Συνελήφθη χθες (19 Ιουνίου 2023) το πρωί στη Βέροια από αστυνομικούς του Τμήματος Ασφάλειας Βέροιας, ημεδαπός άνδρας, καθώς όπως προέκυψε από την έρευνα, το τελευταίο δεκαήμερο, διέρρηξε δύο φορές Ιερό Ναό, από όπου αφαίρεσε συνολικά το χρηματικό ποσό των 2.500 ευρώ, σύμφωνα με δήλωση υπευθύνου του Ιερού Ναού. Στην κατοχή του βρέθηκαν μεταξύ άλλων και κατασχέθηκαν ένα μαχαίρι και διάφορα κοσμήματα, για τα οποία ερευνάται το νόμιμο της κατοχή τους.
Στοχευμένες δράσεις για την καταπολέμηση της διάδοσης των ναρκωτικών ουσιών στην Κεντρική Μακεδονία
Συνελήφθησαν 4 άτομα σε 3 διαφορετικές περιπτώσεις
Κατασχέθηκαν ποσότητες κοκαΐνης, ηρωίνης και φυτά κάνναβης
Στο πλαίσιο δράσεων που έχουν ως στόχο την καταπολέμηση της διάδοσης των ναρκωτικών ουσιών, συνελήφθησαν χθες (19 Ιουνίου 2023) από αστυνομικούς των Υπηρεσιών της Γενικής Περιφερειακής Αστυνομικής Διεύθυνσης Κεντρικής Μακεδονίας, συνολικά 4 ημεδαποί άνδρες, σε 3 διαφορετικές περιπτώσεις, για παραβάσεις της νομοθεσίας περί ναρκωτικών.
Ειδικότερα στην πρώτη περίπτωση, συνελήφθη σε περιοχή της Θεσσαλονίκης, από αστυνομικούς της Ομάδας Δίωξης Ναρκωτικών του Τμήματος Ασφάλειας Βέροιας, ημεδαπός άνδρας, καθώς σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε στην οικία του, βρέθηκαν και κατασχέθηκαν:
1 ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας με υπολείμματα κοκαΐνης και
24 νάιλον σακουλάκια συσκευασίας.
Στηδεύτερη περίπτωση, συνελήφθησαν από αστυνομικούς της Ομάδας Δίωξης Ναρκωτικών του Τμήματος Ασφάλειας Πολυγύρου, δύο ημεδαποί άνδρες, καθώς διαπιστώθηκε σε αγροτική περιοχή της Χαλκιδικής, να καλλιεργούν από κοινού μέσα σε γλάστρες, 38 φυτά κάνναβης, ύψους έως 10 εκατοστών. Τα φυτά κάνναβης εκριζώθηκαν και κατασχέθηκαν. Επίσης, κατασχέθηκε μία δίκυκλη μοτοσικλέτα που χρησιμοποιούσε ο ένας από τους συλληφθέντες.
Για την υπόθεση έχει αναρτηθεί βιντεοληπτικό υλικό στην επίσημη σελίδα της Γενικής Περιφερειακής Αστυνομικής Διεύθυνσης Κεντρικής Μακεδονίας στο facebook, στον παρακάτω σύνδεσμο:
Στην τρίτη περίπτωση, συνελήφθη σε περιοχή των Σερρών, από αστυνομικούς της Ομάδας ΔΙ.ΑΣ. της Διεύθυνσης Αστυνομίας Σερρών, ημεδαπός άνδρας, καθώς στην κατοχή του βρέθηκαν και κατασχέθηκαν:
1 συσκευασία με ηρωίνη, βάρους 5,8 γραμμαρίων,
1 μπουκάλι με υγρή μεθαδόνη, βάρους 92,52 γραμμαρίων,
33,5 ναρκωτικά δισκία, που κατείχε χωρίς την απαιτούμενη ιατρική συνταγή και
1 ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας.
Προανάκριση διενεργεί η Υποδιεύθυνση Ασφάλειας Σερρών.
