Μήνυμα ειρήνης, καταλλαγής και υπέρβασης της βίας απευθύνει για το φετινό Πάσχα ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, σε μια περίοδο που σημαδεύεται από πολέμους και διεθνείς εντάσεις.

Όπως επισημαίνει, «το κακό δεν έχει τον τελευταίο λόγο στην ιστορία», αναδεικνύοντας τη βαθύτερη σημασία της Ανάστασης ως νίκης της ζωής απέναντι στον θάνατο. Την ίδια στιγμή, υπογραμμίζει ότι «το “Χριστός Ανέστη” είναι άρνηση της βίας και του φόβου και πρόσκληση σε έναν ειρηνικό τρόπο ζωής», καλώντας τους πιστούς να σταθούν απέναντι στο μίσος και την αδικία. Παράλληλα, αναφέρεται στον σεβασμό της ανθρώπινης αξίας και στην ανάγκη αλληλεγγύης, τονίζοντας ότι η πίστη εκφράζεται μέσα από την αγάπη προς τον συνάνθρωπο και τη στήριξη όσων δοκιμάζονται.

Ακολουθεί ολόκληρο το μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχη, κ. Βαρθολομαίου για το φετινό Πάσχα:

† Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ

ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ – ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ

ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ

ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΧΑΡΙΝ, ΕΙΡΗΝΗΝ ΚΑΙ EΛΕΟΣ

ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΕΝΔΟΞΩΣ ΑΝΑΣΤΑΝΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ

* * *

Τιμιώτατοι ἀδελφοί Ἱεράρχαι καί εὐλογημένα τέκνα ἐν Κυρίῳ,

Φθάσαντες ἐν νηστείᾳ, προσευχῇ καί κατανύξει τήν λαμπροφόρον καί πανέορ-τον ἡμέραν τοῦ Ἁγίου Πάσχα, ὑμνοῦμεν καί δοξάζομεν τήν κοσμοσωτήριον Ἔγερσιν τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία σηματοδοτεῖ τήν περιφανῆ νίκην τῆς ζωῆς ἐπί τοῦ θανάτου, καινοποιεῖ τήν κτίσιν πᾶσαν καί διανοίγει εἰς τόν ἄνθρωπον τήν ὁδόν τῆς θεώσεως κατά χάριν. Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ διασώζει τήν πασχάλιον ἐμπειρίαν εἰς τήν λειτουργικήν ζωήν, εἰς τούς ἄθλους τῶν Ἁγίων καί τῶν Μαρτύρων τῆς πίστεως, εἰς τήν ἐσχατολογικήν ὁρμήν τοῦ μοναχισμοῦ, εἰς τήν ἐξαγγελίαν τοῦ Εὐαγγελίου «ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς», εἰς τήν θεολογίαν καί τήν δοξολογικήν τέχνην, εἰς τήν καλήν μαρτυρίαν τῶν πιστῶν ἐν τῷ κόσμῳ, εἰς τόν πολιτισμόν τῆς ἀγάπης καί τῆς ἀλληλεγγύης, εἰς τήν ἀμετακίνητον βεβαιότητα ὅτι τό κακόν δέν ἔχει τόν τελευταῖον λόγον ἐν τῇ ἱστορίᾳ.

Ἡ Ἀνάστασις τοῦ Κυρίου βιοῦται ὡς χριστοδώρητος ἐλευθερία, ἡ ὁποία ἐμπνέει, τροφοδοτεῖ καί ἐνισχύει τάς δημιουργικάς δυνάμεις τοῦ ἀνθρώπου, τόν ἀγῶνα τόν καλόν δι᾿ «ὅσα ἐστὶν ἀληθῆ, ὅσα σεμνά, ὅσα δίκαια, ὅσα ἁγνά, ὅσα προσφιλῆ, ὅσα εὔφημα»[1], ὑπενθυμίζουσα εἰς πάντας ἡμᾶς ὅτι ἡ πορεία πρός τήν Ἀνάστασιν εἶναι ἀδιαρρήκτως συνδεδεμένη μέ τόν Σταυρόν. Ἡ σταυροαναστάσιμος εὐφροσύνη ἔσωζε τόν λαόν τοῦ Θεοῦ ἀπό ταυτίσεις μέ τό πνεῦμα τοῦ κόσμου τούτου, καί ἐν ταὐτῷ τόν προεφύλαττεν ἀπό τήν ἄγονον κλειστότητα καί μίαν πνευματικότητα ἄνευ δυναμισμοῦ καί ἐλπιδοφόρου πνοῆς.

