“Πάσχα το τερπνόν” από τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη

Από

19/04/2020

Χρόνια πολλά για το Πάσχα από τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη (1851-1911). Το Πάσχα δεν είναι μόνο «τερπνόν», αλλά και «λύτρον λύπης» για τον Παπαδιαμάντη, ο οποίος δημοσίευσε πολλά διηγήματα για τη Μεγάλη Εβδομάδα και την Ανάσταση του Χριστού, ξετυλίγοντας ιστορίες ικανές να μαγέψουν όχι μόνο τους αναγνώστες της εποχής του, αλλά και όσους δεν έχουν πάψει να αγαπούν τη λογοτεχνία μέχρι και το τέλος της δεύτερης δεκαετίας του 21ου αιώνα.

Το ΑΠΕ-ΜΠΕ αναπαράγει σήμερα όχι ένα διήγημα, αλλά ένα άρθρο του Παπαδιαμάντη, που δημοσιεύτηκε, υπό τον τίτλο «Το Πάσχα», στην αθηναϊκή εφημερίδα «Εφημερίς», στις 6 Μαΐου 1888, την Κυριακή του Πάσχα. Ο Παπαδιαμάντης πανηγυρίζει για τις συναθροίσεις του ελληνικού λαού, που φέτος, ελέω κονοροϊού, θα περιοριστούν κατ’ οίκον και μόνον εντός αυστηρά οικογενειακού πλαισίου, αλλά υμνεί και λατρεύει το γιορτινό πνεύμα της αγάπης, το οποίο παραμένει υψηλόφρον και ανθηρό όπως η αναστημένη φύση.

Το Πάσχα

«Αναστάσεως ημέρα και λαμπρυνθώμεν… Πάσχα το τερπνόν, Πάσχα Κυρίου, Πάσχα. Πάσχα πανσεβάσμιον ημίν ανέτειλε. Πάσχα, εν χαρά αλλήλους περιπτυξώμεθα…Ω Πάσχα, λύτρον λύπης. Πάσχα άμωμον, Πάσχα μέγα, Πάσχα το πύλας ημίν του παραδείσου ανοίξαν. Πάσχα πάντας αγιάζον πιστούς…»

Δια τοιούτων στιχηρών, εξ ων αναπέμπεται ευφροσύνη και αγαλλίασις ανεκλάλητος, η Εκκλησία υμνεί και πανηγυρίζει την Ανάστασιν του Σωτήρος. Η λέξις Πάσχα επενεργεί μαγικώτατα επί των οσίων υμνογράφων και λησμονούσιν επί βραχύ το αυστηρόν και μελαγχολικόν κάλλος, όπερ χαρακτηρίζει τας εμπνεύσεις των προ της απαλής και Λυδικής, ως ειπείν, αρμονίας, ήτις αυτόματος διαχέεται από των ιερών αυτών φορμίγγων επί τω τρισμεγίστω αγγέλματι. Η Εκκλησία, αποβάλλουσα την πένθιμον περιβολήν, ενδύεται λευκήν και φεγγοβόλον στολήν, ως αν αντανακλά επ’ αυτής η λευκότης και η λάμψις του αγγέλου, του αποκυλίσαντος τον λίθον του μνημείου.

Τα ανήλια βάθη, οι ζοφεροί θόλοι των χριστιανικών ναών, διαυγάζονται ως εν ημέρα ανεσπέρου φωτός, και τα άνθη τα εύοσμα και δροσόεντα, άτινα από των λειμώνων και των κήπων μετηνέχθησαν, όπως στολίσωσι την επιτάφιον σινδόνα του Σωτήρος, τηρούσιν έτι της ραδινής των χάριτος, των κοσμικών των θελγήτρων τα ίχνη εν τη τεθολωμένη υπό του λιβάνου ατμοσφαίρα των ναών. Και η Εκκλησία καταπέμπει την ευχήν αυτής την αναστάσιμον κατά την ημέραν ταύτην εν γλώσση αλλοία ή η συνήθης· εν γλώσση πλήρει παιδικών, θα ελέγομεν, σκιρτημάτων και παιδικής συγκαταβάσεως. Εις την μεγάλην ευωχίαν της Αναστάσεως προσκαλεί πάντας, παρόντας και απόντας, νηστεύσαντας και μη νηστεύσαντας, πιστούς και απίστους, και τους φέροντας ένδυμα γάμου και τους αγοραίον περιβαλλομένους ιμάτιον. Ω μέθη της Νύμφης επί τη ανακτήσει του Νυμφίου, ω μέθη τρισαγία και ανερμήνευτος!

Την υψηλήν ταύτην μέθην συναισθάνεται εν τη καρδία αυτού ο ελληνικός λαός, ως ουδείς άλλος λαός. Ουδεμία άλλη χριστιανική εορτή κατέχει παρ’ αυτώ την θέσιν της εορτής του Πάσχα. Οι Δυτικοί έχουσι τα Χριστούγεννα. Ημείς έχομεν την Ανάστασιν. Αύτη είναι η βασίλισσα των εορτών, η πανήγυρις των πανηγύρεων ημών. Οι Δυτικοί εορτάζουσι την γέννησιν του Χριστού εν πλούτω τρυφερών και ωραίων εθίμων, εν οικογενειακή συνενώσει και τέρψεσιν ανθρώπων από καιρού συνωκειωμένων προς τον πολιτισμόν.

Αλλά του ελληνικού γένους η Λαμπρή ανατέλλει και δύει, εν θορυβώδει διαχύσει και υπερτάτη αγαλλιάσει ανθρώπων, οίτινες εις τας φλέβας των τηρούσιν έτι ρανίδας τινάς του αίματος των αγρίων και ατιθάσων και υπό του έρωτος της ελευθερίας βαυκαλωμένων πατέρων μας. Αρματωλικαί συνήθειαι, αγρία ποίησις πληρούσιν εκείνην. Βαρύς χειμών επικάθηται της φύσεως, γογγύζει ο βορράς και πίπτουσιν αι χιόνες, και τα καλά Χριστούγεννα συσπειρούνται πέριξ της σπινθηροβολούσης εστίας.

Αλλά πόσον διάφορον εικόνα παριστά η φύσις παρ’ ημίν, όταν οι κώδωνες των εκκλησιών εξαγγέλλωσι χαρμοσύνως την Ανάστασιν! Το έαρ συνεορτάζει μετά της Εκκλησίας, η φύσις συναγάλλεται μετά της πίστεως. Οι θύμοι των ορέων μοσχοβολούσιν, ο σμαράγδινος μανδύας των πεδιάδων ανακινείται ηρέμα υπό της ζεφυρίτιδος αύρας και στίλβει διακέντητος εκ λευκανθέμων, αι ευωδίαι των εσπεριδοειδών βυθίζουσι τας ψυχάς εις μυστικάς εκστάσεις, τα ρόδα τα εφήμερα, τα αιώνια ρόδα, ξανθά, λευκά, ωχρά, πορφυρά, διηγούνται την δόξαν του Κυρίου. Η Άνοιξις, ως άλλη μυροφόρος, ως της Μαγδαληνής Μαρίας αδελφή, κηρύσσει δια μυρίων στομάτων ότι «εώρακε τον Κύριον”. Δεύτε, εξέλθωμεν των σκοτεινών θόλων των ναών, οίτινες δεν αφήνουσι την χαράν μας να εκραγή ακράτητος. Δεύτε, υμνήσωμεν τον Κύριον υπό τον σαπφείρινον και αστερόεντα θόλον του ουρανού και λάβωμεν το φως το ανέσπερον και αναμείνωμεν τα πρώτα μειδιάματα της κροκοπέπλου Ηούς.

