Η βόμβα που, ευτυχώς, δεν εξερράγη κοντά στο Α.Τ Ζωγράφου και τον χώρο του Πανεπιστημίου, τοποθετήθηκε με σκοπό να σκοτώσει ανθρώπους. Για τους υποψήφιους δολοφόνους, ήταν αδιάφορο αν τα θύματα θα ήταν αστυνομικοί, φοιτητές ή άλλοι ανυποψίαστοι πολίτες. Σίγουρα, όμως, θα προτιμούσαν τους αστυνομικούς.

Οι φονικές βόμβες μολότωφ, που εκσφενδονίζονται κάθε τόσο εναντίον των αστυνομικών από τους λογής «αντιεξουσιαστές», προορίζονται να τους σκοτώσουν ή να τους προκαλέσουν βαριές σωματικές βλάβες.

Με βόμβες μολότωφ δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ οι τρεις εργαζόμενοι στη MARFIN.

Οι πυροσβεστήρες και τα τούβλα που εκσφενδονίστηκαν χθες εναντίον των αστυνομικών από τους καταληψίες στο Κουκάκι, ήταν για να προκαλέσουν σωματικές βλάβες. Το ίδιο και οι πόρτες με τα καρφιά.

Οι σφαίρες από τα καλάσνικωφ των τρομοκρατών εναντίον των αστυνομικών, δεν προορίζονται να τους χαϊδέψουν, αλλά να τους τους σκοτώσουν.

Η βόμβα-δέμα προς τον π. Πρωθυπουργό κ. Λουκά Παπαδήμο, προορίζονταν να τον σκοτώσει. Σώθηκε από τύχη.

Τα καταστήματα και οι περιουσίες που καταστρέφονται από τους διάφορους «μπαχαλάκηδες», καταστρέφουν πολλές φορές και τις ζωές των ανθρώπων που τα δημιούργησαν και εργάζονται εκεί, μαζί με τις ζωές των απλών εργαζομένων σ’ αυτά.

Όμως η αριστερά στη χώρα μας, κατάφερε επί πολλά χρόνια να μετακινεί τη συζήτηση από το κυρίως θέμα που είναι η εκτεταμένη ανομία και η δολοφονική βία, σε κάποια, καταδικαστέα προφανώς, περιστατικά μη σύννομης αντίδρασης των αστυνομικών. Να συζητάμε για τις βόμβες μολότωφ και τις σφαίρες των καλάσνικωφ με την ίδια άνεση που μιλάμε για το γάλα εβαπορέ και τα αναψυκτικά.

Εκεί βρισκόμαστε και τώρα. Μετά από τεσσεράμισι χρόνια αριστερής λαϊκίστικης διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, όπου συνειδητά αφέθηκε ανεξέλεγκτη η ανομία και η βία, επιχειρούν και πάλι να αλλάξουν το θέμα της συζήτησης. Κραυγές και οιμωγές από την αριστερά, κάθε φορά που η αστυνομία επιχειρεί να ανταποκριθεί στην απαίτηση της κοινωνίας για την αντιμετώπιση της ανομίας και της βίας και εμφανίζεται κάποιο περιστατικό υπεραντίδρασης αστυνομικού. Συστηματικά και μόνιμα επιχειρούν να συσκοτίσουν το βασικό θέμα για να αποδώσουν στην κυβέρνηση και τα στελέχη της τη μομφή της «ακροδεξιάς» και των «ακροδεξιών».

Όμως, αυτό που τελικά καταφέρνουν, είναι να δείξουν στον κόσμο ότι δεν έχουν καμία απολύτως επαφή με τα προβλήματα και τις αγωνίες του.

Δεν έχουν καταλάβει ότι η κυβέρνηση θα κριθεί, μεταξύ των άλλων, στο κατά πόσο ανταποκρίθηκε στο πάνδημο αίτημα της κοινωνίας να επέλθει ηρεμία και ειρήνευση στη χώρα. Πολύ περισσότερο τώρα που οι απειλές της Τουρκίας για την καταπάτηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων βρίσκονται σε στάδιο υλοποίησης.

Στην πραγματικότητα η αριστερά, εκτός από το να δείχνει την προτίμησή της σε όλες αυτές τις καταστρεπτικές για την κοινωνία δυνάμεις, πολύ θα ήθελε να αποτύχει η κυβέρνηση στον τομέα αυτό. Να ηττηθεί δηλαδή στο πεδίο που η κοινωνία επένδυσε πολλές προσδοκίες.

Μέχρι στιγμής το σχέδιό της δεν πετυχαίνει. Αρκεί η κυβέρνηση να μην κάνει πίσω.