Οι συλληφθέντες, με τις δικογραφίες που σχηματίσθηκαν σε βάρος τους, θα οδηγηθούν στους κατά τόπους αρμόδιους Εισαγγελείς.
Οι αστυνομικές δράσεις για την καταπολέμηση της διάδοσης των ναρκωτικών θα συνεχιστούν και στο μέλλον με αμείωτη ένταση.
Η λήψη χαμηλής δόσης ασπιρίνης συσχετίστηκε με αυξημένη συχνότητα εμφάνισης αναιμίας, καθώς και με μείωση της φερριτίνης ή των επιπέδων σιδήρου στο αίμα σε υγιείς κατά τα άλλα ηλικιωμένους. Αυτό διαπιστώνει έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό «Annals of Internal Medicine».
Περίπου οι μισοί ηλικιωμένοι στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής έχουν αναφέρει προληπτική χρήση ασπιρίνης. Μία από τις επιπλοκές της χρήσης αυτής είναι ο αυξημένος κίνδυνος για σοβαρή αιμορραγία, ιδίως γαστρεντερική.
Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Μονάς της Μελβούρνης διεξήγαν ανάλυση σε τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη δοκιμή λήψης ασπιρίνης σε 19.114 άτομα ηλικίας 70 ετών και άνω. Στους συμμετέχοντες ανατέθηκε να λαμβάνουν 100 mg ασπιρίνης ημερησίως ή εικονικό φάρμακο. Όπως προέκυψε από τη μελέτη, ο κίνδυνος εμφάνισης αναιμίας ήταν 23,5% μεταξύ εκείνων που λάμβαναν χαμηλή δόση ασπιρίνης και συνοδευόταν από μικρή μείωση της μέσης αιμοσφαιρίνης και μεγαλύτερη μείωση της συγκέντρωσης φερριτίνης.
Στη φυλακή επέστρεψε μετά την καταδίκη του σε 15ετή κάθειρξη 54χρονος, ο οποίος καταγγέλθηκε ότι κακοποιούσε σεξουαλικά επί ενάμιση χρόνο την ανήλικη κόρη της συντρόφου του, στην οποία έδειχνε βίντεο πορνογραφικού περιεχόμενου, ενώ την απειλούσε πως εάν αποκάλυπτε το παραμικρό θα χώριζε τη μητέρα της, η οποία πάσχει από σοβαρή ασθένεια.
Το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Θεσσαλονίκης τον έκρινε ένοχο, χωρίς αναγνώριση ελαφρυντικού, για κατάχρηση ανηλίκου και παρουσίαση πράξεων γενετήσιου χαρακτήρα, ενώ τον αθώωσε για τις πράξεις του βιασμού (για τυπικούς κι όχι ουσιαστικούς λόγους) και της ενδοοικογενειακής απειλής.
Η 15χρονη, σήμερα, παθούσα είχε καταγγείλει ότι ο κατηγορούμενος πατριός την προσέγγιζε, όταν τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας κοιμούνταν και τη βίαζε. Εκμυστηρεύτηκε τελικά σε εκπαιδευτικούς της όσα βίωνε, οπότε απευθύνθηκε στην Υποδιεύθυνση Προστασίας Ανηλίκων Θεσσαλονίκης της ΕΛ.ΑΣ., όπου εξετάστηκε παρουσία παιδοψυχολόγων.
Στην απολογία του, ο 54χρονος ομολόγησε ότι προέβη τέσσερις φορές στην σεξουαλική κακοποίηση της ανήλικης. «Στη φυλακή κατάλαβα πως έκανα κάτι κακό», ανέφερε, ζητώντας συγγνώμη για τις πράξεις του, ενώ αρνήθηκε τα περί απειλών ότι θα χώριζε την μητέρα της.
