Θεμελιώδη και όχι επικοινωνιακά είναι τα ερωτήματα για τον κ. Τσίπρα που αφορούν το κράτος δικαίου, την διάκριση των εξουσιών και την ουσιαστική δημοκρατική λειτουργία του πολιτεύματος, μετά τις αποκαλύψεις για στενούς του κομματικούς και κυβερνητικούς συνεργάτες κ. Παπαγγελόπουλο, κ. Καμμένο και κ. Παππά.

Παράλληλα ο Ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, κ. Νίκος Ανδρουλάκης προειδοποιεί την κυβέρνηση δεν θα υπάρχει καμία δικαιολογία και θα είναι αποκλειστικά υπεύθυνη εάν  αποτύχει να διαχειριστεί με τρόπο διαφανή και αποδοτικό τα 22 δισ. Ευρώ σε επιδοτήσεις και τα 10 δισ. Ευρώ σε δάνεια, το μεγαλύτερο ποσό αναλογικά στα κράτη – μέλη της ΕΕ, που θα προκύψουν από το υπό διαπραγμάτευση Ταμείο Ανασυγκρότησης.

Με το βλέμμα στις διαπραγματεύσεις του Ιουλίου για το πακέτο των 750 δισ. ευρώ,   ο κ. Ανδρουλάκης προσβλέπει σε συμφωνία μέσα στο καλοκαίρι ώστε να αποκατασταθεί και στην κοινή γνώμη η εικόνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μετά την αλλαγή πλεύσης που σηματοδότησε η Γαλλογερμανική πρόταση.

Επιμένοντας στην αυτονομία του χώρου, επισημαίνει ότι δεν υπάρχει κανένα σοβαρό προηγούμενο παράταξης ή κόμματος που να επιβίωσε σε ρόλο δορυφόρου, τονίζοντας ότι η επίκληση της αυτονομίας από μόνη της δεν αρκεί, αλλά πρέπει να δεθεί και με μια ισχυρό ιδεολογικό και προγραμματικό λόγο. Όσον αφορά τη δυναμική του προοδευτικού χώρου, ο κ. Ανδρουλάκης τονίζει ότι η προσπάθεια πρέπει να γίνει υπόθεση της κοινωνίας, καθώς οι από τα πάνω διεργασίες στη δημοκρατική παράταξη, έχουν αποτύχει στο παρελθόν και θα αποτύχουν και στο μέλλον.

 *Στο τραπέζι των ηγετών την περασμένη εβδομάδα μπήκε επί τάπητος το σχέδιο Μέρκελ-Μακρόν για το Ταμείο Ανάκαμψης. Εκτιμάτε ότι η πρόταση για δύναμη πυρός 750 δις θα περάσει ή θα υπάρξει συμβιβασμός με «εκπτώσεις»;

Πιστεύω ότι, σε αυτή τη φάση τουλάχιστον, οι αντιδράσεις των τεσσάρων «σφιχτών» κρατών – μελών φαίνεται να κάμπτονται, κάτι που φυσικά δημιουργεί αισιοδοξία για το αποτέλεσμα αυτής της δύσκολης διαπραγμάτευσης. Εξάλλου, η ανάγκη για να ληφθούν γρήγορα οι αποφάσεις τόσο για το Ταμείο Ανάκαμψης, όσο και για το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2021-2027 του οποίου η διαπραγμάτευση εκκρεμεί μετά το ναυάγιο του Φεβρουαρίου, δημιουργεί ένα πιεστικό χρονικό πλαίσιο.

Σε κάθε περίπτωση, οι ηγέτες έχουν ξεκαθαρίσει ότι για να κλείσει ολόκληρο το πακέτο, απαιτείται προηγουμένως να συναντηθούν κατ’ ιδίαν, γεγονός που δείχνει ως πιθανή ημερομηνία επίτευξης συμφωνίας τις 17-18 Ιουλίου, αναμένοντας και το πλαίσιο διαπραγμάτευσης από τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου κ. Σαρλ Μισέλ. Αυτό, βέβαια, δε σημαίνει ότι δε θα υπάρξει πρόοδος μέχρι τότε, έστω και για επικοινωνιακούς λόγους. Η τραυματισμένη εικόνα της Ένωσης από την αμήχανη διαχείριση του πρώτου διαστήματος της πανδημίας, πρέπει να βελτιωθεί και ελπίζω το αποτέλεσμα της Συνόδου να είναι αντάξιο μιας Ευρώπης περισσότερο ενωμένης και αλληλέγγυας από ποτέ.

