Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ζούμε σε μια πολύ δύσκολη εποχή, μια εποχή που αμφισβητούνται πολλές από τις βεβαιότητες, που οικοδομήθηκαν στον δυτικό κόσμο μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο αυταρχισμός ηγεμονεύει, ο αναθεωρητισμός επιβραβεύεται, η συναλλαγή επικρατεί έναντι των κανόνων.

Τι υποχωρεί; Το διεθνές δίκαιο και οι αξίες . Η πίστη στον άνθρωπο, η πίστη στη διεθνή συνεννόηση. Επίπτωση αυτών των νέων δεδομένων, αυτής της νέας κατάστασης ήταν το έργο «Νεκρά Φύση», όπως παρουσιάστηκε στην Αίγυπτο πριν μερικές μέρες. Αυτή είναι η φράση που μπορεί να περιγράψει όσα έγιναν κατά τη διάρκεια της υπογραφής της συμφωνίας για τη Γάζα. Ευρωπαίοι ηγέτες σε ένα σιωπηλό φόντο. Ευρωπαίοι ηγέτες ντεκόρ στον κ. Τραμπ που σχολίαζε κατά το δοκούν ποιον θέλει και ποιον δεν θέλει, επιλέγοντας ποιους θα υμνήσει και ποιους θα αγνοήσει.

Αυτή η εικόνα, όμως, δεν είναι ένα μεμονωμένο στιγμιότυπο. Είναι το σύμπτωμα ενός κόσμου που αλλάζει ραγδαία, ενός κόσμου όπου τα μεγάλα ευρωπαϊκά κεκτημένα – η ειρήνη, η φιλελεύθερη δημοκρατία, το κοινωνικό κράτος, η προστασία του περιβάλλοντος – παύουν να είναι δεδομένα. Απειλούνται. Κινδυνεύουν από έναν νέο κύμα αυταρχισμού και αναθεωρητισμού. Ένα κύμα που δήθεν επικαλείται την πατρίδα, αλλά στην ουσία την αποδυναμώνει την πατρίδα, διαλύοντας τις συμμαχίες που της δίνουν υπόσταση και επιρροή.

Επικαλούνται την πατρίδα ηγέτες, που υπηρετούν τα προνόμια των ολιγαρχών, των λίγων εις βάρος των λαών τους. Άραγε πόσο πατριωτικό είναι αυτό;

Παλαιστίνη | Γενική αποτίμηση

Σε αυτό, λοιπόν, το φόντο ζήσαμε την τραγωδία στην Παλαιστίνη. Δύο χρόνια μετά μια αποτρόπαιη αποκρουστική τρομοκρατική επίθεση της Χαμάς, που καταδικάσαμε εξ’ αρχής με απόλυτο και καθαρό τρόπο.
Αλλά ήδη, όμως, μετράμε πολλά χρόνια, πολλές δεκαετίες από την έναρξη της διαμάχης, όσο κι αν θέλουμε να το ξεχάσουμε. Άλλωστε, δεν είναι μόνο η Λωρίδα της Γάζας. Είναι οι παράνομοι εποικισμοί στη Δυτική Όχθη, η απόπειρα διχοτόμησης της περιοχής, οι αποκλεισμοί και η αποδυνάμωση της Παλαιστινιακής Αρχής.

Και ερχόμαστε σήμερα, να γίνει ένα σημαντικό αλλά μετέωρο βήμα προς την ειρήνευση.

Ασφαλώς είναι μεγάλης σημασίας να επιστρέφουν οι Ισραηλινοί όμηροι της Χαμάς και συγχρόνως απελευθερώνονται οι Παλαιστίνιοι κρατούμενοι. Είναι λυτρωτικό να απαιτείται το τέλος της αιματοχυσίας, το τέλος της εθνοκάθαρσης, που στοίχισε τη ζωή σε 68.000 άμαχους Παλαιστινίους, σε 18.500 παιδιά. Είναι σημαντικό και καθοριστικό ότι υπάρχει ξανά ροή ανθρωπιστικής βοήθειας. Όμως, ας είμαστε ειλικρινείς.

Η κατάσταση είναι εύθραυστη και είναι αποτέλεσμα της πολύ μεγάλης διεθνούς πίεσης. Της κατακραυγής για έναν πόλεμο παράλογο, καταστροφικό, για μια σφαγή, μια εθνοκάθαρση σε απευθείας μετάδοση.

Λύση των Δύο Κρατών

Ποια όμως είναι η λύση για εμάς που πιστεύουμε ότι ο στόχος είναι η διαρκής ειρήνη;

Στόχος είναι μια συμφωνία που θα ανοίγει τον δρόμο για τη λύση των δύο κρατών σύμφωνα με τα ψηφίσματα του ΟΗΕ. Υπάρχει το πλαίσιο στον ΟΗΕ, δεν θα το εφεύρουμε εμείς σήμερα.

Αν θέλουμε να σπάσουμε τον φαύλο κύκλο της βίας, του μίσους, της τρομοκρατίας, του εθνικισμού, θα πρέπει να εργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση για την ειρηνική συνύπαρξη των δύο λαών στην ίδια περιοχή.

Κι αυτό περνά από την αναγνώριση του Κράτους της Παλαιστίνης.

Γι’ αυτό προτείναμε και πρότεινα να επικαιροποιήσουμε και να επιβεβαιώσουμε το ομόφωνο ψήφισμα της Βουλής του 2015 για την προώθηση της αναγνώρισης και την ενεργό διαμεσολάβηση στις σχετικές διαπραγματεύσεις, όταν προκύψουν.

Γιατί όχι; Και εν τέλει ποιος είναι ο ρόλος της Ελλάδας εκτός από το ντεκόρ;

Ο ρόλος της Ελλάδας

Η αλήθεια είναι ότι είμαστε Μη Μόνιμο Μέλος Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και το μόνο που καταφέραμε, αυτούς τους δύσκολους μήνες, ήταν μια φωτογραφία του κ. Μητσοτάκη με τον κ. Τραμπ.

-Αν δεν σας αρέσουν αυτά που ακούτε, μπορείτε να περάσετε και έξω από την αίθουσα. Είναι σημαντική η σημερινή συζήτηση-.

Την ώρα μάλιστα που ο κ. Τραμπ επαινούσε τον κ. Ερντογάν και τον καθιστούσε εγγυητή της ασφάλειας. Αυτών, των οπαδών της Χαμάς, εγγυητή της ασφάλειας. Κι εμείς ντεκόρ μαζί με άλλα ευρωπαϊκά κράτη. Πού ήταν η Κυβέρνηση όλο το προηγούμενο διάστημα; Οι υπόλοιποι πήραν πρωτοβουλίες και γενναίες πρωτοβουλίες αναγνώρισης. Δε νομίζω, κύριε Μητσοτάκη, όταν λέγατε πως «κάποιοι κάνουν επικοινωνιακά παιχνίδια θέλοντας την αναγνώριση», να εννοείτε τη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Πορτογαλία και δεκάδες άλλες χώρες που πήραν ανάλογες αποφάσεις. Έκαναν οι εταίροι μας «επικοινωνιακά παιχνίδια», όπως κατηγορείτε σήμερα την αντιπολίτευση;

Ποια λοιπόν ήταν η στάση της χώρας σε αυτό το διάστημα; Δυστυχώς, η μονομερής ταύτιση με τον σφαγέα Νετανιάχου. Αυτή είναι η πραγματικότητα για την οποία πρέπει να απολογηθείτε. Φτάσατε στο σημείο να μας κάνουν μαθήματα ανθρωπισμού και σεβασμού του διεθνούς δικαίου, ποιοι; Η ακροδεξιά πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας, που στα γεγονότα της εθνοκάθαρσης στη Γάζα δεν έβλεπαν τις σφαγές χιλιάδων ανθρώπων.

Ποιοι είναι αυτοί; Είναι οι αρνητές του Ολοκαυτώματος. Αυτοί που δεν έβλεπαν σήμερα τα νεκρά παιδιά των Παλαιστινίων, είναι οι ίδιοι που δεν έβλεπαν τα εκατομμύρια εκτοπισμένων Εβραίων θυμάτων του Ολοκαυτώματος στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Είναι ακριβώς οι ίδιοι γιατί πάντα είναι με το δίκαιο του ισχυρού, πάντα με τον θύτη εις βάρος του θύματος.

