Δεν τους φτάνει που έχουν διεισδύσει ασύδοτοι στην πολιτική, θρησκευτική, επιχειρηματική και κοινωνική ζωή των Ελλήνων, οι Ρώσοι συνεχίζουν να δημιουργούν προβοκάτσιες. Και το κάνουν με τον ίδιο τρόπο που το πράττουν στην Ουκρανία, δηλαδή το άσπρο – μαύρο!
Προχθές, ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ –κατά …σύμπτωση την ίδια ημέρα που επιτέθηκαν στον Μητσοτάκη οι Καραμανλής και Σαμαράς– κατηγόρησε τη χώρα μας ότι «διέκοψε τη συνεργασία δεκαετιών με τη Μόσχα», τονίζοντας ότι στηρίζει οικονομικά και στρατιωτικά την Ουκρανία. Ανέφερε μάλιστα, ότι …διαλύθηκε ένα ολόκληρο φάσμα της ρωσο-ελληνικής συνεργασίας, από την πολιτική και την οικονομία έως τον πολιτισμό και τα ανθρωπιστικά ζητήματα.
Σοβαρά τώρα; Είναι δυνατόν ο Ρώσος να λέει τέτοια πράγματα; Τέτοιες ανοησίες; Μάλλον όμως, πρόκειται για συνειδητό ψέμα με στόχο τη χειραγώγηση και τη σύγχυση της ελληνικής κοινής γνώμης.
Σε τελική ανάλυση, τι είδους συνεργασία μπορεί να έχει η Ελλάδα με τη Ρωσία, την ώρα που αυτή εισέβαλλε σε ξένο κράτος και δη με το εθνικό προηγούμενο της Κύπρου; Τι είδους συνεργασία μπορεί να έχει η Ελλάδα μ’ εκείνους που ισοπέδωσαν τη Μαριούπολη, όπου ζούσαν χιλιάδες Έλληνες; Τι είδους συνεργασία μπορεί να έχει η Ελλάδα με τη Ρωσία σε ανθρωπιστικά ζητήματα, όταν από τις επιθέσεις της στην Ουκρανία υπάρχουν χιλιάδες χιλιάδων νεκροί; Και τι είδους συνεργασία μπορεί να έχει η Ελλάδα με τη Ρωσία, όταν η Μόσχα στηρίζει παντού και παντοιοτρόπως την Τουρκία; Από τη Μέση Ανατολή έως τη Βόρειο Αφρική και πέραν του Καυκάσου; Ή νομίζει ο Λαβρόφ, ότι ξεχνάνε οι γνωρίζοντες τη συμβολή της Ρωσίας στους ατάκτους του Κεμάλ, εναντίον της Ελλάδας, το 1922, που αποτελεί κορυφαία εθνική τραγωδία;
Σε τελική ανάλυση γιατί ενοχλεί τον Λαβρόφ η ελληνική βοήθεια στην Ουκρανία και δεν βγάζει τσιμουδιά για την πώληση drones στο Κίεβο από την Άγκυρα;
Ας το ξεκαθαρίσουμε για άλλη μια φορά. Η Ρωσία, παρά το παραμύθι του …ξανθού γένους που επικαλούνται οι ημέτεροι ρωσόφιλοι, σε συνδυασμό με την κοινή θρησκεία, ήταν κι είναι απέναντι στην Ελλάδα.
Όποιος ακόμη πιστεύει σε αυτά τα μυθεύματα, απλώς αρνείται να δει την ιστορική πραγματικότητα. Η Τουρκία εξυπηρετεί τα συμφέροντά της. Πάντα συνέβαινε αυτό. Έχουν κοινά σύνορα, είναι και οι δύο αναθεωρητικές δυνάμεις, η δε Άγκυρα ελέγχει τα Στενά από τα οποία θέλει να περνά η «ρωσική αρκούδα» στη Μεσόγειο. Η Ελλάδα, για τη Μόσχα, δεν ήταν ποτέ σύμμαχος – ήταν απλώς αναλώσιμος θεατής.
Χώρια του ότι η Άγκυρα είναι ο αντάρτης του ΝΑΤΟ, κάτι που εξυπηρετεί τη Μόσχα. Άλλωστε η Τουρκία από τη Ρωσία αγόρασε τους S-400, κάτι απολύτως ανήθικο και πρόστυχο απέναντι στους συμμάχους της στην ατλαντική συμμαχία.
Να πούμε και κάτι ακόμη; Η Ρωσία ήταν απούσα στις ουτοπίες της Αριστεράς για βοήθεια στο κόψιμο… δραχμών και στις προσδοκίες του …Λαφαζάνη και των ημέτερων …λαϊκοδεξιών κι ακροδεξιών. Ευτυχώς!
Κι άλλο. Πότε η Ρωσία στήριξε την Ελλάδα στα διεθνή φόρουμ, αναφορικά με τα εθνικά μας θέματα; Θεατής ήταν πάντα. Σε κάθε κρίση με την Τουρκία (υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ, αποστρατικοποίηση των νησιών κλπ) το μόνο που κάνει είναι να συστήνει… διάλογο, προκειμένου να αποφεύγονται οι εντάσεις.
Γι’ αυτό λέμε ότι ο Λαβρόφ λέει κουταμάρες και θέλει να προβοκάρει την Ελλάδα, κυρίως στο εσωτερικό της. Κι όσοι εντός συνόρων αναπαράγουν αυτά τα αφηγήματα, λειτουργούν ως πολλαπλασιαστές ξένης προπαγάνδας.
Και δεν είναι μόνο αυτά.
Είναι και τα ενεργειακά. Η κίνηση της κυβέρνησης Μητσοτάκη να καταστήσει την Ελλάδα κορυφαίο κόμβο ενέργειας στη Νότια Ευρώπη πλήττει τη Ρωσία, η οποία θέλει να διατηρήσει την εξάρτηση της Ευρώπης από το ρωσικό αέριο. Γι’ αυτό τη συμφέρει να συνεργάζεται με την Τουρκία, ούτως ώστε μέσω του αγωγού TurkStream να μεταφέρει ρωσικό φυσικό αέριο μέσω Τουρκίας προς την Ευρώπη, παρακάμπτοντας την Ουκρανία.
Κι είναι κι άλλα. Ο EastMed, επί παραδείγματι, είναι «κόκκινο πανί» για Τουρκία και Ρωσία, ενώ για εμάς ζωτικός.
Κι αυτό: Μπορεί να μας πει ο Λαβρόφ ποιος ο ρόλος της χώρας του στο ψευδοκράτος και γενικά στην Κύπρο;
Ξέρετε κάτι; Αυτά που λένε οι Ρώσοι μπορεί να τα ακούει ευχάριστα ο πουτινισμός στη χώρα μας. Όμως δεν είναι έτσι. Η πραγματικότητα και τα δεδομένα το καταδεικνύουν…
Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια της γεωπολιτικής αφέλειας. Ούτε μπορεί να ζει με μύθους, νοσταλγίες και ψευδαισθήσεις περί «παραδοσιακών φίλων». Οι συμμαχίες κρίνονται από πράξεις, όχι από λόγια. Και οι πράξεις της Ρωσίας, διαχρονικά, δείχνουν ξεκάθαρα προς τα πού γέρνει η πλάστιγγα. Τα υπόλοιπα είναι απλώς θόρυβος για εσωτερική κατανάλωση.
