Γ΄ ΕΠΣΗ – 1ος όμιλος (10η αγων.):
Κύριε Πρόεδρε, Μακαριώτατε, κυρίες και κύριοι,
«Είμαστε όλοι Έλληνες. Οι νόμοι και η λογοτεχνία μας, η θρησκεία και οι τέχνες μας -όλα έχουν τις ρίζες τους στην Ελλάδα. Και ο σύγχρονος Έλληνας κληρονόμησε από τους προγόνους ευαισθησία, ταχύτητα αντίληψης, ενθουσιασμό και θάρρος».
Είναι γραμμές από τον πρόλογο του ποιήματος «Ελλάς» του μεγάλου Άγγλου ποιητή Percy Shelley που εκδόθηκε το 1822 και τα έσοδά του δόθηκαν για την Επανάσταση. Λόγια που αποδεικνύονται προφητικά.
Γιατί οι σύγχρονοι Έλληνες πράγματι αξιοποιήσαμε τα χαρακτηριστικά που περιγράφουν. Και πετύχαμε να χτίσουμε ένα ισχυρό, δημοκρατικό κράτος. Που συνδυάζει την ατομική ελευθερία και δράση με τη διαρκή προσπάθεια για κοινωνική δικαιοσύνη.
Ο Shelley πέθανε την ίδια χρονιά που κυκλοφόρησε το ποίημά του, το 1822. Δεν πρόλαβε να δει τη νίκη του Αγώνα, θαύμασε όμως το μεγαλείο του που μένει ζωντανό εδώ και 200 χρόνια, όχι ως στοιχείο μουσειακό, αλλά ως γόνιμο καύσιμο στη διαδρομή του Έθνους.
Ακριβώς γι’ αυτό υποδεχόμαστε την επέτειο των δύο αιώνων ως μία εξέλιξη διαρκείας. Γιατί το 1821 είναι μια στιγμή ρήξης και ταυτόχρονα είναι μια στιγμή ιδρυτική: Σε μία Ευρώπη της Ιεράς Συμμαχίας ξεσπά κι επικρατεί τελικά ένα εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα. Και εννέα χρόνια μετά, αποκτά δομές και συγκροτείται σε κράτος.
Τα 200 χρόνια, λοιπόν, της Ελληνικής Επανάστασης αξίζει να τα προσεγγίσουμε με πολλούς τρόπους, στο δυνατό φως της ιστορικής εμπειρίας, υπό το σοφό πρίσμα των διδαγμάτων της. Αλλά και με πυξίδα τη θετική προβολή για το μέλλον.
Πρόκειται, με άλλα λόγια, για μία σημαντική στιγμή, μία σημαντική ευκαιρία τολμηρού απολογισμού αλλά και ζωογόνου περίσκεψης. Αναστοχασμού και σίγουρα εθνικής αυτογνωσίας. Πρόκειται, θα έλεγα, για μία επαναγνωριμία με τον συλλογικό μας εαυτό που θα προσφέρει μια σημαντική ευκαιρία στην πατρίδα μας. Να ανασυνταχθεί εσωτερικά αλλά και να επανασυστηθεί, με μια σύγχρονη ταυτότητά, στην Ευρώπη και στον κόσμο.
Αυτοί οι δύο αιώνες που μεσολάβησαν αποτελούν βήματα που, εξάλλου, βάδισε όλος ο πολιτισμένος κόσμος. Και αφορούν κάθε πολίτη που αναγνωρίζει και ακολουθεί αυτό το υπόγειο και συχνά δυσδιάκριτο νήμα, το οποίο συνδέει τη Δημοκρατία της αρχαίας Ελλάδας με τον πόθο για Ελευθερία του 19ου αιώνα. Και έπειτα γεφυρώνει τις διεκδικήσεις του 20ού αιώνα με τις προκλήσεις του 21ου αιώνα. Γιατί το νόημα του 1821 είναι διαρκές και οικουμενικό.
Αυτό το νόημα διατρέχει ήδη τους δύο αιώνες ελεύθερου βίου των Ελλήνων. Διαποτίζοντας τις πολιτικές κατακτήσεις του έθνους και την μακρά, άλλοτε επώδυνη και πάντοτε συναρπαστική συγκρότησή του σε κράτος.
Ένα κράτος που -δεν πρέπει να ξεχνάμε- υπήρξε πρωτοπόρο σε κάθε στροφή της πολυκύμαντης ιστορίας του. Όταν στην Ευρώπη, ακόμα, κυριαρχούσαν οι δυναστείες, οι Εθνοσυνελεύσεις της Επανάστασης καταρτίζουν, ήδη, φιλελεύθερα συντάγματα.
Όταν ξεσηκώνονται για Δημοκρατία και Ισότητα οι λαοί της Ευρώπης, το 1848, η καθολική ψηφοφορία μετρά ήδη τέσσερα χρόνια ζωής σε αυτήν τη μικρή χώρα στην άκρη της Ευρώπης. Και όταν στη Γαλλία του 1870 πασχίζουν να στήσουν την Δημοκρατία, στην Ελλάδα ο βασιλιάς αποδέχεται την Αρχή της Δεδηλωμένης.
Αυτή η πολιτικά πρωτοπόρα Ελλάδα κατόρθωσε σε ένα άλλο επίπεδο να προσαρτήσει, πάντα με τις κατάλληλες συμμαχίες, νέες επαρχίες στην επικράτεια. Να ενσωματώσει όλους σχεδόν τους Έλληνες στον εθνικό κορμό. Πλήρωσε, βέβαια, ένα υψηλό τίμημα, με την απώλεια ιστορικών εστιών του Ελληνισμού. Χωρίς να λείψουν και οι μαύρες σελίδες: Οι δικτατορίες, οι διχασμοί και κυρίως οι εμφύλιες διαμάχες.