*Τελικά η Ευρώπη έκανε την υπέρβαση στην κρίση της πανδημίας ή, για μια ακόμη φορά, έτρεξε εκ των υστέρων;

Η ανεπαρκής ηγεσία, οι περιορισμένες αρμοδιότητες στα θέματα της υγείας και ο κακός συντονισμός στο επίπεδο των 27 κρατών-μελών, όπως δυστυχώς αποδείχτηκε εκ του αποτελέσματος, δημιούργησαν αρχικά την εικόνα μιας ολίγιστης Ευρώπης. Επιπλέον, κράτη-μέλη όπως η Γερμανία έκαναν καταρχήν το ολέθριο λάθος να κλείσουν τις στρόφιγγες των εξαγωγών υγειονομικού υλικού και μέσων ατομικής προστασίας, τη χρονική στιγμή μάλιστα που άλλα κράτη-μέλη όπως η Ιταλία ήταν στη χειρότερη της φάση αντιμετωπίζοντας εκατόμβες νεκρών.

Ευτυχώς, όμως, τόσο η Ευρώπη, όσο και πολλά από τα κράτη-μέλη της, φαίνεται ότι στην πορεία έμαθαν από τα λάθη τους και άλλαξαν τη στάση τους. Αυτή η αλλαγή πλεύσης, αποτυπώνεται και μέσω της κοινής Γαλλογερμανικής πρότασης, η οποία ουσιαστικά αποτέλεσε και τη ραχοκοκαλιά της πρότασης της Επιτροπής για το Ταμείο Ανάκαμψης. Το ευτύχημα είναι, ότι υπάρχει η θέληση, ο χρόνος και τα εργαλεία για να διορθωθούν δομικά προβλήματα, όπως για παράδειγμα έγινε με τη δημιουργία αποθεμάτων έκτακτης ανάγκης και την ενίσχυση των αρμοδιοτήτων του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας, για τον οποίο είμαι εισηγητής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, του οποίου ο Προϋπολογισμός αυξήθηκε από το 1 στα 3.2 δισ. ευρώ.

*Πώς κρίνετε την ανταπόκριση της κυβέρνησης στην υγειονομική κρίση; 

Η Ελλάδα έλαβε μέτρα νωρίς και όπως φαίνεται βγήκε από το πρώτο κύμα της πανδημίας χωρίς να έχει μεγάλες απώλειες σε ανθρώπινες ζωές αντίστοιχες με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, κυρίως επειδή οι πολίτες της εμπιστεύτηκαν και υιοθέτησαν πλήρως τις συστάσεις των επιστημόνων. Η εξάρτησή μας, βέβαια, σε τόσο μεγάλο βαθμό από τον εξωτερικό τουρισμό σε σχέση και με τους ανταγωνιστές μας, επιτάσσει το άνοιγμα των συνόρων εντός και εκτός Σέγκεν, κάτι όμως που πρέπει να γίνει ακολουθώντας συγκεκριμένο υγειονομικό σχέδιο με ξεκάθαρους κανόνες για όλους, ώστε να μη ζήσουμε μια δυσάρεστη περιπέτεια σε δεύτερο χρόνο.

*Σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση της ύφεσης;  Επαρκεί το εύρος και το μίγμα των οικονομικών μέτρων που έχουν ανακοινωθεί;

Τα μακροοικονομικά στοιχεία που αφορούν τις επιπτώσεις της πανδημίας είναι δυναμικά και εξαρτώνται φυσικά σε μεγάλο βαθμό από τη διάρκεια της κρίσης, παγκοσμίως. Η ελληνική κυβέρνηση, όμως, έχοντας απ΄ ότι φαίνεται στη διάθεσή της ένα συνολικό πακέτο πάνω από 22 δισ. ευρώ σε επιδοτήσεις και 10 δισ. ευρώ σε δάνεια, μπορεί να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τις οικονομικές παρενέργειες της υγειονομικής κρίσης, αρκεί να έχει συγκεκριμένο σχέδιο και ένα πλαίσιο που θα ευνοήσει την υψηλή απορροφητικότητα των διαθέσιμων πόρων.

Η νέα θέση που φιλοδοξεί να εδραιώσει η Ευρωπαϊκή Ένωση σε αυτή τη χρονική συγκυρία, ταυτίζεται με την εθνική ανάγκη που δεν είναι άλλη από τον μετασχηματισμό της Ελληνικής οικονομίας και την αλλαγή του μοντέλου ανάπτυξής της, ώστε να καταστεί περισσότερο ανταγωνιστική και εξωστρεφής. Έτσι, θα μπορεί η αξιόπιστη πλέον Ελλάδα να πιέσει για περισσότερη αλληλεγγύη στην Ένωση. Αυτές οι αλλαγές, μαζί τη θεσμική ενίσχυση και την εμπέδωση της αναγκαιότητας για πραγματική και όχι προσχηματική διαφάνεια σε όλη την δημόσια ζωή, είναι η νέα πολιτική που πρέπει να απαιτήσουμε και να προωθήσουμε. Η κυβέρνηση, δεν έχει πλέον κανένα άλλοθι και πρέπει πάνω από όλα να πιέσει τις τράπεζες να διοχετεύσουν τη ρευστότητα αξιοκρατικά στις επιχειρήσεις που έχουν ανάγκη, ώστε να αξιοποιηθούν κατάλληλα τα 200 δισ. ευρώ εγγυήσεων που προορίζονται από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων για τις Ευρωπαϊκές επιχειρήσεις.