Ἡ ζωή τῶν πιστῶν, ἐν Χριστῷ σταυρωθέντι καί ἀναστάντι δι᾿ ἡμᾶς τούς ἀνθρώπους, ἀκυρώνει καί σήμερον ὅλα τά ἀνοίκεια ἀφηγήματα περί τοῦ χριστιανικοῦ ἤθους ὡς «ἠθικῆς τῶν ἀδυνάτων», τῆς δῆθεν ἐκπροσωπουμένης ὑπό τῆς ταπεινοφροσύνης, τῆς συγχωρητικότητος, τῆς θυσιαστικῆς ἀγάπης, τοῦ ἀσκητισμοῦ, τοῦ Κυριακοῦ «ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν μὴ ἀντιστῆναι τῷ πονηρῷ»[2] καί ἄλλων ἀρχῶν καί στάσεων, αἱ ὁποῖαι ἀνήκουν εἰς τόν πυρῆνα τῆς ταυτότητός μας. Οὐδέν ἀναληθέστερον αὐτῆς τῆς προσεγγίσεως τοῦ ἤθους τῆς Χριστιανοσύνης, τῆς «οὐ ζητούσης τὰ ἑαυτῆς» θυσιαστικῆς ἀγάπης, τῆς συνυφασμένης μέ γενναιότητα, θάρρος καί ὑπαρκτικήν αὐθεντικότητα.

Τό Πάσχα εἶναι  ὕμνος εἰς αὐτήν τήν ἐλευθερίαν, τήν «δι᾿ ἀγάπης ἐνεργουμένην»[3] πίστιν, ἡ ὁποία δέν εἶναι ἰδικόν μας κατόρθωμα, ἀλλά χάρις καί ἄνωθεν δωρεά καί βιοῦται εἰς τά ἅγια μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας καί εἰς τό «μυστήριον» τῆς διακονίας τοῦ πλησίον. Ὄντως, «ἡ εἰς Θεὸν ἀγάπη, τοῦ εἰς ἄνθρωπον μίσους παντελῶς οὐκ ἀνέχεται»[4].

Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, τό «ἅλας τῆς γῆς», τό «φῶς τοῦ κόσμου», ἡ πόλις, «ἡ ἐπάνω ὄρους κειμένη», ὁ λύχνος, ὁ «ἐπὶ τῆν λυχνίαν»[5], δίδει ἐμπράκτως ἐν τῷ κόσμῳ ἐνώπιον τῶν σημείων τῶν καιρῶν τήν μαρτυρίαν περί τῆς ἐλθούσης χάριτος καί «τῆς ἐν ἡμῖν ἐλπίδος»[6]. Ὁ λόγος τοῦ Σταυροῦ καί τῆς Ἀναστάσεως ἠχεῖ σήμερον ὡς Εὐαγγέλιον εἰρήνης, καταλλαγῆς καί δικαιοσύνης. Ὁ πόλεμος, τό μῖσος καί ἡ ἀδικία ἀντιστρατεύονται τάς θεμελιώδεις χριστιανικάς ἀρχάς, διά τήν πραγμάτωσιν καί ἑδραίωσιν τῶν ὁποίων προσεύχεται καί ἐργάζεται καθ᾿ ἡμέραν ὁ λαός τοῦ Θεοῦ.

Ἐν τῷ φωτί τῆς Ἁναστάσεως, δεόμεθα τοῦ Κυρίου ὑπέρ τῶν θυμάτων τῆς πολεμικῆς βίας, τῶν ὀρφανῶν, τῶν θρηνουσῶν τά τέκνα των μητέρων, ὑπέρ πάντων ὅσων φέρουν εἰς τό σῶμα καί τήν ψυχήν των τά ἐνεργήματα τῆς ἀνθρωπίνης σκληρότητος καί ἀναλγησίας. Τό «Χριστὸς Ἀνέστη» εἶναι ἄρνησις καί καταδίκη τῆς βίας καί τοῦ φόβου καί πρόσκλησις εἰς βίον εἰρηνικόν. Ὁ πόλεμος παράγει ὀδυρμόν καί θάνατον· ἡ Ἀνάστασις νικᾷ τόν θάνατον καί χαρίζεται ἀφθαρσίαν.

Ἐνώπιον τῶν καθημερινῶν εἰκόνων τῆς βαρβαρότητος τοῦ πολέμου, ἡ Ἐκκλησία διακηρύσσει γεγονυίᾳ τῇ φωνῇ τήν ἱερότητα τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου τοῦ κάθε συγκεκριμένου ἀνθρώπου ὅπου γῆς, καί τό χρέος τοῦ ἀπολύτου σεβασμοῦ της, καί καλεῖ ὅπως «γνωρίσωμεν ἡμῶν τὸ ἀξίωμα, τιμήσωμεν τὸ ἀρχέτυπον, γνῶμεν τοῦ μυστηρίου τὴν δύναμιν καὶ ὑπὲρ τίνος Χριστὸς ἀπέθανε»[7]. Ἡ Ἀνάστασις τοῦ Κυρίου εἶναι ἀποκατάστασις τοῦ ἀνθρώπου εἰς τήν προαιώνιον κλίσιν του. Ὡς «ἀπαρχὴ ἄλλης βιοτῆς αἰωνίου» θεραπεύει τάς ἀλλοτριωτικάς σχέσεις καί ἐγκαθιδρύει τήν εἰρήνην «τὴν ὑπερέχουσαν πάντα νοῦν»[8], ἡ ὁποία ἐμπερικλείει τήν ἐγκόσμιον καταλλαγήν καί εἰρήνευσιν.

