Απεργιακό κάλεσμα ΠΑΜΕ Ημαθίας: «Κάτω τα χέρια από την Κοινωνική Ασφάλιση»

Η κυβέρνηση της ΝΔ αμέσως μετά τις περικοπές που ψήφισε στον Κρατικό Προϋπολογισμό ύψους 220 εκ. ευρώ

σε κύριες και επικουρικές συντάξεις για το 2020, όχι μόνο δεν κατάργησε τον νόμο Κατρούγκαλου, όπως κάλπικα υπόσχονταν προεκλογικά, αλλά με το νέο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο που φέρνει στη Βουλή τον εφαρμόζει πλήρως και τον θωρακίζει νομικά παραπέρα για να ενταφιάσει και τις δικαστικές διεκδικήσεις.

Ένα νομοσχέδιο που διατηρεί την αρχιτεκτονική του ν. Κατρούγκαλου και επιδιώκει να μετατρέψει τη συλλογική κατάκτηση της προστασίας των εργαζομένων και της λαϊκής οικογένειας εδώ και πάνω από έναν αιώνα, από κοινωνική σε ατομική υπόθεση. Αν και όσο έχεις, θα δίνεις και με βάση αυτό ίσως θα λαμβάνεις.

Το νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό είναι άλλη μια απόδειξη πως το αστικό κράτος έχει συνέχεια, είτε με κυβέρνηση ΝΔ, είτε με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ αφού:

  1. Διατηρούνται οι αυξήσεις στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης (67 ετών για πλήρη σύνταξη ή 40 χρόνια εργασίας και 62 έτη). Αλήθεια ποιος αναπληρωτής εκπαιδευτικός, που βλέπει κάθε καλοκαίρι να λήγει η σύμβασή του ή ποιος εκπαιδευτικός, που διορίστηκε σε μεγάλη ηλικία μπορεί να συμπληρώσει 40 χρόνια συνεχούς εργασίας; Αυτό τι θα συνεπάγεται για τη μόρφωση των μαθητών;
  2. Διατηρείται η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης για τις γυναίκες κατά 5 χρόνια και μάλιστα στο όνομα της ισότητας!
  3. Η Επικουρική Ασφάλιση και το Εφάπαξ ενσωματώνεται στον ΕΦΚΑ κι ανοίγει έτσι ο δρόμος για την πλήρη κατάργησή τους, όπως προβλέπεται από τον νόμο Κατρούγκαλου με τους “τρεις πυλώνες”, δηλαδή την ιδιωτική ασφάλιση.
  4. Διατηρείται η οριζόντια μείωση του εφάπαξ κατά 42% με βασική επιδίωξη να το καταργήσουν ολοσχερώς.
  5. Με τον νέο νόμο καταργούνται αμετάκλητα η 13η και 14η σύνταξη.
  6. Η κρατική εγγύηση περιορίζεται στην εθνική σύνταξη των 384 ευρώ. Διατηρούνται τα εξευτελιστικά ποσοστά αναπλήρωσης του ν. Κατρούγκαλου, ιδιαίτερα για όσους έχουν μέχρι 30 χρόνια εργασίας.
  7. Διατηρείται η λεηλασία των Ασφαλιστικών Ταμείων, που ως γνωστόν έχουν κλαπεί 79 δις και έχουν γίνει τζάμπα επενδυτικό χρήμα για τους τραπεζίτες, καράβια για τους εφοπλιστές κ.ά.

Όλα αυτά προσπαθούν να τα κρύψουν με διάφορα ψέματα, δημιουργώντας ντόρο και προσδοκίες σε συνταξιούχους για δήθεν αυξήσεις. Ακόμη και τα ψίχουλα που μοιράζουν αφορούν πολύ λίγους σε σχέση με τη μεγάλη πλειοψηφία των συνταξιούχων που πασχίζουν καθημερινά να επιβιώσουν. Είναι ένα πολύ μικρό μέρος όσων έχουν αφαιρέσει από τις συντάξεις διαχρονικά (πάνω από 40%). Δεν μπορεί πίσω από αυτόν τον κουρνιαχτό να κρυφτεί  πως π.χ. η προσωπική διαφορά για τους παλιούς συνταξιούχους διατηρείται, που σημαίνει πως αυτό το ποσό είναι υπό αμφισβήτηση. Δεν μπορεί να κρυφτεί πως στην σύνταξη θα βγαίνει κανείς μόνο στα 67 ή μόνο μετά από 40 χρόνια ασφάλισης χωρίς εξαιρέσεις. Γι’ αυτό και τα ΒΑΕ ξαναμπαίνουν στο στόχαστρο εκεί που ακόμη ισχύουν.

