«Ο κ. Λαζαρίδης που ομολόγησε ότι εξαπάτησε το δημόσιο και προκαλούσε το δημόσιο αίσθημα έχοντας ως κάλυψη ότι είναι το προσωπικό ρουσφέτι του Πρωθυπουργού, επανήλθε στην ενεργό δράση… των social media με τις γνωστές χυδαιολογίες του.»

Ο κ. Λαζαρίδης που ομολόγησε ότι εξαπάτησε το δημόσιο και επί ημέρες προκαλούσε το δημόσιο αίσθημα έχοντας ως κάλυψη ότι είναι το προσωπικό ρουσφέτι του Πρωθυπουργού, επανήλθε στην ενεργό δράση… των social media με τις γνωστές χυδαιολογίες του.

Καμία έκπληξη.

Εδώ πρόσβαλε ευθέως την πολιτική διαδρομή ενός ιστορικού στελέχους της Νέας Δημοκρατίας, στην αξιωματική αντιπολίτευση θα κόλλαγε;

Αγαπητέ κ. Λαζαρίδη, έχετε γράμμα:

Με την πλάτη του κ. Ανδρουλάκη δεν ζημίωσε κανείς το δημόσιο ταμείο και το δημόσιο συμφέρον.

Με την πλάτη του Πρωθυπουργού στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ ζημίωσε το δημόσιο συμφέρον πλειάδα στελεχών της παράταξής σας.

Όπως και εσείς προσωπικά, που  εξαπατήσατε –όπως παραδεχθήκατε μέρα μεσημέρι – το δημόσιο καταλαμβάνοντας θέσεις στο δημόσιο και εισπράττοντας αμοιβές χωρίς τα απαραίτητα πτυχία, μεταπτυχιακά κ.ο.κ.

Αλήθεια, σε τι στάδιο βρίσκεται ο καταλογισμός των ποσών που εισπράξατε αχρεωστήτως; Ποιο είναι το ποσό που σε διαφορετική περίπτωση θα έπαιρνε ένας νέος επιστήμονας, ο οποίος δεν είχε μπάρμπα στην Κορώνη;

Η Πρωτομαγιά είναι μέρα απεργίας, αγώνα και εργατικών διεκδικήσεων. 140 χρόνια μετά τις ηρωικές κινητοποιήσεις των εργατών και των εργατριών στο Σικάγο το 1886, το μήνυμα παραμένει σαφές: οι αξιοπρεπείς αμοιβές, οι ασφαλείς συνθήκες εργασίας και η διεύρυνση των εργασιακών δικαιωμάτων απαιτούν συλλογικούς και διαρκείς αγώνες.

Τα επτά χρόνια κυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας έχουν επιφέρει βαρύτατες συνέπειες στην κατάσταση που βιώνουν καθημερινά οι εργαζόμενοι στη χώρα μας. Τα χτυπήματα στο εργατικό Δίκαιο, με την κατάργηση του 8ωρου και την επιβολή του 13ωρου, αλλά και με την κατάργηση της πενθήμερης εργασίας, έχουν μετατρέψει τους χώρους δουλειάς σε εργοδοτική ζούγκλα.

Η υποβάθμιση της Επιθεώρησης Εργασίας, η αποδυνάμωση των συλλογικών συμβάσεων, η ανασφάλιστη εργασία, οι μισθοί που δεν φτάνουν για να βγει ο μήνας, αποτελούν την πολιτική επιλογή του κ. Μητσοτάκη. Και σε όλα τα παραπάνω, έρχεται να προστεθεί και η ραγδαία αύξηση των εργατικών δυστυχημάτων και ατυχημάτων ως απόρροια του γενικού ξεχαρβαλώματος των εργασιακών σχέσεων στη χώρα μας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στηρίζει ολόπλευρα τις κινητοποιήσεις για την εργατική Πρωτομαγιά που διεξάγονται σε ολόκληρη τη χώρα. Αγωνιζόμαστε για την αποκατάσταση των συνδικαλιστικών συλλογικών δικαιωμάτων, του συνταγματικού δικαιώματος στην απεργία, της μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία, την κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων της κυβέρνησης Μητσοτάκη, για πραγματικές αυξήσεις των μισθών, για Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και εργασιακά δικαιώματα, για συντάξεις αξιοπρέπειας και ισχυρό κοινωνικό κράτος.

Ο αγώνας αυτός, βέβαια, περνάει μέσα από μια σοβαρή προσπάθεια ανασυγκρότησης των θεσμών της εργατικής εκπροσώπησης της χώρας και της αλλαγής συσχετισμών, ώστε να απαλλαγούμε από πρακτικές, πρόσωπα και ηγεσίες που δεν έχουν καμία σχέση με τις εργατικές διεκδικήσεις που απαιτούν οι καιροί.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ καλεί όλους και όλες τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες να συμμετάσχουν στις απεργιακές συγκεντρώσεις σε Αθήνα (11.00 π.μ., Πλ. Κλαυθμώνος), Θεσσαλονίκη (10.30, μπροστά στο ΕΚΘ) και όλες τις πόλεις της χώρας.