Θεοκινήτως ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τήν συμπλήρωσιν δεκαετίας ἀπό τῆς συγκλήσεως τῆς ὁποίας τιμῶμεν ἐφέτος, ὑπεγράμμισε τό καθῆκον τῆς Ἐκκλησίας «νά ἐπικροτῇ πᾶν ὅ,τι ἐξυπηρετεῖ πράγματι τήν εἰρήνην (Ρωμ. ιδ’, 9) καί ἀνοίγει τήν ὁδόν πρός τήν δικαιοσύνην, τήν ἀδελφοσύνην, τήν ἀληθῆ ἐλευθερίαν καί τήν ἀμοιβαίαν ἀγάπην μεταξύ ὅλων τῶν τέκνων τοῦ ἑνός οὐρανίου Πατρός, ὡς καί μεταξύ ὅλων τῶν λαῶν τῶν ἀποτελούντων τήν ἑνιαίαν ἀνθρωπίνην οἰκογένειαν»[9].

Τό Ἅγιον Πάσχα εἶναι ὁλόκληρος ὁ πνευματικός πολιτισμός μας, ὁ πυρήν τῆς εὐσεβείας μας. Ἡ Ἀνάστασις τοῦ Κυρίου εἶναι καί ἡ ἰδική μας Ἀνάστασις ἐν τῷ νῦν αἰῶνι, προτύπωσις δέ καί πρόγευσις τῆς «κοινῆς τῶν ἀνθρώπων ἀναστάσεως» καί τῆς ἀνακαινίσεως ὁλοκλήρου τῆς δημιουργίας. Κατηυγασμένοι ὑπό τοῦ ὑπερλάμπρου φωτός τοῦ προσώπου τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ καί δοξάζοντες ἐν ψαλμοῖς καί ὕμνοις καί ᾠδαῖς πνευματικαῖς τό ὑπεράγιον ὄνομα Αὐτοῦ, τοῦ Ἄρχοντος τῆς εἰρήνης, τοῦ ὄντος μεθ᾿ ἡμῶν «πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος»[10], εὐχόμεθα «Καλήν Ἀνάστασιν», πλήρη θείων δωρημάτων ὁλόκληρον τήν πασχάλιον περίοδον καί πάσας τάς ἡμέρας τῆς ζωῆς ὑμῶν, ἀναφωνοῦντες τό κοσμοχαρμόσυνον «Χριστὸς Ἀνέστη! Ἀληθῶς Ἀνέστη ὁ Κύριος!»

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σε μία από τις πιο δύσκολες χρονιές για την ελληνική κτηνοτροφία εξελίσσεται το φετινό Πάσχα, με τους καταναλωτές να βρίσκονται αντιμέτωποι με ελλείψεις ελληνικών αμνοεριφίων.

Οι ζωονόσοι, η μείωση του ζωικού κεφαλαίου και τα περιοριστικά μέτρα σε περιοχές «κόκκινες ζώνες» διαμορφώνουν ένα πιεστικό σκηνικό στην αγορά, ενώ οι κτηνοτρόφοι παραμένουν ανυποχώρητοι στις τιμές, απαιτώντας τουλάχιστον 12 ευρώ το κιλό για τα αμνοερίφια, εν μέσω μειωμένων παραγγελιών και αυξημένου κόστους παραγωγής.

«Περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά θα τα ψάχνουν φέτος οι Έλληνες καταναλωτές τα ελληνικά αμνοερίφια», δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ το μέλος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων, Θωμάς Μόσχος κτηνοτρόφος και πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου «Μακεδνός» στην Καστοριά.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζει ο κ. Μόσχος, περίπου το 12% του ζωικού κεφαλαίου έχει ήδη χαθεί, καθώς χιλιάδες ζώα οδηγήθηκαν σε υποχρεωτική σφαγή λόγω ευλογιάς και άλλων ζωονόσων. Την ίδια ώρα, η συνολική παραγωγή καταγράφει πτώση που ξεπερνά το 20%, ενώ ακόμη πιο έντονη αναμένεται να είναι η μείωση στις σφαγές αμνοεριφίων ενόψει Πάσχα, οι οποίες ενδέχεται να περιοριστούν ακόμη και πάνω από 60%, εξαιτίας των περιοριστικών μέτρων που ισχύουν σε πολλές περιοχές της χώρας.

Στις λεγόμενες «κόκκινες ζώνες» περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, η Θεσσαλία, η Καβάλα, οι Σέρρες, η Χαλκιδική, ο Βόλος και η Αχαΐα, όπου οι κτηνοτρόφοι βρίσκονται ουσιαστικά με «δεμένα χέρια».

Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο δύσκολη αν αναλογιστεί κανείς ότι η Λέσβος -μία από τις σημαντικότερες κτηνοτροφικές περιοχές της χώρας και τέταρτη σε παραγωγή- έχει πληγεί σοβαρά και από τον αφθώδη πυρετό.

