Αρχική Blog Σελίδα 13108

Επτά στις δέκα γυναίκες στην Ελλάδα και διεθνώς δεν είναι ικανοποιημένες με το μέγεθος του στήθους τους

Εκτός από τη φανερή επιδημία του κοροναϊού, υπάρχουν και άλλες κρυφές «επιδημίες», όπως αυτή της έλλειψης ικανοποίησης των περισσότερων γυναικών με το μέγεθος του στήθους τους, κάτι που αποκαλύπτει μια νέα διεθνής έρευνα, η μεγαλύτερη του είδους της μέχρι σήμερα, που συμπεριέλαβε και την Ελλάδα. Σύμφωνα με την μελέτη, επτά στις δέκα γυναίκες στην Ελλάδα και γενικότερα στον κόσμο (το 71%) δεν είναι ικανοποιημένες με το στήθος τους, κάτι που, σύμφωνα με τους επιστήμονες, έχει σημαντικές επιπτώσεις από άποψης δημόσιας υγείας.

Η μελέτη «Breast Size Satisfaction Survey» (BSSS), με επικεφαλής τον καθηγητή κοινωνικής ψυχολογίας Βίρεν Σουάμι του βρετανικού Πανεπιστημίου Anglia Ruskin, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “Body Image”, πραγματοποιήθηκε σε 40 χώρες, σε δείγμα 18.541 γυναικών με μέση ηλικία 34 ετών (το μεγαλύτερο μέρος του δείγματος, 1.888 άτομα, προερχόταν από την Ελλάδα) και αφορούσε τον τρόπο που οι γυναίκες βλέπουν το σώμα τους. Για το ελληνικό σκέλος της έρευνας υπεύθυνος ήταν ο καθηγητής κοινωνιολογίας της υγείας και του σώματος Γιώργος Αλεξιάς του Τμήματος Ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου.

Διαπιστώθηκε ότι σχεδόν οι μισές γυναίκες που συμμετείχαν (ποσοστό 48%), θα ήθελαν μεγαλύτερο στήθος, σχεδόν μια τέσσερις (23%) μικρότερο, ενώ μόνο το 29% των γυναικών δήλωσαν ικανοποιημένες από το μέγεθος του στήθους τους. Στην Ελλάδα το 47% των γυναικών εμφανίζονται ανικανοποίητες από το στήθος τους και θα ήθελαν μεγαλύτερο, το 23% θα ήθελαν μικρότερο, ενώ το 30% νιώθουν ικανοποιημένες με το στήθος που έχουν.

Οι γυναίκες που δήλωσαν ανικανοποίητες, παραδέχτηκαν ότι είναι λιγότερο πιθανό να αυτο-εξετάσουν και να ψηλαφήσουν το στήθος τους για τυχόν πρόβλημα υγείας, ενώ έχουν μικρότερη εμπιστοσύνη ότι μπορούν να ανιχνεύσουν ύποπτες αλλαγές στους μαστούς τους, κάτι που έχει δυνητικές επιπτώσεις για την έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του μαστού. Επίσης οι γυναίκες που θα ήθελαν διαφορετικού μεγέθους στήθος, ανέφεραν μικρότερο βαθμό ικανοποίησης από τη ζωή τους, μικρότερη αυτοεκτίμηση και ευτυχία. Ακόμη είναι συχνότερα ανικανοποίητες με το βάρος τους και γενικότερα με την εξωτερική εμφάνιση τους.

Οι πιο ανικανοποίητες -εκείνες με τη μεγαλύτερη διαφορά ανάμεσα στο υπαρκτό και στο ιδεατό στήθος τους- είναι οι γυναίκες από τη Βραζιλία, την Ιαπωνία, την Κίνα και την Αίγυπτο. Αυτές που φαντάζονται το μεγαλύτερο ιδεατό στήθος, είναι οι Ινδές, οι Πακιστανές, οι Αιγύπτιες και οι Λιβανέζες, ενώ το μικρότερο ιδεατό μέγεθος στήθους ανέφεραν οι γυναίκες από την Ιαπωνία, τις Φιλιππίνες, τη Γερμανία, την Αυστρία και τη Μαλαισία.

«Τα ευρήματά μας είναι σημαντικά, επειδή δείχνουν πως η πλειονότητα των γυναικών παγκοσμίως είναι ανικανοποίητες με το μέγεθος του στήθους τους. Αυτό αποτελεί σοβαρή πηγή ανησυχίας σε επίπεδο δημόσιας υγείας, επειδή έχει σημαντικές επιπτώσεις για τη σωματική και ψυχική υγεία των γυναικών», ανέφερε ο δρ Σουάμι. «Ο καρκίνος του μαστού είναι η κυριότερη αιτία θανάτου των γυναικών από καρκίνο παγκοσμίως και τα ποσοστά επιβίωσης είναι μικρότερα, όταν οι γυναίκες έχουν μικρή επίγνωση της κατάστασης του στήθους τους. Η έλλειψη ικανοποίησης με το στήθος μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα συμπεριφορές που μειώνουν την επίγνωση για την κατάσταση του στήθους, ιδίως αν το μέγεθος του πυροδοτεί σε μια γυναίκα αισθήματα άγχους, ντροπής ή ενόχλησης», πρόσθεσε.

Η μελέτη βρήκε ότι, παρά τις ιστορικές διαφορές ανάμεσα στις χώρες του πλανήτη, το ιδανικό μέγεθος στήθους έχει πλέον αρχίσει να γίνεται ολοένα περισσότερο κοινό ανάμεσα στις γυναίκες της Γης και κινείται μεταξύ του μεσαίου και του μεγάλου μεγέθους. Επίσης διαπιστώθηκε ότι η έλλειψη ικανοποίησης με το μέγεθος του στήθους μειώνεται όσο περνάνε τα χρόνια και μια γυναίκα μεγαλώνει.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:

https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1740144519303900

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Υγεία: Περισσότερο από κάθε άλλη φορά φως στο γενετικό υπόβαθρο των καρκίνων: Οι «ένοχες» μεταλλάξεις στα γονίδια

Περισσότεροι από 1.000 επιστήμονες από 37 χώρες, οι οποίοι συνεργάστηκαν για πάνω από δέκα χρόνια, έδωσαν στη δημοσιότητα την πιο λεπτομερή μέχρι σήμερα γενετική εικόνα του καρκίνου μέσα από μια σειρά επιστημονικών μελετών που δημοσιεύθηκαν ταυτόχρονα στο περιοδικό «Nature».

