Σχεδόν τρία χρόνια τώρα η Μαρία Καρυστιανού, άθελά της έγινε η μάνα σύμβολο που πολεμάει και μιλάει και φωνάζει και ξεσηκώνει για να βρει αναπαμό το παιδί της. Για να μην δολοφονηθούν από ένα μονίμως ανεύθυνο κρατικό μηχανισμό, μια αδιάφορη πατρίδα κι άλλα παιδιά.
Η Μάρθη της σκοτώθηκε, δολοφονήθηκε σ’ εκείνο το τρένο που το λέμε «μοιραίο» για λόγους τσιγκλίσματος του συναισθήματος. Το τρένο όμως πήγαινε εκεί που πολιτικοί είχαν ορίσει ως δρόμο του. Χωρίς μέτρα ασφαλείας. Δεν ήταν λοιπόν «μοιραίο» το τρένο. Ήταν, το λιγότερο, άβουλοι οι πολιτικοί που δεν είχαν φροντίσει να είναι ασφαλείς διαδρομές του.
Η Μαρία Καρυστιανού μας συγκλόνιζε όταν μιλούσε για το παιδί της, την ανάγκη για δικαιοσύνη, για να σταματήσει η συγκάλυψη του εγκλήματος, να βρεθούν οι υπεύθυνοι ώστε να πληρώσουν. Έφτασε στην Ευρώπη και κινητοποίησε διαδικασίες και κόσμο.
Μαζί με τους άλλους γονείς και συγγενείς μας έβγαλαν στους δρόμους.
Όλα καλώς καμωμένα. Ίσως και λιγότερα από ό,τι έπρεπε. Δεν πρέπει να τους αφήσουμε σε χλωρό κλαρί, δεν πρέπει να ξεχαστεί ότι δύο τρένα στην Ελλάδα 2.0, της ανάπτυξης κλπ πήγαιναν αντίθετα στην ίδια γραμμή και δεν υπήρχε σύστημα να το «δει», άνθρωπος να το καταλάβει και μετά το «μπαμ» με τους δεκάδες νεκρούς ήρθε το μπάζωμα και η μπάλα στη εξέδρα.
Τώρα όμως η κυρία Καρυστιανού που μπαίνει στον πολιτικό στίβο απάντησε σε μια ερώτηση για να καταλάβουμε τον πολιτικό της χαρακτήρα με έναν τρόπο που προσωπικά με τρόμαξε.
Τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν μπαίνουν ούτε σε διαβούλευση, ούτε σε δημοψηφίσματα.
Και σχεδόν 24 ώρες μετά βγήκε να μιλήσει για μοντάζ. Ναι αλλά τα είπε σε απευθείας σύνδεση. Δεν μονταρίστηκε καμία δήλωσή της. Αν είχε κάτι πει λάθος μπορούσε σε μια, δυο, τρεις ώρες να το αντιληφθεί, να το διορθώσει και πάλι να κριθεί. Αντ’ αυτού μίλησε για μοντάζ και δολοφονία χαρακτήρα.
Αυτή τη δολοφονία την έχει υποστεί από διάφορα δεξιά τρολ και κυβερνητικά φιλαράκια τρία χρόνια τώρα. Επειδή δεν άφηνε να ξεχαστεί το έγκλημα των Τεμπών.
Σήμερα είναι αλλιώς. Είναι πολιτικός. Ως μάνα που μας θυμίζει το έγκλημα, την προσπάθεια κουκουλώματος τη σέβομαι και την τιμώ και είμαι μαζί της. Και θα είμαι μαζί της και με τους άλλους γονείς και συγγενείς απέναντι στα τρολ και τα καλοταϊσμένα ΜΜΕ που τους διαβάλλουν ώστε να μην «μετράει» ο λόγους τους.
Ως πολιτικό που θέτει εν αμφιβόλω κοινωνικές κατακτήσεις την κατακρίνω, όπως όλους του είδους αυτού, και δε με αφορά.
Γιάννης Καφάτος
