Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της Νέας Δημοκρατίας

Η επόμενη μέρα της τραγικής απώλειας της Βάγιας Νέστορα, μετά τη χθεσινή δολοφονική επίθεση στα σπίτια των τριών στελεχών μας στη Θεσσαλονίκη, βρίσκει όλους εμάς στη Νέα Δημοκρατία με αισθήματα βαθιάς οδύνης και ακλόνητης αποφασιστικότητας.

Η μεγάλη οικογένεια της Παράταξής μας πενθεί. Η σκέψη και οι προσευχές μας είναι κοντά στην οικογένεια Νέστορα. Στην Αφροδίτη, στον πατέρα της και στους δικούς της ανθρώπους.

Σήμερα, στις 7 το απόγευμα, έξω από το ΓΝΘ Ιπποκράτειο, στελέχη, μέλη και φίλοι της Νέας Δημοκρατίας και της ΟΝΝΕΔ, τιμούμε τη μνήμη της αδικοχαμένης μητέρας της Αφροδίτης και ενώνουμε τις φωνές μας απέναντι στην τρομοκρατία.

Θα είμαστε όλοι εκεί. Δεν σας φοβόμαστε!

Ο Δήμος Ηρωικής Πόλεως Νάουσας ανακοινώνει την πρόσληψη ενός (1) ατόμου, κλάδου ΔΕ Προσωπικού Πρόνοιας και ειδικότητας ΔΕ Επιμελητών Κοινωνικής Πρόνοιας, για την κάλυψη κατεπειγουσών αναγκών της Στέγης Υποστηριζόμενης Διαβίωσης (ΣΥΔ).

Η πρόσληψη κρίνεται απαραίτητη για τη συνεχή φροντίδα των ωφελούμενων και τη διασφάλιση της εύρυθμης και απρόσκοπτης λειτουργίας της δομής. Η σύμβαση θα έχει διάρκεια έως δύο (2) μήνες. Η νέα διαδικασία πρόσληψης πραγματοποιείται καθώς η συγκεκριμένη θέση δεν καλύφθηκε στο πλαίσιο της προηγούμενης ανακοίνωσης του Δήμου.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να υποβάλουν τις αιτήσεις τους, μαζί με τα απαιτούμενα δικαιολογητικά και φωτοτυπία της αστυνομικής τους ταυτότητας, από την Πέμπτη 2 Ιουλίου έως και την Τρίτη 7 Ιουλίου 2026, στο Δημοτικό Κατάστημα Νάουσας, Δημητρίου Βλάχου 30, Τ.Κ. 59200.

Τα έντυπα των αιτήσεων και οι αναλυτικές πληροφορίες σχετικά με τα απαιτούμενα κύρια και επικουρικά προσόντα είναι διαθέσιμα στην επίσημη ιστοσελίδα του Δήμου Νάουσας, www.naoussa.gr.

Για περισσότερες πληροφορίες, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνούν με το Γραφείο Διαχείρισης Ανθρώπινου Δυναμικού του Δήμου Ηρωικής Πόλεως Νάουσας στα τηλέφωνα 23323 50334–5.

*Γράφει ο Μυργιώτης Παναγιώτης, Μαθηματικός

Μεγάλη η μεταμορφωτική δύναμη της πίστεως εις την  χάρη  του Αγίου Τριαδικού Θεού. Αλλάζει ριζικά τον άνθρωπο που πιστεύει στον Χριστό και τον μεταμορφώνει. Πολλές έχουμε περιπτώσεις ανθρώπων των οποίων η σκληρή καρδιά όχι μόνο μαλάκωσε από τον Θεϊκό Λόγο, αλλά έφθασε στο σημείο να γίνει δοχείο θείας χάριτος. Ο Σωτήρας μας Ιησούς Χριστός διακήρυξε «ου γαρ ήλθον καλέσαι δικαίους αλλά αμαρτωλούς εις μετάνοιαν» (Ματθ. 9, 13), που ειπώθηκαν με αφορμή την επιτίμηση των Φαρισαίων προς τον Χριστό, διότι συναναστρέφονταν τελώνες και πόρνες, βρίσκουν εφαρμογή σε κάθε εποχή.

Στο Συναξάρι συναντάμε περιπτώσεις ανθρώπων που νέοι ήταν εναντίον του Χριστιανισμού, μετανόησαν και αγωνίστηκαν σθεναρά για την Αλήθεια και τη Σωτηρία των ανθρώπων και τελικά η Αγίας μας Εκκλησία τους ονόμασε Αγίους και Ισαποστόλους, δηλαδή ισάξιους των Αποστόλων.

Μια ξεχωριστή , τέτοια, περίπτωση αποτελεί η Αγία Όλγα η ισαπόστολος. Η πρώτη  βασίλισσα Αγία των Ρως, των προγόνων των σημερινών Ρώσων και Ουκρανών. Η χρονολογία γεννήσεως της Όλγας δεν είναι γνωστή. Γνωστό είναι ότι ήταν κόρη  βαράγγων ευγενών και γεννήθηκε στο Πσκόβ. Το όνομά της ήταν Χέλγκα. Σε πολύ μικρή ηλικία το 903 μ.Χ. παντρεύτηκε τον Ιγκόρ, μετέπειτα  βασιλιά των Ρως. Το 945 ο Ιγκόρ δολοφονείται από τους Δρεβλιανούς κατά τη συλλογή φόρου υποτελείας. Η εξουσία ανήκει στο γιό τους Σβιάτοσλαβ και επειδή είναι πολύ μικρός η Όλγα ορίζεται επίτροπός του.

