Ο Αλέξης Τσίπρας αλλιώς περίμενε το rebranding του. Ίσως του τα είχαν πει αλλιώς οι καλοπληρωμένοι συμβουλάτορές του, ίσως άλλα του υπόσχονταν οι δυο επιχειρηματικοί όμιλοι που τον έχουν πάρει από το χέρι με τα ΜΜΕ τους και τον προβάλλουν παντοιοτρόπως.

Μα δεν έχει φτάσει καν το ποσοστό που έλαβε ως πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εκλογές. Η δε βελόνα των μετρήσεων είναι κολλημένη, αν όχι πτωτική. Βλέπετε, εκτός άλλων, ήταν απογοητευτική κι η εμφάνιση-εικόνα του στη ΔΕΘ.

Ο Τσίπρας, εσχάτως έχει «χωθεί» για τα καλά στο πεδίο της ιλαρότητας!

Τι άλλο μπορεί να σκεφτεί κάποιος που τον ακούει να λέει ότι αν υπάρχει κάποιος που μπορεί να νικήσει τον Μητσοτάκη, αν υπάρξει αλλαγή, μόνο αυτός μπορεί να τη φέρει;

Τρελαίνει κόσμο ο Τσίπρας.

Θεωρεί ότι μπορεί να νικήσει τον Μητσοτάκη, όταν όπου έχουν βρεθεί αντίπαλοι χάνει πανηγυρικά και συστηματικά.

Θεωρεί ότι μπορεί να νικήσει τον Μητσοτάκη, όταν βρίσκεται δημοσκοπικά από 10 έως 12-13 μονάδες πίσω κι όταν έχει χαώδη διαφορά από εκείνον στην  πρωθυπουργική καταλληλότητα!

Θεωρεί ότι θα γυρίσει ως πρωθυπουργός, αλλά αγνοεί ότι ουδείς αποτυχημένος επέστρεψε. Οι περιπτώσεις του Ελευθερίου Βενιζέλου, Κωνσταντίνου Καραμανλή και Ανδρέα Παπανδρέου είναι διαφορετικές, αφού την επιστροφή τους επέβαλλαν απρόβλεπτα και καταλυτικά γεγονότα που λειτούργησαν ως θρυαλλίδα.

Και κάπου εδώ αρχίζει το πραγματικό πρόβλημα του rebranding. Γιατί rebranding χωρίς αλλαγή περιεχομένου είναι απλώς καινούργια συσκευασία στο ίδιο προϊόν.

Ο Αλέξης Τσίπρας θέλει να εμφανιστεί ως ο άνθρωπος της επόμενης ημέρας. Μόνο που δυσκολεύεται να εξηγήσει γιατί η επόμενη ημέρα θα πρέπει να μοιάζει τόσο πολύ με την προηγούμενη.

Θέλει να εμφανίζεται ως ώριμος, συναινετικός, θεσμικός και απαλλαγμένος από τις παλιές εντάσεις. Πολύ ωραία. Μόνο που η πολιτική δεν είναι φωτογράφιση για νέο βιογραφικό. Δεν αρκεί να αλλάξεις φόντο, πουκάμισο και λεξιλόγιο. Κάποια στιγμή θα εμφανιστεί και το παλιό αρχείο.

Και το αρχείο λέει πολλά.

Λέει ότι ο ίδιος άνθρωπος που σήμερα μιλά για πολιτική χωρίς τοξικότητα υπήρξε πρωταγωνιστής μιας περιόδου όπου ο δημόσιος λόγος είχε μετατραπεί σε μόνιμη πολεμική επιχείρηση. Λέει ότι ο ίδιος άνθρωπος που σήμερα ζητά υπευθυνότητα είχε επενδύσει πολιτικά στον θυμό και στον διχασμό. Και λέει, κυρίως, ότι η πολιτική μνήμη μπορεί να είναι κοντή, αλλά δεν είναι ανύπαρκτη.

Το ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι ο Τσίπρας μοιάζει να επιστρέφει όχι απλώς ως πρώην πρωθυπουργός, αλλά ως περίπου …αναπόφευκτος πρωθυπουργός.

Εδώ πλέον το rebranding αποκτά μεταφυσικές διαστάσεις.

Δεν λέει απλώς «θα διεκδικήσω». Λέει, περίπου, «αν υπάρξει αλλαγή, εγώ είμαι αυτός που μπορεί να την πραγματοποιήσει». Δηλαδή, πριν ακόμη αποφασίσουν οι πολίτες, έχει αποφασίσει ο ίδιος ποιος θα είναι ο αποδέκτης της απόφασής τους.