Η ερευνητική κοινοπραξία του Προγράμματος Παν-Καρκίνου ανέλυσε το πλήρες γονιδίωμα 2.658 καρκίνων από 38 διαφορετικούς τύπους όγκων. Όπως είπαν, παλαιότερα ο καρκίνος ήταν σαν ένα παζλ με 100.000 κομμάτια, από τα οποία έλειπαν το 99% και μόνο το 1% ήταν γνωστό, ενώ τώρα αυτή η εικόνα αντιστράφηκε. Οι επιστήμονες έχουν έτσι πλέον μια σχεδόν ολοκληρωμένη εικόνα όλων των καρκίνων, πράγμα που θα βοηθήσει στην εξατομίκευση των θεραπειών και στην ανάπτυξη νέων.

Ο καρκίνος προκύπτει από ογκογενετικές μεταλλάξεις στο DNA των κυττάρων, τα οποία τελικά αναπτύσσονται ανεξέλεγκτα. Στη διάρκεια της ζωής του ένας άνθρωπος συσσωρεύει γενετικές μεταλλάξεις. Κάθε κύτταρο του αίματος, για παράδειγμα, αποκτά μια νέα μετάλλαξη κατά μέσο όρο κάθε δύο εβδομάδες. Όμως λίγες από αυτές τις αναρίθμητες μεταλλάξεις θα οδηγήσουν τελικά σε καρκίνο.

Η εικόνα είναι άκρως πολύπλοκη, καθώς -όπως δείχνουν και οι νέες έρευνες- χιλιάδες διαφορετικοί συνδυασμοί μεταλλάξεων μπορούν να προκαλέσουν καρκίνο. Αυτό εξηγεί γιατί δύο ασθενείς με τον ίδιο τύπο καρκίνου που κάνουν την ίδια θεραπεία, έχουν τελικά διαφορετική έκβαση, με τον ένα να πεθαίνει και τον άλλο να επιβιώνει.

Το Πρόγραμμα Παν-Καρκίνου, μεταξύ άλλων, βρήκε ότι ο καρκίνος ενός ανθρώπου περιέχει κατά μέσο όρο τέσσερις έως πέντε βασικές μεταλλάξεις που καθοδηγούν την ανάπτυξη του όγκου, ενώ μερικοί ασθενείς έχουν δέκα ή και περισσότερες. Οι 19 στους 20 καρκίνους (το 95%) είναι πια δυνατό να αναχθούν σε τουλάχιστον μία βασική μετάλλαξη. Έως τώρα οι γιατροί μπορούσαν να ανιχνεύσουν τουλάχιστον μια βασική μετάλλαξη μόνο στα δύο τρίτα περίπου των καρκινοπαθών.

Αυτές οι μεταλλάξεις είναι ταυτόχρονα οι δυνητικές «αχίλλειες πτέρνες» ενός καρκίνου, στις οποίες πρέπει να επικεντρωθεί μια θεραπεία. Όμως περίπου το 5% των καρκίνων (ο ένας στους 20) δεν φαίνεται να διαθέτει κάποια τέτοια βασική μετάλλαξη, συνεπώς οι επιστήμονες έχουν ακόμη δουλειά να κάνουν.

Επίσης οι ερευνητές βρήκαν ένα τρόπο να χρονολογούν τις καρκινικές μεταλλάξεις. Βρήκαν έτσι ότι τουλάχιστον το ένα πέμπτο συμβαίνουν αρκετά χρόνια προτού διαγνωσθεί ο καρκίνος. Στην περίπτωση π.χ. του καρκίνου των ωοθηκών έως και 35 χρόνια πριν, στις περιπτώσεις του καρκίνου των νεφρών, της ουροδόχου κύστης, του παγκρέατος και του δέρματος 20 χρόνια πριν τη διάγνωση της νόσου, ενώ στον καρκίνο του μαστού έως 15 χρόνια προτού οι όγκοι γίνουν αντιληπτοί.

Η έγκαιρη ανίχνευση των μεταλλάξεων θα βοηθήσει να αναπτυχθούν νέες εξετάσεις για την έγκαιρη διάγνωση της νόσου, κάτι που θα βοηθήσει σημαντικά στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπισή της. Η πρόκληση είναι να προβλέψουν οι επιστήμονες ποιες από αυτές τις πρώιμες μεταλλάξεις όντως θα εξελιχθούν τελικά σε καρκίνο και ποιες είναι δυνατό να αγνοηθούν με ασφάλεια.

«Τα πρώτα γεγονότα-κλειδιά στην ανάπτυξη του καρκίνου συχνά συμβαίνουν δεκαετίες προτού ο ασθενής παρουσιάσει όγκο, μερικές φορές ήδη από την παιδική του ηλικία. Αυτό σημαίνει πως το «παράθυρο ευκαιρίας» για πρώιμη παρέμβαση είναι πολύ μεγαλύτερο από ό,τι είχαμε φανταστεί, πριν κάνουμε τη νέα έρευνα», δήλωσε ο επικεφαλής του Προγράμματος Παν-Καρκίνου δρ Πίτερ Κάμπελ του βρετανικού Ινστιτούτου Wellcome Sanger.

Η νέα έρευνα δείχνει επίσης ότι περίπου οι μισές πρώιμες μεταλλάξεις συμβαίνουν σε εννέα μόνο γονίδια. Αυτές θα ήταν δυνατό μελλοντικά να ανιχνευθούν έγκαιρα με γενετικά τεστ υγρής βιοψίας. Οι επιστήμονες αισιοδοξούν ότι θα έλθει μια μέρα -σε δέκα έως 20 χρόνια- που ο γιατρός θα βάζει στον υπολογιστή του τα ακριβή γενετικά δεδομένα του όγκου του ασθενούς, καθώς και μια σειρά από πληροφορίες για τον τρόπο ζωής του, και το ειδικό λογισμικό θα προτείνει την κατάλληλη θεραπεία, προσαρμοσμένη στην περίπτωση του.

Τέλος, οι επιστήμονες βρήκαν ίχνη 23 διαφορετικών ιών στο 13% των καρκίνων που ανέλυσαν. Στο μέτρο που οι ιοί όντως ευθύνονται για έναν στους οκτώ καρκίνους, ο έγκαιρος εμβολιασμός θα βοηθήσει στην αντιμετώπιση της νόσου. Ιοί βρέθηκαν σε καρκίνους του ήπατος, του παγκρέατος, του στομάχου, του οισοφάγου, της μήτρας, του μαστού, του στομάχου, του εντέρου, του νεφρού, του προστάτη, του δέρματος, των πνευμόνων, των ωοθηκών, της ουροδόχου κύστης, των οστών κ.α.

