Ο Βουλευτής Ημαθίας της Νέας Δημοκρατίας, Τάσος Μπαρτζώκας, συμμετείχε στις εκδηλώσεις για την 113η Επέτειο Απελευθέρωσης της Αλεξάνδρειας, παρακολουθώντας τη δοξολογία στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου, την επιμνημόσυνη δέηση και την κατάθεση στεφάνων στην πλατεία Ηρώου, καθώς και τη μαθητική και στρατιωτική παρέλαση.

Με αφορμή τη σημερινή επέτειο, ο Τάσος Μπαρτζώκας δήλωσε:

«Η Απελευθέρωση της Αλεξάνδρειας το 1912 αποτελεί κορυφαία στιγμή στην ιστορική διαδρομή της πόλης μας και ορόσημο για την εθνική μας πορεία. Είναι ημέρα υπερηφάνειας, συγκίνησης και ευγνωμοσύνης προς όλους όσοι αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για την ελευθερία και την ανεξαρτησία της πατρίδας μας.

Η σημερινή παρέλαση, με τη νεολαία και τους μαθητές μας να τιμούν τη μνήμη των προγόνων τους, μας γεμίζει ελπίδα και αισιοδοξία. Μας υπενθυμίζει ότι η Ιστορία ζει μέσα από τη νέα γενιά, που κρατά ζωντανές τις αξίες της ελευθερίας, της δημοκρατίας και της ενότητας

Χρόνια πολλά στην Αλεξάνδρεια! Χρόνια πολλά στο Ρουμλούκι μας!»

Συνέντευξη του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στην εκπομπή του MEGA «Χαμογέλα και πάλι» με την Σίσσυ Χρηστίδου

Για την τροπολογία σχετικά με τη μεταφορά της αρμοδιότητας  για το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας

Γενικά μας αρέσει ως χώρα και δεν αναφέρομαι στους πολίτες, αναφέρομαι στο πολιτικό σύστημα, σε κάποια Μέσα Ενημέρωσης να δημιουργούμε κάποιους «δράκους», ίσως γιατί όλα αυτά «πουλάνε» περισσότερο. Δεν έχει καμία σχέση η τροπολογία ούτε με τον αγώνα που έκανε ένας πατέρας για το παιδί του ούτε είναι εκδικητική ούτε είναι διχαστική. Και μάλιστα προφανώς τελείωσε η απεργία πείνας του πατέρα, του κυρίου Ρούτσι…

Νομίζω ότι δεν είσαι άνθρωπος αν δεν στέκεσαι ανθρώπινα στο πλευρό ενός πατέρα. Το είπα εγώ από την πρώτη ημέρα, εκπροσωπώντας και τον Πρωθυπουργό, όχι μόνο τον εαυτό μου. Την πρώτη ημέρα, η πρώτη μέρα της απεργίας πείνας ήταν Κυριακή, την επόμενη ημέρα σε ενημέρωση πολιτικών συντακτών είπα το αυτονόητο και εγώ ως πατέρας και ως άνθρωπος: Ότι στέκομαι στο πλευρό του ανθρώπου αυτού. Βέβαια, ταυτόχρονα, δεν μπορούσαμε- και για εμένα ευτυχώς που δεν μπορούμε- να παρέμβουμε στη Δικαιοσύνη και να υποδείξουμε ποια θα έπρεπε να είναι η απόφαση. Θεωρώ, ότι δεν πρέπει ούτε σχολιαστικά να παίρνουμε θέση όταν έχουμε κάποιες θέσεις. Πιστεύω ότι οι θέσεις αυτές είναι πάρα πολύ προσωρινές και εφήμερες, δεν πιστεύω ότι είμαστε για πάντα. Και όσοι πιστεύουν ότι είναι για πάντα κάνουν πολύ μεγάλα λάθη στην πολιτική. Θα είμαστε όσο θέλουν οι πολίτες.

Ο κ. Δένδιας στη Βουλή είπε, ότι είναι δίπλα στον κ. Ρούτσι σε ανθρώπινο επίπεδο, όπως είμαστε και εμείς και μετά από λίγα δευτερόλεπτα, συνεχίζοντας δηλαδή, την τοποθέτησή του, γιατί πήρε και αρκετές φορές τον λόγο, είπε ότι είναι δουλειά της Δικαιοσύνης να αποφασίσει. Επέλεξαν κάποια Μέσα να μην προβάλλουν αυτή τη διάσταση της δήλωσής του για να δημιουργήσουν ένα υποτιθέμενο κλίμα διχασμού.

Ο κ. Δένδιας είναι ένας θεσμικός πολιτικός, ένας πολιτικός που δεν λαϊκίζει και είπε ξεκάθαρα, ότι πιστεύει ότι η Δικαιοσύνη θα δώσει τις απαντήσεις της. Τώρα πάμε σε αυτό, το οποίο θα γίνει την Τρίτη στη Βουλή σε τροπολογία, η οποία θα υποστηριχθεί πιθανότατα από τον ίδιον τον Πρωθυπουργό. Η τροπολογία αυτή δεν είναι εκδικητική, δεν είναι διχαστική και θεωρώ, ότι θα έπρεπε να μην είναι και απαραίτητη. Δηλαδή θα έπρεπε, αυτό που λέμε ένας άγραφος νόμος να προστατεύει το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη. Γιατί; Τι συμβολίζει αυτό το ιερό μνημείο; Συμβολίζει τον αγώνα όλων όσοι έδωσαν τη ζωή τους, ούτε είναι Νεοδημοκράτες, ούτε είναι στο ΠΑΣΟΚ, ούτε είναι στον ΣΥΡΙΖΑ, είναι άνθρωποι οι οποίοι θυσιάστηκαν πολλά χρόνια πριν για να είμαστε σήμερα ελεύθεροι. Θεωρώ ότι το μεγαλύτερο λάθος που μπορούμε να κάνουμε όλοι μας, είτε είμαστε στην Κυβέρνηση είτε είμαστε στην Αντιπολίτευση είτε είμαστε δημοσιογράφοι είτε οτιδήποτε, είναι να βάζουμε στο ζύγι δύο ιερές έννοιες.

Είναι ό,τι πιο ιερό υπάρχει, η θυσία για την πατρίδα και βέβαια είναι ιερό το δικαίωμα ενός πατέρα, μίας μάνας, ενός συγγενή, ενός φίλου, να θρηνήσει το παιδί του, τον φίλο του, τον άνθρωπό του. Άρα, είναι λάθος να λέμε «ή το ένα ή το άλλο». Οι πολίτες που μας βλέπουν δεν θέλουν να χωριστούν σε βόρειους- νότιους, ολυμπιακούς- παναθηναϊκούς ή σε άσπρο-μαύρο. Η κοινωνία δεν είναι εκεί και δεν πρέπει και εμείς να συμβάλλουμε σε αυτή τη διαδικασία. Η τροπολογία τι θα λέει; Ότι στο μνημείο αυτό, όπως συμβαίνει σε πολλά, σε όλα τα πολιτισμένα κράτη, στη Γαλλία, στην Ιταλία, στις ΗΠΑ, στο μνημείο αυτό και σε ένα συγκεκριμένο χώρο γύρω από το μνημείο δεν θα επιτρέπεται καμία διαμαρτυρία, διαδήλωση, πανό, γκράφιτι, οτιδήποτε. Η προστασία του μνημείου αυτού, δηλαδή η επιβολή της τάξης θα είναι από την Ελληνική Αστυνομία. Όχι από τον στρατό. Δεν θα κατέβει ο στρατός στο Σύνταγμα και η ανάδειξη, η συντήρηση του μνημείου θα είναι αρμοδιότητα του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Αυτά θα εκτεθούν όλα αναλυτικά από την τροπολογία.

Να σας μιλήσω με ένα απλό παράδειγμα. Το συγκεκριμένο σημείο είναι κάποιων τετραγωνικών μέτρων. Το Σύνταγμα είναι υπερπολλαπλάσιων τετραγωνικών μέτρων, η πλατεία Συντάγματος. Οι χώροι δεξιά, αριστερά είναι πάρα πολύ μεγάλοι. Η ελληνική Επικράτεια είναι πολύ μεγαλύτερη από ένα σημείο. Δεν είπε κανείς σε κανέναν πατέρα να μην κάνει μία κίνηση διαμαρτυρίας, μνήμης, είτε είναι πατέρας νεκρού από το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών είτε από μια άλλη εθνική τραγωδία, το Μάτι, τη Μάνδρα, οποιαδήποτε. Κανένας δεν θα απαγορεύσει από έναν άνθρωπο σε οποιοδήποτε σημείο. Αλλά, θεωρώ ότι πρέπει να συμφωνήσουμε ως χώρα, ως πολίτες, ως κράτος, χωρίς να χωριζόμαστε, ότι υπάρχουν και κάποια σημεία που πρέπει να είναι υπεράνω οποιασδήποτε άλλης ενέργειας. Δηλαδή για ποιο λόγο να τσακωνόμαστε, ενώ μπορεί να πάει κάποιος δέκα μέτρα πιο πέρα, δέκα μέτρα απέναντι, λίγο πιο πίσω; Γιατί πρέπει να βάζουμε στο ζύγι τους ήρωες του Έθνους, με τους νεκρούς μιας τραγωδίας, για την οποία η Δικαιοσύνη να πρέπει να πάρει σκληρές αποφάσεις;

Για το αν επαναληφθεί κάτι αντίστοιχο με την απεργία του πατέρα Ρούτσι μετά την ψήφιση της τροπολογίας

Μόλις ψηφιστεί αυτή η τροπολογία για τα τετραγωνικά μέτρα που θα ορίζει η τροπολογία, τα οποία θα προκύπτουν από όλα όσα ισχύουν για το συγκεκριμένο μνημείο, στο συγκεκριμένο σημείο που θα ρυθμίζεται από την τροπολογία δεν θα επιτρέπεται τίποτα ούτε διαμαρτυρία, ούτε γκράφιτι, ούτε πανό, ούτε διαδήλωση είτε είναι από μια αριστερή οργάνωση είτε είναι από μια κεντροδεξιά οργάνωση είτε είναι για το «ναι»…

Η ρύθμιση θα αφορά το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη και τον όλον τον χώρο μπροστά από το μνημείο εκτός από το πεζοδρόμιο. Μετά τις σκοπιές, όλος ο χώρος μπροστά από το Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη εκτός από το πεζοδρόμιο.

Για τι θα γίνει με την αναγραφή των ονομάτων των θυμάτων του τραγικού δυστυχήματος των Τεμπών και τις δηλώσεις συγγενών

Ο Νίκος Πλακιάς, όπως και κάθε πατέρας δίνει τον απόλυτο αγώνα και τον σέβομαι προσωπικά και όλους. Δεν χρειάζεται να φτάνουμε σε ακραίες κινήσεις σύλληψης ούτε είναι εγκληματίας ένας πατέρας που παλεύει για το δίκιο των παιδιών του, σε καμία περίπτωση, όμως πρέπει το κράτος, όταν ψηφίζει νόμους και οι νόμοι θα ψηφιστούν κατά πλειοψηφία από τη Βουλή, απ’ τους εκλεγμένους αντιπροσώπους των πολιτών, να τους εφαρμόζει. Άρα εφόσον υπάρχει νόμος που θα ψηφιστεί -θέλω να πιστεύω ότι θα ψηφιστεί, έχουμε μια άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία και θεωρώ ότι ειδικά το ΠΑΣΟΚ, που τα προηγούμενα χρόνια δεν ήταν ένα ακραίο κόμμα, στην προστασία του Αγνώστου Στρατιώτη, στην προστασία δηλαδή ενός εθνικής σημασίας, ιερού μνημείου, θα ταχθεί και αυτό υπέρ της τροπολογίας, θα κριθούν όλα τα κόμματα για τη στάση τους στη Βουλή- από όσους βουλευτές ψηφιστεί, αυτό θα είναι νόμος του κράτους. Οφείλει, λοιπόν, η Ελληνική Αστυνομία τους νόμους να τους εφαρμόζει. Δεν απαγορεύει κανένας σε κανέναν λίγα μέτρα πιο πέρα να γράψει αν θέλει κάτι για το παιδί του, να σηκώσει ένα πανό διαμαρτυρίας, να κάνει μια διαμαρτυρία Στον ιερό χώρο, είμαι σαφής, στον ιερό χώρο προστασίας της μνήμης του Έθνους μας, τιμής των ηρώων δεν θα επιτρέπεται τίποτα.

Από τη στιγμή της ψήφισης και μετά ούτε νέα σπρέι θα επιτρέπονται ούτε νέα πανό θα επιτρέπονται είτε αυτά είναι για το «ναι» όπως έλεγαν ειρωνικά για το δημοψήφισμα είτε είναι για το «όχι» είτε για το… «ίσως». Ο χώρος αυτός θα είναι μόνο για τη μνήμη και την τιμή στους ήρωες του Έθνους και από τον χώρο αυτόν απέναντι, δίπλα, δεξιά, αριστερά, με βάση τα όσα προβλέπει ο νόμος, θα επιτρέπεται.

Για να απαντήσω ακόμη πιο συγκεκριμένα, δεν φτάνει κατευθείαν -ειδικά σε μια τόσο τραγική περίπτωση ανθρώπου- στη σύλληψη. Η Αστυνομία θα είναι εκεί για να φυλάει τον χώρο, για να αποτρέπει οποιαδήποτε ενέργεια γίνει, η οποία για εμένα δεν θα είναι ενάντια στην Κυβέρνηση, όποιος πάει να κάνει μια διαμαρτυρία στο μνημείο των Ηρώων μας, ουσιαστικά θα προσβάλλει τη μνήμη των Ηρώων μας αν είναι μια συλλογικότητα, ένα κόμμα. Τον πατέρα αυτόν και τον κάθε πατέρα, προφανώς έχουν τον τρόπο τα όργανα του κράτους να τον αντιμετωπίζουν με σεβασμό, αλλά ο νόμος είναι πάνω από όλους μας. Θέλω να είμαι σαφής. Ισχύει για όλους και δεν πρέπει να κάνουμε εκπτώσεις σε καμία ρύθμιση.

Σχετικά με το momentum της απόφασης

Περιμέναμε να τελειώσει όλη αυτή η διαμαρτυρία, δεν θα ρίχναμε ποτέ «λάδι στη φωτιά» τη στιγμή που ένας πονεμένος πατέρας, οργισμένος θα πω εγώ, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, ένας πατέρας όπως και όλοι οι υπόλοιποι γονείς, συγγενείς που περιμένει Δικαιοσύνη, ασκεί μια πράξη διαμαρτυρίας- η οποία δεν είναι αυτονόητη, δεν είναι εύκολη να την αντιληφθεί κανείς- για το παιδί του. Αν πηγαίναμε να κάναμε το οτιδήποτε, τότε ναι θα ρίχναμε λάδι στη φωτιά. Δεν το κάναμε αυτό. Το κάναμε αφού τελείωσε η συγκεκριμένη διαμαρτυρία, η Δικαιοσύνη πήρε τις αποφάσεις με τους χρόνους της. Αξιολογούνται οι χρόνοι αυτοί. Εγώ δεν θέλω να επιτίθεμαι στη Δικαιοσύνη, γιατί έχει ακούσει πολλά η Δικαιοσύνη και όσοι επιτίθεται στη Δικαιοσύνη κάνουν ό,τι χειρότερο για τη Δημοκρατία μας. Δεν πέτυχε το σχέδιο κάποιων κομμάτων, με κορυφαία την κυρία Κωνσταντοπούλου σε αυτό, να «παίξουν» καθυστερήσεις με τη δίκη, αλλά να λέμε τα «σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη». Δίπλα σε αυτόν τον πονεμένο πατέρα, στον οποίον στεκόμαστε απέναντι με απόλυτο σεβασμό, πάρα πολλοί βρήκαν ευκαιρία για πέντε λεπτά δημοσιότητας και πολιτική επιβίωση. Πήγαν, φωτογραφήθηκαν, δεν αναφέρομαι στους πολίτες την κοινωνία.

Και ξέρετε κάτι, δεν είναι πολιτική για εμένα το να θες δικαιοσύνη για τα Τέμπη και για κάθε τραγική ημέρα, νύχτα για τη χώρα μας. Οι πολιτικοί πρέπει να τοποθετούνται πολιτικά, απλά, πολιτικά, κατανοητά, να έχουν πρόγραμμα, να έχουν θέσεις. Δεν θεωρώ ότι πρέπει, δεν είναι ο κύριος Ρούτσι και ο κάθε πατέρας, ένα σημείο που διαμαρτύρεται εκεί ένα πρόσωπο, το συγκεκριμένο πρόσωπο ή το κάθε πρόσωπο, αφορμή για να κάνεις το πολιτικό σου μανιφέστο.

Γιατί όταν κάποιοι μιλούσαν για μια άσχημη εικόνα, πολίτες, δημοσιογράφοι, δεν εννοούσαν τον κ. Ρούτσι. Δεν υπάρχει άνθρωπος που θα στραφεί ενάντια σε έναν πατέρα που έχει χάσει το παιδί του. Αυτή είναι η ερμηνεία κάποιων που θέλουν να διχάσουν την κοινωνία. Κάποιων συναδέλφων σας, κάποιων πολιτικών κομμάτων… Δεν εννοούσαν τον κύριο Ρούτσι… Εννοούσαν όλους αυτούς τους γύρω-γύρω, και δεν αναφέρομαι στην κοινωνία, τους πολιτικάντηδες, τις συλλογικότητες, τους δήθεν «αγανακτισμένους» που διαλέγουν τραγωδίες για να θρηνήσουν δήθεν, για να γίνουν διάσημοι στα social media, στη Βουλή… Αυτοί είναι χειρότεροι από όλους… Όλη αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να γίνεται ειδικά μπροστά στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη.

