Είναι σαφές ότι ο Παναθηναϊκός ταλανίζεται στην άκρη του πάγκου του εδώ και πάρα πολύ καιρό. Από τότε, αρχικά, που έφυγε/απομακρύνθηκε ο Γιώργος Δώνης, αλλά κι από τότε που απομακρύνθηκε ο Γιοβάνοβιτς.
Έκτοτε, προπονητές ήρθαν κι έφυγαν πριν καλά καλά ζεστάνουν τον «πράσινο πάγκο». Μερικοί θα μπορούσαν να κάνουν καριέρα ως γελωτοποιοί, άλλοι ως μάνατζερ, ενώ κάποιοι όπως ο Μπενίτεθ ή κι ο Τερίμ ήρθαν για τις τελευταίες «αρπαχτές» καριέρας και γρήγορα γρήγορα τα μάζεψαν κι έφυγαν…Αφού πρώτα …τρέλαναν κόσμο και κοσμάκη με τις επιλογές τους.
Όλα αυτά, ήταν επιλογές του ιδιοκτήτη του Παναθηναϊκού. Αποτυχημένες επιλογές. Επιλογές που είχαν αντίκτυπο στη ζωή του Παναθηναϊκού. Μα και στην τσέπη του Γιάννη Αλαφούζου, αφού ο καθείς που κάθισε στον πάγκο, πλην της τεράστιας αποζημίωσης, απαιτούσε κι από μια καραβιά παίκτες. Οι περισσότεροι των οποίων αποδείχτηκαν χρυσές μετριότητες ή και ακατάλληλοι να βρίσκονται στον Παναθηναϊκό. Αρκετοί, σε άλλες εποχές, δεν θα περνούσαν καν έξω από τα «πράσινα» αποδυτήρια.
Ώσπου, άλλαξαν πάλι όλα, τον Αλαφούζο πλαισίωσαν «παιδιά» του Παναθηναϊκού κι ένας τεχνικός διευθυντής, ο Ισπανός Κορόνα, που εν συνεχεία … εξαφανίστηκε. Μαζί τους, ήρθε κι ένας 66χρονος τύπος από την Ιταλία, ο Μπαλντίνι, με περάσματα από θέσεις συμβούλου σε Ρόμα, Ρεάλ Μαδρίτης, Εθνική Αγγλίας και Τότεναμ. Που κάνει τον συμβουλο από την Ιταλία! Κι ο οποίος, παντελώς άσχετος με την ελληνική πραγματικότητα και τις ιδιαιτερότητες του Παναθηναϊκού (αυξημένη πίεση λόγω συνεχών αποτυχιών, αποχή 16 ετών από πρωταθληματικό ρόλο και τίτλο, πεταμένα εκατομμύρια, διχασμένο κόσμο κλπ) πρότεινε ως προπονητή έναν -θεωρητικά- ελπιδοφόρο Δανό, τον Νίστρουπ. Με μοναδική περγαμηνή ότι καθοδήγησε επί τρία χρόνια την Κοπεγχάγη, πήρε πρωτάθλημα στη Δανία κι έφερε καλά αποτελέσματα με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο Τσάμπιονς Λιγκ. Είχε έρθει κι ο Κοτσόλης, με μοναδικό κριτήριο τη θητεία του στην Κηφισιά…Όπως κι ο Φύσσας που πάει κι έρχεται, μα κι ο Ζέκα που ήταν με τον Νίττρουπ στη Δανία.
Ο Νίστρουπ λοιπόν, ξεκίνησε τη θητεία του στον Παναθηναϊκό, με δυο αντιπάλους πολύ χαμηλών δυνατοτήτων στην πορεία προς τον μεγάλο όμιλό του Conference League. Τους οποίους ίδρωσε για ν’ αποκλείσει.
