Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στην εκπομπή ΣΗΜΕΡΑ στον ΣΚΑΙ με τον Άκη Παυλόπουλο
Για το πακέτο μέτρων της ΔΕΘ
Ο Πρωθυπουργός είναι αυτός, ο οποίος στο τέλος ημέρας, αποφασίζει που θα κατανεμηθούν τα χρήματα, που θα μπορούν να δοθούν. Ήδη έχει κάνει μια ανάλυση το Υπουργείο Οικονομικών ότι υπάρχει ένας χώρος, καλός εχόντων των πραγμάτων, που θα ξεπεράσει το ένα δισεκατομμύριο, να δούμε πόσο μπορεί να είναι ακριβώς. Όχι, όχι, δεν έχω τέτοια εικόνα για τέτοια εκτίμηση (σ.σ. αν θα πλησιάσει τα 2 δις ο δημοσιονομικός χώρος), γνωρίζω για ένα δισεκατομμύριο, το οποίο μπορεί και να είναι λίγο παραπάνω. Τώρα, το πόσο παραπάνω θα είναι αυτό έχει να κάνει με τις οροφές δαπανών, το πλεόνασμα.
Ξέρετε, πριν μπούμε στη συζήτηση για τα μέτρα, γιατί σίγουρα όλοι συμφωνούμε ότι όσο παραπάνω μειώνονται οι φόροι, τόσο καλύτερο για τον κόσμο, για την μεσαία τάξη, για τις επιχειρήσεις και αυτό κάνουμε- αυτοί οι 83 φόροι που λέμε συνέχεια δεν είναι αρκετοί, αλλά σίγουρα είναι μια εντελώς αντίθετη λογική από αυτό που έχουμε συνηθίσει μέχρι τώρα στη χώρα- πρέπει να πούμε και πώς φτάσαμε στο σημείο, στην πιο δύσκολη περίοδο για ολόκληρη την ανθρωπότητα, δηλαδή πόλεμοι, κρίσεις, πολύ μεγάλο ζήτημα πληθωρισμού, η Ελλάδα να έχει μια οικονομία που χωρίς να αυξάνει το κράτος τους φόρους, μειώνει τους φορολογικούς συντελεστές, μπορεί και χρηματοδοτεί μέτρα, έχει παραπάνω φορολογικά έσοδα, γιατί έχει πολύ ενδιαφέρον, αν δει κανείς τη συζήτηση που γίνεται με τα υπόλοιπα κόμματα, όποια και να είναι αυτά -και τις αλλαγές τις οποίες έχουμε, ζητάνε μέτρα, λένε 13η σύνταξη, πιάνουν διάφορες, τέλος πάντων, κατηγορίες 13ο μισθό, διάφορες κατηγορίες μέτρων, τα οποία όλα αυτά κάπως κοστίζουν.
Ουδέν εκ των κομμάτων και μάλιστα όταν έχουμε και τη συζήτηση για το προϋπολογισμό κάνουν το αντίθετο, δεν αναγνωρίζει ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό ότι πλέον έχουμε μια οικονομία, που ενώ δεν έχει αυξηθεί κανένας φορολογικός συντελεστής, έχει αυξημένα έσοδα. Και αυτό κάπως έγινε, κύριε Παυλόπουλε. Έγινε γιατί αυτά τα 7 χρόνια Πρωθυπουργίας Μητσοτάκη έχουν εκτοξευθεί οι επενδύσεις. Ήμασταν στο 10% του ΑΕΠ μας, ως προς τις επενδύσεις, με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο στο 20% και έχουμε πάει στο 18%.
Έχουν εκτοξευθεί οι επενδύσεις. Από το 10% του ΑΕΠ, πήγαμε στο 17,5% του ΑΕΠ και ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι στο 20%. Ήμασταν στο μισό του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Έχουν σχεδόν διπλασιαστεί οι επενδύσεις. Οι εξαγωγές αντίστοιχα έχουν αυξηθεί από το 20% στο 40 % του ΑΕΠ και αυτό είχε ως αποτέλεσμα, μαζί με την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, το κράτος να έχει πλέον τη δυνατότητα να δώσει στον κόσμο αυτά που δικαιολογημένα ζητάει για να αντιμετωπιστεί μια εισαγόμενη, αλλά πρωτοφανής κρίση ακρίβειας.