Για το αν θα είχε γίνει δεκτό το αίτημα του Π. Ρούτσι αν δεν έκανε την απεργία πείνας μπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη

Αυτό για μένα που με ρωτάτε είναι ένα κορυφαίο επιχείρημα γιατί δεν πρέπει να βάζουμε στο ζύγι το μνημείο του άγνωστου στρατιώτη και κάθε ιερό μνημείο με μια ειρηνική διαμαρτυρία. Δεν πρέπει να το βάζουμε. Αν δηλαδή ο κ. Ρούτσι πήγαινε στην καρδιά της Πλατείας Συντάγματος, όπου ήθελε και επιτρεπόταν, ό,τι προβλέπει ο νόμος για τις διαδηλώσεις και τις διαμαρτυρίες, ο οποιοσδήποτε, δεν πάω να στοχοποιήσω έναν πονεμένο πατέρα δεν θα γινόταν πρώτο θέμα στην κοινή γνώμη ο αγώνας ενός πατέρα για να βρει το δίκιο του για το παιδί του;

Σχετικά με την απότιση φόρου τιμής στα ονόματα των θυμάτων στο Σύνταγμα και τον επικοινωνιακό χειρισμό του θέματος

Συμφωνώ ότι δεν είναι όλα επικοινωνία και τουλάχιστον σε ότι αφορά εμένα και τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση, δεν είναι επικοινωνία.  Επικοινωνία είναι, τη στιγμή που υπάρχει μια εθνική τραγωδία η οποία κόστισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους και πολλά νέα παιδιά, κάποιοι να θέλουν να γίνουν διάσημοι, πολιτικοί ή δημοσιολογούντες, στο όνομα αυτών των νεκρών. Επικοινωνία είναι, ενώ αυτή τη στιγμή η Δικαιοσύνη θα δικάσει 36 ανθρώπους, 33 εκ των οποίων για κακούργημα, και δύο υπουργούς, αρχικά για πλημμέλημα το Δικαστικό Συμβούλιο και μπορεί και οτιδήποτε άλλο αν κρίνει, ενώ σε άλλες εθνικές τραγωδίες δεν έγινε καμία εξεταστική, καμία προανακριτική, δεν καταδικάστηκε, δεν κατηγορήθηκε κανένας πολιτικός, να μιλάνε για συγκάλυψη. Επικοινωνία λοιπόν και χυδαία επικοινωνία είναι αυτό που κάνουν κάποιοι πολιτικά κόμματα και κάποιοι λίγοι δημοσιολογούντες- δημοσιογράφοι να εργαλειοποιούν τον απόλυτο πόνο για να γίνουν γνωστοί.

Τώρα, ο Πρωθυπουργός δεν έσκυψε πάνω σε σπρέι, έσκυψε πάνω σε ονόματα νεκρών. Σε παιδιά, νέους ανθρώπους, συμπολίτες μας, οι οποίοι χάθηκαν τόσο άδικα σε ένα τραγικό δυστύχημα. Αν τα ονόματα αυτά είναι σε ένα οποιοδήποτε άλλο σημείο στη χώρα ή στο μνημείο το οποίο έχει δημιουργηθεί για τους νεκρούς των Τεμπών, θα αλλάξει κάτι στη συλλογική μνήμη; Θα σεβαστούμε λιγότερο τους ανθρώπους αυτούς που χάθηκαν σε αυτό το τραγικό δυστύχημα;

Γιατί πρέπει να λέμε, τιμούμε ή τους ήρωες του έθνους που θυσιάστηκαν για να είμαστε ελεύθεροι ή τους νεκρούς στο δυστύχημα των Τεμπών ή στις φονικές πυρκαγιές στο Μάτι ή οπουδήποτε αλλού; Δεν είναι ή το ένα ή το άλλο. Το σημείο αυτό, εδώ και πάρα πολλά χρόνια, παραπάνω από 100 χρόνια είναι εκεί, στο σημείο αυτό βρισκόμαστε εκεί για να τιμήσουμε τους ήρωες του έθνους. Δεν είναι ή το ένα ή το άλλο.

Ακριβώς απέναντι, παραδίπλα στην καρδιά της πλατείας Συντάγματος μπορούμε σιωπηρά, με όποιο τρόπο θέλουμε, όπως προβλέπει ο νόμος, χωρίς να εμποδίζουμε τους υπόλοιπους συμπολίτες μας να τιμήσουμε και τους νεκρούς των Τεμπών. Είναι λάθος αυτό το «ή το ένα ή το άλλο». Ο Πρωθυπουργός έσκυψε με σεβασμό σε παιδιά τα οποία σκοτώθηκαν σε ένα τραγικό δυστύχημα. Δεν σημαίνει ότι «αγνόησε» το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη. Είναι λάθος αυτός ο συνειρμός. Είναι λάθος να μπαίνουμε στην διαδικασία του διχασμού. Επιμένω λοιπόν και λέω ότι το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη είναι υπεράνω οποιασδήποτε διαμαρτυρίας. Και είναι αναγκαία αυτή η τροπολογία. Θα μετρηθούν όλα τα κόμματα, όλες οι πολιτικές δυνάμεις. Δεν σημαίνει ότι όποιος ψηφίσει το σεβασμό στους ήρωες του έθνους,  που αργήσαμε εγώ θα πω ως κράτος, να κάνουμε τα αυτονόητα, ότι είναι κατά ενός πατέρα που βιώνει τον απόλυτο πόνο. Το αντίθετο μπορείς να στηρίζεις και το ένα αυτονόητο και το άλλο.

Σχετικά με το ότι οι γονείς των θυμάτων αισθάνονται ότι έχουν απέναντί τους την κυβέρνηση

Θεωρώ ότι είναι προσβλητικό, όχι ο κ. Ρούτσι, όχι η κοινωνία, όχι ο πολίτης που περνάει και σφίγγει το χέρι του σε ένα πατέρα και του λέει «είμαι μαζί σου», όλοι είμαστε μαζί του σε ανθρώπινο επίπεδο. Με τους γονείς δεν θα αντιπαρατεθούμε ποτέ. Οι γονείς έχουν δικαίωμα να νιώθουν ό,τι πιστεύουν, να διεκδικούν ό,τι επιθυμούν, δεν θα τους το στερήσει κανείς αυτό το δικαίωμα και το διεκδικούν με τον τρόπο που θέλουν, όμως στα σοβαρά κράτη και η Ελλάδα πρέπει να γίνει σταδιακά και γίνεται ένα σοβαρό κράτος γιατί ήταν για πολλά χρόνια ένα κράτος «μπάχαλο» σε πολλά επίπεδα και την αυτοκριτική που την κάνουμε και για το δικό μας πολιτικό χώρο, μέχρι πριν από λίγα χρόνια δεν ήταν αυτονόητο ότι μια κατάληψη μέσα σε ένα πανεπιστήμιο είναι μια παράνομη πράξη. Την προηγούμενη βδομάδα έγινε το αυτονόητο που γίνεται σε όλες τις σοβαρές χώρες του κόσμου. Με το που πήγαν κάποιοι «μπάχαλοι» να καταλάβουν το ΕΜΠ…

(σχ. Δημοσιογράφου για δηλώσεις για την εικόνα της διαμαρτυρίας στον Άγνωστο Στρατιώτη) Μην αλλοιώνετε την ουσία απαντήσεων ανθρώπων είτε είναι στην κυβέρνηση είτε είναι οπουδήποτε. Κανένας δεν ενοχλείται ή δεν του χαλάει την αισθητική ο αγώνας ενός πατέρα. Πρέπει να διαχωρίσουμε έναν πατέρα που βουβά κάνει μία διαμαρτυρία και θέλει να στείλει κάποια μηνύματα γιατί θεωρεί ότι αδικείται και η Δικαιοσύνη παίρνει τις αποφάσεις της. Οι 7 και οι 3 και ο οποιοσδήποτε δεν βάζουν στο ζύγι τον αγώνα ενός πατέρα με κάποιους δήθεν αλληλέγγυους, με τα κόμματα αυτά της εργαλειοποίησης. Άλλο πράγμα  η κοινωνία. Δεν αναφέρομαι στην κοινωνία.

Σχετικά με τις αντιδράσεις για την τροπολογία, των γονέων των θυμάτων των Τεμπών

Προφανώς ξέρουν πάρα πολύ καλά τι γίνεται. Προσέξτε, διαχωρίζω δύο πράγματα. Είπα κάτι πριν. Μέχρι και το 2019 – 2020 θεωρούσαμε επαναστατική πράξη το να στερείς από έναν φοιτητή να μπει στο πανεπιστήμιό του και ένα καθηγητή να διδάξει. Την προηγούμενη εβδομάδα εκκενώθηκε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, μια κατάληψη. Το αυτονόητο, ότι γίνεται σε όλες τις υπόλοιπες χώρες και οι φοιτητές συνέχισαν στα μαθήματά τους. Γιατί οι φοιτητές αυτοί, έχουν από πίσω τους γονείς φορολογούμενους και όλους εμάς φορολογούμενους που πληρώνουμε για τα δημόσια πανεπιστήμια. Βγήκε μια εφημερίδα, η  Εφημερίδα των Συντακτών και μίλησε για πράξη βίας και τα λοιπά.

