Τα σημαντικότερα γεγονότα της σημερινής ημέρας

Το 1743 ο πατέρας του μποξ Jack Broughton διατυπώνει τους πρώτους κανόνες πυγμαχίας στην Αγγλία σύμφωνα με τους οποίους απαγορεύονται οι κεφαλιές, οι κλωτσιές και τα χτυπήματα κάτω από την κοιλιά.

Το 1858 ο Αμερικανός Πρόεδρος Τζέιμς Μπουκάναν, εγκαινιάζει το νέο υπερατλαντικό τηλεγραφικό καλώδιο για να ανταλλάσσει χαιρετισμούς με τη Βασίλισσα Βικτόρια της Βρετανίας. Το πρωτοποριακό, για εκείνη την εποχή, μέσο επικοινωνίας, δεν θα χρησιμοποιηθεί για πολύ, αφού λόγω αδύναμου σήματος τίθεται εκτός λειτουργίας, λίγες βδομάδες μετά

Το 1906 σεισμός 8.2 ρίχτερ χτυπά τη Χιλή και σκοτώνει 3.886 άτομα.

Το 1912 συλλαλητήριο των Ηπειρωτών πραγματοποιείται στην Αθήνα, που αντιδρούν στην προσπάθεια αλβανοποίησης της Ηπείρου.

Το 1919 συζητήσεις διεξάγονται για την επίλυση του Θρακικού Θέματος. Οι Αμερικανοί υποστηρίζουν τις βουλγαρικές απόψεις.

Το 1921 σκληρές μάχες λαμβάνουν χώρα μεταξύ των ελληνικών και τουρκικών δυνάμεων, στη μάχη για την κατάληψη των υψωμάτων του Τουρμπάν Τεπέ και των Δίδυμων Λόφων.

Το 1930 δημιουργούνται τα πρώτα έγχρωμα κινούμενα σχέδια. Δημιουργός τους ο Αμερικανός Ub Iwerks.

Το 1936 ολοκληρώνονται οι 11οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Βερολίνου που γίνονται κάτω από το βλέμμα του Χίτλερ. Για πρώτη φορά μεταφέρεται η Ολυμπιακή Φλόγα από την Αρχαία Ολυμπία με 3.075 δρομείς. Στην τελετή έναρξης της 1ης Αυγούστου σημαιοφόρος της Ελληνικής Ομάδας είναι ο 67χρονος Σπύρος Λούης, που τον έχει προσωπικά προσκαλέσει ο Χίτλερ. Πρωτοεμφανίζονται το μπάσκετ και το χάντμπολ. Παίρνουν μέρος 3.410 αθλητές και 328 αθλήτριες από 46 κράτη. Αθλητής των αγώνων αναδεικνύεται ο Τζέσε Όουενς, που κερδίζει 4 χρυσά μετάλλια: στα 100μ (10.3 στις 3/8), στα 200μ (20.7 στις 5/8), στο άλμα εις μήκος (8.06 στις 4/8) και στα 4×100μ (39.8 στις 9/8) ρεκόρ που θα επαναλάβει ο Carl Lewis το 1984 στο Λος Αντζελες, που όπως και ο Owens είναι γεννημένος στην Αλαμπάμα.

Το 1960 επίσημη ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Πρόεδρος αναλαμβάνει ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος, με αντιπρόεδρο τον τουρκοκύπριο Κιουτσούκ.

Το 1974 ο Ανδρέας Παπανδρέου επιστρέφει στην Ελλάδα, μετά την αυτοεξορία του λόγω της δικτατορίας.

Το 1989 43 άτομα σκοτώνονται και 300 τραυματίζονται κατά την έξοδο του Δεκαπενταύγουστου.

Το 1990 στη Νότια Αφρική, 140 άτομα χάνουν τη ζωή τους στις φυλετικές ταραχές σε κωμοπόλεις γύρω από το Γιοχάνεσμπουργκ.

Το 1991 οι ΗΠΑ πραγματοποιούν υπόγεια πυρηνική δοκιμή στη Νεβάδα.

Το 1993 100 Βρετανοί βουλευτές όλων των παρατάξεων υπογράφουν ψήφισμα, ζητώντας από την κυβέρνησή τους να ασκήσει την επιρροή της, για την παράδοση της Αμμοχώστου στους νόμιμους κατοίκους της.