Στο τελικό κείμενο συμβιβασμού στο Συμβούλιο Υπουργών Ενέργειας που συνεδρίασε χθες, περιλήφθηκαν τελικά οι δύο προτάσεις που διεκδίκησε η ελληνική πλευρά.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το ΥΠΕΝ, προβλέπεται ρητά η δυνατότητα ενεργοποίησης του μηχανισμού προστασίας έναντι των τυχόν υψηλών τιμών όπως εφαρμόστηκε στην Ελλάδα και αποτυπώθηκε σε σχετικό κανονισμό της Ε.Ε. Ο μηχανισμός αν χρειασθεί σε περίπτωση νέας κρίσης προβλέπει συλλογή υπερεσόδων από τη χονδρική αγορά για τη χρηματοδότηση επιδοτήσεων των τιμών καταναλωτή.
Επίσης, στο πλαίσιο των μηχανισμών διαθεσιμότητας ισχύος περιελήφθη ρητή διάταξη που επιτρέπει την αμοιβή διαθεσιμότητας μονάδων φυσικού αερίου εφόσον ικανοποιούν τις τεχνικές προδιαγραφές που θα απαιτηθούν, διάταξη με την οποία θα μπορεί να εφαρμοσθεί ο μηχανισμός για την ευελιξία όπως ανέφερε ρητά και η Επίτροπος Ενέργειας.
Η διαφωνία που παρέμεινε στο Συμβούλιο αφορά στον τρόπο εφαρμογής των συμβάσεων οικονομικών διαφορών μεταξύ του κράτους και πυρηνικών σταθμών που ανακαινίζονται και παρατείνεται ο χρόνος ζωής τους. Σε όλα τα λοιπά θέματα επετεύχθη συμφωνία.
Την εκτίμηση του ότι η Ελληνική οικονομία θα αναβαθμιστεί από τους οίκους αξιολόγησης στην επενδυτική βαθμίδα μετά τις εκλογές εξέφρασε ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννης Στουρνάρας.
Ο ίδιος μιλώντας πριν από λίγο στο συνέδριο που διοργανώνει το Ελληνο – Βρετανικό επιμελητήριο σε συνεργασία με τον Economist, εμφανίστηκε αισιόδοξος τόσο για την αποκλιμάκωση του δημοσίου χρέους, όσο και για την αναπτυξιακή πορεία της οικονομίας. Όπως είπε χαρακτηριστικά αν κινδυνεύει από κάτι η ελληνική οικονομία αυτό δεν είναι η ύφεση αλλά η υπερθέρμανση της. Επανέλαβε ότι το ΑΕΠ φέτος θα αυξηθεί φέτος κατά περίπου 2,3%, ξεπερνώντας σημαντικά τις αναπτυξιακές επιδόσεις της Ευρωζώνης στο σύνολο της. Για το δημόσιο χρέος υποστήριξε ότι τα επόμενα χρόνια – χωρίς μάλιστα να συνυπολογιστεί η θετική επίδραση των πρωτογενών πλεονασμάτων του προυπολογισμού – ο λόγος του δημοσίου χρεους ως προς το ΑΕΠ θα μειώνεται κατά περίπου 4% ετησίως.
Για το θέμα των επιτοκίων και για πόσο χρόνο θα παραμείνουν υψηλά, ανέφερε ότι «όταν εξασθενήσουν οι αρνητικές αυτές επιδράσεις, και με την προϋπόθεση ότι οι πληθωριστικές προσδοκίες θα παραμένουν σταθερές, τα επιτόκια θα μπορέσουν να αποκλιμακωθούν σταδιακά, στο βαθμό που αυτό είναι σε αρμονία με την επίτευξη του στόχου μας. Όταν επιτύχουμε το στόχο μας για τον πληθωρισμό, οι αγορές αναμένουν ότι τα επιτόκια θα κυμαίνονται κοντά στο 2%».
Εκτίμησε ωστόσο ότι «είμαστε κοντά στο τέλος του ανοδικού κύκλου των επιτοκίων, αν και δεν έχουμε φτάσει ακόμα στο τέρμα. Αν δεν αλλάξει κάτι δραματικά, ενδεχομένως μέσα στο 2023 θα δούμε το τέλος των αυξήσεων». Ανέφερε επίσης ότι μπορεί ακόμη και τον Ιούλιο να έχουμε μία «παύση» των αυξήσεων.
