Το επόμενο βήμα στην ψηφιακή μας στρατηγική είναι να ενσωματώσουμε το AI σε κάθε πτυχή της οικονομίας και του κράτους, ανέφερε, μεταξύ άλλων, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης, σε ομιλία του στο συνέδριο με θέμα «Cyber Greece 2025: The Future powered by AI», που πραγματοποιείται υπό την αιγίδα του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης και της Εθνικής Αρχής Κυβερνοασφάλειας.

   Το πλήρες κείμενο της ομιλίας του υπουργού έχει ως εξής:

«Νομίζω ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό πράγμα το να μπορούμε να στοχαστούμε πάνω στα πραγματικά σημαντικά ζητήματα τα οποία μας αφορούν. Το είπατε, κύριε Χατζηνικολάου, κάθε συνέδριο που σέβεται τον εαυτό του έχει το AI επάνω του.

Παρ’ όλα αυτά, νομίζω ότι πολύ συχνά και εμάς στο πολιτικό σύστημα μάς καταπιάνει η χαμηλή νοημοσύνη της παραπολιτικής. Οπότε, υπό αυτήν την έννοια, είναι πολύ πιο παραγωγικό, πολύ πιο ουσιαστικό, να καταπιανόμαστε με τα πραγματικά μεγάλα. Και αυτό είναι σίγουρα ένα από αυτά.

Είναι κοινός τόπος ότι η τεχνολογία και οι τεχνολογικές μεταβολές – το μαθαίνουμε και στα οικονομικά αυτό- είναι ο καταλύτης της οικονομικής προόδου. Ένας πάρα πολύ σπουδαίος οικονομολόγος, ο Τζόζεφ Σουμπέτερ, αυτό το αποκαλούσε «δημιουργική καταστροφή». Ότι έχεις τις δυνάμεις εκείνες οι οποίες έρχονται και διαρκώς, μέσα από την κίνηση της καινοτομίας, αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο τα οικονομικά συστήματα λειτουργούν. Η λογική αυτή αντανακλάται, για παράδειγμα, από τη μεταβολή και τη μετάβαση από την άμαξα στο αυτοκίνητο.

Αυτοί οι κύκλοι της τεχνολογικής αλλαγής πάντοτε άλλαζαν τις οικονομίες και τα έχουν περιγράψει οικονομολόγοι κάθε απόχρωσης, από φιλελεύθερους οικονομολόγους μέχρι τον Μαρξ. Η διαφοροποίηση η οποία συντελείται τώρα από την Τεχνητή Νοημοσύνη έχει να κάνει με τις ταχύτητες. Πάντα η τεχνολογία αλλάζει με αυτό που λέμε στα μαθηματικά «εκθετική καμπύλη». Το ανθρώπινο μυαλό σκέφτεται γραμμικά. Και θα έλεγα, σαν αυτοκριτική, για τα πολιτικά συστήματα του κόσμου, ότι αυτά είναι υπογραμμικά στο πώς μεταβολίζουν τις αλλαγές αυτές.

Και η διαφοροποίηση που θα ζήσουμε τώρα σε αυτό το οποίο λέμε Τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση- γιατί, εάν σχηματικά η πρώτη είναι ο ατμός, η δεύτερη ο ηλεκτρισμός και η τρίτη η πληροφορική- η τέταρτη είναι μια σύγκλιση ψηφιακής, φυσικής και βιολογικής σφαίρας, με την Τεχνητή Νοημοσύνη να είναι η κυρίαρχη τεχνολογία της.

Η διαφοροποίηση που έχουμε τώρα είναι ότι, ενώ σε κλασικές τεχνολογικές μεταβολές των προηγούμενων δεκαετιών μια τεχνολογική αλλαγή – ας πούμε, της δικής μου γενιάς όταν ήμουν στο Πανεπιστήμιο- ήταν από την Αθήνα, που ήταν γεμάτη με βίντεο κλαμπ, στο σήμερα, όπου έχουμε το Netflix, το Amazon Prime, το Apple TV και κατεβάζουμε περιεχόμενο ψυχαγωγίας μέσα από streaming, αυτή η μεταβολή πήρε 10- 15 χρόνια περίπου.

