Οικογένεια παραθεριστών από τη Μολδαβία είναι τα θύματα του πολύνεκρου τροχαίου δυστυχήματος που σημειώθηκε το απόγευμα στην επαρχιακή οδό Νέων Μουδανιών – Σιθωνίας, στη Χαλκιδική ( στο ύψος του 28,6ου χιλιομέτρου)κοντά στη Μεταμόρφωση.
Όπως έγινε γνωστό από την Αστυνομία, το δυστύχημα σημειώθηκε γύρω στις 18:20, όταν, σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία της προανάκρισης, το Ι.Χ. επιβατικό αυτοκίνητο που επέβαινε η τετραμελής οικογένεια των Μολδαβών με οδηγό 35χρονο συγκρούστηκε μετωπικά, υπό συνθήκες που διερευνώνται, με βυτιοφόρο όχημα που οδηγούσε 44χρονος.
Αποτέλεσμα της σφοδρής σύγκρουσης ήταν να χάσει τη ζωή της η 28χρονη σύζυγος του οδηγού και η 6 μηνών κόρη τους. Ο 35χρονος οδηγός ανασύρθηκε από πυροσβέστες, με βαρύτατες κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και μεταφέρθηκε σε εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση στο Γενικό Νοσοκομείο Πολυγύρου, ενώ σοβαρά τραυματισμένη μεταφέρθηκε στο ίδιο νοσοκομείο και η μεγαλύτερη κόρη, 7 ετών.Λίγο μετά τις 10.30 μμ έγινε γνωστό από το νοσοκομείο ότι παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες των γιατρών να τον κρατήσουν στην ζωή ο 35χρονος πατέρας και οδηγός του οχήματος, εξέπνευσε.
Ο 44χρονος οδηγός του βυτιοφόρου δεν τραυματίστηκε. Την προανάκριση για τα ακριβή αίτια και τις συνθήκες του δυστυχήματος διενεργεί το Τμήμα Τροχαίας Πολυγύρου.
Με καρδιά παγκόσμιας πρωταθλήτριας και με νέα επική ανατροπή στο φινάλε, η Αργεντινή επικράτησε 2-1 της Αγγλίας, η οποία για 85 λεπτά κρατούσε το «εισιτήριο» του τελικού στα χέρια της, αλλά τελικά ούτε αυτή την φορά, 60 χρόνια μετά (1966) την κατάκτηση του «παρθενικού» της τροπαίου σε Μουντιάλ, δεν θα έχει την ευκαιρία να κάνει πραγματικότητα το its coming home.
Το γκολ του Γκόρντον στο 55′ κρατούσε όρθια την Αγγλία μέχρι το 85′, αλλά η ομάδα του Σκαλόνι δεν το έβαλε κάτω. Έφερε τα πάνω κάτω στο φινάλε με τα γκολ των Έντσο Φερνάντες και Λαουτάρο Μαρτίνες και το βράδυ της Κυριακής απέναντι στην Ισπανία, στον τελικό του Νιου Τζέρσεϊ, θα επιδιώξει να κάνει το back to back μετά το Κατάρ και να φέρει το τρόπαιο ξανά στο Μπουένος Αιρες.
Τα 19 φάουλ που έγιναν στο πρώτο ημίχρονο του ημιτελικού και το πάθος που επέδειξαν οι παίκτες της Αγγλίας και της Αργεντινής ήταν τα στοιχεία στα οποία αξίζει να σταθεί κανείς. Διότι από πλευράς θεάματος και ευκαιριών δεν υπήρξε τίποτα που θα μπορούσε να αποτυπωθεί. Το 0-0… σε όλα ήταν αυτό ακριβώς που παρουσίασαν οι 22 παίκτες μέσα στον αγωνιστικό χώρο και το αποτέλεσμα που μπήκαν οι ομάδες στ’ αποδυτήρια.
Η πρώτη καλή φάση στο ματς σημειώθηκε στο ξεκίνημα του β’ ημιχρόνου, με τον Πίκφορντ να νικά τον Άλβαρες στο τετ-α-τετ που είχαν, ενώ στην εξέλιξη της φάσης το νέο σουτ του Αργεντινού στράικερ έδιωξε σε κόρνερ ο γκολκίπερ των Άγγλων.
Στην πρώτη της αξιόλογη προσπάθεια στο ματς, η Αγγλία πήρε το προβάδισμα. «Δράστης» του 1-0 ήταν ο Γκόρντον στο 55′ με κοντινό πλασέ στο δεύτερο δοκάρι, εκμεταλλευόμενος την καταπληκτική χαμηλή σέντρα του Ρότζερς και την αδράνεια του Ρομέρο.