Για την κοστολόγηση των προγραμμάτων και των προτάσεων των κομμάτων
Η «πάθηση», η «νόσος», το πρόβλημα, το οποίο αντιμετωπίζει και η Ελλάδα και τα υπόλοιπα κράτη της Ευρώπης και η διάγνωσή του δεν επιδέχεται πολύ μεγάλης συζήτησης. Το ότι έχουμε πληθωρισμό, άρα έχει αυξηθεί το κόστος ζωής για τους ανθρώπους που μας βλέπουν τώρα και το σύνολο των νοικοκυριών και ειδικά όσων ανήκουν σε χαμηλότερα εισοδήματα, είναι μια διαπίστωση που δεν χρειάζεται πάρα πολύ ανάλυση. Είναι δεδομένο. Ποια είναι η διαφορά η δική μας με τα υπόλοιπα κόμματα. Εμείς πρώτα λέμε από πού θα βρούμε τα λεφτά για να αντιμετωπίσουμε αυτό το πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο κόσμος και μετά, αφού βρούμε τα λεφτά, προσπαθούμε να τα «μοιράσουμε» με έναν δίκαιο τρόπο για να φτάσουν στους πολίτες και να αντιμετωπίσουν αυτή την κρίση ακρίβειας και την πολίτη φυσικά κάνει το αντίθετο. Πρώτα λέει τα μέτρα και μετά προσπαθεί με πασαλείμματα να πει πόσο κάνουν. Πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η «13η σύνταξη Ανδρουλάκη».
Πάμε πολύ γρήγορα, λίγους μήνες πριν, στον προϋπολογισμό. Στον προϋπολογισμό ο κ. Ανδρουλάκης ήταν Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Είχε ήδη αναλάβει καθήκοντα μετά τη διάλυση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, την αποχώρηση πολλών βουλευτών. Τότε, εγώ θυμάμαι, είχα πάει και εγώ να μιλήσω για το δικό μου χαρτοφυλάκιο, το ΠΑΣΟΚ να καταγγέλλει υπερφορολόγηση των πολιτών λόγω αυξημένων φορολογικών εσόδων, ενώ δεν υπάρχει ούτε ένας φόρος που έχει αυξηθεί. Δεν έχει αυξηθεί ούτε ένας έμμεσος, ούτε άμεσος φόρος. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει μειώσει και 23 ΦΠΑ. Μακάρι να μπορέσουμε να μειώσουμε και άλλους θα πω εγώ. Αλλά όταν υπάρχει ο δημοσιονομικός χώρος, προτεραιοποιούμε τους άμεσους φόρους, για να φτάσει αυτό στους πολίτες πιο άμεσα. Τότε, λοιπόν, ο κύριος Ανδρουλάκης μιλούσε για υπερφορολόγηση, ενώ στην πραγματικότητα τα αυξημένα φορολογικά έσοδα ήταν κάτι καλό, γιατί προέρχονταν από μειώσεις φόρων, ανάπτυξη της οικονομίας, δημιουργία θέσεων εργασίας και όλα αυτά τα οποία είπαμε.
Έρχεται κάποιους μήνες μετά και προτείνει μια σειρά από μέτρα, τα οποία συμφωνούμε ότι από κάπου πρέπει να πληρωθούν. Αν η κυβέρνηση δεν είχε φροντίσει να έχει αυξημένα φορολογικά έσοδα, άρα τη δυνατότητα να χρηματοδοτηθούν κάποια μέτρα, όχι αυτά που λέει ο κ. Ανδρουλάκης, γιατί δεν βγαίνει ο λογαριασμός. Πώς θα μπορούσε ο κάθε Ανδρουλάκης, ο κάθε Τσίπρας, ο κάθε ένας πολιτικός αρχηγός να προτείνει αυτά τα μέτρα; Τι λέει λοιπόν το ΠΑΣΟΚ; Έρχεται και λέει λοιπόν, αφού προσπερνά το ότι κάπως πρέπει να πληρωθούν αυτά τα μέτρα, λέει «δώστε 13η σύνταξη». (δημοσιογράφος Τμηματικά λέει.) Ωραία. Τμηματικά λέει σε δύο χρόνια. Κάθε μήνα το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους λέει ότι για να πληρωθούν εν συνόλω οι συντάξεις, δίνει το κράτος, αυτό δεν αμφισβητείται, 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ.