Το 1995 στην Τσετσενία αρχίζει ο αφοπλισμός των ανταρτών, όπως προβλέπει η στρατιωτική συμφωνία με τη Ρωσία.

Το 1996 κηδεύεται στο Παραλίμνι της Κύπρου το δεύτερο θύμα της τουρκικής θηριωδίας, Σολωμός Σολωμού.

το  2004 το πρώτο μετάλλιο για τα ελληνικά χρώματα στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Είναι χάλκινο και το κατακτά ο Λεωνίδας Σαμπάνης στην κατηγορία των 62 κιλών της άρσης βαρών. Λίγες μέρες αργότερα ο έλληνας ολυμπιονίκης θα βρεθεί ντοπαρισμένος και το μετάλλιο θα του αφαιρεθεί. Την ίδια μέρα, ο Θωμάς Μπίμης και ο Νίκος Συρανίδης κατακτούν το πρώτο χρυσό για την Ελλάδα στις καταδύσεις από βατήρα τριών μέτρων.

Γεννήσεις

το 1888 γεννήθηκε ο συγγραφέας Thomas Edward Lawrence, γνωστός και ως ο Λόρενς της Αραβίας.

Το 1895 γεννιέται ο Ελβετός μυθιστοριογράφος Άλμπερτ Κοέν

το 1919 ο συγγραφέας Αντώνης Σαμαράκης.

το 1920 ο Αμερικανός ποιητής και μυθιστοριογράφος Τσαρλς Μπουκόφσκι.

το 1954 ο Αμερικανός σκηνοθέτης Τζέιμς Κάμερον.

το 1959 η ντίβα της ποπ και ηθοποιός Μαντόνα, κατά κόσμο Μαντόνα Λουίζ Βερόνικα Τσικόνε.

το το 1960 ο Αμερικανός ηθοποιός Τίμοθι Χάτον.

Θάνατοι

το 1921 πεθαίνει ο βασιλιάς Πέτρος Α της Σερβίας

Το 1949 πέθανε η μυθιστοριογράφος Μάργκαρετ Μίτσελ και το 1977 ο βασιλιάς του rock ‘n roll Έλβις Πρίσλεϊ.

το 1956 πεθαίνει ο ηθοποιός Μπέλα Λουγκόζι, χαρακτηριστικός πρωταγωνιστής των ταινιών του Εντ Γουντ

το 1971 πεθαίνει ο Σπύρος Σκούρας, Ελληνοαμερικάνος που διετέλεσε πρόεδρος της Spyros Twentieth Century Fox

το 2005 πεθαίνει η Βίκυ Μοσχολιού, λαϊκή τραγουδίστρια.

Το 2010 πεθαίνει σε ηλικία 87 ετών ο «αόρατος δικτάτορας» Δημήτρης Ιωαννίδης.

Η Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου τιμήθηκε σήμερα με παρουσία πλήθους κόσμου που κατέκλυσε τον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου στην Αλεξάνδρεια.

Ρεπορτάζ: Γιώργος Γκιώνης

Η κορυφαία ορθόδοξη εορτή, γνωστή και ως “το Πάσχα του καλοκαιριού”, τιμήθηκε με μεγάλη ευλάβεια και Μέγα Αρχιερατικό Εσπερινό, χοροστατούντος του Σεβασμιώτατου Μητροπολίτη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ.κ. Παντελεήμονος. Ακολούθησε λιτανεία της ιερής εικόνας της Θεοτόκου. Αρκετά ήταν τα επίσημα πολιτικά πρόσωπα, όπως και οι αντιπροσωπείες του Στρατού Ξηράς, Ελληνικής Αστυνομίας και Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, που παραβρέθηκαν στην μεγάλη εορτή του Δεκαπενταύγουστου.

Δείτε το βίντεο:

Φωτογραφίες:

Με πίστη και κατάνυξη, ο Βουλευτής Ημαθίας Τάσος Μπαρτζώκας τίμησε και φέτος τον Δεκαπενταύγουστο, τη μεγάλη γιορτή της Ορθοδοξίας και της Ελλάδας, συμμετέχοντας στους εορτασμούς και στο προσκύνημα της Παναγίας.