Ανάρτηση Νίκου Ανδρουλάκη, Προέδρου ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής

Καθώς χιλιάδες εργαζόμενοι μπαίνουν ήδη στους απαιτητικούς ρυθμούς της τουριστικής σεζόν, και με την Εργατική Πρωτομαγιά να πλησιάζει, το ερώτημα γίνεται πιο επίκαιρο από ποτέ: τι αξία δίνουμε σήμερα στην εργασία;

Θα συνεχίσουμε να τη μετράμε με ατέλειωτες εργατοώρες, πίεση και εξάντληση ή θα τη συνδέσουμε με την ποιότητα, την παραγωγικότητα, την προοπτική και την αξιοπρέπεια;

Όταν η καθημερινότητα των εργαζομένων δεν αφήνει χώρο ούτε για τον στοιχειώδη σχεδιασμό ζωής, πώς μπορούμε να μιλάμε για δημογραφική αναγέννηση; Πώς μπορούν οι νέοι να γίνουν κύριοι του μέλλοντός τους;

Η απάντηση του ΠΑΣΟΚ είναι σαφής.

Το υπόδειγμα της φθηνής και εξαντλητικής εργασίας δεν είναι απλώς ξεπερασμένο — συνιστά παγίδα χαμηλής παραγωγικότητας. Εγκλωβίζει την οικονομία σε έναν φαύλο κύκλο: χαμηλές επενδύσεις, χαμηλή παραγωγικότητα, χαμηλοί μισθοί, περιορισμένη καινοτομία και διαρκής στασιμότητα. Ένας κύκλος που στερεί προοπτική, ιδιαίτερα από τη νέα γενιά.

Ήρθε η ώρα να τον τερματίσουμε.

Γι’ αυτό, ανοίγουμε τη συζήτηση για τη μείωση του χρόνου εργασίας. Η τετραήμερη εργασία κερδίζει έδαφος σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, με στόχο τη μείωση των ωρών χωρίς μείωση μισθού και τη βελτίωση της ισορροπίας ανάμεσα στην επαγγελματική και την προσωπική ζωή.

Προτείνουμε κίνητρα για την εφαρμογή προγραμμάτων 32 ή 35 ωρών εργασίας την εβδομάδα, με πλήρεις αποδοχές. Γιατί το 35ωρο δεν είναι απλώς ένα κοινωνικό μέτρο, μπορεί να γίνει μοχλός αύξησης της παραγωγικότητας. Όταν η εργασία οργανώνεται καλύτερα, όταν ενισχύονται οι δεξιότητες και αξιοποιείται η τεχνολογία, η απόδοση ανά ώρα αυξάνεται και η οικονομία γίνεται πιο αποτελεσματική συνολικά.

Αυτό θέσαμε ως εθνική προτεραιότητα από το βήμα της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης: να αυξηθεί η παραγωγικότητα της εργασίας από το 56% του ευρωπαϊκού μέσου όρου στο 75% έως τις αρχές της επόμενης δεκαετίας. Για να το πετύχουμε, χρειάζονται ουσιαστικές αλλαγές: ενίσχυση των εργασιακών δικαιωμάτων, καλύτερη σύνδεση εκπαίδευσης και αγοράς εργασίας, ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης, ποιοτικές επενδύσεις στην έρευνα και την τεχνολογία.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν πιστεύει και δεν μπορεί να υλοποιήσει αυτές τις μεταρρυθμίσεις. Αντιθέτως, προχώρησε σε περαιτέρω εντατικοποίηση και απορρύθμιση με την θέσπιση της εξαήμερης εργασίας και του 13ωρου. Δεν αξιοποίησε κρίσιμα εργαλεία, όπως το Ταμείο Ανάκαμψης, για τον εκσυγχρονισμό της οικονομίας και την αναβάθμιση της εργασίας. Αναπαράγει το αποτυχημένο δόγμα ότι η ευημερία της οικονομικής ελίτ αποτελεί την αναγκαία προϋπόθεση, ώστε ο πλούτος να «στάξει» τελικά προς την κοινωνία.

Οι επιπτώσεις είναι ορατές: ενώ οι Έλληνες εργάζονται περισσότερο από κάθε άλλο λαό στην Ευρωπαϊκή Ένωση, παράγουν λίγο πάνω από το μισό του ευρωπαϊκού μέσου όρου και διαθέτουν τη χαμηλότερη αγοραστική δύναμη. Επιπλέον, τα κέρδη ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι από τα υψηλότερα στην Ευρώπη, ενώ το μερίδιο των μισθών από τα χαμηλότερα. Αυτές οι ανισότητες δεν είναι σύμπτωση. Αποτελούν σύμπτωμα ενός μοντέλου που επιλέγει την απαξίωση της εργασίας αντί για την αναβάθμισή της.

Το δίλημμα, λοιπόν, είναι καθαρό και δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι βαθιά πολιτικό και κοινωνικό. Θα συνεχίσουμε να ανακυκλώνουμε την παγίδα της χαμηλής παραγωγικότητας ή θα τολμήσουμε να αλλάξουμε κατεύθυνση; Θα επενδύσουμε πραγματικά στην αξία της εργασίας ή θα συνεχίσουμε να την απαξιώνουμε;

Tο ΠΑΣΟΚ γεννήθηκε ως το κίνημα των ανθρώπων του μόχθου και της παραγωγής — και έτσι παραμένει. Με καθαρή δέσμευση: μια καλύτερη ζωή για τον κόσμο της εργασίας, για να βάλουμε τέλος στον φαύλο κύκλο των χαμηλών προσδοκιών. Για μια Ελλάδα για όλους, με προτεραιότητα τη νέα γενιά.