Στους αιώνες που πέρασαν γευτήκαμε εθνικούς θριάμβους και δοκιμαστήκαμε μέσα από σκληρές αποτυχίες. Προοδεύσαμε, όμως, και μέσα από τον πόλεμο και -κυρίως- μέσα από την ειρήνη.
Με οδηγό τη φιλοπατρία των αγωνιστών, με αγώνα σκληρό, μετατρέψαμε μια μικρή οθωμανική επαρχία σε ένα κράτος-πρότυπο της Βαλκανικής. Και οργανώσαμε μία κοινωνία δεκτική σε κάθε καινοτομία και έτοιμη για κάθε νέo στοίχημα.
Οι παππούδες μας πέτυχαν την εθνική ολοκλήρωση σε ένα ομοιογενές εθνικό κράτος. Οι πατεράδες μας ολοκλήρωσαν τον μετασχηματισμό της οικονομίας, βγάζοντας τη χώρα από τη φτώχεια. Η δική μας γενιά αντιμετώπισε, με τη σειρά της, μια πρωτοφανή οικονομική κρίση και τις κοινωνικές της συνέπειες. Και έχει το χρέος, πια, να φέρει τη χώρα σε κοινό βηματισμό με τις νέες γεωπολιτικές προκλήσεις. Ώστε να παραδώσει στα παιδιά μας, μια νέα, μια καλύτερη, Ελλάδα.
Αυτό το πνεύμα διέπει και την παρούσα πρωτοβουλία. Να αναδείξει την εθνική μας επιτυχία μέσα από μία πολυτάραχη αλλά, ταυτόχρονα, ελκυστική διαδρομή δύο αιώνων. Με τον σεβασμό που αρμόζει στην κληρονομιά μας και με το δέος που ταιριάζει σε εκείνους που την οικοδόμησαν.
Δεν νομίζω ότι μπορεί να υπάρξει καλύτερη τιμή στο 1821 από την ανάδειξη της τελικής δικαίωσης του αγώνα: Της δημιουργίας ενός σύγχρονου, συμπαγούς και δημοκρατικού εθνικού κράτους.
Κυρίες και κύριοι,
Καλούμαστε, ως κυβέρνηση αλλά και ως πολίτες, να απαντήσουμε με επιτυχία στην πολλαπλή επιταγή που συνδέεται με τον εορτασμό της εθνικής μας παλιγγενεσίας.
Να αρθούμε στο ύψος των περιστάσεων, να ικανοποιήσουμε τα νέα ζητούμενα: Την υποχρέωση καλλιέργειας της ιστορικής αυτογνωσίας και της εθνικής μνήμης. Και τη συστηματική πλέξη της κοινωνικής ενότητας με την κριτική γνώση. Όπως, βέβαια, και του ανοίγματος των ελληνικών οριζόντων στο σύγχρονο κόσμο, με τη σταθερή ψυχική θωράκιση της εθνικής κοινότητας.
Όλα αυτά προϋποθέτουν την ενεργό συμμετοχή όλων. Σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν μονοσήμαντη κρατική αρμοδιότητα. Γι’ αυτό -αγαπητέ κ. Μάνο- η κυβέρνηση στέκεται αρωγός στην Πρωτοβουλία 1821-2021. Έχουμε μεγάλη εμπιστοσύνη στο κύρος, στον ζήλο όλων των εμπλεκόμενων φορέων, των 14 Ιδρυμάτων που συγκροτούν αυτή τη σημαντική πρωτοβουλία. Καθώς τα 200 χρόνια από τον ξεσηκωμό δικαιωματικά αποτελούν υπόθεση ολόκληρης της κοινωνίας, όλων των πολιτών.
Για να γίνει αυτή η επέτειος μία μεγάλη γιορτή. Μία ευκαιρία για αναστοχασμό, για αποτίμηση των δύο αιώνων του ελεύθερου βίου μας. Αλλά και μία ευκαιρία να δείξουμε στους φίλους μας στον κόσμο το νέο πρόσωπο της ρωμαλέας, της ζωντανής Ελλάδας.
Αυτό το πνεύμα αντανακλάται και στη συγκρότηση της Εθνικής Επιτροπής για τον εορτασμό των 200 χρόνων από την Επανάσταση. Η πρόεδρός της διαθέτει αξιοζήλευτη εμπειρία στο σχεδιασμό και στην υλοποίηση πρωτοβουλιών μεγάλου βεληνεκούς.
Και τα μέλη της, άνθρωποι με ξεχωριστή πορεία στον ακαδημαϊκό, στον επιστημονικό, στον επιχειρηματικό χώρο, αλλά και προερχόμενοι από όλα τα δυναμικά κομμάτια της ελληνικής της κοινωνίας, θα εισφέρουν τη δική τους πολύτιμη ματιά και πείρα.
