Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε στην Αλεξάνδρεια («Καφενεον») η παρουσίαση του νέου βιβλίου του Αλέκου Χατζηκώστα «Οι επικηρυγμένοι αγωνιστές στην Ημαθία του εμφυλίου» (εκδόσεις ατεχνως) την Τετάρτη 18/2.
Μεταξύ των παρευρισκόμενων οι δημοτικοί σύμβουλοι της Λαϊκής Συσπείρωσης Ηλίας Ιακωβίδης και Χρήστος Μπέλλος, καθώς και συγγενείς αγωνιστών που αναφέρονται στο βιβλίο.
Για το βιβλίο μίλησε ο Γιάννης Τσαναξίδης οικονομολόγος και περιφερειακός σύμβουλος Κ. Μακεδονίας με τη Λαϊκή Συσπείρωση που ξεκίνησε με τη συγκυρία, δηλαδή τη δημοσίευση των αποκαλυπτικών φωτό με την εκτέλεση στη Καισαριανή των 200 κομμουνιστών στις 1/5/1944, τονίζοντας ότι το βιβλίο αναφέρεται σε αυτούς που πολέμησαν τον κατακτητή, γλύτωσαν από τις σφαίρες αυτών και των συνεργατών τους αλλά ως «ανταμοιβή» κυνηγήθηκαν από το μεταπολεμικό κράτος και τους μηχανισμούς τους ως «ληστές». Αναφέρθηκε στην προσφορά του ΚΚΕ, του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ στην αντίσταση του λαού μας,ενώ για την μεταπολεμική κατάσταση σημείωσε:
«…Ακόμη και μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας και παρά το γεγονός ότι τα αστικά κόμματα εναλλάσσονταν στην κυβέρνηση, σταθερότητα αστικού καθεστώτος δεν μπορούσε να υπάρξει. Ο λαός, στη μεγάλη του πλειοψηφία, ήταν συσπειρωμένος στο ΕΑΜ και το ΚΚΕ. Το καθεστώς της άρχουσας τάξης πάσχιζε να βάλει θεμέλια, αποκτώντας όχι λαϊκά ερείσματα, αλλά με την τακτική του τσακίσματος της ηγεσίας του και κυρίως των κομμουνιστών, που βρίσκονταν στην πρώτη γραμμή του αγώνα τότε για μια λαϊκοδημοκρατική Ελλάδα. Το κεφάλαιο στην Ελλάδα δεν είχε άλλο δρόμο….
Οι διωγμοί χιλιάδων ΕΑΜιτών και ΕΛΑΣιτών, που αναγκάστηκαν να βγουν στα βουνά και άλλοι να πάρουν το δρόμο της πολιτικής προσφυγιάς (Μπούλκες και αλλού), η αθώωση και οργανική ενσωμάτωση των ταγματασφαλιτών και όλων των υπόλοιπων δοσιλογικών οργανώσεων στους ένοπλους και διοικητικούς μηχανισμούς του κράτους, η παρουσία χιλιάδων του βρετανικού στρατού στην Ελλάδα και μετά το 1945, όλα αυτά και άλλα μαζί αποτελούσαν όρους για την καπιταλιστική ανασύνταξη και ανασυγκρότηση, μετά από τις μεγάλες καταστροφές του πολέμου, τη «μαύρη» αγορά και τις άλλες συνέπειες…»
Και αφού αναφέρθηκε σε πλευρές του βιβλίου κατέληξε στη σύνδεση με τις εξελίξεις του σήμερα: «…Στη σημερινή δύσκολη διεθνή κατάσταση, που χαρακτηρίζεται από αυξανόμενες κρίσεις του καπιταλιστικού συστήματος, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διδαχθούμε από το παρελθόν. Είμαστε μάρτυρες ότι η ιστορία σήμερα γίνεται όλο και περισσότερο ένα είδος “θεάτρου” πολέμου. Οι απόπειρες παραποίησης της ιστορίας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και του σοσιαλισμού όπως τον γνωρίσαμε είναι αυξανόμενες και σημειώνονται όχι μόνο από μεμονωμένους ιστορικούς και σε μεμονωμένες χώρες, αλλά συντονισμένα από ιμπεριαλιστικά κέντρα, χώρες, διεθνείς οικονομικούς οργανισμούς.
Είναι απαραίτητο να ενωθούν οι προσπάθειές μας για να αντιταχθούμε στην εξύμνηση του ναζισμού και τις εκδηλώσεις του νεοναζισμού, για να αποτραπεί η παραχάραξη της Ιστορίας και η αναθεώρηση των αποτελεσμάτων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Μην ξεχνάμε πως πάντα οι ιστορικές παραποιήσεις του παρελθόντος συνδέονται με την πολιτική των ιμπεριαλιστικών κέντρων που φοβούνται τις ταξικές εξεγέρσεις του μέλλοντος…»
Από την πλευρά ο Αλέκος Χατζηκώστας αφού τόνισε την περηφάνια και την φυσιολογική συγκίνηση που προκάλεσαν οι φωτο των κομμουνιστών της Καισαριανής που με ψηλά το κεφάλι οδηγήθηκαν στο θάνατο, σημείωσε την πολύμορφη προσπάθεια αλλοίωσης του γεγονότος αυτού και σε τοπικό επίπεδο- μέσω διαφόρων σελίδων στα ΜΚΔ- όπου κάνουν λόγο «για τα εγκλήματα των κομμουνιστών» ή για τον χαρακτηρισμό των κομμουνιστών απλά ως «πατριώτες». Αναφέρθηκε για τις «μάχες μνήμης» που σήμερα διεξάγονται με διάφορες μορφές και στόχο έχουν να μην μάθει ιδιαίτερα η νέα γενιά για την πραγματική ιστορία τοπικά και πανελλαδικά.
Σημείωσε με παραδείγματα την προσπάθεια απόκρυψης-αλλοίωσης- διαστρέβλωσης γεγονότων της τοπικής ιστορίας της δεκαετίας του ‘40, καθώς και αναφέρθηκε αναλυτικά στο πλαίσιο αυτό, για την ΕΔΕ που προκλήθηκε (2024) από την Ελληνική Λύση και τη Ν.Δ εξαιτίας της επίσκεψης της κόρης του ΤΣΕ και δικής του σε ΓΕΛ της Ημαθίας. Και κάλεσε τους παρευρισκόμενους καθηγητές να τολμήσουν να πουν την πραγματική ιστορία στους μαθητές αλλά και τη διάθεση να μιλήσει γι’αυτήν σε όποιο σχολείο τον καλέσουν. Αναφέρθηκε στις δυσκολίες γραφής του συγκεκριμένου βιβλίου, το οποίο αφιερώνεται σε όσους «πάλεψαν ορθοστατούντες και ορθοβαδίζοντες για μια άλλη ριζικά διαφορετική κοινωνία» , αλλά και την ανάγκη συμπλήρωσής του με πλήρη βιογραφικά στοιχεία των αγωνιστών που αναφέρονται σ’αυτό.
Μετά τις αρχικές παρεμβάσεις το λόγο πήραν αρκετοί παρευρισκόμενοι, ενώ τέθηκαν και απαντήθηκαν πλήθος ερωτήσεις. Οι παρουσιάσεις συνεχίζονται στη Νάουσα στις 21 Μαρτίου στην αίθουσα του Πολυχώρου Πολιτισμού «ΒΕΤΛΑΝΣ»