ΔΕΙΤΕ την ανάρτηση.

Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στον τηλεοπτικό σταθμό ONE και την εκπομπή Talk με τον δημοσιογράφο Τάκη Χατζή

Για την ανοιχτή επιστολή των πέντε βουλευτών της ΝΔ και την κριτική στο «επιτελικό κράτος» 

Επειδή είμαι από παιδί στη ΝΔ, «από κούνια» που λέμε, αν και ποτέ κομματικό στέλεχος με την έννοια… Δουλεύω και ζω όπως και τα περισσότερα ανώνυμα κομματικά στελέχη, αυτή είναι η κουλτούρα της ΝΔ. Ειδικά της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Να εκφράζει την άποψή της, να παρεμβαίνει, να προτείνει. Το «επιτελικό κράτος» δεν έχει δημιουργηθεί για να απολογείται κανείς, πολλώ δε μάλλον ένας αιρετός σε αυτό. Δεν είναι ο ρόλος του «επιτελικού κράτους» αυτός, ούτε έτσι όπως προβλέφθηκε νομοθετικά ούτε έτσι όπως λειτουργεί. Όπως και οι ίδιοι παραδέχονται στην επιστολή τους ειδικά σε περιόδους διαχείρισης κρίσεων το «επιτελικό κράτος» βοήθησε και κάνουν κάποιες παραδοχές και κάποιες προτάσεις βελτίωσης και μια κριτική. Εγώ θεωρώ ότι η ΝΔ μόνο να κερδίσει έχει από την κριτική όταν ασκείται με αυτόν τον ευπρόσωπο και ευγενικό τρόπο.

Για το ποιοι αποτελούν το «επιτελικό κράτος»

Το «επιτελικό κράτος» είναι ένας τρόπος… Αποτελείται από τα πρόσωπα τα οποία είναι στην προεδρία της Κυβέρνησης, ξεκινάει από τον Πρωθυπουργό, είναι οι υπουργοί επικρατείας, ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, κ. Χατζηδάκης, είναι ο Υπουργός Επικρατείας κ. Σκέρτσος, είναι οι Υφυπουργοί παρά τω Πρωθυπουργώ, ο κ. Μυλωνάκης, που προσευχόμαστε γρήγορα να είναι κοντά μας, ο κ. Κοντογεώργης με αρμοδιότητα τα τοπικά σχέδια Ανάπτυξης. Δηλαδή όλα τα μεγάλα έργα στην Περιφέρεια, στους μακρινούς Δήμους, στις ορεινές περιοχές. Είναι ένα σύνολο ανθρώπων. Το κάθε Υπουργείο έχει ξεκάθαρες αρμοδιότητες αλλά επειδή υπάρχουν πάρα πολλές συναρμοδιότητες και πάρα πολλά έργα είναι αποτέλεσμα συνεργασιών και συνεργειών Υπουργείων, το «επιτελικό κράτος» είναι εκεί για να διαχειρίζεται αυτές τις καταστάσεις και να παρακολουθεί την πορεία των έργων.

Η Κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει «σπάσει αποστήματα», τα οποία δεν είχαν σπάσει για δεκαετίες. Για παράδειγμα. Το ψηφιακό Κράτος. 2.500 ψηφιακές υπηρεσίες. Όλα αυτά «επιτελικό κράτος» είναι. Ναι, υπήρχε ο Πιερρακάκης που έκανε κι αυτός τη δουλειά. Ο κ. Πιερρακάκης ήταν μέρος του «επιτελικού κράτους. Ήταν Υπουργός Επικρατείας και Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Οι 600.000 δουλειάς που δημιουργήθηκαν δεν ήταν αποτέλεσμα της δουλειάς ενός Υπουργείου ή ενός έτους. Να σας πω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Οι 600.000 δουλειές ήταν αποτέλεσμα της δουλειάς του Υπουργείου Ανάπτυξης, που αύξησε 95% τις επενδύσεις, του Υπουργείου Οικονομικών που μείωσε 83 φόρους. Όλα αυτά έχουν σημασία. Το να δαιμονοποιούμε έναν τρόπο διοίκησης…

Όλα αυτά τα έκανε η Κυβέρνηση. Το «επιτελικό κράτος» είναι ένας τρόπος συντονισμού της Κυβέρνησης. Δεν είναι άλλο πράγμα η Κυβέρνηση και άλλο το «επιτελικό κράτος».

(Γιατί το κάνατε; ) Γιατί θεωρήθηκε και θεωρώ ότι αυτό έχει πετύχει τις περισσότερες φορές, ούτε για τα σωστά «ευθύνεται» το «επιτελικό κράτος» και για τα λάθη τα χρεώνεται. Είναι ένας τρόπος συντονισμού. Μην μεγαλώνουμε μια έννοια από αυτή που πραγματικά, από το μέγεθος που πραγματικά έχει.

