Αρχική Blog Σελίδα 13631

Άθλιες μεθοδεύσεις ΔΑΚΕ και ΔΗΣΥΠ/ΠΑΣΚ στο 37ο Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ

Ενημερώνουμε τους εργαζόμενους για τις άθλιες μεθοδεύσεις ΔΑΚΕ και ΔΗΣΥΠ/ΠΑΣΚ στο 37ο Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ.

Το βράδυ της δεύτερης μέρας των εργασιών του συνεδρίου οι παρατάξεις ΔΑΚΕ και ΔΗΣΥΠ, αμέσως μετά την παραληρηματική τοποθέτηση του απερχόμενου προέδρου του Γ.Σ., αποχώρησαν από την αίθουσα χωρίς να ψηφιστεί καν ο διοικητικός απολογισμός του απερχόμενου Γ.Σ., χωρίς να συζητηθεί και να μπει σε ψηφοφορία το πρόγραμμα δράσης είχε κατατεθεί κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου.

Οι συγκεκριμένες δυνάμεις, μετά από δυο μέρες συνεδρίου, ακύρωσαν κάθε δυνατότητα των 708 συνέδρων να αποφασίσουν για οποιαδήποτε ζήτημα. Διέλυσαν τις διαδικασίες του συνεδρίου στην πιο κρίσιμη στιγμή. Έφτασαν στο σημείο να πάρουν τα πρακτικά του συνεδρίου και να εξαφανιστούν άρον – άρον. Μιλάμε για προμελετημένο σχέδιο!

Για μια ακόμη φορά οι δυνάμεις του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού  επιβεβαίωσαν το διαλυτικό ρόλο που παίζουν στο συνδικαλιστικό κίνημα, το γεγονός ότι έχουν αναλάβει εργολαβία την στήριξη της αντιλαϊκής πολιτικής.

Αυτοί που υπερασπίζονταν τη συνδικαλιστική μαφία και κλαίγονταν για την ακύρωση του Συνεδρίου της ΓΣΕΕ είναι αυτοί που τώρα διαλύουν το συνέδριο της ΑΔΕΔΥ!!

Ουαί υμίν Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές!

Χρειάζεται άμεσα οι εργαζόμενοι να ξεμπερδεύουμε με αυτές τις συνδικαλιστικές ηγεσίες, αποτελούν βαρίδια!

Ο κ. Λουκάς Χριστοφόρου εξελέγη Αντιπρόεδροςτης Ακαδημίας Αθηνών για το έτος 2020

Κατά τη σημερινή Συνεδρία της Ολομέλειας της Ακαδημίας Αθηνών εξελέγη Αντιπρόεδρός της για το έτος 2020 ο Ακαδημαϊκός κ. Λουκάς Χριστοφόρου. Πρόεδρος της Ακαδημίας για το ίδιο έτος θα είναι η κυρία Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα.

Ακολουθεί συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα του νέου Αντιπροέδρου.

Γεννήθηκε στο Πεντάκωμο της Λεμεσού της Kύπρου το 1937. Σπούδασε στη Φυσικομαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου Aθηνών και στην Aγγλία, στο τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου του Mάντσεστερ, του οποίου αναγορεύτηκε διδάκτορας (1963). Eργάστηκε στις H.Π.A., ως ερευνητής στο Oak Ridge National Laboratory (1963-1994) και στο National Institute of Standards and Technology (1995-2001), και ως καθηγητής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο του Tennessee (1964-1997). Δίδαξε ως καθηγητής και επιστημονικός συνεργάτης σε πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα της Aμερικής, Eυρώπης, και Iαπωνίας. Tο ερευνητικό του έργο αφορά την Aτομική και Mοριακή Φυσική, τη Φυσική ακτινοβολιών και πλάσματος, τις αλληλεπιδράσεις φωτονίων, ηλεκτρονίων και ιόντων με άτομα και μόρια, καθώς και τις εφαρμογές αποτελεσμάτων βασικής έρευνας στην τεχνολογία υλικών, μικροηλεκτρονικών, αερίων διηλεκτρικών και ενέργειας. Δημοσίευσε περίπου 400 επιστημονικές εργασίες και συνέγραψε-εξέδωσε 30 βιβλία. Έχει δώσει σειρά διαλέξέων, οργάνωσε/συνδιοργάνωσε 29 επιστημονικά συνέδρια και δημοσίευσε άρθρα σε θέματα που αφορούν στη σχέση της επιστήμης με την κοινωνία.

Yπήρξε μέλος πολλών επιστημονικών ερευνητικών επιτροπών. Eίναι εταίρος της Aμερικανικής Eταιρείας Φυσικής (1974) και της Aμερικανικής Eταιρείας για την προώθηση της Eπιστήμης (1976), Αντιπρόεδρος του European Academies Science Advisory Council (2013), μέλος της European Academy of Sciences and Art (2013), μέλος της Academia Europaea (2014), μέλος της World Academy for Art and Science (2015), Senior Corporate Fellow Emeritus του Oak Ridge National Laboratory (1995-), Επίτιμος Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Πατρών (2009), αντεπιστέλλον μέλος της Montenegrin Academy of Sciences and Arts (2011) και Επίτιμος Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών (2015). Για το έργο του έχει λάβει το Alexander von Humbolt Senior Scientist Award (1991), και το Παράσημο του Τάγματος του Φοίνικος της Ελληνικής Δημοκρατίας (1997), το Αριστείο Επιστημών της Κυπριακής Δημοκρατίας (2015), καθώς και άλλες διεθνείς τιμητικές διακρίσεις.

Είναι Πρόεδρος της Κυπριακής Ακαδημίας Επιστημών, Γραμμάτων και Τεχνών.

Χαιρετισμός του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην τελετή εγκαινίων της Μονάδας Παραγωγής Μηχανημάτων Ανταποδοτικής Ανακύκλωσης της ENVIPCO και της ΤΕΧΑΝ

Στην τελετή εγκαινίων της μονάδας μηχανημάτων ανταποδοτικής ανακύκλωσης της σύμπραξης των εταιρειών ENVIPCO και ΤΕΧΑΝ, στην Παλλήνη Αττικής, παραβρέθηκε ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.

Σημειώνεται πως πρόκειται για την πρώτη μονάδα παραγωγής του συγκεκριμένου είδους εκτός ΗΠΑ και στόχος είναι να γίνει κόμβος εξαγωγής μηχανημάτων «Made in Greece» στην ευρύτερη περιοχή μας. Ο κ. Μητσοτάκης σημείωσε πως η επένδυση στη χώρα μας αποδεικνύει την έμπρακτη εμπιστοσύνη στα ελληνικά χέρια, ενώ υπογράμμισε, μεταξύ άλλων, πως η ανακύκλωση αποτελεί κοινωνική αναγκαιότητα και όρο ζωής για όλους.

Ο Πρωθυπουργός επανέλαβε ότι η εθνική στροφή προς τη βιώσιμη ανάπτυξη αποτελεί πολύ σοβαρή υπόθεση για την κυβέρνηση και πως στόχος είναι η Ελλάδα να αποτελέσει κομβικό παράγοντα για την πράσινη καινοτομία, την προώθηση νέων τεχνολογιών και τα ζητήματα πράσινης ανάπτυξης.

Πρεσβευτής ανταποδοτικής ανακύκλωσης είναι ο διεθνής μπασκετμπολίστας Γιάννης Αντετοκούνμπο, ο οποίος απηύθυνε σύντομο βιντεοσκοπημένο χαιρετισμό. Στο τέλος ένα από τα παιδιά του 11ου Δημοτικού Σχολείου Πειραιά -που παρακολούθησαν την εκδήλωση- έλαβε ως δώρο, με κλήρωση, υπογεγραμμένη φανέλα του αστέρα του NBA.