Πρακτικές, όπως ήταν η σκανδαλώδης πελατειακή ιστορία με τα vouchers κατάρτισης των επιστημόνων ή όπως θα έλεγα με τα voucher της ντροπής που για μέρες προσπαθούσαν όλα τα στελέχη της ΝΔ να καλύψουν, δεν πρέπει να επαναληφθούν. Η κυβέρνηση πρέπει επιπλέον να αξιοποιήσει τα χρήματα από το πρόγραμμα SURE των 100 δισ. ευρώ για τους εργαζομένους, με αξιοκρατικό τρόπο. Δεδομένου ότι κάποιες χώρες δεν είναι διατεθειμένες να συμμετάσχουν, η Ελλάδα θα μπορέσει να αντλήσει από εκεί πάνω από 2 δισ. ευρώ. Με ένα χρηματοδοτικό πακέτο αρκετά υψηλό στη διάθεσή της τόσο με τα ήδη συμφωνηθέντα, όσο και με τα υπό διαπραγμάτευση, η κυβέρνηση θα είναι αποκλειστικά υπεύθυνη εάν αποτύχει να τα διαχειριστεί με τρόπο διαφανή και αποδοτικό, ώστε να αντιμετωπίσει την επικείμενη οικονομική κρίση.

 *Η πανδημία ανοίγει νέες πολιτικές προκλήσεις και στην Ευρώπη. Ποιος είναι ο ρόλος της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας απέναντι σ’ αυτές τις προκλήσεις;

Οι πολιτικές προκλήσεις που εξαιτίας της πανδημίας καθίστανται πιο επιτακτικές, ευθυγραμμίζουν τις προτεραιότητες της νέας εποχής με εκείνες της   ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας∙ με την ανάγκη για ένα πλατύ δίχτυ προστασίας και ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος, να είναι η πλέον προφανής. Η υγειονομική κρίση και η οικονομικές συνέπειες που αυτή επιφέρει, υπογραμμίζουν την ανάγκη για νέα ελπίδα, σχέδιο και ασφάλεια, απέναντι στο φόβο, τον ανορθολογισμό και τις ευκαιριακές συμμαχίες κι επιλογές.

Η Ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία πρέπει να πρωταγωνιστήσει στην ολοκλήρωση της ΕΕ ώστε μέσα από τη δημοκρατική της λειτουργία να ενισχυθούν ο σεβασμός στο κράτος δικαίου, η μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων, η προστασία του περιβάλλοντος, θεματικές δηλαδή που αποτελούν και τις κύριες πολιτικές μας προτεραιότητες.

 *Από το Φόρουμ των Δελφών ο Αλέξης Τσίπρας κάλεσε το Κίνημα Αλλαγής σε συζήτηση εφ’ όλης της ύλης, ενώ έχει ήδη απευθύνει «προσκλητήριο» προοδευτικής διακυβέρνησης. Αφορά τελικά, ή όχι, το Κίνημα Αλλαγής ένας τέτοιος διάλογος και υπό ποιες προϋποθέσεις, και σε ποιο πολιτικό πλαίσιο, θα μπορούσε να υπάρξει συζήτηση των προοδευτικών δυνάμεων στην Ελλάδα;

 Ο κ. Τσίπρας μετά τις τελευταίες εξελίξεις που αφορούν τις αποκαλύψεις με τον κ. Παπαγγελόπουλο, τον κ. Καμμένο και τον κ. Παππά, στενούς του κυβερνητικούς και κομματικούς συνεργάτες, έχει να απαντήσει σε θεμελιώδη και όχι επικοινωνιακά ερωτήματα που αφορούν το κράτος δικαίου, την διάκριση των εξουσιών και την ουσιαστική δημοκρατική λειτουργία του πολιτεύματός μας. 