«Ο πληθωρισμός μειώνεται ήδη και θα μειωθεί κι άλλο όταν ξεδιπλωθούν πλήρως οι επιπτώσεις των μέτρων που έχουμε ήδη λάβει. Ωστόσο, ο πληθωρισμός θα παραμείνει σε υψηλότερο επίπεδο από τον στόχο της σταθερότητας των τιμών για μεγάλο χρονικό διάστημα και αυτό είναι κάτι που δεν μας αφήνει να επαναπαυθούμε» σημείωσε.
Μιλώντας στο ίδιο πάνελ ο Jim O’Neill, πρώην πρόεδρος της Goldman Sachs Asset-Management (GSAM), υποστήριξε ότι τα μηνύματα από την παγκόσμια οικονομία αναφορικά με το ενδεχόμενο μίας νέας ύφεσης είναι αντιφατικά. Ο ίδιος ανέφερε ότι τα βήματα που έχει κάνει η Ελλάδα σε σύγκριση με ότι συνέβαινε πριν από πέντε χρόνια όταν είχε επισκεφθεί και πάλι τη χώρα μας είναι θεαματικά. Όπως είπε χαρακτηριστικά τότε ουδείς εκ των συνέδρων πίστευε ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να ανακάμψει αναπτυξιακά. Συμπλήρωσε δε ότι η «χώρα δεν άφησε την κρίση να πάει χαμένη».
Από την πλευρά της η Ελένη Βρεττού, διευθύνουσα σύμβουλος της Attica Bank, η οποία και αυτή συμμετείχε στο ίδιο πάνελ, υποστήριξε ότι στην Ελλάδα δεν έχουν παρατηρηθεί φαινόμενα αντίστοιχα εκείνων που οδήγησαν σε κρίση μεγάλες τράπεζες όπως η Cretit Suisse. Eκτίμησε ότι οι τράπεζες έχουν επιστρέψει στην κανονικότητα καθώς κατόρθωσαν μετά από πολλές χρήσεις να εμφανίσουν κέρδη.
To ΑΠΕ-ΜΠΕ είναι Media Partner του Συνεδρίου – Video δηλώσεις των ομιλητών θα αναρτηθούν στη διεύθυνση https://www.amna.gr/video-services/544358/Corporate%20Videos
Από ασφυξία επήλθε ο θανατος της 27χρονης Πολωνής στην Κω, σύμφωνα με το ιατροδικαστικό πόρισμα που διαβιβάστηκε ήδη στην ανακριτική και εισαγγελική Αρχή, ενώ συμπληρωματική κατάθεση έδωσε ο Πολωνός σύντροφός της.
Όπως έγινε γνωστό ο θάνατος της 27χρονης προήλθε από ασφυξία. Η δολοφονηθείσα 27χρονη μάλιστα βρέθηκε νεκρή μέσα σε σακούλα και σκεπασμένη με κλαδιά, μόλις ένα χιλιόμετρο απόσταση από το σπίτι του 32χρονου άνδρα από το Μπαγκλαντές, ο οποίος έχει συλληφθεί ως βασικός ύποπτος.
Νωρίτερα, ο 32χρονος ζήτησε και έλαβε προθεσμία να απολογηθεί την Τετάρτη. Παρά την ανεύρεση της σορού της κοπέλας και την επιβεβαίωση ότι πρόκειται για δολοφονία, η κατηγορία εναντίον του βασικού υπόπτου παραμένει η αρπαγή και η γενετήσια πράξη με άτομο ανίκανο προς αντίσταση.
Την εβδομάδα που πέρασε, οι διαφωνίες γύρω από το πρόσφατο τραγικό ναυάγιο ανοιχτά της Πύλου ήταν τόσο έντονες, που τα γεγονότα έπαψαν να έχουν σημασία και κυρίως θέμα έγινε το ίδιο το μεταναστευτικό. Το ίδιο το συμβάν είναι σαν να το έχουμε ήδη ξεχάσει και πιο σημαντικό τώρα είναι να δείξουμε ποιος έχει πιο πολύ δίκιο. Βλέπετε, στη χώρα μας κανένα γεγονός δεν είναι αρκετά σοβαρό ώστε να μην το δούμε ως αφορμή για να χωριστούμε στα γνωστά μας στρατόπεδα.