Και κάπου εκεί έρχεται η περίφημη φράση: «ή εμείς ή κανείς».

Μάλιστα. Από το «ή εμείς ή αυτοί» περάσαμε στο «ή εμείς ή κανείς». Από τον παλιό διχασμό, δηλαδή, στην πολιτική αποκλειστικότητα. Δεν αρκεί να ζητά την ψήφο. Εμφανίζεται περίπου ως ο μοναδικός διαθέσιμος μηχανισμός για να κινηθεί η ιστορία.

Το «ή εμείς ή κανείς», αποτελεί την επιτομή της αντιδημοκρατικής συμπεριφοράς, της οίησης και του λαϊκισμού. Αποτελεί διχασμό, απαξίωση, προσβολή για όλους.

Αυτό δεν είναι ακριβώς ταπεινότητα επιστροφής. Είναι η αυτοκαταστροφική πεποίθηση ενός ανθρώπου, που θεωρεί ότι η πολιτική πραγματικότητα έχει ήδη επικυρώσει την επιστροφή του και απλώς περιμένει τους ψηφοφόρους να ενημερωθούν.

Μόνο που οι ψηφοφόροι έχουν μια ενοχλητική συνήθεια: ψηφίζουν οι ίδιοι. Κι έχουν και νου και μνήμη. Πολύ περισσότερο όταν ο Τσίπρας

έχει ήδη δοκιμαστεί στην εξουσία και έχει ήδη δοκιμαστεί και στην αντιπολίτευση.

Αυτό είναι το παράδοξο της υπόθεσης Τσίπρα: θέλει να επιστρέψει ως κάτι καινούργιο, επικαλούμενος την παλιά του πολιτική διαδρομή ως απόδειξη καταλληλότητας. Θέλει να αξιοποιήσει την εμπειρία του, αλλά να μην του χρεωθεί το κόστος της. Θέλει να εμφανίζεται ως έμπειρος, χωρίς να θυμούνται όλοι τι ακριβώς έζησαν μαζί του.

Δεν γίνεται αυτό! Απλά δεν γίνεται. Ειδικά αν κάθε εμφάνιση έχει ως υπότιτλο τη φράση «πολιτικά ανερμάτιστος κι αμόρφωτος»…

Η πολιτική επιστροφή δεν είναι delete στο παρελθόν. Και κυρίως δεν είναι ιδιοκτησία κανενός.

Αν ο Τσίπρας θέλει πραγματικά να πείσει ότι άλλαξε, υπάρχει ένας απλός τρόπος: να αφήσει τους άλλους να το πουν. Να μην αυτοανακηρύσσεται μοναδική λύση. Να μην αντιμετωπίζει την πολιτική ως προδιαγεγραμμένη επιστροφή. Να μην ζητά από τους ψηφοφόρους να τον θεωρήσουν αναγκαίο πριν ακόμη αποφασίσουν αν τον θεωρούν επιθυμητό.

Σκέφτομαι ότι κορυφαίο ζήτημα-πρόβλημα του rebranding δεν είναι ότι δεν το κατάλαβαν οι πολίτες.

Μπορεί να είναι, ότι το πίστεψε υπερβολικά ο ίδιος.

Τα σημαντικότερα γεγονότα της σημερινής ημέρας

1789…. Τίθεται σε ισχύ από το Κογκρέσο των ΗΠΑ το Νομοσχέδιο των Δικαιωμάτων. Πρόκειται για 10 τροποποιήσεις του Αμερικανικού Συντάγματος.

1818…. Πραγματοποιείται η πρώτη μετάγγιση αίματος ανθρώπου στο Guy’s Hospital του Λονδίνου. Πρόκειται για μείγμα αίματος διαφόρων δοτών. Η μετάγγιση δεν επιτυγχάνει και ο ασθενής πεθαίνει.

1907….  Η Νέα Ζηλανδία ανακηρύσσεται σε κτήση στα πλαίσια της Βρετανικής Αυτοκρατορίας.

1912…. Ιδρύεται η σχολή δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου Κολούμπια στη Νέα Υόρκη.

1919…. Οι αγρότες της Θεσσαλίας πραγματοποιούν στη Λάρισα ευρύτατη Πανθεσσαλική Αγροτική Σύσκεψη, με αφορμή την αδυναμία της κυβέρνησης να εφαρμόσει τα Νομοθετικά Διατάγματα για την απαλλοτρίωση των μεγάλων τσιφλικιών.

1926…. Στις ΗΠΑ, ο Χένρι Φορντ ανακοινώνει στο προσωπικό της αυτοκινητοβιομηχανίας του την απόφασή του να καθιερώσει το οκτάωρο και την πενθήμερη εβδομαδιαία απασχόληση.