Όμως, όπως δήλωσε ο δρ Ντάνιελ Μπρούερ της Ιατρικής Σχολής του βρετανικού Πανεπιστημίου East Anglia, «δεν γνωρίζουμε αν ο καρκίνος έχει απλώς δημιουργήσει ένα περιβάλλον που οι ιοί βρίσκουν ελκυστικό ή αν αντίθετα οι ίδιοι οι ιοί προκαλούν τον καρκίνο».

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:

https://www.nature.com/articles/s41586-020-1969-6

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Αίγυπτος: Ένατη σε στρατιωτική ισχύ παγκοσμίως η χώρα για το 2020. Ξεπέρασε Τουρκία, Ιράν και Ισραήλ. Η Ελλάδα 33η

Τρεις θέσεις προχώρησε στη λίστα των χωρών με τη μεγαλύτερη στρατιωτική ισχύ η Αίγυπτος, καταλαμβάνοντας πλέον την 9η θέση παγκοσμίως και ξεπερνώντας την Τουρκία, το Ιράν και το Ισραήλ, με την Ελλάδα να βρίσκεται στην 33η θέση, σύμφωνα με την εξειδικευμένη στρατιωτική ιστοσελίδα «Global Firepower» για το 2020, όπως αναφέρει ο αιγυπτιακός Τύπος.

Σύμφωνα με την εν λόγω ιστοσελίδα, η Αίγυπτος «σκαρφάλωσε» στην 9η θέση από τη 12η που ήταν μέχρι σήμερα. Στις πρώτες οκτώ θέσεις βρίσκονται, πλέον, οι ΗΠΑ, η Ρωσία, η Κίνα, η Ινδία, η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα, η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Μετά την Αίγυπτο, ακολουθούν η Βραζιλία στη 10η θέση και η Τουρκία στην 11η, με την Ιταλία και τη Γερμανία να ακολουθούν. Η Ελλάδα βρίσκεται στην 33η θέση.

Σημειώνεται ότι η Πολεμική Αεροπορία της Αιγύπτου κατατάσσεται σε ισχύ 10η στον κόσμο, το Πολεμικό Ναυτικό της στην 7η θέση παγκοσμίως, ενώ στην 4η θέση κατατάσσεται η χώρα σχετικά με την ισχύ της στα τανκς.

Αναφορικά με το στράτευμα, η Αίγυπτος, με τον πληθυσμό της να αγγίζει και επίσημα αυτές τις ημέρες τα 100 εκατομμύρια (εντός των συνόρων της, εκτός των 9 εκατομμυρίων που ζούν στο εξωτερικό), οι άνδρες της χώρας υπολογίζονται σε περίπου 43 εκατομμύρια, εκ των οποίων 920.000 αποτελούν το στρατιωτικό προσωπικό, ενώ 36 εκατομμύρια άντρες είναι «κατάλληλοι για υπηρεσία» σε περίπτωση στρατιωτικής ανάγκης.

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ιταλία: Αμαξοστοιχία εκτροχιάσθηκε κοντά στο Μιλάνο, τουλάχιστον δύο νεκροί και τραυματίες

Μια αμαξοστοιχία εκτροχιάσθηκε κοντά στο Μιλάνο, μεταδίδουν ιταλικά μέσα ενημέρωσης τα οποία κάνουν λόγο για τουλάχιστον δύο νεκρούς και για τραυματίες.

Νεογέννητο στην Κίνα έγινε ο νεότερος ασθενής στον κόσμο με τον νέο κοροναϊό, ο οποίος όμως φαίνεται να “αποφεύγει” τα μικρά παιδιά

Ένα μωρό στην Κίνα που γεννήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου σε νοσοκομείο της πόλης Γουχάν και διαγνώσθηκε με τον νέο κοροναϊό μόλις 30 ώρες μετά τη γέννηση του, έγινε ο νεότερος ασθενής στον κόσμο μέχρι σήμερα. Η μητέρα του παιδιού είχε κολλήσει τον ιό προτού γεννήσει, αλλά δεν είναι ακόμη σαφές πώς ο ιός πέρασε στο παιδί.

Το μωρό, βάρους 3,2 κιλών, βρίσκεται σε σταθερή κατάσταση και υπό συνεχή παρακολούθηση. Κινέζος γιατρός, επικεφαλής του τμήματος νεογνών του νοσοκομείου παίδων της Γουχάν, δήλωσε, σύμφωνα με το BBC, ότι το συγκεκριμένο περιστατικό δείχνει πως «ίσως πρέπει να ανησυχούμε για την πιθανότητα ενός νέου τρόπου μετάδοσης του ιού».

Μέχρι σήμερα πολύ λίγα παιδιά έχουν αρρωστήσει από το νέο ιό, ο οποίος φαίνεται να τα «αποφεύγει», κάτι που είχε παρατηρηθεί και στις περιπτώσεις των παλαιότερων κοροναϊών SARS το 2003 και MERS το 2012, χωρίς να είναι σαφές γιατί αυτό συμβαίνει, σύμφωνα με τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης» και τη «Γκάρντιαν». Έως τώρα, σύμφωνα με δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό JAMA (Journal of American Medical Association), η μέση ηλικία των ασθενών του νέου κοροναϊού είναι 49 έως 56 ετών.

Μια πιθανή αιτία για τα λιγοστά κρούσματα σε παιδιά είναι ότι αυτά αρρωσταίνουν πιο ελαφριά και δεν υπάρχουν πολλά στοιχεία για τις πιο ελαφριές περιπτώσεις λοίμωξης με τον νέο κοροναϊό. Μια άλλη πιθανότητα είναι ότι τα παιδιά είναι συχνότερα ασυμπτωματικά, δηλαδή έχουν μεν λοίμωξη των πνευμόνων, αλλά χωρίς εξωτερικά συμπτώματα.

Τα παιδιά άνω των 12 ετών εμφανίζουν περίπου τα συμπτώματα των ενηλίκων, αλλά αυτά κάτω των 12 ετών είναι πολύ λιγότερο πιθανό να εισαχθούν σε νοσοκομείο ή να χρειαστούν οξυγόνο ή άλλη επείγουσα θεραπεία. Οι μεγάλοι άνθρωποι, σύμφωνα με τους επιστήμονες, πιθανώς αρρωσταίνουν περισσότερο από τον νέο κοροναϊό, επειδή έχουν συχνά και άλλες ασθένειες που εξασθενούν το ανοσοποιητικό σύστημα τους.