Απίθανη απόκρουση σε κεφαλιά του Γκονζάλες στο 69′ έκανε ο Πίκφορντ, στην κορυφαία ευκαιρία της «Αλμπισελέστε» μέχρι τότε. Η αμέσως επόμενη για την ομάδα του Σκαλόνι ήταν ακόμη μεγαλύτερη, καθώς η κεφαλιά του ΜακΑλιστερ μετά τη σέντρα του Ντε Πολ σταμάτησε στο δεξί δοκάρι του Πίκφορντ.
Η ανωτερότητα της Αργεντινής μετά το γκολ που δέχθηκε απέφερε αποτέλεσμα στο 85′. Ο Έντσο Φερνάντες, ο οποίος μερικά 24ωρα νωρίτερα είχε πετύχει το «χρυσό» γκολ νίκης επί της Αιγύπτου, με εξαιρετικό σουτ έξω από την περιοχή έφερε τον ημιτελικό στα ίσια (1-1).
Η Αργεντινή είχε «μυριστεί… αίμα» απέναντι σε μία παραπαίουσα Αγγλία και το εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο. Αφού στο 90’+1 ο ΜακΑλιστερ είχε το δεύτερο δοκάρι στο παιχνίδι, στο επόμενο λεπτό ο Λαουτάρο Μαρτίνες με κεφαλιά από κοντά έφερε τα πάνω κάτω (2-1) κι έστειλε την Αργεντινή στον τελικό.
Η συχνότερη συμμετοχή σε πολιτιστικές δραστηριότητες, όπως οι επισκέψεις στον κινηματογράφο, τα μουσεία ή το θέατρο, συνδέεται με σημαντικά χαμηλότερη βιολογική ηλικία, σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Journal of Epidemiology and Community Health».
Η γήρανση είναι μια καθολική διαδικασία, όμως δεν εξελίσσεται με τον ίδιο τρόπο σε όλους τους ανθρώπους. Η βιολογική ηλικία, δηλαδή ένας δείκτης που αποτυπώνει το πόσο καλά λειτουργεί ο οργανισμός, μπορεί να διαφέρει σημαντικά από τη χρονολογική ηλικία ενός ατόμου.
Ερευνητές από το Ινστιτούτο Επιστήμης του Τόκιο στην Ιαπωνία επισημαίνουν ότι πραγματοποίησαν την πρώτη διαχρονική μελέτη που διερευνά τη σχέση μεταξύ πολιτιστικής συμμετοχής και βιολογικής ηλικίας, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη παράγοντες που παραμένουν σταθεροί στον χρόνο και θα μπορούσαν να επηρεάσουν τα αποτελέσματα.
Για τις ανάγκες της μελέτης ανέλυσαν στοιχεία από 1.899 ενήλικες που συμμετείχαν στην «English Longitudinal Study of Ageing», μια μακροχρόνια πληθυσμιακή έρευνα που παρακολουθεί ένα εθνικά αντιπροσωπευτικό δείγμα ατόμων ηλικίας 50 ετών και άνω που ζουν στην Αγγλία.
Στους συμμετέχοντες μετρήθηκαν δεδομένα για δέκα φυσιολογικούς δείκτες: πίεση σφυγμού, διαστολική αρτηριακή πίεση, συγκέντρωση αιμοσφαιρίνης, αναπνευστική λειτουργία, επίπεδα ινωδογόνου, γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη, LDL χοληστερόλη, δείκτης μάζας σώματος (BMI), δύναμη λαβής του χεριού και ταχύτητα βάδισης. Από τους δείκτες αυτούς προέκυψε ένας σύνθετος δείκτης βιολογικής ηλικίας.
Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν επίσης ερωτηματολόγιο σχετικά με τη συχνότητα με την οποία επισκέπτονταν κινηματογράφους, μουσεία ή γκαλερί τέχνης και θέατρα, συναυλίες ή παραστάσεις όπερας. Για κάθε δραστηριότητα η συχνότητα βαθμολογούνταν από το 0 («ποτέ») έως το 5 («δύο φορές τον μήνα ή συχνότερα»), δημιουργώντας έναν συνολικό δείκτη πολιτιστικής συμμετοχής από 0 έως 15.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι όσοι συμμετείχαν συχνά σε πολιτιστικές δραστηριότητες, τουλάχιστον μία φορά κάθε λίγους μήνες, είχαν μέση βιολογική ηλικία περίπου τρία χρόνια μικρότερη από όσους συμμετείχαν σπάνια ή ποτέ. Τα άτομα με υψηλότερη πολιτιστική συμμετοχή ήταν συχνότερα γυναίκες, είχαν υψηλότερο κοινωνικοοικονομικό επίπεδο, εργάζονταν και παρουσίαζαν καλύτερη γενική κατάσταση υγείας.