Σχετικά με τη διατήρηση της τάξης και τη λειτουργία της Δικαιοσύνης

Πάμε να δούμε λοιπόν τώρα, επί της ουσίας επειδή ανοίγουμε το θέμα της Δικαιοσύνης και αν υπάρχει συγκάλυψη, σας θυμίζω ότι λίγους μήνες πριν, σε κάθε τηλεοπτική εκπομπή, σε κάθε πολιτική συζήτηση, μιλούσαμε για μία Κυβέρνηση η οποία «συγκαλύπτει κάποιους λαθρέμπορους, οι οποίοι μετέφεραν ξυλόλιο, μιλούσαμε για χαμένα βαγόνια», κάποια κόμματα ακόμα και ακόμα και στελέχη του ΠΑΣΟΚ το έχουνε πει αυτό, όχι μόνο ο Βελόπουλος, που τον θεωρούμε ακραίο ή η Κωνσταντοπούλου, το έλεγαν και στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Μιλούσαμε και για «εξαφανισμένους νεκρούς» και όλα αυτά τα «συντόνιζε η κακιά Κυβέρνηση και ο κακός Πρωθυπουργός που ήθελε να συγκαλύψει» κάτι το οποίο συνέβη πάνω σε ένα τόσο τραγικό δυστύχημα.

Πέρασαν οι μήνες, βγήκαν μια σειρά από ντοκουμέντα, στοιχεία, πραγματογνωμοσύνες – κάποιες ήταν μέσα στη δικογραφία και κάποιοι δεν τις έβγαζαν – όλο αυτό το διάστημα οργίστηκε η κοινωνία, καλλιεργήθηκε το μίσος στους πολίτες και τελικά απεδείχθη ότι το αφήγημα «συγκάλυψη», όχι το τραγικό των Τεμπών και η ανάγκη για τη Δικαιοσύνη, κατέρρευσε.

(σχ. Δημοσιογράφου Σχετικά με τις παρεμβάσεις πρώην πρωθυπουργών) … οι πρώην Πρωθυπουργοί δεν μίλησαν για ξυλόλια και νεκρούς… Θα πάμε και στους πρώην Πρωθυπουργούς.

Σας απαντάω και με τη βασική μου ιδιότητα, γιατί η βασική μου ιδιότητα, όπως και όλων μας, είναι το επάγγελμά μας, δικηγόρος είμαι, δεν ζω από την πολιτική, ούτε θέλω ποτέ να γίνω επαγγελματίας πολιτικός. Πολύ σωστά, εγώ δεν το λέω για να πανηγυρίζουμε, σε λίγους μήνες θα δικαστούν 36 κατηγορούμενοι, οι 33 για κακούργημα και πολιτικά πρόσωπα θα δικαστούν, δύο. Οι 33 μη πολιτικοί θα δικαστούν για πολύ σοβαρά κακουργήματα. Οι 33 κατηγορούμενοι από τους 36 στα Τέμπη, θα δικαστούν για κακούργημα. Για σοβαρά κακουργήματα. Δύο πολιτικά πρόσωπα θα κριθούν από το Δικαστικό Συμβούλιο, άρα, θα κριθούν από το φυσικό δικαστή, αρχικά για πλημμέλημα, αλλά μπορεί το Δικαστικό Συμβούλιο, που δεν είμαστε εμείς, ούτε η Κυβέρνηση, ούτε η αντιπολίτευση, ούτε τα κόμματα δηλαδή, που έχουμε μια υποκειμενικότητα στην κρίση μας, να αξιολογηθεί ότι μπορεί …να αναβαθμίσει να πει ότι πρέπει να είναι και κάποιος άλλος, να πει ότι πρέπει να είναι και ένας τρίτος, άρα για πρώτη φορά σε αυτή τη χώρα, μια εθνική τραγωδία θα κριθεί από τη Δικαιοσύνη στο ανώτατο επίπεδο με τα πιο σοβαρά αδικήματα. Με το τεκμήριο αθωότητας, γιατί οι άνθρωποι αυτοί δεν σημαίνει ότι είναι όλοι ένοχοι, μπορεί να είναι και αθώοι, μπορεί να είναι και ένοχοι, μπορεί τα αδικήματα αυτά να είναι τα σωστά, μπορεί να πρέπει να αναβαθμιστούν. Θα το δούμε αυτό. Η Δικαιοσύνη θα το κρίνει. Υπάρχουν πολλές άλλες τραγωδίες και στην Ελλάδα και εκτός Ελλάδας. Σιδηροδρομικά  δυστυχήματα τα τελευταία 20 χρόνια, το πιο μεγάλο στην Ισπανία, στη Γερμανία πριν από 20 χρόνια ακριβώς το 2005, με περισσότερους νεκρούς, τραγικές ιστορίες όπως τα Τέμπη, που δεν δικάστηκε ούτε ένας πολιτικός, δεν κατηγορήθηκε κανείς για αυτά τα αδικήματα και δεν βγήκε η τότε εκεί αντιπολίτευση, ούτε στην Ελλάδα, π.χ στο Μάτι, στη Μάνδρα, στο Σάμινα, να πει ότι η Κυβέρνηση εργαλειοποίησε τη Δικαιοσύνη και τη χειραγώγησε. Τώρα, η Δικαιοσύνη θα αποφασίσει και πρέπει να χυθεί άπλετο φως και ναι, στα Τέμπη συναντήθηκε το ανθρώπινο λάθος με φοβερές αστοχίες του κράτους, δυσλειτουργίες, προβλήματα, πραγματικά σοβαρά … Προσέξτε τώρα, το αν αυτές οι αμέλειες φτάνουν στο επίπεδο «α,β,γ,», εγώ δεν θα σας πω ούτε ναι, ούτε όχι. Θα σας πω ότι όλα αυτά ευτυχώς δεν συγκαλύφθηκαν, πάνε στη Δικαιοσύνη, η Δικαιοσύνη μπορεί να πει το οτιδήποτε για οποιονδήποτε και θα δικαστούν …

Παρατήρηση ότι ο κ. Καραμανλής αμνηστεύθηκε στο κομμάτι της 717

Όχι, δεν ισχύει αυτό. Όχι. Κάνετε λάθος. Ο κ. Καραμανλής, για να πάμε στον άλλο κ. Καραμανλή, γι’ αυτό νόμιζα ότι πάω στην προηγούμενη ερώτηση σας, εγώ δεν θα αφήσω κάτι αναπάντητο. Καταρχάς το γεγονός ότι ο κύριος Καραμανλής και ο κύριος Τριαντόπουλος θα δικαστούν από το φυσικό δικαστή, οφείλεται στην αλλαγή του Συντάγματος που έγινε επί των ημερών του Κυριάκου Μητσοτάκη…

… Δεν ισχύει αυτό που λέτε, το γεγονός ότι δικάζεται ο κ. Καραμανλής και ο κύριος Τριαντόπουλος οφείλεται στο ότι επί των ημερών των δικών μας άλλαξε το Σύνταγμα, καταργήθηκε η αποσβεστική προθεσμία … εγώ δεν λέω ότι ψηφίστηκε μόνο από εμάς, λέω ότι ψηφίστηκε επί των ημερών μας. Εμείς το αλλάξαμε το Σύνταγμα με βουλευτές και άλλων κομμάτων. Δεν είμαστε ψεύτες, λέμε την αλήθεια και έτσι από τις δικές μας ημέρες και μετά, οι πολιτικοί, τα όποια αδικήματα έχουν τελέσει, δεν θα παραγράφονται και όλοι μας, είτε είμαστε πολιτικοί, είτε όχι, θα έχουμε τις ίδιες προθεσμίες παραγραφής.

Για την 717, ο κ. Καραμανλής, αν θέλαμε να τον συγκαλύψουμε, όπως λέτε… Όχι δεν ισχύει αυτό που λέτε, γιατί στο Δικαστικό Συμβούλιο που θα πάει – λέτε τώρα ότι πάει για ένα πλημμέλημα – αν προκύψουν στοιχεία διαφορετικά για οποιαδήποτε άλλο αδίκημα, εγώ δεν θεωρώ…

… Για την 717 εδώ γίνεται μία άστοχη σύνδεση της αντιπολίτευσης με τη βασική δικογραφία των Τεμπών που είναι οι ευθύνες για το τραγικό δυστύχημα, με ένα πολύ σοβαρό οικονομικό έγκλημα, που είναι μία Σύμβαση, όπου έχουν δοθεί απαντήσεις, όπου αν ο κύριος Καραμανλής δεν είχε δώσει παράταση της Σύμβασης, η Σύμβαση θα τελείωνε τρία χρόνια μετά. Για να συνεννοηθούμε για τι μιλάμε για την 717. Το 2019 η Κυβέρνηση αυτή παρέλαβε σηματοδότηση 31% και τηλεδιοίκηση 1%. Το έργο αυτό θα έπρεπε…

Σχετικά με την αναφορά περί «ανθρώπινου λάθους»

Καταρχάς δεν είπε ο Πρωθυπουργός μόνο για ανθρώπινο λάθος και εγώ τώρα είπα, συναντήθηκε το ανθρώπινο λάθος, τα ανθρώπινα λάθη με τις τραγικές αστοχίες και δυσλειτουργίες του ελληνικού κράτους. Αυτή είναι η ουσία.

