Γιάννης Εμμανουήλ 1. Στον Βράχο της Στενής, Αθήνα 2016 – Ποιήματα 2. Σελίδες Ζωής, Αθήνα 2018 – Ποιήματα 3. Του Νου Καρποφορία, Αθήνα 2020 – Ποιήματα 4. Κι εσύ χτενίζεσαι, Αθήνα 2023 – Ποιήματα 5. Στέρηση, Αθήνα 2023 – Ποιήματα
Γιάννης Εμμανουήλ
- Στον Βράχο της Στενής, Αθήνα 2016 – Ποιήματα
- Σελίδες Ζωής, Αθήνα 2018 – Ποιήματα
- Του Νου Καρποφορία, Αθήνα 2020 – Ποιήματα
- Κι εσύ χτενίζεσαι, Αθήνα 2023 – Ποιήματα
- Στέρηση, Αθήνα 2023 – Ποιήματα
Από μέσα μου θλίψη και πίκρα / Ώσπου ν΄ αποκτηθεί μια νέα μήτρα
Ο Γιάννης Εμμανουήλ γεννήθηκε στη Στενή Χαλκίδας, σπούδασε στην Αθήνα οικοδομές, ηθοποιία και αργά βαθιά, επιδόθηκε στη γραφή της ποίησης αφού έδρασε σε κινηματογραφικές ταινίες, τηλεοπτικές σειρές, θέατρο και είναι μέλος της Π.Ε.Λ .
Τον συναντώ μετά από 35 χρόνια, τότε δεν έγραφε, ήξερε ότι γράφω, με αναζήτησε και έτσι βοσκώ τις συλλογές του και σας καλώ στις λιβαδιές του, ευχαριστώντας τον!
Στο πρωτόλειό του ‘’ Στον Βράχο της Στενής ‘’ και στην ‘’ Ωδή στον Βράχο της Στενής ‘’ εξομολογείται στον πέτρινο βράχο του χωριού με όγκο σκέψης και συναισθημάτων ‘’Δεν ξέρω πόσων ρίχτερ / ή ποιας γεωφυσικής παραξενιάς παιδί είσαι / Όμως κάτι, πλάι μου λέει πως δεν φύτρωσες εκεί τυχαία // Που είναι το σώμα σου; / Τα άκρα σου; / Γιατί τα κρατάς καλυμμένα; / Και μόνο το πρόσωπό σου / Αυτό το πρόσωπο / Πελώριο, αγέρωχο, ψυχρό και επιβλητικό // Ένα παιδί, μόλις θα γεννηθεί στο χωριό μας / το πρώτο εντυπωσιακό, επιβλητικό / και αινιγματικό θέαμα που θ΄ αντικρύσει / είναι το δικό σου πρόσωπο. /// Ο ποιητής αναζητά την Ποίησή του, πλαταίνουν οι δρόμοι του, χαμηλά στον Άι Θόδωρο πλάι στο ρέμα, ποιήματα γραμμένα από το 1998 μέχρι το 2005.
Στο 2ο ποιητικό βιβλίο του, 2018, ας αναφέρω την αφιέρωσή του… ΄΄Αγαπητέ Λιάκο / Που να το φανταζόμουνα πως θα άνοιγες ντορό / και ψάχνω τώρα με φακό / λες και είμαι Πουαρό / να βρω και να ταιριάζω λέξεις, φράσεις, λόγια // Τώρα θερίζω τους καρπούς / και μ΄ όλα αυτά, μπόρεσαν ν΄ απαλλαγούν τα χέρια μου από τα κομπολόγια / Χαίρομαι που επικοινωνήσαμε και πάλι… /// Το βιβλίο στο ήμισυ και παραπάνω είναι αφηγήματα και κλείνει με ποιήματα, ενώ η γραφή είναι καταχαρούμενη, γιατί την καλοδέχτηκε η πένα! / Θέλω τον κόσμο να ξαναγαπήσω / Να διώξω από μέσα μου θλίψη και πίκρα / Κι ώσπου ν΄ αποκτηθεί μια νέα μήτρα / Εύκολο δεν μου είναι να σιωπήσω
‘’ Του νου Καρποφορία ‘’ 2020, το 3ο βιβλίο του Γιάννη Εμμανουήλ, ανάκατο με αφηγήσεις και ποιήματα, ωριμάζει η γραφή, ανοίγει τολμηρά τα πανιά της, τα αφηγήματα αναπολούν τους περασμένους χρόνους και ξαναβιώνονται, τα ποιήματα όλο και ανοίγουν ουρανούς στη γη… ‘’ Για δε μπορεί παρά να βγουν λουλούδια από τα κόπια σου / όταν αγνά θα είναι αυτά, στο κάλλος στοχευμένα / κι ενώ θα ξετυλίγονται τα μπερδεμένα τόπια σου / ικανοποίηση τρανή για την καινούργια γέννα ‘’.
Και… φτάνουμε στο 2023 με δύο βιβλία του δημιουργού, ‘’ Κι εσύ χτενίζεσαι ‘’ 2023, σχολιαστής, αρθρογράφος, χρονογράφος, Κορονοϊός και δώθε, αληθινός, επίκαιρος, Μαρξιστικός… Και το 2ο βιβλίο 2023, ποιητικότατο, ‘’ Στέρηση: Πηγή Ιδεών και Ονείρων ‘’, μακάρι να είχαμε κουράγια να γράφαμε περισσότερα για τη δουλειά σου Γιάννη Εμμανουήλ και με σελίδες αντοχής. Ωραία, αθόρυβη έκπληξη ο γραφτός ερχομός σου δω στο Βέρμιο… /// Βαδίζω τα ογδόντα δυο, σε λίγο τα περνώ / Κ΄ είμαι λεβέντης, όρθιος, δεν θέλω να γερνώ / Ευχαρι
στώ τον ήλιο μας, απ΄ τη ζωή του παίρνω / Τα καταφέρνω τέλεια και άμα λάχει δέρνω /// Θα έχω αφήσει το κλειδί στη γλάστρα, στη Μπιγκόνια / Μπες κι εγώ φτάνω στη στιγμή, με μια αγκαλιά Μυρώνια /// Το πιάτο μου ξανά αδειανό επάνω στο τραπέζι / Κι η πείνα στο στομάχι μου ταμπούρλο πάλι παίζει / Χωρίς δουλειά και σήμερα, όπως και κάθε μέρα / Κι η Φρόσω η γειτόνισσα να γνέφει καλημέρα /// Χαράματα, κάθε πρωί / Με ήλιο ή βροχή / Στο δρόμο νυσταγμένος / Να κουβαλάς τις πλάτες σου / Πολλές σκληρές ανάγκες σου // Το λιοκαμένο σου κορμί / Ψημένο στην οικοδομή / Πάνω στις σκαλωσιές / Με το σφυρί, με το μυστρί !
Χαίρε ανταμώματος ‘’τιμών’’ Γιάννη Εμμανουήλ και ευχαριστιών της μοίρας!
ηλίας τσέχος