 Για το αν η επιστολή θεωρείται ως απαρχή μιας γενικότερης έντασης

 Αν αθροίσω τα περίπου τρία χρόνια που είμαι στη θέση του Κυβερνητικού Εκπροσώπου και τα άλλα δύο χρόνια που ήμουν Γραμματέας του κόμματος, έχω «βαρεθεί να  μετράω» φορές που έχει προεξοφληθεί ή προβλεφθεί η «αρχή του τέλους ή της πτώσης» αυτής της Κυβέρνησης από διάφορους τέτοιους παράγοντες. Πριν από μια εβδομάδα «θα μας έριχνε η Αντιπολίτευση» δήθεν, στην προ ημερησίας συζήτηση.

Όταν έκαναν μια ερώτηση κάποιοι άλλοι βουλευτές για τη φαρμακευτική δαπάνη, «η αρχή μιας νέας ανταρσίας» τελικά κατέληξε σε νομοθέτηση και δικαιώθηκαν αυτοί οι βουλευτές. Πόσες φορές έχουμε δει ότι «δεν θα ψηφίσουν τις άρσεις ασυλίας οι βουλευτές» την προηγούμενη βδομάδα και «θα ρίξουν τον Μητσοτάκη». Ποια είναι η ουσία που ενδιαφέρει τον κόσμο μας βλέπει, θεωρώ εγώ, ο καθένας έχει τη γνώμη του; Αυτή τη στιγμή έχουμε για πρώτη φορά μια Κυβέρνηση δεύτερης τετραετίας, η οποία με τα λάθη που έχει κάνει και πρέπει να διορθώσει και την απόσταση που έχει από το επιθυμητό αποτέλεσμα, έχει double score από το δεύτερο κόμμα. Ναι, πρέπει να καλύψει απόσταση και να σκύψει το κεφάλι και να δουλέψει και άλλο.

Έχει την πιο ανθεκτική Κοινοβουλευτική Ομάδα που θυμάμαι εγώ σε Κυβέρνηση δεύτερης τετραετίας και έχει να πει στον κόσμο συγκεκριμένες κατακτήσεις, πάνω στις οποίες μπορεί να κάνει τα επόμενα. Μόνο την τελευταία εβδομάδα. Ήρθε ο Μακρόν, ο Γάλλος Πρόεδρος είπε όσα δεν έχουμε ξανακούσει. Είμαστε από τα 5 κράτη που παράγουν παραπάνω πλεονάσματα χωρίς να μεγαλώνουν τους φόρους και επιστρέφουν λεφτά στον κόσμο. Τον κόσμο που μας βλέπει, δεν υποτιμώ μια επιστολή, τον ενδιαφέρει, μας ενδιαφέρει να μεγαλώνει ουσιαστικά η χώρα και να «ψηλώνει», να επιστρέφουμε πίσω το εισόδημά του, το οποίο είχε στερηθεί. Το θέμα είναι να μην πυροβολούμε τα πόδια μας ως παράταξη. Ούτε δηλαδή να δαιμονοποιούμε μια επιστολή πέντε βουλευτών, που έχουν αυτονόητο δικαίωμα να το κάνουν, ούτε όμως να μη βλέπουμε τη μεγάλη εικόνα. Δεν είναι μια κίνηση που τη βλέπουμε κάθε μέρα και για αυτό και τη συζητάμε.

—-

Δεν μου αρέσει να «εκχωρώ» ανθρώπους που έχουν λαϊκή νομιμοποίηση. Ανήκουν στις Περιφέρειές τους, στους ψηφοφόρους τους και συνολικά στους πολίτες που υπηρετούν.

Για την δήλωση βουλευτή του ΠΑΣΟΚ ότι ο Πρωθυπουργός «ελέγχει τη Δικαιοσύνη»

Είναι μία επικίνδυνη δήλωση σε συνέχεια πολλών άλλων επικίνδυνων δηλώσεων του ΠΑΣΟΚ, εντελώς αντίθετων στη θεσμική παράδοση που έχει το κόμμα αυτό, με το οποίο μας χωρίζει πολύ μεγάλη πολιτική απόσταση, με τη Νέα Δημοκρατία.

Με το ΠΑΣΟΚ μας χωρίζει πολύ μεγάλη απόσταση, αλλά το ΠΑΣΟΚ ουδέποτε στο παρελθόν… (Ναι αλλά κυβερνήσατε μαζί) Βεβαίως, και τότε που κυβερνήσαμε μαζί κρατήσαμε την Ελλάδα στην Ευρώπη και στη συνέχεια το 2015 πάλι οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ κόντρα στους λαϊκιστές, στους θύτες του λαϊκισμού και της στοχοποίησης πολιτικών αντιπάλων. Το ΠΑΣΟΚ ήταν στα θύματα του λαϊκισμού, στα θύματα της στοχοποίησης και ακόμα και της στοχοποίησης δικαστικά από τα παρα-υπουργεία δικαιοσύνης του κ. Τσίπρα.