Για τη δήλωση του κ. Καραμανλή 10 μέρες πριν το δυστύχημα ότι «είναι ντροπή ένα θέτουμε θέματα ασφαλείας για τα τρένα» και για το ότι μετέπειτα χειροκροτήθηκε από τους βουλευτές στη Βουλή

Μου αρέσει που βάζετε αυτές τις ερωτήσεις, πραγματικά, γιατί δίνω απαντήσεις σε πράγματα τα οποία ο κόσμος τα θεωρεί ανάποδα, από την προπαγάνδα που γίνεται. Οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας χειροκρότησαν τον κ. Καραμανλή, όταν είπε ότι είναι στη διάθεση της Δικαιοσύνης και θέλει να κριθεί από τη Δικαιοσύνη. Μα δεν χειροκρότησαν κάποιον ηρωισμό, χειροκρότησαν μια δήλωση, η οποία τι έλεγε; Ότι δεν πρόκειται να κρυφτεί και θα πάει να κριθεί από τη Δικαιοσύνη και ό,τι κρίνει η Δικαιοσύνη. Δεν χειροκρότησαν δηλαδή κάτι κατά των Τεμπών ή κάτι το οποίο πρόσβαλε την μνήμη οποιουδήποτε ανθρώπου έχει πονέσει. Ένα. Δύο, αυτό το οποίο μου είπατε πριν. Αν πιστεύαμε ότι είναι μόνο ανθρώπινο λάθος, που αλίμονο αν το πιστεύαμε αυτό ή αν πίστευε η Δικαιοσύνη, γιατί εμάς η γνώμη μας έχει μια αξία, της Δικαιοσύνης έχει πολλαπλάσια, δεν θα ήταν κατηγορούμενοι όλοι αυτοί που σας είπα. Προφανώς όταν κατηγορούνται 36 μη πολιτικοί και δύο πολιτικοί και οι 33 από αυτούς για βαρύτατα κακουργήματα, μένει να δούμε -γιατί υπάρχει το τεκμήριο της αθωότητας αν είναι ένοχοι ή όχι- προφανώς δεν αναφερόμαστε μόνο στην ευθύνη του σταθμάρχη. Αλλά είπατε για μένα το πιο σοβαρό. Το πιο σοβαρό που προκύπτει από το τραγικό των Τεμπών, το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, είναι η αξιολόγηση, το πώς ένας άνθρωπος βρίσκεται σε μια θέση, ποιος τον έβαλε. Όλα αυτά. Εγώ θεωρώ ότι αυτά έπρεπε να συζητούσαμε. Αυτά έπρεπε να συζητάμε, την 717, το ποιος τον έβαλε εκεί, τι έκανε το κράτος όλα αυτά τα χρόνια και αντί να συζητούμε όλα αυτά τους προηγούμενους μήνες, συζητούσαμε για λαθρέμπορους, ξυλόλια και χαμένα βαγόνια, με ευθύνη των κομμάτων της αντιπολίτευσης.

Σχετικά με τις δηλώσεις του πρ. Πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή

Τυχαίνει, πέραν από Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, και έχω την ευθύνη του χαρτοφυλακίου του Τύπου, άρα και της διαχείρισης των ζητημάτων ελευθερίας του Τύπου. Και μαζί με τον Υπουργό Επικρατείας, τον Άκη Σκέρτσο και τον Υπουργό Δικαιοσύνης, τον κ. Φλωρίδη και τον κ. Μπούγα, τον Υφυπουργό, δίνουμε μία μάχη, ούτως ώστε να απαντήσουμε σε εύλογα ερωτήματα, κάθε χρόνο, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το Κράτος Δικαίου. Η επίσημη, λοιπόν, έκθεση για το Κράτος Δικαίου για κάθε χώρα, όχι μόνο για την Ελλάδα, για όλα τα κράτη, δεν βγαίνει ούτε από τη Νέα Δημοκρατία, ούτε από τον ΣΥΡΙΖΑ, ούτε από το ΠΑΣΟΚ, ούτε από κανέναν, βγαίνει από την Κομισιόν.

Άρα, η επίσημη θέση της Ευρώπης, ανθρώπων οι οποίοι προέρχονται απ’ όλα τα κόμματα, επιτρόπων, σοβαρών αναλυτών, τεχνοκρατών και όχι κομματικών στελεχών για το Κράτος Δικαίου λέει ότι στην Ελλάδα η κατάσταση τα τελευταία χρόνια έχει βελτιωθεί, δεν έχει γίνει τέλεια, προφανώς πρέπει να κάνουμε πολλά πράγματα ακόμα και την αυτοκριτική μας και την κάνουμε. Οι περισσότερες χώρες της Ευρώπης έχουν πολύ περισσότερες συστάσεις από την Ελλάδα. Άρα, το αφήγημα, ότι η Ελλάδα είναι ένα Κράτος Δικαίου που καταρρέει, δεν ισχύει. Η Ελλάδα έχει καταφέρει και έχει κάνει άλματα σε ζητήματα ελευθερίας του Τύπου και Κράτος Δικαίου. Προσωπικά, ως ο Υφυπουργός αρμόδιος για τον Τύπο, έχουμε νομοθετήσει με το Υπουργείο Δικαιοσύνης την κατάργηση απλής δυσφήμισης, ιδιώνυμο για απειλές κατά δημοσιογράφων. Έχουμε την πιο αποτελεσματική task force για τους δημοσιογράφους.

Θεωρώ ότι η δήλωση Καραμανλή, του πρώην πρωθυπουργού, είναι μία δήλωση που πρέπει να την ακούσουμε όλοι μας και κυρίως αυτοί –ποιοι;– οι οποίοι πριν από κάποια χρόνια ήθελαν να βάλουν στη φυλακή πολικούς αντιπάλους και αναφέρομαι στη σκευωρία Novartis, η οποία κατέρρευσε. Στη χώρα αυτή να θυμηθούμε ότι ο υπουργός Δικαιοσύνης της προηγούμενης κυβέρνησης, ο κ. Κοντονής, ο ίδιος, δηλαδή, ο υπουργός του κ. Τσίπρα, είχε πει ότι λειτουργούσαν παρα- υπουργεία Δικαιοσύνης. Θα θυμηθούμε ότι στη χώρα αυτή κάποιοι έκλειναν κάποιους σε δωμάτια για να χειραγωγήσουν κανάλια και δύο υπουργοί καταδικάστηκαν αμετάκλητα από τη Δικαιοσύνη, 13-0. Στη χώρα αυτή έμεινε ανοιχτή η Βουλή το 2019 για να ψηφιστεί ένας ποινικός κώδικας με ό,τι είχε μέσα και με όσες αποφυλακίσεις έγιναν.

(σχ. Δημοσιογράφου Σχετικά με το αν δεν τα βλέπει αυτά ο κ. Καραμανλής)

Εγώ δεν είπα ότι δεν τα είδε. Ίσα-ίσα. Οι δηλώσεις Καραμανλή δεν απευθύνονται σε ένα πρόσωπο. Είναι λάθος η ερμηνεία αυτή, θεωρώ. Δεν είμαι ο ερμηνευτής του, ειδικά ενός πρώην πρωθυπουργού. Και ποιοι άλλοι πρέπει να τα ακούσουν πολύ, αυτά τα οποία είπε ο κ. Καραμανλής, πολύ παραπάνω; Όσοι αμφισβητούν τη Δικαιοσύνη – σας θυμίζω ότι ο κ. Ανδρουλάκης είχε πει ότι «εγώ δεν έχω εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη» – και όσοι επιτίθενται στη Δικαιοσύνη.

Για το αν ήταν συμβολικός ο χαιρετισμός του Κώστα Καραμανλή με τον Αντώνη Σαμαρά στην εκδήλωση

Εγώ θέλω να απαντάω και να ασχολούμαι με αυτά τα οποία ενδιαφέρουν το μέσο νοικοκυριό, τη μέση οικογένεια στη χώρα. Δεν υποτιμώ καμία συζήτηση, αλλά νομίζω ότι κάποια μέσα ενημέρωσης προτάσσουν την παραπολιτική από την ουσιαστική πολιτική. Εγώ θέλω να απαντάω για ζητήματα σοβαρά Θεσμών και Δικαιοσύνης, όπως με ρωτήσατε, για ένα τραγικό δυστύχημα, να απαντάω για την οικονομία, για την υγεία, για την παιδεία. Δεν τα έχουμε κάνει όλα τέλεια. Πρέπει να κάνουμε πολλά ακόμα. Έχουμε κάνει λάθη πρέπει να τα διορθώσουμε