Άρα, η κάθε σύνταξη, από τις 12, κοστίζει στο κράτος 2,5 δισεκατομμύρια. Πόσο κοστίζει λοιπόν η 13η; 2,5 δισεκατομμύρια. Το σύνολό της. Ο κύριος Ανδρουλάκης, προτείνει τη 13η σύνταξη και λέει μετά, ότι θα απορροφήσει και αυτό το οποίο δίνουμε εμείς. Αυτό το οποίο δίνουμε εμείς, κοστίζει 500 εκατομμύρια, συνολικά, για αυτά τα χρόνια. Πρώτον δεν λέει ότι αυτό που δίνουμε εμείς, απευθύνεται σε ένα ποσοστό συνταξιούχων, ήταν αρχικά στο 60 % και τώρα διευρύνθηκαν τα κριτήρια για να φτάσει το 70- 75%. Άρα δεν είναι σε όλους. Δεύτερον, δεν λέει ότι και για τα υπόλοιπα, για να φτάσουμε τα 2,5 δις, είναι κάποια δισεκατομμύρια, αναλόγως με τους υπολογισμούς που θα κάνει κανείς για το πόσους αφορά, ακόμα και αν αφορά όλους, είναι πάνω από 1,5δις επιπλέον. Άρα, συνολικά 2,5 δις.
Για αυτό το ποσό ποιους φόρους θα πάρει; Ποιους φόρους θα πάρει; Και να σας πω κάτι, κύριε Παπαδόπουλε, για να μην μπλέκουμε τον κόσμο με 1,5, 1,7, 1,8 2, αν θα είναι σε ένα σε δύο χρόνια. Έχει μια πρόταση ο κύριος Ανδρουλάκης. Λέει, για να γίνει προφανώς συμπαθής, το κάνει, γιατί δεν την κοστολογεί. Λέει, εγώ θέλω να δώσω 13η σύνταξη. Λες και οι υπόλοιποι δεν θέλουν. Θέλουν ο κόσμος να μείνει με δώδεκα συντάξεις. Το θέμα είναι ότι δεν υπάρχουν τα λεφτά. Ωραία. Να πάει λοιπόν να κάνει ένα σχέδιο νόμου, μια πρόταση νόμου, να αξιολογηθεί αυτό από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, όπως είπε χθες ο πρωθυπουργός, για να μάθουμε τελικά πόσο ακριβώς αυτό κοστίζει. Γιατί δεν το κάνουν αυτό; Γιατί δεν πάνε να δείξουν την πραγματικότητα;
Για την ακρίβεια
Θέλετε να θυμηθούμε τι έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια, όχι στην Ελλάδα μόνο, σε όλο τον κόσμο, και πώς αυτό έχει αγγίξει την ευρωπαϊκή οικονομία; Έχουμε την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, δηλαδή έναν πόλεμο πάρα πολύ κοντά μας, με φοβερές συνέπειες στο κόστος ζωής των ανθρώπων, στο κόστος του ρεύματος, στο κόστος των πρώτων υλών, των μεταφορών των προϊόντων και όχι μόνο στην Ελλάδα, σε όλο τον κόσμο. Πάρα πολύ μεγάλο κόστος στην Ευρώπη. Τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Μια πανδημία, η οποία σταμάτησε την οικονομική ζωή, όχι μόνο στην Ελλάδα -αυτά δεν είναι ελληνικά προβλήματα, δεν τα προκαλέσαμε εμείς- και είχε ως αποτέλεσμα να πρέπει να βρει έναν τρόπο και η Ευρώπη να χρηματοδοτήσει τις επιχειρήσεις να μην κλείσουν.