 Ο ΣΥΡΙΖΑ όψιμα ανακάλυψε την προοδευτική διακυβέρνηση, ενώ ο ίδιος συγκυβέρνησε με ένα από τα πιο ακροδεξιά κόμματα της χώρας. Δεν το λέω αυτά γιατί το «κρατάω μανιάτικο», Στην πολιτική ως χώρο συμπύκνωσης ποικίλων συμφερόντων και ιδεών κανείς δεν μπορεί να πορεύεται μόνο με βάση το παρελθόν. Αλλά και κανείς δεν μπορεί να πορεύεται χωρίς αυτό. Ισχυρίζομαι όλα αυτά γιατί στον ΣΥΡΙΖΑ δεν κάνουν πολιτική αλλά μικροπολιτική. Επικαλούνται τις προοδευτικές δυνάμεις – όπως το 2015 επικαλέστηκαν τη κατάργηση του μνημονίου σε μια μέρα με ένα νόμο και ένα άρθρο συγκυβερνώντας με τον ορισμό της αντιπροοδευτικής δύναμης- για ένα μόνο λόγο, γιατί διαβλέπουν πως μόνο έτσι έχουν τη δυνατότητα να επανέλθουν στην εξουσία.

Σε καμιά όμως πραγματικά προοδευτική δύναμη δεν επιτρέπεται να αστειεύεται με την πολιτική. Το ζήτημα της δυναμικής του προοδευτικού χώρου σε μια εποχή που όλα δείχνουν την πολιτική και ιδεολογική ηγεμονία του συντηρητικού λόγου και των φοβιών που αυτός κουβαλά, είναι όντως υπαρκτό. Για να έχει όμως ουσία, αυτή η προσπάθεια πρέπει να σταματήσει να είναι μια συζήτηση για το μοίρασμα των κομματικών εξουσιών και του κράτους και να γίνει υπόθεση της κοινωνίας.

Είναι υπόθεση των νέων που βιώνουν περισσότερο απ’ όλους το φαινόμενο της ανεργίας, των μεσαίων και λαϊκών στρωμάτων που χειμάζονται από την κρίση που φαίνεται πως θα ακολουθήσει την πανδημία. Όλων αυτών που έχουν ανάγκη τις κοινωνικές υπηρεσίες και τις δομές κοινωνικής προστασίας και προσβλέπουν στην παρέμβαση του κράτους και της πολιτικής προκειμένου να παραμείνουν ισότιμα μέλη της κοινωνίας, χωρίς να αναγκάζονται να ζουν μόνο με επιδόματα.

Αλλά και αυτών που αποτελούν τα δυναμικά παραγωγικά στρώματα που ταλαιπωρούνται καθημερινά από τα γραφειοκρατικά και πελατειακά εμπόδια, των δυνάμεων της δημιουργίας και όχι κρατικοδίαιτης επιχειρηματικότητας. Αυτούς πρέπει να εκφράσουμε, με ειλικρινή και αδιαμεσολάβητο διάλογο. Οι από τα πάνω διεργασίες στη δημοκρατική παράταξη, έχουν αποτύχει στο παρελθόν και θα αποτύχουν και στο μέλλον.

 *Ποια πρέπει να είναι η πολιτική προτεραιότητα, και ποιες οι κοινωνικές συμμαχίες, του Κινήματος Αλλαγής; Θα συνεχιστεί η αυτόνομη πορεία;

 Η αυτονομία μιας παράταξης είναι το πρώτο ζητούμενο για την ύπαρξή της, δεν υπάρχει κανένα σοβαρό προηγούμενο πολιτικής παράταξης ή κόμματος που επιβίωσε δηλώνοντας ή αφήνοντας να εννοηθεί πως είναι δορυφόρος του ενός ή του άλλου κόμματος. Η δήλωσή μας για την αυτονομία του Κινήματος είναι η πιστολιά του αφέτη για μια μαραθώνιο διαδρομή που μας περιμένει στην προσπάθεια μας να ανασυντάξουμε τον προοδευτικό χώρο. Όμως η επίκληση της αυτονομίας από μόνη της δεν αρκεί, πρέπει να δεθεί και με μια ισχυρό ιδεολογικό και προγραμματικό λόγο.

 Νομίζω πως σε γενικές γραμμές η παράταξή μας έχει καταθέσει σωρεία σοβαρών και υλοποιήσιμων προτάσεων για την πορεία του τόπου μετά την πανδημία, πολλές απ’ αυτές μάλιστα έγιναν δεκτές σιωπηρά από την κυβέρνηση αλλά και από τον ΣΥΡΙΖΑ. Το γιατί όμως οι δυνάμεις μας παραμένουν στάσιμες πρέπει να μας απασχολήσει. Αυτό που χρειάζεται σήμερα το Κίνημα Αλλαγής είναι μια πολιτική που θα στηρίζεται στη μελέτη των κοινωνικών και ταξικών εξελίξεων στον κορμό των οποίων θα κρέμονται τα κλαδιά και τα άνθη των προτάσεων του.