Μετά την προσαρμογή για παράγοντες όπως το εισόδημα του νοικοκυριού, η επαγγελματική κατάσταση και τα χρόνια νοσήματα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι κάθε αύξηση κατά μία μονάδα στον δείκτη πολιτιστικής συμμετοχής συνδεόταν με μείωση της βιολογικής ηλικίας κατά περίπου 31 ημέρες.
Σύμφωνα με τους συγγραφείς, η συμμετοχή σε πολιτιστικές δραστηριότητες μπορεί να ενισχύει τις κοινωνικές σχέσεις, να προάγει πιο υγιεινές συμπεριφορές και να βελτιώνει την ψυχική υγεία, παράγοντες που ενδέχεται να επιβραδύνουν τη φυσιολογική γήρανση.
Οι ερευνητές διευκρινίζουν, ωστόσο, ότι πρόκειται για μελέτη παρατήρησης και επομένως δεν μπορεί να αποδείξει σχέση αιτίας-αποτελέσματος. Αναγνωρίζουν επίσης ότι είναι πιθανό να υπάρχει αντίστροφη συσχέτιση: οι άνθρωποι με καλύτερη υγεία να έχουν μεγαλύτερη δυνατότητα συμμετοχής σε πολιτιστικές δραστηριότητες.
Παρ’ όλα αυτά, τονίζουν ότι η πολιτιστική συμμετοχή αποτελεί έναν τροποποιήσιμο παράγοντα και θα μπορούσε να αποτελέσει αποτελεσματική παρέμβαση για την υγιή γήρανση. Όπως αναφέρουν, το όφελος που παρατηρήθηκε είναι συγκρίσιμο με εκείνο της συστηματικής σωματικής άσκησης.
Οι ερευνητές υπογραμμίζουν επιπλέον ότι η βελτίωση της γεωγραφικής και οικονομικής πρόσβασης σε πολιτιστικές εκδηλώσεις θα μπορούσε να αυξήσει τη συμμετοχή του πληθυσμού.
Η Γαλλία βιώνει μια «εξαιρετική» και «πολύ ανησυχητική» ξηρασία, δήλωσε στους δημοσιογράφους η Γαλλίδα υπουργός Οικολογικής Μετάβασης Μονίκ Μπαρμπού, λίγο μετά την συνεδρίαση της μονάδας διαχείρισης κρίσεων του υπουργείου της.
Όπως δήλωσε η Γαλλίδα υπουργός, σε 99 περιοχές της χώρας υπάρχουν περιορισμοί χρήσης του νερού, είτε μερικώς είτε πλήρως, ενώ 43 από αυτές βρίσκονται σε επίπεδο κρίσης, όπου το νερό προορίζεται για χρήσεις προτεραιότητας. «Βιώνουμε μια ξηρασία που είναι εξαιρετική τόσο στην πρόωρη άφιξή της», «σχεδόν ένα μήνα νωρίτερα από ό,τι έχουμε δει μέχρι τώρα» όσο και «στην έντασή της», δήλωσε η Μονίκ Μπαρμπού.
«Αυτό που κάνει την κατάσταση πολύ ανησυχητική είναι ότι συμβαίνει ενώ οι ανοιξιάτικες βροχοπτώσεις ήταν γενικά εντός του φυσιολογικού εύρους», τόνισε η Μπαρμπού, σημειώνοντας ότι η κλιματική αλλαγή προκαλεί «μια βαθιά διαταραχή του κύκλου του νερού». «Το έδαφος είναι το πρώτο που επηρεάζεται (…), με ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα υγρασίας» και «κοντά σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα», εξήγησε.
Η υπουργός τόνισε ότι «τα υδάτινα ρεύματα αποτελούν πλέον την κύρια πηγή ανησυχίας: από τις αρχές Ιουνίου, οι μηνιαίες ροές μειώνονται ραγδαία σε όλη τη χώρα και σχεδόν το ένα τρίτο των σημείων παρακολούθησης βρίσκονται σε επίπεδα κάτω από τα ελάχιστα που παρατηρούνται τα τελευταία είκοσι χρόνια», ενώ «το ένα τέταρτο των μικρών ρεμάτων είναι πλέον εντελώς στεγνά». «Πρόκειται για μια άνευ προηγουμένου κατάσταση από την εφαρμογή της εθνικής παρακολούθησης το 2012», δήλωσε η Υπουργός Οικολογικής Μετάβασης της Γαλλίας
Διευρύνονται τα κριτήρια επιλεξιμότητας για τις κλειστές κατοικίες, που εντάσσονται στη δράση «Ανακαίνιση Κατοικίας» του ΕΣΠΑ 2021-2027, προϋπολογισμού 500 εκατ. ευρώ, δίνοντας τη δυνατότητα σε περισσότερους πολίτες να προχωρήσουν σε ανακαίνιση και ήπια ενεργειακή αναβάθμιση των κλειστών ακινήτων τους.