Εκεί, με πιέσεις του Έλληνα Πρωθυπουργού, η Ελλάδα πήρε τα περισσότερα χρήματα από οποιαδήποτε άλλη χώρα. Υπήρξε μια ανάγκη για ένα ταμείο, το Ταμείο Ανάκαμψης, όπου η Ελλάδα πάλι πήρε τα περισσότερα χρήματα συναρτήσει του ΑΕΠ της. Αν δεν ήμασταν στην Ευρώπη, θυμίζω, γιατί έγιναν και κάποια γεγονότα 11 χρόνια πριν, δεν θα μπορούσαμε να συζητάμε για όλα αυτά. Όλα αυτά λοιπόν είχαν ως αποτέλεσμα να πιεστεί πάρα πολύ κάθε νοικοκυριό με έναν πρωτοφανή πληθωρισμό. Αυτό είναι κάτι το οποίο κανείς δεν αμφισβητεί. Δεν θα μπορούσε λοιπόν αυτό να μην αγγίξει και τις ζωές των ανθρώπων στη χώρα μας. Εδώ λοιπόν, ένα εισαγόμενο πρόβλημα, μια κρίση… Εδώ λοιπόν είναι το κρίσιμο.
Για την κριτική της αντιπολίτευσης στο θέμα της ακρίβειας
Να πούμε λίγο την πραγματικότητα. Εδώ λοιπόν είναι ένα πρόβλημα που δεν θα μπορούσαμε να αποφύγουμε να το ζήσουμε και εμείς, τον πληθωρισμό. Εκτός αν υπάρχει χώρα που έχει καταφέρει να πατήσει ένα κουμπί και να πει «εγώ δεν θα έχω ζήτημα τιμών, θα έχω αποπληθωρισμό, επειδή έτσι το λέει ο όποιος πολιτικός αρχηγός». Η Ελλάδα λοιπόν τι έπρεπε να κάνει, όπως και τα υπόλοιπα κράτη; Να προσπαθήσει να δημιουργήσει τις συνθήκες στην οικονομία ούτως ώστε να έχει τα λεφτά, ούτως ώστε να στηρίξει όσο μπορεί τους πολίτες, για να μειωθούν οι συνέπειες αυτής της πρωτοφανούς εισαγόμενης κρίσης. Πάμε πάλι: Την κρίση δεν τη δημιουργήσαμε εμείς. Δεν είναι κρίση τρίτου μνημονίου Τσίπρα, που φορτωθήκαμε 120 δισ.
Για το ότι οι πολίτες πιέζονται από την ακρίβεια
Είμαι ο τελευταίος που θα σας πει ότι υπάρχει έστω και ένας λόγος αυτή τη στιγμή να πανηγυρίζουμε. Όταν ακόμα υπάρχουν συμπολίτες μας που θέλουν παραπάνω στήριξη, εμείς πρέπει να δουλέψουμε σκληρά. Ποια είναι η πραγματικότητα; Η πραγματικότητα είναι ότι σε μια πρωτοφανή κρίση ακρίβειας έχουμε καταφέρει να πάρουμε μόνιμα μέτρα, με πιο σημαντικά για μένα τις φοροελαφρύνσεις που ισχύουν από 1η.1.2026, όπου δίνουν τη δυνατότητα στους πολίτες να έχουν μεγαλύτερο εισόδημα -εγώ δεν λέω ότι είναι για να πανηγυρίζουμε- από ό,τι είχαν πριν και να απορροφηθούν, σε κάποιες περιπτώσεις, και να υπερκαλυφθούν αυτές οι αυξήσεις.
Να σας πω ένα παράδειγμα. Μιλάμε συνέχεια για τους νέους. Ένας νέος άνθρωπος αυτή τη στιγμή στη χώρα δεν πληρώνει φόρο μέχρι 20.000 ευρώ. Μιλάμε για την ανάγκη να αντιμετωπίσουμε -αν και δεν θεωρώ ότι είναι μόνο ζήτημα οικονομικό- τη δημογραφική κρίση. Πρέπει να στηρίξουμε τις οικογένειες. Ένας μπαμπάς με δύο παιδιά -εγώ δεν λέω πολύτεκνος- κύριε Παυλόπουλε, μέχρι το ’19 πλήρωνε στο κράτος φόρο, ο φόρος εισοδήματος είναι ο πιο σημαντικός φόρος, 29% και προκαταβολή φόρου 100%. Ένα φυσικό πρόσωπο. Το 29%, αν έχεις δύο παιδιά, το πήγαμε 16%, δηλαδή περίπου το μισό, και την προκαταβολή φόρου από 100% στο 50%.