Πρώτο μέλημα της ήταν να εξοντώσει τους δολοφόνους του άνδρα της, όχι μόνο τους φυσικούς αυτουργούς αλλά όλους τους Δρεβλιανούς. Πολλούς κατέσφαξε, άλλους έβαλε σε καράβια τα οποία βούλιαξε. Χαρακτηριστικά αναφέρεται το εξής: υποσχέθηκε σε κατοίκους πολιορκούμενης πόλης ότι θα αποχωρήσει αν κάθε οικογένεια της χάριζε ένα οικόσιτο περιστέρι. Οι κάτοικοι πίστεψαν και της το πρόσφεραν. Αυτή έβαλε φωτιά στα πόδια των περιστεριών και τα άφησε ελεύθερα. Αυτά επέστρεψαν στη φωλιά τους και έτσι η πόλη καταστράφηκε.

Μετά από αυτά η ψυχή της επαναστάτησε και εγκατέλειψε την ειδωλολατρία και αηδιασμένη  από “το απάνθρωπο εθιμικό δίκαιο της εποχής της”, προσχώρησε στον Χριστιανισμό τον οποίο διακόνησε κατά το υπόλοιπο του βίου της με θυσίες και αυταπάρνηση. Κατηχητής της ήταν ο Κιβιενός ιερέας Γρηγόριος. Η βάπτισή της έγινε στην Κωνσταντινούπολη το 955 ή 957 μ.Χ. με ανάδοχο τον βυζαντινό αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ζ΄ τον Πορφυρογέννητο, ο οποίος γράφει: «ο Πατριάρχης Πολύευκτος που την βάπτισε της πρόσφερε ως ευλογία σταυρό που πάνω του έγραφε: “Ἡ Ρωσική γη υψώθηκε στην κατά Θεόν ζωή, με το βάπτισμα της ευλογημένης Όλγας“».

Για τη διατύπωση αυτή ο μοναχός Ἐπιφάνιος Chernov γράφει ότι υπήρξε προφητική. Επιστρέφοντας στη Ρωσία η Όλγα- Ελένη( το βαπτιστικό της όνομα) άρχισε να κηρύττει το Χριστιανισμό στην απέραντη χώρα. Ο Χριστιανισμός δεν ήταν εντελώς άγνωστος, είχαν μιλήσει πριν για αυτόν έμποροι από το Βυζάντιο. Έγινε Ισαπόστολος με την κυριολεκτική έννοια του όρου και όχι με την μεταφορική. Ήταν ζηλώτρια της νέας πίστεως. Καθένας μπορούσε να το αντιληφθεί. Δίδασκε και με το λόγο της και με το παράδειγμά της.

Πριν τον θάνατό της έπεισε τον γιό της Μεγάλο Ηγεμόνα Σβιατοσλάβο να ασπαστεί τον Χριστιανισμό, αλλά αυτός μετάνιωσε. Τότε η Αγία προέβλεψε τον άγριο θάνατό του και την αιώνια απώλεια. Συγχρόνως προφήτεψε την επικράτηση του Χριστιανισμού στην Ρωσία.

Τρία χρόνια μετά ο γιος της στον πόλεμο με τους Πετσενέγους συνελήφθη αιχμάλωτος και αυτοί  έφτιαξαν το κρανίο του κύπελο και το πρόσφεραν στον αρχηγό τους.

Κατά το Ρωσικό Χρονικό η Αγία Όλγα ήταν «η πρόδρομος της Χριστιανικής γης της Ρωσίας, ως η ηώς προηγείται του ηλίου και η αυγή της ημέρας, διότι αυτή έλαμψεν ως η σελήνη εν νυκτί και ηκτινοβόλει μεταξύ των απίστων ως ο μαργαρίτης εν βορβόρῳ».

Κατά την εποχή της βαπτίσεως της Όλγας ο βασιλιάς των Φράγκων Όθων ο Α΄ θέλησε να προσαρτήσει τους ανατολικούς Σλάβους με την μέθοδο της ιεραποστολής. Ο επίσκοπος  Λιβούτιο πέθανε κατά την διαδρομή και ὁ Ἀδαλβέρτος συνάντησε την αδιαφορία της Αγίας και αναγκάστηκε να αποχωρήσει. Οι προαναφερθέντες ήταν αιρετικοί. Παπικοί και όχι Ορθόδοξοι.