Οι τεχνολογικές μεταβολές που συντελούνται τώρα είναι στους μήνες, για να μην πω στις εβδομάδες. Αυτή η εκθετική καμπύλη είναι πάρα πολύ δύσκολο να μεταβολιστεί από τους θεσμούς μας και από την επιχειρηματικότητα, αλλά ακόμη δυσκολότερο από το λογισμικό της ίδιας της Δημοκρατίας.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη, όμως, θα αλλάξει τα πάντα. Και είναι πάρα πολύ σημαντικό να μπορέσουμε να έχουμε προορατικότητα σε σχέση με το πώς θα αντιληφθούμε, θα επεξεργαστούμε και θα σχεδιάσουμε- εγώ θα πω- αυτές τις μεταβολές. Γιατί, στο τέλος της ημέρας, το μέλλον ή το σχεδιάζεις ή το υφίστασαι, αν δεν έχεις συμμετάσχει στον σχεδιασμό του.

Όταν ξεκινούσαμε το 2019 την άσκηση του ψηφιακού μετασχηματισμού υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη- την άσκηση αυτή την οποία σήμερα συνεχίζει ο Δημήτρης Παπαστεργίου με την ομάδα του στο υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης- μας λέγανε… Είχε ξεκινήσει να μπαίνει το AI τότε σαν σύνθημα και στους τίτλους των συνεδρίων, και έδινα μία λίγο κυνική απάντηση όταν μου λέγανε για το AI. Έλεγα ότι με ενδιαφέρει περισσότερο το σκέτο «I».

Δηλαδή, να έχουμε συστήματα τα οποία να μπορούν να είναι στοιχειωδώς νοήμονα. Να μην χρειάζεται να έχεις ένα κράτος, μια χώρα, στην οποία παίρνεις ένα χαρτί από τον δεύτερο όροφο, το πηγαίνεις στον τρίτο όροφο μιας υπηρεσίας και τ’ ανάπαλιν, γιατί κανείς δεν ξέρει- εν τέλει- πού πρέπει να καταλήξει το ίδιο το χαρτί. Και, άρα, έχεις ένα κράτος που δεν είναι έξυπνο ή, εν πάση περιπτώσει, δεν είναι καν λειτουργικό. Ενίοτε είναι και ανάλγητο.

Η σύλληψη αυτή οδήγησε στο να μπορέσουμε να κατακτήσουμε και να δημιουργήσουμε μια δομή η οποία σήμερα δίνει την αιγίδα της σε αυτό το συνέδριο- το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης- η οποία έχει ως σύλληψη να έχουμε έναν CIO στην κυβέρνηση.

Δηλαδή, να μπορούμε να διαλειτουργούμε όλα τα μητρώα, να μπορούμε να ξανασχεδιάζουμε όλες τις υπηρεσίες. Γιατί αντικειμενικό είναι να πει κανείς ότι το κράτος, βασικά, δεν έχει σχεδιαστεί, το κράτος έχει προκύψει από σχεδιασμούς εκατοντάδων κρατικών λειτουργών και πολιτικών που νομοθετούν χωρίς να υπάρχει ένας «αρχιτέκτονας» ο οποίος να οργανώνει τον τρόπο λειτουργίας του κράτους. Και έτσι προέκυψε, στη χώρα μας, για παράδειγμα, εν αντιθέσει με άλλες χώρες, να έχουμε 10 βήματα σε μια διαδικασία, 15 βήματα σε άλλη διαδικασία, και να καταλήξουμε να έχουμε ένα πολύ γραφειοκρατικό και βαρύ κράτος. Και όλο αυτό συνέβαινε γιατί τα μητρώα δεν διαλειτουργούσαν – γιατί δεν μπορούσαμε, δηλαδή, να έχουμε αυτή την πληροφορία να πηγαίνει ψηφιακά από τον δεύτερο στον τρίτο όροφο με τους όρους που περιέγραψα πριν.

