Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στην εκπομπή «Ξέρω να σου πω» του ΣΚΑΪ 100,3 και τους δημοσιογράφους Γιάννη Καντέλη και Αντώνη Αντζολέτο
Σχετικά την συζήτηση περί χάους χωρίς αυτοδυναμία στις εκλογές και το εάν αυτό απασχολεί την Κυβέρνηση
Δεν θεωρώ ότι αυτή τη στιγμή το σωστό που πρέπει να κάνουμε, αυτό το οποίο χρειάζεται ο κόσμος, όχι γιατί φοβάμαι να το πω, είναι να αντιπαρατεθούμε με το χάος, να πούμε ότι είμαστε ή εμείς ή το χάος. Αυτό που μπορώ να σας πω σίγουρα είναι ότι αυτό το οποίο εκπροσωπεί η Νέα Δημοκρατία, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, η Κυβέρνηση αυτή και θα διεκδικήσει τη στιγμή της κάλπης, δηλαδή όταν θα διεκδικήσουμε την επανεκλογή, έχει αρχή, μέση και τέλος. Δηλαδή έχει ένα πρόγραμμα, το οποίο θεωρώ ότι σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό έχει υλοποιηθεί, έχει η Κυβέρνηση αυτή και αυτός ο Πρωθυπουργός να επιδείξει συγκεκριμένες πτυχές στις οποίες υπάρχει πρόοδος στη χώρα, στην οικονομία, αυτές τις ημέρες, δηλαδή δύο ημέρες πριν είδαμε και σημαντικές αυξήσεις και στον ιδιωτικό τομέα ενώ έχουμε δει και στον δημόσιο τομέα. Θεωρώ ότι είναι μια άλλη Ελλάδα σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής, άμυνας και στην ευρύτερη γεωστρατηγική, γεωπολιτική συζήτηση και πολλές άλλες μεγάλες μεταρρυθμίσεις. Υπάρχουν και λάθη τα οποία πρέπει να διορθώσουμε και πολλά από αυτά έχουμε διορθώσει. Αυτό, εγώ το ονομάζω κάτι το οποίο ο κόσμος μπορεί να το αντιληφθεί. Και οδηγεί θεωρώ σε μια σταθερή διακυβέρνηση, που από μόνη της η σταθερότητα δεν λέει κάτι στον κόσμο, η σταθερότητα είναι, όμως, μια αναγκαία προϋπόθεση για να έχουμε ουσιαστική πρόοδο και όχι πρόοδο με δανεικά όπως είχαμε δυστυχώς πολλές προηγούμενες δεκαετίες. Αυτό είμαστε εμείς. Αυτό εκπροσωπούμε εμείς και πρέπει να το βελτιώσουμε και να δείξουμε προς τον κόσμο γιατί μια τρίτη τετραετία. Νομίζω ότι είναι αυτό το οποίο θα απαντηθεί και στο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας και στην επόμενη ΔΕΘ και γενικά με κάθε μεγάλη αφορμή. Το άλλο, εγώ να σας πω την αλήθεια κ. Καντέλη και κ. Αντζολέτο, ακόμα δεν το έχω καταλάβει. Δηλαδή, ακούω «να συνεργαστούμε με τις προοδευτικές δυνάμεις», με τον κύριο Ανδρουλάκη. Πλήθος στελεχών του ΠΑΣΟΚ ερωτάται από εσάς και συναδέλφους σας- πολύ λογικά- «Ποιες είναι οι προοδευτικές δυνάμεις; Προσδιορίστε τις αυτές τις προοδευτικές δυνάμεις…» και ντρέπονται και ίδιοι να τις πούνε. Δηλαδή, το άλλο, έτσι όπως έχει πάει να γίνει, με τα ψηφίσματα που θέλει ο κύριος Δούκας και με όλα τα υπόλοιπα, οι ίδιοι ντρέπονται να το πούνε ποιο είναι. Φαντάζεστε να τους βάλετε και να συγκυβερνήσουν; Εγώ να δεχτώ ότι το ΠΑΣΟΚ δεν θέλει να κυβερνήσει με τη Νέα Δημοκρατία. Καταρχάς, η Νέα Δημοκρατία ζητάει αυτοδυναμία. Εγώ να δεχτώ, δεν είναι υποχρεωμένο κανένα κόμμα να κυβερνήσει με κανένα άλλο και θεωρώ ότι είναι και εξαιρετικά πρόωρη αυτή η συζήτηση. Αλλά τι θέλω να πω, ποιο είναι το επιχείρημα… Και αναφέρονται στις προοδευτικές δυνάμεις. Και όταν