Γράφει ο Μιχάλης Δεμερτζής
Τα επιχειρήματαπου ακούγονται, δε, είναι τόσο προκάτ, που είναι λες και πιάσαμε το μεταναστευτικό εξ ολοκλήρου από την αρχή. Κοινός τόπος δεν υπάρχει. Αν υπήρχε κάποιο αμοιβαίως αποδεκτό δεδομένο για το ζήτημα, το διέλυσε ο φανατισμός και η προσποιητή αγανάκτηση, κι έτσι, για άλλη μία φορά, στην Ελλάδα ασχολούμαστε με πράγματα που κανονικά (θα έπρεπε να) είναι αυτονόητα.
Γίνεται, π.χ., στα σοβαρά κουβέντα για το ποιος είναι ο χώρος ευθύνης ενός εθνικού λιμενικού σώματος ή για το κατά πόσο οι λαθροδιακινητές επιτελούν κοινωνικό έργο ή έγκλημα. Μέχρι και η χρησιμότητα των θαλάσσιων συνόρων εν γένει τίθεται επί τάπητος. Κάποιοι, ας πούμε, λένε επί της ουσίας ότι όποια βάρκα ξεκινάει από οπουδήποτε για να έρθει στην Ελλάδα, πρέπει και να αφήνεται να φτάνει στην Ελλάδα. Έτσι απλά, άνευ όρων. Κι επειδή αυτό το τελευταίο είναι ο βασικός λόγος που ένα κομμάτι του εγχώριου πολιτικού προσωπικού αισθάνεται νομιμοποιημένο, στο όνομα ενός ιδιότυπου «ανθρωπισμού», να κατηγορεί την Ελλάδα για αναλγησία, είναι ευκαιρία να ξεκαθαρίσουμε εδώ κάποια πράγματα…
Κατ’ αρχάς, τα σύνορα – χερσαία και θαλάσσια – έχουν λόγο ύπαρξης ακόμα κι αν οι χώρες μεταξύ τους δεν είναι καθόλου εχθρικές. Πιο συγκεκριμένα, σε έναν κόσμο με διαφορετικές εθνικές έννομες τάξεις, εκ των πραγμάτων, κάποιοι μετανάστες μπορεί να κριθούν ακατάλληλοι για είσοδο σε μία ξένη χώρα ακόμα κι αν θεωρηθούν πολιτισμικά «συμβατοί» (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό). Υπάρχουν βέβαια και κάποιες εξαιρέσεις όπου τα σύνορα είναι ανούσιες γραμμές, όπως π.χ. στο σκανδιναβικό τριεθνές, αλλά εδώ μιλάμε για τον υπόλοιπο, λιγότερο ιδανικό, κόσμο.
Πρόκειται για έναν κόσμο όπου η αθρόα μετανάστευση βρίσκεται σε άνοδο τα τελευταία χρόνια και οι αυξημένοι αριθμοί της προκαλούν ένα πολύ συγκεκριμένο πρόβλημα: δοκιμάζουν τις αντοχές του κράτους. Ακόμα κι αν η χώρα υποδοχής έχει τους βραχυπρόθεσμους πόρους για να υποδεχθεί τους μετανάστες όπως πρέπει (λειτουργικά κέντρα υποδοχής, γρήγορες διαδικασίες καταγραφής και ασύλου κ.α.), είναι αμφίβολο αν έχει τους μακροπρόθεσμους πόρους για να τους ενσωματώσει όπως πρέπει. Δεν γίνεται, λ.χ., εκατό άτομα να πληρώνουν για την περίθαλψη εκατόν πενήντα ατόμων. Είναι μη βιώσιμο και άδικο, ειδικά αν πολλά από τα επιπλέον άτομα δεν εργάζονται ενώ είναι πλήρως ικανά να το κάνουν.