Τώρα ξαφνικά, συντάσσεται με τη ρητορική των θυτών. Αυτό το οποίο είπε ο κ. Νικητιάδης, πέραν από επικίνδυνο για τη δημοκρατία είναι και εντελώς αστήρικτο- δεν το στήριξε κάπου- και προσβλητικό για έναν ανώτατο δικαστικό λειτουργό. Προσέξτε. Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου όπως αντίστοιχα και ο πρόεδρος – μιλάμε τώρα για τον εισαγγελέα – πριν από έναν χρόνο ήταν η πρόταση της Ολομέλειας των δικαστών του Αρείου Πάγου, δηλαδή του συνόλου των δικαστών και των εισαγγελέων του Αρείου Πάγου κατά πλειοψηφία. Δηλαδή, ήταν η υπόδειξη του ανώτατου κλιμακίου της δικαιοσύνης στην κυβέρνηση…

Γιατί; Για να καταλαβαίνει ο κόσμος που μας βλέπει. Μέχρι πρότινος το υπουργικό Συμβούλιο όριζε μετά από μία λίστα η οποία υπήρχε, ποιον θεωρούσε ότι έπρεπε να είναι εισαγγελέας και πρόεδρος του Αρείου Πάγου. Αλλάξαμε το νόμο εμείς, το υποτιθέμενο «καθεστώς» και βάλαμε υποχρεωτική τη λήψη γνώμης, από κει και πέρα αποφασίζει το υπουργικό Συμβούλιο, από τον Άρειο Πάγο. Και έρχεται ο Άρειος Πάγος, όλοι δηλαδή αυτοί οι άνθρωποι που έχουν μία διαδρομή, έχουν τελειώσει μία νομική, έχουν τα μεταπτυχιακά τους, έχουν διαβάσει να μπουν στο δικαστικό, έχουν δικάσει χιλιάδες υποθέσεις, έχουν κρίνει σε ανακρίσεις την τύχη ανθρώπων, αποφασίζουν ότι ο καταλληλότερος είναι ο κ. Τζαβέλλας.

Ο κ. Τζαβέλλας συντάσσει ένα πόρισμα που αμφιβάλλω, εάν ο Νικητιάδης το έχει διαβάσει, εμπεριστατωμένο – όπως εμείς δεν επιτεθήκαμε ούτε στην απόφαση του πρωτοδικείου – και έρχεται ο κάθε κ. Νικητιάδης, με όλο το σεβασμό στη διαδρομή του και προσβάλλει έναν ανώτατο δικαστικό λειτουργό με αυτή τη διαδρομή, που είναι η πρόταση της δικαιοσύνης. Αυτά κ. Χατζή, δεν έχουν ξαναγίνει. Βασικά, έχουν ξαναγίνει, με τα κόμματα της πάνω και της κάτω πλατείας που έστηναν λαϊκά δικαστήρια και γινόντουσαν δικαστές.

Το ΠΑΣΟΚ λοιπόν αποφάσισε να αλλάξει γήπεδο επί των ημερών του κ. Ανδρουλάκη. Δεν είναι κανονικό πράγμα για τη χώρα η αξιωματική αντιπολίτευση να αξιολογεί δικαστικές αποφάσεις και να επιτίθεται στους δικαστές.

Για το αίτημα των πολιτών για ορθή και ταχεία απονομή Δικαιοσύνης

Μιλήσατε για το ένα εκατομμύριο συμπολιτών μας που βγήκανε στο δρόμο, θα πω με μεγάλο σεβασμό… Βεβαίως βγήκαν για δικαιοσύνη και κάποιοι πήγαν να τους καπηλευτούν. Έχουμε ανεξαρτησία της δικαιοσύνης και ο κάθε δικαστής και ο κάθε εισαγγελέας έχει αυτονόητο δικαίωμα να αποφασίζει αυτό το οποίο θεωρεί σωστό. Και πρέπει να μάθουν όλα τα κόμματα, ημών συμπεριλαμβανομένων, όλα τα κόμματα, ότι οι αποφάσεις της δικαιοσύνης δεν είναι αντικείμενο αξιολόγησης του πολιτικού συστήματος. Αν είναι κάθε φορά, είτε με televoting όπως στη Eurovision, είτε με ψηφοφορία στη Βουλή να λέμε αν μας αρέσει ή όχι μία δικαστική απόφαση, να το κλείσουμε το μαγαζί. Έχουμε μία δημοκρατία 52 ετών που άντεξε στα πολύ δύσκολα γιατί μάθαμε τα αστικά κόμματα, τα κόμματα τα οποία με λαϊκή νομιμοποίηση κάθε φορά όπως είναι η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ να σεβόμαστε τους θεσμούς.

Ο κόσμος που βγήκε στο δρόμο, βγήκε μία περίοδο για δικαιοσύνη, πράγματι. Θέλετε να σας θυμίσω κ. Χατζή τι πίστευε τότε παραπλανημένη από πολιτικούς απατεώνες της αντιπολίτευσης, γιατί για τα κόμματα αναφέρομαι το 85% της κοινωνίας; Ότι υπάρχουν ξυλόλια, ότι υπάρχουν χαμένα βαγόνια… Δεν είπα ότι βγήκε γι’ αυτό. Είπα, επειδή αναφερθήκατε σε μία πολύ τεταμένη περίοδο που ο κόσμος ήθελε δικαιοσύνη, διαχωρίζω λοιπόν τον κόσμο από τα κόμματα, την ίδια περίοδο σύσσωμη η αντιπολίτευση και πολλοί αναλυτές και δημοσιογράφοι, ευτυχώς όχι η πλειονότητα, αλλά αρκετοί είχαν προσπαθήσει να πείσουν τον κόσμο ότι ο Μητσοτάκης, αυτός ο οποίος υποτίθεται κρύβεται πίσω από τον εισαγγελέα όπως λέει ο κ. Νικητιάδης και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ έχει μιλήσει για χαμένα βαγόνια και ο κ. Ανδρουλάκης έλεγε, ότι ο Πρωθυπουργός είναι ενορχηστρωτής συγκάλυψης. Λίγους μήνες μετά αποδομήθηκε το ξυλόλιο, αποδομήθηκαν τα χαμένα βαγόνια και οι εξαφανισμένοι νεκροί, γιατί κάποιοι ήθελαν να εκμεταλλευτούν τον ανθρώπινο πόνο των συγγενών. Άρα, σημασία δεν έχει ένα πομπώδες ψέμα όταν εκδηλώνεται. Σημασία έχει στο βάθος του χρόνου η αλήθεια. Αυτή είναι η αλήθεια κ. Χατζή.