Στο ίδιο μήκος κύματος και η πρόεδρος του Πανσερραϊκού Κτηνοτροφικού Συλλόγου, Ελπίδα Σιδηροπούλου, η οποία σημειώνει: «Δεν μας έφταναν οι χαμηλές τιμές τα προηγούμενα χρόνια. Τώρα, με τις ζημιές από τις ζωονόσους, το μόνο που κάνουμε είναι να ταΐζουμε λύκους με τα νεκρά μας ζώα».

Πίεση από το εξωτερικό- Περιορισμένη κίνηση στα παζάρια – Ανένδοτοι οι κτηνοτρόφοι

Σαν να μην έφταναν τα προβλήματα από ευλογιά και αφθώδη περιορισμένες αναμένονται φέτος και οι δυνατότητες εισαγωγών. Η Ελλάδα παραδοσιακά καλύπτει μέρος της ζήτησης από χώρες όπως η Ρουμανία και η Βουλγαρία, ωστόσο και εκεί καταγράφεται μείωση ζωικού κεφαλαίου λόγω ζωονόσων.

Οι τιμές εκκίνησης στις προαναφερόμενες χώρες, σύμφωνα με πληροφορίες του κ. Μόσχου, έχουν ήδη φτάσει τα 12 ευρώ/κιλό, γεγονός που, μαζί με τα κόστη μεταφοράς και διάθεσης, ανεβάζει το τελικό κόστος.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, οι Έλληνες κτηνοτρόφοι εμφανίζονται αποφασισμένοι να μην πουλήσουν τα αμνοερίφια κάτω από τα 12 ευρώ/κιλό. Ενδεικτική της κατάστασης είναι η εικόνα που καταγράφηκε στα φετινά παζάρια σε Λαγκαδά, Δράμα, Αριδαία και Κιλκίς, όπου η προσέλευση κτηνοτρόφων και εμπόρων ήταν περιορισμένη. Όσοι βρέθηκαν δε στα παζάρια διαπίστωσαν το έντονο χάσμα μεταξύ παραγωγών και εμπόρων: οι πρώτοι παρέμεναν ανυποχώρητοι στις τιμές τους, ενώ οι δεύτεροι ασκούσαν πιέσεις για χαμηλότερες τιμές, χωρίς όμως αποτέλεσμα.

Οι κτηνοτρόφοι υποστηρίζουν ότι οι αυξήσεις είναι μονόδρομος, καθώς το κόστος παραγωγής έχει εκτοξευθεί και οι απώλειες λόγω ζωονόσων είναι σημαντικές. «Η τιμή πρέπει να καλύπτει τα έξοδα και να αφήνει ένα μικρό κέρδος», σημειώνει χαρακτηριστικά ο Στέλιος Αρμένης από τον Λαγκαδά.

Μειωμένες κατά 50% ήταν τη Μεγάλη Δευτέρα, οι παραγγελίες στα κρεοπωλεία της χώρας ενόψει του πασχαλινού τραπεζιού, σε σύγκριση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο, όπως επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Καταστηματαρχών Κρεοπωλών, Σάββας Κεσίδης. Η πτώση στη ζήτηση συνοδεύεται και από μείωση στις ποσότητες που αγοράζουν οι καταναλωτές, οι οποίες είναι περιορισμένες κατά πάνω από 20% σε σχέση με πέρυσι.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η στάση αυτή αποδίδεται στην αβεβαιότητα των νοικοκυριών, εξαιτίας των συνεπειών της γεωπολιτικής κρίσης στην ενέργεια και τα καύσιμα. «Αν ένα εκατομμύριο οικογένειες αγοράσουν ένα κιλό λιγότερο σε σχέση με πέρυσι, αυτό ισοδυναμεί με το 30% της παραγωγής της Ελλάδας», τονίζει.

Οι τιμές σε Καπάνι και Κεντρική Αγορά Θεσσαλονίκης

Αυξημένες, αλλά σε διαχειρίσιμα επίπεδα, διαμορφώνονται οι τιμές για το φετινό πασχαλινό τραπέζι στην αγορά Καπάνι (Αγορά Βλάλη) της Θεσσαλονίκης, με τους καταναλωτές να προσαρμόζουν τις αγορές τους επιλέγοντας μικρότερες ποσότητες ή εναλλακτικές, όπως το χοιρινό, λόγω ανατιμήσεων που φτάνουν περίπου το 10% σε σχέση με πέρυσι.

Στην κρεαταγορά, οι τιμές για αρνί και κατσίκι κυμαίνονται σε 13,50-15 ευρώ/κιλό με τους επαγγελματίες να αναφέρουν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι ενδέχεται να σημειωθεί αύξηση έως και 0,80 ευρώ/κιλό μέσα στη Μεγάλη Εβδομάδα. Τα εντόσθια για τη μαγειρίτσα πωλούνται από 6-7 ευρώ/κιλό και το συνολικό κόστος των υλικών της μαγειρίτσας υπολογίζεται περίπου στα 24 ευρώ.

Στα αυγά, οι τιμές για τα απλά κυμαίνονται από 1,90 ευρώ έως 3,95 ευρώ η εξάδα, ενώ τα βαμμένα διατίθενται από 2,60 ευρώ έως 4,20 ευρώ η εξάδα. Όσον αφορά τα πασχαλινά εδέσματα, το τσουρέκι κοστίζει περίπου 16 ευρώ/κιλό ή και στα 7 ευρώ τα 500 γρ ενώ τα σοκολατένια αυγά μεγάλου μεγέθους (1,5 κιλού) φτάνουν έως και τα 30 ευρώ.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν σταματά να καυχάται για την αύξηση των υπό διερεύνηση υποθέσεων σε όλη την Ευρώπη, δίνοντας στοιχεία και αριθμούς. Ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν μας έχει πει ποια ήταν η κατάληξη των υποθέσεων που αφορούσαν πολιτικά πρόσωπα. Η «σοδειά» είναι μικρή.

Γιατί είναι άλλο πράγμα να εξαρθρώνεις –πάντα με τη συνδρομή των τοπικών αρχών– εγκληματικά δίκτυα που επιδίδονται σε απάτες περί τον ΦΠΑ, τα παράνομα προϊόντα που φθάνουν στα λιμάνια, τα φορτία με τα λαθραία τσιγάρα και άλλο πράγμα να αποδείξεις ότι πίσω από τα κυκλώματα αυτά βρίσκονται πολιτικά πρόσωπα.

Στην Ελλάδα, για παράδειγμα, το έδαφος υπήρξε εύφορο, διότι η αντιπολίτευση δεν έχει προτάσεις, δεν πείθει και επομένως καταφεύγει στη σκανδαλολογία. Η αρχή έγινε με τις υποκλοπές – μπερδεύοντας σκόπιμα τις νόμιμες επισυνδέσεις με τις παρακολουθήσεις με παράνομα λογισμικά.

Οπότε ο ΟΠΕΚΕΠΕ και τα προβλήματα με τις αγροτικές επιδοτήσεις (που υπάρχουν σε όλες τις χώρες, με το Olaf να έχει δηλώσει πως το συχνότερο φαινόμενο είναι το land grabbing, δηλαδή η αρπαγή γης που δεν σου ανήκει) βρήκαν το αναγκαίο υπόβαθρο, αυτό των υποκλοπών, για να εμφανιστεί η Ελλάδα ως η πλέον διεφθαρμένη χώρα στην Ευρώπη.

Σου λένε, λοιπόν, κι αυτοί «εδώ είμαστε». Αφού για τις υποκλοπές, που συμβαίνουν σε όλη την Ευρώπη και σε όλον τον κόσμο, βρέθηκε χώρα τόσο πρόθυμη να αυτοενοχοποιηθεί και να εξευτελιστεί, αφού βρέθηκε μια χώρα όπου η απόφαση ενός Πλημμελειοδικείου (ως αποτέλεσμα πορίσματος του Αρείου Πάγου) προβάλλεται ως… ανώτερη αυτής του Αρείου Πάγου, αφού δηλαδή αυτοί μισιούνται ανάμεσά τους, ιδού πεδίο λαμπρό για μια μεγάλη «επιτυχία».

Αποθέωση από τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης

Με δεδομένο ότι η κ. Κοβέσι έχει δηλώσει ότι το πρόβλημα στην Ευρώπη είναι η πολιτική και όχι το έγκλημα –με αποτέλεσμα να αποθεωθεί από τα επίσημα ρωσικά μέσα ενημέρωσης που άλλο που δεν ήθελαν– η έρευνα για όσα συνέβησαν στον ΟΠΕΚΕΠΕ δεν περιορίστηκε στο πραγματικό αντικείμενο, αλλά εξελίχθηκε σε κυνήγι (πολιτικών) μαγισσών.

Εδώ να σημειώσω πως τα ρωσικά μέσα έδωσαν ιδιαίτερη έμφαση σε δήλωση της κ. Κοβέσι (Euractiv) ότι είχε δεχθεί πιέσεις από ορισμένους πολιτικούς στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή να κατεβάσει τους τόνους και τους ρυθμούς της. Βούτυρο στο ψωμί της Ρωσίας, όπου εμφανίστηκαν πηχυαίοι τίτλοι του τύπου «Σε δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ, σύμφωνα με την Ευρωπαία Εισαγγελέα, Λάουρα Κοβέσι, το ύψος της διαφθοράς στην ΕΕ»!

Η κ. Κοβέσι δεν θέλησε να αποκαλύψει το όνομα του προσώπου που φέρεται να την πίεσε, λέγοντας ότι «δεν έχουν σημασία τα ονόματα, αλλά η νοοτροπία». Επομένως, σε άλλες περιπτώσεις τα ονόματα δεν έχουν σημασία και σε άλλες έχουν…

Ειδική αναφορά έκαναν τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης και στην τραγωδία των Τεμπών, υποστηρίζοντας πως «αποδείχθηκε ότι αυτό συνέβη επειδή τα χρήματα από το Ευρωπαϊκό Ταμείο, που προορίζονταν για τη διασφάλιση της σιδηροδρομικής ασφάλειας, εξαφανίστηκαν. Η Λάουρα Κοβέσι ασχολήθηκε με την υπόθεση, αλλά οι νόμοι είναι διατυπωμένοι με τέτοιο τρόπο ώστε να μην της επιτρέπεται να φτάσει στους ενόχους που ήταν πολύ υψηλά ιστάμενοι»…