Πολλοί, μάλιστα, εμπλέκονται ενεργά στις 120 δράσεις που θα ξεδιπλωθούν σε ορίζοντα τριετίας από την Πρωτοβουλία 1821-2021, για τις οποίες θα ακούσουμε πολλά περισσότερα σε λίγο. Και πάλι λοιπόν ένα μεγάλο, ένα θερμό ευχαριστώ στον Γιάννη Μάνο για την ιδέα του να φέρει στο ίδιο τραπέζι τα 14 ιδρύματα που συμμετέχουν στην Πρωτοβουλία. Βεβαίως χαιρετίζω τον ενθουσιασμό που επέδειξαν για να καταρτίσουν, τελικά, ένα αληθινό καλειδοσκόπιο εκδηλώσεων που εκτείνονται στον πολιτισμό, στην τέχνη, στα γράμματα και στην επιστήμη.
Πρέπει να τονίσω στο σημείο αυτό ότι αποστολή της κυβέρνησης είναι να πλαισιώνει, να στηρίζει τις δημιουργικές δυνάμεις και τα οράματά τους. Όχι να χειραγωγεί πατερναλιστικά ή να υπαγορεύει επιτακτικά. Η κυβέρνηση δημιουργεί, με άλλα λόγια, μια ομπρέλα, το πλαίσιο, που θα αγκαλιάσει κάθε γόνιμη πρωτοβουλία και θα της δώσει τον ζωτικό χώρο για να καρποφορήσει.
Να θυμίσω, σαν μια τελευταία αναδρομή στους δύο αιώνες της ελεύθερης ζωής των Ελλήνων, ότι η πατρίδα μας πρόκοψε και προόδευσε όταν οι θεσμοί και οι πολίτες, το κράτος και η κοινωνία, βρέθηκαν σε μία δημιουργική όσμωση.
Και αυτό το σημαντικό βήμα κάνουμε σήμερα. Καλωσορίζουμε την Πρωτοβουλία 1821-2021, πεπεισμένοι ότι θα συμβάλλει καίρια στις δράσεις που ήδη προγραμματίζονται από την Εθνική Επιτροπή Ελλάδα 2021. Μία θεσμική υποχρέωση της Πολιτείας, που προχωράμε στη υλοποίησή της όσο το δυνατόν ταχύτερα.
Η ανάδειξη πτυχών της Εθνικής Παλιγγενεσίας -αλλά και της μετέπειτα ιστορίας μας- μπορεί και επιβάλλεται να προέλθει από διαφορετικούς φορείς. Σε σύμπλευση και συναντίληψη με τις προγραμματικές κατευθύνσεις που ήδη έχουν τεθεί και σε εναρμόνιση με έναν εθνικό προγραμματισμό. Ώστε να ενθαρρυνθεί, γιατί όχι, μια «δημιουργική άμιλλα», ένας γόνιμος ανταγωνισμός από τον οποίο μόνο οφέλη μπορούμε να προσδοκούμε.
Είμαι βέβαιος ότι με τη συμπαράσταση, με την υποστήριξη όλων μας, αυτό το συνολικό έργο θα αποδειχθεί εξαιρετικά παραγωγικό. Όλες οι δράσεις, μικρές, μεγάλες, θα οδηγήσουν στο κοινό ζητούμενο: Μια επέτειος από το ένδοξο παρελθόν να γίνει αφετηρία ενός αισιόδοξου μέλλοντος. Και όπως έγραψε ο ποιητής, πάντα με ευαισθησία, με ενθουσιασμό και με θάρρος.
Και πάλι συγχαρητήρια, σας ευχαριστώ πολύ.

Η συνταγή δική σας…
ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΩΡΓΙΑ ΠΕΡΡΑΚΗ, ΤΗΣ ΑΡΤΟΠΟΙΙΑΣ Κ. ΠΕΡΡΑΚΗΣ- CRETAN BAKERY, ΦΟΥΡΝΕ ΧΑΝΙΩΝ
ΥΛΙΚΑ
2 ποτήρια νερού ελαιόλαδο
2 ποτήρια νερού ζάχαρη κρυσταλλική
Μισό ποτήρι λεμόνι
1 ποτήρι φυσικό χυμό πορτοκαλιού
Ξύσμα από ένα μεσαίο πορτοκάλι ακέρωτο
Μισό ποτήρι αλουσιά (νερό βραστό με 1/3 κ.γ. στάχτη από ξύλο )
Μισό κιλό αλεύρι μαλακό 70% για όλες τις χρήσεις
1 κ. γ. μπέκιν πάουντερ
2 κ. γ. σόδα
ΓΙΑ ΠΑΣΠΑΛΙΣΜΑ
Σουσάμι
Ελάχιστη καστανή ζάχαρη
ΤΡΟΠΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ
Στο ποτήρι με το χυμό πορτοκαλιού διαλύουμε την σόδα.
Σε ένα μεγάλο μπολ βάζουμε το ελαιόλαδο με την ζάχαρη και τα χτυπάμε στο μίξερ μέχρι να διαλυθεί η ζάχαρη.
Προσθέτουμε την αλουσιά, το χυμό λεμονιού, το χυμό πορτοκαλιού και το ξύσμα και τα χτυπάμε μέχρι να γίνει ένα ομοιογενές μίγμα.
Κοσκινίζουμε το αλεύρι και προσθέτουμε το μπέικιν πάουντερ.
Προσθέτουμε αργά αργά το αλεύρι και ζυμώνουμε δυνατά με τα χέρια μας μέχρι να πετύχουμε μια μαλακή ζύμη.
Αφήνουμε λίγο να ξεκουραστεί η ζύμη και να «βγουν» τα αρώματα.
Με την ζύμη μας δημιουργούμε μπαστουνάκια
Παράλληλα βάζουμε σε ταψί το σουσάμι και καστανή ζάχαρη στους 140 βαθμούς για 10 λεπτά έτσι το σουσάμι μας θα χρυσίσει.