Και κάτι ακόμα: Είναι δυνατόν τα ίδια πρόσωπα, τα οποία είναι στενοί σας συνεργάτες, να υποστηρίζουν ότι κακώς αναγνωρίζουμε το Διεθνές Δικαστήριο; Είναι αυτή η επίσημη θέση της κυβέρνησης και της Νέας Δημοκρατίας; Ότι, δηλαδή, κακώς αναγνωρίζουμε το Διεθνές Δικαστήριο επειδή κατηγορεί τον πρωθυπουργό του Ισραήλ και υπουργούς του για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας; Αντιλαμβάνεστε πόσο επικίνδυνοι είναι αυτή η προσέγγιση, κύριε Μητσοτάκη; Πραγματικά, αξίζει να μας πείτε αν συμφωνείτε με αυτές τις επικίνδυνες ανοησίες των στενών σας συνεργατών, που δεν έχουν καμία σχέση με την παράδοση και την ιστορία της χώρας.

Τι άλλο μας είπατε; Ότι υπονομεύουμε τη στρατηγική συμμαχία με το Ισραήλ. Ποιοι; Η παράταξη που οικοδόμησε τους δεσμούς με τον αραβικό κόσμο τη δεκαετία του ’80. Στενούς και ισχυρούς δεσμούς.

Την παράταξη που οικοδόμησε ξανά μετά από αρκετές δεκαετίες τη στρατηγική σχέση με το Ισραήλ. Τι δεν μπορείτε όμως να διαχωρίσετε; Άλλο είναι η στρατηγική σχέση και άλλο είναι η ανοχή σε μια εθνοκάθαρση, σε μια γενοκτονία. Εμείς θέλουμε άριστους δεσμούς με τον λαό του Ισραήλ. Αλλά δεν ξεχνάμε ότι εκατομμύρια πολίτες του είναι ενάντια στις επιλογές του κ. Νετανιάχου. Μην προσπαθείτε λοιπόν σε καμία περίπτωση να εμπλέξετε τη χώρα μας σε τόσο επικίνδυνα παιχνίδια.

Και μας λέτε ότι κάνατε κινήσεις για να σταματήσει η εθνοκάθαρση.

Ποια ήταν η στήριξή σας; Τη μια απείχατε από τα ψηφίσματα του ΟΗΕ. Την άλλη, τα ψηφίζατε με το ζόρι με την αντίδραση της αντιπολίτευσης. Ποια ήταν η δική μας ενεργητική πρωτοβουλία; Όταν όλος ο πολιτισμένος πλανήτης μιλούσε για την καταστροφή και τον θάνατο στη Γάζα, η Κυβέρνησή σας οργάνωνε εκδήλωση στον ΟΗΕ για τις… θάλασσες! Αλήθεια, τι καταφέραμε με αυτή τη στάση; Πιο δεξιά κι από τον κύριο Τραμπ σταθήκατε, κύριε Μητσοτάκη, προσβάλλοντας την ιστορία και τις αξίες του ελληνικού λαού.

Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική

Για εμάς είναι άμεσο συμφέρον της χώρας μας η σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή, η κανονικοποίηση των σχέσεων Ισραήλ-αραβικών κρατών, για να προχωρήσουν διεθνείς συνεργασίες, δίκτυα κρίσιμα, όπως ο διάδρομος από την Ινδία. Δεν είναι, λοιπόν, σημαία ευκαιρίας το διεθνές δίκαιο. Όπως στην Κύπρο, όπως στο Αιγαίο, όπως στην Ουκρανία, έτσι και στην Παλαιστίνη και αλλού, το διεθνές δίκαιο και η διεθνής δικαιοσύνη πρέπει να είναι απολύτως σεβαστά από τη χώρα μας.

Γιατί αυτό επιβάλλει το συμφέρον μας: Σε έναν κόσμο που μετατρέπεται σε άναρχη ζούγκλα, δεν γίνεσαι θηρίο. Αλλά προσπαθείς αυτήν τη ζούγκλα να την ανατρέψεις και να βάλεις κανόνες σεβασμού και συνεννόησης.

Πού, λοιπόν, υπήρξε διορατικότητα για όλα αυτά; Πού υπήρξε επίγνωση; Πουθενά. Και αυτό αποδεικνύεται στον ερασιτεχνισμό με τον οποίο αντιμετωπίσατε το θέμα της Βορείου Αφρικής. Πρώτα και κύρια στη Λιβύη: Το 2019 πιαστήκατε στον ύπνο με το τουρκολιβυκό σύμφωνο και αυτή ήταν η αρχή για μια σειρά λανθασμένων χειρισμών.

Πήγαμε με μία πολιτική όπου στο τέλος ήρθε εδώ ο κύριος Χαφτάρ, τον περιφέρατε και φτάσαμε στο σημείο και ο Χαφτάρ και η Δυτική Λιβύη να παίζουν με την Τουρκία ένα παιχνίδι και εμείς να είμαστε οφσάιντ. Πώς ξαφνικά βρεθήκαμε σε αυτό το σημείο; Πρέπει να το εξηγήσετε στον ελληνικό λαό.

Αλλά και με την Αίγυπτο, τη φίλη και σύμμαχο χώρα, με την οποία έχουμε στενούς δεσμούς. Εσείς δίπλα στον κύριο Σίσι, τον Πρόεδρο της Αιγύπτου, καθησυχάζατε για τα ζητήματα που αφορούσαν στη Μονή Σινά. Περιμέναμε όλοι να υπάρξει ένας εξωδικαστικός συμβιβασμός, πριν τις αποφάσεις του δικαστηρίου. Δεν έγινε, όμως. Και τώρα, -όπως και τότε-, μας χλευάζατε ότι είμαστε «προπονητές της εξέδρας» γιατί αναδείξαμε το θέμα, που βέβαια πριν από εμάς είχε αναδείξει ο Αρχιεπίσκοπος και ο Πατριάρχης. Έρχεστε να μας πείτε σήμερα για τη «μεγάλη επιτυχία» της Νέας Δημοκρατίας.

 Ποια είναι η… επιτυχία της Νέας Δημοκρατίας; Η θρησκευτική προστασία της Αγίας Αικατερίνης. Ούτε κουβέντα για τις ιδιοκτησίες. Κινδύνευσε η Αγία Αικατερίνη να γίνει τζαμί και δεν το ξέρουμε; Μήπως μπερδεύετε την Αγία Αικατερίνη με την Αγία Σοφία που έγινε τζαμί στην Κωνσταντινούπολη; Εδώ ήταν άλλο το πρόβλημα. Ήταν άλλο το πρόβλημα. Εσείς, όμως, προσπαθείτε με τεχνάσματα να φύγετε από την ουσία της υπόθεσης. Έχετε να μας ενημερώσετε ποια βήματα έχουν γίνει για να υπάρξει περιφρούρηση των ιδιοκτησιακών καθεστώτων που είχε η Αγία Αικατερίνη;

Δεν υπήρχε καμία απόφαση, που να υπονόμευε τις ιδιοκτησίες της Μονής. Τώρα όμως υπάρχει απόφαση. Έχετε να μας πείτε κάτι συγκεκριμένο για αυτήν την απόφαση; Και, βέβαια, τι κάνατε μέχρι να γίνουν οι ρηματικές διακοινώσεις της Λιβύης; Έπρεπε να απειλήσει η Βεγγάζη με κύρωση του μνημονίου, έπρεπε να υπάρξει εργαλειοποίηση των μεταναστευτικών ροών, για να υπάρξει αντίδραση από την Ελλάδα;

Και το φόντο διαρκώς το ίδιο: Η Τουρκία παρούσα να προωθεί τα συμφέροντά της και εμείς να παρακολουθούμε τις εξελίξεις. Δεν λειτουργεί το Υπουργείο Εξωτερικών. Είναι στη χειρότερη κατάσταση μετά από αρκετά χρόνια. Και αποδεικνύεται από πολλά γεγονότα.

Όπως είναι το πρόσφατο: Είναι δυνατόν ένα μήνα να υπάρχει από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Άμυνας αναρτημένη μελέτη, η οποία μιλάει για το τουρκολιβυκό, για «Δημοκρατία της Βορείου Κύπρου» και να μην το έχει πάρει χαμπάρι ούτε ένας από όλους εσάς του Υπουργείου Άμυνας ή του Υπουργείου Εξωτερικών για να κάνει μία παρέμβαση, μέχρι να κάνει την επίκαιρη ερώτηση ο Ευρωβουλευτής μας, ο κύριος Μανιάτης, και να αποσυρθεί η μελέτη; Λειτουργεί αυτή η κυβέρνηση; Το φέρνω ως παράδειγμα.

Προφανέστατα, για εμάς, το τουρκολιβυκό μνημόνιο είναι παράνομο και ανυπόστατο, δεν παράγει έννομες συνέπειες. Αλλά τα μέρη που το υπέγραψαν το επικαλούνται. Και θα συνεχίσουν να το κάνουν και το ξέρετε καλά. Η χώρα πρέπει να συνεχίσει να το καταγγέλλει σε κάθε ευκαιρία και σε κάθε φόρουμ. Με αυστηρότητα. Όχι με μισόλογα. Και με παρουσία σε όλα τα επίπεδα.

