Η απόφαση της κυβέρνησης να δημιουργήσει κλειστές δομές μεταναστών στα νησιά του Βορείου Αιγαίου και να προχωρήσει στην επίταξη κάποιων απομακρυσμένων δημοτικών χώρων για τη δημιουργία τους, έχει ανάψει φωτιές στο Βόρειο Αιγαίο.  Οι περισσότερες έχουν ως εμπρηστή έναν άκρως επικίνδυνο άνθρωπο, τον περιφερειάρχη κι μέγιστο επιτελάρχη παντός λαϊκισμού.

Αναρωτιέμαι τι στα κομμάτια σημαίνει αυτό που βροντοφώναξε με υψωμένη γροθιά ο περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου: «Ότι η περιφέρεια σταματά κάθε συνεργασία με την κυβέρνηση»;

Τι κάνει, δηλαδή ο Μουντζούρης;  Κηρύσσει ανεξάρτητο κράτος;

Ακούστε: Πριν από κάποια χρόνια είχα έρθει σε έντονη ιδεολογική αντιπαράθεση με το σύστημα Μουντζούρη στο Πολυτεχνείο. Όταν ο πρύτανις ισχυριζόταν και κομπορρημονούσε (με αφορμή το 18^ο φεστιβάλ της ΚΝΕ) ότι … «το ΚΚΕ έχει συμβάλλει στην εμπέδωση της δημοκρατίας στη χώρα και στην πολιτική σταθερότητα»!!!

Είχα αναρωτηθεί δημοσίως, πώς μπορεί να εκστομίζει τέτοιες ανιστόρητες κουταμάρες ένας άνθρωπος των επιστημών και δη εκείνων της λογικής, των θετικών;

Από τότε, όλοι ξέραμε ότι αποτελεί έναν άνθρωπο που δεν διστάζει ν’ αλλοιώνει την αλήθεια, αλλά φαίνεται ότι η κοινωνία δεν ενδιαφέρεται γι αυτό παρά μόνο για τα όμορφα τα λόγια τα μεγάλα! Που συνήθως είναι κούφια. Ο Μουντζούρης δεν κατατάσσεται σε ιδεολογική πλατφόρμα. Οι περισσότεροι τον χαρακτηρίζουν «Δεξιό», τύπου Καμμένου! Άλλοι λένε ότι εξελέγη με τις ψήφους του ΚΚΕ, του ΣΥΡΙΖΑ και τη στήριξη «εργαζομένων» σε ΜΚΟ! Μα αυτά δεν έχουν μεγάλη σημασία. Σημασία έχει ότι τον ξαναβρίσκουμε μπροστά μας. Δεν είναι μόνο ότι όλο και περισσότεροι τον δείχνουν ως υποκινητή όλων όσα συμβαίνουν στα νησιά. Είναι ότι κι ως «Ναπολέων του Αιγαίου», έλαβε την απόφαση να διακόψει κάθε συνεργασία με την κυβέρνηση, απαιτώντας ν’ ασκεί ο ίδιος πολιτική κι όχι εκείνη.

Κάποιοι, καθ’ υπερβολή ίσως, μίλησαν και έγραψαν για την πρώτη νίκη του Ερντογάν! Που μέσω ενός περιφερειάρχη βλέπει ότι η ελληνική κοινωνία δεν βάζει μυαλό, συνεχίζει να τρώει τις σάρκες της και χωρίς καμιά δυσκολία ακολουθεί λαϊκιστές ψευτοηγέτες. Οι οποίοι επενδύουν, μεγεθύνουν και υποθάλπουν πλήρως την οργή.

Ναι, η κυβέρνηση αιφνιδιάστηκε, ίσως και να ολιγώρησε με το μεταναστευτικό. Ένα φαινόμενο που η προηγούμενη κυβέρνηση απέτυχε ν’ αντιμετωπίσει καθ’ ολοκληρίαν.

Όμως, ακόμη κι αν αυτή η κυβέρνηση ολιγώρησε, μπήκε στο χορό για τα καλά. Είναι σαφές ότι κάποια σημαντική λύση είναι οι βελτιωμένες συνθήκες στα κολαστήρια τύπου Μόριας. Οι κλειστές ελεγχόμενες δομές εκτός αστικών πυρήνων.

Προσέξτε: Στα νησιά δεν θέλουν πια τους μετανάστες εντός των τειχών. Τους πάει η κυβέρνηση σε περιοχές απομακρυσμένες και μη αστικές κι ο λαϊκισμός ξαναλέει όχι! Κι όταν πέφτει στο τραπέζι η δημιουργία κλειστών δομών σε νησιά τύπου Μακρονήσου, πάλι όχι λένε, αφού τότε θυμούνται και τα ανθρωπιστικά τους χαρακτηριστικά…

Προσέξτε κι αυτό: Δεν μπορεί ολόκληρη η Ελλάδα να είναι όμηρος των διαθέσεων του κάθε Μουτζούρη.  Τελεία και παύλα! Δεν μπορεί ο καθείς να επενδύει στα φτηνά ένστικτα και να σπέρνει διχασμό και μισαλλοδοξία στην Ελλάδα. Κυρίως δε, δεν είναι δυνατόν να μη μπορεί η κοινωνία να σκέφτεται χωρίς το συναίσθημα ή χωρίς ν’ ακούει τα λαϊκίστικα μεγάλα λόγια των Μουντζούρηδων.