Μετά την κοίμηση της Αγίας ο εγγονός της Βλαδίμηρος βασιλιάς των Ρως κατόρθωσε μετά από ένα διπλωματικό μαραθώνιο να παντρευτεί την αδελφή του μεγάλου βυζαντινού αυτοκράτορα Βασιλείου του Β΄, προσφέροντας στην πατρίδα του κύρος και το κυριότερο, κατόρθωσε να κάνει αυτό που δεν κατάφερε η Αγία γιαγιά του‧  την επικράτηση και διάδοση του Ευαγγελικού λόγου στη χώρα των Ρως. Επαληθεύτηκε, όμως, η προφητεία της Αγίας. Επί πλέον ο Βλαδίμηρος βαπτίστηκε στην Εκκλησία του Αγίου Βασιλείου μπροστά στους πρωτάρχοντας της χώρας του. Μαζί με τον Βλαδίμηρο βαπτίστηκαν εκατό άρχοντες.

Να σημειώσουμε ότι  όταν ο γιός της Αγίας βρισκόταν σε εκστρατείες  εκείνη ασχολούνταν με τα εγγόνια της και φυσικά τα είχε γαλουχήσει στην χριστιανική πίστη. Δεν προχώρησε στην βάπτιση σεβόμενη την άρνηση του πατέρα της. Ακόμη να συμπληρώσουμε ότι η Αγία ως επίτροπος του ανήλικου γιού της, όπως γράψαμε, ασκούσε την εξουσία και είχε προσφέρει τεράστιο έργο προς ανακούφιση των υπηκόων.

Σύμφωνα με τον ιερό Συναξαριστή,  «δύσκολα μπορεί να περιγράψει κανείς τις άοκνες προσπάθειές της για την χριστιανική διαφώτιση του Ρωσικού λαού». Η Αγία Όλγα κοιμήθηκε το 969 ειρηνικά σε μεγάλη ηλικία, την 11^η Ιουλίου. Την ημερομηνία αυτή η Αγία μας Εκκλησία τιμά την μνήμη της.

Γράφει ο Μυργιώτης Παναγιώτης, Μαθηματικός

Νικόλαος Πλαστήρας, τέκνο φτωχής οικογενείας από το Βουνέσι  (Μορφοβούνι, σημερινή ονομασία) του ν. Καρδίτσας. Διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στα πολιτικά πράγματα του τόπου. Γεννήθηκε το 1883 και πέθανε το 1953. Ο πατέρας του ήταν ράπτης και η μάνα του υφάντρα. Φοιτά στο δημοτικό και στο ελληνικό σχολείο της Καρδίτσας. Εμπλέκεται σε καυγά με τούρκο αξιωματούχο και αναγκάζεται να καταφύγει στον Πειραιά για να σωθεί. Επιστρέφει όταν απελευθερώθηκε από τους τούρκους η Θεσσαλία και τελειώνει τις γυμνασιακές σπουδές του.

Κατόπιν τον Δεκέμβριο του 1903 κατατάσσεται στο στρατό με τον βαθμό του δεκανέα. Το 1907 συγκροτεί ομάδα καρδιτσιωτών εθελοντών και λαμβάνει μέρος στον Μακεδονικό αγώνα. Συμμετέχει ενεργά στον «Σύνδεσμο Υπαξιωματικών» που ήταν παράλληλη με τον «Στρατιωτικό Σύνδεσμο» των αξιωματικών, που έκανε το Κίνημα στο Γουδί το 1909. Το 1910 εισήχθη στη Σχολή Υπαξιωματικών της Κέρκυρας από την οποία αποφοίτησε το 1912 ως Ανθυπολοχαγός.

Κατά τους βαλκανικούς πολέμους πολεμά ηρωικά και διακρίνεται στις μάχες της Ελασσόνας, των Γιαννιτσών και του Λαχανά – ιδιαίτερα στην τελευταία. Για τον λόγο αυτό ονομάζεται από τους συμπολεμιστές του ¨μαύρος καβαλάρης¨.

Όταν υπηρετούσε  ως λοχαγός στη Λευκάδα μαζί με 11 άλλους αξιωματικούς της μονάδας του εγκατάλειψε τη θέση του και κινήθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου έφτασε στις 17/30 Σεπτεμβρίου 1916. Πολέμησε στο Μακεδονικό μέτωπο κατά των Γερμανοβουλγάρων, όπου τραυματίστηκε και παράλληλα προάχθηκε σε ταγματάρχη. Επίσης, ορίστηκε Στρατιωτικός Διοικητής στη Χίο. Στη μάχη του Σκρα διακρίθηκε ως διοικητής τάγματος και προήχθη «επ’ ανδραγαθία» σε αντισυνταγματάρχη.