Μερικοί ιοί όπως ο HIV μπορούν να μεταδοθούν μέσω του μητρικού γάλατος ή του πλακούντα κατά την εγκυμοσύνη (η λεγόμενη «κάθετη» μετάδοση), κάτι που όμως δεν είναι συνηθισμένο, ιδίως για τους ιούς που προκαλούν αναπνευστικά προβλήματα. Οι επιστήμονες εκτίμησαν πάντως ότι είναι νωρίς να εξαχθούν συμπεράσματα κατά πόσο όντως ο νέος κοροναϊός μπορεί να μεταδοθεί από τη μητέρα στο μωρό της με άλλο τρόπο πέρα από τους συνήθεις τρόπους «οριζόντιας» μετάδοσης.

Παλαιότερες έρευνες έχουν δείξει ότι οι κοροναϊοί είναι πιθανότερο να αυξήσουν τον κίνδυνο αποβολής της εγκύου, παρά να περάσουν στο έμβρυο.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο Γιάννης Καφάτος σχολιάζει την επικαιρότητα

Καφάτος--ειδήσεις

Ο Γιάννης Καφάτος σχολιάζει την επικαιρότητα που μερικές φορές είναι από μόνη της επιθεωρησιακό νούμερο. (και όταν δεν είναι την κάνει!)

Γιάννης Καφάτος
Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Γιάννης Καφάτος

«Ζακέτα να πάρεις, κι ένα ταμιφλού, και μια μάσκα…

Ελλάς η χώρα της υπερβολής σε όλα προφανώς και τώρα στον κορωνοϊό, κορωναϊό, αυτόν τον coronavirus τέλος πάντων που φαίνεται ότι απειλεί τον πλανήτη.

Το πρόβλημα του ιού, στην Ελλάδα τουλάχιστον είναι ότι αφενός ως πρόβλημα πρέπει να τον διαχειριστούν οι πολιτικοί με τα media και αφετέρου  συνέπεσε με την ετήσια έξαρση της γρίπης.

Και μπορεί ο κορώνας με την γρίπη να μην έχουν ανταλλάξει κουβέντα ο πανικός στα ελληνικά φαρμακεία, σπίτια, υπουργεία (μάλλον), σχολεία, δημόσιες υπηρεσίες εξ’ αιτίας τους πάντως είναι μεγάλος.

Ο Αναστάσης, ο φαρμακοποιός της γειτονιάς, μου έχει ξεπουλήσει όλες τις χάρτινες μάσκες που είχε και η κινέζικη παροικία του Παλαιού Φαλήρου του ζητά μάσκες σαν αυτές που φορούν στον χημικό πόλεμο.

Ο Αντώνης, ο γιος μου, μου ανακοίνωσε – περιχαρής φυσικά – ότι θα πάνε να απολυμάνουν το σχολείο και μάλλον θα τους διώξουν. Τι έχει το σχολείο και θα το απολυμάνουν δεν θα μάθουμε ποτέ, αλλά κάτι θα ξέρουν οι αρχές που το αποφάσισαν.

Η γιατρός που επισκέφτηκα γιατί είχα έναν επίμονο βήχα, μεταξύ των ασθενών που εξέταζε άφηνε να περάσει ακόμη ένα βασανιστικό πεντάλεπτο αναμονής με ανοιχτή την πόρτα και τα παράθυρα στο εξεταστήριο για να αποφύγει να έρθουν σε επαφή τα πιθανά μικρόβια κουβαλάμε οι ασθενείς.

Στο μετρό βλέπω κόσμο με μάσκες που δεν καταλαβαίνω αν είναι οι ίδιοι ασθενείς ή φοβούνται μην κολλήσουν κάτι.

Γιατροί, φίλοι, μου λένε για γονείς που επιμένουν να συνταγογραφήσουν φάρμακα με βαριές παρενέργειες για τα παιδιά τους ακόμη και χωρίς να υπάρχει ιατρικώς ενδεδειγμένος λόγος.
Βάζουν μέσο ρε συ, όπως έχουν συνηθίσει για όλα, για να πάρουν ένα φάρμακο που ο γιατρός δεν το νομίζει αλλά αυτοί είναι βέβαιοι ότι το χρειάζονται.

Κοίτα, δεν ψέγω κανέναν που φοβάται και προσπαθεί να αμυνθεί, όμως η υπερβολή που επικρατεί είναι τελικά πιο επικίνδυνη από τον «χ» ιό που ίσως εμφανιστεί.

Δηλαδή αυτός που φοβάται δεν παίρνει αντιβιοτικά χωρίς να του τα έχει συστήσει ο γιατρός του; Γιατί πιο επικίνδυνος είναι ο τύπος που σκοτώνει το ανοσοποιητικό του παίρνοντας αντιβίωση έτσι για το «καλό του χρόνου» που λένε, από έναν ιό που ακόμη δεν μας έχει φτάσει.

Καλή η πρόληψη, άριστη η προσοχή. Αλλά προσοχή: Οι υπερβολές είναι αυτές που η ζωή έχει δείξει ότι σκοτώνουν.

Οπότε: ας μην κάνουμε τους γιατρούς και ας εμπιστευτούμε τον γιατρό μας. Ας μην κακοχαρακτηρίζουμε κάποιον που φοβάται και παίρνει μέτρα, ας μην παίρνουμε φάρμακα έτσι λες και ρίχνουμε μια ζακέτα πάνω μας, όπως έχουμε συνηθίσει ν’ ακούμε τις μανάδες να παιανίζουν!

Α, και το βασικότερο: Η υγεία, η δημόσια υγεία είναι ένα πολύ σοβαρό θέμα και δεν σηκώνει κομματισμούς και οπαδική αντιμετώπιση.

Και με τις υγείες μας!

 

Γιάννης Καφάτος

Νάουσα: Εκατό άτομα με αναπηρία θα χαρούν το χιόνι στο πλαίσιο δράσης του Δήμου στα «3-5 Πηγάδια»

Τη δυνατότητα να παίξουν με το χιόνι, να κάνουν έλκηθρο και πεζοπορία με ορειβατικά μπαστούνια, αλλά και να φτιάξουν χιονανθρώπους, θα έχουν εκατό άτομα με αναπηρία στο χιονοδρομικό κέντρο «3-5 Πηγάδια», στο πλαίσιο της δράσης που διοργανώνει την Κυριακή, 9 Φεβρουαρίου, ο Δήμος Νάουσας, με τίτλο «Know the snow».