Η διεύρυνση των κριτηρίων προβλέπεται σε Κοινή Υπουργική Απόφαση που υπεγράφη από τους υπουργούς Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρο Παπασταύρου, Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας Δόμνα Μιχαηλίδου, Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης Δημήτρη Παπαστεργίου, τον αναπληρωτή υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Νίκο Παπαθανάση και τον υφυπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Δημήτρη Μαρκόπουλο.
Με τις νέες ρυθμίσεις διευρύνεται το πεδίο των επιλέξιμων κλειστών κατοικιών, με στόχο την αξιοποίηση μεγαλύτερου μέρους του υφιστάμενου οικιστικού αποθέματος της χώρας, μια δράση που εντάσσεται στα ευρύτερα μέτρα της κυβέρνησης για το στεγαστικό πρόβλημα, ύψους άνω των 6,5 δισ. ευρώ.
Συγκεκριμένα, μειώνεται το ελάχιστο ποσοστό πλήρους κυριότητας ή επικαρπίας από 50% σε ποσοστό ίσο ή μεγαλύτερο του 20% στις κλειστές κατοικίες, οι οποίες πληρούν τις λοιπές προϋποθέσεις της Δράσης. Επίσης, αυξάνεται κατά 100% το ανώτερο όριο κατανάλωσης (σε 100 kWh) για κλειστές κατοικίες που παραμένουν ουσιαστικά μη χρησιμοποιούμενες, χωρίς οι ιδιοκτήτες τους να έχουν προβεί σε αίτηση διακοπής ή διακοπή ηλεκτροδότησης ως την ημερομηνία έκδοσης της βεβαίωσης επιλεξιμότητας.
Σύμφωνα με την εν λόγω τροποποίηση, για τις ανωτέρω κλειστές κατοικίες θα πρέπει να έχει καταγραφεί κατανάλωση μικρότερη των 100 kWh συνολικά για τα έτη 2024 και 2025 (όριο κατανάλωσης, που αντιστοιχεί σε ποσοστό ίσο περίπου του 2% της μέσης κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας κατοικιών στην Ελλάδα για τη διετία), βάσει των καταμετρήσεων του ΔΕΔΔΗΕ. Επιπλέον, για το χρονικό διάστημα από την 1/1/2026 έως την ημερομηνία υποβολής του αιτήματος έκδοσης Βεβαίωσης Επιλεξιμότητας, η καταγεγραμμένη κατανάλωση, βάσει των διαθέσιμων μετρητικών δεδομένων του ΔΕΔΔΗΕ, δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το ανωτέρω όριο, αναγόμενο αναλογικά στο αντίστοιχο χρονικό διάστημα.
Έως σήμερα στο πλαίσιο της δράσης «Ανακαίνιση Κατοικίας» του ΕΣΠΑ 2021- 2027 έχουν εκδοθεί περισσότερες από 61.000 βεβαιώσεις επιλεξιμότητας, ενώ το σύνολο των χρηστών της πλατφόρμας έχει ξεπεράσει τους 250.000 χρήστες. Η πλατφόρμα, η οποία υλοποιήθηκε από την Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων και Ψηφιακής Διακυβέρνησης του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης, παρέχει πλέον τη δυνατότητα σε περισσότερους πολίτες να εκδώσουν βεβαίωση επιλεξιμότητας σε πραγματικό χρόνο. Τα στοιχεία των πολιτών αντλούνται μέσω του Κέντρου Διαλειτουργικότητας της ΓΓΠΣΨΔ από την ΑΑΔΕ, το ΥΠΕΣ και τον ΔΕΔΔΗΕ.
Η Βεβαίωση Επιλεξιμότητας, που εκδίδεται μέσω του www.anakainisi.gov.gr, ή μέσω του gov.gr στην κατηγορία Περιουσία και Φορολογία και υποκατηγορία Επιδοτήσεις πολιτών, θα παραταθεί έως και την Δευτέρα 31 Αυγούστου 2026 μόνο για τα κλειστά ακίνητα, ενώ για τα ανοικτά ακίνητα εξακολουθεί να ισχύει η προθεσμία της 31ης Ιουλίου 2026. Σε ένα δεύτερο στάδιο υλοποίησης της δράσης, οι κάτοχοι της Βεβαίωσης Επιλεξιμότητας θα υποβάλλουν, σε άλλη ηλεκτρονική πλατφόρμα, τις αιτήσεις τους για χρηματοδότηση των εργασιών ανακαίνισης των ακινήτων τους.