Η κεντρική υποδομή που ξεκινήσαμε να φτιάχνουμε το 2019 ποια ήταν; Να δημιουργήσουμε μεγάλες βάσεις δεδομένων, data pools, τα οποία, εν τέλει, όσο τα χτίζαμε, όσο φτιάχναμε και τη συνθήκη ταυτοποίησης και τη συνθήκη διαλειτουργικότητας και τη συνθήκη αποθήκευσης των δεδομένων, βασικά δημιουργούσαμε τις προϋποθέσεις για να μπορέσει το κράτος και η χώρα να μεταβεί στην επόμενη φάση, δηλαδή στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης. Αυτό προσπαθεί τώρα να κάνει ο Δημήτρης Παπαστεργίου. Ποιο ήταν το επόμενο βήμα;

Όταν δημιουργούσαμε το gov.gr, να το επεκτείνουμε και με δομές Τεχνητής Νοημοσύνης επάνω, όπως έχει τώρα τον ψηφιακό βοηθό, και, εν τέλει, να μπορέσουμε να ενσωματώσουμε τη μηχανική μάθηση σε κάθε πτυχή του ελληνικού κράτους και του ελληνικού δημοσίου. Σίγουρα πρέπει να ενσωματωθεί και στον ιδιωτικό τομέα. Στην Ελλάδα βιώσαμε το παράδοξο: το κράτος να τρέχει γρηγορότερα από μεγάλο κομμάτι του ιδιωτικού τομέα στα ψηφιακά, τα προηγούμενα χρόνια.

Νομίζω ότι τώρα το μεγάλο διακύβευμα, ακριβώς επειδή οι χρόνοι είναι γρηγορότεροι, θα είναι να μπορέσουμε πολύ γρήγορα, με πάρα πολύ καλά αντανακλαστικά, να ξανασκεφτούμε το πώς θα πρέπει, εν τέλει, για πρώτη φορά, να σχεδιάσουμε το κράτος.

Γιατί, αν το δούμε από οικονομική σκοπιά, η Ελλάδα έχει πετύχει μια σειρά από πολύ σημαντικά πράγματα τα τελευταία χρόνια. Ήμουν στις ΗΠΑ την περασμένη εβδομάδα. Πριν από 10, 12, 15 χρόνια, η Ελλάδα, για το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, αντιπροσώπευε κάτι άλλο από αυτό το οποίο αντιπροσωπεύει σήμερα.

Έχουμε καταφέρει δημοσιονομικά να έχουμε ισορροπήσει τη χώρα, το χρέος να αποκλιμακώνεται, οι επενδύσεις να αυξάνονται, οι εξαγωγές να αυξάνονται. Όλα αυτά συντελούνται στο πλαίσιο και μιας μεγάλης ψηφιακής αλλαγής, γιατί η φοροδιαφυγή, που ήταν ο τίτλος σε πολύ μεγάλο βαθμό, έχει περιοριστεί λόγω της εισαγωγής ψηφιακών μέσων στην ΑΑΔΕ, από τη φορολογική διοίκηση. Όλα αυτά είναι καλά. Αλλά, για να μπορέσουμε να πετύχουμε την πραγματική σύγκλιση, που είναι ο Βορράς στην πυξίδα μας με την Ευρωπαϊκή Ένωση, θα πρέπει, βασικά, όπως τώρα που έχουμε ανάπτυξη αρκετά μεγαλύτερη από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (περίπου διπλάσια), να το έχουμε αυτό για αρκετά χρόνια και ακόμη γρηγορότερα, για να μπορέσουμε να φτάσουμε στον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Γιατί; Γιατί είχαμε μια χαμένη δεκαετία, στην οποία η χώρα γονάτισε. Χάσαμε 25 μονάδες στο ΑΕΠ μας. Αυτό είναι το αντίστοιχο της μεγάλης κρίσης του κραχ του ’29 στην Αμερική, με όρους επόμενου αιώνα.