Για τα ποσοστά της ΝΔ στις δημοσκοπήσεις

Νομίζω, δεν θυμάστε άλλη κυβέρνηση δεύτερης τετραετίας, με τόσες κρίσεις και τόσες εισαγόμενες κρίσεις και πολέμους, να έχει τέτοια πολιτική αντοχή. Από την άλλη πλευρά… Αυτή την αντιπολίτευση επέλεξαν οι πολίτες, τα κόμματα της αντιπολίτευσης… Εντάξει, εκλογές έγιναν, δεν τους επέβαλε κανείς όλους αυτούς και στα κόμματά τους αυτοί εξελέγησαν. Και είναι η πρώτη Κυβέρνηση δεύτερης τετραετίας, η οποία έχει τέτοια αντοχή, όμως απέχουμε από τον εκλογικό μας στόχο, πράγματι, και πρέπει να σκύψουμε το κεφάλι, να είμαστε ταπεινοί, αποτελεσματικοί, να κάνουμε πρωτοβουλίες, όπως αυτή με τα νοσοκομεία, με τα σχολεία. Σήμερα θα πάμε με τον Πρωθυπουργό στον Δήμο Πεντέλης – Μελισσίων, να δούμε ένα νέο γυμναστήριο. Ένας Δήμος που ταλαιπωρήθηκε πολύ από τις περυσινές πυρκαγιές. Να έχουμε παραδοτέα. Ο κόσμος δεν θέλει να ούτε τσακωμούς ούτε τοξικό λόγο. Θέλει παραδοτέα, αποτελέσματα. Έχουμε κάνει λάθη, τα διορθώνουμε. Αλλά θεωρώ, ότι έχουμε κάνει και πολλά σημαντικά για τη χώρα. Να θυμίσω ότι σε λίγους μήνες θα έχουμε τις μεγαλύτερες μειώσεις φόρων. Ο κόσμος περνάει δύσκολα από την ακρίβεια. Εμείς, λοιπόν, από εκεί θα κριθούμε. Αν θα κολλήσει ή θα ξεκολλήσει η «βελόνα» αυτό θα κριθεί στις εκλογές από το πόσο αποτελεσματικοί είμαστε.

Σχετικά με τον Αλέξη Τσίπρα

Προσέξτε: έχω μάθει στη ζωή μου ούτε να υποτιμώ ούτε να υπερτιμώ κανέναν. Άρα, ούτε θα απαξιώσω έναν πρώην πρωθυπουργό ούτε, όμως και θα φοβηθούμε έναν πρώην πρωθυπουργό. Όχι για κάποιον άλλο λόγο, γιατί θεωρώ δύο πράγματα πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας εμείς ως Κυβέρνηση. Το πρώτο είναι ότι πρέπει να θυμίζουμε. Δεν πρέπει, δηλαδή, να αφήσουμε τον κ. Τσίπρα και τον κάθε πρώην πρωθυπουργό, να επενδύει στη λήθη, δηλαδή στο ότι θα το ξεχάσει ο κόσμος αυτό το οποίο έκανε και κυρίως σε ηθικό επίπεδο. Γιατί για μένα τα πιο σοβαρά τα οποία έγιναν από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ήταν στο ηθικό κομμάτι. Το δεύτερο που πρέπει να κάνουμε, είναι να μην κάνουμε το λάθος να θεωρήσουμε ότι ο πήχης μας  είναι ο κ. Τσίπρας. Αν πάμε να συγκριθούμε με μία κυβέρνηση, που ως κυβέρνηση έπεσε στο 32% και ως αντιπολίτευση στο 17% και τώρα στο 5% το κόμμα αυτό και θεωρούμε ότι απλά πρέπει να είμαστε καλύτεροι από αυτούς, έχουμε χάσει από χέρι. Και δεν θα συγκριθούμε με τον κ. Τσίπρα.

Το 2025 η Ελλάδα έχει 35% μεγαλύτερο κατώτατο μισθό, 30% μεγαλύτερο μέσο μισθό και παρά την ακρίβεια αντέχει – γιατί υπάρχει ένα ζήτημα ακρίβειας. Το 2019 η Ελλάδα ήταν στο 63% του μέσου εισοδήματος στην Ευρώπη, τώρα είναι στο 70%. Άρα, έχουμε απόσταση ακόμα να καλύψουμε. Το 2025 η Ελλάδα έχει τη χαμηλότερη ανεργία των τελευταίων 17 ετών και τη μεγαλύτερη μείωση ανεργίας. Και το 2025 η Ελλάδα, από το 2019 μέχρι το 2025, αναπτύσσεται με διπλάσιους ρυθμούς απ’ ό,τι στην Ευρώπη, ενώ το 2019 ήταν στη χαμηλότερη θέση, στην 27^η θέση.

Σχετικά με το βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα

Πάμε στο βιβλίο. Ο κ. Τσίπρας να θυμίσω – γιατί μιλάμε για την Ιθάκη – έχει κάθε δικαίωμα να γράψει όσα βιβλία θέλει, την Ιστορία, όμως, δεν θα την ξαναγράψει. Θεωρώ ότι πρέπει να τα διαβάζω όλα αυτά τα βιβλία. Ήταν πιο χρήσιμο το βιβλίο του κ. Πατέλη, βέβαια, που έδειξε πώς η Ελλάδα από το «μαύρο πρόβατο» της Ευρώπης, από «παρίας», από αντιπαράδειγμα, από χώρα προς αποφυγή, με τις θυσίες των πολιτών, έχει γίνει μία χώρα πρότυπο. Όχι, γιατί είμαστε «Παράδεισος», όχι γιατί είμαστε «Ελβετία», ακόμα έχουμε πολλά που πρέπει να λύσουμε, αλλά για το πώς καταφέραμε και επανήλθαμε ως χώρα.  Δεν πιστεύω στα κόμματα – βιβλία ή κόμματα – πρόσωπα. Δεν θα λύσει κανένα πρόβλημα του τόπου ένα πρόσωπο από μόνο του ή ένα  υποθετικό κόμμα μονοπρόσωπο. Έχουν πολύ μεγάλη αξία τα πρόσωπα. Θεωρώ ότι όλο αυτό το οποίο  έχει γίνει στη χώρα, με τα πολλά θετικά τα οποία έχουν συμβεί και τα πολλά που πρέπει να λύσουμε, προφανώς δεν είναι αποτέλεσμα μόνο ενός προγράμματος, είναι και η προσωπική συνδρομή του Πρωθυπουργού. Δηλαδή, από την εικόνα της απόλυτης εξαθλίωσης, των εικόνων του 2015, στην εικόνα στο Κογκρέσο, μέτρησε και η εναλλαγή από τον κ. Τσίπρα, που μας είχε στην «ουρά» της Ευρώπης, στον κ. Μητσοτάκη. (Δημοσιογράφος: Ναι, αλλά από το Κογκρέσο, γίναμε «ντεκόρ»). Χαρακτηρίστηκε «ντεκόρ» από ανθρώπους οι οποίοι δεν έχουν να πουν τίποτα. Πήγαν σε μια συζήτηση για την Εξωτερική πολιτική. Ο Πρωθυπουργός είπε στη χώρα μας έγιναν πράγματα που δεν έγιναν για 45 χρόνια: ΑΟΖ με την Ιταλία, ΑΟΖ με την Αίγυπτο, Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός, επέκταση στα 12 ναυτικά μίλια στο Ιόνιο,  Rafale, Belharra, F35 και F16, που ο Ερντογάν που δήθεν «τα πήρε όλα», τα έχει με ερωτηματικό αυτά και δεν θα έχει εξασφαλίσει. Μην αγχώνεστε και το ραντεβού όταν προγραμματιστεί, θα ανακοινωθεί. Η ουσία είναι, όμως, τα αποτελέσματα. Όταν έφυγε ο κ. Ερντογάν από τον Ντόναλντ Τραμπ, από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, κάποιοι έγραψαν «τα πήρε όλα ο Ερντογάν». Όταν ανέλυσαν οι αναλυτές – όχι εμείς, οι αναλυτές – τι πήρε; Στην πραγματικότητα  δεν πήρε τίποτα απ’ όλα αυτά που έλεγαν. Αλλά εμάς δεν είναι  ο σκοπός μας να ετεροκαθορίσουμε τις σχέσεις μας με το τι κάνει η Τουρκία. Θα απαντήσω, όμως, στο αν θα βρει χώρο ο κ. Τσίπρας, για να ολοκληρώσω. Αυτό θα το κρίνουν οι πολίτες. Δημοκρατία έχουμε. Μπορεί να βρει, μπορεί και να μην βρει. Η κοινωνία θα τον αξιολογήσει.  Όμως, αυτή τη στιγμή, εγώ θεωρώ ότι πρέπει να μιλάμε με όρους πολιτικής. Τι σημαίνει πολιτική; Τι κάνει αυτό που λέω εγώ και ο κάθε πολιτικός στη ζωή των πολιτών; Δεν νομίζω ότι έχουν ανάγκη οι πολίτες από αυτόκλητους σωτήρες από οποιονδήποτε χώρο, οι οποίοι θέλουν να επανέλθουν μόνο και μόνο ως πρόσωπα. Δεν επιλέγουμε αντίπαλο. Δεν κερδίσαμε το 2019 και το 2023 τον κ. Τσίπρα. Την εμπιστοσύνη των πολιτών κερδίσαμε. Είναι λάθος να επιλέγεις αντίπαλο, είναι αλαζονικό να επιλέγεις αντίπαλο. Δεν θα το κάνουμε αυτό. (Δημοσιογράφος: Μπορεί να συσπειρώσει ξανά την Αριστερά;) Αυτό θα το απαντήσει ο χώρος αυτός. Δεν ανήκω σε αυτό τον χώρο. Δεν το γνωρίζω. Θεωρώ ότι οι  πολιτικοί και τα κόμματα πρέπει να κρίνονται από το τι λένε και το τι κάνουν. Δηλαδή, να βάζεις δίπλα το πρόγραμμα κάποιου και τον απολογισμό του. Ο κ. Τσίπρας είχε αυτή τη δυνατότητα ως πρωθυπουργός, να είναι συνεπής και δεν απεδείχθη συνεπής. Επαναλαμβάνω: Ας γράψει όσα βιβλία θέλει -δικαίωμά του, εννοείται-  και όσα κόμματα θέλει, την Ιστορία δεν θα την ξαναγράψει.  