Σύμφωνα με την κοινή ανακοίνωση των συναρμόδιων υπουργείων, σε μια περίοδο κατά την οποία η πρόσβαση σε αξιοπρεπή και οικονομικά προσιτή κατοικία αποτελεί μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις για τα ελληνικά νοικοκυριά, η δράση «Ανακαίνιση Κατοικίας» του ΕΣΠΑ 2021- 2027 συμβάλλει ουσιαστικά στην αντιμετώπιση του στεγαστικού ζητήματος, επαναφέροντας ανενεργές κατοικίες στην αγορά και αυξάνοντας το διαθέσιμο οικιστικό απόθεμα της χώρας.
Παράλληλα, η ανακαίνιση και η ενεργειακή αναβάθμιση των κατοικιών βελτιώνουν την ποιότητα διαβίωσης των πολιτών, μειώνουν το κόστος στέγασης και ενέργειας και ενισχύουν την κοινωνική συνοχή. Η δράση αποτυπώνει στην πράξη τον κοινωνικό και αναπτυξιακό προσανατολισμό του ΕΣΠΑ 2021- 2027, αξιοποιώντας τους ευρωπαϊκούς πόρους για τη βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών και την ενίσχυση της ανθεκτικότητας των τοπικών κοινωνιών.
Αύξηση 6,9% σημείωσε ο τζίρος στο σύνολο των επιχειρήσεων της χώρας, με υποχρέωση τήρησης διπλογραφικών βιβλίων και για τις οποίες υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία σε μηνιαία βάση, τον Μάιο εφέτος και ανήλθε σε 36.060.749 χιλ. ευρώ, έναντι των 33.739.531 χιλ. ευρώ τον Μάιο 2025.
Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, τη μεγαλύτερη αύξηση στον κύκλο εργασιών τον Μάιο 2026 σε σύγκριση με τον Μάιο 2025, παρουσίασαν οι επιχειρήσεις του τομέα Εκπαίδευση (17,1%), ενώ τη μεγαλύτερη μείωση παρουσίασαν οι επιχειρήσεις του τομέα Ορυχεία και Λατομεία (22,7%).
Ρωσικά πλήγματα στοίχισαν τη ζωή σε έξι ανθρώπους και προκάλεσαν τον τραυματισμό περίπου 20 άλλων στο Σούμι, στη βόρεια Ουκρανία, και στην Οδησσό, μεγάλο λιμάνι στο νότιο τμήμα της χώρας, όπως ανακοίνωσαν σήμερα οι τοπικές αρχές.
Τέσσερα και πλέον χρόνια από την έναρξη της ρωσικής εισβολής, τα πλήγματα στις δύο πλευρές του μετώπου είναι καθημερινά και εντείνονται εδώ και μήνες, προκαλώντας αυξανόμενο αριθμό θυμάτων μεταξύ των αμάχων.
Στο Σούμι, τρεις άνθρωποι σκοτώθηκαν και 17 τραυματίστηκαν, ανάμεσά τους ένας έφηβος 16 ετών, από ρωσικές βόμβες, δήλωσε μέσω Telegram ο Όλεχ Χριχόροφ, κυβερνήτης της περιφέρειας που βρίσκεται στα σύνορα με τη Ρωσία.
Η περιφέρεια της Οδησσού επίσης στοχοθετήθηκε από ρωσικούς πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) για πέμπτη συνεχή ημέρα, με αποτέλεσμα τρεις άνθρωποι να σκοτωθούν και τρεις να τραυματιστούν, όπως ανακοίνωσε μέσω Telegram ο περιφερειακός κυβερνήτης Όλεχ Κίπερ.
Η Ουκρανία αντιμετώπισε 122 drones εφόδου, εκ των οποίων τα 101 καταρρίφθηκαν, και δύο πυραύλους που εκτοξεύθηκαν από τη Ρωσία στη διάρκεια της νύχτας, όπως ανακοίνωσε η ουκρανική Πολεμική Αεροπορία στην ημερήσια αναφορά της.
Το υπερσύγχρονο εργοστάσιο της Fulgor-Ελληνική Εταιρεία Ηλεκτρικών Καλωδίων Α.Ε. του Ομίλου Cenergy Holdings στο Σουσάκι Κορινθίας επισκέφτηκε σήμερα ο υπουργός Ανάπτυξης Τάκης Θεοδωρικάκος. Ο υπουργός ξεναγήθηκε στους χώρους ενώ συνομίλησε με τη διοίκηση, αλλά και με τους εργαζομένους.
Όπως αναφέρει ανακοίνωση, η συγκεκριμένη μονάδα παραγωγής είναι μια από τις μεγαλύτερες και πιο προηγμένες εγκαταστάσεις υποβρύχιων καλωδίων στον κόσμο ενώ η εταιρεία εξάγει σε 60 χώρες και τα τελευταία δύο χρόνια, χάρη στις επενδύσεις που έχουν γίνει, έχουν δημιουργηθεί, περίπου, 2.000 νέες θέσεις εργασίας.
