
Υπόλογη η ΚΕΔΕ, για την απαξίωση που έχει υποστεί και στα θέματα Ανακύκλωσης.
Οι πολίτες θα κληθούν να πληρώσουν το νέο σύστημα DRS του Υπουργείου Περιβάλλοντος, για την ανακύκλωση πλαστικών και μεταλλικών μπουκαλιών, ενώ οι Δήμοι και οι Περιφέρειες είναι για ακόμα μία φορά κομπάρσοι και μάλιστα με ευθύνη των φιλοκυβερνητικών προεδρείων της ΚΕΔΕ (Δημάρχων) και της ΕΝ.ΠΕ (Περιφερειαρχών). Το ΠΡΑΣΙΝΟ ΚΙΝΗΜΑ, ενώ είναι υπέρ του συγκεκριμένου συστήματος επιστροφής εγγυοδοσίας, διαφωνεί με τον τρόπο που δρομολογείται να υλοποιηθεί στην Ελλάδα, αφού δεκάδες (ίσως και εκατοντάδες) εκατομμύρια ευρώ πηγαίνουν σε ένα συγκεκριμένο κλαμπ εταιριών, χωρίς να λαμβάνει τίποτα η αυτοδιοίκηση και χωρίς να υπάρχει η κοινωνική ανταπόδοση όταν δεν πιάνουν τους στόχους ανακύκλωσης. Η κυβέρνηση, στηρίζει συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα, σε βάρος της αυτοδιοίκησης και των πολιτών, δειχνοντας για ακόμα μία φορά ότι δεν θέλει να αλλάξει το αποτυχημένο μοντέλο ανακύκλωσης, αλλά να το προσαρμόσει κατά το δοκούν. Και όπως πάντα, όλο αυτό θα το πληρώσουν οι πολίτες και οι τοπικές κοινωνίες.
Με τον νόμο 4736/2020 θεσπίστηκε σύστημα επιστροφής εγγύησης, με αντίτιμο 0,10 ευρώ για φιάλες έως 0,5 λίτρα και 0,15 ευρώ για μεγαλύτερες. Η εφαρμογή του προβλεπόταν από τον Ιανουάριο του 2023, παρόλα αυτά καθυστέρησε χαρακτηριστικά και ανακοινώθηκε πριν από λίγες ημέρες. Στην εταιρία DRS HELLAS συμμετέχουν με ποσοστό 25% η Ένωση Σούπερ Μάρκετ Ελλάδος ενώ μεταξύ των βασικών μετόχων είναι σχεδόν όλες οι εταιρείες που παράγουν πλαστικά και μεταλλικά μπουκάλια (νερά, αναψυκτικά κτλ). Οι καταναλωτές θα πληρώνουν 10 λεπτά παραπάνω για κάθε μπουκάλι έως 0,5 λίτρα και 0,15 ευρώ για κάθε μπουκάλι πάνω από 0,5 λίτρα. Όταν επιστρέψουν πίσω τα μπουκάλια στα ειδικά μηχανήματα που θα είναι κυρίως σε Super Markets θα λαμβάνουν το αντίτιμο πίσω, αλλά όχι με τη μορφή χρημάτων, αλλά με τη μορφή κουπονιών αγοράς. Αξίζει να αναφέρουμε ότι σύμφωνα με το νόμο, αυτοί που παράγουν τα μπουκάλια είναι υποχρεωμένοι να μεριμνήσουν για την ανακύκλωση τους.
ΤΖΙΡΟΣ 400 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΕΥΡΏ
Πόσα όμως, θα πληρώσουν οι πολίτες για τα συγκεκριμένα μπουκάλια ; Σύμφωνα με στοιχεία του WWF Ελλάς, στην Ελλάδα χρησιμοποιούνται κάθε χρόνο πάνω από 2,5 δισεκατομμύρια πλαστικά μπουκάλια νερού και αναψυκτικών. Με μία απλή πρόσθεση καταλαβαίνουμε όλοι ότι τα έσοδα (από τα 0,10 ή τα 0,15 ευρώ) τα οποία θα πληρώσουν οι πολίτες είναι της τάξεως των 300 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως. Όσον αφορά τα μεταλλικά μπουκάλια, η ετήσια κατανάλωση κουτιών αλουμινίου (αναψυκτικά, μπύρες, κρύο τσάι κ.τ.λ.) στην Ελλάδα ανέρχεται σε περίπου 1 δισεκατομμύριο τεμάχια. Με την ίδια απλή πρόσθεση τα έσοδα του συστήματος που θα πληρώσουν οι πολίτες είναι της τάξης των 100 εκατομμυρίων ευρώ, ετησίως. Άρα οι πολίτες θα πληρώσουν 400 εκατομμύρια ευρώ ετησίως και θα τα λάβουν πίσω υπό μορφή κουπονιών μόνο αν επιστρέψουν σε καλή κατάσταση τα συγκεκριμένα μπουκάλια.