Πώς γίνεται να αυξάνονται οι συντάξεις, όταν καταργούνται οριστικά η 13η και 14η σύνταξη ή όταν καταργούν ακόμη κι αυτό το ετήσιο επίδομα που έδιναν και βάφτιζαν ως «13η σύνταξη»; Πώς γίνεται να μιλούν για αυξήσεις όταν ο κρατικός προϋπολογισμός είναι μειωμένος για τον ΕΦΚΑ κατά 151 εκατ. ευρώ και για τις ΕΤΕΑΕΠ (επικουρικές) κατά 71 εκατ. ευρώ; Όταν το μόνο που συνεχίζει να εγγυάται το κράτος είναι τα 384 ευρώ της εθνικής σύνταξης; Όταν διατηρείται η διαχρονική λεηλασία των Ασφαλιστικών Ταμείων (πάνω από 80 δις ευρώ).

Η ασφάλιση είναι δικαίωμα!

Το ασφαλιστικό δεν είναι μόνο η σύνταξη, όπως πολλοί θεωρούν ή θέλουν να το αντιμετωπίζουμε. Οι συντάξεις αποτελούν τη μια πλευρά προστασίας και της αξιοπρεπούς ζωής, μετά την εργασία μας! Το ασφαλιστικό όμως περιλαμβάνει όλο το πλαίσιο προστασίας κάθε εργάτη, κάθε εργαζόμενης, κάθε νέου! Από τις συντάξεις ως την ασφάλιση του μικρού παιδιού και τα εμβόλια του, τα φάρμακά μας όταν αρρωσταίνουμε. Περιλαμβάνει τις ιατρικές εξετάσεις, τις παροχές υγείας και πρόνοιας, την προστασία της μητρότητας, την προστασία μας στον επαγγελματικό κίνδυνο, στις επαγγελματικές ασθένειες.

Για τους μεγαλοεπιχειρηματίες  και το κράτος τους οι δαπάνες αυτές από τη μια αποτελούν κόστος (μη μισθολογικό) γιατί μειώνουν τα κέρδη τους Γι’ αυτό όλες οι κυβερνήσεις διαχρονικά που στηρίζουν την ανταγωνιστικότητα-κερδοφορία των επιχειρήσεων είχαν σταθερό προσανατολισμό την απαλλαγή από αυτή την υποχρέωση. Από την άλλη η ικανοποίηση της ανάγκης αυτής είναι χώρος για νέες επενδύσεις με τεράστια κερδοφορία.

Δε θα κάνουμε πίσω!

Συνάδελφοι

Μας λένε να παραιτηθούμε από τον αγώνα και από την αντίληψη πως θα υπάρχει ένα Δημόσιο σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης που θα καλύπτει τον εργαζόμενο και την οικογένειά του. Μας λένε να συμβιβαστούμε με την ιδέα πως η ασφάλιση θα γίνει προσωπική υπόθεση του καθένα, ανάλογα με την τσέπη του, προσωπικό και ατομικό ρίσκο και τζόγος.

Όλοι στο δρόμο!

Να δημιουργηθεί παντού απεργιακό κλίμα!

Η κοινωνική ασφάλιση δε μας χαρίστηκε. Αποτελεί μια μεγάλη κατάκτηση, αποτέλεσμα σκληρών αγώνων και θυσιών των εργαζομένων. Δεν την παραδίδουμε!!!

 Διεκδικούμε:

  1. Το Νομοσχέδιο να αποσυρθεί τώρα!
  2. Κοινωνική ασφάλιση για όλους, Δημόσια Υποχρεωτική. Υγεία – Πρόνοια Αποκλειστικά Δημόσια και Δωρεάν.
  3. Κατάργηση του Νόμου Κατρούγκαλου και όλων των αντιασφαλιστικών μνημονιακών νόμων.
  4. Κατάργηση της αύξησης των ορίων ηλικίας στα 67 έτη. Όρια ηλικίας στα 60 για τους άνδρες 55 για τις γυναίκες, 5 χρόνια λιγότερα για τα ΒΑΕ.
  5. Επαναφορά της 13ης και 14ης σύνταξης.
  6. Κατώτερη σύνταξη στο 80% του μισθού. Καμία σύνταξη κάτω από 600 ευρώ.
  7. Πλήρης Κρατική Εγγύηση όλων των Συντάξεων.