Τοιαύτην ώραν ο Κύριος ανέστη, «ζωήν τοις εν τοις μνήμασι χαρισάμενος”. Εις ημάς, τους εν τω βίω, ας χαρίση ζωήν ζωής! Χριστός ανέστη! Συναθροισθώμεν πέριξ του οβελισθέντος αμνού και συνοδεύσωμεν την όπτησιν αυτού, εντέχνως στρεφομένου επί της ανθρακιάς δια του κρότου των πυροβόλων. Η πυρίτις έστω το σύμβολον της Αναστάσεως και το φίλημα έστω το σύμβολον της Αγάπης. Δεν εννοούμεν την λάμψιν της Αναστάσεως άνευ της γλώσσης του τρομπονίου· και η αγάπη χωρίς φιλήματος είναι το άνθος άνευ του αρώματος.

Ούτως υποδέχεται και ούτως αντιλαμβάνεται της εορτής του Πάσχα ο ελληνικός λαός. Αυτά τα ονόματα, δι’ ων υποδηλούται το Πάσχα, χρησιμεύουσιν, όπως εμπνέωσιν εις αυτόν ενθουσιασμόν και εξαίρωσιν εις κόσμους ονείρων, ως εν ουδεμιά άλλη εορτή. Όταν λέγη Ανάστασις ο ελληνικός λαός, κρυφία τις χορδή αναπαλλομένη εις τα μυχιαίτατα της καρδίας του, υπενθυμίζει εις αυτόν και του Γένους την ανάστασιν, και ο Χριστός και η Πατρίς συναντώνται εν αυτώ ισοπαθείς και ισόθεοι. Και όταν λέγη Αγάπη ο ελληνικός λαός, εκφωνεί την γλυκυτάτην των λέξεων, ήτις κατ’ εξοχήν τονιζομένη εν τω Ευαγγελίω, και ανακηρυσσομένη εν τη διδασκαλία του Αποστόλου Παύλου, παρέμεινεν εν τη γλώσση του το κατ’ εξοχήν περιπαθές και εγκάρδιον ρήμα, δι’ ου εκφράζει πάσαν στοργήν και πάντα έρωτα και πάσαν αφοσίωσιν. Και νομίζει τις, ότι ο ημέτερος λαός κατ’ εξοχήν ησθάνθη και απεδέχθη και επραγματοποίησε το κήρυγμα της Αγάπης, ως φέρεται εν τη προς Κορινθίους επιστολή του Αποστόλου. «Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται· η αγάπη ου ζηλοί· η αγάπη ου περπερεύεται, ου φυσιούται, ουκ ασχημονεί, ου ζητεί τα εαυτής, ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν, ου χαίρει επί τη αδικία, συγχαίρει δε τη αληθεία· πάντα στέγει, πάντα ελπίζει, πάντα πιστεύει, πάντα υπομένει».

Ευνόητον δε ότι, όπως λάβη τις αγνήν ιδέαν περί του τρόπου καθ’ ον προσδεχόμεθα, κατανοούμεν και εορτάζομεν την Ανάστασιν, δέον να ευρεθή κατά την ημέραν της σήμερον μακράν της πρωτευούσης, ένθα, φυσικώ τω λόγω, ο βίος δεν δύναται να παράσχη τοιαύτας απολαύσεις. Αληθής και ανόθευτος Λαμπρή ανατέλλει δια τους κατοίκους των επαρχιών, των πόλεων, των κωμοπόλεων, των χωρίων, όπου διασώζονται καθαρώτερον και εκδηλούνται εμφανέστερον του εθνικού βίου τα ήθη και έθιμα.

Εκεί αι γλυκύταται παραδόσεις, εκεί αι ελληνικώταται συνήθειαι, η χριστιανικωτέρα πίστις και η ευαγγελικωτέρα χαρά συνενούνται και αναφαίνονται επί πάντων και υπό πάντων ακολουθούνται απροσποιήτως και απερίττως· εκεί και άκων τις καθίσταται χριστιανός και εορτάζει την Ανάστασιν και την Αγάπην.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΣΣ: Στέλιος Αναστασιάδης (1926-1995). Τοπίο Σκύρος 1980. Τέμπερα σε κόντρα-πλακέ 154Χ104 εκ. Ιδιωτική συλλογή

Κορονοϊός: Ανησυχία για την ψυχική υγεία των πολιτών καθώς παρατείνεται η καραντίνα

Από

Έμβολος

19/04/2020

Οι ψυχολογικές επιπτώσεις της καραντίνας, την οποία πολλές χώρες που έχουν πληγεί από την πανδημία του κορονοϊού παρέτειναν αυτή την εβδομάδα, ανησυχούν τους επαγγελματίες της ψυχικής υγείας, οι οποίοι ζητούν να ληφθεί υπόψη το ζήτημα αυτό.

“Η παράταση της καραντίνας ήταν αναμενόμενη, όμως το νέο θα απογοητεύσει βαθιά πολλούς ανθρώπους”, εκτίμησε η Λίντα Μπολντ καθηγήτρια δημόσιας υγείας στο πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου μετά την ανακοίνωση την Πέμπτη της παράτασης κατά τρεις εβδομάδες του lockdown στη Βρετανία.

“Οι έμμεσες επιπτώσεις συσσωρεύονται”, συνέχισε, υπογραμμίζοντας ότι “πρόσφατες έρευνες δείχνουν ανησυχητική αύξηση του άγχους και της κατάθλιψης” στον γενικό πληθυσμό.

Η τάση αυτή παρατηρείται σε όλες τις χώρες που έχει επιβληθεί καραντίνα.

Στη Γαλλία μια ένωση ερευνητών ξεκίνησε την έρευνα “Coconel” (κορονοϊός και απομόνωση), η οποία παρακολουθεί για καιρό τις επιπτώσεις των περιοριστικών μέτρων σε χίλιους ανθρώπους.

Μετά το δεύτερο κύμα της έρευνας, που δημοσιεύθηκε στις 8 Απριλίου πριν την ανακοίνωση της παράτασης κατά ένα μήνα της καθολικής καραντίνας που ισχύει στη Γαλλία από τις 17 Μαρτίου, “συνολικά το 37% των ερωτηθέντων παρουσίαζε ενδείξεις ψυχολογικής πίεσης”, ενώ δεν υπήρχαν σημαντικές διαφοροποιήσεις με το πρώτο κύμα της έρευνας που δημοσιεύθηκε τον Μάρτιο.

“Η σύγκριση με τα τελευταία στοιχεία που συγκεντρώθηκαν από τον γενικό πληθυσμό το 2017 δείχνουν επιδείνωση της ψυχικής υγείας στη διάρκεια της καραντίνας. Αν η κατάσταση αυτή παραταθεί για πολλές ακόμη εβδομάδες, ενδέχεται να ευνοήσει την εμφάνιση σοβαρών ψυχιατρικών παθολογιών και αύξηση της ζήτησης θεραπείας μετά την άρση της καραντίνας, κάτι για το οποίο πρέπει να προετοιμαστούμε”, προειδοποιούν οι Γάλλοι ερευνητές.