• Ο Γιώργος Φλωρίδης είναι πρώην υπουργός

Τον τελευταίο καιρό (που δεν πέρασε και πολύ μετά τις εκλογές) η κυβέρνηση ανακοινώνει ή προβαίνει σε κινήσεις που δεν συνάδουν με το μεταρρυθμιστικό προφίλ του αρχηγού της, πολλές από τις οποίες κινήσεις όμως, μετά από αντιδράσεις του ίδιου του εκλογικού της κοινού, τις παίρνει πίσω. Αυτό μπορεί να λέει κάτι καλό για το κοινό της και κατ’ επέκταση για την ελληνική κοινωνία, αλλά λέει και κάτι αρνητικό για την ίδια. Φαίνεται, συγκεκριμένα, πως η κυβέρνηση στερείται συνολικής στρατηγικής, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την εσωτερική της πολιτική.

Στην πραγματικότητα, το πιο πιθανό είναι απλά κάποιοι υπουργοί να κάνουν του κεφαλιού τους, αλλά επί της ουσίας το πρόβλημα είναι το ίδιο: Και να υπάρχει συνολική στρατηγική, κάποιοι στην κυβέρνηση δεν την ξέρουν ή δεν θέλουν να την μάθουν, άρα είναι σαν να μην υπάρχει.

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι θεωρούμε κακό να δίνεται ελευθερία κινήσεων στα υπουργεία. Στον τομέα τού Προστασίας του Πολίτη, λ.χ., έχουμε δει ουσιαστική βελτίωση και το γεγονός ότι την είδαμε γρήγορα σχετίζεται με τις άμεσες πρωτοβουλίες του προϊστάμενου υπουργού. Απλά, στην πρώτη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου αμέσως μετά στις εκλογές, αν θυμάστε, μαζί με τους μπλε φακέλους που δόθηκαν ανά υπουργείο για τις δουλειές που έχει να κάνει το καθένα, οι υπουργοί πήραν στα χέρια τους και την παρουσίαση της Υποστήριξης του Κυβερνητικού Έργου, όπου αναγράφονται οι βασικές αρχές και η φιλοσοφία της νέας κυβέρνησης. Γιατί χωρίς βασικές αρχές, δεν υπάρχει και γενική κατεύθυνση.

Με άλλα λόγια, για να μπορούν αυτές οι επιμέρους δουλειές των υπουργείων να έχουν ουσιαστικό αντίκτυπο στην κοινωνία, δεν αρκεί τα μέλη της κυβέρνησης να κάνουν ακριβώς ό,τι τους γράφει ο πρωθυπουργός σε φακέλους και οδηγίες (αν το κάνουν), οφείλουν να κινούνται όλοι τους και στην ίδια κατεύθυνση και φιλοσοφία. Για παράδειγμα, το γεγονός ότι στην παρουσίαση Υποστήριξης του Κυβερνητικού Έργου αναγράφεται μεταξύ άλλων ότι απαγορεύεται η «πρόσληψη συγγενών πρώτου και δεύτερου βαθμού για τα μέλη της Κυβέρνησης και τους Υφυπουργούς», δεν σημαίνει ότι ένας υπουργός έχει την άδεια να διορίσει τους φίλους του ή συγγενείς τρίτου βαθμού επειδή «δεν το λέει μέσα, κυρία!» Με τη συγκεκριμένη αναφορά ο πρωθυπουργός δίνει έμφαση στην αξιοκρατία, όχι θέματα για εξετάσεις στους υπουργούς του…

Εν ολίγοις, μπορεί το κάθε μέλος της κυβέρνησης να έχει τις δικές του σκοτούρες και να βάζει τις δικές του προτεραιότητες, αλλά οι πράξεις του δεν παύουν να είναι αναπόσπαστο κομμάτι του κυβερνητικού έργου εν γένει. Στο ίδιο μήκος κύματος, λοιπόν, όταν τα πιο σημαντικά υπουργεία, Οικονομικών και Ανάπτυξης, έχουν τους φακέλους τους γεμάτους με στόχους απελευθέρωσης της οικονομίας, τα υπόλοιπα υπουργεία, πάντα στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους, οφείλουν να ακολουθούν κατά πόδας αντί να σηκώνουν το μπαϊράκι του κρατισμού… Αλλιώς η συνολική στρατηγική της κυβέρνησης για τον εκσυγχρονισμό και την ανάπτυξη της οικονομίας μας πηγαίνει περίπατο.