Και, άρα, πρέπει να μπορέσουμε να διορθώσουμε και όλα εκείνα τα οποία μέχρι σήμερα δεν έχουμε καταφέρει ακόμα να διορθώσουμε. Γιατί έχουμε δημοσιονομική κατάκτηση, έχουμε ψηφιακή κατάκτηση, αλλά ακόμη η ελληνική παραγωγικότητα δεν είναι εκεί που πρέπει να είναι. Ακόμη οι επενδύσεις, ενώ αυξάνονται κάθε χρόνο, δεν είναι εκεί που πρέπει να είναι. Έχουμε τον μεγαλύτερο ρυθμό αύξησης, αλλά είμαστε ακόμη κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Το 2019 ήταν 11% του ΑΕΠ, ο προϋπολογισμός που καταθέσαμε τώρα στη Βουλή προβλέπει ότι θα φτάσουμε στο 18% του ΑΕΠ στις επενδύσεις. Ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 21%. ‘Αρα, είμαστε στη σωστή διαδρομή, αλλά ακόμη πρέπει να γίνουν πολλά πράγματα στη χώρα μας.

Θεωρώ ότι, με δεδομένες τις προκλήσεις που έχουμε μπροστά μας, οι οποίες δεν είναι μόνο ψηφιακές, το δημογραφικό είναι μια υπαρξιακή πρόκληση για την Ελλάδα η κλιματική αλλαγή, είναι μια υπαρξιακή πρόκληση για την Ελλάδα. Και το πώς θα καταφέρει γρήγορα να ενσωματώσει το κράτος, η ελληνική οικονομία, η χώρα μας ευρύτερα, αυτές τις τεχνολογίες στο μοντέλο της, στον πυρήνα της, στον τρόπο λειτουργίας της, θα είναι απολύτως καταλυτικό ως προς το πώς, αν και με ποια ταχύτητα θα καταφέρουμε να προσαρμοστούμε και να ανταποκριθούμε σε αυτές τις προκλήσεις.

Εγώ θα σας έλεγα ότι αυτό είναι απολύτως εφικτό, και κομμάτι της απάντησης που δίνω, η οποία είναι αισιόδοξη, έχει να κάνει με αυτό το οποίο βίωσα τον καιρό της πανδημίας, όπου- βλέπω εδώ εκλεκτούς κρατικούς λειτουργούς ανάμεσά μας- είναι το ταλέντο πάνω στο οποίο χτίσαμε, είτε από το κράτος είτε και από τον ιδιωτικό τομέα, για να μπορέσει η Ελλάδα, η οποία ήταν μια χώρα με δεδομένες προκλήσεις το 2019, να έχει, ας πούμε, το καλύτερο σύστημα εμβολιασμού για τον COVID-19, σίγουρα στην Ευρώπη, ένα από τα καλύτερα στον κόσμο. Οι Έλληνες μηχανικοί το κάνανε αυτό.

Αυτό ώθησε, για παράδειγμα, έναν γνωστό μου να με παίρνει τηλέφωνο από τη Γενεύη, εκείνη την εποχή, και να μου λέει: “Θα ήθελα να κλείσω ραντεβού για το εμβόλιο στην Ελλάδα, διότι βρίσκω δυσκολίες στην Ελβετία”, κι εγώ να αναρωτιέμαι αν αυτό το φαντάστηκα ή το άκουσα μόλις τώρα στο τηλέφωνο.