Κατά τον χαιρετισμό του ο Πρωθυπουργός ανέφερε:

«Αυτό που δεν μας είπε ο Γιάννης Αντετοκούνμπο είναι ότι έχουμε, ως Ελλάδα, και τον καλύτερο μπασκετμπολίστα στον κόσμο. Και είμαστε εξαιρετικά υπερήφανοι για αυτό, για τη δράση του όχι μόνο στα παρκέ αλλά και για το πλούσιο κοινωνικό έργο το οποίο αναπτύσσει στη χώρα μας.

 

Αγαπητέ κύριε Πρέσβη,

 

Κύριοι υπουργοί,

 

Κύριε περιφερειάρχα,

 

Κύριοι Δήμαρχοι,

 

Αγαπητά μου παιδιά του 11ου δημοτικού σχολείου Πειραιά,

 

Φίλες και φίλοι,

Προ διετίας, δημοσιεύτηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο η πρώτη συνολική μελέτη για το πλαστικό στον πλανήτη από το 1950. Μέχρι το 2017, λοιπόν, ο πληθυσμός της Γης είχε καταναλώσει 8,3 δισεκατομμύρια τόνους πλαστικών. Μόνον στα 14 τελευταία χρόνια είχαν παραχθεί οι ίδιες ποσότητες με εκείνες όλων των προηγούμενων 53 ετών. Τώρα από όλο αυτό το πλαστικό, το 30% παραμένει ακόμη ενεργό. Από το υπόλοιπο, συνολικά το 79% κατέληξε σε χώρους υγειονομικής ταφής απορριμμάτων ή στην θάλασσα, το 12% αποτεφρώθηκε, μόλις το 9% συνολικά ανακυκλώθηκε.

Επτά δισεκατομμύρια τόνοι, δηλαδή, κατέληξαν κάπου στο περιβάλλον και μέχρι το 2050 θα παραχθούν ακόμη 12 δισεκατομμύρια τόνοι δυνητικού κινδύνου. Διάσπαρτα υλικά, που αν δεν φροντίσουμε να τα ανακυκλώσουμε μπορούν πια να  εντοπίζονται και ως μικροπλαστικά στους ωκεανούς μας αλλά και στην τροφική μας αλυσίδα.

Και ξεκίνησα χρησιμοποιώντας αυτά τα μεγέθη για να καταδείξω κάτι το οποίο πιστεύω ότι όλοι αντιλαμβανόμαστε πια, ότι η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο. Κατά συνέπεια η ανακύκλωση, η πράσινη οικονομία, η κυκλική οικονομία  δεν αποτελούν, απλά μια τάση, ένα ρεύμα σκέψης. Αποτελούν μονόδρομο για το μέλλον. Και χαίρομαι που σε αυτή τη συνάθροιση  βρίσκονται άνθρωποι οι οποίοι αγωνίστηκαν για την ανακύκλωση εδώ και πολλές δεκαετίες όταν τα ζητήματα αυτά για τα οποία συζητάμε σήμερα δεν είχαν μπει ακόμα με τόση ένταση στο δημόσιο διάλογο. Και τους ευχαριστώ γι’ αυτό.

H ανακύκλωση λοιπόν αποτελεί και κοινωνική αναγκαιότητα. Και όρο ζωής για όλους: Πολίτες, επιχειρήσεις, δήμους και φυσικά την ίδια την οργανωμένη Πολιτεία. Και γι’ αυτό ακριβώς βρίσκομαι και εγώ σήμερα ανάμεσά σας. Για να δηλώσω προσωπικά «παρών» και να επαναλάβω για άλλη μια φορά πόσο σοβαρή υπόθεση είναι για την κυβέρνησή μας η ουσιαστική στροφή προς την βιώσιμη πράσινη ανάπτυξη. Είμαι εδώ όμως για να  χαιρετήσω κιόλας έναν πολύτιμο κρίκο σε αυτήν την προσπάθεια και αυτή δεν είναι άλλη από την παραγωγή μηχανημάτων για ανταποδοτική ανακύκλωση, η οποία ξεκινάει εδώ πέρα, στην Ελλάδα.

Συγχαρητήρια στην ΕNVIPCO, συγχαρητήρια στην ΤΕΧΑΝ για την πρωτοβουλία σας να δημιουργήσετε αυτή την μονάδα εδώ πέρα στην πατρίδα μας. Αποκτούμε με αυτόν τον τρόπο άλλη μία υποδομή για την δυναμική διασπορά, εξάπλωση της Ανακύκλωσης. Αλλά αποκτούμε και μια θέση ως ένας  κομβικός παράγοντας στην πράσινη καινοτομία, στην προώθηση νέων τεχνολογιών, γύρω από τα ζητήματα της πράσινης ανάπτυξης.

Θέλω, λοιπόν, για άλλη μια φορά, να ευχαριστήσω τους φίλους μας πέραν του Ατλαντικού για την εμπιστοσύνη που δείχνουν στον τόπο και στα ελληνικά χέρια, ιδρύοντας στη χώρα μας την πρώτη μονάδα παραγωγής της εταιρείας εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών. Thank you very much for the confidence you place in our country. Thank you ambassador, also you and thank you to the staff of the embassy for contributing to make this project a reality.  

Διότι το εργοστάσιο αυτό δεν απευθύνεται μόνο στην ελληνική αγορά, θα καλύψει ανάγκες όλης της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και γιατί όχι, με μελλοντικές επενδύσεις, να μπορεί να μεγαλώσει και άλλο και είμαι απολύτως σίγουρος ότι η επιλογή αυτή είναι μια επιλογή η οποία θα δικαιωθεί, αποδεικνύοντας, πια στην πράξη, ότι οι υποψήφιοι επενδυτές μόνο οφέλη έχουν, πια, να προσδοκούν από τη χώρα μας. Όφελος, όμως θα έχει η Ελλάδα -και μάλιστα πολλαπλάσιο. Μια επένδυση η οποία ξεκινάει με ένα ποσό κοντά στα 10 εκατομμύρια δολάρια θα δημιουργήσει άμεσα 60 που θα φτάσουν στις 85 θέσεις εργασίας. Ενδέχεται να φτάσουν μέχρι τις 230 μέσα σε μια πενταετία. Πράσινες θέσεις εργασίας!

Όπως είπα είναι μια πρωτοβουλία με έντονο εξαγωγικό προσανατολισμό, η αξία των μηχανημάτων που θα κατασκευάζονται εδώ, μπορούν να φτάσουν μέχρι και τα 150 εκατομμύρια δολάρια σε ορίζοντα πενταετίας. Και βέβαια,  όλοι αυτοί οι αριθμοί δεν περιλαμβάνουν τα πολλά άυλα οφέλη και για την ίδια τη χώρα: Τη σημαντική μεταφορά τεχνογνωσίας αιχμής.

Την εμπορική της αναβάθμιση στον τομέα της ανακύκλωσης. Την απασχόληση προσωπικού υψηλής κατάρτισης. Αλλά και τις έμμεσες ευεργετικές συνέπειες για όλη την τοπική οικονομία, για την Παλλήνη, για την βορειοανατολική Αττική.

Όλα τα παραπάνω, όλα αυτά τα οποία βλέπετε σήμερα, δεν ήταν ούτε αυτονόητα, ούτε εύκολα.