Εσείς θεωρείτε λογικό πράγμα μία εκάστοτε απόφαση ή διάταξη να είναι αντικείμενο κρίσης και «ψηφοφορίας» από το πολιτικό σύστημα; Θα πάμε μακριά έτσι ως δημοκρατία; Εμείς κρίναμε την απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου; Βγήκαμε να την καταγγείλουμε, που πήγε να γίνει εργαλειοποίηση της υπόθεσης; Τη σεβαστήκαμε όπως και κάθε απόφαση.

Για τις δηλώσεις του Ταλ Ντίλιαν

Καταρχάς έχουν δοθεί απαντήσεις και κατά την περίοδο όπου ξέσπασε το συγκεκριμένο θέμα και στη συνέχεια στη Βουλή και από τον Πρωθυπουργό. Ο Πρωθυπουργός μπορεί να απαντήσει με βάση τα δεδομένα τα οποία έχει. Μισό λεπτό. Ήταν σαφής η κυβέρνηση ότι δεν υπήρχε σχέση κρατικών λειτουργών με αυτό.

Για το Predator και αν «δούλευε» στην Ελλάδα

Μισό λεπτό, γιατί έχουμε μπερδέψει λίγο τα πράγματα. Όλα τα υποψήφια θύματα του παράνομου λογισμικού δέχτηκαν μια ειδοποίηση από την Ανεξάρτητη Αρχή… Αυτή είναι η ουσία. Αυτή η ειδοποίηση που δέχτηκαν, κοινοποιήθηκε στη Δικαιοσύνη. Που σημαίνει ότι η Δικαιοσύνη συμπεριέλαβε και στα δύο πρώτα πορίσματα που έβγαλε ο Άρειος Πάγος. Θυμίζω ότι το πόρισμα Τζαβέλα είναι το τρίτο, έχουμε άλλα δύο. Τα δικαστήρια δεν τα κάνουμε ούτε εδώ ούτε στη Βουλή.

Για το αν έπρεπε ο Πρωθυπουργός να ζητήσει τη διερεύνηση του θέματος

Διερευνάται η υπόθεση… Να τα λέμε τα πράγματα όπως είναι. Και όχι όπως θέλει να τα εμφανίσει η αντιπολίτευση, εξ’ ου και έχει τα ποσοστά που έχει η αντιπολίτευση. (εσείς γιατί δεν πήγατε να κάνετε φασαρία;) Τα προβλήματα δεν λύνονται με «φασαρίες». Να τα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Η Κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός ανέλαβαν άμεσα πρωτοβουλίες σε ό,τι αναλογεί στην εκτελεστική εξουσία. Είχαμε δύο παραιτήσεις άμεσες, είχαμε νομοθετικές αλλαγές και στο σύστημα των νόμιμων επισυνδέσεων και για τα παράνομα λογισμικά είχαμε αλλαγή… Μετατράπηκε σε κακούργημα και όλες οι νομοθετικές αλλαγές που έκανε η Κυβέρνηση και για τις νόμιμες επισυνδέσεις και για τα διπλά φίλτρα από εισαγγελείς, αναγνωρίστηκαν από την Κομισιόν συνολικά και από το Ευρωκοινοβούλιο.

Ένα το κρατούμενο. Δεύτερον. Η υπόθεση πήγε στη Δικαιοσύνη. Η Δικαιοσύνη, έβγαλε αρχικά δύο διατάξεις ο Άρειος Πάγος. Το περιβόητο πόρισμα Ζήση, με την επικύρωση από την εισαγγελέα του Αρείου Πάγου την κυρία Αδειλίνη που ψηφίστηκαν από τα τέσσερα πέμπτα της διάσκεψης των προέδρων της Βουλής. Η διάταξη αυτή, είπε ότι δεν υπήρχε ευθύνη κρατικού λειτουργού που συμπεριέλαβε όλα όσα συζητάμε και παρέπεμψε τέσσερις ιδιώτες να δικαστούν. Δεν προέκυψε. Η Δικαιοσύνη είπε ότι δεν προέκυψε… Επί τη βάσει αυτής της διάταξης δικάστηκαν και θα δικαστούν ξανά σε δεύτερο βαθμό… Απαντώ στην ουσία του ερωτήματός σας. Τον δικαστή, τον εισαγγελέα, τον ανακριτή, σε κανένα πολιτισμένο κράτος δεν τον κάνει ο Πρωθυπουργός. Ο Πρωθυπουργός οφείλει από τη στιγμή που μια υπόθεση είναι στη Δικαιοσύνη, παίρνεις αυτόν τον φάκελο και τον πας στη Δικαιοσύνη. Τελειώσαμε η δουλειά είναι της Δικαιοσύνης.

