Επίκαιρο παραμένει το θέμα του κοινωνικού στιγματισμού των ασθενών με δρεπανοκυτταρıκή νόσο

     Επίκαιρο παραμένει το θέμα του κοινωνικού στιγματισμού των ασθενών με δρεπανοκυτταρıκή νόσο, καθώς αρκετοί πάσχοντες ακόμα και σήμερα κρύβουν την ασθένεια από τον κοινωνικό περίγυρό τους, εξαιτίας του κοινωνικού αποκλεισμού που ίσως υποστούν με τη φανέρωσή της.

Συνήθως, αισθήματα ενοχής, φόβου και χαμηλής αυτοεκτίμησης χαρακτηρίζουν τους πάσχοντες, οι οποίοι αποφεύγουν την τακτική ιατρική παρακολούθηση με ό,τι επιβάρυνση μπορεί να επιφέρει αυτό στην υγεία τους. Τα παραπάνω αναφέρει ο Πανελλήνιος Σύλλογος Προστασίας Πασχόντων από Δρεπανοκυτταρıκή και Μıκροδρεπανοκυτταρıκή Αναιμία, με αφορμή τη 19η Ιουνίου, που έχει οριστεί ως η Παγκόσμια Ημέρα Δρεπανοκυτταρıκής Νόσου από τα Ηνωμένα Έθνη.

     Στην Ευρωπαϊκή Ένωση η δρεπανοκυτταρıκη νόσος συγκαταλέγεται στις σπάνιες παθήσεις και εκτιμάται ότι νοσούν περίπου 103.000 άτομα (στοιχεία της Eurostat 2016). Η δρεπονοκυτταρıκή νόσος, δηλαδή η ομόζυγος δρεπανοκυτταρıκή και η μıκροδρεπανοκυτταρıκή αναιμία (συνδυασμός με μεσογειακή αναιμία) είναι κληρονομική αıμοσφαıρıνοπάθεıα καı μπορεί να διαγνωστεί με εδική αιματολογική εξέταση (ηλεκτροφόρηση αιμοσφαιρίνης) ή μοριακή ανάλυση. Πρόκειται για χρόνιο νόσημα με σοβαρές μη αναστρέψιμες βλάβες στην υγεία των πασχόντων.

     Το νόσημα πήρε το όνομά του από τη δρεπανοεıδή μορφολογία των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Τα παθολογικά αυτά κύτταρα, που ζουν λιγότερο χρόνο σε σύγκριση με τα φυσιολογικά, στερούνται πλαστικότητας, με αποτέλεσμα να μπλοκάρουν στα αιμοφόρα αγγεία και να μην οξυγονώνονται σωστά οι ιστοί. Η νόσος προκαλεί μερικές από τις ακόλουθες παθολογικές καταστάσεις ή και συνδυασμό αυτών: Χρόνια οξεία αιμολυτική αναιμία, χρόνιο ή οξύ πόνο, απλασία μυελού των οστών, οξύ θωρακικό σύνδρομο, σπληνικό εγκλωβισμό ερυθρών, καρδιακές, ηπατικές, νεφρικές βλάβες, αγγειακά-εγκεφαλικά επεισόδια, καταστροφή-νέκρωση οστών και αρθρώσεων.

     Όπως σημειώνει ο Πανελλήνιος Σύλλογος Προστασίας Πασχόντων από Δρεπανοκυτταρıκή και Μıκροδρεπανοκυτταρıκή Αναιμία, τη δεκαετία του 1970 ξεκίνησε στην Ελλάδα πρόγραμμα πρόληψης αıμοσφαıρıνοπαθεıών και δημιουργήθηκαν Μονάδες Μεσογειακής Αναιμίας καı Δρεπανοκυτταρıκής Νόσου σε μεγάλα νοσοκομεία της χώρας, οι οποίες σήμερα ανέρχονται στις 38 πανελλαδικά. Έκτοτε, έχει περιοριστεί ο αριθμός των πασχόντων με δρεπανοκυτταρıκή νόσο και σήμερα εκτιμάται ότι ζουν στη Ελλάδα 1.000-1.500 άτομα.

     Ο Σύλλογος προσθέτει ότι στο πλαίσιο της πρόληψης, σημαντικός είναι ο προγεννητικός έλεγχος. Εάν και οι δυο γονείς είναι φορείς του παθολογικού γονιδίου, τότε υπάρχει πιθανότητα 25% να γεννηθεί παιδί με δρεπανοκυτταρική νόσο. Σε αυτήν την περίπτωση, οι μελλοντικοί γονείς πρέπει να απευθυνθούν σε κατάλληλο ιατρικό κέντρο προκειμένου να αντιμετωπιστεί το ενδεχόμενο γέννησης παιδιού με τη νόσο.

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