Είναι αποτέλεσμα μιας αθόρυβης και συστηματικής δουλειάς που κάνει η κυβέρνησή μας, για να καταστήσει και πάλι την Ελλάδα προνομιακό επενδυτικό προορισμό:

Θέλω να κρατήσω την κουβέντα την οποία είπατε η οποία είναι κολακευτική για την κυβέρνηση μας. Πιστεύω όμως, ότι ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, ότι μέσα σε 4 μήνες έγιναν όλα όσα  δεν έγιναν το προηγούμενο διάστημα για να γίνει αυτή η επένδυση πραγματικότητα.

Θέλω να ξέρετε ότι πίσω από κάθε νέα καλοπληρωμένη θέση εργασίας που δημιουργείται σε αυτή τη χώρα ως αποτέλεσμα ξένων επενδύσεων κρύβεται πολλή συστηματική δουλειά, η οποία έχει γίνει από όλα τα συναρμόδια υπουργεία για να μπορέσουμε επιτέλους να καταστήσουμε τη χώρα ελκυστικό επενδυτικό προορισμό.  Αυτό χρειάζεται μια σειρά πολιτικών σε υψηλό επίπεδο όπως η μείωση της φορολογίας, ο περιορισμος της γραφειοκρατίας, η δημιουργία ενός θετικού επιχειρηματικού περιβάλλοντος, για να μπορεί κανείς να δημιουργεί  επιχειρηματικά. Είναι επενδύσεις που αποδίδουν συνδυαστικά με τον αναπτυξιακό νόμο ο οποίος ήδη ισχύει.

Και βέβαια και με το φορολογικό νομοσχέδιο, το οποίο θα γίνει νόμος του κράτους αύριο. Να ενημερώσουμε τους φίλους μας από το εξωτερικό ότι από το 2020 όλες οι  ελληνικές επιχειρήσεις, μεγάλες, μεσαίες, μικρές, θα πληρώνουν φόρο εισοδήματος 24% από 28% που ήταν. Ο φόρος στα μερίσματα πέφτει από το 10% στο 5%. Δίνονται ειδικά φορολογικά κίνητρα για επένδυση στην έρευνα, στην καινοτομία.

Ειδικά φορολογικά κίνητρα για νέα εργαλεία τα οποία μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι επιχειρήσεις για να επιβραβεύουν το προσωπικό τους, όπως τα δικαιώματα μετοχών, τα stock options, κάνουμε πράξη αυτά τα οποία έχουμε πει. Η Ελλάδα ξαναμπαίνει για τα καλά στον παγκόσμιο χάρτη των επενδύσεων και χαιρόμαστε πάρα πολύ που αυτή η δυναμική την οποία βλέπουμε και την οποία εισπράττουμε αναπτύσσεται σε όλους τους τομείς, δεν περιορίζεται μόνο στις πολύ μεγάλες επενδύσεις τις οποίες μονοπωλούν συχνά τα φώτα της δημοσιότητας, αλλά είναι μια δυναμική η οποία πια διατρέχει συνολικά το μήκος και το πλάτος της ελληνικής οικονομίας. Και χαίρομαι βέβαια πάρα πολύ που πολλές από τις επενδύσεις οι οποίες δρομολογούνται σήμερα στην Ελλάδα έχουν να κάνουν με αυτό το οποίο αποκαλούμε πράσινη ανάπτυξη.

Έχω πει πολλές φορές και το επαναλαμβάνω και σε εσάς στον 21ο αιώνα, και ειδικά για τη χώρα μας η ανάπτυξη  ή θα είναι πράσινη ή δεν θα υπάρχει καθόλου. Και είχα την ευκαιρία στην τελευταία Γενική Συνέλευση για το κλίμα αλλά και στην Μαδρίτη όπου βρέθηκα την Δευτέρα επ’ ευκαιρία της διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή να μιλήσω για άλλη μια φορά για την εθνική μας στρατηγική απέναντι στην κλιματική κρίση, να παρουσιάσω την πρωτοβουλία της χώρας μας για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και να επαναλάβω το μήνυμα το οποίο η κυβέρνησή μας εκπέμπει συστηματικά και μεθοδικά εδώ και 4,5 μήνες από τότε που ανέλαβε τις τύχες του τόπου. Το πόσο μεγάλη έμφαση δίνουμε στην πράσινη οικονομία ως σημαντικό κύριο αναπτυξιακό βραχίονα για τη χώρα μας.

 

Το κάνουμε μεθοδικά σε όλα τα επίπεδα. Το κάνουμε θεσμικά, όσο και στην πράξη.

Απελευθερώνοντας, για παράδειγμα -μιας και είμαστε στον κρίσιμο τομέα της διαχείρισης των απορριμμάτων- τις συμπράξεις δημοσίου και ιδιωτικού τομέα στη διαχείριση των απορριμμάτων. Εκεί έχουμε ήδη, θετικά αποτελέσματα και αρκεί να κάνει κανείς τη σύγκριση μεταξύ των περιφερειών εκείνων που είχαν το θάρρος να προχωρήσουν σε συμπράξεις και εκείνων που έμειναν κολλημένες στο παρελθόν, θύμα ιδεοληψιών. Όπως δυστυχώς είναι η περίπτωση της Αττικής για να καταλάβει κανείς ακριβώς τι εννοώ.

Στο πρώτο εξάμηνο του 2020 θα έχουμε ένα νέο Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Απορριμμάτων έως το 2030. Θα είναι απολύτως εναρμονισμένο με τις επιταγές της κυκλικής οικονομίας. Θα δουλεύει σε απόλυτη αρμονία με το Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα που παρουσιάστηκε πρόσφατα και θα οριστικοποιηθεί και αυτό τους επόμενους μήνες.

Ενώ βέβαια πρέπει να τονίσω ότι και οι οργανισμοί της τοπικής αυτοδιοίκησης αποδεσμεύονται πια από την ασφυκτική εποπτεία του κράτους, μπορούν και στο κομμάτι της αποκομιδής των απορριμμάτων να δρουν απερίσπαστοι και να κάνουν αυτό το οποίο θεωρούν ότι είναι σωστό και οικονομικό για τους δημότες τους.

Προσοχή, όμως. Τα λέω και τα ακούει και ο φίλος υπουργός Εσωτερικών, αλλά και ο φίλος υπουργός Περιβάλλοντος. Από εδώ και στο εξής στους δημάρχους μας θα θέσουμε φιλόδοξους στόχους για την ανακύκλωση και ένα μέρος της κρατικής χρηματοδότησης θα συνδέεται με τις επιδόσεις σας στην ανακύκλωση. Διότι ο στόχος μας είναι να μπορούμε να ξεφύγουμε επιτέλους από τις τελευταίες θέσεις. Είμαστε 24οι στην Ευρώπη, στον τομέα αυτό.

Να απαλλαγούμε από τις δεκάδες παράνομες χωματερές που ακόμη μολύνουν το έδαφος μας,  τα νερά μας, επιβαρύνοντάς μας με πρόστιμα ντροπής.

Και από το 20% των αστικών απορριμμάτων που περίπου ανακυκλώνουμε, σήμερα, να φτάσουμε όσο το δυνατόν πιο κοντά στο 50% που αποτελεί και τον δεσμευτικό στόχο της ΕΕ.

Αυτή είναι μια πολιτική που όπως καταλαβαίνετε, έχει πολλαπλά οφέλη θα αποφορτίσει το περιβάλλον, θα μειώσει το κόστος αποκομιδής. Αυτό συνεπάγεται, τελικά, και λιγότερα δημοτικά τέλη.