τους ρωτάει κάποιος, «πείτε μου μία προοδευτική δύναμη, πείτε μου ένα κόμμα που θα μπορούσατε να συγκυβερνήσετε», δεν είναι ότι δεν τα λένε όλα, είναι ότι δεν λένε ούτε ένα. Εγώ θα σας μεταφέρω στον χρόνο, στην περίοδο του 2020, στην κρίση στον Έβρο. Θα σας μεταφέρω κατά τη διάρκεια διαχείρισης της πανδημίας. Της μάχης που δόθηκε για να έρθουν τα δισεκατομμύρια για το Ταμείο Ανάκαμψης και για να προχωρήσουν όλα αυτά τα μεγάλα έργα σε μία μεγάλη πρόκληση, στο Κογκρέσο, οπουδήποτε. Φανταστείτε το τηλέφωνο στο πρωθυπουργικό γραφείο να το σηκώνει κάποιος ο οποίος δεν τολμάει να περιγράψει αυτούς με τους οποίους θέλει να συνεργαστεί. Ή φανταστείτε τις κρίσεις αυτές να τις διαχειριζόταν μια κυβέρνηση που τα κόμματα αυτά μεταξύ τους δεν έχουν ποτέ συγκλίνει οπουδήποτε ή έχουν συμπεριφερθεί με αυτόν τον τρόπο. Άρα, δεν ξέρω αν αυτό λέγεται χάος, αν αυτό λέγεται μπάχαλο, αν αυτό λέγεται ακυβερνησία. Δεν είναι νομίζω και τόσο σημαντικό για τον κόσμο να το περιγράψουμε. Πάντως αυτό εγώ, πρόοδο για τη χώρα, δεν το περιγράφω.
Για το αν η Νέα Δημοκρατία θέλει να κυβερνήσει με το ΠΑΣΟΚ
Με ρωτήσατε για το ΠΑΣΟΚ. Η απάντηση είναι ξεκάθαρη. Εμείς πιστεύουμε σε αυτοδύναμες κυβερνήσεις. Δεν θεωρούμε ότι κατέχουμε την απόλυτη αλήθεια, ούτε ότι είμαστε «εμείς και κανένας άλλος». Αυτό θα ήτανε ιδιαίτερα αλαζονικό. Πιστεύω όμως ότι οι απαντήσεις στα ερωτήματα των πολιτών, εμείς θεωρούμε ότι έχουμε τις πιο σωστές- άλλος μπορεί να θεωρεί ότι έχει εκείνος τις πιο σωστές, οι απαντήσεις δίνονται μόνο από μια αυτοδύναμη κυβέρνηση, με καθαρό μήνυμα. Από εκεί πέρα αυτό είναι απόφαση των πολιτών. Αλλά, στο τέλος της ημέρας, σε αυτή την ερώτηση έχει απαντήσει το ίδιο το ΠΑΣΟΚ. Ξέρετε, ένα κόμμα το οποίο έχει μετεξελιχθεί, σε ένα κόμμα που συνομιλεί, ακόμα και με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, ένα κόμμα που υιοθετεί πολλές φορές και τη ρητορική της Ζωής Κωνσταντοπούλου, σας παραπέμπω σε δηλώσεις βουλευτών του ΠΑΣΟΚ για «χαμένα βαγόνια». Υπήρχε ποτέ περίπτωση επί των ημερών του Βαγγέλη Βενιζέλου ή επί των ημερών της αείμνηστης Φώφης Γεννηματά να πει βουλευτής του ΠΑΣΟΚ για «χαμένα βαγόνια» ή να πει τον Πρωθυπουργό «ενορχηστρωτή της συγκάλυψης» πάνω στην «ξυλολιάδα», πάνω στο τραγικό δυστύχημα των Τεμπών;
Για το ενδεχόμενο μετεκλογικής συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ και την πιθανότητα πολλαπλών εκλογών
Δεν πιστεύω ότι ο τόπος χρειάζεται πολλές εκλογές. Στο τέλος της ημέρας αυτό γίνεται μόνο επειδή δεν υπάρχει άλλος τρόπος να λυθεί ένα αδιέξοδο. Και εγώ πιστεύω ότι οι εκλογές, οι βουλευτικές εκλογές, όχι γιατί το πιστεύω εγώ, δεν έχουν πρώτο και δεύτερο γύρο. Να το ξεκαθαρίσουμε στον κόσμο και όταν έρθει εκείνη η ώρα σε περίπου ένα χρόνο και κάτι θα το πούμε και με μεγαλύτερη ανάλυση. Οι βουλευτικές εκλογές είναι μία διαδικασία. Το αν δεν προκύψει κυβέρνηση και πάμε σε δεύτερες εκλογές, αυτό είναι μια άλλη κουβέντα. Άρα αυτό είναι σημαντικό να το ξεκαθαρίσουμε. Άρα το ό,τι αποφασίσει ο κόσμος εκείνη την