Διότι, όταν δεν είσαι στο τραπέζι, κύριε Μητσοτάκη, συνήθως είσαι στο μενού. Κι αυτό το είδαμε το καλοκαίρι, με την κυρία Μελόνι, -με την οποία όπως λέτε έχετε κοινές αντιλήψεις- αλλά την είδαμε στη συνάντηση που έκανε με τις αρχές της Λιβύης.

Τουρκία

Πάμε τώρα, στα θέματα που αφορούν στην Τουρκία. Ήρθατε σήμερα εδώ για να πάρετε μερικά χειροκροτήματα από τους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, για να καλύψετε την απογοητευτική παρουσία στη Νέα Υόρκη.

Ό,τι κι αν έγινε, όπως και να προετοιμάστηκε η «μη συνάντηση» με τον κ. Ερντογάν, είναι προσβολή για την Ελλάδα. Ιδίως μετά τις ακραίες τοποθετήσεις του εις βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου από το βήμα του ΟΗΕ. Και εκεί, στην αποτυχία της συνάντησης, το Υπουργείο Εξωτερικών χρεώνεται με επικίνδυνο ερασιτεχνισμό, που έπληξε τη διεθνή εικόνα της χώρας.

Εμείς, απέναντι στην προπαγάνδα της Νέας Δημοκρατίας που λέει συνεχώς: «Τι εννοείτε; Δεν θέλετε διάλογο;», λέμε «ναι, θέλουμε διάλογο». Πάντα η παράταξή μας ήταν υπέρ του διαλόγου. Αλλά διάλογο χωρίς αυταπάτες, διάλογο με αποτελέσματα.

Διότι δεν μπορεί η Τουρκία να λέει «Γαλάζια Πατρίδα» να απαντάει η ελληνική κυβέρνηση «ήρεμα νερά». Και, όταν περιγράφουμε ποια είναι τα «ήρεμα νερά», να μας λέτε «τι θέλετε, λοιπόν; Τρικυμία;». Αυτή είναι η απάντησή σας;

Ποια είναι, λοιπόν, τα «ήρεμα νερά»;

Οι αντιδράσεις της Τουρκίας στον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό που η Κυβέρνηση καταθέτει με καθυστέρηση ετών και μετά από καταδίκη του δικαστηρίου της ΕΕ; Συγχαρητήρια!

Στα θαλάσσια πάρκα που ανακοινώνονται, αλλά υλοποιούνται μακριά από περιοχές εθνικής κυριαρχίας για να μην ενοχληθεί η Άγκυρα, όπως στη Νίσυρο; Συγχαρητήρια! Στο υποθαλάσσιο καλώδιο με την Κύπρο που δεν υλοποιείται επειδή αντιδρά η Τουρκία; Συγχαρητήρια!

Στην αμφισβήτηση του έργου των εξορύξεων νοτίως της Κρήτης; Συγχαρητήρια! «Ήρεμα νερά»! Ή στις αναθεωρητικές προσεγγίσεις της «Γαλάζιας Πατρίδας» που έχουν εγγράψει και στα σχολικά τους βιβλία; Αυτά είναι τα «ήρεμα νερά» που εσείς έχετε καταφέρει, αλλά εμείς, όταν λέμε ότι δεν είναι, μας καταγγέλλετε ότι θέλουμε τρικυμία. Εμείς θέλουμε στρατηγική και σχέδιο απέναντι σε μία χώρα που υπονομεύει τα κυριαρχικά δικαιώματα της πατρίδας μας.

Πότε μιλήσατε καθαρά για όλα αυτά τα θέματα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, κύριε Μητσοτάκη; Στα Συμπεράσματα έχει καταγραφεί μόνο η καταδίκη της Ένωσης για το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο. Τίποτα από τα υπόλοιπα δεν έχει καταγραφεί στα Συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Γιατί, λοιπόν, τα λέω όλα αυτά;

Για να συνειδητοποιήσουμε τι ήταν η Διακήρυξη των Αθηνών. Για εμάς τους Έλληνες, έναν λαό που θέλει την ειρήνη και τις σχέσεις καλής γειτονίας, ήταν ένα κείμενο καλών προθέσεων. Ήταν ένα χαλί κάτω από το οποίο εσείς στριμώξατε τις προκλήσεις της «Γαλάζιας Πατρίδα» και τον αναθεωρητισμό.

Αλλά, για την Τουρκία ήταν το χαλί πάνω στο οποίο περπάτησε ο κ. Ερντογάν για να φτάσει έως τις Βρυξέλλες για να υποδύεται τον αξιόπιστο εταίρο στην αμυντική αρχιτεκτονική της Ένωσης. Συγχαρητήρια και για αυτό!

Ο Τούρκος Πρόεδρος, ελεύθερα από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ αμφισβήτησε τα κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδας και Κύπρου. Εξαρτά το έργο της πόντισης του καλωδίου από την άδεια της Τουρκίας. Ευθαρσώς το είπε. Και, βέβαια, επιμένει σταθερά στη διχοτόμηση της Κύπρου.

Την ίδια ώρα, εσείς, αντί να αποδεχθείτε την πραγματικότητα, κάνατε κάτι πρωτοφανές στα 51 χρόνια Μεταπολίτευσης. Είδατε ποτέ ξανά δημόσιες διενέξεις μεταξύ ελληνικής και κυπριακής κυβέρνησης; Για ένα τόσο σοβαρό έργο που δεν έχει μόνο οικονομικό χαρακτήρα, αλλά βαθιά εθνικό και γεωπολιτικό. Αλλά, σήμερα, μας είπατε ότι φταίνε τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Τα Μέσα έχουν εφεύρει αυτές τις διενέξεις; Μην υποτιμάτε, κύριε Μητσοτάκη, τη νοημοσύνη του ελληνικού λαού. Ήταν γνωστά εξαρχής όλα τα προβλήματα, όλες οι λεπτομέρειες, τεχνικές, οικονομικές και γεωπολιτικές. Δεν τις γνωρίζατε;

Όταν τον Μάρτιο σας ρωτούσα εγώ, εδώ από αυτό το βήμα, για το χρονοδιάγραμμα της πόντισης του καλωδίου, είχατε απαντήσει ότι «όλα πάνε καλά» και κραδαίνατε ένα δελτίο Τύπου της κατασκευάστριας εταιρείας που… επιβεβαίωνε ότι «όλα πάνε καλά». Από τότε λοιπόν μέχρι σήμερα, τι έχει αλλάξει; Αφού «όλα πάνε καλά»!

Δεν υπάρχει κανένα σαφές χρονοδιάγραμμα παράδοσης του έργου, ενώ φαίνεται πως έχει βραχυκυκλώσει πλήρως η υλοποίησή του, μετά τις παράνομες αντιδράσεις της Τουρκίας.

Ο ελληνικός λαός πρέπει να γνωρίζει. Και πρέπει να τον ενημερώσετε σήμερα ποιο είναι εν τέλει το χρονοδιάγραμμα. Αφήστε, λοιπόν, τις θεωρίες και δώστε σήμερα εδώ, από το βήμα της Βουλής των Ελλήνων, σαφές χρονοδιάγραμμα για ένα έργο ύψιστης εθνικής σημασίας για τον ελληνικό λαό. Όποτε, λοιπόν, ζητάμε απαντήσεις ακούμε διαβεβαιώσεις για όλα τα θέματα χωρίς κανένα απολύτως αντίκρισμα.

Και δεν είναι μόνο μεταξύ της Κύπρου και της Ελλάδας. Είναι και μεταξύ σας! Γιατί, πριν από λίγο, κατηγορήσατε εμένα για το βέτο. Ότι δεν γνωρίζουμε ότι μπορεί να ασκηθεί βέτο για το SAFE. Δεν το είπα εγώ. Μας μπερδέψατε, κύριε Μητσοτάκη! Έχετε μπερδέψει εμένα με τον κ. Δένδια! Ο κ. Δένδιας έλεγε στις 29 Μαΐου ότι δεν μπορεί. Όταν προηγουμένως ο κ. Γεραπετρίτης έλεγε ότι μπορεί. Σε εμάς, λοιπόν, είναι το πρόβλημα;

Είχα πει, λοιπόν, από αυτό εδώ το βήμα, ότι στο SAFE μπορεί. Στο ReArm δεν μπορεί, διότι συμμετέχουν απευθείας οι εταιρείες της Τουρκίας στο ποσοστό του 33% του εξοπλιστικού προγράμματος. Μάλλον, έχετε μπερδέψει τα εσωκομματικά σας με την αξιωματική αντιπολίτευση. Εδώ είναι η αντιπολίτευση! Η πραγματική, η αξιωματική και όχι η εσωκομματική, κύριε Μητσοτάκη! Διότι, ακόμη και αυτές οι εσωκομματικές διενέξεις σας, είναι επικίνδυνες για αυτά τα τόσο σοβαρά θέματα.