Επηρεασμένοι σοβαρά

Η ίδια ανησυχία κυριαρχεί και στις ΗΠΑ όπου “περισσότερο από το ένα τρίτο των Αμερικανών (36%) δηλώνει ότι ο κορονοϊός έχει επηρεάσει σοβαρά την ψυχική τους υγείας”, υπογράμμισε η Αμερικανική Ψυχιατρική Ένωση (APA) σε επιστολή που απηύθυνε στις 13 Απριλίου προς το Κογκρέσο.

Προειδοποιώντας για τον κίνδυνο “να δούμε ακόμη περισσότερους Αμερικανούς να χρειάζονται ψυχολογική φροντίδα”, η APA ζήτησε επενδύσεις για τις άμεσες ανάγκες “και για την περίοδο ανάκαμψης”, κυρίως σε ό,τι αφορά την πρόσβαση σε ψυχολογική φροντίδα και τις τηλεσυνεδρίες.

“Έκκληση σε δράση” και στη Βρετανία την οποία υπέγραψαν την Πέμπτη 24 επαγγελματίες και δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Lancet Psychiatry, την ημέρα της ανακοίνωσης της παράτασης της καραντίνας στη χώρα.

Σε αυτή ζητούν κυρίως την ενισχυμένη εποπτεία των ψυχολογικών επιπτώσεων της επιδημίας, βασιζόμενοι και εκείνοι σε δημοσκοπήσεις που δείχνουν ότι οι Βρετανοί ανησυχούν περισσότεροι για τις ψυχο-κοινωνικές επιπτώσεις της covid-19 από το να αρρωστήσουν οι ίδιοι.

“Αυξημένη κοινωνική απομόνωση, μοναξιά, ανησυχία για την υγεία, άγχος και οικονομική ύφεση: υπάρχουν όλα τα στοιχεία για την επιδείνωση της ψυχικής ευημερίας και υγείας”, τόνισε ένας από τους υπογράφοντες, ο Ρόρι Ο’ Κόνορ του πανεπιστημίου της Γλασκόβης.

“Το πρόβλημα είναι πολύ σημαντικό για να αγνοηθεί τόσο σε ανθρώπινο επίπεδο όσο και σε ευρύτερο κοινωνικό επίπεδο”, πρόσθεσε.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Κορονοϊός: Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ προειδοποιεί την Κίνα ότι θα αντιμετωπίσει «συνέπειες»

Από

Έμβολος

19/04/2020

Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ προειδοποίησε χθες Σάββατο την Κίνα ότι ενδέχεται να βρεθεί αντιμέτωπη με «συνέπειες», χωρίς να διευκρινίσει τι εννοεί, στην περίπτωση που η Ουάσινγκτον συμπεράνει πως ήταν «εσκεμμένα υπεύθυνη» για την εξάπλωση της πανδημίας του κορονοϊού.

Η πανδημία «θα μπορούσε να είχε σταματήσει στην Κίνα, από όπου ξεκίνησε, αλλά αυτό δεν έγινε», είπε ο Ρεπουμπλικάνος κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου που παραχωρεί καθημερινά στον Λευκό Οίκο για τις προσπάθειες της κυβέρνησής του να αντιμετωπίσει την κρίση.

«Και τώρα, όλος ο κόσμος υποφέρει εξαιτίας αυτού», πρόσθεσε.

Όταν δημοσιογράφος τον ρώτησε εάν η Κίνα θα υποστεί συνέπειες για την πανδημία του κορονοϊού, ο οποίος έκανε για πρώτη φορά την εμφάνισή του στην κινεζική πόλη Ουχάν τον Δεκέμβριο κι έκτοτε έχει στοιχίσει τη ζωή σε πάνω από 157.000 ανθρώπους σε παγκόσμιο επίπεδο, ο Τραμπ απάντησε: «Αν ήταν εσκεμμένα υπεύθυνοι (οι κινέζοι ηγέτες), σίγουρα».

«Αν ήταν λάθος, ένα λάθος είναι ένα λάθος. Αλλά αν ευθυνόταν εν γνώσει της, ναι, εννοώ, τότε σίγουρα πρέπει να υπάρξουν συνέπειες», επανέλαβε ο Τραμπ, αναφερόμενος στην Κίνα.

«Ήταν ένα λάθος που ξέφυγε από κάθε έλεγχο ή μήπως άρχισε εσκεμμένα;» διερωτήθηκε ο Τραμπ. «Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στα δύο. Ό,τι κι αν έγινε από τα δύο , πρέπει να μας αφήσουν να πάμε εκεί και να το μάθουμε», αξίωσε. «Ζητήσαμε να πάμε νωρίτερα», όμως «δεν το ήθελαν. Νομίζω ότι ξέρουν πως είχε γίνει κάτι που δεν ήταν καλό και βρίσκονταν σε αμηχανία. Μας είπαν πως διενεργούν έρευνα», συνέχισε.

«Λοιπόν, θα δούμε τι θα γίνει με αυτή την έρευνα. Αλλά κάνουμε κι εμείς έρευνες», πέταξε ο ένοικος του Λευκού Οίκου.

Η κυβέρνηση Τραμπ έχει καταστήσει σαφές πως δεν αποκλείει το ενδεχόμενο ο νέος κορονοϊός να βγήκε, από ατύχημα ή εσκεμμένα, από ένα εργαστήριο έρευνας για τους ιούς πριν εμφανιστεί σε αγορά της Ουχάν.

Ο Τραμπ παράλληλα αμφισβήτησε για πολλοστή φορά τον επίσημο απολογισμό των θυμάτων της πανδημίας στην Κίνα (4.632 νεκροί επί συνόλου 82.745 κρουσμάτων ως τα μεσάνυχτα του Σαββάτου, κατά το κινεζικό υπουργείο Υγείας), παρότι αναθεωρήθηκε προς τα πάνω κατά χίλια και πλέον θύματα την Παρασκευή.

Ο Ρεπουμπλικάνος υπέδειξε πως ο δείκτης θνητότητας της πανδημίας του κορονοϊού στην Κίνα ανέρχεται σε 0,33 ανά 100.000 κατοίκους. «Αυτός ο αριθμός είναι αδύνατος. Είναι αδύνατον να επιτευχθεί», επέμεινε.

Στις ΗΠΑ, σύμφωνα με ένα γραφικό που παρουσιάστηκε στη συνέντευξη Τύπου, ο δείκτης θνητότητας της COVID-19 έχει ανέλθει σε 11,24 ανά 100.000 κατοίκους, ενώ στη Γαλλία ανέρχεται σε 27,92 και στην Ισπανία σε 42,81.

Η τοποθέτηση του Τραμπ σήμανε ακόμη μια αμερικανική ομοβροντία στον συνεχιζόμενο πόλεμο λέξεων μεταξύ των δύο μεγαλύτερων οικονομιών του κόσμου, τη νέα κλιμάκωση της έντασης την ώρα που αρκετοί ειδικοί αντιτείνουν πως απαιτείται η ευρύτερη δυνατή διεθνής συνεργασία για να αντιμετωπιστεί η κρίση της πανδημίας του κορονοϊού.