Θα ανακουφίσει τους ΧΥΤΑ, ξεκινώντας με την Φυλή, ώστε να μπορεί να παραταθεί ο χρόνος λειτουργίας τους. Και, βέβαια, θα μας προσφέρει φτηνότερη ενέργεια με την ενεργειακή επεξεργασία του υπολείμματος των απορριμμάτων.

Με άλλα λόγια η ανακύκλωση, δεν αποτελεί μόνον οικολογική ανάγκη. Αποτελεί και μία  αναπτυξιακή οικονομική επιλογή.

Χαίρομαι που τα πρώτα 100 μηχανήματα που θα παραχθούν εδώ, θα «πιάσουν δουλειά» πολύ σύντομα, σε πέντε Δήμους, στο πλαίσιο του Προγράμματος «Νέα Γενιά Ανακύκλωσης» που ανακοίνωσε το Υπουργείο Εσωτερικών. Καλλιθέα, Νέα Σμύρνη, Γιάννενα, Ναύπλιο, Άνδρος, είναι οι πρώτοι Δήμοι οι οποίοι συμμετέχουν σε αυτό το πρόγραμμα και χαίρομαι ιδιαίτερα γι’ αυτό.

Όπως έχετε δει, η διαλογή των υλικών θα γίνεται πια στην πηγή: Τρία ρεύματα, τα γνωστά, πλαστικό, μέταλλο και γυαλί. Θα δίνεται η δυνατότητα με τα μηχανήματα αυτά στον πολίτη να πηγαίνει και να τα ανακυκλώνει ο ίδιος, μέσα από μια διαδικασία η οποία ειδικά για τα νέα παιδιά έχει και έναν ενδιαφέροντα εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Υπάρχει βέβαια και ένα οικονομικό αντίτιμο ως κίνητρο και επιβράβευση αυτής της πράξης. Πιστεύουμε πάντα ότι οι λύσεις αυτές πρέπει να είναι λύσεις εναρμονισμένες με τους κανόνες της αγοράς και να δίνουν ένα σωστό πλαίσιο κινήτρων και αντικινήτρων για να μπορούμε να αλλάζουμε τις συμπεριφορές των πολιτών μας.

 

Όμως, κλείνοντας, θα ήθελα να σας πω ότι έχω πάρα πολύ μεγάλη εμπιστοσύνη στη νέα γενιά.

Και θα ήθελα με την ευκαιρία αυτή να απευθυνθώ προσωπικά στα παιδιά του 11ου Δημοτικού Σχολείου Πειραιά στις δασκάλες τους, στη διευθύντρια, να τους πω πόσο χαίρομαι παιδιά που είστε σήμερα μαζί μας διότι η αλλαγή στη συμπεριφορά ενός νοικοκυριού, το πόσο διάθεση δείχνουμε να επιμένουμε  στην πειθαρχία που η ανακύκλωση χρειάζεται περνάει πρώτα απ’ όλα από εσάς. Εσείς πρέπει να εκπαιδεύσετε τους γονείς σας, τα μεγαλύτερα αδέρφια σας, ότι η ανακύκλωση πια δεν είναι μία επιλογή, είναι μονόδρομος. Είναι τρόπος ζωής.

Όσο πιο πειστικοί και πιεστικοί είστε εσείς τόσο πιο εύκολο είναι να αλλάξουν και οι συνήθειες μέσα στο νοικοκυριό σας, ώστε η ανακύκλωση να γίνει πια μια ευχάριστη διαδικασία και να συμμετέχουμε και εμείς και να καταλαβαίνουμε κάθε μέρα ότι κάνουμε και εμείς αυτό το οποίο μας αναλογεί για να μπορέσουμε να εναρμονιστούμε με τις επιταγές της κυκλικής οικονομίας. Να κάνουμε το περιβάλλον μας πιο ευχάριστο, να μειώσουμε τη χρήση των υλικών εκείνων  τα οποία μπορούμε να ανακυκλώσουμε για να μπορέσετε εσείς κυρίως να ζήστε σε έναν κόσμο πιο καθαρό, πιο από αυτόν τον οποίο ζούμε εμείς.

Άρα έχω μεγάλη εμπιστοσύνη στην νέα γενιά, στα παιδιά μας και συγχαρητήρια και στους εκπαιδευτικούς αλλά και σε όλα τα προγράμματα ενημέρωσης τα οποία γίνονται στα σχολεία μας προκειμένου να αντιληφθούν τα νέα παιδιά τη σημασία που έχει η αλλαγή αυτή στην συμπεριφορά τους. Διότι τελικά η αλλαγή αφορά τον καθένα μας. Ο καθένας πρέπει να κάνει αυτό που του αναλογεί. Εμείς κάνουμε αυτό που μας αναλογεί σε επίπεδο κεντρικού κράτους η Περιφέρεια κάνει αυτό που της αναλογεί, οι Δήμοι κάνουν αυτό που τους αναλογεί, αλλά και ο καθένας μας ξεχωριστά το κάθε νοικοκυριό πρέπει να κάνει αυτό που μας αναλογεί.

Διότι με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε και εμείς – για να κλείσω από εκεί που ξεκίνησα- να βάλουμε ένα τρίποντο στην πρόοδο όπως κάνει ο Γιάννης Αντετοκούνμπο ή καλύτερα να πω ένα κάρφωμα στην πρόοδο, διότι προτιμά να καρφώνει από το να βαράει τρίποντα, και να προχωρήσουμε όλοι μαζί στο δρόμο της πράσινης ανάπτυξης.

Συγχαρητήρια και πάλι, καλή συνέχεια και θα είμαστε πάντα αρωγοί σε αυτή την ωραία προσπάθεια».

Τον Πρωθυπουργό κατά την είσοδό του υποδέχτηκαν δύο μαθητές από το 11ο Δημοτικό Σχολείο Πειραιά, σχολείο όπου εφαρμόζονται δράσεις ανακύκλωσης, και προχώρησαν μαζί του στη συμβολική ανακύκλωση ενός πλαστικού μπουκαλιού.

Στη συνέχεια ο κ. Μητσοτάκης συνομίλησε και φωτογραφήθηκε με τα υπόλοιπα παιδιά του σχολείου που βρέθηκαν στον χώρο, τονίζοντας πως η συμβολή της νέας γενιάς θα σταθεί αρωγός προκειμένου να στεφθεί με επιτυχία το εγχείρημα της ανακύκλωσης.

Ο Πρωθυπουργός ξεναγήθηκε στις εγκαταστάσεις και ενημερώθηκε για τη λειτουργία των έξυπνων υποδομών υψηλής τεχνολογίας».

Κυριάκου Μητσοτάκη στην τελετή εγκαινίων2 Κυριάκου Μητσοτάκη στην τελετή εγκαινίων8 Κυριάκου Μητσοτάκη στην τελετή εγκαινίων7 Κυριάκου Μητσοτάκη στην τελετή εγκαινίων5 Κυριάκου Μητσοτάκη στην τελετή εγκαινίω6 Κυριάκου Μητσοτάκη στην τελετή εγκαινίων9 Κυριάκου Μητσοτάκη στην τελετή εγκαινίων3 Κυριάκου Μητσοτάκη στην τελετή εγκαινίων4

Νέα Δημοκρατία: Οργανώθηκε δενδροφύτευση, με αφορμή την διεθνή ημέρα εθελοντισμού

«Στο πλαίσιο του εορτασμού της Διεθνούς Ημέρας Εθελοντισμού, με πρωτοβουλία της Γραμματείας Ποιότητας Ζωής & Εθελοντισμού και της Γραμματείας Βιώσιμης Επιχειρηματικότητας της Νέας Δημοκρατίας, πραγματοποιήθηκε δενδροφύτευση έκτασης του Βοτανικού Κήπου Ι. & Α. Ν. Διομήδους στο Όρος Αιγάλεω.