Και ειδικά στο μπάχαλο του κράτους μας, δεν θέλει και πολύ αυτός ο περίπατος. Ήδη πολλές από τις αλλαγές που προωθεί η κυβέρνηση σκοντάφτουν στην ελληνική καθημερινότητα. Αν πρόκειται με τον καιρό να σηκώνονται εμπόδια και εντός της κυβέρνησης, ζήτω που καήκαμε…

@ Το έχουμε πει και γράψει χιλιάδες φορές ότι τους ανόμους δεν τους συλλαμβάνεις ούτε με ξόβεργες ούτε με λουλούδια κι υποκλίσεις. Στον Δυτικό κόσμο το κράτος μπορεί να προστατεύει τα ατομικά δικαιώματα αλλά ταυτοχρόνως είναι κι εκείνο που αποκλειστικά διαθέτει το δικαίωμα της βίας.

@ Η προηγούμενη κυβέρνηση λοιπόν, αλλά και σχεδόν όλες οι πριν από αυτή, ουσιαστικά περιέθαλψαν την ανομία των καταλήψεων. Επέτρεψαν σε ανόμους –μπαχαλάκηδες, αναρχικούς ή και διάφορα γκρουπούσκουλα-  να καταλαμβάνουν ιδιωτική και δημόσια περιουσία κι ούτε γάτα ούτε ζημιά. Ακόμη κι όταν οι εισαγγελείς εξέδωσαν διαταγές εκκένωσης των κτιρίων, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ( και οι πριν αυτήν) δεν τις εφάρμοσαν. Ουσιαστικά, δηλαδή, νομιμοποιήθηκαν παράνομες δράσεις!

@Σήμερα που υπάρχει μια κυβέρνηση κι ο δημοφιλέστερος υπουργός της (συμφώνως με τις δημοσκοπήσεις) που επιχειρούν να επιβάλλουν την τάξη, ο ΣΥΡΙΖΑ βγαίνει στα κεραμίδια. Με θλιβερά ψέματα Τσακαλώτου και Τσίπρα μέσα στη Βουλή. Όπου μεταξύ άλλων υιοθέτησαν ακόμη και παραμυθένιες (όπως αποδείχθηκε) «καταγγελίες» των καταληψιών.

@ Ξέρετε ποιο είναι το πρόβλημα με τον ΣΥΡΙΖΑ και γενικά την Αριστερά; Ότι νομίζουν πως μόνο εκείνοι είναι υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Κι ότι μόνο εκείνοι μπορούν –και καλά- να τα καταγγέλλουν. Κι επιπλέον, με το μίσος που διαθέτουν απέναντι στις ομάδες της τάξης, επιχειρούν συστηματικά να αποδυναμώνουν και να μειώνουν τους μηχανισμούς καταστολής. Κάτι που δεν έκαναν φυσικά όταν ξυλοκοπούνταν διαδηλωτές εναντίον της συμφωνίας των Πρεσπών. Ούτε όταν γίνονταν προληπτικές συλλήψεις πολιτών.

@ Ξέρετε και κάτι άλλο; Όσες φορές έχω ρωτήσει κάποιο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ με ποιον τρόπο πρέπει να συλληφθεί κάποιος που πετάει μολότοφ ή σπάει την περιουσία του κράτους ή κάποιου ιδιώτη, ΔΕΝ έχω λάβει απάντηση. Αν μας απαντήσουν, όλα μπορεί ν’ αλλάξουν στην αντιμετώπιση του προβλήματος από την πλευρά της Αριστεράς…

@ Να πω και κάτι ακόμη:  Εφόσον όπως δήλωσε ρητά ο Χρυσοχοΐδης στο Κουκάκι δεν υπήρξε αστυνομική αυθαιρεσία τότε δυο είναι τα μόνα λογικά ενδεχόμενα: ή λέει ψέματα ο Χρυσοχοιδης ή η δήλωση Αλιβιζάτου ήταν για τα πανηγύρια. Κι επειδή προσωπικά είμαι βέβαιος για το ποια εκδοχή είναι η σωστή είναι προφανές ότι η συγκεκριμένη επιτροπή υπό τον κ. Αλιβιζάτο δεν έχει κανένα απολύτως νόημα ύπαρξης. Τουναντίον πολύ φοβάμαι ότι θα είναι μία μόνιμη πηγή προβλημάτων στο μέλλον.

@ Για σκεφτείτε:  Όταν το κράτος κι η κοινωνία αμύνονται στις μολότοφ και τα εγκληματικά εργαλεία των … επαναστατών, αυτοί τρέχουν  στη μαμά τους και φωνάζουν «βοήθεια»…  Το είδαμε στο Κουκάκι.