Μήνυμα του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη για το Πάσχα

Από

Έμβολος

19/04/2020

Γιορτάζουμε στο σπίτι με το βλέμμα στην αναγέννηση που έρχεται

Αγαπητοί μου συμπολίτες,

Γιορτάζουμε ένα αλλιώτικο Πάσχα. Κάτω από τον ίδιο ανοιξιάτικο ήλιο, δίχως όμως τις εκκλησίες μας, τους φίλους μας και τα πατροπαράδοτα έθιμά μας.

Φέτος, η Εβδομάδα των Παθών κράτησε περισσότερο από πενήντα ημέρες. Αλλά η Ανάσταση φωτίζει, πλέον, το δρόμο για τη χαρμόσυνη έξοδο από την καταιγίδα της πανδημίας.

Με πειθαρχία και αλληλεγγύη αποκρούσαμε τα πρώτα της κύματα. Θωρακίσαμε τη δημόσια υγεία. Και, μένοντας στον ίδιο δρόμο, σύντομα θα ξεκινήσουμε τη σταδιακή μετάβαση σε μία νέα εποχή. Στην οποία πολλά θα έχουν αλλάξει.

Θρηνούμε για τις ζωές που χάσαμε από τον κορονοϊό. Και ευγνωμονούμε εκείνους που συνεχίζουν τη μάχη εναντίον του. Με πρώτους τους γιατρούς και τους νοσηλευτές του Εθνικού Συστήματος Υγείας, αλλά και όσους εργάζονται ακόμα και σήμερα, ανήμερα το Πάσχα, για να μένουμε όλοι ασφαλείς.

Συμπολίτες μου,

Ο ιός μάς κράτησε στο σπίτι. Μας έκανε, όμως, να ξαναγνωριστούμε με τον εαυτό μας και με τη σημασία των πραγμάτων. Αν σκεφτούμε πόσα μικρά μάς χώρισαν, άλλοτε, από τον διπλανό μας, είμαι σίγουρος ότι θα μετανιώναμε για τη στάση μας.

Η δοκιμασία αυτή προσέδωσε σε όλους και σε όλα το αληθινό τους μέγεθος. Ανέδειξε το υπέρτατο αγαθό της Υγείας, αποδεικνύοντας ότι όσα ζούμε και γευόμαστε δεν είναι αυτονόητα. Πως τίποτα δεν είναι δεδομένο. Και ότι εκτός από οικονομική, η ευημερία έχει και διάσταση κοινωνική.

Οι κρίσεις πάντα κρίνουν. Έτσι, η υγειονομική περιπέτεια επανέφερε στο προσκήνιο την ουσία της πολιτικής: Την ετοιμότητα και αποτελεσματικότητα της Πολιτείας. Τη συστράτευση της ευθύνης. Και, πάνω απ’ όλα, την εμπιστοσύνη και την αλληλεγγύη μεταξύ μας.

Από την πανδημία, λοιπόν, θα βγούμε με ένα καλύτερο κράτος. Γιατί οι ανάγκες του «τώρα» μετατρέπονται σε δράσεις για τις αναγκαιότητες του «μετά».

Θα βγούμε, όμως, οπλισμένοι και με ισχυρότερους δεσμούς ανάμεσα σε κοινωνία και Πολιτεία. «Αλλήλων τα βάρη βαστάζετε», όπως καλούσε ο Απόστολος Παύλος. Μπροστά στις οικονομικές συνέπειες της υγειονομικής θύελλας, λοιπόν, έχουμε το κοινό χρέος να μην αφήσουμε κανέναν μόνο. Να μην αφήσουμε κανέναν πίσω. Γιατί όλοι, στο μεταξύ, θα έχουμε γίνει καλύτεροι πολίτες και καλύτεροι άνθρωποι.

Το φετινό Πάσχα βιώνουμε μία νέα κατάνυξη. Μία άσκηση αναστοχασμού για την απελευθέρωση «εκ της δουλείας του αλλοτρίου», όπως λέει ο ψαλμός. Και δεν σας κρύβω ότι και εγώ προχώρησα σε δικές μου, προσωπικές σκέψεις και αναθεωρήσεις. Γιατί η ατομική πρόοδος έρχεται μέσα από δοκιμασίες. Όταν αναμετριόμαστε με το απρόοπτο και αντιπαλεύουμε καταστάσεις που δεν έχουμε ξανασυναντήσει.

Το φως της Ανάστασης θα φωτίζει το δρόμο μας μέχρι η ζωή να επιστρέψει, βήμα-βήμα, στους κανονικούς της ρυθμούς.

Μέχρι τότε, ας μη βάλουμε σε κίνδυνο όσα μας έκαναν παράδειγμα σε ολόκληρο τον κόσμο: Σεβόμαστε τους ειδικούς, πειθαρχούμε στους κανόνες. Κάνουμε, με άλλα λόγια, την αγωνία μας αγώνα. Και μετατρέπουμε τους πρόσκαιρους περιορισμούς σε φωτεινούς προορισμούς.

Γιορτάζουμε το Πάσχα στο σπίτι. Αλλά με το βλέμμα στην Αναγέννηση που έρχεται!

Χριστός Aνέστη. Χρόνια πολλά σε όλες και σε όλους. Χαρά και πάνω απ’ όλα υγεία.

«Θεέ μου Πρωτομάστορα μύρισες την Ανάσταση»… – Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Από

Νίκος Σακελλαρόπουλος

19/04/2020

Περίεργο Πάσχα το εφετινό. Ίσως και ελαφρώς νερόβραστο χωρίς τις μεγάλες οικογενειακές και φιλικές συναθροίσεις, χωρίς τη σούβλα, το τσίκνισμα, τη λαχταριστή πετσούλα… Κι άχρωμο χωρίς την δια ζώσης ακοή των ύμνων της χριστιανοσύνης και του Χριστός Ανέστη.

Σακελλαρόπουλος Γ. Νίκος — **Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος**

Τα σκεφτόμουν αυτά όταν «συνάντησα» σε μια βουτιά μου στην βιβλιοθήκη το «Έαρ μικρό έαρ βαθύ έαρ συντετριμμένο» του Ν. Καρούζου. Το οποίο με οδήγησε στον Σεφέρη και την σκέψη του: «Η υψηλότερη μορφή της άνοιξης που ξέρω: μια ελληνική Μεγάλη Εβδομάδα». Ο Καρούζος λοιπόν με οδήγησε στον Σεφέρη κι εκείνος συνέχισε τη σκυταλοδρομία στέλνοντάς με στον Ελύτη: «Την Άνοιξη δεν την βρήκα τόσο στους αγρούς…»! Ή το άλλο, το θρυλικό: «Θεέ μου Πρωτομάστορα μέσα στις πασχαλιές και Συ, Θεέ μου Πρωτομάστορα μύρισες την Ανάσταση»…

Κι ύστερα πιο πίσω, στον Σολωμό: «Φιληθήτε γλυκά, χείλη με χείλη, πέστε Χριστός ανέστη, εχθροί και φίλοι!»… Κι η ερώτηση του Ρίτσου στην Εαρινή συμφωνία του: «Χριστέ μου τι θα ‘τανε η πορεία σου δίχως τη σμύρνα και το νάρδο στα σκονισμένα πόδια σου;»… Κι η σκωπτική Κική Δημουλά που γράφει: «σταύρωσον σταύρωσον αλαλάζουν τα κρεοπωλεία οι ψησταριές κι οι φούρνοι»…

Πάσχα ελληνικό! Και μοναδικό! Με την ποίηση παρηγορήτρα στη κλεισούρα, να δημιουργεί σκιρτήματα ίδια με της ανθισμένης φύσης και συγκινημένη από την προδοσία και το αγκαθωτό στεφάνι, ν’ απομυθοποιεί τον θάνατο και να υμνεί την ανάσταση και τη ζωή!