Την παραμονή της εορτής, βρέθηκε στο Σέλι, στη Λιτανεία της Ιεράς Εικόνας της Υπεραγίας Θεοτόκου και στον Μέγα Πανηγυρικό Εσπερινό στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ανταλλάσσοντας θερμές ευχές με φίλους και γνωστούς. «Η μεγαλοσύνη και η στοργικότητα της Παναγιάς μας, ας μας σκεπάζει όλους κι ας μας δίνει δύναμη και εγκαρτέρηση» σημείωσε σε ανάρτηση του στο facebook.

Ανήμερα της εορτής, ο Τάσος Μπαρτζώκας εκπροσώπησε τη Βουλή των Ελλήνων στο Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας Σουμελά, πνευματικό σύμβολο του Ποντιακού Ελληνισμού και εμβληματικό κέντρο τιμής της Θεοτόκου, όπου χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων. Παρευρέθηκε στην υποδοχή και την επίσημη λιτάνευση της Ιεράς Εικόνας, κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο του Αλέξανδρου Υψηλάντη και συμμετείχε στις εκδηλώσεις προς τιμήν της Θεοτόκου, μαζί με τις τοπικές αρχές και εκπροσώπους ποντιακών σωματείων.

«Χρόνια πολλά σε όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες! Η Παναγιά να μας προστατεύει και να μας δίνει δύναμη και ελπίδα» ανέφερε στο μήνυμά του στο facebook.

Ο Δεκαπενταύγουστος, ημέρα χαράς, ενότητας και πίστης, ενώνει τους Έλληνες σε κάθε γωνιά της πατρίδας και της οικουμένης. Στο πρόσωπο της Παναγίας, τιμούμε τη Μητέρα όλων μας, αντλώντας κουράγιο και φως για να πορευόμαστε με ελπίδα και αισιοδοξία.

«Η Παναγία λειτουργεί ως μια γέφυρα για να συνδέσουμε τα δικά μας βάσανα με τη χριστιανική ελπίδα.

Μια ελπίδα, που μπορεί να αργεί, αλλά δεν απογοητεύει κανένα, παρά μόνον όταν θέλουμε πράγματα αντίθετα από το θέλημα του Θεού», τόνισε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος από το Ιερό Ησυχαστήριο Μεταμορφώσεως του Σωτήρος – Οσίου Πορφυρίου, στο Μήλεσι Αττικής, κατά τη Θεία Λειτουργία, για τη γιορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου,
Το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας τέλεσε ο επίσκοπος Σταυροπηγίου Αλέξιος.

Ο Προκαθήμενος της Ελλαδικής Εκκλησίας αναφέρθηκε στην εορτή της Κοιμήσεως της Θεομήτορος και στη ζωή Της, τον πόνο και τη δύναμή Της ως Μητέρας του Χριστού, και επισήμανε τη σπουδαιότητά Της για όλους τους ανθρώπους.