Υπενθυμίζεται, επίσης, ότι στις 15 Ιουλίου 2025, δηλαδή πριν από έναν χρόνο ακριβώς, στη συνεδρίαση της Διυπουργικής Επιτροπής Στρατηγικών Επενδύσεων που συγκάλεσε ο κ. Θεοδωρικάκος, εγκρίθηκε η επέκταση παραγωγικής δυναμικότητας της υφιστάμενης μονάδας της Fulgor-Ελληνική Εταιρεία Ηλεκτρικών Καλωδίων Α.Ε.. Ο προϋπολογισμός τής συγκεκριμένης επένδυσης ανέρχεται σε 76,49 εκατ. ευρώ, με ενίσχυση 23 εκατ. ευρώ σε φοροαπαλλαγές από το Υπουργείο Ανάπτυξης, ενώ δημιουργούνται 60 θέσεις εργασίας. Με την επένδυση αυτή αυξάνεται η παραγωγική ικανότητα και η επέκταση της παραγωγής υποβρύχιων καλωδίων υπερυψηλής τάσης κατά 200 χλμ./έτος, μέσω της κατασκευής νέων εγκαταστάσεων και της προμήθειας νέου μηχανολογικού εξοπλισμού.
Τον υπουργό Ανάπτυξης συνόδευσε στην επίσκεψή του η γενική γραμματέας Ιδιωτικών Επενδύσεων Στελλίνα Σιαράπη. Μετά την ολοκλήρωση της επίσκεψης, ο κ. Θεοδωρικάκος δήλωσε: «Επισκεφτήκαμε σήμερα τις εγκαταστάσεις της εταιρείας Ελληνικά Καλώδια του Ομίλου Cenergy Holdings. Το υπουργείο Ανάπτυξης έχει υποστηρίξει, εδώ, πολύ σημαντικές επενδύσεις τεχνολογικού εξοπλισμού και αναβάθμισης της παραγωγικής δυνατότητας με 23 εκατ. ευρώ φοροαπαλλαγές. Και έπεται συνέχεια γιατί είναι από τις πιο σημαντικές στρατηγικές επενδύσεις στη χώρα.
Τα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων πιάνουν πραγματικά τόπο, διότι η επιχείρηση αυτή πρωταγωνιστεί παγκοσμίως στην κατασκευή καλωδίων και σωλήνων. Είναι μπροστά σε καινοτομία, εξάγει σε 60 χώρες του κόσμου, κάνοντας πολύ ισχυρή την εικόνα της χώρας και συμβάλλοντας πάρα πολύ θετικά στην ελληνική οικονομία. Χάρη σε αυτές τις επενδύσεις έπιασαν δουλειά εδώ τα τελευταία μόνο χρόνια περίπου 2.000 άνθρωποι με μισθούς πολύ καλύτερους από τον μέσο όρο της ελληνικής οικονομίας.
Η κυβέρνηση και το Υπουργείο Ανάπτυξης στηρίζει με πράξεις την ελληνική βιομηχανία, γιατί δίνει δύναμη, παραγωγικότητα και ανταγωνιστικότητα στην οικονομία μας που είναι απαραίτητη για την ευημερία όλο και περισσότερων Ελλήνων. Μόνο τα τελευταία έξι χρόνια έχουν πιάσει δουλειά στη βιομηχανία 60.000 εργαζόμενοι, πάρα πολλοί από αυτούς νέοι άνθρωποι που διαμορφώνουν καλύτερες συνθήκες και προοπτικές στη ζωή τους».
Πάντα δυσκολευόμουν να καταλάβω το γιατί, μα από παιδί, κάθε φορά που έβλεπα τη Μάρω Κοντού, έρχονταν αυθόρμητα στο μυαλό και στα χείλη, οι στίχοι του Νιόνιου…
«Θεία Μάρω, καλέ θεία Μάρω, αύριο,
φύλαξε και για μας λίγο χαλβά.
Θεία Μάρω, στην ποδιά σου αύριο,
θα γείρουμε σαν ορφανά παιδιά»…
Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος
Η ίδια μελωδία, οι ίδιοι στίχοι ξεπρόβαλλαν στο νου, όταν χθες το πρωί έγινε γνωστή η είδηση, ότι η Μάρω Κοντού δεν είναι πια εδώ. Έφυγε, ένα μήνα μετά τα γενέθλιά της, με 92 συμπληρωμένα χρόνια σε μια ζωή σαν παραμύθι.