Συστατικό στοιχείο μιας τέτοιας προσέγγισης οφείλει να είναι μια πολιτική και όχι μόνον ηθικολογική αυτοκριτική: γιατί δεν είχαν υλοποιηθεί πολλές απ’ αυτές τις προτάσεις στο παρελθόν, γιατί και μέσα στην παράταξη υπήρξαν δυνάμεις που αντιστάθηκαν σ’ αυτές (ασφαλιστικό Γιαννίτση) και γιατί δεν έπειθαν οι προτεινόμενες από εμάς μεταρρυθμίσεις τους ωφελούμενους απ’ αυτές. Και απαντώντας στα ερωτήματα ποιος ωφελείται και ποιος όχι  από τις προτάσεις μας να καταλήξουμε σε μια ρεαλιστική ανάλυση της δυνατότητας επίτευξής τους. Ποιος είπε πως η σοβαρή πολιτική, είναι εύκολο πράγμα;

Σημεία ομιλίας Προέδρου ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ Κ. Βελόπουλου στην Βουλή στην συζήτηση του σ/ν του Υπουργείου Οικονομικών: «Πλαίσιο χορήγησης μικροχρηματοδοτήσεων, ρυθμίσεις χρηματοπιστωτικού τομέα και άλλες διατάξεις»

Ξεκινώντας θα ήθελα να αναφερθώ στο ν/σ και να χρησιμοποιήσω την λογική. Έχουν κατατεθεί 175.000 αιτήσεις για δάνεια ύψους 28 δις ευρώ και εσείς δίνετε 5,4 δις όταν οι τράπεζες χρειάζονται 10 δις. Και τώρα μας λέτε ότι και οι ιδιώτες μπορούν να ιδρύουν τράπεζες. Θέλετε με μικροδάνεια να ενισχύσετε την οικονομία. Πώς είναι δυνατόν να δώσετε σε οποιονδήποτε ένα δάνειο με στόχο να αυξηθεί η παραγωγική διαδικασία, χωρίς να υπάρχει διαδικασία επιστασίας.

Ως κυβέρνηση έχετε μειώσει τις δημόσιες δαπάνες. Δεν δίνετε δάνεια για την ενίσχυση του πρωτογενούς τομέα. Και εμείς δεν είμαστε κατά του δανεισμού, αλλά θεωρούμε ότι πρέπει να δίνονται δάνεια πρέπει να γίνεται έλεγχος. Γιατί άνευ ελέγχου δεν έγιναν ποτέ επενδύσεις.

Δεν δίνετε κίνητρα. Δώστε κίνητρα και υποχρεώστε τον επιχειρηματία να χρησιμοποιήσει ελληνικά προϊόντα. Το ίδιο έκανε και ο Μπορίσωφ στην Βουλγαρία. Επέβαλε ελέγχους στην σύσταση των τροφών που εισήγαγε η Βουλγαρία ώστε να περιοριστούν οι εισαγωγές.

Πάμε στο άρθρο 2. Οι δικαιούχοι των δανείων θα είναι άτομα που ανήκουν σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Αντί να δώστε χρήματα στον Έλληνα που περνά κρίση, που ζορίζεται οικονομικά, έρχεστε τώρα και δίνετε δάνεια σε κάποιον που ήρθε το τελευταίο διάστημα στην χώρα μας.  Πώς το κάνετε αυτό; Πώς είναι δυνατόν να τους δίνετε χρήματα από το παράθυρο μόνο και μόνο επειδή έχουν κάνει αίτηση ασύλου; Κι αν απορριφθεί η αίτηση τι θα γίνει; Θα έχουν πάρει τα χρήματα, θα τα έχουν στείλει στο εξωτερικό και εσείς δεν θα έχετε κάνει τίποτα για να εμποδίσετε την ροή χρημάτων προς το εξωτερικό. Ένας παράνομος μετανάστης που έχει κάνει αίτηση ασύλου και η πολιτεία δεν έχει ορίσει ακόμα ότι είναι νόμιμος θα παίρνει δάνειο 25.000 ευρώ!

Στο ν/σ κάνετε λόγο για άτομα με πολιτιστική ιδιαιτερότητα. Τι είναι αυτό; Ρωτάω γιατί πραγματικά δεν καταλαβαίνω τι εννοείτε με τον όρο «πολιτιστική ιδιαιτερότητα».

Και βέβαια να αναφέρω ότι ο διοικητής της ΤτΕ ο Γιάννης Στουρνάρας μίλησε για παρατράπεζες και ξέπλυμα χρήματος. Και τα είπε αυτά ο Στουρνάρας που είναι δικός σας άνθρωπος. Δηλαδή, αν εγώ είμαι λαθρομετανάστης και αιτούμαι ασύλου, θα πάρω το δάνειο των 25.000 ευρώ, θα ανοίξω μια επιχείρηση, θα πάρω ΑΦΜ για να μπορώ να εργάζομαι και μετά η πολιτεία δεν θα μπορεί να μου απορρίψει το άσυλο. Αυτά είναι λάθη!