Τι θα συμβεί όμως αν το συγκεκριμένο σύστημα DRS δεν καταφέρει να συλλέξει όλα τα μπουκάλια; Κρατάει ως έσοδο το ποσό που δεν απέδωσε. Αν δηλαδή το 2027 κάνουν ανακύκλωση σε ποσοστό 60%, θα έχουν εισπράξει 400 εκατομμύρια ευρώ και θα έχουν επιστρέψει 240 εκατομμύρια ευρώ στους πολίτες. Τα υπόλοιπα χρήματα τα κρατά το σύστημα DRS για την επέκτασή του. Την ίδια ώρα η αυτοδιοίκηση που θα μαζεύει τα υπόλοιπα μπουκάλια, δεν θα λάβει ούτε ευρώ. Το τραγελαφικό της υπόθεσης είναι ότι στο πρόσφατο συνέδριο της ΚΕΔΕ στην Καλαμάτα, ο αρμόδιος γενικός γραμματέας Μανώλης Γραφάκος, ανακοίνωσε την έναρξη του συστήματος DRS και το κυβερνητικό προεδρείο της ΚΕΔΕ έδειχνε ανενημέρωτο… Κάποιοι, μάλιστα, χειροκροτούσαν…
Υπάρχουν όμως και άλλα έσοδα για το σύστημα DRS. Καθώς τα μπουκάλια που θα ανακυκλωθούν, θα επανακτηθούν και θα πωληθούν στην δευτερογενή αγορά για επαναχρησιμοποίηση. Αν πιάσουν τους στόχους που λένε, θα λάβουν για τα μεν πλαστικά μπουκάλια από 8.000.0000 ευρώ έως 12.000.000 ευρώ για τα δε μεταλλικά μπουκάλια από 12.000.000 ευρώ έως 13.500.000 εκατομμύρια ευρώ.
Επίσης, το σύστημα DRS θα εισπράξει και τις εισφορές και τα τέλη που καταβάλλουν οι υπόχρεοι παραγωγοί (το τέλος ανακύκλωσης κτλ) στο πλαίσιο της Διευρυμένης Ευθύνης του Παραγωγού (EPR). Όλες αυτές τις εισφορές τις έχουν επίσης καταβάλει οι πολίτες, όταν αγοράζουν τα πλαστικά και μεταλλικά μπουκάλια, τα εισπράττουν οι εταιρίες και τα αποδίδουν αναλόγως.
ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΣ
Το ΠΡΑΣΙΝΟ ΚΙΝΗΜΑ είναι το μοναδικό κόμμα που τονίζει την ανάγκη να αλλάξει το μοντέλο ανακύκλωσης, αφού αυτό που χρησιμοποιείται διαχρονικά στη χώρα μας είναι και παρωχημένο και αποτυχημένο. Στο πλαίσιο αυτό είμαστε το μοναδικό κόμμα που έχουμε καταθέσει ολοκληρωμένη, κοστολογημένη και τεχνοκρατικά δομημένη πρόταση με σημείο αναφοράς την Ανακύκλωση, Επανάκτηση, Επαναχρησιμοποίηση. Επισημαίνουμε τον κίνδυνο που υπάρχει, για τα χρήματα του ΕΟΑΝ που έχουν συλλεγεί από το Τέλος Ταφής (τα οποία είναι επίσης χρήματα των πολιτών, μέσω των ανταποδοτικών που πληρώνουν), να πάνε σε λάθος επιλογές όπως τα περίφημα Σπιτάκια Ανακύκλωσης. Τονίζουμε ότι τα χρήματα που δεν θα επιστρέφονται μέσω του συστήματος DRS, θα πρέπει να αποδίδονται στην αυτοδιοίκηση, που έχει συλλέξει τα υπόλοιπα πληρωμένα πλαστικά και μεταλλικά μπουκάλια.
Για το συγκεκριμένο θέμα ο συμπρόεδρος του Πράσινου Κινήματος, Κώστας Καλογράνης δήλωσε τα εξής: “Έχουμε ένα νόμο που ψηφίστηκε το 2020, θα έπρεπε να υλοποιηθεί το 2023 και θα ξεκινήσει τελικά το 2027 και μάλιστα με προβλήματα. Βιώνουμε μία αυτοδιοίκηση “κομπάρσο”, που εξαιτίας των εθνικών εκλογών αδυνατεί να αρθρώσει λόγο και να διεκδικήσει αυτά που δικαιούται για τις τοπικές κοινωνίες. Και την ίδια ώρα τα ποσοστά ανακύκλωσης στη χώρα μας είναι από τα χαμηλότερα στην Ε.Ε. και υπάρχει ο κίνδυνος προστίμων στους Δήμους. Πρόστιμα που θα μετακυληθούν στους πολίτες, οι οποίοι δεν αντέχουν άλλο να πληρώνουν. Για εμάς δεν είναι όλοι οι Δήμαρχοι ανίκανοι. Πρέπει να αλλάξει συνολικά το παρωχημένο και αποτυχημένο μοντέλο ανακύκλωσης. Και σε αυτό το πλαίσιο το Πράσινο Κίνημα, είναι το μοναδικό κόμμα που έχει καταθέσει στο δημόσιο διάλογο ολοκληρωμένη, κοστολογημένη και τεχνοκρατικά δομημένη πρόταση με σημείο αναφοράς την Ανακύκλωση, Επανάκτηση, Επαναχρησιμοποίηση. Για να υπάρξουν λύσεις υπέρ της κοινωνίας των πολλών και όχι υπέρ των λίγων…”