ημέρα, κανονικά δεν είναι ότι θα έχει και δεύτερο γύρο. Τώρα, προσέξτε. Το ΠΑΣΟΚ με τη Νέα Δημοκρατία, η Νέα Δημοκρατία με το ΠΑΣΟΚ έχουν πολύ μεγάλες διαφορές, καθ’ όλη την ιστορία της μεταπολιτευτικής Ελλάδος που «ζουν πολιτικά» τα δύο κόμματα αυτά, ιδρύθηκαν και έχουν την πολιτική τους πορεία. Και ο ομιλών, αν και έχουμε αρκετά στελέχη τα οποία έχουν προέλθει από αυτόν τον χώρο και προσχώρησαν στις δικές μας θέσεις και ιδέες, όπως γνωρίζετε, είμαι από μικρό παιδί στη Νέα Δημοκρατία. Όμως, δεν θυμάμαι ποτέ ξανά, ακόμα και σε πολύ έντονα χρόνια, βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να έχουν ψηφίσει «παρών» στην παραπομπή συναδέλφων τους από τη Νέα Δημοκρατία για την ψήφο που είχαν εκείνοι σε μια προανακριτική επιτροπή. Θέλω να πω, για να μην κουράζουμε τον κόσμο, ότι δεν είναι το ΠΑΣΟΚ του κ. Ανδρουλάκη ίδιο με το ΠΑΣΟΚ του κ. Βενιζέλου ή της αείμνηστης Φώφης Γεννηματά. Ναι, και τότε είχαμε τεράστιες ιδεολογικές διαφορές, αλλά όταν ερχόταν η στιγμή του να βάλουμε στο ζύγι το καλό του τόπου με το καλό του δικού μας κόμματος και η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ – ενώ τους έλεγαν προδότες αυτούς τους βουλευτές, γερμανοτσολιάδες, οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, τότε ήταν μέσα και η κ. Κωνσταντοπούλου και όλοι μαζί, τότε ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ένας και ενιαίος και η πάνω, η κάτω πλατεία- έβαλαν τη χώρα πάνω απ’ όλα. Τώρα, στα μεγάλα διλήμματα, ο κ. Ανδρουλάκης έχει επιλέξει, όχι μία και δύο φορές, αρκετές φορές, είτε άμεσα είτε έμμεσα, να είναι στην ίδια σελίδα, ακόμα και με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Και το λέω το «ακόμα και με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου», γιατί μιλάμε για έναν άνθρωπο που λέει τους συναδέλφους της δολοφόνους, που μιλάει με αυτό τον τρόπο που μιλάει, που κάνει όλο αυτό το σόου στη Βουλή. Δικαίωμά της να το κάνει, θεωρώ ότι υπάρχουν και όρια, βέβαια για αυτό και είναι και στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου. Αν μου επιτρέπετε, δεν είναι μόνο μια διαδικασία (στην οποία συνέπραξαν στη Βουλή), κ. Αντζολέτο. Υιοθέτησαν την ίδια ακριβώς ρητορική, μίλησαν για «χαμένα βαγόνια», συνυπέγραψαν μια πρόταση δυσπιστίας, ψήφισαν «παρών» στην παραπομπή βουλευτών. Ακόμα και στο θέμα της ευλογιάς, για να μη μιλάμε μόνο για το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, η κ. Λιακούλη, και δυστυχώς και ένα σημαντικό μέρος του ΠΑΣΟΚ, υιοθετεί μία ρητορική περί δήθεν υποχρεωτικότητας των εμβολιασμών των αιγοπροβάτων, τη στιγμή που καν δεν υπάρχει εγκεκριμένο εμβόλιο, τη στιγμή που όλοι οι επιστήμονες, αφήστε εμάς, εμείς μπορούμε να κάνουμε λάθος, δεν κατέχουμε την απόλυτη αλήθεια, όλοι οι επιστήμονες στη χώρα, όλη η επιστημονική επιτροπή, από κτηνιατρικές σχολές από το Αριστοτέλειο μέχρι το Πανεπιστήμιο της Θεσσαλίας, λένε το αντίθετο. Και υιοθετούν μία τέτοια ρητορική, μόνο και μόνο για να κάνουν αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση.