Στη Μικρά Ασία, ως επικεφαλής του 5/42 Συντάγματος Ευζώνων έχει ως περιοχή ευθύνης του την περιοχή Μαγνησίας. Μεταξύ άλλων προβαίνει σε εκκαθαρίσεις από τους Τούρκους Τσέτες αντάρτες και στην προάσπιση των ελληνικών πληθυσμών και ιδρύει ένα ορφανοτροφείο με σκοπό τη φροντίδα των ορφανών Ελληνόπουλων. Στη Μικρασιατική εκστρατεία έδωσε πολλές νικηφόρες μάχες με λίγες απώλειες που τον έκαναν γνωστό εις τους Τούρκους. Οι τελευταίοι τον ονόμασαν «Καρά-Πιπέρ» (μαύρο πιπέρι), ενώ το 5/42 Σύνταγμα Ευζώνων έγινε γνωστό ως «Σεϊτάν Ασκέρ» (Στρατός του Διαβόλου). Επίσης, επικηρύχθηκε από τον Μουσταφά Κεμάλ. Κατά την προέλαση του Ελληνικού Στρατού το καλοκαίρι του 1921 πέρα από τον Σαγγάριο, το Σύνταγμα έφθασε μέχρι το Καλτακλί, 8 χιλιόμετρα από το Καλέ Γκρότο, ως αριστερή πτέρυγα της 13ης Μεραρχίας του Β΄ Σώματος Στρατού. Κατά την επιστροφή στρατιωτών και πολιτών προς την μητέρα Ελλάδα, μετά την στρατιωτική ήττα, βοηθάει πάρα πολλούς Έλληνες (στρατιωτικούς και πρόσφυγες πολίτες).

Μετά την μικρασιατική καταστροφή, το 1922 αναλαμβάνει την αρχηγία της «Επαναστατικής επιτροπής» και ανατρέπει τον βασιλέα Κωνσταντίνο τον Α΄ και τον διαδέχεται ο υιός του Γεώργιος ο Β΄. Ορκίζεται νέα κυβέρνηση εις την οποία δεν συμμετέχει αλλά είναι ο ισχυρός αρχηγός. Η κυβέρνηση ασχολείται με τη λύση των προβλημάτων που προκάλεσε ο πόλεμος, με την στέγαση και περίθαλψη των προσφύγων εις τους οποίους διανέμονται απαλλοτριωθείσες γεωργικές εκτάσεις. Aναδιοργανώνεται ο Στρατός και ανασυντάσσεται η Στρατιά του Έβρου, δίνοντας ένα βοήθημα στον Ελευθέριο Βενιζέλο, κατά τις διαπραγματεύσεις για τη Συνθήκη της Λωζάννης, περιορίζοντας τις απαιτήσεις του Κεμάλ.

 Μετά τις εκλογές τον Δεκέμβριο του 1923 κατέθεσε την εξουσία στα χέρια της εκλεγμένης κυβέρνησης. Τον Ιανουάριο του 1924 παραιτήθηκε και αποστρατεύτηκε με τον βαθμό του Αντιστράτηγου. Το 1933 τις εκλογές κέρδιζε η αντιβενιζελική παράταξη του Παναγή Τσαλδάρη. Πριν ολοκληρωθεί η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, τη νύχτα της 5ης προς 6ης Μαρτίου, ο Πλαστήρας οργάνωσε κίνημα υπέρ του Βενιζέλου και με την έγκριση αυτού, με τη δικαιολογία ότι η άνοδος των αντιβενιζελικών στην εξουσία θα σήμαινε το τέλος της Δημοκρατίας. Το κίνημα απέτυχε και κατέφυγε στον Λίβανο και μετά στη Γαλλία. Αρχές του φθινοπώρου του 1941, έρχεται πάλι σε επαφή με τον Πυρομάγλου τον οποίο στέλνει στην Ελλάδα με σκοπό να αναστείλει κάθε ένοπλη αντίσταση, ο οποίος τελικά προσχώρησε στον ΕΔΕΣ. Ο Πλαστήρας ήταν ένας, παρά τη θέληση τη δική του, πρόεδρος του ΕΔΕΣ.

Τον Νοέμβριο του 1944 ήλθε σε επαφή με τον Γεώργιο Παπανδρέου, ο οποίος ήθελε να τον προσκαλέσει στην Ελλάδα με σκοπό να ενισχύσει την κυβέρνησή του. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα ο Πλαστήρας είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στις εξελίξεις. Κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών, σε συζήτηση που διεξήχθη μεταξύ των Σιάντου, Γεωργίου Παπανδρέου, Καφαντάρη, του Αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού και του ίδιου, είχε έντονη λογομαχία με τον Σιάντο. Ο Πλαστήρας αμφισβήτησε ανοικτά την προσφορά των ανταρτών του ΕΛΑΣ στην Εθνική Αντίσταση και στην απελευθέρωση κάνοντας λόγο για «ξεπάστρεμα όλων των δεξιών» και «κάψιμο χωριών». Ο Σιάντος εξανέστη φωνάζοντας «Δεν σας επιτρέπω να υβρίζετε τους ηρωικούς μας αντάρτες!», με τον Πλαστήρα να του ανταπαντάει: «Κάθισε κάτω, ζαγάρι!»

Μετά τα γεγονότα του Δεκεμβρίου 1944 καλείται να αναλάβει την διακυβέρνηση της χώρας ως προσωπικότητα ευρείας αποδοχής. Είναι 3 Ιανουαρίου 1945. Προσπαθεί να αποτρέψει τον λεγόμενο εμφύλιο ή κατά άλλους ανταρτοπόλεμο και συμμετέχει στη συμφωνία της Βάρκιζας. Τον Απρίλιο του 1945 δημοσιεύεται επιστολή του στην εφημερίδα  ¨Ελληνικό Αίμα¨, με την οποία ζητούσε τη συνθηκολόγηση με τους Ιταλούς, κατά τη διάρκεια του πολέμου. Ο τότε Αντιβασιλέας και Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός ζητά την παραίτηση πρωθυπουργού και κυβερνήσεως, η οποία γίνεται  στις 8 Απριλίου 1945.