Πασπαλίζουμε τα μπαστουνάκια και τα βάζουμε σε ταψί με αντικολλητικό χαρτί με κοφτερό μαχαίρι τα χαράζουμε. Ψήνουμε σε καλά προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για 20 λεπτά.
Αφήνουμε να κρυώσουν και κόβουμε λοξά τα μπαστουνάκια για να κάνουμε τα παξιμαδάκια μας.
Μόλις κρυώσουν τα βάζουμε σε ταψί με αντικολλητικό χαρτί και τα «παξιμαδίζουμε» στους 140 βαθμούς για 10 λεπτά.
Τα αρώματα πορτοκαλιού θα «πλημμυρίσουν» το σπίτι.
Όπως προέκυψε από την ετήσια έρευνα για τη χρήση της τεχνολογίας από τους νέους με τίτλο Childwise, τα παιδιά αποκτούν κινητό σε μικρότερη ηλικία με τα περισσότερα να έχουν το δικό τους κινητό μέχρι τα επτά τους χρόνια.
Ο μέσος όρος που περνούν με το κινητό τα παιδιά και oi έφηβοι ηλικίας 7-16 ετών είναι τρεις ώρες και 20 λεπτά καθημερινά.
Ο ερευνητής Σάιμον Λέγκετ λέει ότι τα κινητά μπορούν να “κυριαρχήσουν στις ζωές των παιδιών”.
Όταν τα παιδιά έχουν πάντα τόσο άμεση πρόσβαση στα κινητά, εξηγεί ο ίδιος, είναι δύσκολο για τους γονείς να θέτουν όρια στη χρήση που κάνουν τα παιδιά τους.
Η έρευνα, η οποία βασίστηκε σε συνεντεύξεις με 2.200 παιδιά στο Ηνωμένο Βασίλειο ηλικίας 5 με 16 ετών, δείχνει τον κεντρικό ρόλο που διαδραματίζουν τα κινητά τηλέφωνα στις ζωές των νέων.
Το 57% των ερωτηθέντων παιδιών έχουν πάντα το κινητό δίπλα στο κρεβάτι τους, ενώ το 44% αισθάνονται “άβολα” αν βρεθούν κάποια στιγμή χωρίς σήμα.
Το 42% απάντησαν ότι έχουν πάντα μαζί τους το κινητό τους και ότι δεν το απενεργοποιούν ποτέ.
Παρότι τα παιδιά αποκτούν κατά μέσον όρο κινητό σε μικρότερη ηλικία, τα 11 χρόνια, δηλαδή η ηλικία που τα παιδιά ξεκινούν το Γυμνάσιο, παραμένει εκείνη κατά την οποία η κατοχή κινητού είναι “σχεδόν παγκόσμια”.
Για το 70% των παιδιών και πλέον τα κινητά τους είναι συνδεδεμένα με το Ίντερνετ.
Είτε τα χρησιμοποιούν για να συνομιλούν, να βλέπουν βίντεο με ψυχαγωγικό περιεχόμενο ή να αναζητούν πληροφορίες, τα κινητά είναι η κύρια είσοδος των νέων στο Διαδίκτυο.
Χρησιμοποιούνται μάλιστα πολύ ευρύτερα, σε σχέση με το ραδιόφωνο, για να ακούσει ένα παιδί ή ένας έφηβος μουσική.
Η έρευνα δείχνει ένα μιντιακό τοπίο όπου κυριαρχούν οι ψηφιακές υπηρεσίες και οι υπηρεσίες on-demand.
Το YouTube παραμένει κυρίαρχο καθώς χρησιμοποιείται από το 61% των παιδιών καθημερινά και κυρίως από το κινητό.
Για τη συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα είναι η δημοφιλέστερη εφαρμογή και ιστοσελίδα και χρησιμοποιείται για να βλέπουν βίντεο και κυρίως “αστεία”, να ακούνε μουσική, να παρακολουθούν μάθημα για το “πώς να κάνεις κάτι” ή να παρακολουθούν κάποια εκπομπή.
Ακολουθούν το Snapchat, το Instagram και το ανερχόμενο Tik Tok, ενώ το WhatsApp συγκαταλέγεται επίσης στα δημοφιλή.
Μια ένδειξη της ταχύτατης αλλαγής του τοπίου είναι ότι το Facebook δεν συγκαταλέγεται καν στην πρώτη δεκάδα.
Σε ό,τι αφορά την παρακολούθηση εκπομπών ή ταινιών, το YouTube παραμένει η δημοφιλέστερη υπηρεσία και ακολουθεί το Netflix.
Αυτή η νεότερη γενιά, όπως σχολιάζει το BBC, είναι σαφώς περισσότερο προσανατολισμένη σε διαδικτυακές μορφές καθώς μόνο ένα στα πέντε παιδιά απάντησε ότι παρακολουθεί προγράμματα ως επί το πλείστον στην τηλεόραση.
Η σειρά τρόμου “Stranger Things” είναι η δημοφιλέστερη σε όλα τα δίκτυα, μαζί με “Τα Φιλαράκια” και τον “Μπομπ Σφουγγαράκη”.