Είναι αλήθεια, ωστόσο, ότι αφετηρία αυτής της αδικίας είναι το γεγονός ότι οι κοινωνίες υποδοχής συνήθως διστάζουν να δώσουν στους μετανάστες τη δυνατότητα να εισφέρουν. Και εδώ είναι που η Ελλάδα αδικείται κι αυτή με τη σειρά της από τους επικριτές της, καθώς εκείνες οι κοινωνίες που διστάζουν σήμερα να δώσουν ευκαιρίες στους μετανάστες είναι πρωτίστως οι βόρειο- και δυτικοευρωπαϊκές. Βλέπετε, όλοι αυτοί οι άνθρωποι ξεκινούν από τις χώρες τους για να πάνε στα ενδότερα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι για να μείνουν στην Ελλάδα ή την Βουλγαρία.
Με την υπόλοιπη Ευρώπη, λοιπόν, να μην φαίνεται διατεθειμένη να δεχθεί μεγάλους αριθμούς μεταναστών, η πλειοψηφία τους καταλήγει να εγκλωβίζεται στις «χώρες εισόδου», των οποίων οι κοινωνικές δομές δοκιμάζονται από την ώρα που ξεκίνησε η οικονομική κρίση του 2008 μέχρι και σήμερα. Και, ας μην ξεχνάμε, η Συμφωνία του Δουβλίνου για το μεταναστευτικό ισχύει ακόμη, που σημαίνει ότι ένας μετανάστης που πέρασε από την Ελλάδα για να πάει στη Γαλλία ή την Γερμανία, μπορεί να σταλεί ξανά πίσω στην Ελλάδα. Ως εκ τούτου, η χώρα μας δεν έχει πολλές επιλογές: Εφόσον η υπόλοιπη Ευρώπη κλείνει τα σύνορά της στην Ελλάδα, τότε, συγγνώμη, η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να κλείσει τα σύνορά της στον υπόλοιπο πλανήτη.
Δεν λέμε ότι αυτό είναι κάτι καλό. Λέμε ότι είναι κάτι αναγκαίο, δεδομένων των συνθηκών. Σε έναν κόσμο που υποτίθεται ότι επικρατούν φιλελεύθερες αξίες, είναι αλήθεια πως οι μετανάστες όλου του κόσμου θα έπρεπε να μπορούν να επιλέγουν πού θα ζήσουν και θα εργαστούν. Ειδικά, δε, η Ευρωπαϊκή Ένωση φαίνεται ότι πνίγεται σε μία κουταλιά νερό, καθώς αρνείται να δει το μεταναστευτικό από τη σκοπιά της οικονομικής δύναμης των 500 εκατομμυρίων πολιτών και αφήνει έτσι τα πιο ισχυρά μέλη της να μεταφέρουν τα βάρη στα πιο ευάλωτα.
Κατά συνέπεια, η Ελλάδα παίρνει κάποια ευρωπαϊκά χρήματα για να κάνει μία δουλειά που δεν επέλεξε ποτέ από μόνη της και που σε μέγεθος αντιστοιχεί περίπου στην Ευρώπη ολόκληρη και, την ίδια στιγμή, δέχεται έντονη κριτική από τους γνωστούς εμπόρους ανθρωπισμού επειδή την κάνει με σχετική επιτυχία! Τέτοια κριτική ποιος μπορεί να την πάρει στα σοβαρά…;
Την ανάγκη να δοθεί χρόνος προσαρμογής για την πλήρη προετοιμασία του συνόλου της αγοράς, για την ολοκλήρωση της διασύνδεσης των ταμειακών μηχανών με τα POS, διαπίστωσαν σε συνάντηση που είχαν ο Διοικητής της ΑΑΔΕ Γ. Πιτσιλή με υπηρεσιακά στελέχη του οργανισμού με εκπροσώπους επιχειρήσεων που υποστηρίζουν τεχνολογικά ταμειακές μηχανές, φορολογικούς μηχανισμούς και μηχανήματα συναλλαγών με κάρτες (POS), καθώς και με παρόχους ηλεκτρονικής τιμολόγησης.