Το λέω αυτό όχι επειδή αυτή είναι η συνολική εικόνα- σε καμία των περιπτώσεων δεν είναι ακόμα, πρέπει να γίνουν πάρα πολλά για να γίνει αυτή η συνολική εικόνα- αλλά όταν έχεις νησίδες που θεμελιώνουν ότι αυτό είναι εφικτό, σε κάνουν να πιστεύεις στο επιτεύξιμο του ερωτήματος. Μπορεί η Ελλάδα να φτάσει και πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο συνολικά; Και η απάντηση είναι «ναι». Αρκεί να πιστέψουμε στους εαυτούς μας, να έχουμε μια θεμελιωμένη στρατηγική, να μην φοβηθούμε το κύμα που έρχεται και να το καβαλήσουμε.

Αυτό ακριβώς είναι το στοίχημα κοιτάζοντας μπροστά. Αυτό είναι το ερώτημα: το πώς θα ενσωματώσουμε τεχνολογίες μηχανικής μάθησης, Τεχνητής Νοημοσύνης συνολικά σε κάθε πτυχή της οικονομίας και του κράτους είναι το επόμενο βήμα στην ψηφιακή μας στρατηγική. Δεν είναι απλώς ένα βήμα που πρέπει να κάνουμε, είναι ένα βήμα που θα κάνουμε».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μείωση κατά 55% στο πλήθος και 51% στην αξία, σημείωσαν το 2024 τα περιστατικά απάτης στις μεταφορές πίστωσης σύμφωνα με τα στοιχεία τα οποία περιλαμβάνονται στην έκθεση Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας της Τράπεζας της Ελλάδος, που δόθηκε στη δημοσιότητα σήμερα. 

Ειδικότερα, πέρυσι καταγράφηκαν 5.032 περιστατικά απάτης (σε σύνολο 687 εκατομμυρίων συναλλαγών) με τη συνολική τους αξία στα 12 εκατ. ευρώ  (επί συνολικής αξίας συναλλαγών 1,2 τρισ. ευρώ) έναντι 11.214 περιστατικών απάτης συνολικής αξίας 25 εκατ. ευρώ το 2023.

Σύμφωνα με την ΤτΕ «οι κύριες αιτίες της συνολικής μείωσης των περιστατικών απάτης στις μεταφορές πιστώσεων το 2024 είναι η συνεχής λήψη μέτρων πρόληψης και αντιμετώπισης κινδύνων απάτης από τους παρόχους υπηρεσιών πληρωμών, η ολοένα και μεγαλύτερη εξοικείωση του χρήση με τη σωστή χρήση των εν λόγω μέσων πληρωμής, ώστε να αντιμετωπίζονται αποτελεσματικότερα τα ενδεχόμενα περιστατικά απάτης και η μεγαλύτερη εξοικείωση των παρόχων υπηρεσιών πληρωμών με τις απαιτήσεις του Κανονισμού ΕΚΤ/2020/59 για τις στατιστικές πληρωμών με αποτέλεσμα την ακριβέστερη αποτύπωση της κίνησης των στοιχείων των ηλεκτρονικών μέσων πληρωμών».

Οι δείκτες της αναλογίας των περιστατικών και της αξίας της απάτης προς τον αριθμό και την αξία των συναλλαγών με μεταφορά πίστωσης διαμορφώθηκαν σε 0,00073% και 0,001% αντίστοιχα και αναλογούν σε μία συναλλαγή απάτης ανά 136.000 συναλλαγές μεταφοράς πίστωσης, με 1 ευρώ αξία απάτης ανά 100.000 ευρώ αξία συναλλαγών. Σε σχέση με το 2023 η μείωση των δεικτών αναλογίας ήταν 59,5% και 55,3% αντίστοιχα, αφού εκτός της μείωσης των περιστατικών και της αξίας απάτης, αυξήθηκαν τόσο οι συνολικές συναλλαγές μεταφοράς πίστωσης, όσο και η αξία τους.