Είναι η πρώτη φορά που πραγματοποιείται η συγκεκριμένη δράση, όπου για τρεις ώρες, από τις 10:30 το πρωί, άτομα με ειδικές ανάγκες θα έχουν επαφή με το χιόνι, τη χιονοδρομία και το βουνό υπό την καθοδήγηση προπονητών του ΕΟΣ Νάουσας, καθηγητών φυσικής αγωγής, γυμναστών και εκπαιδευτικών ειδικών σχολείων και εθελοντών.

Με την πρωτοβουλία αυτή, στην οποία θα δώσει το «παρών» και η υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, Δόμνα Μιχαηλίδου, η δημοτική αρχή του Δήμου Νάουσας θέλει να στείλει το μήνυμα της αναγκαιότητας των ίσων ευκαιριών για όλους.

Ο δήμαρχος Νικόλας Καρανικόλας, μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό του Αθηναϊκού-Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων «Πρακτορείο 104,9 FM» υποστήριξε πως στόχος είναι η πιλοτική αυτή δράση να αποτελέσει την αφετηρία για προσβασιμότητα των ατόμων με αναπηρία σε χώρους όπως είναι το χιονοδρομικό κέντρο «3-5 Πηγάδια» και το δημοτικό κολυμβητήριο της πόλης.

«Κανένας δήμος έως τώρα δεν έχει κάνει κάτι αντίστοιχο όσον αφορά τη χιονοδρομία. Πήραμε αυτή την απόφαση θεωρώντας πως όλοι πρέπει να έχουμε ίσες ευκαιρίες και το βουνό  μας, όπως και το χιόνι, πρέπει να το χαιρόμαστε. Ξεκινήσαμε διστακτικά και ενημερώσαμε πως για πρώτη χρονιά θα δίναμε τη δυνατότητα συμμετοχής σε εκατό άτομα με αναπηρία. Η ανταπόκριση και το ενδιαφέρον ήταν τόσο μεγάλο που από την πρώτη ημέρα έκλεισαν οι συμμετοχές», τόνισε ο κ. Καρανικόλας.

Στην εκδήλωση της Κυριακής θα συμμετάσχουν παιδιά, έφηβοι και νέοι ΑμεΑ από το ΚΔΑΠ – ΜΕΑ του δήμου Νάουσας, το Ειδικό Σχολείο Νάουσας, το Ε.Ε.Ε.Ε.Κ. Νάουσας και το «ΥΦΑΔΙ», ενώ από τη Βέροια θα συμμετάσχουν το μικτό Κέντρο Διημέρευσης – Ημερήσιας Φροντίδας Απασχόλησης και Κατάρτισης ΑμεΑ «Τα Παιδιά της Άνοιξης», ο Σύλλογος Μέριμνας Ατόμων με Αυτισμό (Μ.Α.μΑ.), το Ενιαίο Ειδικό Γυμνάσιο και Λύκειο Ημαθίας και το Αθλητικό Σωματείο Ατόμων με Αναπηρία Ημαθίας «Αιγές».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Από τον κανονισμό «μαθητικής περιβολής» του Καποδίστρια στη σχολική ποδιά των νεώτερων χρόνων – Γιατί επιβλήθηκε και πώς καταργήθηκε

Καταργήθηκε σαν σήμερα, 6 Φεβρουαρίου, πριν από 38 ολόκληρα χρόνια. Προηγουμένως, ταξιδεύοντας ανά τις δεκαετίες, άλλαξε χρώμα και μήκος, αλλά παρέμεινε πιστή στον λόγο για τον οποίο επιβλήθηκε: η σχολική στολή -κατοπινή ποδιά- στοχεύει στην «ομοιόμορφη παρουσία» μαθητών και μαθητριών, σε ένδειξη σεβασμού στην απρόσκοπτη και ισότιμη εκπαιδευτική προσφορά του σχολείου έναντι των νέων.

Στην πορεία των χρόνων, η στολή-ποδιά μετατράπηκε σε μοντέρνο ένδυμα και πεδίο ανταγωνισμού μεταξύ των σχεδιαστών μόδας (η «μάχη» ανέδειξε νικητή τον εσχάτως αποθανόντα Γιάννη Τσεκλένη, που στο γύρισμα της δεκαετίας του ΄70 διείσδυσε στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση καθιερώνοντας την ποδιά με το φερμουάρ στο πλάι και τον κολεγιακό γιακά). Επιπλέον, η σχολική αμφίεση μετατράπηκε (και παραμένει) και σε περίπου χλιδάτο trademark ιδιωτικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.

Στην πραγματικότητα, η ποδιά ήταν το τελευταίο… κάστρο που έπεσε στον δρόμο προς την κατάργηση της «ομοιομορφίας των μαθητών», που για περίπου έναν αιώνα έμοιαζαν περισσότερο με εργάτες σε εργοστάσια ή κρατούμενους σε στρατόπεδα και φυλακές.

Οι πρώτοι κανόνες περιβολής των μαθητών

Οι κανονισμοί εμφάνισης και συμπεριφοράς των μαθητών στα σχολεία της ελληνικής επικράτειας είναι πολύ παλιά ιστορία. Για την ακρίβεια, χρονολογείται από τα χρόνια του Καποδίστρια και μάλιστα τους αυστηρούς κανόνες λειτουργίας του πρώτου σχολείου, που ιδρύθηκε στην Ελλάδα με τον ερχομό του, του ορφανοτροφείου της Αίγινας, το 1829, υπογράφει ο ίδιος ο κυβερνήτης. Στην καθημαγμένη χώρα, που προσπαθεί να σταθεί στα πόδια της μετά την Επανάσταση, τα ρούχα των μαθητών δίδονται από την πολιτεία και η μη τήρηση των κανόνων σε σχέση με την παρουσία τους έναντι του σχολείου, τιμωρείται βαριά…

«Μίαν φουστανέλαν, δύο υποκάμισα, δύο βρακία, εν ζευγάριον παπουκίων, εν φέσιον, μίαν καπόταν και μίαν ζώνην. Υποκάμισον και βρακίον να αλλάζωσι κάθε οκτώ. Η αποταξίαν, η απείθεια, η στάσις και το ψεύδος θέλουσι κολάζεσθαι ως αφεξής: την μεν πρώτην φοράν, έστω νουθέτησις εμβριθής και δημοσία ενώπιον των άλλων παιδιών, την δε δευτέραν, ολιγόστευσις της τροφής κατά το ήμισυ, και την τρίτην, έκδυσις του ενόχου παιδίου από τα καινούρια φορέματα και ένδυσις με τα πρώτα κουρέλια… Η έκδυσις και η ένδυσις γινέσθω όλων των μαθητών ενωπίον…» αναφέρει συγκεκριμένα ο υπογεγραμμένος από τον Καποδίστρια «δεκάλογος του ευπρεπούς μαθητή»! Ειδικά για τα ρακένδυτα ορφανά των αγωνιστών της Επανάστασης η μη τήρηση του κανονισμού εμφάνισης προβλέπει «αι κλίναι των να είναι από άχυρον ή φύλλα ξηρά ικανώς, το δε προσκεφάλαιον μία πέτρα»!