«Σήμερα, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Οικουμένης, οι χριστιανοί συναζόμαστε για να τιμήσουμε την Κοίμηση της γλυκιάς Παναγιάς. Και όπως κάποιοι γνωρίζετε, τα παλαιότερα χρόνια, όταν ένας άνθρωπος σε μια οικογένεια πέθαινε, το λείψανό του το κρατούσαν στο σπίτι και το ξενυχτούσαν. Το τραγουδούσαν με μοιρολόγια περίτεχνα όλη τη νύχτα. Ενώ ενδιάμεσα θυμούνταν και εξιστορούσαν τα πιο σημαντικά γεγονότα της ζωής του», σημείωσε ο Αρχιεπίσκοπος και συμπλήρωσε: «Έτσι κι εμείς, ουσιαστικά όλο τον Δεκαπενταύγουστο, με τις παρακλήσεις, ως άλλοι απόστολοι μεταφερόμαστε νοερά στη Γεθσημανή, ψάλλοντας ‘’τον γλυκασμό των Αγγέλων”, ‘’των θλιβομένων τη χαρά”, ‘’των χριστιανών την προστάτιδα”. Τιμούμε αυθεντικά, απροσποίητα και με όλη μας την καρδιά, το ιερό και τίμιο πρόσωπο της Παναγιάς, της Μητέρας όλων μας. Και πράγματι, αξίζουν αυτές οι τιμές και τα ξενύχτια. Γιατί η γλυκιά Παναγιά, η κόρη των Αγίων Ιωακείμ και ‘Αννης, έγινε η μητέρα της γεννημένης άνωθεν, εκ Πνεύματος Αγίου, ανθρωπότητας, όπως η Εύα υπήρξε η βιολογική μητέρα της πεπτωκυΐας ανθρωπότητας. Αλλά η επίγεια πορεία της έχει ένα μεγάλο, κυρίως θεολογικό και εκκλησιαστικό, και κατ’ επέκταση κοινωνικό και ψυχολογικό ενδιαφέρον, ως γυναίκα και ιδίως ως Μητέρα. Γιατί η πορεία της είναι προτυπική και αντιπροσωπευτική της πορείας όλων μας. Σκεφτείτε την κατάσταση της Θεοτόκου, όταν δεν βρισκόταν κατάλυμα για να γεννήσει τον Χριστό, οπότε και κατέφυγε στο σπήλαιο της Βηθλεέμ… Σκεφτείτε την Παναγιά όταν παρουσίασε τον νεογέννητο Χριστό στον προφήτη Συμεών. Εκείνος τον αποκάλεσε ‘’Σωτήρα” και ‘’φως” των εθνών. Ταυτόχρονα όμως ράγισε την καρδιά της Παναγίας με τα αναπάντεχα λόγια που είπε: ‘’Ιδού, αυτό το παιδί προορίζεται… να γίνει στόχος αντιλογίας, η οποία θα είναι για σένα σπαθί που θα τρυπήσει την ίδια σου την ψυχή…” (Λουκ. 2, 29-35)».