Όταν, λοιπόν, κάτι δεν το πιστεύεις, δεν μπορείς να υπερασπίσεις. Ακούω, λοιπόν, και σήμερα να βάζετε προϋπόθεση για τη συμμετοχή της Τουρκίας στο πρόγραμμα SAFE την άρση του casus belli.

Όσο εύκολα μπορεί να συνεδριάσει η τουρκική εθνοσυνέλευση για να άρει το casus belli, τόσο εύκολα μπορεί να συνεδριάσει για να το επαναφέρει. Αλλά, ως αντάλλαγμα, μας λέτε να δεχθούμε να μπει η Τουρκία στη μόνιμη Αρχιτεκτονική Άμυνας της Ευρώπης.

Όχι! Εμείς λέμε «όχι». Καμία συμμετοχή της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Αρχιτεκτονική Άμυνας. Μία χώρα που απειλεί με πόλεμο την Ελλάδα και κατέχει παράνομα τη μισή Κύπρο. Δεν έχει καμία θέση αυτή η χώρα! Καμία θέση αυτή η χώρα στην Ευρωπαϊκή Αρχιτεκτονική Άμυνας. Αφήστε, λοιπόν, τις φθηνές και επικίνδυνες προϋποθέσεις.

Εμείς, λοιπόν, βάζουμε ένα ευρύτερο πλαίσιο και λέμε: Καταρχάς, η Τουρκία δεν πρέπει να συμμετάσχει με κανέναν τρόπο στην Ευρωπαϊκή Αρχιτεκτονική Άμυνας. Είναι ένα κράτος-μέλος με «παγωμένη» την ενταξιακή διαδικασία. Τι θα κάνουμε; Εμείς έχουμε πρόταση, καθαρή πρόταση. Ένα νέο Ελσίνκι, που πρέπει να εργαστούμε όλοι μαζί για να το πετύχουμε. Τι έγινε με το προηγούμενο Ελσίνκι; Αυτή η παράταξη, με σχέδιο, με συναίνεση, με διπλωματία, κατάφερε το ακατόρθωτο για εκείνη την εποχή. Την πολιτική του Ελσίνκι, που έβαλε την Κύπρο στην ΕΕ με άλυτο το Κυπριακό.

Η δική σας παράταξη τι έκανε; «Βύθισε» το Ελσίνκι. Εσείς «βυθίσατε» το Ελσίνκι. Και, μάλιστα, κύριε Μητσοτάκη, όχι μόνο «βυθίσατε» το Ελσίνκι, αλλά και εσείς ο ίδιος προσωπικά είπατε ότι το 2004 έως το 2009 υπήρξε αδράνεια και ακινησία! Το ξεχάσατε; Εσείς το είπατε αυτό, επιβεβαιώνοντας όσα λέμε εδώ και χρόνια για τη λανθασμένη στρατηγική της Νέας Δημοκρατίας απέναντι σε μια τεράστια εθνική επιτυχία.

Νέο Ελσίνκι

Ποιο, λοιπόν, είναι το σύγχρονο όραμα;

Το σύγχρονο όραμα είναι ένα νέο Ελσίνκι που δεν θα δίνει στην Τουρκία την ένταξη, που γνωρίζουμε πολύ καλά ότι δεν θα γίνει ποτέ. Αλλά μια αναβαθμισμένη τελωνειακή σύνδεση, με αυτοματοποιημένες κυρώσεις. Η Τουρκία είναι μία χώρα που η οικονομία της έχει πλήρως προσαρμοστεί στις οικονομίες των ευρωπαϊκών κρατών.

Αυτός πρέπει να είναι ο δρόμος. Και ο δρόμος της επίτευξης να έχει στόχους, όπως είναι η λύση του Κυπριακού, η πραγματική διαπραγμάτευση για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο. Αυτό πρέπει να είναι το στρατηγικό σχέδιο της χώρας. Και όχι να κάνουμε ότι δεν βλέπουμε. Όχι να κάνουμε ότι δεν ακούμε πίσω από το αφήγημα των «ήρεμων νερών», που εν τέλει ωφέλησαν μόνο τον Ερντογάν και τη στρατηγική του.

Αναθεωρητισμός = απειλή στην Ευρώπη

Ποια όμως είναι η αλήθεια; Εγώ είμαι δίκαιος. Δεν έχετε μόνο εσείς ευθύνες. Μεγάλες ευθύνες έχουν και οι εταίροι μας, οι οποίοι πρέπει να κατανοήσουν ποιος είναι ο πραγματικός χαρακτήρας του αναθεωρητισμού;

Πριν από μερικές ημέρες, η Ρωσία, -πλήρως ταυτισμένη με τις τουρκικές θέσεις για την Κύπρο και τα Βαλκάνια-, δικαίωσε την Τουρκία για τον Αττίλα. Μία χώρα που προσπαθεί να κάνει ό,τι έκανε και η Τουρκία: να αποσπάσει, με βίαιο τρόπο, εδάφη μίας άλλης χώρας, της Ουκρανίας, προκαλώντας τον θάνατο αμάχων, τον εκτοπισμό εκατομμυρίων ανθρώπων. Αυτή -με τις ίδιες πρακτικές- δικαιώνει τον Αττίλα, 51 χρόνια μετά.

Είναι πρώτη φορά που βλέπουμε τα ψήγματα του ρωσικού αναθεωρητισμού και εμείς στο πετσί μας; Ο κύριος Πεσκόφ είχε πει ότι «καλώς έγινε» τζαμί η Αγία Σοφία, για να μπαίνουν δωρεάν οι Ρώσοι τουρίστες. Όμως, όταν μετά από δύο χρόνια μπήκε εισιτήριο, τσιμουδιά η Ρωσία για την μετατροπή αυτής της εκκλησίας-σύμβολο, μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.

Όταν, λοιπόν, η Ευρώπη καταδικάζει αυτόν τον ρωσικό αναθεωρητισμό, είναι επικίνδυνο να μην καταδικάζει και τον τουρκικό αναθεωρητισμό. Γιατί όχι, κυρία φον ντερ Λάιεν, τα σύνορα της Ευρώπης δεν φτάνουν ως τη Μαύρη Θάλασσα, -όπως άστοχα είπε πριν από μερικές εβδομάδες και μετά αναθεώρησε-.

Για εμάς, η ασφάλεια είναι από την Εσθονία έως την Κύπρο.

Η Ευρώπη πρέπει να χαράξει Κοινή Εξωτερική Πολιτική, Κοινή Άμυνα, κοινούς αποτρεπτικούς μηχανισμούς για όλα της τα σύνορα και όχι μόνο για το κομμάτι που αφορά την ανατολική Ευρώπη.

Σ’ αυτό, λοιπόν, το πλαίσιο, ποιος είναι ο ρόλος μας; Τι πρέπει να κάνουμε; Κάποιοι μπορεί να πείτε ότι είμαι αιθεροβάμων, ότι αυτά που λέω δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε, ότι είμαστε αδύναμοι, ότι δεν μπορούμε να επηρεάσουμε τις ευρωπαϊκές εξελίξεις. Δεν έχουμε άλλο δρόμο, σ’ αυτή την εποχή του τραμπισμού.

Αυτά που λέω είναι μονόδρομος. Μπορούμε όμως να τα πετύχουμε; Αυτό είναι το μεγάλο ερώτημα. Υπάρχει όραμα για τα εθνικά μας θέματα, για να ενταχθούν ως πυρήνας πολιτικής στην Ευρωπαϊκή Ένωση;

Πώς τα κατάφεραν οι Βαλτικές χώρες, κύριε Μητσοτάκη, κυρίες και κύριοι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας που σας βλέπω να μειδιάτε όταν περιγράφω αυτό το ζήτημα που θα πλήξει τα εθνικά μας συμφέροντα; Πώς οι Βαλτικές χώρες κατάφεραν να σχεδιαστεί μία πολιτική της Ευρώπης έναντι της Ρωσίας με αυτούς στο τιμόνι του οδηγού; Με ελάχιστες παραβιάσεις, ξεκίνησε η συζήτηση για τον θόλο. Και εδώ, έχουμε εκατοντάδες παραβιάσεις, χιλιάδες παραβιάσεις για χρόνια και δεν άνοιξε ποτέ αυτή η συζήτηση;

Όπως, λοιπόν, αυτές οι μικρές χώρες κατάφεραν, μετά την επώδυνη εμπειρία της Ουκρανίας, να πάρουν τη θέση του οδηγού σε συγκεκριμένες εξελίξεις, έχουμε χρέος να τα καταφέρουμε και εμείς. Για εμάς και τα παιδιά μας, για την πατρίδα μας.