Πάσχα ελληνικό! Μοναδικό! Ακόμη κι όταν (σχεδόν πάντα δηλαδή) το ευτελίζουμε φεύγοντας τροχάδην από τις εκκλησίες μη τυχόν παγώσουν τα θαλασσινά μετά τον Επιτάφιο ή η μαγειρίτσα μετά την Ανάσταση …

Πάσχα ελληνικό! Μέσα από το πνεύμα και τα γράμματα. Πόσοι το έχουμε αντιληφθεί; Πόσοι το γνωρίζουμε; Πόσοι γνωρίζουμε τη λυρική έξαρση, την ευλάβεια, την ταπεινότητα κι πολλές φορές και την λυτρωτική προσδοκία που αγκαλιάζουν το Πάσχα οι μεγάλοι μας ποιητές και συγγραφείς; Πόσοι ξέρουν το υπέροχο κείμενο του Καρκαβίτσα που περιγράφει μια Ανάσταση σε πλοίο; Με το χαρμόσυνο χτύπημα της καμπάνας της γέφυρας, τα κόκκινα αβγά, τα λαμπροκούλουρα, το ψάλσιμο του «Χριστός Ανέστη»; Πόσοι γνωρίζουν την απίστευτη απεικόνιση της ελληνικής πασχαλινής ηθογραφίας από το χέρι του Παπαδιαμάντη; Με το βάψιμο των αβγών, το ζύμωμα των κουλούρων, την ανάγνωση των δώδεκα Ευαγγελίων στην εκκλησιά, το προσκύνημα και την περιφορά του Επιταφίου, το Άγιο φως της Αναστάσεως; Μέχρι και το κάψιμο του Ιούδα σκιαγραφεί ο θεοσεβούμενος Σκιαθίτης κοσμοκαλόγερος.

Πάσχα ελληνικό! Μοναδικό! Εφέτος κι αμήχανο. Ίσως και θαμπό! Μα ουδόλως λιγότερο αγαπημένο… Αφού χωρίς γιορτή η ζωή είναι άνευρη και μονότονη…

Α, χρόνια καλά και του χρόνου αγκαλισμένες συντροφιές σε κάμπους βουνά και πέλαγα…

Εκατοντάδες πιστοί, αψηφώντας τα μέτρα, συνέρρευσαν σε εκκλησίες στη Βουλγαρία

Από

Έμβολος

19/04/2020

Εκατοντάδες ορθόδοξοι χριστιανοί συγκεντρώθηκαν στα προαύλια, έξω και μέσα σε εκκλησίες στη Βουλγαρία για την ακολουθία της Ανάστασης χθες — μια σουρεαλιστική βραδιά — καθώς η χώρα της Βαλκανικής περιλαμβάνεται στις ελάχιστες σε διεθνές επίπεδο όπου οι ναοί έμειναν ανοικτοί το Πάσχα, παρά την πανδημία του κορονοϊού.

Φέτος, πολλοί Βούλγαροι προτίμησαν να παρακολουθήσουν την ακολουθία στην τηλεόραση, καθώς η κυβέρνηση προέτρεψε τους πολίτες να προσευχηθούν και να γιορτάσουν το Πάσχα στο σπίτι.

Αλλά η 58χρονη Ράντκα Πέτροβα, που εκκλησιάζεται συχνά, είπε πως δεν φοβάται «αυτόν τον ιό», διότι «η εκκλησία είναι τόπος ίασης». «Ήρθα εδώ επειδή η πίστη μου είναι δυνατή και δεν φοβάμαι», πρόσθεσε η Πέτροβα, που πάντως φόραγε μάσκα. «Θυμάμαι τις εποχές του κομμουνισμού που έφιπποι αστυνομικοί περικύκλωναν εκκλησίες για να εκφοβίζουν τους πιστούς», συνέχισε. «Είναι απλά ένας ιός, θα τον νικήσουμε… Χριστός ανέστη! Σήμερα γιορτάζουμε την ελπίδα σε μια θάλασσα απελπισίας», πρόσθεσε η ίδια.

Οι βουλγαρικές αρχές παρότρυναν τους πολίτες να τηρήσουν τους κανόνες κοινωνικής αποστασιοποίησης και περιορισμού της κίνησης των πολιτών τις ημέρες του Πάσχα, που δεν μοιάζει με κανένα προηγούμενο. Όμως, αν και οι περισσότεροι πιστοί συμμορφώθηκαν, οι ιερωμένοι και εκατοντάδες πιστοί αψήφησαν τις οδηγίες.

Η ασθένεια COVID-19 έχει στοιχίσει τη ζωή σε 41 ανθρώπους επί συνόλου σχεδόν 900 κρουσμάτων μόλυνσης από τον SARS-CoV-2 στη Βουλγαρία. Οι αριθμοί αυτοί συγκαταλέγονται στους χαμηλότερους στην Ευρώπη.

Η απόφαση να παραμείνουν ανοικτές οι εκκλησίες έχει πυροδοτήσει πολεμική στους ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης στη Βουλγαρία. Αρκετοί προειδοποιούν πως οι εκκλησίες ενδέχεται να μετατραπούν σε εστίες μόλυνσης και να θέσουν σε κίνδυνο τους πιο ευάλωτους, τους μεγαλύτερους σε ηλικία πολίτες, υπονομεύοντας τις προσπάθειες που έχει γίνει για να περιοριστεί η εξάπλωση της πανδημίας.

Η Βουλγαρία, όπου η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης που έχει κηρυχθεί θα παραμείνει σε ισχύ μέχρι την 13η Μαΐου, έχει απαγορεύσει τις δημόσιες συγκεντρώσεις άνω των δύο προσώπων, έκλεισε τα σχολεία, ανέστειλε τη λειτουργία εστιατορίων, καταστημάτων και άλλων χώρων δημόσιων συναθροίσεων και απαγόρευσε επίσης προσωρινά τις μη απολύτως απαραίτητες μετακινήσεις.

Η βουλγαρική ορθόδοξη εκκλησία επικρίνεται διότι κρατά ανοικτούς τους ναούς, παρά την κρίση. Πολλοί στηλιτεύουν ότι δεν εμποδίζει καν τους πιστούς να φιλούν εικονίσματα και οι ιερείς προσφέρουν μετάληψη στους πιστούς.

«Στη σημερινή κατάσταση πρέπει να φανούμε καλύτεροι, ταπεινότεροι», επισήμανε ο πρωθυπουργός Μπόικο Μπορίσοφ μέσω Twitter. «Ας κάνουμε ό,τι μπορούμε ώστε τα χρόνια που θα έρθουν να είμαστε περήφανοι για τις αποφάσεις μας και για τις πράξεις μας», πρόσθεσε.

Το Πάσχα «οι σκέψεις και οι προσευχές μας βρίσκονται σε αυτούς που δεν είναι πια ανάμεσά μας και σε αυτούς που μάχονται εναντίον αυτής της μιαρής ασθένειας, ειδικά τα μέλη του ιατρικού και του νοσηλευτικού προσωπικού και όσους βρίσκονται στο μέτωπο της μάχης για τη ζωή», ανέφερε ο Νεόφυτος, πατριάρχης Σόφιας και Βουλγαρίας.

Η πανδημία του κορονοϊού οδήγησε στην ακύρωση των παραδοσιακών εορτασμών του Πάσχα στις περισσότερες χώρες όπου πλειοψηφούν οι ορθόδοξοι χριστιανοί, ανάμεσά τους στη Ρουμανία, τη Σερβία και την Ελλάδα.

Ενώ η Ουκρανία απαγόρευσε πρακτικά στους πιστούς να πάνε στις εκκλησίες, ανακοινώνοντας πως δεν θα επιτρέπεται να είναι παρόντες κατά τη διάρκεια λειτουργιών πάνω από δέκα άνθρωποι και καλώντας τους πιστούς να μείνουν σπίτι.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ένα διαφορετικό Πάσχα. Χάνουμε τη γιορτή αλλά κερδίζουμε την εσωτερική μας Ανάσταση

Από

Έμβολος

19/04/2020

Ένα Πάσχα διαφορετικό από τα άλλα. Αλλά όχι ένα Πάσχα που έχει χάσει το αναστάσιμο νόημά του, όπως δηλώνουν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η καθηγήτρια και συγγραφέας Λένα Διβάνη, ο φιλόσοφος Στέλιος Ράμφος, ο ομότιμος καθηγητής Ιωάννης Κονιδάρης και ο διπλωμάτης Κωνσταντίνος Αλεξανδρής, υπεύθυνος για τις θρησκευτικές υποθέσεις του υπουργείου Εξωτερικών.

Αντίθετα, οι συνθήκες κάτω από τις οποίες γιορτάζεται αυτό το Πάσχα δίνουν την ευκαιρία για αναστοχασμό, αλλά και για έναν γενικότερο επαναπροσδιορισμό των αξιών μας. «Το Πάσχα είναι πρώτα μια εσωτερική ανάσταση και μετά μια γιορτή. Θα χάσουμε τη γιορτή, αλλά θα κερδίσουμε την εσωτερική μας ανάσταση» σημειώνει ο Στέλιος Ράμφος.

Όπως εξηγεί ο ίδιος, «η νίκη της ζωής επί του θανάτου, που γιορτάζουμε το Πάσχα, είναι το σύμβολο μιας νέας αρχής. Γι’ αυτό όχι μόνο διατηρείται αναλλοίωτο το νόημά του, αλλά γίνεται και εξαιρετικά επίκαιρο. Αφού νικήσουμε την πανδημία, αφού δηλαδή νικήσει η ζωή τον θάνατο, δεν μπορούμε παρά να κάνουμε μια νέα αρχή».

Και αυτά που θα στερηθούμε; Όχι μόνο τα έθιμα αλλά και τη δυνατότητα για τους πιστούς να εκφράσουν το θρησκευτικό τους συναίσθημα στους ναούς; «Στις εσωτερικές διεργασίες δεν υπάρχει στέρηση, υπάρχει μόνο πλούτος. Είναι πλούτος να θρησκεύει κανείς μέσα του. Το Ευαγγέλιο τι λέει; Ο Θεός εντός ημών εστί», απαντά ο Στέλιος Ράμφος.

Σε έναν επαναπροσδιορισμό της σχέσης μας με τη γιορτή καλεί και ο Ιωάννης Κονιδάρης. «Η Ανάσταση δεν είναι, ασφαλώς, τα λίγα λεπτά που κατά κανόνα αφιερώνουμε μέσα στις εκκλησιές, ή συνηθέστερα στους αύλιους χώρους τους, από το “Δεύτε λάβετε φως” ως το “Χριστός Ανέστη εκ νεκρών”, που κι’ αυτό με δυσκολία ακούγεται μέσα στον ορυμαγδό των κροτίδων και των βεγγαλικών που το συνοδεύουν… Η Ανάσταση είναι μια μακρά πορεία που συνεχίζεται όλη τη Μεγάλη Σαρακοστή και κορυφώνεται με τη Μεγάλη Εβδομάδα» σημειώνει.

Το νόημα επομένως δεν χάνεται, μολονότι αυτή η Λαμπρή θα γιορταστεί χωρίς τα πολλά και παλιά έθιμα που τη συνοδεύουν. «Και αν δεν ανάψουμε κερί στις εκκλησιές μας ή δεν προσκυνήσουμε τον Επιτάφιο, ας δώσουμε ένα πιάτο ζεστό φαγητό στον άστεγο έξω από την πόρτα μας… Αν δεν πάρουμε το Άγιο Φως σπίτι μας, ας το μεταλαμπαδεύσουμε στις καρδιές μας και αν δεν δώσουμε “το φιλί της αγάπης” στον διπλανό μας, ας συγχωρήσουμε τον συνάνθρωπό μας που μας έχει, ηθελημένα ή άθελά του, παραπικράνει».

Για τη Λένα Διβάνη, «Αυτό το Πάσχα δεν ανήκει στον κορονοϊό αλλά στο μετά του». Οι άνθρωποι, λέει, θέλουμε να τα ελέγχουμε όλα. «Το άγνωστο μάς τρομάζει περισσότερο από κάθε ιό, κάθε δικτάτορα, κάθε φυσική καταστροφή όταν πραγματικά συμβεί. Στην πραγματικότητα αρνούμαστε να δεχτούμε ότι το μέλλον μας πάντα ήταν και πάντα θα είναι άγνωστο», συμπληρώνει και δίνει μια πρακτική συμβουλή: «Οπότε αυτό που βρίσκω πιο φρόνιμο και αυτό που εύχομαι σε όλους μας είναι να ασχοληθούμε επιτέλους με το παρόν προς το παρόν! Άλλωστε όπως έλεγε και η γιαγιά μιας φίλης “μπουκιά μπουκιά τρώγεται ο ελέφαντας!”».

Και το αρνί; «Να το φάμε το αρνί», απαντά, «αλλά να μην μας φάει».

Ο Ιωάννης Κονιδάρης προτείνει από την πλευρά του να «κοιτάξουμε γύρω μας, όλους αυτούς που ανά τα πέρατα της οικουμένης δίνουν στην κυριολεξία τον αγώνα της ζωής κατά του θανάτου στις μονάδες εντατικής θεραπείας, ας ταπεινωθούμε μπροστά στον Εσταυρωμένο και ας ψελλίσουμε “Κύριε, ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ”».

