Συγκέντρωση διαμαρτυρίας έγινε σήμερα το απόγευμα από κατοίκους της Αλεξάνδρειας έξω από το δημαρχείο, με αφορμή τα πρόσφατα σοβαρά επεισόδια που προκάλεσε τα ξημερώματα αριθμός μεταναστών.

Ρεπορτάζ: Βασίλης Σιμόπουλος

Η συγκέντρωση εξελίχθηκε σε ειρηνικό κλίμα, με την πλειοψηφία του κόσμου να δηλώνει ότι καθαρά από τύχη δεν υπήρξαν θύματα από την ακραία συμπεριφορά των μεταναστών. Τέλος, πάρθηκε η απόφαση για συνάντηση αύριο Δευτέρα στις 9 το πρωί με τον δήμαρχο Αλεξάνδρειας, ώστε να αποφασιστεί με ποιον τρόπο θα αντιμετωπίσει το πρόβλημα η τοπική κοινωνία.

Δείτε το βίντεο:

Φωτογραφίες:

Πραγματοποιήθηκαν σήμερα (20 Οκτωβρίου 2019) οι εκδηλώσεις για τον εορτασμό της «Ημέρας της Αστυνομίας» και του Προστάτη του Σώματος Μεγαλομάρτυρα Αγίου Αρτεμίου.

Στις έδρες των Διευθύνσεων Αστυνομίας Ημαθίας, Κιλκίς, Πέλλας, Πιερίας, Σερρών και Χαλκιδικής, τελέστηκε σήμερα το πρωί δοξολογία σε Ιερούς Ναούς, στις οποίες παραβρέθηκαν εκπρόσωποι των Θρησκευτικών, Πολιτικών, Δικαστικών και Στρατιωτικών Αρχών, εκπρόσωποι των φορέων της τοπικής αυτοδιοίκησης, εκπρόσωποι των ενώσεων αποστράτων, συνδικαλιστικοί φορείς, καθώς και εκπρόσωποι των Μ.Μ.Ε.

Παράλληλα αναγνώστηκε η Ημερήσια Διαταγή του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας Αντιστρατήγου Μιχαήλ Καραμαλάκη.

Στο πλαίσιο του εορτασμού, με πρωτοβουλία του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας, πραγματοποιήθηκε το προηγούμενο διάστημα πανελλαδική εθελοντική αιμοδοσία του προσωπικού της Ελληνικής Αστυνομίας, για την ενίσχυση της τράπεζας αίματος της αστυνομίας και παιδιών που πάσχουν από μεσογειακή αναιμία.

Στο Παρίσι λειτούργησε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Μελιτηνής κ. Μάξιμος, στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίου Στεφάνου του Πρωτομάρτυρος,

συμπαραστατούμενος από τον Πρωτοπρεσβύτερο π. Παναγιώτη Ξενιτέλη και τον Διάκονο π. Anton Gelyasov.

Στο κήρυγμά του ο Επίσκοπος Μελιτηνής αναφέρθηκε στην πλεονεξία των ανθρώπων στηριζόμενος στην Ευαγγελική περικοπή της ημέρας: «η λεγεώνα των δαιμόνων είχε κατακυριεύσει ολόκληρη την πόλη των Γαδαρηνών, όχι μόνον τον δαιμονισμένο που θεράπευσε ο Ιησούς. Η πλεονεξία και το πάθος για κέρδος και χρήματα τύφλωσε πνευματικά όλους τους κατοίκους και βιάστηκαν να εκδιώξουν τον Χριστό ώστε να μην επέλθει περαιτέρω οικονομική ζημιά στα ταμεία τους. Σκότος απλώθηκε μέσα τους και σκέπασε τα όμματα της ψυχής τους. Αυτή η τακτική του διαβόλου είναι διαχρονική και πάντοτε επιτυχημένη.

Να αγρυπνούμε λοιπόν και να αποφεύγουμε τις πονηρές του παγίδες. Να μην απατόμαστε από τα επιφανειακά και να μην βγάζουμε γρήγορα συμπεράσματα. Ο διάβολος για να μας ρίξει στα δίκτυα του χρησιμοποιεί μέσα όπως η ραθυμία, ο φόβος, η ανασφάλεια, ενώ στη σύγχρονη εποχή εφαρμόζει ακόμα και παραπληροφόρηση και προπαγάνδα. Ειδικά η ηλεκτρονική προπαγάνδα είναι ένα νέο όπλο του σατανά που στοχεύει στη διάλυση της ενότητας της Εκκλησίας. Αυτοί που χρησιμοποιούν τέτοιες διαβολικές μεθόδους θα ανταμειφθούν απλόχερα από τον κύριό τους, αφού αιωνίως θα βρίσκονται στις αγκάλες του διαβόλου και θα απολαμβάνουν αυτό για το οποίο εργάστηκαν στη ζωή τους. Αυτός που κοπιάζει για το καλό και είναι καλοπροαίρετος απολαμβάνει τους αντίστοιχους καρπού από τον Θεό, αυτός που εργάζεται πονηρά και δόλια, για πάντα θα πέφτει θύμα του σατανά και θα χαθεί στο σκοτάδι».