Έχουμε χρέος να σχεδιάσουμε αυτήν την πολιτική για να προστατεύσουμε τα εθνικά μας συμφέροντα και όχι μόνο να μπαίνουμε σε ένα ράλι εξοπλισμών που μπορεί να είναι ατελέσφορο στο τέλος της μέρας. Και το λέμε εμείς που έχουμε στηρίξει με σθένος όλα αυτά τα προγράμματα, για να ενισχύσουμε την αποτρεπτική δύναμη της πατρίδας μας.

Είναι, λοιπόν, όνειρα θερινής νυκτός; Γιατί δεν ήταν όνειρα θερινής νυκτός το 1999; Το 1999, ελάχιστοι πίστευαν ότι το 2004 η Κύπρος θα ήταν μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ποιοι το πίστευαν; Διαφωνείτε, κυρίες και κύριοι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, ότι είναι η μεγαλύτερη εθνική επιτυχία της μεταπολίτευσης;

[απευθυνόμενος προς βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας που φώναζαν «Που μπήκαμε εμείς δεν είναι;»] Είχαμε κατοχή στην Ελλάδα; Τι συγκρίνετε; Την ένταξη της Κύπρου, με τα στρατεύματα της Τουρκίας παρόντα; Τι ανιστόρητες συγκρίσεις είναι αυτές; Όλες οι χώρες του Νότου μπήκαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Εσείς «βυθίσατε» το Ελσίνκι και το κάνατε συνειδητά. Εμείς αξιοποιήσαμε την ένταξη της χώρας στην Ευρώπη, για να πετύχουμε τα ΜΟΠ και τεράστιες εθνικές επιτυχίες και όχι για να υπονομεύσουμε εθνικές πολιτικές και ιστορικές εθνικές επιλογές. Όπως, λοιπόν, πέτυχαν οι Βαλτικές χώρες τώρα, όπως πέτυχε η Ελλάδα το 1999, μπορούμε να σχεδιάσουμε ξανά μαζί μια πολιτική σταθερότητας και ευημερίας στην ευρύτερη περιοχή.

Γιατί οραματιζόμαστε μία Ελλάδα ισχυρή, εξωστρεφή, με νέα στρατηγική στις νέες συνθήκες. Φάρο ειρήνης και σταθερότητας. Μια χώρα που προασπίζει το διεθνές δίκαιο παντού και πάντα. Χωρίς να κάνει δημόσιες σχέσεις, κύριε Μητσοτάκη. Μία χώρα που υπερασπίζεται την κοινή λογική απέναντι στους ισχυρούς που θέλουν παζάρια συναλλαγής. Μια χώρα στο επίκεντρο των ευρωπαϊκών εξελίξεων.

Μία χώρα οδηγό στα Βαλκάνια, με σεβασμό στο ευρωπαϊκό κεκτημένο και στα δικαιώματα των μειονοτήτων και στις διεθνείς συνθήκες. Μία Ελλάδα με αυτοπεποίθηση και εθνική υπερηφάνεια.

Το κάναμε στο παρελθόν. Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να το ξανακάνει στο μέλλον. Με πίστη στις δυνατότητες του τόπου μας, στις δυνατότητες του ελληνικού λαού. Με εφόδιο τις αρχές και την ταυτότητά μας: τον σύγχρονο ρεαλιστικό πατριωτισμό. Για το πραγματικό εθνικό συμφέρον. Για την αξιοπιστία της χώρας. Και πάνω απ’ όλα, για τη συλλογική ευημερία όλων των Ελλήνων.

Ιδιαίτερη έμφαση στην πληθώρα των θετικών ρυθμίσεων του νέου εργασιακού νομοσχεδίου, αλλά και στην ανάγκη αποκατάστασης της αλήθειας γύρω από την παραπλανητική ρητορική περί δήθεν «13ωρης εργασίας», έδωσε ο βουλευτής Μεσσηνίας Περικλής Μαντάς μέσω της ομιλίας του στην Ολομέλεια της Βουλής, στο πλαίσιο της συζήτησης για το νομοσχέδιο «Δίκαιη Εργασία για Όλους» του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης.

Όπως τόνισε ο βουλευτής, καμία διάταξη δεν υποχρεώνει τον εργαζόμενο σε 13ωρο, ούτε καταργείται το 8ωρο, καθώς η δυνατότητα αυτή υπήρχε ήδη για όσους εργάζονταν σε περισσότερους από έναν εργοδότες. Με το νέο πλαίσιο, και μόνο εφόσον υπάρχει ρητή συναίνεση του εργαζομένου, παρέχεται η επιλογή αυτή και για έναν μόνο εργοδότη, δίνοντας τη δυνατότητα εξοικονόμησης χρόνου, αλλά και αύξησης των αποδοχών, αφού οι επιπλέον ώρες πέραν του 8ώρου αμείβονται με προσαύξηση που μπορεί να φτάσει έως και το 40%, κάτι που δεν ίσχυε έως σήμερα.

Παράλληλα ο κ. Μαντάς υπογράμμισε ότι η ρύθμιση αυτή σε καμία περίπτωση δεν ανοίγει τον δρόμο για καταστρατήγηση δικαιωμάτων, αλλά αντιθέτως προσθέτει περισσότερη ευελιξία μέσα από σαφή και αυστηρά όρια. Ειδικότερα, η ημερήσια ανάπαυση των 11 ωρών παραμένει αδιαπραγμάτευτη, όπως και το ανώτατο όριο των 48 ωρών εργασίας σε εβδομαδιαίο μέσο όρο εντός τετραμήνου, ενώ η χρήση του δικαιώματος για 13ωρη εργασία μπορεί να γίνει μόνο για 37,5 ημέρες ετησίως. Ταυτόχρονα, ο νόμος προβλέπει ρητά ότι η άρνηση του εργαζόμενου όχι μόνο δεν επισύρει καμία κύρωση, αλλά και οποιαδήποτε απόλυση για αυτόν τον λόγο κρίνεται άκυρη, ενώ κάθε μορφή δυσμενούς διάκρισης απαγορεύεται ρητά.

«Η αντιπολίτευση επιλέγει πάλι τη μιζέρια και την καταστροφολογία, την ώρα που η κυβέρνηση εισάγει πραγματικά ένα σύγχρονο, ευέλικτο και δίκαιο πλαίσιο που ανταποκρίνεται στις αληθινές ανάγκες της εργασίας και της οικονομίας», σημείωσε χαρακτηριστικά ο βουλευτής. Υπογράμμισε επίσης την πληθώρα των θετικών ρυθμίσεων που ενσωματώνονται στο νομοσχέδιο και ενισχύουν έμπρακτα τη θέση του εργαζομένου, όπως είναι η απλούστευση της διαδικασίας πρόσληψης, η ψηφιοποίηση κρίσιμων λειτουργιών μέσω του ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ, καθώς και η επέκταση της Ψηφιακής Κάρτας Εργασίας σε επιπλέον κλάδους, μια πολιτική που έχει ήδη οδηγήσει σε αύξηση 1.000% των δηλωμένων υπερωριών, αποδεικνύοντας ότι η διαφάνεια δεν αποτελεί απλώς θεσμική επιλογή, αλλά εργαλείο πραγματικής προστασίας του εργαζόμενου.

Παράλληλα, με το νέο νομοσχέδιο καταργούνται περιττές γραφειοκρατικές διαδικασίες, όπως το Βιβλίο Αδειών, ενώ επεκτείνεται σε ετήσια βάση η δυνατότητα τετραήμερης εργασίας, με στόχο την καλύτερη ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής. Ο κ. Μαντάς πραγματοποίησε, τέλος, ιδιαίτερη αναφορά και στις παρεμβάσεις κοινωνικού χαρακτήρα, τονίζοντας ότι το επίδομα γονικής άδειας καθίσταται αφορολόγητο, ανεκχώρητο και ακατάσχετο, ότι η άδεια μητρότητας επεκτείνεται και στις ανάδοχες μητέρες, ενώ ο εργαζόμενος αποκτά μεγαλύτερο έλεγχο στον προγραμματισμό της ετήσιας άδειας αναψυχής του, πάντα σε συνεννόηση με τον εργοδότη του.