Άρα, οι παρακρατήσεις που έχει ένας μισθωτός στον ιδιωτικό, στο δημόσιο τομέα, ένας ελεύθερος επαγγελματίας, το φόρο που δίνει μετά. Αυτά τα λεφτά τα έδινε στο κράτος, πάρα πολλά λεφτά, τώρα δίνει λιγότερα. Πρέπει να δώσει ακόμα λιγότερα; Ναι. Αλλά για να μπορέσουμε να μειώσουμε κι άλλο τις παρακρατήσεις, άρα να αυξήσουμε κι άλλο το εισόδημα, πρέπει να συνεχίσει να κυβερνά μια κυβέρνηση που φέρνει επενδύσεις, δημιουργεί δουλειές και μετά να τα δώσει. Στην αντιπολίτευση πάνε στο «Ω» και δεν ξεκινάνε από το «Α».
Για τις αιτιάσεις της αντιπολίτευσης σχετικά με τον ΟΠΕΚΕΠΕ
Να τα πάρουμε με τη σειρά. Το τι ορίζει κανείς ως σκάνδαλο είναι μία πάρα πολύ σοβαρή συζήτηση που φαντάζομαι δεν προλαβαίνουμε να την κάνουμε. Εγώ δεν υποτιμώ την αξία καμίας υπόθεσης, Τι κάνει η αντιπολίτευση; Λέει το γνωστό τρίπτυχο «ΟΠΕΚΕΠΕ-Τέμπη- υποκλοπές: Κυβέρνηση σκανδάλων». Αυτό κάνει η αντιπολίτευση και μαζί βάζει και κάποια άλλα ψέματα, π.χ. ότι έχουμε αυξήσει τον αριθμό των μετακλητών, έχω κάνει αναλυτικές παρουσιάσεις και εγώ, ο κ. Σκέρτσος και πολλά άλλα στελέχη που αποδομούν ένα – ένα τα fake news της αντιπολίτευσης.
Εδώ λοιπόν βάζω ένα συστημικό πρόβλημα με σοβαρές διαστάσεις τις οποίες αξιολόγησε η Δικαιοσύνη, αλλά όχι με την έννοια αυτή που είχαμε συνηθίσει π.χ με τους υπουργούς του ΠΑΣΟΚ που πιάστηκαν με τη «γίδα στην πλάτη» που είναι οι υποκλοπές. Εδώ η Δικαιοσύνη πήρε τις αποφάσεις της και συνεχίζει να ερευνά την υπόθεση. Ένα τραγικό δυστύχημα το οποίο επίσης έρευνα η Δικαιοσύνη με 36 κατηγορούμενους, που είναι τα Τέμπη από εκεί πήγαν και έχτισαν μια θεωρία «των ξυλολίων, των χαμένων βαγονιών» πάνω στο τραγικό δυστύχημα, που κατέρρευσε αυτή η θεωρία και πάμε στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Ποια είναι η αιτία που ζητάμε από το ΠΑΣΟΚ και επιμένω και σήμερα και κάθε μέρα θα το κάνω να ζητήσει συγγνώμη;
Δεν λέμε ότι δεν είναι σοβαρή υπόθεση. Η υπόθεση αυτή κύριε Παυλόπουλε κόστισε 3 δις στον Έλληνα φορολογούμενο τα τελευταία 30 χρόνια σε πρόστιμα. Πριν από κάποιους μήνες ήρθε η ευρωπαϊκή Εισαγγελία και ζήτησε την άρση ασυλίας 13 βουλευτών. 97 είναι ο συνολικός αριθμός των βουλευτών των οποίων έχει αρθεί η ασυλία, ποσοστιακά δηλαδή συναρτήσει της κοινοβουλευτικής δύναμης είναι περισσότεροι σε άλλα κόμματα παρά σε εμάς. Οι ίδιοι οι βουλευτές ζήτησαν να αρθεί η ασυλία τους για να παρέχουν εξηγήσεις και να κριθεί αν θα ασκηθεί αρχικά ποινική δίωξη. Τι είπαμε εμείς τότε; Είναι μια σοβαρή εξέλιξη και πρέπει να αφήσουμε τη δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της. Τεκμήριο αθωότητας με λίγα λόγια. Είπε το ίδιο το ΠΑΣΟΚ; Είπε δηλαδή «να δούμε ποιοι φταίνε και ποιοι δεν φταίνε» και μετά ας τους «πυροβολήσουμε» πολιτικά.
