Ομιλία του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Σωκράτη Φάμελλου στην κοινή συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και της Πολιτικής Γραμματείας
Συντρόφισσες και σύντροφοι, να ξεκινήσω και εγώ με τις δικές μου ευχές για μια χρονιά γεμάτη ειρήνη, υγεία και πρόοδο για εσάς, για τους δικούς σας ανθρώπους, για τους συνεργάτες μας και τις οικογένειες τους, για όλη την ελληνική κοινωνία. Να είναι το 2026 μία καλύτερη και μία προοδευτική χρονιά για τον τόπο μας.
Γιατί είναι γεγονός ότι ξεκινάμε με μεγάλες αβεβαιότητες στην παγκόσμια κοινωνία, αλλά και μια βαθιά πολιτική και κοινωνική κρίση στη χώρα μας, που απαιτεί από όλους μας και από όλες μας να είμαστε σε εγρήγορση. Γιατί η κοινωνία πιέζεται ασφυκτικά μέσα σε αξεπέραστα αδιέξοδα. Η Δημοκρατία, το Σύνταγμα και το κράτος δικαίου πλήττονται, τα ατομικά δικαιώματα καταπατώνται. Η εργασιακή ανασφάλεια και η αυθαιρεσία είναι στο ζενίθ.
Ο μήνας δεν βγαίνει για την πλειονότητα των οικογενειών. Η χώρα μας, δυστυχώς, στερείται από ένα παραγωγικό αναπτυξιακό σχέδιο, η ύπαιθρος ερημώνει και η χώρα πορεύεται με μια κυβέρνηση, η οποία έχει χάσει κάθε επαφή και με την κοινωνία και με την πραγματικότητα.
Με μια κυβέρνηση, που ο λαός μας, και δεν κάνει λάθος, τη χαρακτηρίζει διεφθαρμένη, αποτυχημένη και ανεπαρκή. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δεν έχει την εμπιστοσύνη της κοινωνίας. Είναι πλήρως απονομιμοποιημένη, βουτηγμένη στα σκάνδαλα, στη διαφθορά και στα ρουσφέτια. Καταπατά τους θεσμούς, προσβάλλει τη Δικαιοσύνη και εξευτελίζει το Κοινοβούλιο. Με τελευταίο επεισόδιο όσα τραγελαφικά βλέπουμε κάθε μέρα να γίνονται σε αυτόν τον όροφο, δίπλα εδώ, στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ.
Υποκλοπές, αδιαφάνεια, απευθείας αναθέσεις, ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας, deal δισ. ευρώ και ταυτόχρονα συγκάλυψη, κουκούλωμα των ευθυνών. Ένα κράτος λάφυρο που λειτουργεί για τους «ημέτερους» και για τις «γαλάζιες ακρίδες» κι όχι για το δημόσιο συμφέρον. Αυτή είναι η σταθερότητα που υπόσχονται.
Να το πω ξεκάθαρα, όσο είναι κυβέρνηση η Νέα Δημοκρατία, τα σκάνδαλα και οι «κολλητοί» θα μένουν στο απυρόβλητο. Όσο είναι η Νέα Δημοκρατία κυβέρνηση δεν θα δοθούν απαντήσεις, ούτε θα λογοδοτήσουν οι υπαίτιοι των μεγάλων σκανδάλων. Δεν είναι η χώρα σε σταθερότητα με τον κ. Μητσοτάκη. Τα μόνα που είναι σταθερά είναι η διαπλοκή, τα σκάνδαλα, η κλεψιά και η αδικία. Η ασφάλεια των πολιτών, αλλά και η ελπίδα της χώρας, είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένες με το αίτημα των εκλογών και την παραίτηση της κυβέρνησης. Αυτή είναι η ελπίδα της χώρας.
Όπου κι αν βρεθούμε, οι πολίτες μας λένε «κάντε κάτι να φύγουν, να γλιτώσουμε». Μόνο έτσι θα πληρώσουν πραγματικά για τα σκάνδαλα, αλλά και για το θράσος, την ασυδοσία, την ηθική κατάπτωση στην οποία έχουν οδηγήσει την ελληνική κοινωνία. Και πάνω απ’ όλα για την υποβάθμιση των δημοκρατικών κανόνων και των αρχών της κοινωνίας μας.
Η Δεξιά υλοποιεί ένα πολιτικό σχέδιο επικίνδυνο για τη χώρα, ένα εκτεταμένο πλιάτσικο στη δημόσια περιουσία και στα πορτοφόλια των οικογενειών και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Γι’ αυτό το σχέδιο καταπατά το Σύνταγμα, καταπατά τους νόμους και τους κανόνες και αυτό το σχέδιο παράγει την ακρίβεια, την αισχροκέρδεια και την ανασφάλεια στις οικογένειες.
Η κυβέρνηση έχει επιλέξει να ταχθεί ξεκάθαρα με τα συμφέροντα των καρτέλ, των λίγων και ισχυρών φίλων της, και όχι με τα συμφέροντα των πολιτών, οι οποίοι αγωνιούν για το πώς θα βγάλουν τον μήνα. Αυτό το σχέδιο έχει οδηγήσει την Ελλάδα στην τελευταία θέση της Ευρώπης στην αγοραστική δύναμη και στον μέσο μισθό.
Αυτή είναι και η μεγαλύτερη απόδειξη της πολιτικής εξαπάτησης του κ. Μητσοτάκη. Υποσχέθηκε το 2019 καλύτερους μισθούς και είμαστε η τελευταία χώρα της Ευρώπης στον μέσο μισθό. Οι πολίτες μετράνε το κάθε ευρώ στο ταμείο του σούπερ μάρκετ και τα καρτέλ μετράνε δισ. ευρώ κερδών στα ταμεία τους στο τέλος του χρόνου. Αυτή την αγωνία της επιβίωσης τη βλέπουμε σε όλες τις κοινωνικές ομάδες τις τελευταίες 45 μέρες, τις βλέπουμε στις κινητοποιήσεις των αγροτών.
Για να έχει ζωή η ελληνική ύπαιθρος, για να έχουν και οι καταναλωτές σε όλη τη χώρα ποιοτικά και φθηνά προϊόντα. Γι’ αυτό κινητοποιούνται οι αγρότες. Και η κυβέρνηση αρκείται στον κοινωνικό αυτοματισμό, σε ψέματα, σε απειλές και σε επικοινωνιακά πυροτεχνήματα. Και όλα αυτά μέσα σε ένα σκοτεινό διεθνές περιβάλλον, όπου η χώρα σύρεται χωρίς στρατηγική, χωρίς φωνή θα έλεγα, υποχωρώντας από την πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, αλλά και από τον κανόνα του διεθνούς δικαίου.
Όταν ο πρωθυπουργός της χώρας ζητάει να μην ασχολούμαστε με τη νομιμότητα ή μη των ενεργειών του Τραμπ και των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, για να καλύψει την ανεπάρκεια και τα λάθη της δικής του πολιτικής, τότε αμφισβητεί τα συμφέροντα της χώρας και του λαού μας.
Η σημερινή μας όμως Συνεδρίαση, κοινή εναρκτήρια Συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και της Πολιτικής Γραμματείας, μαζί με τα καθήκοντα του κοινοβουλευτικού έργου, συνδυάζεται και με την επιλογή μας να ανοίξει η συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος.
Γιατί είναι μια χρονιά που θα σηματοδοτηθεί από τη συνταγματική συζήτηση, αλλά και γιατί είναι μια δημοκρατική μας υποχρέωση που σήμερα αποκτά μεγαλύτερη σημασία. Γιατί συνδέεται με το πάνδημο αίτημα της ελληνικής κοινωνίας για δικαιοσύνη, για διαφάνεια και την ανάγκη ανάκτησης της αξιοπιστίας των θεσμών και της δημοκρατίας. Και θα έλεγα και την ανάκτηση της αξιοπιστίας της πολιτικής στη χώρα μας.
Σύντροφοι και συντρόφισσες, οι απαιτήσεις της κοινωνίας από εμάς είναι μεγάλες και τα ερωτήματα που μας θέτουν οι πολίτες. Η κοινωνία περιμένει λύσεις, όχι απλά δηλώσεις. Περιμένει δράση. Θα κριθούμε για την πολιτική μας πρόταση, αλλά και για τη συνέπειά μας στην υλοποίησή της, και ως πρόσωπα και ως συλλογικός φορέας ως κόμμα. Και δεν υπάρχει κανένα περιθώριο αναβολής μπροστά στις κοινωνικές ανάγκες και στις πολιτικές απαιτήσεις. Για όλα αυτά έχουμε την ευθύνη να συζητήσουμε σήμερα.
Συντρόφισσες και σύντροφοι, όπως ήδη ανέφερα περιληπτικά στην αρχή, σε όλη την Ελλάδα οι αγρότες δίνουν έναν δίκαιο αγώνα, διεκδικώντας τα αυτονόητα, την επιβίωση τους. Την επιβίωση του αγροτικού τομέα και των οικογενειών τους, αλλά ταυτόχρονα κινητοποιούνται γιατί δεν υπάρχει σχέδιο στον πρωτογενή τομέα της χώρας μας. Γιατί δεν βγαίνει με το κόστος παραγωγής, γιατί αφανίζεται η ελληνική κτηνοτροφία από την επέκταση της ευλογιάς, με ευθύνη της κυβέρνησης, αλλά και γιατί με το σκάνδαλο διαφθοράς στον ΟΠΕΚΕΠΕ, κλάπηκε 1 δισ. ενισχύσεις των τίμιων αγροτών και αγροτισσών.
Οι αγρότες βγήκαν στα μπλόκα, γιατί βλέπουν ότι τα παιδιά τους δεν έχουν μέλλον, ενώ παράλληλα βλέπουν και ακούνε στην Εξεταστική Επιτροπή, γαλάζια στελέχη με εκατομμύρια ευρώ καταθέσεις και με υπερπολυτελή αυτοκίνητα, να υποστηρίζουν πως κέρδισαν δήθεν το Τζόκερ, πέντε – έξι φορές ή να επικαλούνται το «δικαίωμα της σιωπής» με τις πλάτες των κυβερνητικών βουλευτών.
Και βλέπουμε υπουργούς της κυβέρνησης, οι οποίοι ισχυρίζονται πως δεν ήξεραν τι συνέβαινε, ενώ συνδιαλέγονταν με τους διάφορους «Φραπέδες» για να κανονίσουν τους ελέγχους στους δικούς τους, για να κλέψουν όχι μόνο τις επιδοτήσεις, αλλά και τις ψήφους των αγροτών με εκβιασμούς και με ξεροκόμματα. Χωρίς φυσικά να ξέρει τίποτα ο «ανήξερος πρωθυπουργός» και γι’ αυτό το σκάνδαλο.
Και μετά από 45 μέρες αγροτικών κινητοποιήσεων, και ενώ από την πλευρά των αγροτών αφέθηκαν ελεύθερες οι εθνικές οδοί για τις ημέρες των εορτών, για να μπορέσει να γίνει ο διάλογος, η κυβέρνηση ήρθε προχθές και δυναμίτισε τον διάλογο με μια απροκάλυπτα στημένη παρέμβαση. Πρώτα από όλα στην εκπροσώπηση των αγροτών και με μια συνάντηση, η οποία δεν εκπροσωπούσε τα μπλόκα.
Τόλμησε δε να χαρακτηρίσει «κομματική μειοψηφία» τους αγρότες που κινητοποιούνται σε όλη την Ελλάδα. Γιατί για τον κ. Μητσοτάκη, κομματική μειοψηφία είναι όσοι δεν είναι δικοί του και όσοι δεν υπηρετούν και δεν υποκλίνονται στο σχέδιο του. Και θέλω να πω ότι μετά τις σημερινές ειδήσεις, είναι νίκη του αγροτικού κινήματος ότι ο διάλογος τελικά θα γίνει – και ελπίζουμε να γίνει – και να μην εφεύρει ο κ. Μητσοτάκης άλλη υπεκφυγή ή υπονόμευση μέχρι τη Δευτέρα, που έχει ανακοινωθεί ότι θα γίνει η συνάντηση.
Και φυσικά να μην πάει με τετελεσμένα και να επικαλεστεί ξανά τη γνωστή καραμέλα «των δημοσιονομικών αντοχών και περιθωρίων». Γι’ αυτό και πριν καταφύγει σε αυτό το αποτυχημένο επιχείρημα, εγώ τον ρωτώ δημόσια εδώ από την Κοινοβουλευτική Ομάδα και την Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ: Προσβάλει τις δημοσιονομικές αντοχές της χώρας το μειωμένο αγροτικό τιμολόγιο ρεύματος, που θα μειώσει ελάχιστα τα κέρδη της ΔΕΗ χωρίς καμία επίπτωση στον προϋπολογισμό, και όχι τα 2 δισ. κέρδη της ΔΕΗ το 2025, που έχουν στερέψει την αγορά, τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις;
Ας μας πει τι επηρεάζει τις δημοσιονομικές αντοχές της χώρας;
Προσβάλουν τον δημοσιονομικό χώρο τα αιτήματα των αγροτών για να υπάρχουν κοπάδια στην ελληνική περιφέρεια – για να υπάρχει δηλαδή ελληνικό γάλα, γιαούρτι και τυρί, που αμφισβητείται – και όχι τα γαλάζια παιδιά και οι αναθέσεις του Ταμείου Ανάκαμψης στις πολυεθνικές εταιρείες, που μοιράστηκαν εν πολλοίς κρυφά οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης;
Τι προσβάλει τα δημοσιονομικά περιθώρια της χώρας;
Αν θέλει δε, πράγματι, να βρει δημοσιονομικό χώρο, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ του έχει ήδη προτείνει: Να φορολογήσει τα τραπεζικά καρτέλ, τους 1.500 πολύ πλούσιους που δηλώνουν 4 δισ. ευρώ σε μερίσματα, και έτσι θα μπορέσει να στηρίξει και τους αγρότες και τους μικρομεσαίους και τους καταναλωτές και τη νεολαία της Ελλάδας.
Για να μην αναφέρω ότι έχει ήδη δημοσιονομικό χώρο από το υπερπλεόνασμα που μάζεψε πάνω από το πλεόνασμα το 2025. Και, μάλιστα, το μάζεψε άδικα με άδικους έμμεσους φόρους, οι οποίοι πρέπει και μπορούν να επιστραφούν στην κοινωνία. Αυτή θα είναι η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.
Πρώτα στραγγίζει την αγορά και την κοινωνία και μετά μας ρωτάει εμάς, υποκριτικά, πού θα βρεθούν τα λεφτά. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει στηρίξει τα δίκαια αιτήματα των αγροτών και έχει στηρίξει και την υποχρέωση του πρωθυπουργού να τους δεχτεί σε διάλογο χωρίς προϋποθέσεις.
Γι’ αυτό και ήμασταν από την πρώτη στιγμή δίπλα τους, από την πρώτη μέρα ήμουν κι εγώ προσωπικά στα μπλόκα σε όλη την Ελλάδα. Χωρίς μαξιμαλισμούς και με μια πρόταση κοστολογημένη, η οποία παραμένει και σήμερα επίκαιρη και δίνει διέξοδο.
Και την καταθέτουμε ξανά, εν όψει και των τελικών συναντήσεων, το λέμε και τα λέμε περιληπτικά: 0,07 ευρώ την κιλοβατώρα αγροτικό ρεύμα και να δίνονται άδειες για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας κατά προτεραιότητα – και θα έλεγα εγώ αποκλειστικά – σε παραγωγούς και ενεργειακές κοινότητες.
Δεύτερον, άμεσα αφορολόγητο αγροτικό πετρέλαιο, αφορολόγητο από τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης και τον δευτερογενή φόρο στην αντλία, σήμερα και όχι τον Νοέμβριο.
Καθαρή δήλωση απόρριψης της Mercosur. Και εδώ θέλω να ξεκαθαρίσω ότι αυτή η συμφωνία πρέπει να έρθει προς συζήτηση και έγκριση και στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.
Πρώτα απ’ όλα, συντρόφισσες και σύντροφοι, γιατί αυτό οφείλει να κάνει η κυβέρνηση, γιατί είναι μία μεικτή συμφωνία, αφορά και σε αρμοδιότητες του Ελληνικού Κοινοβουλίου και των εθνικών κοινοβουλίων. Και ταυτόχρονα και για έναν ακόμα λόγο, για να δει όλος ο ελληνικός λαός ποιοι στηρίζουν τα συμφέροντα των αγροτών και των καταναλωτών και ποιοι δεν τα στηρίζουν.
Ταυτόχρονα, πρέπει να υπάρχει πλήρης αποζημίωση του ζωικού κεφαλαίου, για να γίνουν ξανά παραγωγικά τα κοπάδια των Ελλήνων και των Ελληνίδων κτηνοτρόφων, και μέχρι να γίνουν παραγωγικά, να υπάρχει αποζημίωση του εισοδήματος για να ζήσουν οι οικογένειες αυτές.
Γιατί τώρα τα παιδιά επιστρέφουν για τις σπουδές τους, δεν μπορούν να συντηρηθούν τα νοικοκυριά και η ελληνική ύπαιθρος. Να επιστραφούν δε, στους τίμιους αγρότες τα καταχρεσθέντα από τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Είναι μία δήλωση, την οποία ο κ. Μητσοτάκης καθυστερεί να την κάνει πράξη. Και, ταυτόχρονα, να μπει πλαφόν στα κέρδη των αγροεφοδίων, να θεσμοθετηθεί το Παρατηρητήριο Τιμών από το χωράφι στο ράφι. Γιατί οι αγρότες στη Νίκαια μας είπαν συγκεκριμένα περιστατικά, με το όνομα του παραγωγού, που οι φακές πουλιόταν οκτώ φορές πάνω στο σούπερ μάρκετ και ενώ δεν είχε πληρωθεί ο παραγωγός. Kαι να δοθούν κίνητρα, ώστε να συνεταιριστούν οι αγρότες για να πετύχουν καλύτερες τιμές, δικαιότερες τιμές για τα προϊόντα τους.
Και να σταματήσουν τώρα όλα τα εκβιαστικά μέτρα κατάσχεσης και αγωγών για οφειλές των αγροτών προς δημόσιο, τράπεζες και παρόχους. Και, επίσης, να θεσμοθετηθεί ένα Εθνικό Συμβούλιο Αγροτικής Πολιτικής, ώστε να υπάρχει ένα ολοκληρωμένο, ένα αποτελεσματικό, ένα επιστημονικό και δίκαιο σχέδιο για την παραγωγική ανασυγκρότηση του πρωτογενούς τομέα και όχι αυτή η τετράμηνη επιτροπή που σκοπεύει να κάνει ο κ. Μητσοτάκης, μόνο και μόνο για να κρύψει και να ξεπλύνει τις ευθύνες του.
Συντρόφισσες και σύντροφοι, πρέπει να μιλήσουμε καθαρά. Η επίλυση των μεγάλων κοινωνικών και οικονομικών προβλημάτων απαιτεί αλλαγή των πολιτικών που μας οδήγησαν σε αυτά. Και ο κ. Μητσοτάκης υπηρετεί άλλα συμφέροντα. Γι’ αυτό αρνείται πεισματικά να έρθει στη Βουλή και να απαντήσει στις Επίκαιρες Ερωτήσεις που έχω καταθέσει και να εξηγήσει στον ελληνικό λαό γιατί δεν κάνει αποδεκτές τις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.
Εμείς, λοιπόν, επειδή τον στενοχωρεί και τον πιέζει, θα τις επαναλάβουμε. Απαιτούμε λοιπόν μια απάντηση: Γιατί δεν προχωρά στην αναστολή για έξι μήνες του ΦΠΑ σε τρόφιμα και φάρμακα, όπως υπάρχει κατεύθυνση και από ευρωπαϊκή οδηγία και υπάρχει και περιθώριο και δημοσιονομικός χώρος;
Γιατί δεν προχωρά στη μείωση των συντελεστών του ΦΠΑ;
Γιατί δεν προχωρά στην επαναφορά του μειωμένου νησιωτικού ΦΠΑ σε όλα τα νησιά;
Γιατί δεν μειώνει τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης στα καύσιμα και στο πετρέλαιο θέρμανσης;
Γιατί δεν φορολογεί τα καρτέλ και τους πολύ πλούσιους;
Γιατί δεν δίνει τον 13ο και 14ο μισθό στους δημοσίους υπαλλήλους και τη 13η σύνταξη στους συνταξιούχους;
Γιατί δεν εφαρμόζει μια δημόσια στεγαστική πολιτική; Με θεσμοθετημένη την κοινωνική κατοικία στην Ελλάδα, με δημόσια πολιτική που να αποδίδει 15.000 κατοικίες τον χρόνο, με κίνητρα για να ανοίξουν κλειστά σπίτια με φθηνό ενοίκιο και να υπάρχει εγγυημένη κατοικία τουλάχιστον για τρία χρόνια για τους δημόσιους λειτουργούς σε νησιά, σε απομακρυσμένες και σε ορεινές περιοχές. Και να υπάρχει, ταυτόχρονα, φοιτητική στέγη, τουλάχιστον για το 50% των φοιτητών που έρχονται από άλλα μέρη και να περιοριστεί το Airbnb.
Γιατί δεν φέρνει επιτέλους συλλογικές συμβάσεις εργασίας, όπως γίνεται στην υπόλοιπη Ευρώπη;
Και γιατί δεν κάνατε δεκτές τις προτάσεις μας για αύξηση του ΑΕΠ στην υγεία και στην παιδεία για μόνιμες προσλήψεις, για αυξήσεις μισθών και για ένταξη του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού στα βαρέα και ανθυγιεινά;
Όπως κοροϊδεύει συνεχώς τους αγρότες ο κ. Μητσοτάκης, έτσι εξαπατά και την ελληνική κοινωνία και όλες τις κοινωνικές ομάδες. Οδηγώντας, όμως, συντρόφισσες και σύντροφοι και σε επικίνδυνες ατραπούς, όπως το πρόσφατο μπλακ άουτ στη λειτουργία του FIR της χώρας. Έναν κίνδυνο που ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ επανειλημμένα και με Κοινοβουλευτικό Έλεγχο εδώ στη Βουλή, αλλά και στην Ευρωβουλή, το είχε θέσει δημόσια και είχε προειδοποιήσει.
Την ίδια στιγμή που η χώρα οδεύει σε τέτοιες επικίνδυνες ατραπούς, η χώρα ταλανίζεται όχι μόνο από προβλήματα της καθημερινότητας και από έλλειψη αναπτυξιακής στρατηγικής, αλλά και με σοβαρά ελλείμματα στην εξωτερική πολιτική.
Στην εξωτερική πολιτική η κυβέρνηση αποδεικνύει πως είναι και ανεπαρκής, αλλά και επικίνδυνη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η παράνομη στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και η απαγωγή Μαδούρο. Μια επίθεση που δεν είναι ούτε παρέμβαση για τη δημοκρατία, ούτε πράξη καταπολέμησης του εμπορίου ναρκωτικών, όπως προσπαθούν να τη δικαιολογήσουν οι υποτελείς του κ. Τραμπ.
Είναι ωμή άσκηση ιμπεριαλιστικής ισχύος για να ελέγξει, όπως παραδέχτηκαν και αποδεικνύεται ήδη από σημερινά δημοσιεύματα, τα πετρέλαια και τους πλούσιους πλουτοπαραγωγικούς πόρους της Βενεζουέλας. Την ίδια συνταγή επιφυλάσσει – και το δηλώνει ο τραμπισμός – για το Μεξικό, για την Κούβα, για την Κολομβία, για τη Γροιλανδία.
Είναι πλήρης η εφαρμογή του «νόμου του ισχυρού» που καταπατά το διεθνές δίκαιο. Απέναντι σε αυτήν την πολιτική, η κυβέρνηση Μητσοτάκη επέλεξε συνειδητά την υποταγή. Αντί να υπερασπιστεί τις αρχές του διεθνούς δικαίου, αντί να στηρίξει τον διάλογο και την ειρήνη, λειτουργεί με μια επικίνδυνη υποτέλεια νομιμοποιώντας πρακτικές, που αύριο μπορεί να στραφούν εναντίον οποιασδήποτε χώρας, ακόμα και της δικής μας. Γι’ αυτό λέμε ότι είναι επικίνδυνος. Κ. Μητσοτάκη, κύριοι της κυβέρνησης, η Ελλάδα δεν είναι προτεκτοράτο.
Δεν μπορεί να μετατρέπεται σε απολογητή επιθετικών στρατηγικών, που υπονομεύουν τη σταθερότητα και προκαλούν ανασφάλεια παγκοσμίως. Και, μάλιστα, υποχωρώντας από εθνικές γραμμές και την ενεργητική πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, που ασκήθηκε μέχρι το 2019. Αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν περιμέναμε κάτι περισσότερο από αυτούς που κλείνουν τα μάτια και που δικαιολογούν τα εγκλήματα και τη γενοκτονία Νετανιάχου στη Γάζα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, σύντροφοι και συντρόφισσες, το λέει καθαρά: Καμία ανοχή σε επεμβάσεις, καμία νομιμοποίηση πραξικοπηματικών σχεδίων, καμιά συνενοχή σε πολιτικές που τιμωρούν λαούς. Η Ελλάδα έχει ιστορία και έχει και εμπειρία και γνωρίζει τι σημαίνει να πληρώνει ένας λαός τα παιχνίδια των ισχυρών. Γι’ αυτό δεν μπορεί, ούτε να δικαιολογεί, ούτε να μένει σιωπηλή όταν παραβιάζεται το διεθνές δίκαιο. Δεν μπορεί η χώρα μας να παριστάνει ότι δεν βλέπει, όταν η δημοκρατία γίνεται πρόσχημα για πόλεμο και όχι ειλικρινής στόχος. Και όσοι σήμερα χειροκροτούν τη στρατιωτική επέμβαση στη Βενεζουέλα, αύριο θα δηλώνουν έκπληκτοι από τις συνέπειες.
Και, φυσικά, αναφέρομαι και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία αποδεικνύεται ακόμα μια φορά ανεπαρκής, την ώρα που οι απειλές Τραμπ για βίαιη προσάρτηση της Ιρλανδίας είναι ξεκάθαρες και διατυπωμένες και πάνω από όλα απαράδεκτες. Και από αυτό εδώ το βήμα, θέλω να εκφράσω εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και την αμέριστη συμπαράσταση μας στον ιρανικό λαό.
Η Ελλάδα και η Ευρώπη, αλλά και η παγκόσμια κοινότητα, έχουμε υποχρέωση να καταδικάσουμε την καταστολή και τις δολοφονικές επιθέσεις του θεοκρατικού καθεστώτος απέναντι στους διαδηλωτές και τις διαδηλώτριες που αγωνίζονται για δικαιώματα και ελευθερίες στο Ιράν.
Και είμαστε προφανώς αντίθετοι, απόλυτα, με κάθε σκέψη για στρατιωτική επέμβαση, η οποία θα κάνει τα πράγματα χειρότερα. Γιατί το θέμα είναι η επόμενη μέρα να είναι καλύτερη και όχι χειρότερη, όπως αποδείχτηκε σε όλες τις περιπτώσεις στρατιωτικών επεμβάσεων. Ο ίδιος ο λαός του Ιράν πρέπει να ορίσει το μέλλον του και όχι οι ΗΠΑ ή το Ισραήλ δια της βίας.
Και εδώ η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να παρέμβει με λύσεις προς όφελος του λαού και της κοινωνίας του Ιράν. Και θέλω εδώ να υπενθυμίσω ότι, σχεδόν πριν έναν χρόνο, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ κατέθεσε δημόσια μια πρόταση για να αναλάβει η Ελλάδα, ως μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, και η Ευρωπαϊκή Ένωση την πρωτοβουλία για μία Διάσκεψη Ειρήνης και Ασφάλειας στη Μέση Ανατολή και στην Ανατολική Μεσόγειο, που σήμερα αποδεικνύεται ακόμα μία φορά πόσο σημαντική θα ήταν και για την ειρήνη και για τη χώρα μας, αλλά και για το δημοκρατικό μέλλον όλων των λαών της περιοχής.
Συντρόφισσες σύντροφοι, όπως ήδη ανέφερα, η συζήτηση η οποία θα ανοίξει το 2026 για το Σύνταγμα και για την αναθεώρηση του θα είναι μία κορυφαία πολιτική συζήτηση. Αποτελεί, λοιπόν, μία πρώτης τάξεως ευκαιρία, όπως έχουμε συζητήσει ήδη δύο φορές στην Πολιτική Γραμματεία, να αναδειχθεί η ουσία της πολιτικής, τα πεδία των προοδευτικών δημοκρατικών συγκλίσεων, αλλά και οι μεγάλες διαχωριστικές τομές με τη δεξιά πολιτική.
Η εμπειρία των τελευταίων χρόνων, οι εξελίξεις και διεθνώς και στο εσωτερικό, αναδεικνύουν, επίσης, πολλά ζητήματα που οφείλουν να ενταχθούν στη συνταγματική αναθεωρητική διαδικασία. Αυτή η συζήτηση δεν πρέπει να φθαρεί από τακτικισμούς και από παιχνίδια και επιλογές εντυπώσεων που θα επιχειρήσει σίγουρα ο κ. Μητσοτάκης. Όμως, ξεκινώντας μια συζήτηση για το Σύνταγμα, οφείλουμε να δηλώσουμε ότι το μείζον σήμερα στη χώρα μας είναι η εφαρμογή του Συντάγματος.
Διότι σήμερα στην Ελλάδα το Σύνταγμα παραβιάζεται συστηματικά και ανερυθρίαστα από την κυβέρνηση και το σύστημα εξουσίας που αυτή υπηρετεί. Το πρωταρχικό μας καθήκον είναι σε αυτή τη συζήτηση να εξασφαλίσουμε την τήρηση και την προστασία του Συντάγματος. Και θέλω να πω ότι και γι’ αυτόν τον λόγο είναι πάρα πολύ σημαντικό να φύγει το συντομότερο αυτή η κυβέρνηση, που παραβιάζει βάναυσα το ελληνικό Σύνταγμα.
Είναι, όμως, παράλληλα σημαντική ευκαιρία των προοδευτικών δυνάμεων να αξιοποιήσουμε τη συνταγματική αναθεώρηση για να υπάρξει και να ανοίξει μία κοινωνική δημοκρατική συζήτηση, να βρεθούν κοινά σημεία και να αναδειχθούν ζητήματα σε μία προοδευτική κοινωνική ζύμωση. Έχοντας υπόψιν μας παράλληλα και την ανάγκη να προστατευτεί η αναθεωρητική Βουλή από αυθαίρετες αλλαγές μονοκομματικής λογικής εξυπηρέτησης, όπως αυτές που έκανε η κυβέρνηση Μητσοτάκη το 2019. Και να προσέξουμε και «κερκόπορτες» για την κατεδάφιση δημοκρατικών κατακτήσεων που επιδιώκει συστηματικά η Δεξιά, όπως:
Για το άρθρο 16 και για τα δημόσια πανεπιστήμια. Για το άρθρο 24 για το περιβάλλον ή για τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων. Μπορεί να είναι και πολλά ακόμα αυτά τα κρίσιμα άρθρα, αλλά οφείλουμε να τα επισημάνουμε. Η ουσία, όμως, είναι ότι μια δημοκρατική προοδευτική αλλαγή στη χώρα μας θα αποκλείσει και αυτό το ενδεχόμενο.
Υπάρχουν, όμως, μεγάλα συνταγματικά θέματα που επείγει να ανοίξουν στον δημόσιο διάλογο. Υπήρξε και δούλεψε με συνέπεια μια Επιτροπή του κόμματος μας, η οποία θα παρουσιάσει κάποια πρώτα αποτελέσματα. Μια Επιτροπή, που συστήθηκε και συγκροτήθηκε από την Πολιτική Γραμματεία, με υπεύθυνο τον Γιάννη Μαντζουράνη και συμμετείχαν και αρκετά στελέχη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και δουλέψαμε εντατικά το τελευταίο διάστημα, θα ανοίξει σήμερα αυτή η συζήτηση. Οφείλω, όμως, να βάλω ορισμένα θέματα, τα οποία για τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είναι πολιτική προτεραιότητα.
Πρώτα απ’ όλα, με βάση την τραγική εμπειρία του κουκουλώματος των κυβερνητικών σκανδάλων, επιβάλλεται η κατάργηση της σημερινής πρόβλεψης του άρθρου 86 για τον νόμο περί ευθύνης υπουργών και η αποσύνδεση της διαδικασίας ελέγχου και δίωξης υπουργών από την εκάστοτε κυβερνητική κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Για να μην αποτελεί άλλοθι το άρθρο 86 να συγκαλύπτει η κυβέρνηση τις τυχόν ποινικές ευθύνες των υπουργών της, όπως έκανε για τις ευθύνες των υπουργών και στο έγκλημα των Τεμπών και στον ΟΠΕΚΕΠΕ.
Και αυτή η αλλαγή πρέπει να συνδυαστεί ταυτόχρονα και με την κατοχύρωση της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης, ξεκινώντας από την ηγεσία της, που σήμερα δεν είναι ανεξάρτητη αλλά εξαρτημένη από την κυβέρνηση. Και η πρόταση μας πρέπει να εξασφαλίζει ότι η επιλογή της ηγεσίας της δικαιοσύνης, ο έλεγχος της δικαιοσύνης και η εξέλιξη και η τοποθέτηση των δικαστικών δεν θα εξαρτώνται από την εκάστοτε κυβέρνηση, ούτε από κλειστά λόμπι.
Το νέο Σύνταγμα, επίσης, δεν θα πρέπει να δίνει τη δυνατότητα στην εκάστοτε κυβέρνηση να εκλέγει μονοκομματικό Πρόεδρο της Δημοκρατίας και ακόμα και με την εναλλακτική των 120 ψήφων. Και θα πρέπει να οδηγεί σε ουσιαστικές συναινέσεις, όπως και στην επιλογή και κυρίως στη θωράκιση των ανεξάρτητων Αρχών, που τόσο βάναυσα έχει προσβάλλει η σημερινή κυβέρνηση.
Στο Σύνταγμα, όμως, πρέπει να ανοίξουμε και μεγάλα προοδευτικά ζητήματα που θα είναι η ανάσα και το οξυγόνο της κοινωνίας μας:
Ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης για όλους και για όλες. Η κατοχύρωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας, η εξασφάλιση στέγης, δημόσιας πολιτικής στέγης, η ειδική προστασία για τους ευάλωτους, η προστασία της εργασίας, η κατοχύρωση των συλλογικών συμβάσεων, η προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων.
Το Σύνταγμα, επίσης, θα πρέπει να κατοχυρώνει τις ατομικές ελευθερίες, το απαραβίαστο του ιδιωτικού βίου, την προστασία, διαφύλαξη και αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας και να ενισχύει τη δυνατότητα των πολιτών να φέρουν προς συζήτηση νομοσχέδια, κατοχυρώνοντας επίσης τον θεσμό του δημοψηφίσματος μετά από λαϊκή πρωτοβουλία.
Προτάσεις, που ξεκίνησε ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, αλλά δεν έχει επιτρέψει να προχωρήσουν η σημερινή κυβέρνηση. Θα πρέπει, τέλος, στο Σύνταγμα να μιλήσουμε ουσιαστικά για αποκέντρωση. Η ερήμωση της υπαίθρου είναι ακόμα ένα μεγάλο καμπανάκι, αλλά και για τις αρμοδιότητες της Αυτοδιοίκησης.
Ενώ θα πρέπει να ανοίξουμε και νέα κεφάλαια, όπως είναι η προστασία της προσωπικότητας και των δικαιωμάτων του πολίτη και του εργαζόμενου από την τεχνολογία, η κοινωνικά χρήσιμη αξιοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης, αλλά και ο έλεγχος της αυθαιρεσίας και της αδιαφάνειας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στα σύγχρονα εργαλεία προπαγάνδας.
Αυτόν τον διάλογο ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ επιλέγει να τον ανοίξει με όλες τις προοδευτικές και δημοκρατικές δυνάμεις της χώρας μας και μαζί με το αξιόλογο ακαδημαϊκό, ερευνητικό και επιστημονικό δυναμικό της χώρας. Ενώ αντίστοιχες πρωτοβουλίες πιστεύουμε ότι μπορεί και πρέπει να αναλάβει και το Ινστιτούτο Πουλαντζάς.
Γιατί για εμάς, ο συνταγματικός διάλογος μπορεί να αποτελέσει έναν ακόμα καταλύτη της δημοκρατικής προοδευτικής αλλαγής που έχει ανάγκη η χώρα μας.
Συντρόφισσες και σύντροφοι, αναμφίβολα υπάρχουν μπροστά μας πολλές δυνατότητες, αλλά και υποχρεώσεις για τη νέα χρονιά που ξεκινάει. Και πρέπει να πω ότι ξεκινάμε με σημαντικές προγραμματικές επεξεργασίες και έχουμε τη δυνατότητα να διαμορφώσουμε και νέες προτάσεις για να εμπλουτίσουμε την προοδευτική συζήτηση.
Όμως το μείζον ερώτημα που τίθεται με έναν επείγοντα τρόπο και από την κοινωνία και από τις εξελίξεις, είναι το πώς θα ξεφύγει η χώρα το συντομότερο από τη δυστοπία της επικίνδυνης και διεφθαρμένης κυβέρνησης του κ. Μητσοτάκη. Πώς θα δημιουργηθεί, δηλαδή, ένα προοδευτικό μέλλον για τη χώρα και για τις επόμενες γενιές.
Η προοδευτική αλλαγή είναι προϋπόθεση και για τις συνταγματικές αλλαγές, τις οποίες μόλις τώρα ανέφερα, που θα θωρακίσουν τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου. Είναι προϋπόθεση και για την ευημερία των πολιτών και για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας και για τη διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, που δεν εξασφαλίζονται με τις επικοινωνιακές στρατιωτικές φιέστες, που είδαμε να διοργανώνει σήμερα το δίδυμο Μητσοτάκη – Δένδια, επιχειρώντας να κρύψουν τα ουσιώδη ελλείμματα στην πολιτική άμυνας, που είναι αυτά που αφορούν την ελληνική αμυντική βιομηχανία και το έμψυχο δυναμικό των Ενόπλων Δυνάμεων, που αδυνατίζει από δεκάδες παραιτήσεις, ακόμα και από στρατιωτικές σχολές.
Για όλα αυτά απαιτείται, συντρόφισσες και σύντροφοι, πολιτική αλλαγή. Απαιτείται να φύγει το συντομότερο αυτή η κυβέρνηση της Δεξιάς και να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας μια προοδευτική κυβέρνηση, η οποία θα φέρει ξανά την ελπίδα, την αισιοδοξία και την προκοπή στη χώρα. Οι εποχές που ζούμε δεν αφήνουν περιθώρια για μικροκομματικές αυταρέσκειες και για προσωπικές στρατηγικές. Είναι κρίσιμες, κρίσιμες για την κοινωνία, κρίσιμες για τη δημοκρατία, κρίσιμες για το μέλλον της χώρας.
Και η προοδευτική παράταξη δεν έχει το δικαίωμα της αδράνειας, όπως δεν αδράνησε και ποτέ στην ιστορία της πατρίδας μας. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ εδώ και έναν χρόνο αποφάσισε και έκανε μια μεγάλη αλλαγή σελίδας. Με τόλμη και με σοβαρότητα έχουμε καταθέσει μια καθαρή και ειλικρινή πρόταση συνεννόησης και συνεργασίας των προοδευτικών δυνάμεων. Χωρίς ιδιοτέλεια, χωρίς να μας ενδιαφέρουν οι καρέκλες και τα οφίτσια. Με μοναδικό γνώμονα την ανάγκη να υπάρξει μια ισχυρή, αξιόπιστη και φιλολαϊκή απάντηση στη δεξιά πολιτική, που ευνοεί τους λίγους και αφήνει πίσω τους πολλούς.
Η πρόταση μας δεν ήταν και δεν είναι επικοινωνιακό τέχνασμα. Και αυτό το αποδείξαμε. Και κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει πλέον την ειλικρίνεια μας και τη συνέπεια εδώ και έναν χρόνο, και τις πρωτοβουλίες και τον οδικό χάρτη που έχουμε προτείνει σήμερα. Το σχέδιο αυτό αποτελεί επείγουσα πολιτική και κοινωνική αναγκαιότητα. Γιατί η πολιτική κρίση είναι πλέον εμφανής και απειλεί την κοινωνική συνοχή και τη δημοκρατική λειτουργία της πατρίδας μας. Αλλά και γιατί οι πολίτες απαιτούν λύσεις και όχι άλλα λόγια.
Η κοινωνική αγωνία, η αναζήτηση, η ανάγκη, είναι πασιφανείς και είναι επείγουσα αυτή η αναγκαιότητα, και γιατί η αστάθεια και η ρευστότητα στο πολιτικό σκηνικό πολλαπλασιάζεται συνεχώς από την απονομιμοποίηση της κυβέρνησης. Αλλά και γιατί δεν αντέχουν άλλο οι πολίτες, δεν έχουν την πολυτέλεια της αναμονής, όταν απλά δεν τα βγάζουν πέρα.
Οφείλουμε, λοιπόν, να είμαστε ξεκάθαροι. Οι πολιτικές αλλαγές έρχονται και δεν μπορούν να μπουν σε καλούπια μόνες τους και με ευχές. Οφείλουμε να παρέμβουμε για τη διαμόρφωση των πολιτικών και κοινωνικών συσχετισμών. Η απάντηση στο πολιτικό αδιέξοδο θα δοθεί με τη διαδικασία των επόμενων εκλογών, όσο και αν προσπαθήσει να τις καθυστερήσει ο κ. Μητσοτάκης και όσο και αν το σύστημα εξουσίας προσπαθήσει να βρει λύσεις για τα συμφέροντά του.
Και ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει θέσει με κάθετο τρόπο το αίτημα άμεσα των εκλογών ως βασική και κοινωνική αναγκαιότητα, ως οξυγόνο της πατρίδας μας. Και δεν αποτελεί λύση για τα κοινωνικά συμφέροντα, ούτε η ανακύκλωση δεξιών και ακροδεξιών συνταγών, ούτε η αντιπολιτική και στείρα αντίδραση, που δεν θα συνδέεται με προγραμματικές απαντήσεις για το εισόδημα, για την κοινωνική δικαιοσύνη, για τα δημόσια αγαθά, για τη μάχη κόντρα στο οικονομικό κατεστημένο.
Απέναντι σε αυτό το ερώτημα εμείς έχουμε δώσει καθαρή απάντηση: Απαιτείται μια ενιαία, ενωτική, προοδευτική απάντηση για έναν ισχυρό προοδευτικό πόλο εξουσίας, που θα αναλάβει μετά τις εκλογές τη διακυβέρνηση της Ελλάδας. Δεν αποτελεί απάντηση στην κοινωνία και δεν είναι προοδευτική λύση καμία πρόταση κομματικού εγωισμού και περιχαράκωσης ή ιδεολογικής καθαρότητας που δεν δίνει προοπτική διακυβέρνησης.
Όσοι επιλέγουν να μην ανταποκριθούν σε αυτήν την πρόταση, όσοι επιδιώκουν ένα εκλογικό όφελος λίγων ποσοστιαίων μονάδων, θα βγουν χαμένοι και εκτεθειμένοι στην κοινωνία, γιατί δεν θα συμβάλλουν στην προοδευτική διέξοδο και θα δώσουν συγχωροχάρτι και ανάσα στον κ. Μητσοτάκη. Ο κατακερματισμός του προοδευτικού χώρου είναι μια επιλογή που ευνοεί το σημερινό καθεστώς εξουσίας. Η κοινωνία, λοιπόν, δεν περιμένει άλλες χαμένες ευκαιρίες.
Απαιτεί γενναιότητα και ανιδιοτέλεια με κοινή δράση των προοδευτικών δυνάμεων το συντομότερο δυνατό. Και η κοινωνία θέλει καθαρές κουβέντες και πάνω από όλα θέλει πράξεις. Δεν θέλει άλλα λόγια. Ο χρόνος κυλάει. Πέρασε ήδη ένας χρόνος και οι όποιες καθυστερήσεις και υπεκφυγές – να το πούμε καθαρά γιατί εμείς δεν φοβόμαστε την αλήθεια, έχουμε πάρει τις πρωτοβουλίες μας – δεν έδωσαν κανένα θετικό αποτέλεσμα για αλλαγή συσχετισμών. Μόνο οι προτάσεις συνεργασίας και οι επιλογές συνεργασίας άλλαξαν το σκηνικό.
Χωρίς καμία διάθεση κομματικού εγωισμού, επιβεβαιώνεται ότι μόνο η πρόταση της προοδευτικής συνεργασίας δίνει σήμερα προοπτική στην Ελλάδα. Η απάντηση στη Νέα Δημοκρατία και στον κ. Μητσοτάκη δεν πρέπει να είναι αντιπολιτική, ούτε μπορούν να γίνουν αποδεκτές εκτιμήσεις ότι η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση έχουν τις ίδιες ευθύνες.
Η ανάγνωση ότι όλοι είμαστε το ίδιο, ότι δεν υπάρχουν ιδεολογίες, ότι δεν υπάρχει Αριστερά και Δεξιά, δεν υπάρχει πρόοδος και συντήρηση, οδηγεί στη διαιώνιση των προβλημάτων και της κοινωνικής αδικίας.
Δεν είναι το ίδιο τα καρτέλ και οι εργαζόμενοι. Δεν είναι ίδιες οι ευθύνες της Νέας Δημοκρατίας που χρεοκόπησε τη χώρα μας, και τώρα βάζει πλάτη στην αισχροκέρδεια, και του ΣΥΡΙΖΑ που έβγαλε τη χώρα από τα μνημόνια με την κυβέρνηση 2015 – 2019.
Δεν είναι ίδιες οι ευθύνες της κυβέρνησης Μητσοτάκη με τις υποκλοπές, με το έγκλημα των Τεμπών, με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, με την πιο τίμια κυβέρνηση της μεταπολίτευσης. Δεν είναι ίδιες οι ευθύνες. Δεν είναι ίδιες οι πολιτικές της Δεξιάς, της κοινωνικής αδικίας και του μεγάλου κεφαλαίου με τις πολιτικές της προοδευτικής παράταξης και της κοινωνικής δικαιοσύνης.
Αυτές οι λογικές το μόνο που πετυχαίνουν είναι να εκτονώσουν τη δικαιολογημένη οργή της κοινωνίας, αλλά την ίδια ώρα να κρύψουν κάτω από το χαλί τις ανισότητες, τις αδικίες, την αιτία των προβλημάτων δηλαδή της κοινωνίας, και άρα να συντηρηθεί το status quo.
Αν, όμως, δεν υπάρξει ευρύτερη συνεργασία στον προοδευτικό χώρο και ένας ισχυρός προοδευτικός πόλος, που μπορεί να πείσει ότι θα κερδίσει τη Νέα Δημοκρατία, τότε είναι πιθανό το κενό να το καλύψουν άλλες δυνάμεις. Σε αυτό το περιβάλλον, λοιπόν, ο προοδευτικός χώρος δεν έχει την πολυτέλεια να επιμένει σε επιμέρους διαφωνίες, σε εγωισμούς, σε διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος ή να εφευρίσκονται νέες διαχωριστικές γραμμές σήμερα.
Οι ευθύνες όλων μας στον προοδευτικό χώρο είναι ιστορικές. Οι καλές πολιτικές στιγμές της προηγούμενης χρονιάς ήταν αυτές που υπήρξαν στιγμές κοινοβουλευτικών συνεργασιών, κοινών πρωτοβουλιών, έστω διαλόγου με προοπτική κοινής προοδευτικής απάντησης. Καταθέσαμε προτάσεις συμπόρευσης και στο ΠΑΣΟΚ και στη Νέα Αριστερά. Η απάντηση στην ελληνική κοινωνία δεν μπορεί να είναι ούτε οι καθυστερήσεις, ούτε ανεδαφικές εκτιμήσεις του τύπου «θα κερδίσω μόνος μου τον κ. Μητσοτάκη».
Υπήρξαν θετικές πρωτοβουλίες διαλόγου των προοδευτικών δυνάμεων σε όλη την Ελλάδα. Υπήρξαν και πρωτοβουλίες Ινστιτούτων, πολιτικών ομάδων και προσωπικοτήτων και μπορούμε να αξιοποιήσουμε αυτές τις θετικές στιγμές.
Θετικές στιγμές, όπως οι προγραμματικές προτάσεις των Ινστιτούτων με την πρωτοβουλία της κας Κατσέλη, η πρόσφατη τοποθέτηση του Νίκου Κοτζιά ή οι πρωτοβουλίες της πολιτικής οικολογίας και του «Κόσμου» του Πέτρου Κόκκαλη και σαφέστατα είναι σημαντικός σε αυτήν την κοινή ενωτική προσπάθεια για προοδευτική διακυβέρνηση ο ρόλος του Αλέξη Τσίπρα.
Όλοι εμείς οι παραπάνω οφείλουμε να κάνουμε ότι μπορούμε σήμερα για την κοινή έκφραση και συστράτευση των προοδευτικών δυνάμεων. Το έχω πει πολλές φορές και θα επιμείνω, όσες διαφορετικές αναγνώσεις και αν υπάρχουν, οφείλουμε να βρούμε κοινή πορεία και σύγκλιση.
Απαιτείται πλέον ποιοτική αλλαγή στον προοδευτικό άξονα της πολιτικής. Η συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων και η διαμόρφωση μιας πλειοψηφικής κοινωνικής συμμαχίας, μιας συμμαχίας αναγέννησης, δημοκρατίας και δημιουργίας θα δώσει ξανά νόημα.
Θα δώσει αξιοπιστία στην πολιτική. Και χρειαζόμαστε αυτήν την έμπνευση. Τη χρειάζεται ο ελληνικός λαός. Την ελπίδα, τη δυναμική που θα δώσει αυτή η συνεργασία, που θα κινητοποιήσει και νέες κοινωνικές δυνάμεις που σήμερα απέχουν.
Είναι πλέον η χρονιά των μεγάλων πολιτικών αποφάσεων. Δεν αρκούν οι προθέσεις, χρειάζονται υπερβάσεις. Κόντρα στις βουλές του σκανδαλοτροφείου της Δεξιάς και της ακροδεξιάς απειλής πρέπει να ορίσουμε το 2026 ως την εμβληματική χρονιά που θα αλλάξουν τα πάντα στο πολιτικό σκηνικό. Πρέπει να προχωρήσουμε μαζί με σχέδιο και ξεκάθαρο κοινωνικό πρόσημο με μια νικηφόρα προοδευτική πρόταση.
Η κοινωνία δεν αναζητά μία καλύτερη προοδευτική αντιπολίτευση. Θέλει λύση κυβερνητικής προοπτικής για να υπάρχει πρόοδος και ευημερία. Οι πολίτες δεν αντέχουν άλλο την ανασφάλεια. Δεν επιτρέπεται, λοιπόν, να την αφήσουμε να πολλαπλασιάζεται.
Για τον λόγο αυτό έχουμε αναλάβει αυτήν την πρωτοβουλία, καθαρά, εδώ και ένα χρόνο και έχουμε επιβεβαιωθεί, και χρειάζεται ψυχραιμία και σταθερότητα σε αυτή την πρόταση. Γιατί για εμάς το λαϊκό και κοινωνικό συμφέρον είναι πάνω από το κομματικό όφελος. Εμείς δεν επιλέγουμε την απομόνωση, αλλά αναλαμβάνουμε την ευθύνη της ενότητας και των υπερβάσεων. Και για αυτήν την μεγάλη αλλαγή, συντρόφισσες και σύντροφοι, απαιτείται η ενεργοποίηση όλου του δυναμικού μας, με συντροφικούς και συλλογικούς όρους.
Έχουμε ιστορική υποχρέωση να αλλάξουμε τους συσχετισμούς για να υπάρχει προοδευτική διέξοδος και κυβερνητική προοδευτική αλλαγή στη χώρα μας, γιατί αυτή μόνο είναι η δική μας καθαρή δέσμευση. Αυτή είναι η ευθύνη μας και αυτή είναι και η υπόσχεσή μας στο αίτημα των πολιτών για μια δίκαιη Ελλάδα.
Αυτή είναι η υπόσχεση μας στα όνειρα των νέων για ευημερία και για πρόοδο. Αυτή είναι η υπόσχεσή μας και η δέσμευση μας στην ανάγκη όλων των πολιτών για μια καλύτερη ζωή. Αυτή είναι, συντρόφισσες και σύντροφοι, η Προοδευτική Ελλάδα. Καλή μας επιτυχία.
ΔΕΙΤΕ το σχετικό βίντεο.