Και το συμπέρασμα της Μόσχας μετά τις δηλώσεις της Κοβέσι: «Η καταπολέμηση της διαφθοράς στην Ευρώπη είναι ένα πολιτικό ρόπαλο και όχι μέσο πραγματικής δικαιοσύνης. Λίγοι, για παράδειγμα, τολμούν να γράψουν ότι 25 από τους υπουργούς του Μακρόν, κατά τη διάρκεια των ετών που ήταν στην κυβέρνηση, κατέληξαν σε έρευνες για διαφθορά, και αυτό χωρίς να υπολογίζονται οι στενοί συνεργάτες και σύμβουλοί τους. Από τους υπουργούς, τέσσερις κρίθηκαν ένοχοι, δεκατρείς αθωώθηκαν και οκτώ εξακολουθούν να βρίσκονται υπό έρευνα – αλλά αυτό δεν τους εμπόδισε να παραμείνουν στην πολιτική και να θεωρούνται αξιοσέβαστοι άνθρωποι».

Υπογράμμισαν επίσης τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης: «Επιπλέον, η Κοβέσι κατέστησε σαφές ότι οι Ευρωπαίοι πολιτικοί δεν αποφεύγουν τις εκστρατείες παραπληροφόρησης. Ενεργούν με πιο διακριτικά μέσα σε σχέση με τη δεκαετία του 1980, όταν οι πολύ έντιμοι δικαστές απλώς δολοφονούνταν. Στην Ευρώπη, προτιμώνται οι εκστρατείες δυσφήμησης, η μεθοδική φθορά μέσω των μέσων ενημέρωσης, η διοχέτευση ισχυρών πόρων στα μέσα ενημέρωσης».

Χτυπήματα στην καρδιά της Ευρώπης

Δεν φαίνονται, επομένως, τυχαίες ούτε οι έρευνες στην ίδια την καρδιά της ΕΕ, όπως αυτή σε βάρος της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, επειδή, λέει, αντάλλασσε μηνύματα με τον Μπουρλά για την αγορά των εμβολίων. Προφανώς η πρόεδρος της Επιτροπής έπρεπε να συζητά για τα εμβόλια με την 100χρονη θεία μου!

Η έρευνα ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2022 και… συνεχίζεται, θέτοντας σε μια ιδιότυπη ομηρία την πρόεδρο της Επιτροπής, χωρίς να αναφέρεται το όνομά της, ενώ βασίζεται σε μηνύματα από το κινητό της.

Ούτε μπορεί να θεωρηθεί τυχαίο το χτύπημα στην καρδιά του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και του επικεφαλής του, Μάνφρεντ Βέμπερ, και συνεργατών του, για κακοδιαχείριση ευρωπαϊκών κονδυλίων.

Με τη διαφορά ότι η έρευνα ξεκίνησε με τυμπανοκρουσίες, κρέμασαν τον Βέμπερ στα μανταλάκια, έτριβαν τα χέρια τους οι εχθροί της Ευρώπης και τελείωσε με μια ανακοίνωση (14 Νοεμβρίου 2025), όπου δεν αναφερόταν ούτε το όνομά του!

Μάθαμε τότε ότι η έρευνα «σε βάρος προέδρου πολιτικής ομάδας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου» έκλεισε, διότι δεν υπήρξαν αποδεικτικά στοιχεία κακοδιαχείρισης.

Η έρευνα αφορούσε υπόθεση δήθεν κακοδιαχείρισης ευρωπαϊκών πόρων κατά την προεκλογική εκστρατεία για τις ευρωεκλογές του 2019.

Και έληξε με την ανακοίνωση: «Μετά από εμπεριστατωμένη έρευνα, που μεταξύ άλλων περιελάμβανε σημαντική συλλογή στοιχείων, ελέγχου τραπεζικών λογαριασμών και ακροάσεις μαρτύρων, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κατέληξε ότι δεν υπήρχαν εύλογοι λόγοι για να πιστέψουμε ότι υπήρξαν ποινικά αδικήματα». Η υπόθεση έκλεισε από το Γραφείο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας του Βελγίου.

Σημειωτέον ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία τα έχει βάλει και με το Βέλγιο, επειδή, λέει, έχει επτά διαφορετικά δικαστικά συστήματα (Φλαμανδοί, Βαλόνοι κ.λπ.) και αυτό δυσχεραίνει τις έρευνές της. Περίπου είπαν ότι κάτι πρέπει να κάνουν οι Βέλγοι για να… εξαφανίσουν και τους Φλαμανδούς και τους Βαλόνους.

Έτσι δικαιολογούν και την καθυστέρηση στην περίπτωση των εμβολίων – η έρευνα γίνεται στο Βέλγιο, όπου βρίσκεται η έδρα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Φυσικά, στο Βέλγιο αυτά δεν περνάνε και οι δικαστές έκαναν τη δουλειά τους στις δεδομένες συνθήκες, τις οποίες καμιά Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν μπορεί να καταργήσει.