Σωτήρης Τσαφούλιας στονFlash 99.4: «Κάποια στιγμή ξύπνησα και άρχισα να μην αναγνωρίζω τον εαυτό μου» /«Έχουμε μπερδέψει τον πατριωτισμό με τον εθνικισμό, το πρέπει με το πρέπον»

ΔΤ: Σωτήρης Τσαφούλιας στον Flash 99.4: «Κάποια  στιγμή ξύπνησα και άρχισα να μην αναγνωρίζω τον εαυτό μου» /«Έχουμε μπερδέψει τον πατριωτισμό με τον εθνικισμό, το πρέπει με το πρέπον»/ «Σήμερα μπορείς να πεις άνετα ότι θες να παντρευτείς με ένα αυτοκίνητο και να θεωρείται λογικό, αλλά αν μιλάς με ρητά του Πυθαγόρα θεωρείσαι κριντζ»

«Κάποια στιγμή θα πρέπει και η δικαιοσύνη να μας πει πότε τελικά έκανε λάθος; Στην αρχή που έλεγε ότι δεν πρέπει να γίνει η εκταφή ή τώρα που είπε ότι πρέπει να γίνει.»

Ο Σωτήρης Τσαφούλιας φιλοξενήθηκε στον Flash 99.4 και στην εκπομπή «Ραδιοφωνική Φιλο…Σοφία» με τη Σοφία Αποστολίδου με αφορμή την πρεμιέρα του έργου «Ποιος Φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ;» και το θεματικό πάρκο για την Αρχαία Ελλάδα που βρίσκεται πλέον στη Θεσσαλονίκη και μίλησε για την τέχνη, τη Νέμεσις, τις αντιφάσεις της δικαιοσύνης, την τραγωδία των Τεμπών, αλλά και τον σύγχρονο ρατσισμό.

 Ο αγαπημένος σκηνοθέτης αποκάλυψε πως πήρε την απόφαση να ασχοληθεί με την τέχνη ενώ είχε ήδη μια επιτυχημένη πορεία στις επιχειρήσεις:

«… Εγώ δεν είχα το θάρρος όπως άλλα παιδιά να επιμείνω και αποφάσισα να κάνω μια πιο ασφαλή επιλογή σπουδών… και όταν εξασφάλισα αυτά που ήθελα να εξασφαλίσω, αποφάσισα να δώσω και στον δεκαπεντάχρονο εαυτό μου αυτό που του είχα στερήσει για χάρη μιας πιο ασφαλούς, αν θέλετε, επιλογής.

Το είχα πάντα στο μυαλό μου. Ήξερα πάντα ότι αυτό θέλω να κάνω. Κάποια στιγμή βέβαια επαναπαύτηκα μέσα στην επιτυχία που μου είχε δώσει η άλλη μου δραστηριότητα, κοινωνική και οικονομική. Κάποια στιγμή ξύπνησα και άρχισα να μην αναγνωρίζω τον εαυτό μου και συνειδητοποίησα ότι αλλού είναι ο τρόπος που μπορώ να εκφραστώ και να επικοινωνήσω. Κατάλαβα ότι είχα περιοριστεί πάρα πολύ στο “εγώ”, ενώ η πραγματική δύναμη βρίσκεται στο “εμείς”. Ουσιαστικά πρέπει να χαρίσεις κάτι αν θέλεις να το έχεις για πάντα.»

 Μίλησε ακόμα για τη Δημοκρατία, για τα όρια που έχει η Ελευθερία και για την παιδεία

«…η πρώτη και βασική αρχή της δημοκρατίας είναι η ισονομία. Από τη στιγμή που είναι πια αποδεδειγμένο ότι δεν είμαστε όλοι ίσοι απέναντι στον νόμο, δε μπορούμε να μιλάμε για τη δημοκρατία στη σωστή της διάσταση.»

«Υπάρχει ένα μεγάλο κονφούζιο, αν μου επιτρέπετε, σε ότι αφορά τις έννοιες. Έχουμε μπερδέψει τον πατριωτισμό με τον εθνικισμό, έχουμε μπερδέψει το πρέπει με το πρέπον, έχουμε μπερδέψει πολλά πράγματα. Την ελευθερία, που επί της ουσίας αν ψάξεις κανεί ς τη λέξη σημαίνει “έλευσης ορίων” και απ’ αυτό και μόνο η ελευθερία δεν είναι δικαίωμα είναι υποχρέωση.»»

« Θα πρέπει κάποια στιγμή να ξεχωρίσουμε τον αμόρφωτο από τον αγράμματο. Τα πολλά πτυχία σημαίνουν, όπως λέγανε οι παλιοί, ότι είσαι γραμματιζούμενος. Δεν πάει να πει ότι είσαι μορφωμένος.»

 Με αφορμή το θεματικό πάρκο για την Αρχαία Ελλάδα, το οποίο έχει επιμεληθεί και σκηνοθετήσει ο Σωτήρης Τσαφούλιας και που φιλοξενείται στο χώρο της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, αναφέρθηκε στους μύθους και έθεσε το ζήτημα σύγχρονου κοινωνικού ρατσισμού, συγκρίνοντας τη στάση της κοινωνίας απέναντι σε διαφορετικές μορφές έκφρασης:

«… Μύθος είναι αυτό που συμβαίνει και θα συμβαίνει για πάντα στην ανθρωπότητα(…)Δεν δίνουμε στα παιδιά μας την αποκωδικοποίηση της Ιλιάδας, της Οδύσσειας, του μύθου του Σίσυφου, της Μέδουσας, που εκεί κρύβονται όλες οι απαντήσεις για τα προβλήματα που ταλανίζουνε τον άνθρωπο.(…) Ακόμα και τα ονόματα των σπηλιών, των ανθρώπων, των τεράτων, όλα είναι ένας τρομερός συμβολισμός, που αν αυτό το πράγμα μπορούσαμε να το εξηγήσουμε στα παιδιά μας, δεν θα είχαμε καμία ανάγκη να τα πιέσουμε ότι πρέπει να διαβάσουν.»

«… θεωρώ ότι η σύγχρονη Ελλάδα έχει ανάγκη όχι από την εξιδανίκευση του παρελθόντος της, αλλά από ουσιαστική επαφή με τις ρίζες της. Και αυτό, όχι για να γίνει ανώτερη, ή για να ανακαλύψει ποια είναι τώρα, αλλά για να μάθει πραγματικά ποια είναι και ποια μπορεί να γίνει.»

«Σήμερα μπορείς να πεις άνετα ότι είσαι δέντρο ή θες να παντρευτείς με ένα αυτοκίνητο και να θεωρείται λογικό, αλλά αν μιλάς με ρητά του Πυθαγόρα θεωρείσαι κριντζ ή κλισέ ή τσιτάτος. Είναι μία άλλη μορφή ρατσισμού που ανακυκλώνει, αν θέλετε, μάλλον, ανακυκλίζει, τον κύκλο της βίας και των διαχωρισμών με έναν τρόπο που οι άνθρωποι δυστυχώς δεν τον βλέπουν.»

Αναφερόμενος στην ουσία της Αρχαίας Ελληνικής σκέψης και τη διαχρονική της επιρροή, ο Σωτήρης Τσαφούλιας έκανε μία εντυπωσιακή αναφορά στην έμπνευση του «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών» από τον Πλάτωνα:

«Αν σκεφτείτε ότι ο περιβόητος Άρχοντας των Δαχτυλιδιών, είναι εμπνευσμένος ολόκληρος από μία παράγραφο στην «Πολιτεία» του Πλάτωνα . Το « δαχτυλίδι του Γύγη» , που αν κάποιος το φορούσε γινόταν αόρατος, και το ερώτημα ήταν αν όντας αόρατος θα έπραττε το πρέπον ή όχι. Από μία φράση, λοιπόν, από το δαχτυλίδι που σε κάνει αόρατο και πώς διαχειρίζεσαι αυτή σου τη δύναμη, φτιάχνεται μία ολόκληρη τριλογία, την οποία εμείς την αποθεώσαμε και την Πολιτεία του Πλάτωνα δεν καταδέχεται να τη διαβάζει κανείς για κάποιο λόγο»

 Ο αγαπημένος σκηνοθέτης δεν έκρυψε την ανησυχία του για το ενδεχόμενο η κοινωνική αλλαγή να έρθει μέσω της βίας, ενώ παράλληλα, αναφέρθηκε στην Υπόθεση των Τεμπών και στις αντιφάσεις της δικαιοσύνης:

«Δεν θα ήθελα καθόλου να δω αυτόν τον κόσμο να αλλάζει με τη βία. Φοβάμαι ότι εκεί θα καταλήξει, αλλά δεν θα το ήθελα καθόλου. Οπότε νομίζω με την παιδεία και με τη δύναμη των ανθρώπων και την καθαρότητα του σκοπού τους, όπως τώρα είδαμε με την απεργία πείνας του Πάνου Ρούτση στο Σύνταγμα που τελικά αυτό που δεν μπορούσε να γίνει, έγινε.»