Όσον αφορά στις συναλλαγές με άμεση μεταφορά πίστωσης (instant payments), παρά το γεγονός της εκρηκτικής αύξησης των συναλλαγών αυτών σε σχέση με το 2023, το 2024 παρατηρείται μείωση των περιστατικών απάτης κατά 54% στον αριθμό και κατά 50% στην αξία τους. Πέρυσι, ο αριθμός των συναλλαγών που διενεργήθηκε με άμεση μεταφορά πίστωσης αυξήθηκε κατά 88% και διαμορφώθηκε σε 63,3 εκατ. συναλλαγές από 33,7 εκατ. συναλλαγές το 2023. Αύξηση 31% παρατηρήθηκε και στην αξία των συναλλαγών άμεσης μεταφοράς πίστωσης σε 27,8 δισ. ευρώ το 2024 έναντι 20,5 δισ. ευρώ το 2023.

Κανένα περιστατικό απάτης δεν αναφέρθηκε το 2024 από τους παρόχους υπηρεσιών πληρωμών, όσον αφορά στις άμεσες χρεώσεις (πάγιες εντολές).

Όσον αφορά τα περιστατικά απάτης στις συναλλαγές με κάρτες πληρωμών το πρώτο εξάμηνο του 2025, καταγράφηκε οριακή μείωση του αριθμού συναλλαγών απάτης κατά 1% σε σχέση με το δεύτερο εξάμηνο του 2024. Αντίστοιχα, ο δείκτης της αναλογίας του αριθμού των περιστατικών απάτης προς τον αριθμό των συναλλαγών μειώθηκε οριακά συγκριτικά με το προηγούμενο εξάμηνο κατά 1% και αντιστοιχεί σε 1 συναλλαγή απάτης ανά 6.635 συναλλαγές.  Συγκεκριμένα σε σύνολο 1.325.355.638 συναλλαγών με κάρτες το πρώτο εξάμηνο του 2025 (συνολικής αξίας 56.941.517.696 ευρώ), ο αριθμός των συναλλαγών απάτης ανήλθε σε 199.742 (12.279.471 ευρώ).

Σε αντίθεση με τον αριθμό των συναλλαγών απάτης, ο οποίος μειώθηκε, η αξία αυτών σημείωσε αύξηση κατά 5,7% σε σχέση με το δεύτερο εξάμηνο του 2024. Οι παραπάνω μεταβολές δεν είχαν σημαντική επίπτωση στην εξέλιξη του δείκτη της αναλογίας της αξίας των περιστατικών απάτης προς την αξία των συναλλαγών, ο οποίος παρέμεινε στο χαμηλό επίπεδο του 0,02% όπως και το δεύτερο εξάμηνο του 2024 αντιστοιχώντας σε 1 ευρώ αξία απάτης, ανά 4.637 ευρώ αξία συναλλαγών.

Από την ανάλυση των περιστατικών απάτης ανά δίαυλο συναλλαγής με κάρτες πληρωμών, δηλαδή (α) συναλλαγές σε τερματικά ΑΤΜ, (β) πληρωμές σε τερματικά POS και (γ) εξ αποστάσεως συναλλαγές χωρίς τη φυσική παρουσία της κάρτας (card-not-present – CNP), προκύπτει ότι το υψηλότερο ποσοστό απάτης εξακολουθεί να αφορά τις εξ αποστάσεως συναλλαγές.

Το πρώτο εξάμηνο του 2025 ο αριθμός των περιστατικών απάτης που καταγράφηκε ανά τύπο συναλλαγής ανήλθε σε 2.767 συναλλαγές σε τερματικά ATM, 19 χιλ. συναλλαγές σε τερματικά POS και 177 χιλ. στις εξ αποστάσεως συναλλαγές χωρίς τη φυσική παρουσία κάρτας (CNP). Η αντίστοιχη αξία τους διαμορφώθηκε σε 1,3 εκατ. ευρώ στις συναλλαγές σε ATM, 1 εκατ. ευρώ στις πληρωμές σε POS και 9,9 εκατ. ευρώ στις συναλλαγές CNP. Αναφορικά με τις συναλλαγές απάτης σε τερματικά ATM, καταγράφεται αύξηση στον αριθμό και την αξία τους κατά 9% και 26% αντίστοιχα σε σχέση με το δεύτερο εξάμηνο του 2024.