Με την λήξη του εμφυλίου γίνεται πρωταγωνιστής των εξελίξεων ως  αρχηγός της ΕΠΕΚ (Εθνική Προοδευτική Ένωση Κέντρου) με σύνθημα τη λέξη ¨Αλλαγή¨. Σχηματίζει δυο φορές κυβερνήσεις συνασπισμού κομμάτων κεντρώων 1950-1952 (15 Απριλίου 1950 – 21 Αυγούστου 1950 και 1 Νοεμβρίου 1951 – 11 Οκτωβρίου 1952). Ασκεί μετριοπαθή πολιτική και αγωνίζεται να επουλώσει τις πληγές που άφησε εις τις καρδιές και να αποκαταστήσει την υλική καταστροφή που προκάλεσε η ένοπλη προσπάθεια ελάχιστης μειοψηφίας να κυβερνήσουν τον τόπο. Στη δεύτερη περίοδο της πρωθυπουργίας του συνεργάστηκε με το κόμμα των Φιλελευθέρων με αρχηγό τον Σοφοκλή Βενιζέλο.

Το τέλος του το πολιτικό πλησιάζει. Στις 16 Νοεμβρίου 1952 προκηρύσσονται εκλογές με το πλειοψηφικό σύστημα με το οποίο συμφώνησε και ο Πλαστήρας αποδεχθείς την πρόταση-πρόκληση του Παπάγου εις την Βουλή. Κατά τις εκλογές εκείνες ο στρατάρχης Παπάγος, ο νικητής του εμφυλίου σπαραγμού, θριαμβεύει με το κόμμα ¨Ελληνικός Συναγερμός¨ και ο Πλαστήρας δεν εκλέγεται ούτε Βουλευτής. Η πολιτική του παρουσία τελειώνει.

Πάμφτωχος και παραγνωρισμένος, διαμένει σε ένα μικρό διαμερισματάκι στο Μετς και δεν θέλει ούτε τηλέφωνο ανάγκης: «Η Ελλάδα πεινάει κι εμένα θα μου βάλετε τηλέφωνο;», έλεγε στις εκκλήσεις των δικών του. Στην ευρύτερη οικογένειά του είχε απαγορεύσει μάλιστα να χρησιμοποιούν το επίθετο Πλαστήρας για να μην τυγχάνουν ευνοϊκότερης μεταχείρισης. Όταν ο άνεργος αδερφός του βρήκε τελικά δουλειά εργάτη σε βιομηχανία παραγωγής μπύρας ως «Πλαστήρας», ο στρατηγός το έμαθε και αφού τον επέπληξε, του απαγόρευσε να αποδεχθεί τη θέση λέγοντάς του: «Αν έχεις ανάγκη, κάτσε εδώ να μοιραζόμαστε το φαγητό μου».

Ο πρωθυπουργός Πλαστήρας δεν απέκτησε ποτέ δικό του σπίτι, μιας και όταν οι καλοί του φίλοι κανόνισαν κάποτε ένα στεγαστικό δάνειο, εκείνος τους απάντησε: «Με τι μούτρα ρε θα βγω στο δρόμο αν μαθευτεί πως εγώ πήρα δάνειο για σπίτι;». Κατάκοιτος πια από την κακή κατάσταση της υγείας του, δέχθηκε λίγο πριν πεθάνει στο φτωχό διαμερισματάκι του κοντά στο Παναθηναϊκό Στάδιο την επίσκεψη της βασίλισσας Φρειδερίκης, η οποία τον ρώτησε γιατί κοιμόταν σε ράντζο και όχι σε κανονικό κρεβάτι: «Συνήθισα, Μεγαλειοτάτη, το ράντζο από τον στρατό και δεν μπορώ να το αποχωριστώ», της απάντησε ο υπερήφανος Πλαστήρας.

Αφήνει την τελευταία πνοή την 27^η Ιουλίου 1953. Με απόφαση της κυβέρνησης Παπάγου η κηδεία του έγινε δημοσία δαπάνη και απεδόθησαν τιμές εν ενεργεία Πρωθυπουργού.

Συνοπτική η παρουσίαση του Πλαστήρα Νικολάου ή Μαύρου Καβαλάρη κατά τους πιστούς του φίλους και συμπολεμιστές του. Κεντρώος αξιωματικός και πολιτικός δεν απέφυγε την εμπλοκή του στρατού εις την πολιτική. Κινημάτων ηγήθηκε άλλοτε με επιτυχία και άλλοτε με ήττα. Δεν συμφωνεί κανείς με την εμπλοκή του στρατού στην πολιτική κονίστρα. Άλλος είναι ο ρόλος του στρατεύματος. Καταδικαστέος για τη συμπεριφορά αυτή ο Πλαστήρας και κάθε αξιωματικός.

