Τι συμβαίνει όταν ποτίσεις σπόρους μαρουλιού με νερό που έχει περάσει από επεξεργασία με ηλεκτρομαγνητικά πεδία χαμηλών συχνοτήτων; Η βλάστηση των σπόρων επιταχύνεται κατά 600%, ενώ σε φασόλια και αρακά το ποσοστό είναι επίσης τριψήφιο.
Κι όμως, ο τρόπος με τον οποίο επιτυγχάνεται αυτό το «θαύμα» της αλματώδους ανάπτυξης παραμένει μυστήριο, αφού οι μεταβολές στις φυσικοχημικές ιδιότητες του νερού που υπόκειται σε επεξεργασία με τον συγκεκριμένο τρόπο, είναι της τάξης του 5% έως 10%, μικρές εν ολίγοις. Τα ευρήματα αυτά προέκυψαν στο πλαίσιο επαναλαμβανομένων πειραμάτων για μια ερευνητική προσέγγιση, που επιχειρεί να διερευνήσει αν τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία χαμηλών συχνοτήτων μπορούν να επηρεάσουν τις φυσικοχημικές ιδιότητες του νερού.
Η ερευνητική αυτή προσέγγιση, που επικεντρώνεται στο λεγόμενο «φ-water», ένα νερό που έχει υποστεί επεξεργασία μέσω ειδικά σχεδιασμένων ηλεκτρομαγνητικών διατάξεων, παρουσιάστηκε πρόσφατα στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), στο πλαίσιο διδακτορικής διατριβής του χημικού μηχανικού Ιωάννη Σαμπρή, με επιβλέποντα τον καθηγητή του Τμήματος Χημείας, Ανδρέα Γιαννακουδάκη. Τα δε πειράματα βλάστησης σπόρων, σε καλλιέργειες φυτών και μικροφυκών, έγιναν σε συνεργασία με εργαστήρια του ΑΠΘ.
Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Γιαννακουδάκης, τα αποτελέσματα των πειραμάτων είναι αναμφισβήτητα εντυπωσιακά και οι πιθανές εφαρμογές των διατάξεων του φ-water ως καινοτόμας τεχνολογίας ηλεκτρομαγνητικής επεξεργασίας νερού πολλές (στη γεωργία, την υδατοκαλλιέργεια, τη βιομηχανική βιοτεχνολογία και την παραγωγή των τροφίμων, αλλά και στις ζυμώσεις μπίρας και κρασιού). Ωστόσο, διευκρινίζει, χρειάζεται περαιτέρω επιστημονική διερεύνηση, προκειμένου να αποσαφηνιστούν οι μηχανισμοί, που ενδεχομένως βρίσκονται πίσω από τα παρατηρούμενα αποτελέσματα. Δεν υπάρχει ακόμη μια ενιαία θεωρία που να εξηγεί πλήρως τα παρατηρούμενα φαινόμενα, επισημαίνει.
Σύμφωνα με τη διδακτορική διατριβή, οι διατάξεις παραγωγής του φ-water σχεδιάστηκαν και κατασκευάστηκαν ειδικά για τις ανάγκες των πειραμάτων, αξιοποιώντας τεχνολογίες τρισδιάστατης εκτύπωσης, λογισμικά σχεδιασμού και προγραμματιζόμενα συστήματα ελέγχου των ηλεκτρομαγνητικών πεδίων. Η ανάπτυξή τους βασίστηκε σε κατοχυρωμένη ευρεσιτεχνία για την ηλεκτρομαγνητική επεξεργασία υγρών.