Για το αν η Νέα Δημοκρατία σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας θα προχωρήσει σε μετεκλογική συνεργασία ή σε δεύτερες εκλογές
Καταρχάς, για να το ξεκαθαρίσουμε, δεν θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ τη Νέα Δημοκρατία και τη Νέα Δημοκρατία επί των ημερών του Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά και συνολικά τη Νέα Δημοκρατία, να συγκυβερνά με ένα κόμμα όπως την Ελληνική Λύση και τον κ. Βελόπουλο. Όπου αν μια φορά κατηγορούμε το ΠΑΣΟΚ που κάποιοι βουλευτές του έχουν πει για «χαμένα βαγόνια», ο κ. Βελόπουλος είναι ένας από τους βασικούς εκφραστές θεωριών συνομωσίας και επικίνδυνων θεωριών, θεωρώ και για τα εθνικά μας θέματα και τέλος πάντων, μιας πολιτικής η οποία είναι αντίθετη με την πολιτική που εφαρμόζουμε εμείς, της ευρωπαϊκής πολιτικής, με ξεκάθαρη στρατηγική συμμαχία με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και πολλά άλλα. Άρα, είναι κάτι το οποίο νομίζω δεν έχει νόημα καν να το συζητάμε. Τώρα από εκεί και πέρα εμείς έχουμε ένα στρατηγικό στόχο που θεωρούμε ότι είναι σημαντικός για τη χώρα, μια σταθερή και αυτοδύναμη Κυβέρνηση. Και θεωρούμε ότι με δεδομένο του τι συνέβη το 2023, εφόσον πείσουμε τους πολίτες για το πρόγραμμά μας και έχουμε έναν καλό απολογισμό, θα το καταφέρουμε ξανά. Θυμίζω ότι και το 2023 η εκκίνησή μας ήταν πολύ μακριά από το ποσοστό που πήραμε στο τέλος. Δεν προεξοφλώ το ίδιο αποτέλεσμα. Αν οι πολίτες αποφασίσουν αυτό, τότε έχει καλώς. Αν αποφασίσουν κάτι άλλο, τότε προφανώς θα πρέπει να σεβαστούμε την απόφασή τους. Αλλά, ξέρετε, η όποια τέτοια συζήτηση δεν είναι κάτι που αφορά μόνο εμάς. Δεν μπορεί κάποιος να έρθει μαζί σου με το ζόρι. Άρα σας το ξαναλέω, όπως σας απάντησα πριν, στο ερώτημά σας μέχρι τώρα έχει απαντήσει το ΠΑΣΟΚ. Γιατί μην κοροϊδευόμαστε. Εμάς στόχος μας είναι η αυτοδυναμία. Θεωρώ ότι δεν υπάρχει κάτι άλλο το οποίο θα μπορούσαμε να επιδιώκουμε και πολιτικά και στρατηγικά και με βάση το τι έχει γίνει μέχρι τώρα στη χώρα. Αλλά από εκεί και πέρα, το μόνο κόμμα με το οποίο θα μπορούσαμε να συζητήσουμε, αν οι πολίτες το αποφασίσουν αυτό, έχει δώσει τις απαντήσεις του μέχρι τώρα, με τη στάση του, με τον τρόπο που πολιτεύεται. Και αναφέρομαι στο ΠΑΣΟΚ του κ. Ανδρουλάκη.