Ανάλογη πρόκληση απευθύνει και ο Κωνσταντίνος Αλεξανδρής. «Ειδικά αυτές τις άγιες ημέρες, ημέρες ιδιαίτερης θρησκευτικότητας και περισυλλογής, οι ευχές και οι σκέψεις μας πηγαίνουν στους ανθρώπους της πρώτης γραμμής που επιτελούν το καθήκον τους υπό τις εξαιρετικές αυτές περιστάσεις». Ο ίδιος λέει πως πρέπει να δούμε αυτήν την κρίση ως ευκαιρία. «Ευκαιρία για όλους μας να αναθεωρήσουμε αντιλήψεις, πρακτικές και στερεότυπα. Η Ελλάδα κερδίζει σε αξιοπιστία και όλοι μας αποκτούμε μεγαλύτερη πίστη στις δυνατότητές μας. Πρέπει να εργαστούμε ώστε η επόμενη ημέρα να μας βρει πιο δυνατούς, πιο συνειδητοποιημένους και έτοιμους να ξαναπάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το Πάσχα των Ελλήνων του Άγγελου Σικελιανού

Από

Έμβολος

19/04/2020

Υψηλή ανάταση, λυρισμός, αλλά και πηγή χαρά και ανανέωσης και μαζί η λαμπρότητα του ελληνικού τοπίου και η ανθοφορία της ελληνικής φύσης: αυτά είναι τα χαρακτηριστικά της ποιητικής σύνθεσης του Άγγελου Σικελιανού, που γράφτηκε πριν από εκατό και πλέον χρόνια, στα τέλη της δεκαετίας του 1920, αλλά μιλάει για την ανάσταση του θεανθρώπου με ένα πολύ σύγχρονο ποιητικό πνεύμα.

Ο Σικελιανός εξυμνεί στο «Πάσχα των Ελλήνων» την παιδική ηλικία του Ιησού (όταν εκείνος δεν αντιμετωπίζει ακόμη το μαρτύριο που θα του επιφυλάξει ο ενήλικος βίος του), βάζοντας εκ παραλλήλου στο προσκήνιο το σεπτό και ασκίαστο πρόσωπο της μητέρας του. Οι μορφές του Χριστού και της Μαρίας αποτελούν στο «Πάσχα των Ελλήνων» πηγή χαράς και εκ βάθρων ανανέωσης αφού συνδέονται ευθέως με τη λαμπρότητα του ελληνικού τοπίου και της ελληνικής φύσης, που βρίσκουν την έκφρασή τους στην αμεσότητα του λαϊκού, προφορικού λόγου και τις ειδυλλιακές εικόνες της δημοτικής παράδοσης.

Το «Πάσχα των Ελλήνων» δεν αποτελεί έργο ενός παραδοσιακού ποιητή. Ο Σικελιανός είναι ένας μυστικιστής που πιστεύει με όλες του τις δυνάμεις στη λυτρωτική δύναμη της τέχνης. Η τέχνη και το λυτρωτικό της όραμα είναι σε θέση όχι μόνο να ονειρευτούν την οικουμενικότητα του ανθρώπου, αλλά και να συμβάλουν στην απελευθέρωση του κόσμου από τα δεινά των καταστροφικών του συγκρούσεων. Με τη μύησή του στα μυστικά της φύσης και της γλώσσας ο ποιητής καταβάλλει μια τιτάνια προσπάθεια για να συνενωθεί με το σύμπαν, που συναιρεί το γήινο και το θείο σε μιαν αδιαίρετη ολότητα.

Η συνύπαρξη του γήινου και του θεϊκού στοιχείου διατρέχει απ’ άκρου εις άκρον το «Πάσχα των Ελλήνων», παντρεύοντας την πνευματικότητα της χριστιανικής υμνογραφίας με την προσήλωση του αρχαιοελληνικού λυρισμού στην υλική βάση της ζωής. Ο Ιησούς και η Θεοτόκος θα συναντήσουν στους στίχους του Σικελιανού την ανάσταση των αρχαίων θεών και του παγανισμού ενώ και χριστιανικά ονόματα ή σύμβολα θα αποκτήσουν αίφνης μια καθαρώς σωματική αίσθηση και διάσταση Ο ποιητής θα μιλήσει για τη γέννηση της Μαρίας από τον Ιωακείμ και την Άννα, για τη μνηστεία της με τον Ιωσήφ, όπως και για το θεάρεστο μήνυμα του Ευαγγελισμού. Σε ό,τι αφορά τον μικρό Ιησού, ο Σικελιανός θα περιγράψει σε υποβλητικούς τόνους το πρώτο του θαύμα, που ήταν να εμφυσήσει πνοή σε δώδεκα περιστέρια τα οποία έφτιαξε από νερό και χώμα και θα συνταιριάξει στην παρουσία του την αθωότητα του παιδιού με τη μεγαλοσύνη του θεού.

Στο «Πάσχα των Ελλήνων» δεν υπάρχει θρήνος και ο πόνος ή η προδοσία ταξιδεύουν εξαρχής πολύ μακριά. Μοιάζει σαν η θεϊκή αποστολή να έχει επιτελέσει ήδη τον προορισμό της, με τον οικουμενισμό του ποιητή να θριαμβεύει. Η Μαρία και ο γιος της είναι οι καθιερωμένες μορφές της χριστιανικής θεολογίας, είναι όμως και κάτι άλλο: οι πυλώνες για την είσοδο σε μιαν ευλογημένη γη, σε μιαν αστραφτερή ποιητική χώρα, όπου θεοί και άνθρωποι ξεκινούν από την αρχή την πορεία τους, έτοιμοι να υπερβούν κάθε αντίθεση και να καταργήσουν την οποιαδήποτε αντινομία. Και να τι γράφει ο Σικελιανός όταν πλησιάζει το θείο δράμα μέσω του προσώπου της Μαγδαληνής στο ομότιτλο ποίημα:

Την ώρα σ’ όλα τα πουλιά γλυκός που πέφτει ο ύπνος

και στο χαμηλοθώρητο σβημένο

δειλινό

των ασταχυών ο ανασασμός είναι μεστός σα δείπνος·

π’ ο αποσπερίτης αρχινά να τρέμει στο βουνό·

που στην καρδιά μας, άφθαρτη ξεχύνεται η πραότη,

του σπλάχνου μας σα να ‘φτανε — πανάχραντη θροφή-

λίγο ψωμί για να γευτεί κατάβαθα τη θεότη,

κι ακολουθάει τον Έσπερον ο νους μας στην κορφή

που ᾽ναι αγαθή στα πόδια μας όλου του δρόμου ή σκόνη,

και μια συμπόνια αξήγητη, στα πάντα αναρροεί,

ένας καημός αμίλητος τα στήθια μας φουσκώνει

σαν αρχινά από πάω μας των αστεριώ η ροή.

Κι αλλού, στο ίδιο ποίημα, όταν κάνει πλέον, μέσω των λόγων του Χριστού, την εμφάνισή της η Μαγδαληνή:

Το χέρι μέσα στα μαλλιά τ’ αθάνατα κρατώντας,

στους πλοκάμους όπου σκορπάν τριγύρα, τους χρυσούς,

βαθιά αναγάλλιαν άμετρη, στά πόδια του κοιτώντας

το μέγα κύμα, απόκριση τους δίνει ο Ιησούς:

«Ήρθ’ από δρόμο σπίτι σου, κ’ εσύ δε μου ‘χεις πλύνει

τα πόδια, μηδέ μ᾽ άλειψες μέ μύρο τα μαλλιά·

κι αύτη, στιγμή δεν έπαψε στά δάκρυα ν’ αναλύνει,

κι αυτή, στιγμή δέ μου ‘παψε στα πόδια τά φιλιά·

κι όπου κι ο Λόγος ο άγιος μου ξαπλώσει, και για κείνη·

στον αιώνα, αυτό που μου ‘καμε, παντού θα μιληθεί».