«Φ» όπως χρυσή τομή και η μνήμη του νερού
Και τι σημαίνει αυτό το “φ” στο φ-water; Αν και πιθανώς κάποιος θα υπέθετε ότι το συγκεκριμένο “φ” σχετίζεται με το σύμβολο για τη μαγνητική ή την ηλεκτρική ροή, στην πραγματικότητα οι ερευνητές άντλησαν έμπνευση από τη χρυσή τομή, η οποία παριστάνεται με το ελληνικό γράμμα Φ ή φ (σ.σ. κατά μια εκδοχή από το αρχικό γράμμα του ονόματος του γλύπτη Φειδία ο οποίος τη χρησιμοποιούσε συστηματικά στα έργα του). Και πού «κολλάει» εδώ το «φ» της χρυσής τομής; «Ο τρόπος που παράγεται η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που χρησιμοποιούμε επιβάλλει τη γεωμετρία του πενταγώνου» εξηγεί ο κ. Γιαννακουδάκης (σ.σ. οι διαγώνιοι του πενταγώνου τέμνονται σε αναλογία φ).
Το επιστημονικό πεδίο της επίδρασης μαγνητικών και ηλεκτρομαγνητικών πεδίων στο νερό εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο διεθνούς συζήτησης. Όπως επισημαίνεται στη διατριβή, παρά τον μεγάλο αριθμό δημοσιευμένων εργασιών, οι μηχανισμοί δράσης των πεδίων παραμένουν ασαφείς και συχνά αμφιλεγόμενοι.
«Εντυπωσιακό είναι πως όταν το νερό περάσει από τη συσκευή, διατηρεί τις αρχικές ιδιότητές του, χάρη σε αυτό που λέμε “μνήμη του νερού”, ενώ το νερό που χρησιμοποιείται πχ, στην άρδευση των καλλιεργειών έχει υποστεί “βλάβη”, μεταξύ άλλων από ανθρωπογενείς δραστηριότητες» επισημαίνει ο κ. Γιαννακουδάκης.
Όπως αναφέρεται αναλυτικότερα στη διδακτορική εργασία του Ιωάννη Σαμπρή, το νερό που υπήρχε και συνεχίζει να υπάρχει στον πλανήτη μας εκτίθεται συνεχώς, από τότε που δημιουργήθηκε, σε ένα φάσμα ηλεκτρομαγνητικών ακτινοβολιών, δηλαδή σε ένα ευρύ φάσμα ηλεκτρομαγνητικού θορύβου. Ο ηλεκτρομαγνητικός θόρυβος που επηρεάζει το νερό προέρχεται από το συμπαντικό περιβάλλον του και πρόσφατα και από την ανθρώπινη δραστηριότητα, τη σχετιζόμενη κυρίως με τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία των τηλεπικοινωνιών.
Η διείσδυση του ηλεκτρομαγνητικού θορύβου στον «εσωτερικό κόσμο» των μορίων του νερού έχει ως συνέπεια το νερό να αποκλίνει από την κανονική – φυσικοχημική συμπεριφορά του, δηλαδή αυτήν που αρχικά έχει προκαθοριστεί από τη φύση. Έτσι, το νερό γίνεται λιγότερο ή περισσότερο «διαταραγμένο». Αυτό έχει ως συνέπεια τη διαφοροποίηση της συμπεριφοράς του νερού κατά τη συμμετοχή του σε όλες εκείνες τις βιολογικές αντιδράσεις, που συμβαίνουν κατά τη λειτουργία ενός ζωντανού οργανισμού.
Το παραγόμενο στο πλαίσιο της ερευνητικής εργασίας νερό, το «φ-water», είναι το ίδιο ως προς τη χημική του σύσταση με το νερό που έχει χρησιμοποιηθεί, με τη διαφορά ότι μετά την ακτινοβόλησή του έχει επανέλθει στην αρχική του κατάσταση, είναι δηλαδή «αρχικοποιημένο» όπως επισημαίνεται. Κι αυτό επιτυγχάνεται χάρη στις πρωτότυπες διατάξεις που χρησιμοποιούνται, οι οποίες παράγουν ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες, στις οποίες όταν το νερό εκτεθεί, επανέρχεται γρήγορα στην αρχική, κανονική, φυσιολογική του κατάσταση -εν ολίγοις αρχικοποιείται.
*Τις φωτογραφίες παραχώρησε ο κ. Γιαννακουδάκης
ΑΠΕ-ΜΠΕ/Αλεξάνδρα Γούτα