Ερώτηση: Αλήθεια που ήταν οι «μουντζούρηδες» το 20151; Το 2016; Το 2017; Τώρα θυμήθηκαν το πρόβλημα; Προφανώς τότε θα ήταν απασχολημένοι στις χρυσές δουλειές σε φούρνους, εστιατόρια ή δίπλα στις πρίζες του ρεύματος που φόρτιζαν κινητά μεταναστών αντί 5 ή 7 ευρώ!!!

Ερώτηση: Οι «μουντζούρηδες» δεν ήταν εκείνοι που έλεγαν ότι «πρωτίστως είμαστε άνθρωποι» και υπερηφανεύονταν όταν κάποιοι έγραφαν ότι οι κάτοικοι πρέπει να λάβουν Νόμπελ ειρήνης; Τι έγινε ξαφνικά, δεν είναι άνθρωποι πάνω απ’ όλα;

Να πούμε κάτι ακόμη. Όντως η κατάσταση στο Βόρειο Αιγαίο είναι θλιβερή. Μα αν ακολουθηθεί η λύση της μεταφοράς αυτών των ανθρώπων στην ενδοχώρα ΔΕΝ θα μπορούν να επιστρέψουν ποτέ στην Τουρκία αφού αυτό προβλέπεται από τη συμφωνία ΕΕ- Τουρκίας που έγινε με τις ευλογίες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

Κάτι ακόμη. Άραγε όλοι αυτοί που έχουν ανέβει στα κάγκελα των διαμαρτυριών στο διαδίκτυο κι αλλού, τι προτείνουν; Να βυθίζονται οι βάρκες; Να τους πνίγουμε πριν αποβιβαστούν;

Εξ ου και ισχυρίζομαι ότι η λύση των κλειστών κέντρων είναι μονόδρομος. Σε συνδυασμό με την εντατικοποίηση των υπηρεσιών του κράτους στην ταχύτατη ολοκλήρωση των διαδικασιών απόδοσης ή όχι ασύλου. Όμως, αυτό το κράτος έχουμε, αυτούς τους ρυθμούς έχει, αυτό το κράτος δεν θέλουμε ν’ αλλάξουμε, άρα… υπομονή. Κάποιος θα φιλοτιμηθεί να δουλέψει παραπάνω…

Εκτός αν προτιμάμε, τους μπουντζούρηδες. Ή τον ΣΥΡΙΖΑ που θέλει όλον τον κόσμο να λιάζεται εδώ κι εκεί, με μηδενικές διαδικασίες ασύλου και με νομικό πλαίσιο θολό…

Ας δούμε το δίλημμα κι ας αποφασίσουμε. Κι ας σκεφτούμε: Ποιοι άλλοι, πλην Ερντογάν, επιθυμούν μπάχαλο στο μεταναστευτικό; Ποιος επενδύει στους μετανάστες; Μα η Αριστερά κι ο λαϊκισμός. Ο ΣΥΡΙΖΑ νομίζει ότι μάζες χωρίς δημοκρατική συνείδηση και γνώση θα διευρύνουν τη βάση του με μουσουλμανικές ψήφους. Ο δε Μουντζούρης, ποιος ξέρει; Μπορεί να νομίζει ότι θα κυβερνήσει την Ελλάδα…

Τα τελευταία χρόνια οι επενδύσεις κυριολεκτικά κατέρρευσαν στην Ελλάδα. Το 2018 μάλιστα η χώρα μας έφθασε να έχει το χαμηλότερο ποσοστό επενδύσεων ως ποσοστό του ΑΕΠ στον πλανήτη (!) – εξαιρουμένων φυσικά χωρών που είναι σε πόλεμο ή πτώχευση.

Παραλαμβάνοντας αυτήν την διόλου κολακευτική για τη χώρα μας κατάσταση, από την πρώτη ημέρα μας στην Κυβέρνηση θέσαμε ως επείγουσα προτεραιότητα την προσέλκυση επενδύσεων. Για να το επιτύχουμε, ήταν νευραλγικής σημασίας να «ξεκλειδώσουμε» επενδύσεις επί χρόνια «κολλημένες» προκειμένου να εκπέμψουμε ισχυρό μήνυμα στη διεθνή επενδυτική κοινότητα ότι η Ελλάδα αλλάζει σε χώρα φιλική στην επιχειρηματικότητα και τις επενδύσεις.

Μία από τις επενδύσεις στις οποίες δώσαμε προτεραιότητα ήταν αυτή της εταιρείας επενδύσεων NCH Capital στην περιοχή «Ερημίτης» της Κασσιόπης στη βόρεια Κέρκυρα. Επένδυση συνολικού προϋπολογισμού άνω των 200 εκατομμυρίων ευρώ, που χρονολογείται από το 2012 όταν η εν λόγω εταιρεία απέκτησε μέσω διαγωνισμού του ΤΑΙΠΕΔ έκταση 490 στρεμμάτων για ήπια τουριστική ανάπτυξη – μόλις στο 7% της συνολικής έκτασης.