Ταυτόχρονα, ενισχύεται ο ρόλος του ιατρού εργασίας και του τεχνικού ασφαλείας, με στόχο η υγεία και η ασφάλεια στην εργασία να αποτελούν θεμελιωμένο και ουσιαστικά εφαρμοζόμενο δικαίωμα. Κλείνοντας, ο κ. Μαντάς σημείωσε ότι η κυβέρνηση δεν νομοθετεί συνθήματα, αλλά εφαρμόζει πολιτικές που αυξάνουν τους μισθούς, μειώνουν την ανεργία και θωρακίζουν τον εργαζόμενο με πραγματικές δικλείδες προστασίας, επισημαίνοντας ότι είναι απαραίτητο να συνεχίσουμε να κινούμαστε σταθερά προς αυτή την κατεύθυνση.

Επίσκεψη στο Αίγιο πραγματοποίησε χθες ο Γραμματέας της Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας, Κώστας Σκρέκας, συνοδευόμενος από τον Γραμματέα Οργανωτικού του κόμματος Στέλιο Κονταδάκη και τη Βουλευτή Αχαΐας Χριστίνα Αλεξοπούλου.

Σε συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε στη ΔΗΜΤΟ Αιγιαλείας όπου έδωσαν το παρών δεκάδες στελέχη και μέλη της παράταξης, ο κ. Σκρέκας μίλησε για τις προτεραιότητες και το έργο της Κυβέρνησης, ενώ παράλληλα συζήτησε διεξοδικά τόσο για ζητήματα που απασχολούν τους πολίτες της Αχαΐας, όσο και για την αναπτυξιακή προοπτική της περιοχής.

Στην ομιλία του αναφέρθηκε στην πολυεπίπεδη αποτελεσματικότητα του κυβερνητικού έργου, υπογραμμίζοντας: «Ο Κυριάκος Μητσοτάκης απέδειξε ότι είναι ηγέτης με όραμα, σοβαρότητα και αποφασιστικότητα. Διαχειρίστηκε με επιτυχία κρίσεις, όπως το μεταναστευτικό με το φράγμα στον Έβρο και την πανδημία, την ίδια ώρα που σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες επικρατούσε χάος και απώλειες. Ενίσχυσε τις Ένοπλες Δυνάμεις, αύξησε τις συντάξεις, μείωσε την ανεργία και πέτυχε την επιστροφή Ελλήνων επιστημόνων από το εξωτερικό».

Παράλληλα, απηύθυνε κάλεσμα ενότητας προς όλα τα μέλη και τους υποψηφίους της Νέας Δημοκρατίας ενόψει των εσωκομματικών εκλογών της 23ης Νοεμβρίου, σημειώνοντας: «Τίποτα δεν μας χωρίζει, γιατί μας ενώνει ένα κοινό όραμα: μια Ελλάδα που προχωρά μπροστά, με σιγουριά και σταθερότητα. Οι εσωκομματικές εκλογές είναι μια στιγμή συμμετοχής και ανανέωσης, ένα μήνυμα ότι η Νέα Δημοκρατία παραμένει παράταξη αξιών, ευθύνης και προοπτικής».

Νωρίτερα, ο κ. Σκρέκας επισκέφθηκε τον Ιερό Ναό Παναγίας Τρυπητής, όπου έγινε δεκτός από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Αιγιαλείας κ.κ. Ιερώνυμο. Ακολούθησαν επισκέψεις στην Παναιγιάλειο Ένωση Συνεταιρισμών, καθώς και σε τοπικές επιχειρήσεις.

Κατά τις συναντήσεις, αναδείχθηκε η παραγωγική δυναμική της περιοχής και ιδιαίτερα η εμπορική και οικονομική σημασία της σταφίδας, ενός προϊόντος-συμβόλου για την Αιγιάλεια, με τους παραγωγούς να καταθέτουν προτάσεις αναβάθμισης της εμπορικής δραστηριότητας αλλά και τους προβληματισμούς τους για τις σύγχρονες προκλήσεις της αγροτικής παραγωγής λόγω της κλιματική κρίσης, της λειψυδρίας και τις μεταβολές στα οικοσυστήματα που στηρίζουν την αγροτική παραγωγή.

Εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένεια του Κώστα Καρβέλη, που έχασε αναπάντεχα τη ζωή του.

Τίμησε με την ακεραιότητα και το ήθος του τη Δημοκρατική Παράταξη και εργάστηκε άοκνα για τον τόπο του από το μετερίζι της αυτοδιοίκησης. Η ευγένεια, η εντιμότητα και ο δυναμισμός του Κώστα Καρβέλη θα παραμείνουν ανεξίτηλα στη μνήμη μας.

Την ώρα που το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προβλέπει αύξηση του παγκόσμιου δημόσιου χρέους, η Ελλάδα ακολουθεί μια σταθερά αντίθετη πορεία. Η χώρα μας θα μειώσει το δημόσιο χρέος της από το περίπου 210% του ΑΕΠ, σε 137,6% το 2026,  σημειώνοντας μια από τις πιο εντυπωσιακές αποκλιμακώσεις διεθνώς.

   Τη διαπίστωση αυτή έκανε ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης, μιλώντας στην ανταποκρίτρια της ΕΡΤ Λένα Αργύρη, στο περιθώριο της Ετήσιας Συνόδου του ΔΝΤ στην Ουάσιγκτον. Με βάση τις θετικές προοπτικές της ελληνικής οικονομίας, ο κ. Πιερρακάκης εξέφρασε την πεποίθηση ότι «σύντομα η Ελλάδα δεν θα είναι πλέον η πιο υπερχρεωμένη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση».

   Όπως ανέφερε ο Υπουργός, οι επικαιροποιημένες προβλέψεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου αναθεωρούν προς τα πάνω τον ρυθμό ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας στο 2%, από 1,8% που εκτιμούσαν έως πρόσφατα, ενώ στο προσχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού η πρόβλεψη για το 2026 είναι 2,4%.

   Απαντώντας σε ερώτηση για την απόκλιση μεταξύ των προβλέψεων του ΔΝΤ και του ελληνικού προϋπολογισμού, ο υπουργός σημείωσε ότι αυτό αποτελεί «παραδοσιακό φαινόμενο», υπενθυμίζοντας πως και τα προηγούμενα χρόνια οι εκτιμήσεις του ΔΝΤ υπολείπονταν της τελικής επίδοσης της ελληνικής οικονομίας. Όπως είπε χαρακτηριστικά, «οι προβλέψεις του Ταμείου είναι συνήθως πιο συγκρατημένες και στη συνέχεια αναθεωρούνται προς τα πάνω».

   Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της συνέντευξης:

   ΛΕΝΑ ΑΡΓΥΡΗ: Κύριε υπουργέ, σε μια περίοδο διεθνούς αστάθειας και γεωπολιτικών αναταράξεων, η Ελλάδα προβάλλει ως ένα πολύ θετικό παράδειγμα, κάτι το οποίο είναι εμφανές εδώ, στη Σύνοδο του Ταμείου, που βρισκόμαστε στην Ουάσιγκτον. Πού το αποδίδετε αυτό; Πού αποδίδετε την ανθεκτικότητα της ελληνικής οικονομίας;

   ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΠΙΕΡΡΑΚΑΚΗΣ: Να πω κατ’ αρχήν ότι πράγματι είναι εμφανές. Το βιώνουμε και εμείς. Η Ελλάδα πλέον αντιμετωπίζεται ως μια περίπτωση επιτυχίας στο διεθνές οικονομικό περιβάλλον. Σε σχέση μάλιστα και με το τι συμβαίνει σε άλλες χώρες, αρκεί κανείς να δει την αντανάκλαση αυτής της παρατήρησης στην επίδοση των ελληνικών δεκαετών ομολόγων, σε σχέση με εκείνων άλλων χωρών, όπως η Γαλλία και η Ιταλία. Η Ελλάδα σίγουρα είναι μια χώρα η οποία έχει λύσει τη δημοσιονομική της εξίσωση. Το θεμελιώδες δημοσιονομικό πρόβλημα, το οποίο υπήρχε τις προηγούμενες δεκαετίες. Παράγουμε πλέον πρωτογενή πλεονάσματα. Το χρέος μας πλέον κάθε χρόνο μειώνεται. Με βάση τα στοιχεία τα οποία έχουμε, το 2026 το ελληνικό χρέος θα είναι περίπου στο 137,6 % του ΑΕΠ. Θυμηθείτε ότι ξεκινήσαμε από το 210% περίπου και μέσα σε λίγα χρόνια έχουμε καταφέρει να κάνουμε αυτή τη ραγδαία αποκλιμάκωση. Και βέβαια ο ρυθμός ανάπτυξης είναι αρκετά μεγαλύτερος του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Η πρόβλεψη στο προσχέδιο του προϋπολογισμού είναι για 2,4%. Είναι ένας αριθμός, ένας ρυθμός διπλάσιος περίπου εκείνου του μέσου όρου της ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πού το αποδίδουμε; Στις αντοχές του ελληνικού λαού, τα πολύ δύσκολα χρόνια. Χάσαμε 25 μονάδες του ΑΕΠ μας. Είχαμε μια υπαρξιακή κρίση στην Ελλάδα. Πολλοί χαρακτήριζαν τη δεκαετία αυτή μια χαμένη δεκαετία. Καταφέραμε να σταθούμε όρθιοι. Καταφέραμε να περάσουμε πολύ δύσκολες μεταρρυθμίσεις και αλλαγές. Δείτε τι συμβαίνει σήμερα σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες όπου συζητάνε για αλλαγές που πρέπει να γίνουν, μεταρρυθμίσεις στο ασφαλιστικό τους σύστημα, ευρύτερα στο οικονομικό τους μοντέλο και πόσο δύσκολο είναι να περάσουν πράγματα τα οποία πέρασαν στην Ελλάδα πριν από χρόνια. Και θα προσέθετα σε αυτό, οι αντοχές του ελληνικού λαού και οι μεταρρυθμιστικές προσπάθειες που ήρθαν μετά, ειδικά τα τελευταία έξι χρόνια, σωρευτικά έχουν δημιουργήσει μια αλλαγή πλαισίου, η οποία μας κάνει αισιόδοξους για να μπορέσουμε να πετύχουμε ακόμη περισσότερα. Δεν έχουν λυθεί όλα τα προβλήματα φυσικά, στην Ελλάδα.