Επίσης, ο Αρχιεπίσκοπος υπογράμμισε ότι «αυτή η δήλωση του προφήτη Συμεών σημάδεψε την πορεία της Παναγίας. Το παιδί Της όχι μόνο δεν θα περάσει απαρατήρητο, αλλά θα συνδεθεί με συνταρακτικές καταστάσεις, που αγγίζουν τα όρια της καταστροφής και της ανάστασης πολλών. Η γλυκιά Παναγιά, από την αρχή της πορείας Της ως μητέρα, βρέθηκε αντιμέτωπη με ένα μέλλον διττό, βέβαιο αλλά και απρόβλεπτο, που έμελλε να επιβεβαιώνεται διαρκώς και με τα επόμενα γεγονότα. Αργότερα, άγγελος θα ειδοποιήσει σε όνειρο τον δίκαιο Ιωσήφ ότι πρέπει να παραλάβει το παιδί και την Παναγία και να φύγουν μακριά στην Αίγυπτο. Γιατί κινδύνευε η ζωή του νεογέννητου Χριστού από τον Ηρώδη. Σκεφτείτε την κατάσταση μιας λεχώνας, όταν της λένε ότι πρέπει να ξενιτευτεί για να διασωθεί η ζωή του παιδιού της! Ή, σκεφτείτε αργότερα την αγωνία και την οδύνη της απώλειας και άλλα σχετικά που θα έζησε η Παναγία, όταν έχασε τον Χριστό στα Ιεροσόλυμα και τον αναζητούσε για τρεις ημέρες. Όλοι γνωρίζουμε ότι ο Κύριος εκούσια μετέφερε τον Σταυρό, πάνω στον οποίο σταυρώθηκε.
Σκεφτείτε όμως την Παναγία, όταν βλέπει τον Χριστό να έχει πέσει κάτω από το βάρος του σταυρού, όταν προσπαθεί να σηκωθεί, όταν κοιτάζονται στα μάτια, όταν τα βλέμματά τους συναντιούνται! Αλλά σκεφτείτε την Παναγία μας, όταν βλέπει και την υπόλοιπη εξέλιξη του Μαρτυρίου του παιδιού Της: τους εξευτελισμούς, τα ραπίσματα, τη Σταύρωση, όταν ακούει εκείνα τα αποκαλυπτικά και εξουθενωτικά, κενωτικά λόγια του Χριστού: ‘’Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες;” (Ματθ. 27, 46). Ή όταν απευθύνεται ο Χριστός από τον σταυρό προς την ίδια, λέγοντάς της ότι πλέον ο υιός σου θα είναι ο Ιωάννης… (Ιω. 19, 26). Σκεφτείτε την Παναγία, όταν πλέον τα λόγια του προφήτη Συμεών ‘’και ρομφαία θα διαπεράσει την ψυχή σου…(Λουκ. 2, 35) έχουν εκπληρωθεί με τον πλέον επώδυνο και κυρίως άδικο τρόπο. Γιατί, θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος, ότι σε εμάς τους ανθρώπους, συχνά δικαίως, μας συμβαίνουν επώδυνα πράγματα και καταστάσεις. Και αυτό, γιατί ως άνθρωποι, αφού δεν είμαστε τέλειοι, βλάπτουμε και αδικούμε ο ένας τον άλλον, ακόμη και χωρίς να το καταλάβουμε. Σκεφτείτε όμως την οδύνη της μάνας Παναγίας, όταν χάνει τον γιο της. Και αυτός ο γιος είναι ο Αναμάρτητος: Γιατί ‘’αμαρτίαν ουκ εποίησεν, ουδέ ευρέθη δόλος εν τω στόματι αυτού”. Γατί ‘’λοιδορούμενος ουκ αντελοιδόρει, πάσχων ουκ ηπείλει”. Και όχι μόνο αυτό, αλλά και ‘’…τις αμαρτίες μας ανέλαβε με το σώμα Του” (Α΄ Πέτρ., 2, 22)».
Επιπροσθέτως, επισήμανε: «Η γλυκιά Παναγιά, αγαπητοί μου, είναι το πλέον αντιπροσωπευτικό παράδειγμα μιας δύσκολης επίγειας πορείας, μετά την πορεία του Χριστού. Αλλά αυτή η πορεία δεν είναι αδιέξοδη, όπως στην αρχαία τραγωδία.
Έχει νόημα, έχει ελπίδα, γιατί έχει εμπιστοσύνη στον Θεό και στο θέλημά Του. Γιατί παράλληλα η Παναγία θυμάται και τα λόγια του Δικαίου Συμεών, ότι ο Υιός της θα γίνει ο Σωτήρας του κόσμου. Δεν θα της ραγίσει μόνο την καρδιά. Γι’ αυτό και στην παρουσία της Παναγίας, ο πόνος της δεν λαμβάνει συναισθηματικές υπερβολές και εξάρσεις τραγικών πράξεων. Πιστεύει ότι ο Θεός έχει τον τελευταίο λόγο.
Για όλα τα παραπάνω, η Παναγία λειτουργεί ως μια γέφυρα για να συνδέσουμε τα δικά μας βάσανα με τη χριστιανική ελπίδα. Μια ελπίδα, που μπορεί να αργεί, αλλά δεν απογοητεύει κανένα, παρά μόνον όταν θέλουμε πράγματα αντίθετα από το θέλημα του Θεού.
Βεβαίως, μετά το προπατορικό αμάρτημα, όλη η κτίση βρίσκεται σε ένταση, σε πάλη, σε διαρκείς συγκρούσεις. Έτσι μπορούμε να πούμε ότι τα βάσανα των ανθρώπων δεν έχουν τελειωμό. Όλα αυτά πλέον θα λήξουν μόνο με τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού.
Μέχρι τότε, η Γλυκιά Παναγιά αποτελεί τον πολυτιμότερο βοηθό και συμπαραστάτη, μετά τον Κύριό μας, για να περάσουμε τις αντιξοότητες της ζωής μας.
Αυτή η σχέση μας με την Παναγία αποτυπώνεται στις εκατοντάδες των προσφωνήσεων. Κάποιοι την αποκαλούν Καταφυγή, άλλοι Σκέπη του κόσμου, Γοργοεπήκοο, Γρηγορούσα, Ελεούσα, Οδηγήτρια, Παρηγορίτισσα, Οξεία αντίληψη, Φοβερά Προστασία, Ζωοδόχο, Θρηνούσα, Αμαρτωλών σωτηρία, Κυρία των Αγγέλων, Υπέρμαχο στρατηγό… Χιλιάδες προσφωνήσεις εκφράζουν είτε τον πόνο των πιστών είτε τη διάθεσή τους να Την ευχαριστήσουν.
Και το έθνος μας, οι Ρωμιοί, στα σκοτεινά χρόνια της σκλαβιάς, στο πρόσωπό της βρήκε παρηγοριά. Η φράση ‘’Πάλι με χρόνια, με καιρούς” ήχησε ως αναστάσιμο εμβατήριο. Αλλά και τον περασμένο αιώνα, ανήμερα της Κοίμησής της είχαμε την πυρπόληση του πολεμικού καταδρομικού πλοίου ‘’Έλλη”, το 1940. Και μετά διμήνου την αναίτια επίθεση του τότε φασιστικού καθεστώτος της Ιταλίας, με αποτέλεσμα οι Έλληνες να βρεθούν στο μέτωπο. Και τότε, οι μανάδες προσεύχονταν να ξανάρθουν πίσω τα παιδιά τους πάλι στη γλυκιά Παναγιά!
Αλλά η Παναγιά μας δεν κάνει διακρίσεις. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην τον αγαπά. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην τον φροντίζει. Η Παναγιά μας είναι η ελεήμων καρδιά που περιγράφει ο ‘Αγιος Ισαάκ ο Σύρος: ‘’Καρδιά ελεήμων είναι να καίγεσαι από αγάπη για όλη την κτίση” (Ομιλ. 81, 1).