Η σημερινή ημέρα αποτελεί ευκαιρία προώθησης της κουλτούρας του εθελοντισμού και ενθάρρυνσης δράσεων ανιδιοτελούς προσφοράς προς τον συνάνθρωπο, την πατρίδα, τη φύση και το περιβάλλον που βελτιώνουν την ποιότητα ζωής. Η ενεργοποίηση των πολιτών, ο δημιουργικός ακτιβισμός και ο εθελοντισμός ενισχύουν την κοινωνική συνοχή και αποτελούν προτεραιότητα  για τη Νέα Δημοκρατία».

V2546 V2517 V2325 V2379 V2413

Υγεία: Νέα χειρουργική αντιμετώπιση για καρκίνο θυρεοειδούς

σ1Νέα δεδομένα στη χειρουργική αντιμετώπιση του καρκίνου του θυρεοειδούς αδένα , δημιουργούν τα συμπεράσματα επιστημονικών μελετών που παρουσιάστηκαν σε Διημερίδα της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Χειρουργικής Ογκολογίας !

 

Μηνάς Ν. Αρτόπουλος
Ο   διαπρεπής  Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος Μηνάς Αρτόπουλος, διευθυντής του Τμήματος Χειρουργικής Τραχήλου-Θυρεοειδούς της ΩΡΛ κλινικής του «ΜΗΤΕΡΑ»

«Η λοβεκτομή (αφαίρεση της μίας πλευράς του θυρεοειδούς)  κερδίζει έδαφος σε σχέση με την ολική θυρεοειδεκτομή σε χαμηλού ρίσκου καρκίνους όπως το θηλώδες» αναφέρει ο   διαπρεπής  Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος Μηνάς Αρτόπουλος, διευθυντής του Τμήματος Χειρουργικής Τραχήλου-Θυρεοειδούς της ΩΡΛ κλινικής του «ΜΗΤΕΡΑ», που παρακολούθησε την Διημερίδα.

Σύμφωνα με τον κ Αρτόπουλο στην Διημερίδα της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Χειρουργικής Ογκολογίας, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 27 και 28 Νοεμβρίου στην Ουτρέχτη της Ολλανδίας με θέμα  « Η χειρουργική αντιμετώπιση του καρκίνου του θυρεοειδούς αδένα» παρουσιάστηκαν τα συμπεράσματα τελευταίων επιστημονικών μελετών για το θέμα.

«Το νέο δεδομένο στη χειρουργική αντιμετώπιση του καρκίνου του θυρεοειδούς είναι η λοβεκτομή,  καθώς μέχρι σήμερα η συνήθης πρακτική είναι  η ολική θυρεοειδεκτομή» προσθέτει ο κ Αρτόπουλος και εξηγεί.

«Η ολική θυρεοειδεκτομή είναι μέχρι σήμερα  η θεραπεία εκλογής όταν τεθεί η διάγνωση του καρκίνου από τον χειρουργό ή τον ενδοκρινολόγο. Σύμφωνα όμως με τα νέα δεδομένα, η λοβεκτομή προτείνεται όταν ο καρκινικός όζος είναι μικρός χωρίς μεταστατικούς λεμφαδένες, ενώ ο άλλος λοβός είναι απολύτως υγιής».

Οι μελέτες αποδεικνύουν  ότι η πρόγνωση όχι μόνο της 5ετούς, αλλά και της 10ετούς επιβίωσης είναι αμετάβλητη με την λοβεκτομή, ενώ η ποιότητα ζωής είναι καλύτερη αφού δε χρειάζεται η χορήγηση ορμονών υποκατάστασης.

«Στα πλεονεκτήματα, τονίζει ο κ Μηνάς Ν. Αρτόπουλος,  εντάσσονται και οι περιορισμένες επιπλοκές  τόσο κατά τη διάρκεια της επέμβασης όσο και κατά το  μετεγχειρητικό στάδιο».

ΔΕΝ  ΕΜΦΑΝΙΖΕΙ  ΕΝΤΟΝΑ  ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Ο καρκίνος του θυρεοειδούς αδένα  δεν  εμφανίζει  έντονα συμπτώματα. Συνήθως εντοπίζεται  από την παρατήρηση του ιδίου του ασθενούς που βλέπει διόγκωση στο λαιμό ή κατά τη διάρκεια κλινικής εξέτασης ρουτίνας από τον παθολόγο που εντοπίζει όζο στο θυρεοειδή αδένα.

Σε μερικούς ασθενείς προκαλεί  πόνο στο λαιμό, στη γνάθο ή στο αυτί. Όταν  η  διόγκωση είναι μεγάλη, μπορεί να παρουσιαστεί  δυσκολία στην κατάποση ή στην αναπνοή και βραχνάδα στη φωνή, αν ο καρκίνος πιέζει το λαρυγγικό νεύρο.

Η οποιαδήποτε παρατήρηση των παραπάνω συμπτωμάτων θα πρέπει να μας οδηγήσει άμεσα στον εξειδικευμένο χειρουργό θυρεοειδούς, ο οποίος θα αξιολογήσει την κατάσταση και θα μας συστήσει περαιτέρω έλεγχο αν κρίνει ότι είναι αναγκαίο αναφέρουν οι επιστήμονες.

Ο καρκίνος του θυρεοειδούς είναι συχνότερος σε ανθρώπους με ιστορικό έκθεσης σε ακτινοβολία, σε εκείνους με οικογενειακό ιστορικό και σ’ αυτούς που είναι μεγαλύτεροι από 40 χρόνων. Παρόλα αυτά, στους περισσοτέρους ασθενείς, αναπτύσσεται ο καρκίνος χωρίς εμφανή αιτιολογία.

ΣΤΟΙΧΕΙΑ   ΓΙΑ ΤΗΝ  ΕΛΛΑΔΑ

Τα καλά νέα είναι ότι η Ελλάδα έχει την μικρότερη πιθανότητα προσβολής από καρκίνο του θυρεοειδούς στην Ευρώπη, σύμφωνα με τον διεθνή οργανισμό υγείας (WHO) , σε ποσοστό 1,9 ανά 100.000 του γενικού πληθυσμού, ενώ ο μέσος  ο μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι 6,5. Την μεγαλύτερη πιθανότητα προσβολής  έχουν  όσοι ζουν στην Λιθουανία, Ιταλία και Αυστρία κατά σειρά με ποσοστά 15,5 , 13,5 και 12,4 αντίστοιχα! Στην Κύπρο δε, το ποσοστό είναι αρκετά υψηλό στο 10,1.

« Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να εφησυχάζουμε . Αντίθετα θα πρέπει να απευθυνόμαστε άμεσα  σε εξειδικευμένο χειρουργό θυρεοειδούς  όταν παρατηρήσουμε κάποιο σύμπτωμα» καταλήγει ο κ Αρτόπουλος.

www.artopoulos.com.gr,    Τηλ. 6937673736

Υγεία: Ο πρόωρος τοκετός συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο διαβήτη στα παιδιά, ιδίως στα κορίτσια, σύμφωνα με νέα έρευνα

Η πρόωρη γέννηση σχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης διαβήτη τύπου 1 και 2 στα παιδιά και στους νέους ενήλικες, σύμφωνα με μια νέα αμερικανο-σουηδική επιστημονική έρευνα. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος για τα κορίτσια και οι επιστήμονες επεσήμαναν ότι όσοι έχουν γεννηθεί με πρόωρο τοκετό, πρέπει να παρακολουθούνται πιο εντατικά, ώστε να προληφθεί ο κίνδυνος εκδήλωσης διαβήτη.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Κέισι Κραμπ της Ιατρικής Σχολής Icahn του Όρους Σινά στη Νέα Υόρκη, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό Diabetologia της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Μελέτη του Διαβήτη, μελέτησαν στοιχεία για σχεδόν 4,2 εκατομμύρια τοκετούς σε διάστημα 40 ετών.