Για την Συνταγματική Αναθεώρηση
Ναι, είναι πολλά ζητήματα. Καταρχάς, να πω ότι είμαστε πολύ κοντά στην έναρξη των συζητήσεων, χρονικά. Άρα είναι και πολύ επίκαιρη η ερώτηση που μου κάνετε. Δεύτερον, να πω ότι αν συνολικά οι συναινέσεις είναι πολύ σημαντικές για να πάει μπροστά ο τόπος, στη Συνταγματική Αναθεώρηση είναι μονόδρομος. Αν δεν υπάρχει συναίνεση, δεν υπάρχει Συνταγματική Αναθεώρηση. Και όσο και να προσπαθήσει ο κ. Ανδρουλάκης, που είναι το πρώτο κόμμα που θα απευθυνθούμε και ως Αξιωματική Αντιπολίτευση και ως ένα κόμμα που έχει μια ιστορία θεσμικής σοβαρότητας, όπως και η Νέα Δημοκρατία- δεν είναι το ίδιο να μιλάς με το ΠΑΣΟΚ, και το ίδιο να μιλάς με την κ. Κωνσταντοπούλου ή με την Ελληνική Λύση- όσο και να προσπαθήσει να το αποφύγει και να πει ότι θα πάμε στην επόμενη Βουλή για το 180, θεωρώ ότι αυτό πρέπει να προσπαθήσουμε να το πετύχουμε ει δυνατόν και από την πρώτη Κοινοβουλευτική Σύνοδο. Θεωρώ ότι η Συνταγματική Αναθεώρηση θα είναι μια πολύ σοβαρή συζήτηση που θα καθορίσει το πεδίο στο οποίο θα κινηθούμε στις εκλογές. Δηλαδή, θα μετρηθούμε όλοι στη Συνταγματική Αναθεώρηση και θα μετρηθούμε και ως προς πόση διάθεση έχουμε να πάμε τον τόπο μπροστά, δηλαδή να μπορεί ο τόπος να έχει εξ υπαρχής μη κρατικά πανεπιστήμια και όχι μόνο παραρτήματα, άρθρο 16. Το άρθρο 86 να μην περνάει από το φίλτρο της Βουλής και να εξαρτάται από την κάθε πλειοψηφία η παραπομπή ή μη ενός Υπουργού. Αλλά και άλλα πολύ σοβαρά θέματα όπως για εμένα, ας πούμε, να μπει ένα τέλος στο μαξιμαλισμό και στην πλειοδοσία των προγραμμάτων των κομμάτων. Μπορεί να πρέπει να είναι υποχρεωτική (εκ του Συντάγματος) η κοστολόγησή τους. Να συζητήσουμε αν πρέπει να έχουμε σταθερούς εκλογικούς κύκλους. Να συνδέσουμε την αξιολόγηση στο Δημόσιο με τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων. Η Συνταγματική Αναθεώρηση που ξεκινάει το 2026 και ολοκληρώνεται στην επόμενη κοινοβουλευτική θητεία θεωρώ ότι είναι ένα σταθμός για την Ελλάδα του 2030 και των επόμενων δεκαετιών. Έχουμε χάσει πολλές μεγάλες ευκαιρίες στο παρελθόν. Θυμίζω ότι χάσαμε 20 χρόνια για τα μη κρατικά πανεπιστήμια, με ευθύνη του ΠΑΣΟΚ και κανενός άλλου, γιατί η αριστερά δεν πρόκειται ποτέ, δυστυχώς, να συμφωνήσει ακόμα και στα αυτονόητα, κάτι που μπορεί να συνέβη ακόμα και στην Κύπρο, η αριστερά στην Ελλάδα, όχι συνολικά η αριστερά. Ήρθε η ώρα, λοιπόν, όλοι να μετρηθούν με τις ευθύνες τους. Και εκεί δεν μετριούνται εκλογικά, δεν μετριούνται με ποσοστά. Μετριούνται με βάση το πώς συμπεριφέρονται πολιτικά και για το παρόν και για το μέλλον.
Για το εάν στελέχη της Νέας Δημοκρατίας υποτιμούν τη δυναμική της κ. Καρυστιανού
Είναι λάθος στην πολιτική και να υπερτιμάς και να υποτιμάς κάποιον. Και στη ζωή και στη δουλειά σου και σε όλες τις συζητήσεις και στον αθλητισμό. Άρα, θεωρώ ότι είναι λάθος και το ένα και το άλλο. Είτε αφορά αυτή η συζήτηση την κ. Καρυστιανού είτε οποιονδήποτε άλλο. Θεωρώ, όμως, εξίσου υποτιμητικό για τη χώρα, για την πολιτική ζωή του τόπου, για αυτά τα οποία ζητάνε οι πολίτες να θεωρούμε ότι είναι εν δυνάμει μετρήσιμο μέγεθος ένα όνομα, ένα πρόσωπο που έχει προεξοφλήσει ότι θα κάνει κόμμα χωρίς να έχουμε δει με ποιους, τέλος πάντων, θα κάνει αυτό το κόμμα. Ποια είναι τα πρόσωπα; Τι έχουν κάνει στη ζωή τους; Εννοώ ποια είναι η πορεία της ζωής τους όχι προσωπική συζήτηση, για να μην παρεξηγηθώ. Τις θέσεις τους, τις απόψεις τους. Άρα νομίζω ότι το να μετράμε απλά ένα πρόσωπο, το οποίο έχει και μία φόρτιση γιατί είναι ένα πρόσωπο το οποίο στη ζωή του έχει ζήσει την απόλυτη τραγωδία, κάτι για το οποίο νομίζω ότι δεν υπάρχει άνθρωπος που αμφισβητεί το πόσο μεγάλο σταυρό έχει «κουβαλήσει» και αυτός ο άνθρωπος και οποιοσδήποτε άλλος έχει χάσει δικό του άνθρωπο, ειδικά σε ένα τραγικό δυστύχημα, νομίζω ότι είναι επισφαλές. Δηλαδή, δεν θεωρώ ασφαλείς αυτές τις εκτιμήσεις. Δεν τις υποτιμώ, δεν τις απαξιώνω γιατί στο τέλος της ημέρας, τι είναι οι εκλογές; Οι εκλογές είναι ένα ζύγι που κάνουν οι πολίτες για κάθε κόμμα, θετικά και αρνητικά, με βάση τις θέσεις και τις προτάσεις και πόσο εφικτές είναι αυτές. Αυτή τη στιγμή μετράμε απλά το κόμμα, το εν δυνάμει κόμμα ενός προσώπου. Με όσα έχει πει μέχρι τώρα δεν θεωρώ ότι συνιστούν σοβαρές πολιτικές θέσεις. Άρα, νομίζω ότι καταναλώνουμε πολύ παραπάνω χρόνο από όσο θα έπρεπε να καταναλώνουμε στη δημόσια συζήτηση για κάτι το οποίο ακόμα δεν το έχουμε δει, ενώ υπάρχουν τόσο σοβαρές συζητήσεις που πρέπει να κάνουμε και που μπορούμε να κάνουμε. Δηλαδή, τι αλλάζει στη ζωή των πολιτών με τους νέους φόρους; Παράδειγμα σας λέω. Τι πρέπει άλλο να αλλάξει στα σχολεία; Την πρωτοβουλία που πήραμε με την κ. Ζαχαράκη, ας πούμε, για την αντιμετώπιση των fake news. Η κ. Καρυστιανού αυτή τη στιγμή είναι κάτι που αποτελεί θεωρία. Προδιαγεγραμμένη εξέλιξη αποτελεί για την ίδια ένα κόμμα, αλλά ακόμα εν αναμονή. Όταν γίνει, λοιπόν, αυτό το κόμμα, ας έρθουμε να δούμε όλοι τι λέει αυτό το κόμμα και πώς ο κόσμος πιστεύει ότι αυτά που λέει μπορεί να κάνει πράξη.