1932…. Στην Ελλάδα, διεξάγονται βουλευτικές εκλογές με απλή αναλογική, που οδηγούν σε ουσιαστική ισοπαλία των δύο μεγάλων κομμάτων, του Λαϊκού και των Φιλελευθέρων. Καθίσταται αδύνατη η συνεργασία τους για σχηματισμό κυβέρνησης. Υστερα από διαβουλεύσεις, πρωθυπουργός θα αναλάβει ο Παναγής Τσαλδάρης του Λαϊκού Κόμματος. Σύντομα θα παραδώσει την εξουσία στον Ελευθέριο Βενιζέλο, που θα οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές το Μάρτιο του 1933.

1956…. Αρχίζει τη λειτουργία του το πρώτο στον κόσμο υπερατλαντικό καλώδιο στη Σκωτία.

1960…. Καθελκύεται στις ΗΠΑ το αεροπλανοφόρο «Εντερπράιζ», που είναι το πρώτο που κινείται με ατομική ενέργεια.

1961…. Στις ΗΠΑ, ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ αρχίζει τον αγώνα για τα δικαιώματα ψήφου των μαύρων στο Νότο.

1962…. Ο Φιντέλ Κάστρο δίνει άδεια στους Σοβιετικούς να φτιάξουν ναυτική βάση στην Κούβα για τον αλιευτικό στόλο τους στον Ατλαντικό. Οι ΗΠΑ αισθάνονται ότι απειλούνται άμεσα και ξαναθέτουν σε ισχύ το “Δόγμα Μονρόε”, το οποίο τονίζει το απαραβίαστο της ζωτικής σφαίρας συμφερόντων της Αμερικής.

1971…. Στο Βελιγράδι, ο Τίτο και ο Λεονίντ Μπρέζνιεφ υπογράφουν διακήρυξη, με την οποία εγγυώνται την ανεξαρτησία της Γιουγκοσλαβίας.

       1972…. Στη Νορβηγία, οι ψηφοφόροι τάσσονται κατά της ένταξης στην ΕΟΚ με 53,5%.

       1974…. Κυκλοφορεί το πρώτο φύλλο του νόμιμου “Ριζοσπάστη”.

1988…. Εορτάζεται με λαμπρότητα η 900ετηρίδα της Μονής Πάτμου, με επικεφαλής τον Οικουμενικό Πατριάρχη Δημήτριο τον Α΄.

1991…. Κοινοτικό έπαινο αποσπά το ελληνικό πολεοδομικό σχέδιο για την Καλαμάτα, που καταρτίστηκε μετά το σεισμό του 1986.

1992…. Μόσχα και Ουάσινγκτον εξαλείφουν ένα από τα τελευταία κατάλοιπα του Ψυχρού Πολέμου, επιτρέποντας την ελεύθερη διακίνηση των δημοσιογράφων και των επιχειρηματιών που εργάζονται στην ΕΣΣΔ ή στις ΗΠΑ.

1996…. Ορκίζεται ο πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης και τα μέλη του νέου υπουργικού συμβουλίου, ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας, Κωστή Στεφανόπουλου.

2005…. Η Εθνική ομάδα της Ελλάδος στο μπάσκετ κατακτά το 34ο Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα για δεύτερη φορά στην ιστορία της, κερδίζοντας στον τελικό στο Βελιγράδι τη Γερμανία με 78-62.Ο Παναγιώτης Γιαννάκης είναι ο μόνος που έχει καταφέρει να στεφθεί πρωταθλητής Ευρώπης ως παίκτης (το 1987) και ως προπονητής (2005).

Γεννήσεις

το 1944 γεννήθηκε ο αμερικανός ηθοποιός και παραγωγός, Μάικλ Ντάγκλας.

το 1952 ο αμερικανός ηθοποιός, Κρίστοφερ Ριβ (τηλεοπτικός Σούπερμαν).

το 1969 η ουαλή ηθοποιός, Κάθριν Ζέτα Τζόουνς.

Θάνατοι

το 1849 πέθανε ο ήρωας του ’21, Νικήτας Σταματελόπουλος, γνωστότερος ως Νικηταράς ο Τουρκοφάγος.

το 1983 ο βασιλιάς του Βελγίου, Λεοπόλδος ο Γ’.

το 1984 δολοφονήθηκε από τον Πρόεδρο των Ελλήνων Λογοτεχνών, Αθανάσιο Νάσιουτζικ, ο συγγραφέας, Αθανάσιος Διαμαντόπουλος.

ΑΠΕ-ΜΠΕ