@ Νομίζω ότι το μόνο που χρειάζονται αυτοί που οδύρονται για την ….υπερβολική βία της ΕΛΑΣ στους αναρχομπάχαλους στο Κουκάκι είναι μια «προσωπική» επαφή με την Αμερικανική ή και την Ρωσική ή Γερμανική Αστυνομία (αναλόγως των πεποιθήσεων ή των θελήσεων καθενός)  για να δουν πώς λειτουργεί εκεί το σύστημα και πως σπάει ο περιφερόμενος τσαμπουκάς…

@… Ντάξ μωρέ! Δεν χωράγανε τα παιδιά σπίτι κι είπανε να κάνουνε και μια καταληψούλα στο διπλανό… Συμφωνούσε κι η μαμά! Πώς κάνετε έτσι;

@ Στο Κουκάκι τα παλληκάρια έκαναν κατάληψη στο κτίριο δίπλα από το πατρικό τους… Τί θαλπωρή! Κουλουράκια, χορτόπιτα και ελληνικός καφές από τη μανούλα! Πάνω από όλα η οικογένεια σύντροφοι!

@ Αληθεύει ότι η μάνα του καταληψία/επαναστάτη,  κάθε φορά που φόρτωνε μολότοφ στα σακίδια του έλεγε… «ζακέτα να πάρεις»;

@ Όλοι έχουμε μια πόρτα με καρφιά σπίτι μας. Μη τυχόν και μπουκάρει η αστυνομία του φασίστα Μητσοτάκη… Πού είναι το περίεργο ρε μάγκες;

@ Ο μεσιέ Κατρουγκάλ, γνωστός κι ως 12%, μας είπε χθες με το περισπούδαστο ύφος του κυρίου τίποτα, ότι στο εξωτερικό οι καταλήψεις είναι …πολιτισμικό γεγονός!!!!
@ Ιδού λοιπόν το έγραφε η οδηγία που βρέθηκε σε μια από τις τρεις καταλήψεις που εκκενώθηκε προχθές, σε περίπτωση που υπάρξει αστυνομική επέμβαση:

1 Κλείνουμε την πόρτα και τα παράθυρα. Αμπαρώνουμε την πόρτα με ξύλα, σίδερα, τραπέζια κλπ
2 Κλείνουμε τις δύο εσωτερικές πόρτες, παίρνουμε τους πυροσβεστήρες, σωλήνες και ανεβαίνουμε στην ταράτσα
3 Κάνουμε κάλεσμα στις άλλες καταλήψεις για να λάβει δημοσιότητα η προσπάθεια εκκένωσης
4 Στην ταράτσα, χρησιμοποιούμε πέτρες, μπογιά, πυροσβεστήρες στους μπάτσους
5  Δεν πανικοβαλλόμαστε, αντιστεκόμαστε μαζί μέχρι να μας βγάλουν έξω (ή και όχι). Στο μεταξύ, ΦΩΝΑΖΟΥΜΕ με όλη μας τη δύναμη για να ειδοποιήσουμε/ξεσηκώσουμε τη γειτονιά. Καταγράφουμε την εκκένωση σε βίντεο, φωτογραφίες κλπ.».

Προφανώς όλα αυτά είναι στη διαδικασία του πολιτισμικού δρώμενου… Οι άνθρωποι τα λένε και δεν ντρέπονται καν….

@ Μόνο όσοι έχουν παιδιά μπορούν να καυαλάβουν πόσο σημαντικό είναι να βρει το παιδί σου κατάληψη δίπλα στο σπίτι του…

@ Μόνο όσοι έχουν παιδιά σε κατάληψη μπορούν να ονειρεύονται ότι θα τα δουν σαν τον Αλέξη! Αμόρφωτα μεν, πρωθυπουργούς δε….

@ Προσέξτε: Το ένα από τα κτίρια που εκκενώθηκαν από τους καταληψίες ανήκε στον Ευαγγελισμό. Που είχε απαιτήσει την εκκένωσή του. Ε, την επόμενη ημέρα, χθες, ο Ρουβίκωνας (που ο Βούτσης πηγαινοέφερνε με περιπολικά) μπουκάρισε στο νοσοκομείο και στο γραφείο της διοικητού… Τι δεν καταλαβαίνετε; Τι;

@ Πάντως είναι σαφές με όσα είπε στη Βουλή, ότι ο Αλέξης Τσίπρας βιώνει την δεύτερη γραμμή άμυνας του εγκεφάλου στην απώλεια (της εξουσίας), τον θυμό. Και προκαλεί τη μόνιμη γραμμή άμυνας κάθε στοιχειωδώς λογικού ανθρώπου: Το γέλωτα.

Μια εικόνα, χίλιες λέξεις (στη φωτό άνω).