Και όπως εκείνη, έτσι κι εμείς καλούμαστε να είμαστε ανεκτικοί και φιλάνθρωποι, προς όλους ανεξαιρέτως».

Στο τέλος της ομιλίας του ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος τόνισε: «Αλλά και στις ημέρες μας συμβαίνουν θλιβερά πράγματα. Και μακριά μας, και στη γειτονιά μας. Όπως στην Ουκρανία και την Παλαιστίνη. Καθημερινά σκοτώνονται συνάνθρωποί μας. Πρόσφατα, Χριστιανοί αδελφοί μας βρήκαν μαρτυρικό θάνατο, στον Ιερό Ναό του Προφήτη Ηλία στη Δαμασκό της Συρίας, κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας.

Δυστυχήματα ξεκληρίζουν οικογένειες που καταλήγουν στη βίωση ενός ανείπωτου πένθους. Λαοί προσπαθούν να εκμεταλλευτούν άλλους λαούς. Μεγαλύτερες ομάδες μικρότερες ομάδες. Συχνά κι εμείς οι ίδιοι λειτουργούμε όπως συχνά κατηγορούμε τους άλλους. Και εμείς οι ίδιοι κατηγορούμε τους άλλους και δεν αντιλαμβανόμαστε ότι ο συνάνθρωπός μας είναι εικόνα Θεού.

Σε όλα αυτά, εμείς οι χριστιανοί δεν είμαστε ουδέτεροι. Δεν είμαστε απαθείς στα σύγχρονα πάθη της ανθρωπότητας.
Αλλά ο τρόπος για να τα αντιμετωπίσουμε, στο μέτρο του εφικτού, δεν είναι άλλος παρά ο τρόπος που μας δίδαξε ο Ίδιος ο Χριστός, η Παναγία και οι άγιοί μας.
Και αυτός ο τρόπος συνοψίζεται στο να ζούμε εκκλησιαστικά. Γιατί τα πνεύματα της πονηρίας δεν αντιμετωπίζονται παρά μόνο με προσευχή και νηστεία. Η ένταση και η πάλη του κόσμου λιγοστεύουν μόνο μέσα από τη συμμετοχή μας στα Μυστήρια της Εκκλησίας.

Αν κάτι μπορεί να βοηθήσει στις τραγικές ανθρώπινες διαπροσωπικές, κοινωνικές και διεθνείς καταστάσεις που ζούμε, είναι μόνον η αγάπη. Μια αγάπη, όμως, όχι όπως την φαντάζεται ο καθένας, αλλά η αγάπη εκείνη όπως εκφράστηκε από τον Τριαδικό Θεό στο πρόσωπο της Παναγίας και όπως η Παναγία, απλόχερα και αδιακρίτως, σκορπά στον καθένα μας. Η Χάρη της Παναγίας να σκεπάζει όλους μας. Χρόνια πολλά!».

ΑΠΕ-ΜΠΕ