Ναι, έχει δικαιολογίες. Κτίζεται μια νέα ομάδα, έχει έρθει σε καινούργιο περιβάλλον και δη «θερμόαιμο» και με πίεση, με όλους πέριξ της ομάδας να μιλάνε για… πρωτάθλημα. Χώρια που χρειάζεται να ενσωματωθούν τόσες νέες μεταγραφές.
Μα εδώ αρχίζουν τα περίεργα. Ο Δανός, προτείνει ΜΟΝΟ Δανούς. Πήρε έναν αριστερό μπακ που είχε ένα σωρό προβλήματα τραυματισμών, ενώ εγκλωβίστηκε όλη η ομάδα στην προσμονή ενός συγκεκριμένου χαφ, του Γιένσεν, που μάλλον κορόιδευε τους πάντες και τα πάντα. Οι δε άλλες μεταγραφές, μπορεί να έγιναν έγκαιρα, αλλά οι εμφανίσεις τους δεν τρελαίνουν κόσμο.
Ο τερματοφύλακας Πένα, παίζει καλά με τα πόδια αλλά έχει κι αδυναμίες, ο Τσάπρας δείχνει μη προσαρμόσιμος ακόμη στα δεδομένα μιας μεγάλης ομάδας, ενώ δαπανήθηκαν ένα σωρό χρήματα για τον Καμαρά που είναι πιο αργός απ’ το ριπλέι και στο παιγνίδι με τους Τσέχους -την Πέμπτη- τους… μοίραζε ασίστ κι έκανε το ένα λάθος μετά το άλλο. Οι δυο Ολλανδοί κεντρικοί αμυντικοί – Φαν Ντρόγκελεν και Ντε Φράι– είναι σε καλό δρόμο, με τον πρώτο να δείχνει εξαιρετικά στοιχεία. Κατά τα άλλα, αποκτήθηκε ένας παίκτης – Ραστόντερ- σαν τον Γερεμέγεφ… ενώ η μεταγραφή του Λιβάι Γκαρθία ασφαλώς προσδίδει ταχυδυναμική στον Παναθηναϊκό. Κι ακόμη ψάχνουν, ψάχνουν, ψάχνουν …οκτάρι… Που, με όσα έχουμε δει, δεν χρειάζεται ένα, αλλά τρεις συνολικά κεντρώοι παίκτες… Δυστυχώς, όσοι χαφ διαθέτει σήμερα ο Παναθηναϊκός, δεν είναι από το πρώτο ράφι και δεν διαθέτουν την προσωπικότητα για να σηκώσουν στις πλάτες τους μια τόσο βαριά φανέλα.
Κι ενώ συμβαίνουν αυτά που ξεχνιούνται μέχρι τώρα από τις προκρίσεις και τις προσδοκίες, ότι η ομάδα θα στρώσει μόλις βρει ρυθμό, συνειδητοποιείται ότι ο Παναθηναϊκός «χάνει τη μπάλα» μόλις ο προπονητής του αρχίζει τις αλλαγές στα παιγνίδια. Κι αυτό συμβαίνει σε όλα σχεδόν τα παιγνίδια, όπου οι παρεμβάσεις του Νίστρουπ …χαρίζουν βαθμούς στους αντιπάλους της ομάδας του.
Οι οπαδοί του Παναθηναϊκού, είδαν και πάλι προχθές μπροστά στα μάτια τους τον ίδιο εφιάλτη. Οι «πράσινοι» με τις εξάρσεις του Τετέι είχαν φέρει το παιγνίδι στα μέτρα τους και τελικά …φοβήθηκαν πάλι να νικήσουν καθαρά, μια μέτριας δυναμικότητας ομάδα. Είδαν κι έναν προπονητή που επιμένει εμμονικά στο αργό δίδυμο Καμαρά – Τσιριβέγια, που αγνοεί επιδεικτικά τον Τσέριν, μα κυρίως το Ελληνόπουλο Κοντούρη. Κυρίως όμως, που τα κάνει μαντάρα με τη διαχείρισή του.
