Εδώ και δυο-τρεις ημέρες έχει κορυφωθεί η κινητικότητα πέριξ του σεναρίου εκλογών. Συνετέλεσε σ’ αυτό κι η απάντηση Χατζηδάκη στον πρόεδρο του ΠαΣοΚ που ζήτησε εκλογές από το βήμα της Bουλής! «Τα αιτήματα ενίοτε γίνονται αποδεκτά», είπε χαρακτηριστικά ο Χατζηδάκης, σχολιάζοντας: «Zητάτε εκλογές και μου θυμίσατε το αρνί που ζητά να έρθει το Πάσχα». Κι η ειρωνεία, σαν ψιλή βροχή, έπεσε πάνω στην αίθουσα αφήνοντας πίσω της μια αίσθηση προαναγγελίας.
Η αλήθεια είναι ότι εισηγούνται στον Μητσοτάκη να προχωρήσει σε εκλογές, ακόμη και δικοί του/κοντινοί άνθρωποι. Του λένε…πάμε τώρα σε εκλογές μη μας πλακώσουν τα σκάνδαλα του ΟΠΕΚΕΠΕ κι ότι άλλο προκύψει και δηλητηριάσει περισσότερο την ατμόσφαιρα.
Οι άνθρωποι αυτοί κι όσοι τάσσονται υπέρ των εκλογών τώρα, στηρίζονται και στις τελευταίες δημοσκοπήσεις, όπου η ΝΔ (δηλαδή ο Μητσοτάκης), έχουν τα υψηλότερα ποσοστά των τελευταίων δυο χρόνων.
Όμως, εκλογές αυτή την περίοδο, αποτελούν εθνική αυτοκτονία. Μια βουτιά στο κενό, χωρίς να έχει μετρηθεί το βάθος. Όχι μόνο επειδή έχουμε μπει πάλι σε περίοδο βαριάς τοξικότητας. Όχι μόνο επειδή η αντιπολίτευση στηρίζει ακόμη και καταδικασμένους εναντίον της κυβέρνησης και δημιουργείται κλίμα. Όχι μόνο επειδή οι … Μαυρογιαλούροι με τα ρουσφέτια μέσω ΟΠΕΚΕΠΕ δηλητηριάζουν την πολιτική ηθική. Αλλά κι επειδή ζούμε σε περίοδο πολέμου, που οποιαδήποτε αποσταθεροποίηση της χώρας -με δεύτερες ή και τρίτες εκλογές- θα την έστελνε στα τάρταρα … Και τότε η Ιστορία δεν συγχωρεί, μόνο καταγράφει.
Να το δούμε κι αλλιώς. Ποιοι θέλουν εκλογές σήμερα; Ποιοι φυσάνε τον άνεμο και περιμένουν να δουν προς τα πού θα γείρει η φωτιά;
Πρωτίστως εκείνοι οι επιχειρηματίες που δεν έχουν λάβει όσα ζητούν από τον Μητσοτάκη. Αυτοί, δηλαδή, που έχουν στα χέρια τους τη συντριπτική πλειοψηφία των ΜΜΕ και διαμορφώνουν πολιτικό κλίμα, σαν σκηνοθέτες που αλλάζουν το φως πριν καν αντιληφθείς τη σκηνή.
Δευτερευόντως, θέλουν εκλογές, όσοι εκτός αλλά κι εντός της ΝΔ (τι έχουν να πουν τώρα οι Καραμανλής και Σαμαράς για τον ΟΠΕΚΕΠΕ2 και τους ανθρώπους τους;) εχθρεύονται συστηματικά τον Μητσοτάκη και ταυτίζονται με εκπροσώπους του πουτινισμού, όπως έκαναν προσφάτως πάλι.
Επιπλέον, θέλουν εκλογές ένα σωρό άνθρωποι των ΜΜΕ (δημοσιογράφοι κλπ), που άλλα έλεγαν χθες κι άλλα λένε σήμερα, ενώ ένας τέτοιος (κορυφαίος εκπρόσωπος του πουτινισμού στο ελληνικό φιλορωσικό κανάλι) έκανε την τελική συζήτηση με την Καρυστιανού, πλην εκείνη προχθές ανακοινώσει το κόμμα της με περιστέρια και κομπορρημοσύνη…
Κάτι ακόμη. Είναι τυχαίο ότι μόλις καταγράφηκε η σημαντική δημοσκοπική ανάκαμψη της κυβέρνησης, «έσκασαν» μύτη οι ιστορίες του ΟΠΕΚΕΠΕ2; Σαν να ανοίγει ξαφνικά μια ρωγμή στο έδαφος την ώρα που νομίζεις πως στέκεσαι σταθερά. Ας μη ξεχνάμε ότι εδώ κι ενάμιση μήνα διέρρεαν πληροφορίες προς τους δημοσιογράφους (έχουμε αναφερθεί σχετικά) ότι …έρχονται διώξεις. Αφού λοιπόν….έρχονταν διώξεις, γιατί … δεν έρχονταν τότε που γίνονταν οι διαρροές και ήρθαν τώρα που ο Μητσοτάκης «έβλεπε» νέα αυτοδυναμία; Ή μήπως στην πολιτική, ο χρόνος δεν είναι ποτέ ουδέτερος αλλά πάντα επιλεγμένος;
Τέλος, θα καταθέσω τις σκέψεις που μου έστειλε καθημερινός αναγνώστης αυτής της στήλης. Γράφει: «κάποιοι κατηγορούν τον Μητσοτάκη για … υποκλοπές και …παρακράτος της ΝΔ. Ήταν τόσο οργανωμένο αυτό το …παρακράτος, που επί των ημερών της, από το 2021, ο νόμιμος κοριός της ΕΥΠ είχε… ξεπατώσει τους γαλάζιους βουλευτές στην παρακολούθηση. Έτσι αποκαλύφτηκε κι η ιστορία του ΟΠΕΚΕΠΕ. Αν πέσουν λοιπόν από τις νόμιμες παρακολουθήσεις που έκαναν οι ίδιοι στον … εαυτό τους και τους κατηγορήσουν μαζί και για υποκλοπές, είναι για επιθεώρηση…». Και κάπου εκεί, η πραγματικότητα μοιάζει με θέατρο… όπου κανείς δεν είναι βέβαιος αν παίζει ή αν παρακολουθεί.
Εν κατακλείδι, κάθε συζήτηση περί εκλογών αποτελεί πολιτική ανοησία. Ίσως τελικά το ερώτημα δεν είναι πότε συμφέρουν οι εκλογές, αλλά αν αντέχει η χώρα να τις πληρώσει. Γιατί κάθε κάλπη ανοίγει, αλλά δεν κλείνει πάντα τις πληγές που αφήνει πίσω της.