Δημοσιογράφος: Τι θα έλεγε το ΠΑΣΟΚ να περιμένουμε να δούμε ποιοι είναι;
Ναι βέβαια, να περιμένουμε να δούμε κύριε Παυλόπουλε, γιατί εδώ που είμαστε ή στη Βουλή, δεν είναι δικαστήριο. Ο κ. Ανδρουλάκης λοιπόν 3 Απριλίου στη Βουλή, γιατί εμείς μιλάμε συγκεκριμένα, όσο και αν μπερδεύουνε με τις απαντήσεις τους αυτά που θέλουν να καταλάβει ο κόσμος, 3 Απριλίου στη Βουλή μίλησε για κυβέρνηση υποδίκων. Τι σημαίνει αυτό; Ότι ο κύριος Ανδρουλάκης ως άλλος εισαγγελέας ή ανακριτής αποφάσισε ότι οι 13 αυτοί βουλευτές, άνθρωποι, οικογενειάρχες που έχουν γυναίκες και παιδιά είναι ένοχοι, ή σίγουρα υπόδικοι ή σίγουρα…
Υπόδικος σημαίνει, για να μην μπερδευόμαστε ότι θα ασκηθεί σίγουρα ποινική δίωξη. Συμφωνούμε σε αυτό; Κάποιους μήνες μετά, τρεισήμισι μήνες μετά, ήδη 9 από τους 13 που ο κ. Ανδρουλάκης, που δεν είναι κάποιος περαστικός, είναι ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης της χώρας μας. Ήδη οι 9 πάνε αρχείο. Τι σημαίνει αυτό; Ότι δεν υπήρχαν ούτε ενδείξεις παραπομπής. Ούτε ενδείξεις ενοχής. Και 4 παραπέμπονται.
Δημοσιογράφος: Είναι το ίδιο λέτε;
Όχι, δεν είναι το ίδιο. Πρώτον, γιατί για τους 9 δεν υπάρχουν ούτε ενδείξεις, άρα οι άνθρωποι αυτοί «κρεμάστηκαν στα μανταλάκια» αδίκως, εδώ πρέπει να τους ζητήσουνε μια συγνώμη και οι άλλοι 4 θα δικαστούν και μπορεί να αθωωθούν. Και λέω εγώ κ. Παυλόπουλε, σε κάποιους μήνες, έχουμε ψηφίσει αυτά να γίνονται γρήγορα για να ξέρει ο κόσμος όταν πάμε στις εκλογές με ποιους έχει να κάνει. Αν αθωωθούν αυτοί, θα αλλάξει άλλη μια φορά τη γραμμή, το τροπάριο το ΠΑΣΟΚ; Ποιο είναι το συμπέρασμα, για να το κλείσω.
Το συμπέρασμα είναι, ναι είναι σοβαρή υπόθεση ο ΟΠΕΚΕΠΕ, ναι πρέπει να εφαρμοστεί και εφαρμόζεται η μεγάλη αλλαγή που κάναμε, που το πήγαμε στην ΑΑΔΕ, γιατί πλέον δεν μπορεί κανείς να πάρει το οποιοδήποτε τηλέφωνο. Δεν μπορείτε να πάρετε τηλέφωνο για να πληρώσετε λιγότερο ΕΝΦΙΑ, έτσι δεν θα μπορεί κανείς και να πάρει τηλέφωνο για να πάρει παραπάνω αγροτική επιδότηση. Αλλά κάθε φορά που έρχεται στη δημοσιότητα μία υπόθεση πρέπει να πάρουμε όλοι ένα μάθημα, πληθυντικός ευγενείας, να περιμένουμε τη δικαιοσύνη να μιλήσει και να μην κάνουμε τους τηλεδικαστές.