   Υπάρχουν ακόμη στοιχήματα που πρέπει να κερδηθούν, πολίτες που πρέπει να στηριχθούν, αλλά γνωρίζουμε πολύ καλά ότι είμαστε σε μια σωστή διαδρομή για να μπορέσουμε όλα αυτά να τα πετύχουμε και να τα κατακτήσουμε.

   ΛΕΝΑ ΑΡΓΥΡΗ: Πάντως, σε σχέση με την ανάπτυξη, οι προβλέψεις του Ταμείου εδώ είναι πιο συγκρατημένες σε σχέση με τις δικές μας. Αυτό έχει ξανασυμβεί, αλλά ένα σχόλιο γι’ αυτό;

   ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΠΙΕΡΡΑΚΑΚΗΣ: Εγώ θα πω ότι αυτό συμβαίνει παραδοσιακά. Καταρχήν, οι συγκρατημένες αυτές προβλέψεις έχουν ήδη αναθεωρηθεί προς τα πάνω. Είναι τώρα 2% η πρόβλεψη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, αναθεωρημένη από το 1,8%. Αλλά και το 2023 έχει συμβεί το ίδιο. Το 2024 έχει συμβεί το ίδιο. Αν δεν κάνω λάθος, το 2023 η πρόβλεψη του ΔΝΤ ήταν μισή μονάδα κάτω από αυτό το οποίο τελικά έλαβε χώρα. Το 2024, 0,3% κάτω. Είμαι πολύ αισιόδοξος ότι θα καταφέρουμε, με το καλό, να πετύχουμε ακριβώς όσα έχουμε προβλέψει στο σχέδιο του προϋπολογισμού. Ανάπτυξη 2,4%.

   ΛΕΝΑ ΑΡΓΥΡΗ: Πάντως, το είπατε και πριν από λίγο, δεν έχουμε λύσει ως χώρα όλα τα προβλήματα μας. Ποιες είναι οι προκλήσεις που έχουμε μπροστά μας; Τι είναι αυτό που σας προβληματίζει;

   ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΠΙΕΡΡΑΚΑΚΗΣ: Φυσικά, και δεν τα έχουμε λύσει όλα και αυτό είναι και κάτι το οποίο συζητάμε όλοι εδώ με τους ομολόγους μου. Τα προβλήματα τα οποία έχει κάθε χώρα και πώς μπορεί να μεταβολίσει μεταρρυθμίσεις για να μετατρέψει αυτά τα προβλήματα, αν είναι δυνατόν, πέρα από, μέσα από βιώσιμες λύσεις, αν όχι σε κάποιες περιπτώσεις και σε ένα θετικό μομέντουμ ανάπτυξης στην εκάστοτε εθνική οικονομία. Μας προβληματίζει σίγουρα το δημογραφικό πρόβλημα στην Ελλάδα. Αν δείτε τα μέτρα της ΔΕΘ, όλα αυτά δομήθηκαν γύρω από μια μεγάλη μεταρρύθμιση του συστήματος φορολογίας μας, είναι η μεγαλύτερη μείωση της άμεσης φορολογίας στη μεταπολίτευση, αλλά είχε ένα χαρακτήρα, μία έμφαση στο δημογραφικό πρόβλημα. Οικογένειες με παιδιά, νέοι που μπαίνουν στην αγορά εργασίας, ελληνική περιφέρεια. Αυτά τα τρία μαζί ήταν οι πυλώνες αυτής της μεταρρύθμισης. Δεν θα σας ισχυριστώ ότι αυτή η μεταρρύθμιση θα λύσει το δημογραφικό πρόβλημα της πατρίδας μας. Οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, όπως ξέρετε, έχουν βαθύ δημογραφικό πρόβλημα. Σίγουρα όμως χρειάζεσαι μια φορολογική πολιτική, ένα φορολογικό σύστημα το οποίο κατ’ ελάχιστον αναγνωρίζει το πρόβλημα. Αυτό λοιπόν είναι από το οποίο ξεκινάμε και θεωρούμε ότι με μια σειρά και από άλλες αλλαγές, που θα στοχεύουν στη βελτίωση της παραγωγικότητας, που θα στοχεύουν στις ξένες επενδύσεις, θα μπορέσουμε να κατακτήσουμε ακόμη μεγαλύτερο ρυθμό ανάπτυξης, με στόχο τον πολύ απλό και βασικό: η ανάπτυξη πρέπει να φτάσει σε κάθε σπίτι, σε κάθε ελληνική οικογένεια. Και θέλουμε να μειώσουμε και άλλους φόρους για να το πετύχουμε αυτό. Έχουμε μειώσει 83 φόρους και εισφορές τα τελευταία έξι χρόνια, αλλά σίγουρα πρέπει να γίνουν και πολλά ακόμη για να φτάσει η χώρα μας εκεί που πρέπει για να κατακτήσει η χώρα μας όλα αυτά που μπορεί.

   ΛΕΝΑ ΑΡΓΥΡΗ: Μιλήσατε για επενδύσεις. Το περιβάλλον που έχει διαμορφωθεί και το πλαίσιο αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα είναι ευνοϊκό. Ποιοι είναι οι τομείς της ελληνικής οικονομίας οι οποίοι προσφέρονται για επενδύσεις; Ποιοι είναι οι καλοί τομείς και εμείς τι επενδύσεις θέλουμε να προσελκύσουμε ως χώρα;

   ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΠΙΕΡΡΑΚΑΚΗΣ: Εγώ θα σας πω γενικά ότι ο στόχος μας είναι να έχουμε περισσότερες διασυνοριακές συγχωνεύσεις και εξαγορές. Cross-border M&As. Αυτό το οποίο περιγράφει η έκθεση Ντράγκι, η έκθεση Λέττα σε ευρωπαϊκό επίπεδο καταρχήν, να αφαιρέσουμε εμπόδια τα οποία μοιάζουν με δασμούς, λένε αυτές οι εκθέσεις και μάλιστα είναι και ένας υπολογισμός που έχει προκύψει από εδώ, από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπάρχουν εμπόδια στις υπηρεσίες, τα οποία ισοδυναμούν με δασμό 110% μεταξύ τους. Στη μεταποίηση το αντίστοιχο νούμερο είναι 45%. Αφαιρώντας αυτά τα εμπόδια, στην πραγματικότητα έρχεσαι και απαντάς στην ερώτησή σας, αφαιρώ τα εμπόδια, είμαι ανοιχτός σε διασυνοριακές επενδύσεις, συγχωνεύσεις, εξαγορές και έτσι καταφέρνω να κατακτήσω ακόμα μεγαλύτερους ρυθμούς ανάπτυξης.