Τα 27.512 παιδιά (το 0,7%) διαγνώστηκαν με διαβήτη τύπου 1, ενώ τα 5.525 με διαβήτη τύπου 2 (το 0,1%). Διαπιστώθηκε ότι η πρόωρη γέννηση (πριν την 37η εβδομάδα) σχετίζεται με κατά 21% αυξημένο κίνδυνο για διαβήτη τύπου 1 και κατά 26% για διαβήτη τύπου 2 σε άτομα έως 18 ετών. Στις ηλικίες 18 έως 43 ετών, η γέννηση με πρόωρο τοκετό σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο κατά 24% και 49% για διαβήτη τύπου 1 και 2 αντίστοιχα.

Προηγούμενες μελέτες έχουν συνδέσει την πρόωρη γέννα με πρώιμη ανάπτυξη αντοχής στην ινσουλίνη (ινσουλινοαντίσταση), πράγμα που μπορεί να οδηγήσει σε διαβήτη. Η νέα μεγάλη μελέτη επιβεβαιώνει τον κίνδυνο για την εμφάνιση διαβήτη.

Τα αγόρια που έχουν γεννηθεί πρόωρα, έχουν περίπου 20% μεγαλύτερο κίνδυνο  για διαβήτη τύπου 1, ενώ τα κορίτσια 30%. Για το διαβήτη τύπου 2, ο κίνδυνος εμφάνισης διαβήτη έως τα 18 φθάνει το 60% για τα κορίτσια που είχαν γεννηθεί με πρόωρο τοκετό. Στις μεγαλύτερες ηλικίες (18 έως 43 ετών), ο κίνδυνος διαβήτη τύπου 2 είναι 75% στις        γυναίκες, έναντι 28% των ανδρών.

Μία πιθανή εξήγηση για τη σχέση πρόωρου τοκετού και διαβήτη είναι ότι η πρόωρη γέννηση διακόπτει και περιορίζει την παραγωγή στο πάγκρεας των κυττάρων βήτα που παράγουν ινσουλίνη.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τα βαρίδια του χθες για τον Μητσοτάκη – Γράφει ο Κωνσταντίνος Αιλιανός

Αυτό που συμβαίνει με τον Τσίπρα που κατηγορεί τον Μητσοτάκη για υποχωρητικότητα απέναντι στους Τούρκους, είναι αστείο. Και δείχνει την ανεπάρκεια του ανδρός αλλά και την έλλειψη πολιτικής σκέψης και διορατικότητας.

Ο Τσίπρας, όταν έγινε η μεταπολίτευση και χαράχθηκε η εθνική στρατηγική μόλις είχε γεννηθεί. Ο δε Μητσοτάκης ήταν μόλις 5 ετών! Άρα, μεγάλωσαν κι οι δυο (όπως κι η Φώφη Γεννηματά που τότε ήταν 10 ετών) με τις λογικές του «δεν διεκδικούμε τίποτα μα δεν παραχωρούμε και τίποτα»!  Μια πολιτική στρατηγική που στόχευε στον κατευνασμό και στην ησυχία στο Αιγαίο. Μια πολιτική που τότε ήταν η επιτομή της σωφροσύνης αλλά σήμερα δημιουργεί προβλήματα κι εικόνα συνεχούς υποχωρητικότητας. Κάτι για το οποίο ούτε ο Μητσοτάκης, ούτε ο Τσίπρας είναι υπεύθυνοι.

Αναρωτιέμαι εγώ ο αφελής: Γιατί δεν διεκδικούμε τίποτα; Γιατί, ας πούμε, δεν διεκδικούμε την επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 ΝΜ,  σύμφωνα μάλιστα και με το ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ; Και γιατί μέχρι τώρα δεν το έχουν κάνει τόσες και τόσες ελληνικές κυβερνήσεις;

Δεν το έχουμε κάνει επειδή –ας είμαστε ειλικρινείς και ρεαλιστές- η Τουρκία διαμηνύει πως αν το κάνουμε θα μας κάνει πόλεμο!  Κι όχι μόνο δεν το έχουμε κάνει, αλλά έχουμε ανεχθεί εδώ και σχεδόν μισό αιώνα χιλιάδες παραβιάσεις του εναερίου χώρου μας, από την γείτονα χώρα. Ταυτοχρόνως, έχουμε ανεχθεί να δημιουργήσει η Τουρκία γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο! Παρακολουθούμε συνάμα την ανατροπή της οπλικής ισορροπίας και μόλις προσφάτως αποδεχθήκαμε την απόλυτη παραβίαση της ΑΟΖ της Κύπρου από τους Τούρκους που ετσιθελικά πήγαν κι έκαναν έρευνες.  Το δε γελοίο ΝΑΤΟ στο οποίο είμαστε συγκάτοικοι με την Τουρκία νίβει τα χέρια του. Όπως έκανε το 1974, όπως έκανε και προσφάτως που αποδέχθηκε κι ανέχθηκε μια χώρα μέλος του ν’ αγοράζει ρωσικούς πυραύλους! Ο δε σαλτιμπάγκος διοικητής του ΝΑΤΟ καθησύχασε ότι οι  S400 δεν πρόκειται να ενταχθούν στο οπλοστάσιο του (κάτι μας είπε τώρα) λες και αυτό θα εμποδίσει την Τουρκία να τους χρησιμοποιήσει εναντίον μας!

Η αλήθεια είναι ότι οι Τούρκοι δείχνουν μια συνέπεια στις διεκδικήσεις τους και μάλιστα τις κάνουν γνωστές πρώτα δια πράξεων και μετά δια λόγων. Κι έχουν μελετήσει πολύ καλά τον διαχρονικό Ελληνικό φόβο απέναντι τους και την διαχρονική Ελληνική υποχωρητικότητα ακόμα και σε καιρούς που κάποτε στο Αιγαίο η Ελλάδα υπερτερούσε συντριπτικά.

Τι μπορούν να κάνουν, λοιπόν,  ο Μητσοτάκης η ο Τσίπρας σε μία παγιωμένη Ελληνική Εθνική στρατηγική δεκαετιών; Δύσκολα πράγματα. Πως μπορεί μία χώρα 11 εκ. ν’ αντιμετωπίσει μία χώρα πάνω από 80 εκ. με βαριά οπλικά συστήματα, βαριά πολεμική βιομηχανία και την πολύ μεγάλη πλειοψηφία της τουρκικής κοινωνίας (πάνω από το 80%) να είναι εθισμένη σ’ ένα ιδιότυπο ΠΑΝΤΟΥΡΚΙΣΜΟ που θυμίζει νοοτροπία ΝΕΟΤΟΥΡΚΩΝ της δεκαετίας 1910-1920; Κι όταν η σημερινή Τουρκία έχει την οικονομική δυνατότητα (ακόμη και μέσα στην κρίση της) να χρησιμοποιεί δεκάδες χιλιάδες σκληροτράχηλους ΜΙΣΘΟΦΟΡΟΥΣ πρώτης γραμμής, στους πολέμους που διεξάγει;