Τα πρώτα χρόνια ζωής του νεοσύστατου ελληνικού κράτους και καθώς ο πληθυσμός είναι αναλφάβητος, ο Καποδίστριας προσπαθεί να οργανώσει ένα στοιχειώδες εκπαιδευτικό σύστημα. Μετά το ορφανοτροφείο της Αίγινας, ιδρύει τέσσερα δημοτικά σχολειά σε Ναύπλιο, Σύρο, Αθήνα και Ύδρα και ελλείψει εκπαιδευτικού προσωπικού, προωθεί τα «αλληλοδιδακτικά σχολεία», που έχουν δοκιμαστεί ήδη στην προηγμένη Ευρώπη (Αγγλία, Γερμανία, Γαλλία). Πρόκειται για σχολεία στα οποία οι «πρωτόσχολοι», οι καλοί μαθητές, αναλαμβάνουν να εκπαιδεύσουν τους νεοεισερχόμενους μικρότερους. Στοχεύοντας στη «συγκράτηση της νεανικής ορμής, που δεν καταλαγιάζει εύκολα έναντι εξίσου ανηλίκων δασκάλων», οι κανονισμοί λειτουργίας στα «αλληλοδιδακτικά σχολεία» αυστηροποιούνται έως υπερβολής. Οι μαθητές πρέπει «να υποτάσσονται εις τους πρωτοσχόλους» και όταν δεν γράφουν, πρέπει «να κάθηνται ήσυχοι, κρατούντες με τας δύο των χείρας το χείλος του γραφείου και ατενίζοντες εις την διδασκαλοκαθέδραν…» αναφέρει ο Οδηγός της Αλληλοδιδακτικής (1842), που συντάσσεται επί Βαυαρών. Για δε την αμφίεσή τους, ο Οδηγός αναφέρει: «Οι μαθητές χρεωστούν να εμβαίνωσι στο σχολείον έχοντες τας χείρας και το πρόσωπον καθαρά, κτενισμένοι και υποδημένοι. Ποτέ δεν πρέπει να έρχονται ανυπόδητοι ή με άπλυτα ποδάρια, ή με σχισμένα και λερωμένα ρούχα».

Τα χαρακτηριστικά της εποχής, η φτώχια και η εξαθλίωση του πληθυσμού, είναι εμφανή. Ο αυστηρός -μέχρι αυταρχισμού- κανονισμός περιβολής των μαθητών αποκλείει από την εκπαίδευση πολλά από τα παιδιά, που κυκλοφορούν ρακένδυτα και ανυπόδητα.

Βαίνοντας προς τη βαθιά ενηλικίωσή του το ελληνικό κράτος έχει να αντιμετωπίσει πολλά, εκτός εκπαίδευσης. Αλλά και μέσα στην εκπαίδευση, που εξακολουθεί να κατατρύχεται από τους αυστηρούς κανονισμούς περιβολής και συμπεριφοράς των μαθητών, οι αγκυλώσεις καθυστερούν την προαγωγή της εκπαίδευσης του πληθυσμού. Σημειώνεται ότι οι μαθητές είναι κυρίως άρρενες. Η Ελλάδα διαποτισμένη -μέσω των ολίγων λογίων της- από τους Ευρωπαίους διαφωτιστές εκπαιδευτικούς δεν αποκλείει τη συμμετοχή του θήλεος στην εκπαίδευση. Αλλά η παραδοσιακή πατριαρχική αντίληψη είναι σθεναρή και θέλει τη γυναίκα να προετοιμάζεται στο… σπίτι της για το… σπίτι της. Έτσι η συμμετοχή των κοριτσιών στην εκπαίδευση αυξάνεται αργά, με τα χρόνια και με τις κατακτήσεις του γυναικείου κινήματος.

Στο μεταξύ, η ζωή του ρακένδυτου πληθυσμού έχει βελτιωθεί, τα παιδιά έχουν κατά κανόνα… «παπουτσωθεί» και έχουν ιδρυθεί τα γυμνάσια. Έτσι, το 1857 ο Εσωτερικός Κανονισμός Γυμνασίων και Ελληνικών Σχολείων» προχωρά σε νέα απαγόρευση… ή μάλλον στην προσαρμογή της παλιάς στα νέα δεδομένα, αντικαθιστώντας τα περί υποδημάτων με άλλα, περί… στολιδιών: «έκαστος μαθητής προσερχόμενος εν τη σχολή πρέπει να είναι καθαρός το σώμα και κόσμιος την ενδυμασίαν αποφεύγοντας πάντα περιττόν στολισμόν…».

… κι έτσι καθιερώνεται η ομοιόμορφη σχολική στολή…

Ώσπου στις 8 Μαΐου του 1876 το υπουργικό συμβούλιο εκδίδει απόφαση στην οποία ανακοινώνεται η καθιέρωση στολής, με την οποία οφείλουν να είναι ενδεδυμένοι οι μαθητές των σχολείων. Η στολή αποτελείται από «ιμάτιο, περισκελίδα, πίλο και μανδύα» και περιγράφεται με πάσα λεπτομέρεια. Το πηλήκιο, όμοιο με των στρατιωτικών, αντί για στέμμα, πρέπει να φέρει «χιαστί διασταυρούμενους κλάδους ελαίας και δάφνης» και «υπέρ αυτών, γλαύκα (το σύμβολο της θεάς Αθηνάς, ως ένδειξη σοφίας). Υπό αυτών, δε, τα του παιδευτηρίου αρχικά γράμματα». Τα «κομβία» πρέπει να είναι ορείχαλκα «φέροντα έμβλημα ανάγλυφον γλαύκα». Αλλά τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου διαπιστώνουν ότι τους ξέφυγε μια λεπτομέρεια και στις 29 του ίδιου μήνα επανέρχονται με συμπληρωματική εγκύκλιο υπό τον τίτλο «περί του αριθμού των κομβίων του ιματίου», τα οποία «ορίζονται εις τέσσερα, τα δε της χλαμύδος εις εξ»!