   Αυτό εμείς το τελευταίο διάστημα το δείξαμε σε τρεις περιπτώσεις. Στην πρόταση εξαγοράς του Χρηματιστηρίου Αθηνών από τη Euronext, στην πρόταση αύξησης του ποσοστού της Unicredit στην Alpha Bank. Αντιστρόφως, στην εξαγορά της HSBC Malta από την Credia Bank. Συνολικά λοιπόν, θα σας έλεγα ότι η προσέγγισή μας είναι μια προσέγγιση ανοιχτότητας. Αυτό το έχω αναφέρει και στο ECOFIN και στο Eurogroup. Θα το αναφέρω και εδώ. Θέλουμε περισσότερες ξένες επενδύσεις σε σειρά από τομείς, από τις υποδομές, στην ενέργεια. Αλλά εγώ θα σας έλεγα σε όλους εκείνους τους τομείς στους οποίους οι ελληνικές εταιρείες, οι ελληνικές ευκαιρίες ευρύτερα υπάρχουν και θέλουμε να μπορέσουμε να αντλήσουμε και τεχνογνωσία και κεφάλαια από το εξωτερικό και νομίζω ότι μπορούμε να το κατακτήσουμε.

   Με το καπέλο του προηγούμενου ρόλου μου, όταν ήμουν υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης, συνήθιζα να χρησιμοποιώ μια αναλογία που την ανέφερα και εδώ. Η Ελλάδα πάντα είχε το hardware αλλά δεν είχε το software. Είχαμε δηλαδή τη σωστή πρώτη ύλη, είχαμε τον πυλώνα των ευκαιριών, τη μαγιά των ευκαιριών. Δεν είχαμε τη σωστή στρατηγική, τους σωστούς θεσμούς και τις σωστές πολιτικές για να προσελκύσουμε εκείνες τις επενδύσεις που θέλαμε. Και αν το δείτε ευρύτερα, μην δούμε μόνο τις ξένες επενδύσεις. Πού ξεκινήσαμε όταν αναλάβαμε τη διακυβέρνηση της χώρας το 2019; Οι επενδύσεις προς ΑΕΠ ήταν στο 11%. Ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι στο 21,2%. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε είμαστε λίγο πάνω από το 15%, στο 15,3%. Κάθε χρονιά αυτό αυξάνεται. Η πρόβλεψη για το 2026 είναι ότι θα φτάσουμε το 18%.

   ‘Αρα, είμαστε σε μια διαδρομή που αλλάζει το παραγωγικό μοντέλο της πατρίδας μας. Χρειαζόμαστε κι άλλες ξένες επενδύσεις για να μπορέσουμε να το κατακτήσουμε αυτό. Είμαστε απολύτως θετικοί στο να μπορέσουμε να δράσουμε ως καταλύτες για να επιτευχθεί αυτό.

   ΛΕΝΑ ΑΡΓΥΡΗ: Και αναφερθήκατε και στην έκθεση Ντράγκι και θυμάμαι και την άνοιξη που ήσασταν εδώ, πάλι συζητούσαμε για την έκθεση Ντράγκι και για τα εσωτερικά εμπόδια, τα σημαντικά εμπόδια που προβλέπει για την ευρωπαϊκή οικονομία. Καταρχάς, πού βρισκόμαστε; Έχει γίνει τίποτα; Τι άλλο πρέπει να γίνει;

   ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΠΙΕΡΡΑΚΑΚΗΣ: Κοιτάξτε, βελτιώσεις υπάρχουν και διαρκώς τα συμβούλια υπουργών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η αρμόδια επίτροπος, η κυρία Αλμπουκέρκε, αυτό για το οποίο μιλάει είναι το πλέγμα των μεταρρυθμίσεων που χρειάζονται για να μπορέσουμε να αφαιρέσουμε όλα αυτά τα εμπόδια τα οποία σας ανέφερα πριν, για να κατακτήσουμε την Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων, όπως λέγεται, που είναι η μετεξέλιξη αυτού που παλιά λέγαμε Ένωση Κεφαλαιαγορών. Στην πραγματικότητα, εδώ υπάρχουν μια σειρά από εμπειρικές παρατηρήσεις. Η μία έχει να κάνει με τα εμπόδια που υπάρχουν ανάμεσα στις ευρωπαϊκές οικονομίες. Η άλλη έχει να κάνει με το γεγονός ότι σε μια ευρωπαϊκή επιχείρηση, σε κάποιο σημείο, αν αυτή μεγαλώσει, χρειάζεσαι αμερικανικά κεφάλαια για να μπορέσει να φτάσει στο επίπεδο, συνήθως, στο επίπεδο στο οποίο δύναται.

   Όλο αυτό μας δείχνει ότι σαν Ευρωπαϊκή Ένωση ακόμη δεν έχουμε κατακτήσει τη συνθήκη της κλίμακας για να μπορούμε να μεγαλώνουμε τις επιχειρήσεις μας και τη συνθήκη γενικότερα της φιλοδοξίας για να μπορέσουμε να κατακτήσουμε όλα εκείνα που μπορούμε, όλα εκείνα τα οποία επιθυμούμε.

   Συνεπώς, υπάρχει πρόοδος. Θα σας πω ευθέως ότι η πρόοδος αυτή πρέπει να γίνει γρηγορότερη συνολικά από κάθε ευρωπαϊκή χώρα. Και όλο αυτό κατατείνει στο εξής, σας ανέφερα πριν τρεις περιπτώσεις εξαγορών διασυνοριακών συγχωνεύσεων και εξαγορών. Συνολικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να είμαστε απολύτως ανοιχτοί σε τέτοιου τύπου πρωτοβουλίες. Πρέπει να έχουμε ανοιχτό πνεύμα. Δεν χρειαζόμαστε εθνικούς πρωταθλητές. Χρειαζόμαστε Ευρωπαίους πρωταθλητές και πολλές από τις επιχειρήσεις μας μπορούν να κατακτήσουν αυτό το στάτους του Ευρωπαίου πρωταθλητή. Δεν πρέπει να σκεφτούμε σε μία λογική να έχουμε 27 καλές αγορές στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πρέπει να έχουμε μία ενιαία αγορά η οποία δουλεύει χωρίς εμπόδια. Είναι εφικτό; Πάμε σε αυτή την κατεύθυνση; Πρέπει να πάμε πολύ γρηγορότερα.

   ΛΕΝΑ ΑΡΓΥΡΗ: Σήμερα το Ταμείο, κύριε υπουργέ, ανακοίνωσε στην έκθεσή του το Δημοσιονομικό Παρατηρητήριο ότι το παγκόσμιο χρέος σε τρία χρόνια από τώρα θα είναι το υψηλότερο από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο αλλά η Ελλάδα ακολουθεί διαφορετική πορεία, πορεία αποκλιμάκωσης.

   ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΠΙΕΡΡΑΚΑΚΗΣ: Αντίθετη πορεία. Το 210% κοντά, όπως σας είπα, το οποίο είναι, αν θέλετε, το ποσοστό στο οποίο είχαμε φτάσει στα χρόνια, ειδικά μετά τον Covid-19, μετά τα lockdown, τώρα πάμε για το 137,6% του ΑΕΠ στο χρέος μας και ελπίζω σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα να είμαστε σε θέση να μπορούμε να πούμε ότι η Ελλάδα δεν θα είναι πλέον η πιο υπερχρεωμένη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και αυτό είναι κάτι το οποίο έχει προκύψει από την εξαιρετική δουλειά των στελεχών του ΟΔΔΗΧ, εδώ στη Ουάσιγκτον μαζί μου είναι ο κύριος Τσάκωνας. Όλοι οι δημόσιοι λειτουργοί του ΟΔΔΗΧ έχουν κάνει ανεξάρτητα από κυβέρνηση μια εξαιρετική δουλειά τα τελευταία χρόνια, την οποία πρέπει να την τονώσουμε και να την υπογραμμίζουμε περισσότερο. Μας το λένε όλοι οι διεθνείς συνομιλητές μας αυτό. Αυτή η δουλειά είναι μια προίκα, είναι μια μαγιά πάνω στην οποία πρέπει να μπορέσουμε να χτίσουμε. Και στην τελευταία μου επίσκεψη, έξι μήνες πριν, στη Εαρινή Σύνοδο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, είχα ανακοινώσει ότι η Ελλάδα θα αποπληρώσει τα δάνεια του πρώτου μνημονίου 10 χρόνια γρηγορότερα.

   Αυτό νομίζω ότι δείχνει κάτι στις διεθνείς αγορές. Δείχνει κάτι στους εταίρους μας. Δείχνει ότι η Ελλάδα έχει αλλάξει. Δείχνει ότι αυτή η γενιά, δεν θα πω μόνο αυτή η κυβέρνηση, θα μιλήσω και με όρους της ηλικίας μας, ας μου επιτραπεί. Αυτή η γενιά δεν θα περάσει το λογαριασμό στην επόμενη. Να το πω πολύ απλά. Όπως συνέβη σε όλες τις προηγούμενες περιπτώσεις. Και αυτή είναι μια τεράστια αλλαγή στην οποία όλοι οφείλουμε να επενδύσουμε, ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο.

ΑΠΕ-ΜΠΕ