Όπως τονίζεται στην σχετική ανακοίνωση ο χρόνος αυτός θα καθοριστεί σε συνεργασία με τη νέα πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Οικονομικών, μετά τις εκλογές.
Στη συνάντηση επιβεβαιώθηκε η στενή συνεργασία μεταξύ όλων των πλευρών και καταγράφηκε η μέχρι στιγμής πρόοδος στο μεγάλο έργο της διασύνδεσης ταμειακών μηχανών και POS. Συγκεκριμένα, μέχρι σήμερα έχουν πιστοποιηθεί τα λογισμικά αναβάθμισης για 50 τύπους ταμειακών μηχανών, που αντιστοιχούν σε 220.000 ταμειακές μηχανές, δηλ. στο 55% των ταμειακών μηχανών που λειτουργούν στην αγορά.
Τέλος, συμφωνήθηκε να συνεχιστούν και να ενταθούν οι τεχνικές συναντήσεις με κλιμάκια από όλες τις πλευρές, υπό το συντονισμό της ΑΑΔΕ.
Τέτοιες ημέρες πριν από οκτώ χρόνια, ένα σιωπηλό λαϊκό κίνημα διαπέρασε την Ελλάδα από τη μια της άκρη ως την άλλη. Κυρίως μέσω του διαδικτύου και των social media. Μια χούφτα άνθρωποι στην αρχή, ξεκίνησαν μια προσπάθεια να κρατηθεί όρθια η χώρα στη Δύση, στην Ευρώπη. Από τη Θεσσαλονίκη αρχικά. Λίγοι, ελάχιστοι. Κι αυτοί οι λίγοι, έγιναν περισσότεροι, έγιναν πολλοί, πάρα πολλοί. Μέχρι που γέμισαν την πλατεία Συντάγματος, την πλατεία Αριστοτέλους και άλλους εμβληματικούς χώρους διαφόρων πόλεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Σύνθημά τους, το απλό, πολύ απλό, μα τόσο δυνατό «Μένουμε Ελλάδα».
Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος
Τότε, ήταν οι ημέρες που ο Αλέξης Τσίπρας με συμβουλάτορα τον Βαρουφάκη κι υπό τα τερτίπια της Ζωής Κωνσταντοπούλου, οδηγούσαν τη χώρα με μαθηματική ακρίβεια στον γκρεμό. Η ελληνική κοινωνία βυθισμένη στην κρίση, το χάσιμο της βολής της και τα μεγάλα παραμύθια του λαϊκισμού, παρακολουθούσε ζαλισμένη τις εξελίξεις. Η ΝΔ βρισκόταν αλλού για αλλού, το ΠαΣοΚ στα όρια της εξαΰλωσης (4,5% είχε λάβει τον Ιανουάριο του 2015) κι ο ΣΥΡΙΖΑ «έπαιζε» μπάλα μόνος του, με μοναδική συνδρομή από το ανερμάτιστο κομμάτι της Δεξιάς., που πάντα το έθελγε η εξουσία.
Το κυριότερο στο σκηνικό εκείνης της εποχής; Ο ΣΥΡΙΖΑ παρέα με τον Βαρουφάκη και τον Καμμένο, μέσα από έναν συνεχή αντιμνημονιακό παροξυσμό, είχαν οδηγήσει σε κλείσιμο των τραπεζών, ο εκ της Δεξιάς συνιστώσας πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος απλώς προήδρευε, ενώ η συζήτηση περί αποπομπής της Ελλάδας από την ΕΕ φούντωνε. Όχι μόνο στις Βρυξέλες, αλλά και σε μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.
Οι άνθρωποι που συγκεντρώθηκαν αρχικά προέρχονταν από παντελώς διαφορετικά πολιτικά και κομματικά μετερίζια. Χωρίς καμιά πολιτική ή κομματική στήριξη. Αυθόρμητα, με μόνο γνώμονα τον προβληματισμό για την ορατή κατακρήμνιση της χώρας.