Για το αν έχει υπογραφεί από την Κυβέρνηση ή κάποια κρατική υπηρεσία συμφωνητικό με την εταιρεία του κ. Ντίλιαν

Δεν έχει προκύψει… Πρώτον κ. Ντίλιαν, είναι πρωτόδικα καταδικασμένος, έχει κάνει έφεση… Άρα ό,τι είναι να πει θα το πει στο δικαστήριο και έχει και την ιδιότητα του κατηγορούμενου. Το λέει ένας άνθρωπος ο οποίος είναι κατηγορούμενος αυτή τη στιγμή σε δεύτερο βαθμό. Εξαφανίζεται η πρωτόδικη απόφαση και κρίνεται με το τεκμήριο της αθωότητας από την αρχή. Σημαντικό να το πούμε αυτό. Δεύτερον, κάνει μια γενική διαπίστωση σε μια συνέντευξή του και δεν αναφέρεται στο ελληνικό κράτος. Σημαντικό και αυτό. Είπε σε κυβερνήσεις. Γι’ αυτό έχει σημασία να το πω. Πάμε στο τρίτο και σημαντικότερο που αφορά εμάς στο ερώτημά σας για να μην υπεκφύγω. Η Κυβέρνηση πολλά χρόνια πριν, δηλαδή στην πρώτη τετραετία, γιατί μιλάμε για ένα θέμα το οποίο ξέσπασε το 2022, αρχικά η νόμιμη επισύνδεση του κ. Ανδρουλάκη και στη συνέχεια, μετά από δημοσιεύματα, το θέμα των παράνομων λογισμικών.

Έχει απαντήσει και ο Πρωθυπουργός στη Βουλή και ο προκάτοχός μου ο κ. Οικονόμου. Και αναφέρομαι και επαναλαμβάνω, τις απαντήσεις αυτές εν συνόλω. Το ερώτημα όμως το κρίσιμο, δεν είναι τι έχει απαντήσει η Κυβέρνηση, αλλά τι έχει απαντήσει η Δικαιοσύνη. Η οποία Δικαιοσύνη είπε ό,τι είπε όπως είπαμε πριν. Και έρχεται ξανά η Δικαιοσύνη μετά την απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου και μετά από ένα χρονικό διάστημα σκέψης, μελέτης και αξιολόγησης των στοιχείων από τον ανώτατο δικαστικό που είπαμε, βγάζει αυτό το πόρισμα. Και έρχομαι και λέω εγώ.

Αν κάθε φορά που είτε σε εμένα που είμαι εκπρόσωπος της Κυβέρνησης, είτε σε κάποιον άλλον που είναι εκπρόσωπος ενός κόμματος της αντιπολίτευσης δεν μας «αρέσει» μια δικαστική απόφαση, του Πρωτοδικείου, του Εφετείου, του Αρείου Πάγου, του οποιουδήποτε δικαστηρίου και την αμφισβητούμε, πως μπορούμε να πάμε μπροστά ως χώρα, με ποιο δεδομένο, με ποιο θεμέλιο, πάνω σε ποιο θεμέλιο μπορούμε να χτίσουμε μια πολιτική κουβέντα; Εγώ αποδέχομαι και την ευρωπαϊκή εισαγγελία και την εγχώρια εισαγγελία και τον Άρειο Πάγο, γιατί έχω χρέος ως πολιτικός, όσα χρόνια είμαι στην πολιτική

Για το αν αμφισβητείται η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία

Η Κυβέρνηση από την πρώτη στιγμή αγκάλιασε το θεσμό της ευρωπαϊκής εισαγγελίας. Είμαστε από τις πρώτες κυβερνήσεις που μαζί με άλλα κράτη συνεργαστήκαμε. Θυμίζω ότι η υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ στην πτυχή που έχει να κάνει με την εμπλοκή βουλευτών οι οποίοι ζήτησαν την άρση ασυλίας τους γιατί θεωρούν ότι είναι αθώοι και για να αποδείξουν την αθωότητά τους, ήταν κατόπιν έρευνας των ελληνικών αρχών, σε συνεργασία με την ευρωπαϊκή εισαγγελία. Αναφέρεστε στον κ. Γεωργιάδη…

Ο κ. Γεωργιάδης που είναι ο μόνος υπουργός που έχει πει κάποια πράγματα, τα έχει πει γιατί; Γιατί είναι ένας άνθρωπος ο οποίος έχει στοχοποιηθεί από τα παραϋπουργεία δικαιοσύνης, έχει κρεμαστεί στα μανταλάκια στη συνέχεια δικαιώθηκε και έχει και ο ίδιος ένα λόγο παραπάνω να εκφράζει κάποιες ανησυχίες. Αλλά για να είμαστε δίκαιοι η Κυβέρνηση αυτή και στήριξε και στηρίζει και την ευρωπαϊκή εισαγγελία, με πρώτο τον Πρωθυπουργό. Έθεσε κάποιους προβληματισμούς ως προς τις διαρροές, αλλά είναι καθαρό…

Για την διάταξη που θα εισηγηθεί το Υπουργείο Δικαιοσύνης στο Υπουργικό Συμβούλιο

Η οποία ίσχυε μέχρι το 2019 και καταργήθηκε. Αυτό θα παρουσιαστεί αύριο. Ο στόχος είναι να βάλουμε ένα όριο το οποίο να είναι σύντομο, αλλά να είναι και εφικτό να επιτευχθεί από τη Δικαιοσύνη για μη βάζουμε όρια για να βάλουμε. Και να πω ότι θα μπει, κάτι που έχει και μια ευρύτερη δική μου αρμοδιότητα μέσα, και η τελική μας υποχρέωση για τις αγωγές SLAPPS. Έτσι ολοκληρώνουμε πλήρως τη νομοθέτηση για την προστασία των δημοσιογράφων.