Άρθρο 4. Αρμόδια θα είναι λέει η ΤτΕ. Όμως όλοι γνωρίζουμε ότι η ΤτΕ δεν είναι ελληνική.

Αυτό που θέλω να πω με όλα αυτά είναι πως πρόκειται για ένα ν/σ τσαπατσούλικο.

Θα σας δείξω κάτι. Εσείς είστε κυβέρνηση. Και αυτοί που πήραν τα 543 ευρώ υποχρεούνται να τοποθετήσουν στο τζάμι της επιχείρησής τους, του καταστήματός τους, χαρτί που αναγράφει ότι έλαβαν την αποζημίωση ειδικού σκοπού. Είστε καλά; Έτσι νομοθετείτε; Έτσι βοηθάτε τον κόσμο;

Ο διοικητής του ΟΑΕΔ λέει ότι θα δοθούν, σε όσους δεν εργαστούν στον τομέα του τουρισμού, επίδομα ανεργίας για 4 μήνες. Αντί να κάνετε αυτό, τις τουριστικές επιχειρήσεις και πείτε τους ότι εάν βοηθήσουν πολίτες να εργαστούν θα επιδοτηθούν από το κράτος. Αφού θα τα δώσετε τα χρήματα. Και μπορεί αν είναι καλοί στην δουλειά τους να τους κρατήσει η επιχείρηση και μετά. Γιατί δηλαδή πρέπει να επιδοτείτε την ανεργία και δεν επιδοτείτε την εργασία;

Βγαίνει ο Γεωργιάδης και λέει ότι η Ελλάδα δανείζεται πιο χαμηλότοκα από την Ιταλία. Μα η Ιταλία παράγει πλούτο. Αντί να παράξουμε κι εμείς πλούτο παρουσιάζουμε τα καλά του δανεισμού; Και εν πάση περιπτώσει είναι λάθος να λέτε τέτοια πράγματα.

Επιβάλλετε τέλος επιτηδεύματος ύψους 650 ευρώ στους αγρότες. Γιατί; Τον αγρότη, τον κτηνοτρόφο, τον αλιέα, τους χρειαζόμαστε. Είναι αυτοί που θα μας ταΐσουν. Δεν καταλαβαίνω γιατί τους αντιμετωπίζετε σαν ελεύθερους επαγγελματίες.

Παραμένουν απλήρωτοι οι σχολικοί τροχονόμοι. Που παίρνουν 175 ευρώ! Γιατί; Για ποιο λόγο;

Αν ρωτήσετε τους απλούς πολίτες ή τους επιχειρηματίες πόσοι πήραν τα χρήματα που υποσχεθήκατε θα βρείτε ότι δεν τα πήρε τελικά κανείς. Μα οι επιχειρήσεις πρέπει να πάρουν λεφτά για να κινηθούν, να δουλέψουν.

Πείτε μας γιατί δίνετε τις ληξιπρόθεσμες οφειλές στην ΔΕΗ στον αμερικανικό τραπεζικό κολοσσό της JP Morgan; Γιατί δηλαδή πρέπει να έχουμε τόσο καλές σχέσεις με την JP Morgan και την Goldman Sachs; Θα μου πείτε έτσι είναι η ζωή. Ας την αλλάξουμε λοιπόν.

Και πάμε στο θέμα των εκβιασμών. Ο ένας καταγγέλλει τον άλλον, αλλά κανένας έχει μπει στην φυλακή. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ τα έχουν βάλει με τον ΣΥΡΙΖΑ και έρχεστε τώρα εσείς και παρουσιάζετε τον Μιωνή ως είδωλο καθάρσεως! Έρχεται ο κ. Παππάς και μιλά για αγορές, για μαγαζιά κλπ. Όλα αυτά όμως παρουσιάζουν μια εικόνα σήψης. Είναι δυνατόν να χρησιμοποιεί κάποιος τον πολιτικό θάνατο κάποιου άλλου για να ανέλθει; Τι είναι αυτά; Αυτά τα έκανε ο Εσκομπάρ με τους πολιτικούς αντιπάλους του  και τώρα κάνετε κι εσείς τα ίδια. Η ΝΔ μιλά για τον Μιωνή και τον Παππά και ο ΣΥΡΙΖΑ για τον Σαμαρά και τον Παπασταύρου. Μα αυτό δεν είναι πολιτική! Και το σπουδαιότερο είναι πως όταν γίνουν εκλογές έχουμε παραγραφή των αδικημάτων.