Εκείνο που πρέπει να τονιστεί για να το θυμηθούμε όλοι μας και να το πληροφορηθεί πρωτίστως η νεολαία μας είναι το γεγονός ότι πέθανε στην ψάθα. Δεν υπήρχαν χρήματα για το νεκρικό κουστούμι. Μας φαίνεται παράξενο, ίσως, αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα. Αυτά, θα γράφαμε, τα πρότυπα θα πρέπει να έχουν όλοι οι πολιτικοί. Όλοι και όχι μόνο η πλειοψηφία. Εμείς, ως κυρίαρχος Λαός, τέτοιους πολιτικούς να σταυροδοτούμε.

Με τις καλύτερες εντυπώσεις, αθρόα προσέλευση του κοινού και δημιουργικές συζητήσεις, πραγματοποιήθηκαν οι εκδηλώσεις της δεύτερης εβδομάδας του 45^ου Πανελληνίου Φεστιβάλ Βιβλίου που διεξάγεται στην Νέα παραλία της Θεσσαλονίκης.

Η ανταπόκριση των βιβλιόφιλων ξεπέρασε κάθε προσδοκία, αποδεικνύοντας για ακόμα μία φορά ότι το βιβλίο παραμένει ένας ζωντανός πυρήνας πολιτισμού, συνάντησης και ανταλλαγής ιδεών στην πόλη. Εξ αυτών, πέντε εκδηλώσεις αποτέλεσαν ξεχωριστούς σταθμούς και σφράγισαν τη φετινή διοργάνωση.

«Κώστας Αξελός: Η σκέψη του σήμερα»

Η αυλαία των εκδηλώσεων άνοιξε την Παρασκευή 26 Ιουνίου στον αύλειο χώρο της Γυάλινης Βιβλιοθήκης του Δήμου Θεσσαλονίκης. Με αφορμή τη γενέθλια ημέρα του μεγάλου στοχαστή, πραγματοποιήθηκε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ανοιχτή συνομιλία ανάμεσα στον Πέτρο Σατραζάνη και τον Δημήτρη Δημητριάδη. Οι δύο ομιλητές, εκκινώντας από το πολυσχιδές έργο του Κώστα Αξελού, ανέπτυξαν έναν γόνιμο προβληματισμό γύρω από τα τρέχοντα ερωτήματα της εποχής μας, ενώ καθοριστική ήταν και η παρέμβαση της Κατερίνας Δασκαλάκη. Η εκδήλωση, η οποία συνδιοργανώθηκε από την Κεντρική Βιβλιοθήκη Δήμου Θεσσαλονίκης και το 45ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Βιβλίου Θεσσαλονίκης, ολοκληρώθηκε με έναν ιδιαίτερα ζωντανό και παραγωγικό διάλογο με το κοινό.

Παρουσίαση του βιβλίου «Λογοτεχνικές και Εικαστικές Διαδρομές Ελλήνων και Γάλλων Δημιουργών»

Το Σάββατο 27 Ιουνίου, ο χώρος εκδηλώσεων δίπλα στο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου υποδέχτηκε πλήθος κόσμου για την παρουσίαση του νέου βιβλίου της συγγραφέως και Αναπληρώτριας Καθηγήτριας του ΔΙΠΑΕ, Βαλεντίνης Καμπατζά, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΜΠΑΡΜΠΟΥΝΑΚΗΣ. Για το βιβλίο και τις πολιτισμικές γέφυρες μεταξύ Ελλάδας και Γαλλίας μίλησαν η ίδια η συγγραφέας καθώς και ο γνωστός συγγραφέας και κριτικός βιβλίων, Κωνσταντίνος Μπούρας. Η εκδήλωση κέντρισε το ενδιαφέρον των παρευρισκόμενων, οι οποίοι παρακολουθήσαν μια βαθιά ανάλυση των εικαστικών και λογοτεχνικών διαδρομών που ενώνουν τις δύο χώρες.

Αφιέρωμα στον ποιητή Μάρκο Μέσκο

Λίγο αργότερα το ίδιο βράδυ (Σάββατο 27 Ιουνίου), ο χώρος εκδηλώσεων στο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου πλημμύρισε με μουσική και συγκίνηση σ’ ένα ξεχωριστό αφιέρωμα για τον σπουδαίο ποιητή Μάρκο Μέσκο. Σχεδόν οκτώ χρόνια από την «αναχώρησή» του, η εκδήλωση απέδειξε ότι ο ποιητικός του λόγος παραμένει ολοζώντανος στη μνήμη και στους δρόμους της Θεσσαλονίκης. Η παράσταση μουσικής και ποίησης, βασισμένη σε μια ιδέα, επιλογή κειμένων και μουσική του Αλέξανδρου Τριανταφύλλου, καθήλωσε το κοινό. Τις μοναδικές αφηγήσεις και ερμηνείες χάρισαν οι Μόνικα Αϊβαζόγλου, Κλαίρη Μπαρμπουνάκη, Ζωή Πατερέσκου και η συγγραφέας-εκπαιδευτικός Ελένη Καρασαββίδου. Ο ποιητικός λόγος πλαισιώθηκε ιδανικά από τις μελωδίες του Αλέξανδρου Τριανταφύλλου στη φυσαρμόνικα και του Γιάννης Κολοβού στο κοντραμπάσο.