Κι όμως, αυτό το κορίτσι, είχε την ατυχία να μη γνωρίσει ποτέ τον πατέρα της. Οι παλιοί Πειραιώτες έλεγαν ότι ήταν σπουδαίος άνθρωπος, έμπορος. Μα διέθετε τεράστιες ευαισθησίες πέριξ του πολιτισμού, αφού έγραφε ποιήματα, στίχους, σενάρια, ζωγράφιζε… Μέχρι που τον κτύπησε η φυματίωση. Έφυγε όταν η κόρη του ήταν μόλις δυο ετών.
Η μικρή Μάρω, γεννήθηκε στο Κουκάκι, σχεδόν μεσοτοιχία με τα σπίτια της Μούσχουρη και του Πλωρίτη. Κι ακολούθησε τους δρόμους με τις ευαισθησίες του πατέρα της.
Ξέρετε κάτι; Λένε, ότι οι σημαντικοί άνθρωποι -ανεξαρτήτως επαγγέλματος- δεν πεθαίνουν την ημέρα που γράφει το ληξιαρχείο. Έτσι κι οι ηθοποιοί, φεύγουν λίγο λίγο. Κάθε φορά που σβήνει μια κινηματογραφική αίθουσα. Κάθε φορά που κλείνει ένα παλιό συνοικιακό σινεμά. Κάθε φορά που ένα παιδί δεν θα μάθει ποιος ήταν ο Κωνσταντάρας, γιατί γελούσαμε με τον Ηλιόπουλο, γιατί είχαμε χτυποκάρδι βλέποντας τη Λαμπέτη ή γιατί ο Χορν δεν χρειαζόταν να υψώσει τη φωνή του για να γίνει πρωταγωνιστής.
Και όμως, υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που αντιστέκονται στον χρόνο, γιατί έγιναν οι ίδιοι χρόνος.
Η Μάρω Κοντού ανήκε σε εκείνη τη μικρή, δυσεύρετη συνομοταξία. Δεν ήταν μόνο μια πρωταγωνίστρια. Ήταν ένας τρόπος με τον οποίο θυμόμαστε την Ελλάδα. Εκείνη την Ελλάδα που έβγαινε από τις πληγές της, αλλά είχε ακόμη τη δύναμη να γελάει. Που ντυνόταν τα καλά της για να πάει σινεμά. Που πίστευε ότι ο έρωτας μπορούσε να λυθεί μέσα σε ενενήντα λεπτά και να πέσουν οι τίτλοι τέλους με ένα χαμόγελο.
Η ομορφιά της δεν ήταν ποτέ επιθετική. Δεν σε αιχμαλώτιζε. Σε κέρδιζε. Ήταν από εκείνες τις γυναίκες που έμπαιναν σε ένα πλάνο και ο φακός ξεχνούσε τους υπόλοιπους. Όχι επειδή το απαιτούσε η παρουσία της, αλλά επειδή το επέβαλλε η χάρη της. Είχε κάτι από τις παλιές Αθηναίες. Εκείνες που περπατούσαν στην Πανεπιστημίου με γάντια και ταγέρ, αλλά δεν έχαναν ποτέ τη γειτονιά τους. Παρέμεναν άνθρωποι της διπλανής πόρτας, όσο κι αν τις θαύμαζε ο κόσμος.
Κοιτάζοντας σήμερα τις ταινίες της, ανακαλύπτεις κάτι που τότε ίσως περνούσε απαρατήρητο. Δεν υποδυόταν απλώς τους ρόλους της. Τους φώτιζε. Έδινε στις ηρωίδες της μια λεπτή ανθρωπιά, σαν να τους ψιθύριζε ότι, όσο δύσκολη κι αν είναι η ζωή, δεν αξίζει να χάσεις την αξιοπρέπειά σου.
Κι αυτή η αξιοπρέπεια την ακολούθησε σε όλη της τη διαδρομή.
Δεν υπήρξε ποτέ η σταρ που κυνηγούσε τους προβολείς. Τους άφηνε να την ακολουθούν. Ούτε αναζήτησε τη δημοσιότητα για να συντηρήσει το μύθο της. Ίσως γιατί είχε καταλάβει νωρίς ότι ο πραγματικός μύθος δεν κατασκευάζεται στα πρωτοσέλιδα. Χτίζεται αθόρυβα. Με συνέπεια. Με δουλειά. Με ευγένεια. Με σεβασμό στον θεατή.
Κάποτε οι ηθοποιοί είχαν έναν παράξενο κώδικα. Ήταν μεν διασημότητες μα δεν είχαν ίχνος ξετσιπωσιάς. Ήταν κυρίες, κύριοι, ευπρεπείς, ταπεινοί. Έμπαιναν σ’ ένα καμαρίνι με την ίδια ευλάβεια που άλλοι μπαίνουν σε μια εκκλησία. Μου το έλεγε αυτό ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ, την περίοδο που κάναμε μαζί τον μοναδικό δίσκο που τραγούδησε τραγούδια εκτός κινηματογράφου. Την αγαπούσε τη Κοντού, τη θαύμαζε, υποκλινόταν μπροστά της.