Σε ό,τι αφορά τα περιστατικά απάτης στις πληρωμές σε POS, καταγράφεται πτώση της αξίας τους κατά 19%, με τον αριθμό τους να μειώνεται κατά 13% μεταξύ του δεύτερου εξαμήνου του 2024 και του πρώτου εξαμήνου του 2025. Τέλος, σε ό,τι αφορά τον αριθμό των περιστατικών απάτης στις συναλλαγές CNP, δεν καταγράφηκε μεταβολή στον αριθμό τους, ενώ αντιθέτως η αξία τους αυξήθηκε κατά 7% σε σχέση με το προηγούμενο εξάμηνο.

Από την ανάλυση του αριθμού των περιστατικών απάτης σε ΑΤΜ διαπιστώθηκε ότι το μεγαλύτερο μέρος του οφείλεται σε μη νόμιμες συναλλαγές που έχουν διενεργηθεί με τη χρήση χαμένης/κλεμμένης κάρτας (2,7 χιλ. συναλλαγές, από 2,4 χιλ. το δεύτερο εξάμηνο 2024). Η αντίστοιχη αξία των περιστατικών αυτών ανήλθε σε 1,3 εκατ. ευρώ, από 1,1 εκατ. ευρώ το δεύτερο εξάμηνο του 2024.

Σε ό,τι αφορά τα περιστατικά απάτης, σημειώνεται ότι η πτώση του αριθμού των συναλλαγών απάτης σε POS οφείλεται στη μείωση των συναλλαγών απάτης που έχουν διενεργηθεί με τη χρήση χαμένης/κλεμμένης κάρτας, ο αριθμός των οποίων περιορίστηκε σε 17,2 χιλ., από 19,4 χιλ., ενώ η αντίστοιχη αξία αυξήθηκε οριακά σε 883 χιλ. ευρώ, από 873 χιλ. ευρώ σε σχέση με το δεύτερο εξάμηνο του 2024.

Από την αναλυτικότερη εξέταση των περιστατικών απάτης σε εξ αποστάσεως συναλλαγές μέσω διαδικτύου ή ταχυδρομείου/τηλεφώνου διαπιστώνεται ότι η πλειονότητα των περιστατικών αυτών αφορά συναλλαγές μέσω διαδικτύου.

Κατά την εξεταζόμενη περίοδο, όπως και τα προηγούμενα εξάμηνα, τα περιστατικά διαδικτυακής απάτης εντοπίζονται κυρίως σε αγορές από ηλεκτρονικά καταστήματα του εξωτερικού με τη χρήση καρτών που έχουν εκδοθεί στην Ελλάδα.

Το γεγονός αυτό συνδέεται με την ευρύτερη εφαρμογή του διεθνούς τεχνικού προτύπου ασφαλών συναλλαγών 3D Secure από τους παρόχους υπηρεσιών πληρωμών στην Ελλάδα σε αντίθεση με τους αντίστοιχους του εξωτερικού.  Το πρώτο εξάμηνο του 2025 οι οικονομικές ζημίες που προκύπτουν από τις συναλλαγές διαδικτυακής απάτης αυξήθηκαν κατά 3% συγκριτικά με το δεύτερο εξάμηνο του 2024 και διαμορφώθηκαν σε 11,5 εκατ. ευρώ.

Σε ό,τι αφορά τον επιμερισμό των ζημιών μεταξύ των συμβαλλομένων μερών της συναλλαγής ανάλογα με την υπαιτιότητά τους, επιβαρύνθηκαν κατά 62% οι κάτοχοι-χρήστες καρτών και κατά 31% οι πάροχοι υπηρεσιών πληρωμών που αποδέχονται συναλλαγές καρτών. Τέλος, οι πάροχοι-εκδότες καρτών πληρωμών επιβαρύνθηκαν σε ποσοστό 7%.

ΑΠΕ-ΜΠΕ