Σ’ αυτούς τους πρώτους έξι μήνες της θητείας μας, προχωρήσαμε, λοιπόν, όλες τις γραφειοκρατικές διαδικασίες ώστε να επιλυθούν τα προβλήματα και να εκδοθούν οι άδειες προκειμένου να φθάσουμε στο στάδιο, όπως χαρακτηριστικά λέμε, «να μπουν οι μπουλντόζες».

Απέμεινε ένα τελευταίο «χαρτί»: η έγκριση από το Δημοτικό Συμβούλιο Βόρειας Κέρκυρας της υψομετρικής μελέτης, έγκριση τυπική στην πραγματικότητα καθώς έχει ήδη εγκριθεί από την κεντρική υπηρεσία του Υπουργείου Περιβάλλοντος.

Παρ’ όλο που ο Δήμος όφειλε, με βάση τον Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας, να απαντήσει στον επενδυτή εντός 60 ημερών, παρήλθαν 120 και πλέον ημέρες χωρίς να το πράξει, ενώ όλο αυτό το διάστημα ο Δήμαρχος προέβαλε προσχηματικές δικαιολογίες επειδή στην πραγματικότητα είναι αντίθετος στο έργο.

Τελικά, για να προχωρήσει το πρότζεκτ στην Κασσιόπη αναλάβαμε ως Κυβέρνηση νομοθετική πρωτοβουλία, όμως, απ’ όλη αυτήν την υπόθεση προκύπτει, κατά τη γνώμη μου, το ερώτημα: Είναι δυνατόν ένας Δήμαρχος να καθυστερεί μια τέτοια επένδυση που αφορά το σύνολο του ελληνικού λαού;

Θέλω, πάντως, με την ευκαιρία να ξεκαθαρίσω ότι δεν θέλουμε να αντιδικούμε με τις τοπικές κοινωνίες. Ούτε οι επενδύσεις στρέφονται εναντίον τους. Το αντίθετο. Στην περίπτωση της επένδυσης στην Κασσιόπη, οι κάτοικοι της Βόρειας Κέρκυρας είναι αυτοί που θα βρουν δουλειά εκεί, τα δικά τους ακίνητα θα πάρουν αξία, ο δικός τους τόπος θα βρεθεί στο επίκεντρο του παγκόσμιου τουριστικού ενδιαφέροντος. Άρα, εναντίον των δικών τους συμφερόντων, στρέφεται αυτός που εμποδίζει την επένδυση, όχι αυτός που την υποστηρίζει.

Υπάρχει, άλλωστε, μια διδακτική ιστορία: ο αείμνηστος Κωνσταντακόπουλος ήταν επί 27 χρόνια στα δικαστήρια με τους δημάρχους και τους τοπικούς φορείς για να μπορέσει να ξεκινήσει την επένδυση στο COSTA NAVARINO. Χάρις στην επιμονή και τον πατριωτισμό του, η επένδυση έγινε και χάρις στα παιδιά του πηγαίνει πάρα πολύ καλά.

Σήμερα, οι ίδιοι οι κάτοικοι της Μεσσηνίας που παλαιότερα προσέφυγαν στα δικαστήρια, δηλώνουν σε ποσοστό 90% στις δημοσκοπήσεις ότι ευτυχώς που έγινε και έχουν εισόδημα οι ίδιοι και τα παιδιά τους.

* Ο Άδωνις Γεωργιάδης είναι υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων.

ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ 13/02/2020

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: «Στον αέρα η πρώτη κατοικία»

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: ««Πακέτο» αυθαίρετα και ξεχασμένα τετραγωνικά»

ΕΣΤΙΑ: «Μείωση προσωπικού στο Δημόσιο φέρνει η αποστολή εγγράφων κατ’ οίκον»

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: «ΔΕΚΟ με χρέη όσο ένας ΕΝΦΙΑ»

Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ: «Όργιο παρανομιών σε βάρος συνταξιούχων»

ΜΑΚΕΛΕΙΟ: ««Πράκτορας του Ερντογάν ο Καραμανλής»»

Ο ΛΟΓΟΣ: ««Μια γροθιά»»

ΤΑ ΝΕΑ: «Αντικειμενικές. Σε ποιες γειτονιές έρχονται αυξήσεις»

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: «ΛΑΡΚΟ – λιμάνια – ναυπηγεία «δωράκι» στο μεγάλο κεφάλαιο»

Η ΑΥΓΗ: «Μαζί για την πρώτη κατοικία»

ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ: «Πανικός, ρήξη, σύγκρουση»

KONTRA NEWS: «Βαριές καμπάνες για τις μίζες του Άκτωρα στην Κύπρο»

ESPRESSO: «Μήδεια ετών 27»

STAR: «Η νεκρή μάνα πίσω από την εξαφάνιση»

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ

Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ:  «Ιστορικό ρεκόρ απόδοσης του 10ετούς ομολόγου»