Ίσαμε το κατώφλι του 20ου αι. οι διατάγματα και εγκύκλιοι περί της περιβολής και της συμπεριφοράς των μαθητών «πάνε κι έρχονται…».

… ξημερώνει ο 20ος αι…

Ο νέος αιώνας και κυρίως οι δεκαετίες μετά τους πολέμους, βρίσκουν τις μαθήτριες, που αποτελούν πλέον υπολογίσιμη κοινότητα στα σχολεία, ενδεδυμένες με μαύρη ποδιά, λευκό γιακά και λευκά σοσόνια, στο όνομα της «ομοιομορφίας των μαθητών και της συνοχής των μαθητικών κοινοτήτων».

Το 1964 καταργείται και στην ελληνική περιφέρεια (νωρίτερα είχε εξασθενήσει ως επιταγή στους μαθητές των αθηναϊκών σχολείων) το πηλήκιο με την κουκουβάγια των μαθητών αφού, όπως λέει στη Βουλή ο τότε πρωθυπουργός και υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων, Γ. Παπανδρέου, «το μέτρον τούτο εφαρμόζεται σήμερον όχι εις την πρωτεύουσαν, αλλά μόνον εις τας επαρχίας, ωσάν να μη έχουν τα ίδια δικαιώματα εις την αμφίεσίν των οι επαρχιώται μαθηταί με τους μαθητάς των Αθηνών».

Την ταραχώδη πολιτικά δεκαετία του ΄60 και για την ακρίβεια το 1965, η ανάγκη για ενίσχυση του εθνικού φρονήματος είναι μεγάλη. Το μήνυμα περνάει και μέσα από τις σχολικές ποδιές, μαθητών και μαθητριών, που -με νεώτερη υπουργική απόφαση- από μαύρες πρέπει να γίνουν «μπλε του ουρανού και της θάλασσας». Επιπλέον, κάθε μαθητής πρέπει να φέρει στο πέτο κονκάρδα, στην οποία να αναγράφεται το σχολείο και η τάξη στην οποία φοιτά. Για τις δε μαθήτριες, το μήκος της ποδιάς επιβάλλεται να είναι κάτω από το γόνατο.

Έχουν προηγηθεί οι μαθητικές και φοιτητικές κινητοποιήσεις του 1962 και η μεγάλη απεργία των καθηγητών. Στις 15 Δεκεμβρίου του 1962, η ΟΛΜΕ έχει εκδώσει ανακοίνωση με τίτλο «ΑΓΩΝ ΔΙ ΑΠΟΧΗΣ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΟΥ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ» με αίτημα την αύξηση των αποδοχών των μελών της και καθορίζοντας ως ημέρα έναρξης του αγώνα τη «19ην Ιανουαρίου 1963, ημέρα Σάββατον». Στις 7 Φεβρουαρίου η κυβέρνηση επιστρατεύει τους καθηγητές.

Η χούντα περιβάλλει την εκπαίδευση με ασφυκτικούς κανονισμούς «ευπρεπούς ένδυσης και συμπεριφοράς» διδασκομένων και διδασκόντων. Η ποδιά δεν αρκεί για να «πιστοποιήσει» τη σοβαρότητα του μαθητή. Κατά την προσέλευσή του στο σχολείο πρέπει να είναι καθαρή και καλοσιδερωμένη, κυρίως «κατά τας Κυριακάς, εις τον υποχρεωτικόν εκκλησιασμόν». Τον ρόλο του επιβλέποντα την ευπρεπή παρουσία του μαθητή έχει «επί αυστηράς ποινής» ο δάσκαλος, ο οποίος μετατρέπεται από την κυβέρνηση των συνταγματαρχών σε… παρακολουθούντα των παρακολουθουμένων… Ο ίδιος παρακολουθεί τους μαθητές και παρακολουθείται από τους επιθεωρητές του κράτους για να διαπιστωθεί αν κάνει καλά τη δουλειά του, αλλά κυρίως αν συναναστρέφεται «ύποπτα ταραχοποιά στοιχεία» ή … ψωνίζει από αριστερό μπακάλη… Ο ρόλος του «επιθεωρητή» καταργείται με την πτώση της χούντας και ο κλοιός γύρω από τους μαθητές και την περιβολή τους χαλαρώνει. Οι μαθητές απαλλάσσονται πρώτοι από τις μισές ποδιές. Όσο για τις μαθήτριες, τις δεκαετίες του ΄70 και του ΄80, απολαμβάνουν την ποδιά ως αξεσουάρ, που περισσότερο εξυπηρετεί την αισθητική, παρά το αρχικό της μήνυμα για «ομοιομορφία των μαθητών και συνοχή των μαθητικών κοινοτήτων»…

Στις 6 Φεβρουαρίου του 1982, εγκύκλιος του υπουργείου Παιδείας με την υπογραφή του Λευτέρη Βερυβάκη φτάνει στα σχολεία ανά την Ελλάδα και αναρτάται στους πίνακες ανακοινώσεων. Οι μαθητές πληροφορούνται ότι από τη νέα σεζόν δεν έχουν λόγο να παρακολουθούν τη νέα τάση στη μαθητική ποδιά… Η ποδιά του σχολείου περνάει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας…

 

Σημ.: Η φωτογραφία προέρχεται από το θεατρικό δρώμενο από τους μαθητές της Γ΄ τάξης του Γυμνασίου   Νέου Σκοπού Σερρών, με την επιμέλεια των καθηγητριών τους, κ. Μπακουγιάννη Βαρβάρας και  κ. Κωνσταντινίδου Ευανθίας.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΗΠΑ: Ο Κερκ Ντάγκλας, από τα τελευταία ιερά τέρατα του Χόλιγουντ, πέθανε στα 103 του χρόνια

Ο Κερκ Ντάγκλας, ηθοποιός, παραγωγός και σκηνοθέτης του θεάτρου και του κινηματογράφου, εμβληματική μορφή μιας χρυσής εποχής για το Χόλιγουντ, πολλές ερμηνείες του οποίου θεωρούνται κλασικές, όπως αυτή στην ταινία Σπάρτακος (1960, σε σκηνοθεσία Στάνλεϊ Κιούμπρικ), πέθανε χθες Τετάρτη σε ηλικία 103 ετών, ανακοίνωσε ο γιος του, ο Μάικλ Ντάγκλας, επίσης διάσημος ηθοποιός.