Οπότε, ο Βέμπερ αθωώθηκε μεν, αλλά ως γνωστόν το καρφί βγαίνει αλλά η τρύπα μένει…

Όπως ακριβώς και στην Ελλάδα με τις υποκλοπές, όπου ο Άρειος Πάγος έβγαλε το απαλλακτικό πόρισμά του, αλλά όλοι παριστάνουν ότι δεν συνέβη τίποτε.

Πιθανόν όπως θα συμβεί και στις περισσότερες από τις περιπτώσεις που περιλαμβάνονται στις δικογραφίες (στα αγγλικά παρακαλώ) για τον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Αντιδράσεις σε πολλές χώρες

Όλα αυτά έχουν οδηγήσει σε ποικίλες αντιδράσεις πολλές χώρες. Στην Κροατία, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία συγκρούστηκε με τον πρωθυπουργό Πλένκοβιτς και τον γενικό εισαγγελέα Τούρουντιτς, επειδή ξεκαθάρισαν πως την υπόθεση του πρώην υπουργού Υγείας, Βίλι Μπέρος, που συνελήφθη με την κατηγορία της δωροδοκίας, θα την αναλάβει η κροατική Υπηρεσία Καταπολέμησης της Διαφθοράς και του Οργανωμένου Εγκλήματος (USKOK).

Στην περίπτωση της Ισπανίας και της υπόθεσης αγοράς μασκών κατά της πανδημίας (ήδη στο πλαίσιο της «υπόθεσης Κόλντο» έχει συλληφθεί πρώην υπουργός και ο σύμβουλός του) και αυτή η χώρα ξεκαθάρισε πως η ισπανική Δικαιοσύνη θα ασχοληθεί με το ζήτημα και κατόπιν θα ενημερώσει την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.

Υπάρχει και η Ιρλανδία, που έχει αρνηθεί να ενταχθεί στο σύστημα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Σε μια επιστολή της προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (23 Νοεμβρίου 2022) η κ. Κοβέσι υπογράμμιζε πως η Ιρλανδία αρνείται συστηματικά τη συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και αυτό έχει αρνητική επίδραση στον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό.

Η Ιρλανδία υποστηρίζει πως τα ιρλανδικά δικαστήρια δεν θα δέχονταν «πειστήρια» που εξασφαλίστηκαν με μέσα που στη χώρα θεωρούνται αντισυνταγματικά.

Ανάλογα προβλήματα εμφανίζονται και στη Μάλτα, για την οποία η κ. Κοβέσι παραπονείται ότι είναι πολύ δύσκολο να εντοπίσει ποια υπηρεσία είναι υπεύθυνη για τα οικονομικά εγκλήματα σε βάρος του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού. Όπως η ίδια έχει δηλώσει, «επισκέφθηκα τη Μάλτα, είχα συναντήσεις με τις εθνικές αρχές και μετά από δύο μέρες μού ήταν δύσκολο να εντοπίσω την υπεύθυνη αρχή. Όλοι μου έλεγαν “δεν είμαστε εμείς, είναι αυτοί” και όταν επισκεπτόμουν τους άλλους, μου έλεγαν “δεν είμαστε εμείς”».

Σημειώστε ότι στη Μάλτα η υπηρεσία ονομάζεται FIAU και συνεργάζεται με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.

Μύδροι από τον Βίκτορ Πόντα

Στο μεταξύ, στη Ρουμανία, ο Σοσιαλδημοκράτης πρώην πρωθυπουργός Βίκτορ Πόντα, που κατηγορήθηκε από την κ. Κοβέσι [επικεφαλής –2013 ως 2018– τότε της Εθνικής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Διαφθοράς (DNA)], βρέθηκε στη φυλακή και τελικά αθωώθηκε, έχει ξεσπαθώσει.

Τον Μάιο του 2015, στον τότε πρωθυπουργό Πόντα απαγγέλθηκαν κατηγορίες για διαφθορά. Μαζί του κατηγορήθηκαν όλα τα μέλη της οικογένειάς του, ανάμεσά τους και η υπέργηρη μητέρα του και ο γαμπρός του, που στο μεταξύ πέθανε («μόνο στον σκύλο μου δεν έκαναν μήνυση», είπε χαρακτηριστικά ο Πόντα). Αθωώθηκε μετά από πέντε χρόνια απίστευτης ταλαιπωρίας και εξευτελισμού και του επιδικάστηκε αποζημίωση 100.000 λέι!

Ο ίδιος καταγγέλλει πως όλοι οι εισαγγελείς και οι δικαστές που ασχολήθηκαν με την υπόθεσή του είτε έχουν συνταξιοδοτηθεί με το ρουμανικό σύστημα πρόωρων ειδικών συντάξεων είτε υπηρετούν στο Γραφείο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στο Λουξεμβούργο.

Αξίζει να σημειώσουμε πως στη διάρκεια της πενταετούς θητείας της στη Ρουμανία οδήγησε στη Δικαιοσύνη 68 υψηλά ιστάμενα πρόσωπα, περιλαμβανομένων 14 υπουργών και πρώην υπουργών και 53 βουλευτών.