Και εσείς τι κάνετε τόσα χρόνια; Βάζετε τον ψηφοφόρο να εστιάζει σε αυτό που λέει το κόμμα του. Και μια ζωή οι εκλογές γίνονται βάσει των σκανδάλων και όχι βάσει του προγράμματος. Κάποια στιγμή όμως αυτό πρέπει να αλλάξει. Έχουμε την Λίστα Λαγκάρντ και επειδή ξεχάστηκε το στικάκι θεωρούμε ότι τελείωσε και η υπόθεση. Και βλέπουμε κάποιους να σκοτώνονται εδώ από το βήμα της βουλής και όταν βγαίνουν στο περιστύλιο να αγκαλιάζονται. Γιατί το κάνετε αυτό; Η πολιτική δεν χρειάζεται show. Χρειάζεται προτάσεις.

Εδώ και ένα χρόνο ζητάμε στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ να μας δώσετε στοιχεία για τα χρήματα που μοίρασε ο ΣΥΡΙΖΑ στα κανάλια. Δεν έχετε δώσει τίποτα. Αυτοί σας καταγγέλλουν ότι μοιράσατε τα 20 εκατ. στρεβλά και υποστηρίζουν ότι δεν έκαναν τέτοια πράγματα όταν ήταν στην κυβέρνηση. Και την ίδια ώρα, βλέπουμε ότι όταν υπεγράφη η Συμφωνία των Πρεσπών οι εφημερίδες είχαν πάρει χρήματα για να παρουσιάζουν αυτή την επαίσχυντη Συμφωνία ως καλή. Ο ΣΥΡΙΖΑ χρησιμοποίηση δηλαδή το χρήμα του λαού για κομματικό όφελος.

Πάμε σε ένα άλλο θέμα. Πάμε στην 33χρονη κυρία που πήρε ένα 10χρονο κοριτσάκι και έκανε ό,τι έκανε. Εχουμε πει και το ξαναλέμε: παιδεραστές, έμποροι ναρκωτικών, δουλέμποροι κλπ. πρέπει να τυγχάνουν της χειρότερης των ποινών. Εδώ και κάποιες εβδομάδες, κάποιοι σκόπιμα έκρυβαν την ταυτότητα της γυναίκας αυτής και χρειάστηκε να βγει ο εισαγγελέας και δώσει εντολή για να δοθούν στην δημοσιότητα τα στοιχεία της. Εμείς λοιπόν λέμε: σε τέτοια κτήνη μόνο ισόβια πρέπει να επιβάλλονται. Αλλά όταν λέμε ισόβια, εννοούμε να μην ξαναβγούν ποτέ από την φυλακή. Κανονικά αξίζουν θανατική ποινή. Αφού όμως δεν  υπάρχει θανατική ποινή, να επιβληθούν πραγματικά ισόβια.

Έχω εδώ μια δήλωση που κολλάει γάντι στην κυβέρνηση. Το είπε ο Καποδίστριας: η νίκη θα είναι δική μας αν στην καρδιά μας βασιλεύσει το ελληνικό αίσθημα. Ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης. Σταματήστε να ακούτε τους ξένους σε ό,τι αφορά την ΑΟΖ. Κάντε ΑΟΖ με την Κύπρο για να τελειώσει η ιστορία. Μην βάζετε διάφορους ιστορικούς, γραφικούς τύπους, να λένε από τα κανάλια διάφορα πράγματα για την επήρεια. Ακούω και κάποιους από τη ΝΔ, την κ. Μπακογιάννη, να μιλούν για μικρότερη επήρεια στην Κρήτη και το Καστελόριζο. Και ΣΥΡΙΖΑ και KINAΛ λέγεται ότι έχουν συμφωνήσει με αυτό.

Αυτό που ζητώ είναι να μας πείτε αν θα δεχτείτε μία τέτοια συμφωνία. Και μάλιστα λέγεται ότι ο λόγος για τον οποίο δεν γίνεται η συνάντηση των πολιτικών αρχηγών είναι επειδή εμείς διαφωνούμε ενώ όλα τα υπόλοιπα κόμματα συμφωνούν και δεν θέλουν να καταγραφεί η διαφωνία αυτή. Θέλω λοιπόν δημοσίως το ΚΙΝΑΛ και το ΠΑΣΟΚ να πουν εάν έχουν συμφωνήσει σε κάτι τέτοιο. Μάλιστα έχει βγει υπουργός και λέει ότι βάσει της συμφωνίας που υπογράψαμε με την Ιταλία θα πάμε σε συμφωνία και με την Τουρκία. Πείτε μου τι θα δεχτούμε με την συμφωνία αυτή; Ότι το σπίτι μας έχει μειωμένη επήρεια ιδιοκτησίας;

Επίσης να επισημάνω ότι βγαίνουν οι δημοσιογράφοι στην Αίγυπτο και λένε ότι η Ελλάδα πρότεινε τα ποσοστά επήρειάς της να είναι 0% στο Καστελόριζο, 1% στη Ρόδο, 10% στην Κάρπαθο και 20% στην Κρήτη. Και δεν βγαίνει ο Δένδιας να το διαψεύσει. Είναι ντροπή. Λέτε ότι είμαστε μια μικρή χώρα και πρέπει να διαπραγματευτούμε με την ισχυρή Τουρκία. Κάνετε λάθος. Είμαστε μια ισχυρή χώρα. Πολύ  περισσότερο ισχυρή από όσο φαντάζεστε. Πάντα στην ιστορία ήμασταν μικροί αλλά κερδίζαμε νίκες.