Ο θρύλος της έβδομης τέχνης είχε αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα υγείας από τη δεκαετία του 1990 και μετά. Υπέστη εγκεφαλικό το 1996 και καρδιακή προσβολή το 2001.

Ο Κερκ Ντάγκλας έπαιξε τις επτά δεκαετίες της καριέρας του σε περίπου εκατό ταινίες, ανάμεσά τους στη μεταφορά του βιβλίου Είκοσι χιλιάδες λεύγες κάτω από τη θάλασσα του Ιουλίου Βερν (1954), αλλά και φιλμ γουέστερν, δραματικές, αστυνομικές, πολεμικές ταινίες, πολύ συχνά στον ρόλο του σκληρού.

«Με τεράστια θλίψη τα αδέλφια μου και εγώ ανακοινώνουμε ότι ο Κερκ Ντάγκλας μας άφησε (…) σε ηλικία 103 ετών. Για τον κόσμο, ήταν ένας θρύλος, ένας ηθοποιός της χρυσής εποχής των κινηματογραφικών ταινιών (…), ένας ανθρωπιστής η δέσμευση του οποίου στη δικαιοσύνη και στις υποθέσεις στις οποίες πίστευε τον μετέτρεψαν σε πρότυπο και πηγή έμπνευσης για όλους μας», πάντως «για εμένα και τ’ αδέρφια μου, τον Τζόελ και τον Πίτερ, ήταν απλά ο μπαμπάς», ανέφερε ο Μάικλ Ντάγκλας σε ανακοίνωση που δημοσιοποίησε.

Μεγάλος γυναικάς, ο Ντάγκλας είχε διάφορες κατακτήσεις αλλά ζούσε από το 1954 με την ίδια γυναίκα, την Αν Μπάιντενς, την οποία είχε συναντήσει στη Γαλλία κι έγινε η δεύτερη σύζυγός του.

Ο Κερκ Ντάγκλας, γιος εβραίων μεταναστών από τη Λευκορωσία, είχε γίνει γνωστός για το εκρηκτικό στιλ πολλών ερμηνειών του, διότι αποτύπωνε στη μεγάλη οθόνη ιδίως το αίσθημα της οργής και της εξέγερσης εναντίον «της αδικίας», όπως έλεγε ο ίδιος. Μετατράπηκε σε ένα από τα μεγαλύτερα αστέρια της κινηματογραφικής βιομηχανίας τις δεκαετίες του 1950 και του 1960.

Πρωταγωνίστησε επίσης στην προσπάθεια να σπάσει η λεγόμενη «μαύρη λίστα» στο Χόλιγουντ, ο αποκλεισμός ηθοποιών, σκηνοθετών και σεναριογράφων διότι συνδέονταν με το κομμουνιστικό κίνημα ή θεωρούνταν συμπαθούντες και συνοδοιπόροι τη δεκαετία του 1950. Ο ίδιος είχε εξομολογηθεί πως αισθανόταν μεγαλύτερη υπερηφάνεια για αυτό, παρά για οποιονδήποτε ρόλο του.

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σε ισχύ από τις 10 Φεβρουαρίου τα νέα ενιαία / ενοποιημένα παράβολα οδήγησης

Από τις 10 Φεβρουαρίου του 2020 θα ισχύσουν τα νέα ενιαία/ενοποιημένα παράβολα για το δίπλωμα οδήγησης, όπως αναφέρεται  σε εγκύκλιο του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών.

Όπως αναφέρεται στην εγκύκλιο, σε συνεργασία με τη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων αποφασίσθηκε η εισαγωγή τους για την καλύτερη εξυπηρέτηση και ελαχιστοποίηση του χρόνου που δαπανούν τόσο οι πολίτες που εκδίδουν και πληρώνουν e-παράβολα όσο και οι υπηρεσίες Μεταφορών και Επικοινωνιών που τα χρησιμοποιούν και τα δεσμεύουν. Οι αλλαγές αφορούν τόσο εκείνους που παίρνουν πρώτη φορά άδεια οδήγησης όσο και εκείνους που θέλουν να κάνουν επέκταση της υφιστάμενης άδειας ή αντικατάσταση λόγω φθοράς ή κλοπής.

Η νέα κατηγορία παράβολων που εισάγεται (χωρίς να καταργούνται τα παλαιά) έχει ως εξής:

-Αρχική χορήγηση κατηγορίας (ΑΜ ή Α1 ή Α2 ή Α ή Β) 48,00 ευρώ (ενοποιεί εκτύπωση εντύπου 30,00 ευρώ και τέλος χαρτοσήμου 18,00 ευρώ).

-Επέκταση σε κατηγορία (ΑΜ, Α1, Α2, Α, Β) 57,02 ευρώ (ενοποιεί εκτύπωση εντύπου 30,00 ευρώ και τέλος χαρτοσήμου 27,02 ευρώ).

-Επέκταση σε κατηγορία (ΒΕ, C1, C, D1, D, C1E, CE, D1E, DE) από ∆.Υ. 120,15 ευρώ (ενοποιεί εκτύπωση εντύπου 30,00 ευρώ και τέλος χαρτοσήμου 90,15 ευρώ).

-Επέκταση σε κατηγορία (ΒΕ, C1, C, D1, D, C1E, CE, D1E, DE) 138,15 ευρώ (ενοποιεί εκτύπωση εντύπου 30,00 ευρώ και τέλος χαρτοσήμου 108,15 ευρώ).

-Ανανέωση κατηγοριών Άδειας Οδήγησης 98,00 ευρώ (ενοποιεί ανανέωση κατηγοριών 50,00 και εκτύπωση εντύπου 30,00 ευρώ και τέλος χαρτοσήμου 18 ευρώ).

-Αντίγραφο εντύπου Αδείας Οδήγησης για Κλοπή – Απώλεια 69,02 ευρώ (ενοποιεί εκτύπωση εντύπου 30,00 ευρώ και απώλεια ή κλοπή 30,00 ευρώ και τέλος χαρτοσήμου 9,02 ευρώ).

-Αντίγραφο εντύπου Αδείας Οδήγησης για Φθορά – Αλλοίωση 39,02 ευρώ (ενοποιεί εκτύπωση εντύπου 30,00 ευρώ και τέλος χαρτοσήμου 9,02 ευρώ).

Επισημαίνεται  ότι στην «Κατηγορία 21 – ‘Αδεια Οδήγησης» δεν καταργούνται τα παράβολα 21, 22, 23, 26, 27, 28, 29, 2037, 2038.

ΑΠΕ-ΜΠΕ