Παρουσίαση του βιβλίου «Κάθ’ οδόν. 15 μονόλογοι στην Αθήνα»

Την Κυριακή 28 Ιουνίου, στο χώρο εκδηλώσεων στο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου η γνωστή δημοσιογράφος, συγγραφέας και βουλευτής του ΚΚΕ, Σεμίνα Διγενή παρουσίασε το νέο της βιβλίο με τίτλο «Κάθ’ οδόν. 15 μονόλογοι στην Αθήνα» (εκδόσεις ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ). Η ίδια η δημιουργός μοιράστηκε τις ιστορίες και τα παρασκήνια πίσω από τους 15 συγκινητικούς και βαθιά ανθρώπινους μονολόγους του βιβλίου της, μέσα σε εγκάρδιο κλίμα.

Εκδήλωση Τιμής για τα 100 χρόνια του ΑΠΘ και τα 50 χρόνια από την καθιέρωση της Δημοτικής

Το Σαββατοκύριακο ολοκληρώθηκε με τον πιο εμβληματικό τρόπο το βράδυ, με την Εκδήλωση Τιμής για τη διπλή ιστορική επέτειο των 100 ετών από την ίδρυση του ΑΠΘ και των 50 ετών από την καθιέρωση της Δημοτικής.  Ο Καθηγητής Γιώργος Παπαναστασίου ανέπτυξε τη σπουδαία προσφορά του ΑΠΘ, του Μανόλη Τριανταφυλλίδη και του Ιδρύματός του στην καθιέρωση της δημοτικής γλώσσας. Ο Καθηγητής Βασίλης Α. Φούκας φώτισε την περίοδο του Μεσοπολέμου, τη «γέννηση» της πόλης και την εδραίωση της Φιλοσοφικής Σχολής. Η Επίκουρη Καθηγήτρια Μαρία Πλαστήρα-Βαλκάνου μοιράστηκε μοναδικές στιγμές από την Ιστορία του ΑΠΘ. Ο Αναπληρωτής Καθηγητής Γιώργος Αγγελόπουλος έθεσε τον προβληματισμό για το μέλλον του ελληνικού Δημόσιου Πανεπιστημίου. Την εκδήλωση συντόνισε υποδειγματικά η Ελένη Καρασαββίδου, ενώ την πλαισίωσαν με θέρμη οι χαιρετισμοί από πολιτιστικές ομάδες του ΑΠΘ.

Οι επόμενες εκδηλώσεις

 Το 45ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Βιβλίου Θεσσαλονίκης συνεχίζεται μέχρι και την προσεχή Κυριακή 5 Ιουλίου με εξαιρετικά ενδιαφέρουσες δράσεις, παρουσιάσεις και αφιερώματα. Χθες Δευτέρα (29/6) πραγματοποιήθηκε με επιτυχία η εκδήλωση αφιέρωμα στον «ποιητή Αλέκο Παναγούλη», ενώ από σήμερα μέχρι και την τελευταία μέρα λειτουργίας του Φεστιβάλ, είναι προγραμματισμένες σημαντικές εκδηλώσεις.

Τρίτη 30 Ιουνίου | Ώρα 20:15 – 21:15

Ενημέρωση και Επίδειξη Πρώτων Βοηθειών από τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό

Η Νοσηλευτική Υπηρεσία του Περιφερειακού Τμήματος ΕΕΣ Θεσσαλονίκης, σε συνεργασία με τους Εθελοντές του Σώματος Σαμαρειτών, Διασωστών και Ναυαγοσωστών, καθώς και τους Εθελοντές της Νοσηλευτικής Υπηρεσίας, θα πραγματοποιήσει μια κρίσιμη ενημέρωση για το κοινό. Οι θεματικές περιλαμβάνουν την πρόληψη και την αντιμετώπιση των επιπτώσεων από τις υψηλές θερμοκρασίες (ηλίαση, θερμική εξάντληση, θερμικές κράμπες), καθώς και πρακτική επίδειξη πρώτων βοηθειών για την αντιμετώπιση της ρινορραγίας λόγω έκθεσης σε θερμό περιβάλλον.

Τετάρτη 1 Ιουλίου | Ώρα 20:15 – 21:15

Παρουσίαση Βιβλίου: «Από την κούνια πρόσφυγας»

Οι εκδόσεις Μπαρμπουνάκης σάς προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου του Στέφανου Μαυρίδη. Για το έργο, τις μνήμες και τις ιστορίες που ξετυλίγονται στις σελίδες του, θα μιλήσει στο κοινό ο ίδιος ο συγγραφέας.

 Τετάρτη 1 Ιουλίου | Ώρα 21:15 – 22:15

Παρουσίαση Βιβλίου: «Ο πολιτικός επίτροπος στο Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας (ΔΣΕ)»

Οι εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή παρουσιάζουν το ιστορικό βιβλίο της Φιλιώς Τόλια. Κεντρική ομιλήτρια θα είναι η ίδια η συγγραφέας, Δρ. Ιστορίας και μέλος του Τμήματος Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ, η οποία θα αναλύσει τον ρόλο και τη σημασία του θεσμού του πολιτικού επιτρόπου.