«Και βεβαίως θα συνεχίζουν τις ψεύτικες επιθέσεις από όλα αυτά τα ανθρωποειδή που ονομάζονται είτε πολιτικοί είτε συνάνθρωποι κατά κάποιο τρόπο και λένε όλα αυτά τα σχόλια που λένε για αυτούς τους ανθρώπους, σε μια χώρα όπως είναι η Ελλάδα. Να σχολιάζουμε τώρα γονείς που έχουν χάσει τα παιδιά τους για το τι και πώς. Και κάποια στιγμή θα πρέπει και η δικαιοσύνη να μας πει, γιατί υποτίθεται ότι δεν πρέπει να επηρεάζεται από την κοινή γνώμη, πότε τελικά έκανε λάθος; Στην αρχή που έλεγε ότι δεν πρέπει να γίνει η εκταφή ή τώρα που είπε ότι πρέπει να γίνει.»

 Ο Σωτήρης Τσαφούλιας εξέφρασε επίσης την ακράδαντη πεποίθησή του στη Νέμεσις και στην τιμωρία που θα έρθει για το έγκλημα των Τεμπών:

«Ναι, το πιστεύω ακράδαντα (ότι έρχεται η Νέμεσις). Δεν ξέρω βέβαια αν έρχεται πάντα στον χρόνο που εμείς θα θέλαμε. Παραδείγματος χάρη: η τιμωρία αυτών που μας διοικούν τα τελευταία χρόνια θα έρθει πολλά χρόνια μετά. Όταν θα καταγραφούν στην ελληνική ιστορία με λέξεις και με εικόνες και με χρώματα που οι ίδιοι δεν τα φαντάζονται καν. Γιατί ζουν μια ψευδαίσθηση μεγαλείου . Ότι η ιστορία κάπως θα τους αποτυπώσει. Όλοι τους. Θα τους αποτυπώσει ως τους ανθρώπους που κάνανε το έγκλημα των Τεμπών και που δεν οδήγησαν κανέναν στη δικαιοσύνη.»

 Παράλληλα κατήγγειλε την πολιτικοποίηση του ανθρώπινου πόνου

«Το θέμα είναι σε ποια πλευρά της ιστορίας θα είμαστε εμείς και πόσο γρήγορα θα τους αναγκάσουμε να αλλάξουν τακτική. Εγώ δεν είμαι υπέρ ούτε της τιμωρίας, ούτε του θανάτου, ούτε τίποτα απ’ όλα αυτά. Εγώ πιστεύω στο δικαίωμα του ανθρώπου να κάνει λάθος και πιστεύω να αλλάζει τη στάση του και να κάνει το σωστό. Και το πιστεύω γιατί και εγώ είμαι άνθρωπος που μπορεί να υποπέσει σε λάθος. Και θα ήθελα να μου αναγνωριστεί το δικαίωμα της μετάνοιας. Αλλά δεν φαίνεται κάτι τέτοιο, αυτή τη στιγμή, από την πολιτική μας ηγεσία και μιλάω για όλες τις πολιτικές παρατάξεις.»

«Δεν ξέρω πώς έχει γίνει ότι αν υποστηρίζω μια μάνα που έχασε το παιδί της αυτομάτως είμαι ενάντια της κυβέρνησης ή είμαι αριστερός ή είμαι δεξιός. Δεν ξέρω πώς καθορίζει πολιτική πεποίθηση το να σκύψει κανείς πάνω από τον ανθρώπινο πόνο ενός ανθρώπου και να αγκαλιάσει το αυτονόητο δικαίωμά του.»

 Μίλησε ακόμα για τα λάθη που κάνουμε στις ανθρώπινες σχέσεις και για τον λόγο που δεν πρέπει να αναζητάμε ισορροπία:

«Ενα από τα λάθη που ακούω πολύ συχνά από νέους ανθρώπους και παιδιά που συζητάμε, και ζευγάρια μεγαλύτερα, είναι ότι αναζητούν την ισορροπία στη σχέση τους. Είναι λάθος χρήση λέξεων από την αρχή, γι’ αυτό οι σχέσεις μας δεν πάνε καλά. Ισορροπία χρειάζονται τα κτίρια, δεν χρειάζονται οι άνθρωποι. Η Ισορροπία παράγει θάνατο, γιατί προϋποθέτει ακινησία. Αρμονία χρειάζεται η σχέση μας. Η αρμονία έρχεται από τη σύνθεση των αντιθέτων, που έλεγε και ο Ηράκλειτος.»

«Δεν θέλουν ισορροπία, δεν θέλουν συμβιβασμό, δεν θέλουν συντήρηση. Θέλουν αρμονία. Να αναγνωρίζεις το αντίθετο του άλλου, να το σέβεσαι ως δικό σου, για να μπορεί και ο άλλος να σεβαστεί το δικό σου αντίθετο, και να συνάψεις μια σχέση που έχει αρμονία.»

«Το θέμα είναι, λοιπόν, ακόμα και σε αυτή την αλλαγή που είναι φυσική και είναι ανθρώπινη, να βλέπουμε ποια στιγμή η αλλαγή που γίνεται σε μένα και η αλλαγή που γίνεται στον άλλον, δεν μας καθιστά πια συμβατούς.»

 Ακούστε ολόκληρη τη συνέντευξη του Σωτήρη Τσαφούλια στον Flash 99.4 και στη Σοφία Αποστολίδου εδώ: Σωτήρης Τσαφούλιας στον Flash 99.4 και στη εκπομπή “Ραδιοφωνική ΦιλοΣοφία” με τη Σοφία Αποστολίδου – YouTube

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Λευκού Μπαστουνιού (15 Οκτωβρίου), κλιμάκιο του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής Α΄ Θεσσαλονίκης επισκέφθηκε την Παρασκευή 17 Οκτωβρίου, το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, όπου πραγματοποιήθηκε βιωματική δράση ευαισθητοποίησης από την Οργάνωση «Ανόρασις», σε συνεργασία με άλλες ομάδες και συλλόγους ατόμων με αναπηρία.

Η δράση είχε ως στόχο να ενημερώσει και να φέρει τους πολίτες πιο κοντά στα πραγματικά ζητήματα που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι με προβλήματα όρασης στην καθημερινότητά τους, μέσα από βιωματικά εργαστήρια και προσομοιώσεις.

Για τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, η συμμετοχή στη συγκεκριμένη εκδήλωση αποτέλεσε μια ξεχωριστή και ουσιαστική εμπειρία. Δόθηκε η ευκαιρία να γίνουν αντιληπτές στην πράξη οι δυσκολίες που συναντούν οι συμπολίτες μας με αναπηρία όρασης σε πρακτικά ζητήματα, αλλά και να βιώσουμε για λίγο τον τρόπο με τον οποίο κινούνται, παίζουν, συζητούν και συμμετέχουν ενεργά στην κοινωνική ζωή.

Η ενίσχυση της προσβασιμότητας και η ισότιμη συμμετοχή όλων των πολιτών στον δημόσιο χώρο αποτελούν πυρήνα της πολιτικής πρότασης του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, που επιδιώκει μια κοινωνία χωρίς αποκλεισμούς.

Στο κλιμάκιο του ΠΑΣΟΚ, συμμετείχε ο Γραμματέας του ΠΑΣΟΚ Κίνημα Αλλαγής

Α’ Θεσσαλονίκης Ευριβιάδης Ελευθεριάδης, ο Βουλευτής Κιλκίς του ΠΑΣΟΚ Κίνημα Αλλαγής και υπεύθυνος του τομέα για τα άτομα με Αναπηρία Πέτρος Παππάς, το μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής Α’ Θεσσαλονίκης και Δημοτικός σύμβουλος Δήμου Θεσσαλονίκης Σπύρος Τζελέπης, ο Αναπληρωτής Γραμματέας της Τοπικής Οργάνωσης Ε’ Διαμερίσματος και μέλος της Κοινότητας του Ε’ Διαμερίσματος του Δήμου Θεσσαλονίκης Ρικάρντο Χέιρ, και ο Γραμματέας της ΠΑΣΠ Πανεπιστημίου Μακεδονίας Λευτέρης Μακρής.

                             Ο  Γραμματέας ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής Α’ Θεσσαλονίκης

                                                           ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ ΕΥΡΙΒΙΑΔΗΣ