ΑΠΕ-ΜΠΕ

Αντίπαλο δέος η αρνητικότητα. Η μιζέρια, η άρνηση, η πεποίθηση πως τα πράγματα θα πάνε άσχημα, τίποτα καλό δεν πρόκειται να συμβεί, κανείς δεν πρόκειται να μας βοηθήσει. Η κλασσική διαμάχη ανάμεσα στο καλό και το κακό. Η διαμάχη του ναι, του μπορώ, του αγαπώ, με αυτή του όχι, του δεν μπορώ, του μισώ… Έχετε αναρωτηθεί πως θα ήταν η ζωή μας αν δεν υπήρχε η αισιοδοξία, το χαμόγελο, η αγάπη, η στοργή, η ελπίδα;
Ας μην απαντήσουμε σε αυτή τη ρητορική ερώτηση και ας μιλήσουμε για το νόημα της ευτυχίας, της ελευθερίας και της αγάπης:
Ευτυχία: Σε αυτή στοχεύουμε όλοι μας… ένα υπέρτατο αγαθό. Αν την νιώθουμε τότε θέλουμε να την αξιοποιήσουμε , να την απολαύσουμε, να ζήσουμε κάθε της στιγμή αλλιώς την επιζητούμε, προσπαθούμε για να την επιτύχουμε. Ποσό συχνά ευχόμαστε «Να είσαι πάντα ευτυχισμένος»… Η ευτυχία τα περικλείει όλα… περικλείει υγεία, επαγγελματική επιτυχία, οικογενειακή γαλήνη.
Ελευθερία: Πολλή σημαντική η ύπαρξη της. Για την ύπαρξη της ελευθερίας, ο κόσμος έχει φτάσει και στον πόλεμο. Είναι πολύ σημαντικό να νιώθεις αλλά και να είσαι ελεύθερος στην έκφραση σου, στις μετακινήσεις σου, μέσα στην οικογένεια σου… μέσα στη σχέση σου. Να έχεις την ελευθερία να εκφράσεις την άποψη σου, να απομονωθείς σε ένα μέρος για να ανασυγκροτήσεις τις σκέψεις σου.
Αγάπη: Ο Απόστολος Παύλος είχε γράψει στο 13ο Κεφάλαιο προς Κορινθίους Α’ Επιστολή τον «Ύμνο της Αγάπης». Περιγράφει την αγάπη ως την σημαντικότερη και ανώτερη από όλες τις υπόλοιπες αρετές. Τονίζει πως η αγάπη είναι το αποτέλεσμα μιας πράξης που έγινε με γνώμονα την καλοσύνη και την ευτυχία. Η αγάπη ως αρετή είναι ανώτερη και αιώνια. Τα χαρακτηριστικά της είναι πως δεν ζηλεύει, δεν αυθαδιάζει, δεν διαλογίζεται με το κακό, δεν χαίρεται με την αδικία, χαίρεται με την αλήθεια, ανέχεται, ελπίζει και υπομένει.
Εμείς είμαστε οι δημιουργοί της ζωής μας, ας χρησιμοποιήσουμε τα «χαρούμενα» χρώματα της παλέτας… αγάπη, ευτυχία, δημιουργία, σεβασμός, ελευθερία, εμπιστοσύνη και ας αφήσουμε τα μουντά χρώματα του θύμου, της ζήλιας, της αμφισβήτησης, του μίσους στην άκρη. Δημιουργήστε μία ευχάριστη εικόνα για τον εαυτό και τους γύρω σας.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Τόμας Χόλαντ του Πανεπιστημίου Ρας του Σικάγο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Neurology” της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας, μελέτησαν 921 ανθρώπους με μέση ηλικία 81 ετών, που δεν είχαν Αλτσχάιμερ στην αρχή της μελέτης και οι οποίοι στη συνέχεια επί μια εξαετία υποβάλλονταν σε ετήσια τεστ για άνοια.
Διαπιστώθηκε ότι όσοι έκαναν τη μεγαλύτερη κατανάλωση φλαβονολών στην διατροφή τους (15,3 μιλιγκράμ κατά μέσο όρο κάθε μέρα), είχαν σχεδόν τη μισή (48% μικρότερη) πιθανότητα να διαγνωσθούν με Αλτσχάιμερ, σε σχέση με εκείνους που προσλάμβαναν τη μικρότερη ποσότητα φλαβονολών (5,3 μιλιγκράμ τη μέρα). Ειδικότερα, η κατανάλωση τριών φλιτζανιών τσαγιού τη μέρα συνδέεται με μείωση του κινδύνου κατά το ένα τρίτο περίπου.
«Χρειάζεται περισσότερη έρευνα για να επιβεβαιώσει αυτά τα αποτελέσματα, αλλά τα ευρήματα είναι ενθαρρυντικά. Η κατανάλωση περισσότερων φρούτων και λαχανικών, καθώς και τσαγιού, μπορεί να είναι ένας σχετικά φθηνός και εύκολος τρόπος για τους ανθρώπους να αποτρέψουν την άνοια λόγω Αλτσχάιμερ. Καθώς ο πληθυσμός των ηλικιωμένων αυξάνει στον κόσμο, καθώς και ο αριθμός των ανθρώπων με Αλτσχάιμερ, οποιοσδήποτε τρόπος να καθυστερήσει η νόσος έστω και για λίγα χρόνια, μπορεί να έχει τεράστιο όφελος για τη δημόσια υγεία», δήλωσε ο δρ Χόλαντ.
Οι φλαβονόλες είναι ένας τύπος φλαβονοειδών, φυτοχημικών ουσιών με αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, που υπάρχουν στις χρωστικές ουσίες των φυτών. Τα αχλάδια, το ελαιόλαδο, τα όσπρια, το σπανάκι, το μπρόκολο, τα πορτοκάλια, τα μήλα, οι ντομάτες, το τσάι και το κρασί περιέχουν πολλές φλαβονόλες.
Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:
https://n.neurology.org/content/early/2020/01/29/WNL.0000000000008981
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Όπως επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΔΑ, Μάριος Τσάκας, το πρόγραμμα ανάπτυξης των δικτύων, συνολικού ύψους 250 εκατ. ευρώ είναι εμπροσθοβαρές, καθώς είναι ενδεικτικό ότι τα επόμενα δύο χρόνια, οι πελάτες φυσικού αερίου ανά την Ελλάδα που θα συνδεθούν στα νέα δίκτυα, αντιστοιχούν στους μισούς περίπου καταναλωτές φυσικού αερίου στην περιοχή της Αττικής, όπου τα δίκτυα αναπτύσσονται για περισσότερο από 20 χρόνια.
Το φυσικό αέριο θα μεταφέρεται, ανάλογα με την περίπτωση, μέσω αγωγού (από το υφιστάμενο δίκτυο του ΔΕΣΦΑ ή από τον αγωγό ΤΑΡ που προβλέπεται να τεθεί εφέτος σε λειτουργία), με βυτιοφόρα σε συμπιεσμένη (CNG) ή υγροποιημένη (LNG) μορφή. Αναλυτικά ο προγραμματισμός για την επέκταση των δικτύων φυσικού αερίου έχει ως εξής:
– Η πρώτη φάση που είχε ανακοινωθεί από πέρυσι, αλλά οι εργασίες δεν προχώρησαν λόγω ελλείψεων/καθυστερήσεων στις αδειοδοτήσεις, περιλαμβάνει 18 πόλεις στις περιφέρειες Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης (Αλεξανδρούπολη, Δράμα, Καβάλα, Κομοτηνή, Ξάνθη και Ορεστιάδα), Κεντρικής Μακεδονίας (Αλεξάνδρεια, Βέροια, Γιαννιτσά, Κατερίνη, Κιλκίς και Σέρρες) και Στερεάς Ελλάδας (Άμφισσα, Θήβα, Καρπενήσι, Λαμία, Λειβαδιά και Χαλκίδα). Οι διαγωνισμοί για την ανάθεση των εργασιών κατασκευής των δικτύων είναι σε εξέλιξη και αναμένεται να κατακυρωθούν το Σεπτέμβριο, οπότε και θα ξεκινήσουν τα έργα. Στο μεταξύ, όπως επισημαίνει ο κ. Τσάκας, οι ενδιαφερόμενοι καταναλωτές θα μπορούν να υποβάλουν αιτήσεις για σύνδεση με το δίκτυο φυσικού αερίου και σε ηλεκτρονική πλατφόρμα της ΔΕΔΑ που αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία τον Απρίλιο.
– Η δεύτερη φάση επέκτασης των δικτύων περιλαμβάνει τις εξής περιοχές:
Στη Δυτική Μακεδονία: Καστοριά, Άργος Ορεστικό, Μανιάκι, Γρεβενά, Φλώρινα, Πτολεμαΐδα, Αμύνταιο, Κοζάνη. Στις τρεις τελευταίες πόλεις, που καλύπτονται σήμερα με τηλεθέρμανση από τις λιγνιτικές μονάδες της ΔΕΗ, η επέκταση των δικτύων θα επιτρέψει την διατήρηση της τηλεθέρμανσης με συνέχιση της χρήσης του υπάρχοντος δικτύου το οποίο θα τροφοδοτείται πλέον με ζεστό νερό από καύση φυσικού αερίου αντί για λιγνίτη. Για το σκοπό αυτό εξετάζεται η διεκδίκηση ενισχύσεων και από το «Ταμείο Δίκαιης Μετάβασης» της ΕΕ που θα χρηματοδοτήσει επενδύσεις στις περιοχές της Ένωσης που πλήττονται από την απολιγνιτοποίηση.
Στη Δυτική Ελλάδα: Πάτρα, Αγρίνιο και Πύργος όπου το αέριο θα μεταφέρεται σε υγροποιημένο μορφή με βυτιοφόρα. Στην Ήπειρο Ιωάννινα, Άρτα, Ηγουμενίτσα, Πρέβεζα. Στην Πελοπόννησο Τρίπολη, Μεγαλόπολη, Κόρινθος, Άργος, Ναύπλιο, Καλαμάτα. Για τις πόλεις που περιλαμβάνονται στη δεύτερη φάση ανάπτυξης έχουν γίνει οι προμελέτες και οι διαγωνισμοί αναμένεται να προκηρυχθούν το 2021.
Το επόμενο στάδιο θα είναι η επέκταση του φυσικού αερίου και στα νησιά, πρόγραμμα που συνδέεται και με τις ηλεκτρικές διασυνδέσεις, το μέγεθος της τοπικής αγοράς, κ.ά. Όπως επισημαίνεται, η κατασκευή υποδομής υγροποιημένου φυσικού αερίου στην Κρήτη για την ηλεκτροδότηση του νησιού δημιουργεί προϋποθέσεις και για την τροφοδοσία επιχειρήσεων (βιομηχανία, ξενοδοχεία), του αγροτικού τομέα (θερμοκήπια) αλλά και των νοικοκυριών με φυσικό αέριο που θα μεταφέρεται στις πόλεις με βυτιοφόρα σε υγροποιημένη μορφή.