Τα troll του ΣΥΡΙΖΑ έκαναν λόγο για λίγους… γραφικούς, ελάχιστους… νεοφιλελεύθερους και μερικούς… φασίστες! Καταλαβαίνετε; Αποκαλούσαν φασίστες ανθρώπους από όλο το φάσμα της πολιτικής μας ζωής, ακόμη και Αριστερούς. Ακόμη κι ανθρώπους που τότε πάλευαν για να μείνουμε Ευρώπη κι ανερυθρίαστα το εξαργύρωσαν αυτό με κυβερνητικούς θώκους! Συμβαίνουν κι αυτά στην πολιτική!
Ταυτοχρόνως, με το κίνημα «Μένουμε Ευρώπη», κάνει την εμφάνισή της στα social media (στο FB) μια ομάδα με τίτλο «Ευρωπαϊστές». Ισχυρές φωνές στην ιδρυτική τους εμφάνιση, ο Γιάννης Πουλάκης, ο Γιώργος Προκοπάκης, η Μαριάννα Κρουκλίδου και άλλοι. Αμέσως, την ακολούθησε ένα ποτάμι ανθρώπων. Άνθρωποι ανιδιοτελείς που ύψωναν τη φωνή τους στον έκδηλο Αριστερό (κι όχι μόνο) αντιευρωπαϊσμό, στην πολιτική εσωστρέφεια, στον καιροσκοπισμό και στον λαϊκισμό. Μια ομάδα που αργότερα και παρ’ ότι κάποιο μικρό διάστημα περιδινήθηκε από λίγη τοξικότητα που παρείσφρησε στις τάξεις της (ευτυχώς απομακρύνθηκε πάραυτα), είναι και σήμερα ενεργή, παρεμβατική, με περισσότερα από 17 χιλιάδες μέλη στις τάξεις της.
Σήμερα, οκτώ χρόνια μετά, ένα ερώτημα που παραμένει «ζωντανό» από τότε, είναι τι τελικά κατάφεραν οι «Μένουμε Ευρώπη» και οι «Ευρωπαϊστές», που ήταν συγκοινωνούντα δοχεία; Πολύ περισσότερο αφού τότε βρέθηκαν ταπεινωτικά ηττημένοι στο δημοψήφισμα του Τσίπρα;
Η απάντηση είναι σύνθετη:
Α. Κατάφεραν να σηκώσουν από τον καναπέ χιλιάδες «κυρ Παντελήδες»! Τους έδωσαν φωνή και βήμα. Του έκαναν να φωνάξουν … «κάτω τα χέρια από την Ελλάδα και το ευρωπαϊκό κεκτημένο»!
Β. Κατάφεραν ν’ αναγκάσουν τον Τσίπρα σ’ εκείνη τη μεγαλοπρεπή κυβίστηση, μετά το γελοίο δημοψήφισμα, που δεν είχε καν υπαρκτό ερώτημα.
Γ. Κατάφεραν να δείξουν στο πολιτικό σύστημα την αναγκαιότητα ν’ ακολουθηθούν άλλοι δρόμοι από τον λαϊκισμό, την τοξικότητα και τις Αριστερές ουτοπίες. Κάπως έτσι συντάχθηκαν πίσω από τον Μητσοτάκη στη συντριπτική τους πλειοψηφία ή και σε δυνάμεις με σαφές φιλοευρωπαϊκό πρόσημο.
Δ. Κατάφεραν, χωρίς να διεκδικήσουν το παραμικρό από την εξουσία, να πορεύονται σήμερα σε μια Ελλάδα κι οι πολίτες της έχουν εν τοις πράγμασι δικαίωμα στο χαμόγελο!
Κάτι τελευταίο: Οι άνθρωποι που συγκρότησαν τα «Μένουμε Ελλάδα» και τους «Ευρωπαϊστές», είναι εκείνοι που στάθηκαν πάντα και κυρίως σιωπηλά στις μεγάλες επιλογές της χώρας. Όπως και σήμερα.