Για τη μάχη στο Πλατύ της 20 Οκτ. 1912 Ο Σπ. Μελάς έγραψε:

«[…] Υπάρχουν μπροστά στο Πλατύ δύο γεφύρια του ποταμού Λουδία – Καρά Ασμάκ, όπως τον λέγανε  οι Τούρκοι- το ένα σιδηροδρομικό, σιδερένιο μάκρος εκατόν ογδόντα μέτρα, και σε κάμποση απόσταση άλλο ξύλινο, που περνάει ο δημόσιος  δρόμος. Αυτά τα γεφύρια  τα είχε πιάσει ο εχθρός με δύναμη ως εφτά χιλιάδες.

Ο αγώνας άρχισε τότε δυνατός. Κάτω από τις πρώτες πετυχημένες βολές του πυρoβo­λικού μας, τα δυο τάγματα και οι αντάρτες αναπτύχτηκαν και ζύ­γωναν τις τούρκικες θέσεις. Στη φω­τιά τους, όμως, απάντησαν αμέσως τα εχθρικά πολυβόλα, και, για πολύ ώρα σχεδόν, μονομαχούσαν οι καταστρεπτικές αυτές μη­χανές, ώσπου η νίκη έκλινε, τέλος, προς το μέρος των δικών μας. Οι Τούρκοι λυγίζουν, αρχίζουν να φεύγουν, το πυροβολικό τούς θε­ρίζει.

Η σιω­πή των πολυβόλων εμπνέει θάρρος στους Τούρκους, που επιχειρούν έφοδο για να ξαναπάρουν το γεφύρι και σύγχρονα το πυροβολικό τους, από τη νέα θέση που είχε αποτραβηχτεί χτυ­πάει µ’ εκρηκτικές οβίδες το χωριό Πλατύ, που σε λίγο αρχίζει να καίγεται.

Ο αγώνας στο γεφύρι, που στην άλλη άκρη του έχουνε φτά­σει µερικοί τολµηροί νιζάµηδες, αποκορυφώνεται, το νερό βρά­ζει, χοχλάζει από τις πυκνές βολίδες από τους οχτώ πολυβολη­τές µας οι τρεις σωριάζονται κάτω, κίνδυνος υπάρχει να επικρατήσει ο εχθρός. Την κρίσιµη εκείνη στιγµή, οι δυο σκοπευτές των πολυβόλων, µπρος στον κίνδυνο να χάσουν το γεφύρι, αψηφούν τις σφαίρες που πέφτουν χαλάζι, σέρνονται µε χέρια και πόδια ως το ποτάµι, παίρνουν νερό, δροσίζουν τα πο­λυβόλα και µε µια ταινία των διακοσίων πενήντα φυσεκιών ξυ­ραφίζουν βολή µε βολή την αντικρυνή όχθη, ενώ τον ίδιο καιρό τα ευζωνάκια ορµούν µε αλαλαγµούς µαζί µε τα τάγµατα του Καραγιαννόπουλου.

Οι Τούρκοι αποδεκατίζονται τώρα, πετούν και αφήνουν τα πάντα. πολλοί και τα όπλα τους. Το πυροβολικό της µεραρ­χίας ξεπροβοδίζει πολύ άσχηµα µε βολή προοδευτική τους εχθρούς που φεύγουν, το πεζικό τους παίρνει κατά πόδι, περνώ­ντας το γεφύρι. Το κυνηγητό δεν έπαψε παρά µονάχα σαν νύχτωσε και η µεραρχία είχε φτάσει έντεκα χιλιόµετρα µπροστά, στο χωριό Κιρτζιλάρ [Άδενδρο], µαζεύοντας στο δρόµο ντουφέκια, φυσέκια, οβίδες, σκηνές και άλλα λάφυρα […]». ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΟΣΧΟΠΟΥΛΟΣ 20/10/2019 / mosio@otenet.gr