Θα σας δώσω το παράδειγμα μια μικρής χώρας, του Εκουαδόρ, που το 1970 πέτυχε την τιμωρία των ΗΠΑ για παράνομη αλιεία στα χωρικά ύδατά του. Οι ΗΠΑ αναγκάστηκαν να πληρώσουν πρόστιμο στο Εκουαδόρ.

Και επίσης θα πω ακόμα μια φορά: δεν υπάρχουν φίλοι. Είδατε τι έκανε η Παλαιστίνη χθες. Δεν υπάρχουν φιλίες. Υπάρχουν μόνο συμφέροντα. Το λέω εδώ και μήνες. Θα είμαστε εντελώς μόνοι. Και πρέπει να δραστηριοποιηθούμε.

Εμείς λοιπόν, ως ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ έχουμε καταθέσει προτάσεις. 12 άνθρωποι από το κόμμα μας, επιστήμονες, ετοίμασαν μια προμελέτη, για να πάμε τους λαθρομετανάστες σε ακατοίκητα νησιά και όχι στην ηπειρωτική Ελλάδα. Την καταθέτω στα πρακτικά. Στόχος είναι αυτοί οι άνθρωποι να φύγουν. Υπάρχουν χώροι για να τους πάμε. Πρέπει να αποφορτιστούν οι Έλληνες. Και βέβαια πρέπει οι λαθρομετανάστες από εκεί να φεύγουν. Όχι να μένουν για πάντα.

Τα λέω αυτά γιατί ο Μηταράκης ζήτησε να εγκριθεί δαπάνη για νέα ΚΥΤ ύψους 133 εκατ. ευρώ. Και δεν τα ζητά αυτά από την ΕΕ αλλά από τον κρατικό προϋπολογισμό. Αυτά για να μην κοροϊδεύετε τους Έλληνες. Με αυτά τα χρήματα μπορούμε να κάνουμε μονάδες για τους λαθρομετανάστες σε ακατοίκητα νησιά. Θα απευθυνθώ στους αριστερούς. Επειδή θεωρείτε ότι το να είσαι με το μέρος των λαθρομεναστών είναι πρόοδος. Όπως θεωρείτε ότι είναι πρόοδος το να ξεχάσουμε την ιστορία μας, τον πολιτισμό μας.

Υπάρχει μια προπαγάνδα υπέρ της προόδου που αποκρύπτει τις ζημιές που προξενεί η πρόοδος. Έχω εδώ την Εφημερίδα των Συντακτών, η οποία σε δημοσίευμά της λέει ότι συνελήφθη και ανακρίνεται 40χρονος Πακιστανός, ο οποίος φέρεται ότι είχε σχέση με ηλικιωμένη. Η αλήθεια είναι ότι η γυναίκα αυτή βιάστηκε από τον Πακιστανό. Και η Εφ.Συν. γραφεί αυτό το πράγμα. Σε άλλο δημοσίευμα η ίδια εφημερίδα λέει ότι στην Βρετανία, αυτός που μαχαίρωσε τον κόσμο είχε ψυχολογικά προβλήματα. Αν ήταν Βρετανός ο δράστης το δημοσίευμα θα ήταν διαφορετικό. Με αυτό τον τρόπο υπηρετεί την αλήθεια η δημοσιογραφία;

Και μιας και απευθύνομαι στην Αριστερά να σας πω ότι ο Καρλ Μαρξ είχε πει για τους οικονομικούς μετανάστες ότι είναι ο δούρειος ίππος του κεφαλαίου για την άλωση των εργασιακών κατακτήσεων. Ο Μαρξ το είπε. Δεν το είπα εγώ. Αυτό όμως που θα σας πω εγώ είναι αυτό που είπε ο Σικελλιανός: H  ιδέα του έθνους πρέπει μέσα μας να ξαναπάρει ακέραια την αυθεντική, την πιο βαθιά ελληνική της εκδοχή, ως μιας κοινωνίας κατά βάθος ομοαίματων ανθρώπων, συνδεδεμένων με το ίδιο χώμα, με την ίδια γλώσσα και με τους ίδιους μακρινότατους ιστορικούς αγώνες.

Γι’ αυτή την Ελλάδα παλεύουμε εμείς στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ!