Παντελής Διαμαντάκης: 25 ετών, εποχικός πυροσβέστης, εγκλωβίστηκε στην περιοχή Νέα Κρύα Βρύση Ρεθύμνου.
Εμμανουήλ Στρατιδάκης: 58 ετών, πυροσβέστης πενταετούς θητείας, εγκλωβίστηκε μαζί με τον συνάδελφό του στο Ρέθυμνο.
Κώστας Λαιμοδέτης: 27 ετών, νεκρός στο μέτωπο της πυρκαγιάς στο Γύθειο.
Γιατί οι νεκροί εργαζόμενοι έχουν όνομα, και είχαν ζωή. Έχουν συγγενείς, φίλους και έκαναν όνειρα.
Αυτούς τους εργαζόμενους, το πρωί της Πέμπτης «τίμησε» η Βουλή με ενός λεπτού σιγή στη μνήμη τους.
Τους «τίμησε» και Πρωθυπουργός στην έμπροσθέν των τηλεοπτικών καμερών ομιλία του στο Υπουργικό Συμβούλιο λέγοντας: «Θα ήθελα να εκφράσω εκ μέρους όλου του υπουργικού συμβουλίου τη βαθιά μας θλίψη για την απώλεια των δύο πυροσβεστών, οι οποίοι έπεσαν στις μάχες με τις φλόγες, προσπαθώντας να σώσουν τους συμπολίτες τους και τις περιουσίες τους, όπως βέβαια και του πυροσβέστη μας που απεβίωσε στο Γύθειο. Η πολιτεία τους τιμά, στέκεται δίπλα στο πλευρό των οικογενειών τους και δυναμώνει τις δράσεις της ώστε η χώρα να θωρακίζεται όλο και πιο αποτελεσματικά απέναντι στην κλιματική κρίση». Μετά μας «πούλησε» ότι η Ελλάδα πρωτοστάτησε στην επανεκκίνηση της παραγωγής Canadair και τόνισε να είμαστε προσεκτικοί γιατί έχει μελτέμια (όπως από αρχαιοτάτων χρόνων στο Ελλάντα – welcome to our beautiful land…)
Τους εποχικούς και τους πυροσβέστες τους τίμησε και ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης όταν η αστυνομία που δρα υπό τη σκέπη του υπουργείου του έσπασε στο ξύλο τους πυροσβέστες και έβαλε τις αύρες να τους πετάνε νερό όταν διαμαρτύρονταν για προσλήψεις, ελλείψεις προσωπικού, μονιμότητα, μέσα για την πυρασφάλεια και πυρόσβεση.
Τα κυβερνητικά παπαγαλάκια τους ανέβαζαν ταβλαδόρους που δουλεύουν δυο μήνες το χρόνο και κάποιοι όταν η φωτιά έφτανε στα σπίτια τους έπαιρναν τα αρμόδια τηλέφωνα για να έχουν προτεραιότητα στην κατάσβεση.
Οι τρεις νεκροί δεν ήθελαν να γίνου ήρωες. Ήθελαν να βοηθάνε με τη δουλειά τους το κοινωνικό σύνολο. Ήθελαν να γυρίσουν στα σπίτια τους.
Και ποια η «τιμή» που τους κάνουν μετά θάνατον;
Τιμή θα ήταν να αφήσουν όλοι την καραμέλα της κλιματικής αλλαγής και της ατομικής (μας) ευθύνης και να πάρουν μέτρα πρόληψης. Να δώσουν εκπαίδευση, μέσα, μονιμότητα στους πυροσβέστες. Τιμή θα ήταν να καθαρίζουν τα δάση. Να ξαναστήσουν τη δασική υπηρεσία και με διαφάνεια να τη στελεχώσουν με τόσα άξια παιδιά που πονάνε κι αγαπάνε τον τόπο που οι πολιτικάντηδες θυμούνται μόνο προεκλογικά και κυρίως επικοινωνιακά.
Γιατί όσο κι αν προσέχουμε όπως μας παρακάλεσε ο πράιμ πρωθυπουργός μας αν το κράτος έχει λάφυρο στη λογική του κέρδους, και της «κοστολόγησης» ε, απλώς σε λίγο δε θα έχουμε πατρίδα αλλά «εταρεία» να μας ανέχεται ως κατοίκους (και να μας επιβάλει ό,τι έρχεται στη γκλάβα του αφεντικού)
Γιάννης Καφάτος