Σημειώνεται ότι η ΔΕΔΑ θα ενταχθεί στην ΔΕΠΑ Υποδομών, εταιρεία που θα προκύψει από την απόσχιση των κλάδων διανομής αερίου που υπάγονται σήμερα στην ΔΕΠΑ και η οποία βρίσκεται σε διαδικασία ιδιωτικοποίησης. Η προθεσμία εκδήλωσης ενδιαφέροντος για την εξαγορά του 100% των μετοχών της ΔΕΠΑ Υποδομών που περιλαμβάνει εκτός από την ΔΕΔΑ, το 100% της εταιρείας διαχείρισης των δικτύων διανομής φυσικού αερίου Αττικής και το 51% της Θεσσαλονίκης – Θεσσαλίας λήγει στις 14 Φεβρουαρίου.
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Η ειδική παιδαγωγός, επίκουρη καθηγήτρια στην Α΄ Πανεπιστημιακή Ψυχιατρική Κλινική του νοσοκομείου Παπαγεωργίου και υπεύθυνη της εξωτερικής υπηρεσίας διάγνωσης μαθησιακών διαταραχών, μιλώντας στο Αθηναϊκό και Μακεδονικά Πρακτορείο Ειδήσεων και την Αλεξάνδρα Χατζηγεωργίου, υπογράμμισε πως «πολλές φορές, αυτά τα παιδιά, λόγω του ότι έχουν πιο υψηλές ικανότητες, μπορεί να δίνουν μια εικόνα στο σχολείο με συμπεριφορικά προβλήματα, διότι βαριούνται, γιατί κουράζονται, τους είναι όλα εύκολα και εάν αυτό δεν γίνει έγκαιρα αντιληπτό, μπορεί αυτό το παιδί να χαρακτηριστεί ως ένα παιδί με πρόβλημα συμπεριφοράς και να μη διαγνωστεί ποτέ ως χαρισματικό».
Υπάρχει νομοθεσία για τα χαρισματικά παιδιά που δεν εφαρμόστηκε ποτέ
«Κατά καιρούς γίνονται διάφορες τροποποιήσεις στους νόμους που αφορούν αυτές τις κατηγορίες των παιδιών, που περικλείονται στη νομοθεσία της ειδικής αγωγής. Η τελευταία τροποποίηση του νόμου της ειδικής αγωγής που έγινε το 2008 με τον νόμο 3699, είχε μια αναφορά και στα χαρισματικά παιδιά, η οποία όμως δεν τέθηκε ποτέ σε εφαρμογή» επισήμανε μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, η Σοφία Βαβέτση, που ανήκει στο εργαστηριακό Διδακτικό Προσωπικό στο τμήμα μαθησιακών δυσκολιών στο νοσοκομείο Παπαγεωργίου. Μάλιστα, αναφέρει ότι «τα χαρισματικά παιδιά, σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ελλάδας και με συγκεκριμένα άρθρα, έχουν κάθε δικαίωμα στη μάθηση, άρα όταν το κράτος δεν βρίσκει τρόπο να εφαρμόσει διατάξεις για αυτά τα παιδιά, είναι αντισυνταγματικό. Για τα παιδιά αυτά, δεν έχουμε καμία πρόβλεψη από τη δημόσια παιδεία, διότι εντάσσονται στην ίδια κατηγορία με τα άτομα με μαθησιακές δυσκολίες. Ενώ ξεκάθαρα είναι άλλη κατηγορία».
Δεν υπάρχει δημόσιος οργανισμός και εκπαιδευτικό πλαίσιο για τα παιδιά με υψηλό δείκτη νοημοσύνης
«Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα δεν υπάρχει κάτι για αυτά τα παιδιά» επισημαίνει η Δρ. Τέσσα Χριστοδούλου, κλινική ψυχολόγος- νευροψυχολόγος, εγκληματολόγος, η οποία πρόσφατα αξιολόγησε τον οκτάχρονο μικρό «Αϊνστάιν» από την Πέλλα, Τάσο Γεραντίδη, ο οποίος ήδη μετακόμισε στη Γερμανία με την οικογένεια του, για να αποκτήσει τα απαραίτητα εφόδια. «Δεν υπάρχει ένας δημόσιος οργανισμός που να μπορέσει να βάλει αυτά τα παιδιά σε ένα πλαίσιο εκπαιδευτικό, ώστε ακόμα και σε ένα δημόσιο πανεπιστήμιο της χώρας μας, να μπορέσουν να ασχοληθούν με κάτι παραπάνω. Σίγουρα υπάρχουν και πολλοί χαρισματικοί καθηγητές, που θα μπορούσαν να ενθαρρύνουν αυτά τα παιδιά μέσα από ένα ερευνητικό πρόγραμμα, να ασχοληθεί το καθένα με την επιστήμη που έχει επιλέξει σύμφωνα με τη χαρισματικότητά του» τόνισε. Η κ. Χριστοδούλου σε επαφές που είχε με γονείς χαρισματικών παιδιών της μετέφεραν τον προβληματισμό τους. «Οι γονείς στη χώρα μας που έχουν χαρισματικά παιδιά με κλίση κυρίως στα μαθηματικά, αναρωτιούνται προς τα πού θα πρέπει να κινηθούν. Το ερώτημα είναι τι θα κάνουμε με το παιδί; Αυτά τα παιδιά, τα οποία μάλιστα συχνά μπορεί να βαριούνται και να θεωρούν πολύ τυποποιημένα αυτά που διδάσκονται, δεν μπορούν αυτή τη στιγμή στη χώρα μας να απορροφηθούν κάπου».