Προχθές, επί παραδείγματι, ενώ προηγείται με 2-0, αντί να θωρακίσει το κέντρο της ομάδας του με τους Τσέριν και Κοντούρη, άφησε ως το τέλος τους Καμαρά και Τσιριβέγια να … περπατάνε… Είναι που είναι αργοκίνητα καράβια, ήταν και κουρασμένοι κι οι μετρίως μέτριοι Τσέχοι πήραν τα ηνία του παιγνιδιού.
Κι όχι μόνο αυτό. Έβγαλε τον εξαιρετικό τακτικά Αντίνο κι έβαλε αριστερά τον Πελίστρι, με τον Γιάγκουσιτς σε ρόλο …δεξιού εξτρέμ! Δηλαδή άφησε χωρίς βοήθειες κι εκτεθειμένο τον «φουκαρά» Κάτρη, που έπαιζε δεξιό μπακ χωρίς να είναι, λόγω του τραυματισμού του Τσάπρα. … Μοιραία η Χράντετς Κράλοβε φόρτωσε τη συγκεκριμένη πλευρά, δημιούργησε υπεραριθμίες που ο Νίστρουπ δεν κατάλαβε καν για ν’ αντιμετωπίσει. Κι έτσι προσέφερε την ισοπαλία στους Τσέχους, σαν δώρο για την ταλαιπωρία που υπέστησαν από τη ζέστη της Αθήνας.
Σκέφτομαι ότι αν αυτά και πολλά άλλα, τα είχε κάνει ο Κόντης ή ο κάθε Κόντης, θα είχε ήδη πάει σπίτι του…
Προσέξτε κι αυτό: Στην προετοιμασία ο Νίστρουπ δούλεψε δυο βασικά συστήματα. Το 4-2-3-1 και το 4-3-3. Μα προχθές με τους Τσέχους -κι όχι μόνο- έπαιξε 4-4-2!! Μοιάζει με πείραμα στου κασίδη το κεφάλι!!
Με τι υλικό στο κέντρο παίζει άραγε 4-4-2 και κρεμάει την ομάδα του, ειδικά μετά το 2-0; Με τους Καμαρά και Τσιριβέγια; Όταν αυτό το σύστημα χρειάζεται ταχυδυναμικούς παίκτες, τύπου Πινέδα;
Η αλήθεια λοιπόν είναι, ότι ο κόσμος του Παναθηναϊκού ξενέρωσε πάλι. Κάποιοι άρχισαν να ζητάνε κιόλας την απομάκρυνση του προπονητή, επικαλούμενοι αντίστοιχες μαζεμένες ανεπάρκειες και στα προηγούμενα παιγνίδια. Όπου, απέκλεισε στην παράταση (!!) κάποια «ΤΣΣΚΑ 1948», παίζοντας με … πέντε σέντερ μπακ…
Το βέβαιο είναι ότι αν ο Παναθηναϊκός μπει πάλι στην περιπέτεια της εσωστρέφειας, δεν έχει να κερδίσει κάτι. Ούτε αν απομακρυνθεί ο Δανός, ούτε αν κρεμαστούν δελτία στους τοίχους.
Μα, από την άλλη πλευρά, δεν υπάρχει υπομονή για να γίνει ο ουρανός πιο γαλανός… Βλέπετε, είναι κι αυτά τα 16 χρόνια χωρίς πρωτάθλημα κι ένα σωρό παλινωδίες, που δεν καταπίνονται εύκολα.
Εξ ου κι η επόμενη Πέμπτη, θα είναι εξόχως καθοριστική, εκεί στη
συμβολή των ποταμών Έλβα και Όρλις, στη μικρή πόλη Χράντετς Κράλοβε της Βοημίας. Τόσο για τον Νίστρουπ, όσο και για τον Παναθηναϊκό κι ολόκληρη τη χρονιά του…