ΔΕΙΤΕ  το βίντεο με τη συνέντευξη.

Οι ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ Γιάννης Μανιάτης, Σάκης Αρναούτογλου και Νίκος Παπανδρέου καταψήφισαν στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο την τελική συμφωνία για την αναθεώρηση του Συστήματος Γενικευμένων Δασμολογικών Προτιμήσεων (GSP) (Έκθεση A9-0147/2022, εισηγητής Bernd Lange), εκφράζοντας την έντονη αντίθεσή τους σε ένα πλαίσιο που αφήνει ουσιαστικά απροστάτευτο τον ευρωπαϊκό τομέα παραγωγής ρυζιού.

Η συμφωνία που εγκρίθηκε δεν παρέχει επαρκείς εγγυήσεις για την προστασία των Ευρωπαίων παραγωγών απέναντι στις μαζικές εισαγωγές ρυζιού από τρίτες χώρες με μηδενικούς ή εξαιρετικά χαμηλούς δασμούς. Το αποτέλεσμα είναι να δημιουργείται ένα καθεστώς άνισου ανταγωνισμού, το οποίο πιέζει ασφυκτικά τους παραγωγούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδιαίτερα εκείνους του ευρωπαϊκού Νότου.

Οι τρεις ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ είχαν ήδη κινητοποιήσει Σοσιαλιστές ευρωβουλευτές από χώρες με σημαντική παραγωγή ρυζιού – όπως η Ιταλία, η Ισπανία και η Πορτογαλία – ζητώντας την ενίσχυση των μηχανισμών προστασίας της ευρωπαϊκής αγοράς. Σε κοινή παρέμβασή τους προς τη διαπραγματευτική ομάδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είχαν προειδοποιήσει ότι η συνεχής αύξηση των εισαγωγών από τρίτες χώρες απειλεί να οδηγήσει ολόκληρους παραγωγικούς τομείς σε εγκατάλειψη. 

Παράλληλα, οι ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ υπερψήφισαν συγκεκριμένες τροπολογίες που ενίσχυαν την προστασία του ευρωπαϊκού τομέα ρυζιού. Οι τροπολογίες αυτές προέβλεπαν την ενεργοποίηση αυτόματου μηχανισμού διασφάλισης, ώστε όταν οι εισαγωγές ρυζιού από συγκεκριμένες χώρες υπερβαίνουν τα καθορισμένα επίπεδα αναφοράς κατά 20%, να αναστέλλονται προσωρινά οι δασμολογικές προτιμήσεις και να επιβάλλονται ποσοστώσεις εισαγωγών για την επόμενη περίοδο. Στόχος των προτάσεων αυτών ήταν να δημιουργηθεί ένα προληπτικό και σταθεροποιητικό εργαλείο για την ευρωπαϊκή αγορά, που θα προστατεύει τη βιωσιμότητα του κλάδου χωρίς να αναιρεί τον αναπτυξιακό χαρακτήρα του συστήματος εμπορικών προτιμήσεων.

Ωστόσο, οι προειδοποιήσεις αυτές αγνοήθηκαν στην τελική συμφωνία.

«Δεν μπορούμε να αποδεχθούμε μια ευρωπαϊκή πολιτική που μιλά για επισιτιστική ασφάλεια, αλλά την ίδια στιγμή αφήνει εκτεθειμένους τους αγρότες της Ευρώπης», τονίζουν οι ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ.

Και προσθέτουν:

«Η Ελλάδα, όπως και άλλες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, διαθέτει έναν δυναμικό αλλά ευάλωτο τομέα παραγωγής ρυζιού. Περισσότεροι από 4.000 Έλληνες παραγωγοί και χιλιάδες ακόμη Ευρωπαίοι καλλιεργητές βλέπουν την ανταγωνιστικότητά τους να υπονομεύεται από εισαγωγές που συχνά πραγματοποιούνται σε τιμές κάτω του κόστους παραγωγής της Ευρώπης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να προστατεύσει τη δική της παραγωγή και τις αγροτικές κοινότητες που τη στηρίζουν.»

Η αντιπροσωπεία του ΠΑΣΟΚ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπογραμμίζει ότι θα συνεχίσει να εργάζεται για τη δημιουργία ενός δίκαιου και ισορροπημένου εμπορικού πλαισίου, το οποίο θα προστατεύει τους Ευρωπαίους παραγωγούς, θα αποτρέπει στρεβλώσεις στην αγορά και θα διασφαλίζει τη βιωσιμότητα της ευρωπαϊκής γεωργίας.