Χρειάζεται διεπιστημονική προσέγγιση για να καταλήξουμε σε έγκυρη διάγνωση
Η υπεύθυνη της εξωτερικής υπηρεσίας διάγνωσης μαθησιακών διαταραχών, Ελίνα Μπόντη, αναφέρει πως «δυστυχώς δεν υπάρχει ένα ενιαίο σταθμισμένο εργαλείο στη Ελλάδα, αλλά μόνο μεμονωμένα, που αξιολογούν μεμονωμένες ικανότητες. Εγώ χρησιμοποιώ την άτυπη μαθησιακή εκτίμηση, μια σειρά διαγνωστικών δοκιμασιών, την οποίο συμπληρώνει το τεστ νοημοσύνης, το WISC-5, το οποίο είναι σταθμισμένο και έτσι έχουμε μια πλήρη εικόνα για το μαθησιακό προφίλ του παιδιού και το νοητικό προφίλ του παιδιού, δηλαδή πέρα από έναν δείκτη νοημοσύνης, μας δίνει και ενδοατομικές ικανότητες. Βλέπουμε το λεκτικό σκέλος, την αντίληψη, τη μνήμη, την ταχύτητα επεξεργασίας πληροφοριών και πολλά στοιχεία για το γνωστικό προφίλ του παιδιού και έχουμε και μια παιδοψυχιατρική εκτίμηση, καθώς οι μαθησιακές δυσκολίες είναι μία πολυπαραγοντική κατάσταση, στην οποία πρέπει να έχουμε μια διεπιστημονική προσέγγιση για να καταλήξουμε σε μια έγκυρη διάγνωση».
Τονίζει δε πως «το νομοθετικό πλαίσιο στην Ελλάδα είναι ελλιπές. Είναι ένα μεγάλο πρόβλημα αυτό, διότι η μόνη γνωμάτευση που ισχύει και μπορεί να εφαρμοστεί είναι η απαλλαγή από τις γραπτές εξετάσεις. Δυστυχώς όλοι θέλουν αυτή την απαλλαγή, αλλά δεν είναι για όλα τα προφίλ των μαθητών» και προσθέτει ότι «τα χαρισματικά παιδιά που οι ικανότητες τους είναι πάνω από τον μέσο όρο σε κάποιους τομείς ή σε όλους είναι και αυτά παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Όπως επίσης ένα παιδί με διαταραχές του λόγου, δεν υπάρχει επίσημα κάποιος διαφορετικός τρόπος αντιμετώπισης στο σχολείο, όπως υπάρχει στο εξωτερικό, ιδίως για τα χαρισματικά παιδιά, αλλά και για τα παιδιά με άλλου τύπου διαταραχές πέραν της δυσλεξίας. Αυτό είναι ένα έλλειμα τεράστιο στη χώρα μας».
«Στη συγκεκριμένη υπηρεσία έχουμε επίσης την ιδιαιτερότητα ότι είμαστε από τις ελάχιστες υπηρεσίες στην Ελλάδα που μπορούμε και βλέπουμε ηλικίες και άνω των 16 ετών. Η επίσημη διάγνωση των μαθησιακών μπορεί να γίνει μετά τη δευτέρα δημοτικού και εμείς μπορούμε να δούμε όλες τις ηλικιακές ομάδες. Από παιδιά δημοτικού και εφήβους ώς ενήλικες. Οι ενήλικες μάλιστα είναι αυτοί που αντιδρούν με έναν βαθιά συναισθηματικό τρόπο, καθώς όταν αντιλαμβάνονται ότι οι δυσκολίες που αντιμετώπιζαν στη μάθηση οφείλονταν για παράδειγμα στη δυσλεξία είναι σαν να δικαιώνονται και μερικές φορές ξεσπούν σε κλάματα» εκμυστηρεύτηκε η κ. Μπόντη.
Οι οδηγίες που δίνουμε δύσκολα εφαρμόζονται από τους εκπαιδευτικούς
Σχετικά με το τι ισχύει στη χώρα μας και πώς συμπεριφέρονται στα δημόσια σχολεία στα παιδιά που εντάσσονται στην ειδική αγωγή, ανάμεσα τους και τα χαρισματικά παιδιά, η Ελίνα Μπόντη ανέφερε πως «σε δημόσιο επίπεδο, δεν υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες που να εφαρμόζονται για αυτές τις περιπτώσεις. Εμείς δίνουμε συγκεκριμένες οδηγίες, αλλά επίσης θεωρώ ότι εξαρτάται από την καλή θέληση και την ευαισθητοποίηση των εκπαιδευτικών και ειδικά στο γυμνάσιο και στο λύκειο είναι πολύ δύσκολο να εφαρμοστεί, διότι κάθε εκπαιδευτικός θα πρέπει να μπει σε αυτή την διαδικασία». Διευκρίνισε δε, ότι θα πρέπει να υπάρχουν από το υπουργείο Παιδείας, «συγκεκριμένες οδηγίες και συγκεκριμένη ύλη για το εκπαιδευτικό, όπως αυτό που ζητάμε να μειώνεται η ύλη και να τροποποιείται ανάλογα με τις ανάγκες του παιδιού. Δυστυχώς όμως αυτό που ζητάμε στη θεωρία, να υπάρχει δηλαδή διαφοροποιημένη διδασκαλία για τα παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, στην πράξη, δεν εφαρμόζεται, παρά μόνο εάν το επιθυμεί και έχει τη διάθεση να το κάνει ο εκπαιδευτικός».
ΑΠΕ-ΜΠΕ