Να προσθέσουμε και κάτι ακόμη. Εμείς ζούμε σε μια δική μας νιρβάνα. Επί δεκαετίες, Όχι μόνο πολιτική μα και κοινωνική. Αμφισβητεί κάποιος ότι αν αύριο (θεωρητικά το λέμε) ο οιοσδήποτε υπουργός Άμυνας επιχειρήσει ν’ αυξήσει κατά 2-3 μήνες την στρατιωτική θητεία θα ξεσηκωθεί το σύμπαν; Και θα στενοχωρηθούν χιλιάδες κυρίες που στέλνουν στον στρατό τα βλαστάρια τους με σεντόνια, παπλώματα και ταπεράκια με μαγειρευτά της μανούλας; Αμφισβητεί κάποιος ότι αποτελούν κωμωδία οι αντιφάσεις της ελληνικής κοινωνίας;

Το βέβαιο είναι ότι οι μεγάλες κρίσεις δεν θ’ αργήσουν. Θα τις βιώσουμε. Χωρίς κανείς να γνωρίζει πώς θα τις αντιμετωπίσουμε. Είτε αμέσως είτε σε βάθος χρόνου.

Το βέβαιο, επίσης, είναι ότι όσα έλεγαν οι Κοτζιάς και Κατρούγκαλος περί συνεκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων με την Τουρκία, θα τα βρούμε μπροστά μας.

Τέλος, το βέβαιο είναι ότι χρειάζεται αναθεώρηση η εθνική μας στρατηγική. Απέναντι στη στρατηγική της Τουρκίας που βαφτίστηκε «Γαλάζια πατρίδα».

Το κακό για την Ελλάδα μεγεθύνεται και για έναν ακόμη λόγο. Ότι στην αξιωματική της αντιπολίτευση βρίσκεται ο πιο αδαής και ανεύθυνος καιροσκόπος της πολιτικής της ιστορίας. Με τον οποίο ουδείς μπορεί να δημιουργήσει και να  χαράξει νέες πολιτικές και στρατηγικές.  Κάποτε ο Καραμανλής είχε αντίπαλο τον εξίσου λαϊκιστή Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά ο τότε πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης ήταν ισχυρή ασπίδα στα εθνικά θέματα. Ειδικά αφότου ανέλαβε την εξουσία κι ύστερα… Χώρια του ότι ήταν ένας πολιτικός με βαθιά γνώση των γεωπολιτικών ισορροπιών και προσωπικές σχέσεις σε όλα τα μήκη και πλάτη της οικουμένης. Ενώ ο Καραμανλής κι αργότερα ο Παπανδρέου, ακόμη κι ο Σημίτης δεν είχαν ν’ ασκήσουν πολιτική με κλόουν σαν τον Τραμπ και την ανήμπορη Ευρώπη. Το κύρος της οποίας αναφορικά με τη διεθνή νομιμότητα διασώζει μόνο ο Μακρόν…

Ο Κωνσταντίνος Αιλιανός είναι Πολιτικός και Οικονομικός αναλυτής

ΗΠΑ: Εμποδίστηκε εκ νέου να εισαχθεί προς ψήφιση στη Γερουσία το ψήφισμα για την αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων

Ο Ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής Κέβιν Κρέιμερ απέτρεψε σήμερα, για ακόμη μια φορά, τη Γερουσία να ψηφίσει επί της επικύρωσης ενός ψηφίσματος της Βουλής των Αντιπροσώπων που αναγνωρίζει τη γενοκτονία των Αρμενίων από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, με το επιχείρημα ότι δεν είναι η κατάλληλη στιγμή να περάσει ένα νομοσχέδιο που θα εξοργίσει την Τουρκία.

Η Βουλή των Αντιπροσώπων ενέκρινε στα τέλη Οκτωβρίου, με συντριπτική πλειοψηφία – 405 ψήφοι υπέρ, 11 κατά – το μη δεσμευτικό ψήφισμα με το οποίο χαρακτηρίζεται γενοκτονία η μαζική σφαγή των Αρμενίων από τους Οθωμανούς πριν από έναν αιώνα.

Ωστόσο το ψήφισμα δεν έχει κατατεθεί στη Γερουσία προς ψήφιση, όπου οι Ρεπουμπλικάνοι έχουν την πλειοψηφία.

Η Άγκυρα αντέδρασε έντονα επικρίνοντας την κίνηση της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ να ταχθεί χθες υπέρ ενός ψηφίσματος, με τον Τούρκο πρόεδρο να δηλώνει ότι αυτό έριξε βαριά «σκιά» στη σχέση των δύο χωρών.

Βοηθοί του Κογκρέσου αναφέρουν ότι ο Λευκός Οίκος δεν θέλει να προχωρήσει το ψήφισμα αυτό καθώς διαπραγματεύεται με την Άγκυρα ζητήματα όπως η τουρκική στρατιωτική επίθεση στη βόρεια Συρία και η αγορά από την Τουρκία των ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων S-400.

Ο Δημοκρατικός γερουσιαστής Ρόμπερτ Μενέντεζ και ο Ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής Τεντ Κρουζ προσπάθησαν σήμερα να πιέσουν για τη διεξαγωγή ψηφοφορίας στην άνω Βουλή επί του ψηφίσματος.

Ο Κρέιμερ την εμπόδισε, υποστηρίζοντας ότι η στιγμή δεν είναι κατάλληλη, ακριβώς μετά τις συνομιλίες που είχε ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ με τον Τούρκο ομόλογό του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στη σύνοδο του ΝΑΤΟ στο Λονδίνο.

«Δεν πιστεύω ότι υπάρχει ούτε ένα μέλος της Γερουσίας που να μην έχει σοβαρές ανησυχίες για τη συμπεριφορά της Τουρκίας», τόνισε ο Κρέιμερ, προσθέτοντας πως: «Την κατάλληλη στιγμή, μπορεί να το περάσουμε».

Ο Μενέντεζ διαφώνησε, τονίζοντας πως ο Ερντογάν επισκέφτηκε πρόσφατα την Ουάσινγκτον και τίποτε δεν άλλαξε. Ο Δημοκρατικός γερουσιαστής υποσχέθηκε να θέτει στο Σώμα το θέμα μια φορά την εβδομάδα.  «Δεν πρόκειται να σταματήσω μέχρι να κάνουμε αυτό που είναι ηθικό και κυρίως δίκαιο», συμπλήρωσε ο Μενέντεζ.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μ’ όποιον δάσκαλο καθίσεις… – Γράφει ο Μιχάλης Δεμερτζής

Όταν τα ζητήματα της επικαιρότητας είναι τόσο σοβαρά όσο η ένταση με την Τουρκία και το προσφυγικό-μεταναστευτικό, είναι λογικό ο κόσμος να μην ενδιαφέρεται για κάτι άλλο αυτόν τον καιρό. Ωστόσο, αυτές τις μέρες ανέδειξε κι άλλα σοβαρά ζητήματα η επικαιρότητα, που όμως δεν απασχολούν την ελληνική κοινωνία όσο ενδεχομένως να έπρεπε, όπως το ζήτημα των επιδόσεων των νεαρών μαθητών της στο Πρόγραμμα PISA. Πρόκειται για τη διεθνή εκπαιδευτική έρευνα του ΟΟΣΑ που διεξάγεται κάθε τρία χρόνια και διαπιστώνει κατά πόσο οι μαθητές των χωρών-μελών τού εν λόγω οργανισμού έχουν πραγματική γνώση. Όπου «πραγματική γνώση», όχι να γνωρίζουν τη σχολική ύλη και να είναι καλοί μαθητές, αλλά να έχουν ώριμη σκέψη και αναλυτικές ικανότητες. Με άλλα λόγια, να έχουν ρεαλιστική προοπτική να εξελιχθούν σε παραγωγικούς και χρήσιμους πολίτες.