Πέμπτη 2 Ιουλίου | Ώρα 20:30 – 21:30

Εκδήλωση: «Φιλαναγνωσία – Λογοτεχνική Ανάγνωση: Το αντίδοτο στην ψηφιακή αποχαύνωση»

Μια εξαιρετικά επίκαιρη συζήτηση για τη σημασία του βιβλίου στη σύγχρονη ψηφιακή εποχή. Ο Ομότιμος Καθηγητής του ΑΠΘ, Φιλόλογος και Ψυχολόγος Ανδρέας Καρακίτσιος, μαζί με τον Επίκουρο Καθηγητή του ΠΤΔΕ ΑΠΘ Δημήτριο Γουλή, θα αναλύσουν πώς η λογοτεχνική ανάγνωση λειτουργεί ως πνευματικό αντίδοτο στους καταιγιστικούς ρυθμούς του ψηφιακού κόσμου.

Παρασκευή 3 Ιουλίου | Ώρα 21:15 – 22:15

Μουσικοποιητικό Αφιέρωμα: «Τώρα που ζω με τον εαυτό μου βαθιά κι απόλυτα…» | 100 χρόνια από τη γέννηση του Μάνου Χατζιδάκι

Το Φεστιβάλ τιμά τη συμπλήρωση ενός αιώνα από τη γέννηση του κορυφαίου Έλληνα δημιουργού. Με εισαγωγικό σημείωμα και συντονισμό από την Ελένη Καρασαββίδου, η ποιήτρια και δημιουργός Ναντίνα Κυριαζή θα πραγματοποιήσει την κεντρική ομιλία, ενώ η συγγραφέας και σύμβουλος εκπαίδευσης Κατερίνα Λαλιώτη θα ζωντανέψει κείμενα μέσα από τις αναγνώσεις της. Η βραδιά θα πλαισιωθεί από συγκινητικές προβολές βίντεο για τη ζωή και το έργο του Μάνου Χατζιδάκι.

Κυριακή 5 Ιουλίου | Ώρα 20:30 – 22:00

Μεγάλη Εκδήλωση: «Η Θεσσαλονίκη του Charles Diehl. Ανάμεσα στην Ιστορία και στον Πολιτισμό του Βυζαντίου»

Η αυλαία του 45ου Πανελλήνιου Φεστιβάλ Βιβλίου Θεσσαλονίκης πέφτει με μια εμβληματική εκδήλωση αφιερωμένη στον άνθρωπο που αγάπησε το Βυζάντιο και ανέδειξε διεθνώς τη βυζαντινή ταυτότητα της πόλης. Μια συνδιοργάνωση του Δήμου Θεσσαλονίκης (Διεύθυνση Βαφοπουλείου Κέντρου και Βιβλιοθηκών), της ΑΜΚΕ «Βυζαντινή Θεσσαλονίκη» και του Συνδέσμου Εκδοτών Βόρειας Ελλάδας (Σ.ΕΚ.Β.Ε.), με τον συντονισμό της Ελένης Καρασαββίδου.

Το αναλυτικό πάνελ των ομιλητών:

20:30 – 20:40 | Αγγελική Δεληκάρη (Καθ. Τμ. Ιστορίας και Αρχαιολογίας ΑΠΘ): «Ο Κάρολος Ντηλ και η Επανεφεύρεση του Βυζαντίου. Εισαγωγή στην προσωπικότητα του Ντηλ και την επιρροή του στη βυζαντινή μελέτη και έρευνα».

20:40 – 20:50 | Πασχάλης Ανδρούδης (Αν. Καθ. Βυζαντινής και Ισλαμικής Αρχαιολογίας και Τέχνης ΑΠΘ): «Ο Κάρολος Ντηλ και η Βυζαντινή Θεσσαλονίκη. Η Θεσσαλονίκη ως σταυροδρόμι πολιτισμών και πηγή έμπνευσης για τις μετέπειτα γενιές ερευνητών».

20:50 – 21:00 | Μαρία Καμπούρη (Ομ. Καθ. Τμ. Αρχιτεκτόνων Μηχανικών ΑΠΘ): «Κληρονομιά του Καρόλου Ντηλ η Ανάδειξη της Βυζαντινής Φυσιογνωμίας της Θεσσαλονίκης. Η επίδραση του Ντηλ στη βυζαντινή αρχιτεκτονική και τέχνη στα μνημεία της πόλης».

21:00 – 21:10 | Ζαχαρούλα Ανδρεοπούλου (Καθ. Δασικής Πληροφορικής & Τεχνολογιών Πράσινων Περιφερειακών Πολιτικών ΑΠΘ): «Η Βυζαντινή Θεσσαλονίκη του Kαρόλου Ντηλ στην Εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης. Πώς επικοινωνούμε αποτελεσματικά το brand μιας πόλης σήμερα; Ποια είναι η ταυτότητα της Θεσσαλονίκης που εξάγουμε και με ποιον τρόπο;».

Ώρες Λειτουργίας του Φεστιβάλ: 19.00 – 23.00.