Η Μάρω Κοντού ανήκε σε εκείνη τη γενιά. Δεν θεώρησε ποτέ την τέχνη της εμπόρευμα. Τη θεωρούσε προνόμιο. Και τα προνόμια, όταν έχεις ανατροφή, τα υπηρετείς, δεν τα επιδεικνύεις.
Ίσως γι’ αυτό όσοι συνεργάστηκαν μαζί της μιλούσαν πρώτα για τον άνθρωπο και ύστερα για την ηθοποιό. Για το χαμόγελο που δεν ήταν τυπικό. Για την κουβέντα που δεν γινόταν από υποχρέωση. Για την αρχοντιά που δεν αγοραζόταν σε κανένα κοσμηματοπωλείο.
Η γενιά της Μάρως Κοντού είχε μια παράξενη πολυτέλεια. Δεν ήξερε ότι θα γινόταν αθάνατη. Έπαιζαν ταινίες για να γεμίσουν οι αίθουσες το Σαββατόβραδο, όχι για να τις βλέπουν εξήντα -εβδομήντα χρόνια μετά παιδιά και μεγάλοι. Δεν υπήρχαν αλγόριθμοι, δεν υπήρχαν likes, δεν υπήρχε η αγωνία της επικαιρότητας. Υπήρχε μόνο ένας σκηνοθέτης που φώναζε «πάμε άλλη μία» και η κρυφή ελπίδα ότι η ταινία θα αρέσει στον κόσμο. Τελικά, άρεσε σε γενιές ολόκληρες.
Στα χρόνια που δοκίμασε να περάσει στην πολιτική, δεν εγκατέλειψε ποτέ αυτή την αστική της ευγένεια. Δεν ύψωσε τείχη απέναντι σε όσους διαφωνούσαν μαζί της. Δεν μεταμορφώθηκε σε επαγγελματία της εξουσίας. Έμεινε ένας άνθρωπος του πολιτισμού που πίστευε πως η δημόσια ζωή μπορεί να υπηρετείται με την ίδια αξιοπρέπεια που υπηρετείται και η σκηνή.
Οι άνθρωποι που γνώρισαν τη Μάρω Κοντού λένε σχεδόν όλοι την ίδια λέξη: καλοσύνη.
Παράξενηλέξη η καλοσύνη. Δεν γράφεται σε βιογραφικά. Δεν αποτυπώνεται σε βραβεία. Δεν μετριέται σε εισιτήρια ή τηλεθεάσεις. Μόνο όταν λείψει κάποιος, αρχίζει να ακούγεται από παντού. Σαν μια αόρατη συμφωνία ανθρώπων που δεν συνεννοήθηκαν ποτέ μεταξύ τους, αλλά καταθέτουν την ίδια μαρτυρία.
Και τότε καταλαβαίνεις ότι ίσως αυτή να ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία της.
Όχι ότι έγινε μία από τις τελευταίες μεγάλες κυρίες του ελληνικού κινηματογράφου. Αλλά ότι κατάφερε, σε μια εποχή που λάτρευε τα αστέρια, να παραμείνει άνθρωπος.
Και ίσως αυτό να είναι τελικάη αληθινή αθανασία. Να σε θυμούνται όχι μόνο για τις ατάκες που είπες, ούτε για τα κοντινά πλάνα που σε ομόρφυναν, αλλά για την αίσθηση που άφησες στους άλλους. Για εκείνη τη σπάνια ζεστασιά που κάνει έναν άγνωστο να νιώθει πως έχασε έναν δικό του άνθρωπο.
Γι’ αυτό, από χθες, οι ασπρόμαυρες ταινίες μοιάζουν λίγο πιο γκρίζες.
Όχι γιατί άλλαξε το φιλμ. Αλλά γιατί λείπει πια εκείνο το χαμόγελο που τις φώτιζε.
Από χθες, όλο και προσπαθώ να θυμηθώ για ποιον λόγο κάθε φορά που έβλεπα τη Μάρω Κοντού, μου ερχόταν στο μυαλό εκείνο το τραγούδι του Σαββόπουλου, η θεία Μάρω. Νομίζω πως το κουβάρι του υποσυνείδητου ξετυλίγεται. Δεν ήταν οι στίχοι. Ήταν η λέξη «θεία». Γιατί η Μάρω Κοντού δεν έγινε ποτέ η σταρ της Ελλάδας. Έγινε η συγγένειά της. Κι όταν φεύγουν οι συγγενείς, δεν αδειάζει μόνο το σπίτι, αδειάζει κι η καρδιά.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