Ωστόσο, σύμφωνα με τα στοιχεία για το 2023, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία τη χρονιά αυτή ξεκίνησε 1.371 νέες έρευνες, με εκτιμώμενη ζημία τουλάχιστον 12,3 δισεκατομμύρια ευρώ. Αλλά ο αριθμός των υποθέσεων που έφτασαν στο επόμενο στάδιο ήταν πολύ χαμηλός: 139 απαγγελίες κατηγοριών και 48 καταδίκες.

Το 2022 υποβλήθηκαν 4.019 καταγγελίες, που οδήγησαν σε 929 έρευνες, 28 απαγγελίες κατηγοριών και τέσσερις καταδίκες.

Συμπέρασμα: Τα ρουσφέτια αποτελούν παθογένεια που καταργεί την ισονομία και το Κράτος Δικαίου, άρα και την ίδια τη Δημοκρατία. Πολιτικά είναι καταδικαστέα. Αλλά για να κατηγορηθεί κάποιος ποινικά και να καταδικαστεί πρέπει να υπάρχουν ατράνταχτες αποδείξεις, που προβλέπονται από τη νομοθεσία και τη δικονομία. Γιατί υπάρχουν δικαστές στην Ελλάδα…

Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι οι βουλευτές που εμπλέκονται με τον βούρκο του ΟΠΕΚΕΠΕ και ανεξαρτήτως από την όποια βαρύτητα των αδικημάτων τους, δεν κινήθηκαν μέσα σε πλαίσια νομιμότητας και παρήγαγαν ηθική απαξία. Σαν σκιές που βαραίνουν τη δημόσια συνείδηση, αφήνοντας πίσω τους έναν απόηχο φθοράς.

Επίσης, δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι κάποιοι εξ αυτών θα πάνε σπίτια τους, ευρισκόμενοι εκτός ψηφοδελτίων της ΝΔ. Εκτός αν ακολουθήσουν τις υποδείξεις Σαμαρά για ένταξή τους στο κόμμα Καρυστιανού που προωθεί, μαζί με παπάδες, πουτινόφιλους και τον ιδιοκτήτη μεγάλης ΠΑΕ του κέντρου.

Παρεμπιπτόντως, ο Σαμαράς δήλωσε αναφορικά με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, ότι… ντρέπεται για όσα συμβαίνουν. Όμως, Μωραίνει Κύριος λαόν ον βούλεται απολέσαι». Αλλιώς θα θυμόταν ότι ως υπουργός Πολιτισμού, διόρισε όλη τη Μεσσηνία στο Μουσείο της Ακρόπολης. Ντρέπεται και η ντροπή με τον Σαμαρά….

Αυτά όμως αφορούν τα καθ’ ημάς, τα ενδότερα. Εκείνο που πρέπει να δούμε με προσοχή, είναι η τακτική της Ευρωπαίας Εισαγγελέως, της Λάουρας Κοβέσι. Η οποία, αποθεώνεται από τα ρωσικά ΜΜΕ (!!!) για όσα κάνει σε Ευρώπη και Ελλάδα κι εδώ κι ένα χρόνο δείχνει να κρατά όμηρο την ελληνική κυβέρνηση, «σαλαμοποιώντας» μια υπόθεση που συνέβη την ίδια περίοδο κι εμφανίζοντάς τη με… δόσεις. Πολλοί είναι εκείνοι που μιλάνε για μεθοδευμένη τακτική. Κάθε φορά που η κυβέρνηση ανακάμπτει δημοσκοπικά, έρχεται ένας φάκελος από την Κοβέσι, για το ίδιο θέμα, μα με άλλα πρόσωπα. Σαν κύματα που επιστρέφουν αδιάκοπα, διαβρώνοντας σιγά-σιγά την ακτή της πολιτικής σταθερότητας.

Πριν την αποστολή του κάθε φακέλου, γεμίζουν οι πολιτικές και παραπολιτικές στήλες των ΜΜΕ με δημοσιεύματα… ότι έρχονται… νέες δικογραφίες, ενώ παράγοντες που έχουν ως όνειρο ζωής την πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη, διαρρέουν ονόματα που περιέχονται σ’ αυτές!

Μοιραία η Κοβέσι, έχει μετατραπεί σε παράγοντα της δημόσιας ζωής για κάτι που είναι μεν μεμπτό (ρουσφέτι), αλλά ουδείς έχει προσποριστεί χρήματα.

Θα ξαναπώ ότι η υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ είναι βούρκος κι εμπλεκόμενοι είναι ακόμη και στενοί άνθρωποι του προέδρου του ΠαΣοΚ στην Κρήτη, όπως φάνηκε στο πρώτο κύμα της Κοβέσι. Θα ξαναπώ ότι είναι κατάπτυστοι όσοι πολιτικοί ρουσφετολογούν και ότι πρέπει να πάνε σπίτια τους. Όμως αυτά δεν αποτελούν επαρκείς αιτιάσεις κι αφορμές για να γίνει η χώρα «μπάχαλο»…

Ας τα σκεφτούμε όλα αυτά.