Κι ακόμα αυτή το κλάμα της βρύση λαμπρή να χύνει

δεν παύει, μηδ’ απ’ το λυγμό το στήθος το βαθύ.

Μαγδαληνή, Μαγδαληνή, του πόθου μέγα αστέρι·

σε μοναστήρι ανέβασες κ’ εμένανε πιστό,

για να φιλήσω λείψανο το ατίμητό Σου χέρι·

κ᾽ ήταν ακόμα, ως πίθωσα τα χείλια μου, ζεστό!

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Χαρείτε το Πασχαλινό τραπέζι αποφεύγοντας τα πεπτικά προβλήματα

Από

Έμβολος

19/04/2020

Αρνί σούβλας, κοκορέτσι, οινοπνευματώδη ποτά τσουρέκια και αυγά αποτελούν ένα ιδανικό κοκτέϊλ για να ταράξουν για τα καλά το στομάχι σας και να χαλάσουν την διάθεσή σας, ειδικά αν έχετε τηρήσει την 40ήμερη νηστεία και αμέσως κάνετε το λάθος να πέσετε στην κραιπάλη της πολυφαγίας.

Φωτεινή Κασσαβέτη — **Γράφει η Φωτεινή Α. Κασσαβέτη**

Τα νοσοκομεία την μέρα του Πάσχα δέχονται κατά πολύ από το συνηθισμένο περιστατικά γαστρεντερικών διαταραχών, οξείας μέθης και παγκρεατίτιδας. Το πλούσιο πασχαλινό τραπέζι αποτελεί γαστρονομικό πειρασμό με αποτέλεσμα να γίνεται απότομη πολυφαγία με όλα τα αρνητικά συνακόλουθα.

Επίσης από την κατανάλωση κυρίως αμνοεριφίων σε συνδυασμό με ποσότητες αλκοόλ το ουρικό οξύ στο αίμα εκτοξεύεται κατακόρυφα και δημιουργεί πρόσθετα προβλήματα εκτός των άλλων, βασικά σε αυτούς που πάσχουν από ουρική αρθρίτιδα.

Είναι γνωστό ότι το κρέας αρνιού είναι μια τροφή πλούσια σε λιπαρά με αποτέλεσμα η μεγάλη κατανάλωσή του να δημιουργεί φουσκώματα και δυσπεψίες. Αν τώρα προσθέσουμε και μουστάρδα τότε αρχίζουν και προβλήματα καούρας. Αν προσθέσουμε και πολύ αλκοόλ τότε προσθέτουμε και προβλήματα παλινδρόμησης.

Προσοχή λοιπόν στην αλόγιστη, απότομη και άσκοπη πολυφαγία κατά την ημέρα του Πάσχα.

Τι πρέπει να κάνετε:

1 Πριν το πασχαλινό τραπέζι φάτε κάτι ελαφρύ και να μην περιμένετε με αγωνία το κυρίως γεύμα.

2 Να συνοδεύσετε το αρνί με μια καλή μερίδα πράσινης σαλάτας. Μην υπερβάλλεται στην ποσότητα κρέατος.

3 Μην καταναλώσετε μεγάλες ποσότητες οινοπνεύματος.

4 Διαλέξτε όσο το δυνατόν άπαχα μέρη κρέατος.

5 Μην τρώτε την πέτσα του ψημένου αρνιού.

6 Μην τρώτε βιαστικά. Μασάτε καλά και αργά την τροφή σας.

7 Αφού τελειώσετε το γεύμα σας και μετά μια ώρα πιέστε ένα ποτήρι νερό με χυμό μισού λεμονιού ή ένα ποτήρι νερό με 1/3 της κουταλιάς του γλυκού μαγειρική σόδα.

Σας εύχομαι καλό Πάσχα με χαρά και υγεία χωρίς προβλήματα και λοιπές σκοτούρες.

Συνταγή : Αρνάκι εξοχικό στη λαδόκολλα

Από

Έμβολος

19/04/2020

**Γράφει η Σίσσυ Νίκα – Δημοσιογράφος Γαστρονομίας και Πολιτισμού**

Μια άλλη λύση, εκτός από τη σούβλα, που πραγματοποιείται εύκολα και γρήγορα, είναι να φτιάξετε και να απολαύστε αρνάκι εξοχικό στη λαδόκολλα, γιατί Πάσχα χωρίς αρνάκι δε γίνεται…

Η συνταγή δική σας

Αρνάκι εξοχικό στη λαδόκολλα

Από την Δέσποινα Ανδραλή ιδιοκτήτρια το καλύτερου καταστήματος εστίασης στα Βαλκάνια “Αγιολί” Λεωφ. Νίκης 15 Θεσσαλονίκη

ΥΛΙΚΑ

1 κιλό αρνάκι μπούτι χωρίς κόκκαλο κομμένο σε μπουκίτσες

Μισό κιλό πατάτες μέτριες βρασμένες κομμένες σε κύβους

2 καρότα κομμένα σε λεπτές φέτες

2 κρεμμύδια ξερά σε λεπτές φέτες ή και τριμμένα

2 πιπεριές κόκκινες κομμένες σε λεπτές φέτες ή κύβους

2 ώριμες ντομάτες κομμένες σε κύβους ή λεπτές φέτες

Αλάτι Ιμαλαίων

Φρεσκοτριμμένα Πιπέρια

Σχοινόπρασσο ψιλοκομμένο

Ρίγανη φρέσκη ή αποξηραμένη τριμμένη

Θυμάρι

Μισό ματσάκι μαϊντανός ψιλοκομμένος

200 γρ. Κεφαλογραβιέρα ή Γραβιέρα Νάξου σε κύβους

100ml ελαιόλαδο

2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες χωρίς την πράσινη φύτρα

1 ποτήρι κρασί Μαντινεία ή Αγιοργήτικο

ΤΡΟΠΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

Σε ένα μπολ βάζουμε το αρνάκι να μαριναριστεί με το θυμάρι, την ρίγανη, τα πιπέρια, το σκόρδο και το ελαιόλαδο.

Μια ώρα πριν το ψήσουμε το «περνάμε» με αρωματικό κρασί Μαντινεία Μοσχοφίλερο ή Αγιοργήτικο.

Βάζουμε το αρνάκι στο ταψί και το ψήνουμε σε καλά προθερμασμένο φούρνο στους 180ο για 15 λεπτά.

Κόβουμε διπλές λαδόκολες για 4 μερίδες και υπολογίζουμε να έχουν ικανό μέγεθος για να τις κλείσουμε σαν καραμέλα.

Στρώνουμε την εξωτερική λαδόκολα και επάνω βάζουμε την άλλη.

Βάζουμε όλα τα λαχανικά με την σειρά και ρίχνουμε λίγο ελαιόλαδο. Από πάνω βάζουμε τα κομμάτια από το αρνάκι, το σκόρδο, τους κύβους κεφαλογραβιέρας και πασπαλίζουμε με τα όλα τα αρωματικά.

Κλείνουμε τις λαδόκολες σαν καραμέλα.

Τις βάζουμε σε ταψί και ψήνουμε σε καλά προθερμασμένο φούρνο στους 180ο για 25 -30 λεπτά.

Σερβίρουμε σε κάθε πιάτο ανοίγοντας προσεκτικά την λαδόκολα

1...12,99012,99112,992...18,429 Σελίδα 12,991 από 18,429