ελληνική πλευρά υποχώρησε αποδεχόμενη τη «λύση» στη βάση της διζωνικής Ομοσπονδίας, νομιμοποιώντας εν μέρει τα τετελεσμένα της εισβολής. Στη βάση αυτή έγινε απόπειρα να επιβληθεί το «Σχέδιο Ανάν», με την αντικατάσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας από ένα θνησιγενές μόρφωμα δυσλειτουργικού κράτους. Η επικίνδυνη αυτή εξέλιξη αποτράπηκε χάρη στη σθεναρή στάση του κυπριακού ελληνισμού επί Προεδρίας του αείμνηστου Τάσσου Παπαδόπουλου.
10. Ήδη η Τουρκία απορρίπτει και αυτή τη βάση συζήτησης και έχει φτάσει να απαιτεί «λύση» δύο κρατών.
11. Η εξέλιξη αυτή είναι ευκαιρία για την ελληνική πλευρά να επανατοποθετήσει το Κυπριακό στη σωστή του βάση, με βάση τις θέσεις που πάγια διατυπώνει η Χριστιανική Δημοκρατία, ως ζήτημα παραβίασης του διεθνούς Δικαίου, με ανατροπή όλων των τετελεσμένων που προκλήθηκαν με την τουρκική εισβολή, την πλήρη αποκατάσταση της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας με αποχώρηση κατοχικών στρατευμάτων και εποίκων.
12. Για να λειτουργήσει η Κυπριακή Δημοκρατία ως κράτος κυρίαρχο και ενιαίο, χωρίς καμμία απόκλιση από τα ανθρώπινα δικαιώματα και το διεθνές δίκαιο και ιδίως στη βάση της δημοκρατικής αρχής, με κατοχύρωση των δικαιωμάτων των μειονοτήτων.
13. Με εφαρμογή στην πράξη του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος Ελλάδας-Κύπρου, προς αποτροπή των τουρκικών απειλών.
14. Απομάκρυνση των βρετανικών βάσεων, η λειτουργία των οποίων είναι συνέχεια της αποικιοκρατίας και θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια της Κύπρου.
15. Ούτε θα ξεχάσουμε, ούτε ποτέ θα αποδεχθούμε το συνεχιζόμενο έγκλημα σε βάρος της Κύπρου.