Μιχάλης Δεμερτζής
Γράφει ο Μιχάλης Δεμερτζής

Όπως ανέφερε η σχετική είδηση, λοιπόν, (και) το 2018, οι Έλληνες μαθητές βρέθηκαν κάτω από τη βάση και στα τρία γνωστικά αντικείμενα που εξετάζει το PISA: Από τις 78 χώρες που συμμετείχαν, κατετάγησαν 42οι στην κατανόηση κειμένου και 45οι στα μαθηματικά και στις φυσικές επιστήμες, υπολειπόμενοι κατά πολύ του μέσου όρου.

Δεν είναι καθόλου εύκολο να πει κανείς συγκεκριμένα πώς μπορεί να αλλάξει αυτό, γιατί η παιδεία είναι ένα πολύ σύνθετο ζήτημα. Για την ακρίβεια, η παιδεία είναι παντού. Και, για αυτόν ακριβώς τον λόγο, ό,τι κάνουμε την επηρεάζει. Συνεπώς, μπορεί να υπάρχουν πολλά πράγματα που πρέπει να αλλάξει το υπουργείο Παιδείας, αλλά υπάρχουν πολλά περισσότερα που πρέπει να αλλάξουμε οι υπόλοιποι.

Αν, λ.χ., στην Ελλάδα δεν τιμωρείται η παραβίαση του νόμου, ακόμα και στα μικρά και ασήμαντα (ειδικά στα μικρά και ασήμαντα), δεν πρόκειται ποτέ τα παιδιά μας να γνωρίσουν στα αλήθεια τι σημαίνουν έννοιες όπως «συνέπειες» και «πειθαρχία», ό,τι κι αν τους λέμε ή τους διδάσκουμε με λόγια. Ομοίως, αν ζούμε με δανεικά ή απαγορεύεται να μας απολύσουν ό,τι κι αν κάνουμε στην εργασία μας, δεν θα καταλάβουν ποτέ τι είναι η «προσπάθεια». Τα παραδείγματα είναι πολλά…

Η παιδεία, εν ολίγοις, είναι μία συνεχής διαδικασία που εξελίσσεται ανάλογα με τις πράξεις μας. Αν δεν αλλάξουμε τα απλά και καθημερινά γύρω μας, δεν θα αλλάξει και ο τρόπος που σκέφτονται οι μαθητές μας. Και, βεβαίως, αυτοί οι μαθητές μετά γίνονται οι δάσκαλοι που δεν θα είναι ικανοί να μάθουν στους επόμενους μαθητές κατανόηση κειμένου, να τους περάσουν τη σημασία των φυσικών επιστημών κ.α., και ο κύκλος θα συνεχίζεται… Αυτά, στο στενό πεδίο της εκπαίδευσης. Στο κοινωνικό πεδίο, είναι ο ίδιος κύκλος που στη σχέση ενηλίκων-παιδιών αναπαράγει την αδιαφορία για τον διπλανό μας και μεταφράζεται σε καταλήψεις, πορείες στους δρόμους, καταχρηστικές απεργίες και μετά ξανά καταλήψεις, πορείες κ.ο.κ. Εδώ μπορεί οι μεγάλοι να νομίζουν ότι διδάσκουν στα παιδιά τι θα πει «αγώνας» – ειδικά  αυτοί που δεν έχουν ιδέα τι σημαίνουν «πειθαρχία» και «προσπάθεια» – μόνο που η αντίληψη που έχουμε στη χώρα μας για τους κοινωνικούς αγώνες είναι ανάλογος του γνωσιακού μας επιπέδου, όπως αυτό αποκαλύπτεται από το δείκτη του PISA.

Για παράδειγμα, «αγώνας» συνήθως σημαίνει και θυσίες, κάτι που ποτέ δεν φαίνεται όταν «αγωνίζονται» οι συνδικαλιστικές οργανώσεις των μεγάλων. Όσο για το περιεχόμενο καθεαυτό των συνδικαλιστικών «αγώνων», ας μην ανοίξουμε πάλι αυτή την πονεμένη για την Ελλάδα ιστορία. Για να μείνουμε στο πιο άμεσο περιβάλλον των μαθητών μας, αρκεί να πούμε πως το τελευταίο «αγωνιστικό» ανακοινωθέν από Ένωση Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης αφορούσε σε στήριξη κατάληψης δημόσιου κτιρίου από αντιεξουσιαστές (ΕΛΜΕ Χανίων). Αν παρ’ όλ’ αυτά για κάποιον δεν αρκεί μόνο το τελευταίο, το προτελευταίο αφορούσε την – γνωστή πια – μάχη κατά των ανεμογεννητριών (ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής) και αν δεν αρκεί και αυτό, μιλάμε πάντα για εκπαιδευτικούς που μέσω της ΟΛΜΕ αρνούνται πεισματικά οποιαδήποτε αξιολόγηση της δουλειάς τους, την ώρα που το Πρόγραμμα PISA, τα μαθήματα στο σχολείο, η αγορά εργασίας, η ζωή η ίδια, είναι όλα μία διαρκής αξιολόγηση.

Με τέτοιους εκπαιδευτικούς, αφενός, δεν μπορούμε να περιμένουμε από τις νεότερες γενιές κάτι καλύτερο και, αφετέρου, είναι δύσκολο να έχουμε απαιτήσεις κι από όλους τους υπολοίπους. Για αυτό και στην Ελλάδα θεωρείται πολύ φυσιολογικό να ασχολούμαστε κάθε τόσο με το τι άλλαξε στο μάθημα των Θρησκευτικών και με το πόσο καλούς πατριώτες βγάζει το μάθημα της Ιστορίας.

Στο μεταξύ, σε χώρες όχι πολύ μακρινές, όπως π.χ. στην Εσθονία ή την Ελβετία, παιδιά 15 χρονών ασχολούνται στο σχολείο με την ψηφιακή τεχνολογία και τα οικονομικά, χτίζοντας τις βάσεις για εθνική ευημερία και έχοντας ήδη αποδείξει ότι το μεγαλύτερο κεφάλαιο για ένα έθνος δεν είναι τα βουνά του, δεν είναι τα λαγκάδια του, δεν είναι οι παραλίες του και ο καλός καιρός του, δεν είναι καν το εύφορό του έδαφος ή το υπέδαφος με τα πετρέλαια και το φυσικό αέριο… Είναι οι άνθρωποί του.

Ρωσία: Μόσχα και Άγκυρα εργάζονται πάνω σε ένα νέο συμβόλαιο για τους S-400

Ρωσία και Τουρκία εργάζονται πάνω σε ένα συμβόλαιο για την παράδοση νέας παρτίδας στην Άγκυρα του ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος S-400, μετέδωσε το πρακτορείο Interfax επικαλούμενο ανώτερο αξιωματούχο της εταιρείας Rosoboronexport.

Η Μόσχα ελπίζει να καταλήξει σε συμφωνία με την Άγκυρα για την παράδοση νέας παρτίδας του αντιαεροπορικού συστήματος στο πρώτο μισό του νεόυ έτους, είχε δηλώσει ο επικεφαλής της ρωσικής, κρατικής εταιρείας εξαγωγών στρατιωτικού εξοπλισμού Αλεξάντερ Μιχέβ.

ΑΠΕ-ΜΠΕ