Αρχική sfp Σούπα με φασόλια χάντρες – Μια φασολάδα superfood

Σούπα με φασόλια χάντρες – Μια φασολάδα superfood

Σίσσυ Νίκα
Γράφει η Σίσσυ Νίκα – Δημοσιογράφος Γαστρονομίας και Πολιτισμού

Μια απίθανη φασολάδα από φασόλια χάντρες, που γίνεται στην χύτρα ταχύτητας. Μπορούμε εννοείτε να τη μαγειρέψουμε στην κατσαρόλα αλλά θα χρειαστούμε τον διπλό χρόνο.

Μια δωρική γεύση που ξεχειλίζει βιταμίνες και αντιοξειδωτικά και είναι νόστιμη πολύ. Τη συνοδεύουμε με τουρσί ή ρέγγα ή σκουμπρί.

Να θυμάστε πάντα ότι με τη φασολάδα δεν τρώμε ποτέ τυροκομικά.

Την απίθανη φασολάδα τη δοκιμάσαμε στην Αρτοτίνα, τόπο καταγωγής του Αθανασίου Διάκου, στην ορεινή Φωκίδα.

Σούπα με φασόλια χάντρες 1

Σούπα με φασόλια χάντρες

Από την Αγγέλω Τριβήλου, ταβέρνα Τριβήλου, Αρτοτίνα Φωκίδας

Υλικά για 4 άτομα

500 γρ. φασόλια χάντρες ξερά

1 ½  μεγάλο κρεμμύδι

2 καρότα, κομμένα σε φέτες

3 κλωνάρια σέλινο, ψιλοκομμένο

Ελαιόλαδο

Αλάτι

Φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Σούπα με φασόλια χάντρες 2

Τρόπος παρασκευής    

Σε μπολ με νερό μουλιάζουμε τα φασόλια χάντρες για 2 ώρες και τα σουρώνουμε.

Βάζουμε τα φασόλια στην κατσαρόλα με νερό και αφήνουμε να βράσουν για 2 λεπτά.

Τα σουρώνουμε και τα ξεπλένουμε με κρύο νερό.

Περνάμε από το μπλέντερ τα κρεμμύδια.

Βάζουμε στη χύτρα ταχύτητας το κρεμμύδι με λίγο νερό και βράζουμε μέχρι να απορροφηθεί το νερό γιατί έτσι φεύγει η μυρωδιά.

Ρίχνουμε ελαιόλαδο στην κατσαρόλα και τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι σε χαμηλή φωτιά για 3 λεπτά και ανακατεύουμε.

Προσθέτουμε τα φασόλια, το καρότο, το σέλινο και ζεστό νερό για να σκεπάσει και λίγο ακόμα και κλείνουμε τη χύτρα ταχύτητας.

Βράζουμε μέχρι να βγάλει ατμό και βράζουμε για 10 λεπτά ακόμα.

Αποσύρουμε από τη φωτιά και μετά από 5 λεπτά ανοίγουμε το καπάκι και προσθέτουμε το ελαιόλαδο, αλάτι, πιπέρι και χωρίς να σκεπάσουμε την κατσαρόλα αφήνουμε να βράσουν για 5 λεπτά ακόμα και ανακατεύουμε ανά διαστήματα μέχρι να πήξει ελαφρά η σάλτσα.

Σούπα με φασόλια χάντρες 3

Σερβίρουμε σε βαθιά πιάτα.

Προηγούμενο άρθροΚαιρός: Ο καιρός στην Ελλάδα για σήμερα Τρίτη 21 Απριλίου 2026
Επόμενο άρθροΨυχή…χρυσόψαρου! – Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος