Το κυβερνητικό «καλάθι» της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης κυριάρχησε στη συνέντευξη που έδωσε ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ, Θανάσης Κοντογεώργης, στο ΕΡΤnews.

Πριν από αυτό, όμως, ο υφυπουργός κατέθεσε στοιχεία για το εν εξελίξει τουριστικό ρεύμα, υπογραμμίζοντας, με αυτόν τον τρόπο, τη θετική πορεία του ελληνικού τουρισμού: «Το πρώτο πεντάμηνο που είχαμε επίσημα στοιχεία, στις ταξιδιωτικές εισπράξεις είμαστε πάνω κατά 25% και στις αφίξεις κατά 20%». Αλλάζοντας θέμα, για τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης παρατήρησε πως «πάντοτε ήταν ένα ορόσημο και ειδικά αυτή του 2026 που είναι και η τελευταία πριν τις επόμενες εκλογές. Είναι ένα ευρύτερο ορόσημο σε σχέση με την οικονομική πολιτική που προτείνει η κυβέρνηση για τα επόμενα χρόνια. Αρκετοί θα δουν τους εαυτούς τους μέσα από τα μέτρα». Όμως, συμπλήρωσε, «έρχεται σε συνέχεια μιας οικονομικής πολιτικής που με τον κόπο του ελληνικού λαού και την προσπάθεια της κυβέρνησης δημιουργούνται συνθήκες ανάπτυξης στη χώρα. Η δική μας μέριμνα είναι αυτό το μέρισμα ανάπτυξης να επιστρέφεται με δίκαιο και αναλογικό τρόπο στην ελληνική κοινωνία». «Προφανώς οι ανάγκες είναι πολλές:

Σε συνταξιούχους, σε οικογένειες με παιδιά, στις επιχειρήσεις, στα φυσικά πρόσωπα. Πέρυσι υπερέβημεν κάποιες προσδοκίες», ανέφερε ο κ. Κοντογεώργης και πρόσθεσε: «Σε αυτόν το δρόμο θα συνεχίσουμε. Πάντα έχουμε στο μυαλό μας -και αυτό αφορά και αυτήν τη ΔΕΘ- αυτούς που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη». Και, βάζοντας στο τραπέζι διάφορες παραμέτρους (δημοσιονομικός χώρος, υποχρεώσεις, πλεονάσματα, ρήτρα διαφυγής για ενεργειακούς λόγους), έκανε γνωστό ότι «οι οριστικές αποφάσεις θα είναι στο τέλος του μήνα και αυτές θα ανακοινωθούν στη ΔΕΘ». Με αφορμή δε, σχετική ερώτηση, ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ διεμήνυσε ότι «η φετινή ΔΕΘ είναι προεκλογική αλλά δεν είναι παροχολογική». Αφού αναγνώρισε τις δυσκολίες με τις οποίες έρχεται αντιμέτωπη μερίδα των πολιτών, σημείωσε πως «το τελευταίο διάστημα υπάρχει συνεχής αύξηση των εισοδημάτων που δεν “εισπράττεται” πλήρως από τους συμπολίτες μας γιατί υπάρχει ο βραχνάς της ακρίβειας». Θέμα (η ακρίβεια) το οποίο είναι «ένα ανοιχτό και συνεχές μέτωπο για εμάς». Ακολούθως έβαλε και δύο …αστερίσκους στη συζήτηση: Ότι αυτή η κυβέρνηση πρώτον δεν εφαρμόζει πολιτικές με αντιαναπτυξιακό χαρακτήρα και δεύτερον δεν παίρνει πίσω αυτά τα οποία τάζει. Άλλωστε, τόνισε «αν κάτι έχει χαρακτηρίσει αυτήν την κυβέρνηση δεν είναι η επιδοματική λογική, αλλά το ότι όποιο μέτρο έχει ανακοινωθεί από την κυβέρνηση, έχει μόνιμο χαρακτήρα: Για τους συνταξιούχους, τους υπερήλικες ασφαλισμένους, για τους νέους, για όλους. Αυτή θα είναι η λογική των μέτρων της ΔΕΘ».

Σύμφωνα με την κυβερνητική προσέγγιση, «ο μόνος τρόπος να αντιπαλέψουμε κάτι που δεν υπάρχει μόνο στη χώρα μας, τον πληθωρισμό, είναι η συνεχής βελτίωση των εισοδημάτων δίνοντας βέβαια και συνεχή μάχη κατά της ακρίβειας». Ερωτηθείς, όμως, για τη 13η σύνταξη, ο κ. Κοντογεώργης έκανε λόγο εν πρώτοις για «σημαντικές, άδικες περικοπές την περίοδο των μνημονίων» και συμπλήρωσε την απάντησή του λέγοντας: «Αν, όμως, πρέπει να εμπιστευθούμε κάποιον για το μέλλον είναι αυτήν την κυβέρνηση. Από το 2019 και μετά υπάρχει μια ειδική μέριμνα προς τους συνταξιούχους». Μάλιστα, σε αυτό το σημείο παρέθεσε σειρά πολιτικών υπέρ των συνταξιούχων: «Δόθηκε το δικαίωμα της εργασίας (περίπου 400.000 συνταξιούχοι εργάζονται). Η εισφορά αλληλεγγύης μειώθηκε. Δόθηκαν πραγματικές αυξήσεις από το 2022 και μετά». Από την άλλη, αναγνώρισε ότι «προφανώς οι ανάγκες είναι πολύ περισσότερες», αλλά, διαβεβαίωσε, «η κυβέρνηση θα κάνει ό,τι είναι δυνατό, στο μέτρο που μπορεί και ο προϋπολογισμός μπορεί να υποστηρίξει». Συνεπώς, «θα κινηθούμε στον άξονα των πραγματικών, ρεαλιστικών αυξήσεων όπως με την κατάργηση της προσωπικής διαφορά από 1.1.27, τη ρύθμιση με τις συντάξεις χηρείας» κ.ά. Και, εν κατακλείδι, «υπάρχει ένα πλέγμα μέτρων για τους συνταξιούχους που θα ενισχυθεί και σε αυτήν τη ΔΕΘ». Κατά την άποψη του υφυπουργού, τα κόμματα πρέπει να συμφωνούν στις αντικειμενικές δυνατότητες της οικονομίας και «με πολιτικό πολιτισμό να πάμε στις εκλογές».

Εν τούτοις, «ξέρουμε ότι δεν είναι πολύ εφικτό. Η κυβέρνηση ποτέ δεν θα συμβάλει σε κλίμα τοξικότητας. Η ένδεια επιχειρημάτων πολλές φορές έχει οδηγήσει στελέχη από διάφορες παρατάξεις σε τοξικό λόγο που πόρρω απέχει από τα σημαντικά και τα ουσιώδη που πρέπει να συζητάμε». Η συνέντευξη έκλεισε με τις πυρκαγιές: «Η κυβέρνηση έκανε νωρίς μια αυτοκριτική και με τα διδάγματα της τραγωδίας στο Μάτι από μια άλλη κυβέρνηση, και μια παρατημένη Γραμματεία την αναβίβασε σε υπουργείο, που σήμερα είναι οργανωμένο, που έχει ανθρώπινους και οικονομικούς πόρους, δυνατότητες κ.ά.», επεσήμανε και συμπλήρωσε: «Δεν κοιτάμε την κλιματική κρίση με σταυρωμένα χέρια. Στο μέτρο του εφικτού έχουμε καταφέρει να ενισχύσει με ανθρώπινο δυναμικό το Πυροσβεστικό Σώμα (περισσότεροι 5.000 σε σχέση με το 2019)».

Ταυτόχρονα υπάρχει «μεγαλύτερη διαθεσιμότητα εναέριων μέσων, ενώ έγινε επένδυση 700 εκατ. σε αντιπυρικές ζώνες». Ακόμη, ο κ. Κοντογεώργης παρατήρησε ότι στο επίκεντρο της κλιματικής κρίσης είναι η Μεσόγειος και κάλεσε να δουν όλοι τι συνέβη σε Ισπανία και Γαλλία. «Πολλές φορές ο αγώνας είναι λίγο άνισος», συμπέρανε και παρέθεσε πολιτικές όπως καλύτερη συνεργασία Πυροσβεστικής με Αυτοδιοίκηση, πιο πολλοί πόροι για την Πολιτική Προστασία. «Ό,τι είναι ανθρωπίνως δυνατό γίνεται και εδώ είμαστε και για να προλαβαίνουμε και να υποστηρίζουμε μετά», κατέληξε.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης υπήρξε μία από τις σημαντικές μορφές της μεταπολεμικής πολιτικής ζωής της Ελλάδας.

Ήταν, με την ουσιαστική έννοια του όρου, ευπατρίδης. Όχι μόνο διότι υπήρξε απόγονος σημαντικής πολιτικής οικογένειας, με εκπροσώπους στη Βουλή των Ελλήνων από τις πρώτες δεκαετίες της ιστορίας του σύγχρονου ελληνικού κράτους, ούτε λόγω των λαμπρών σπουδών του στη νομική επιστήμη. Αλλά κυρίως, διότι προσελάμβανε την ενασχόληση με τα κοινά ως χώρο ευθύνης και προσφοράς. Για τον Ιωάννη Βαρβιτσιώτη ο πατριωτισμός δεν ήταν σύνθημα. Ήταν καθημερινή στάση ζωής. Αυτό τόνισε σε άρθρο του για τον Ιωάννη Βαρβιτσιώτη στην «Καθημερινή της Κυριακής» ο υπουργός Εθνικής ‘Αμυνας Νίκος Δένδιας. «Η προσφορά του στην Εθνική ‘Αμυνα έχει ιδιαίτερη σημασία. Βρέθηκε στην πολιτική ηγεσία του υπουργείου σε μια περίοδο που ο κόσμος άλλαζε με πρωτόγνωρη ταχύτητα.

Η κατάρρευση του «ανατολικού μπλοκ», οι εξελίξεις στα Βαλκάνια, οι συγκρούσεις στην ευρύτερη περιοχή μας και οι νέες προκλήσεις ασφαλείας απαιτούσαν στρατηγική σκέψη και ψυχραιμία. Υπηρέτησε το υπουργείο Εθνικής ‘Αμυνας με αίσθηση ευθύνης και με επίγνωση ότι η άμυνα της χώρας απαιτεί σοβαρότητα, συνέχεια και μακρόπνοο σχεδιασμό. Γνώριζε ότι η ισχύς της Ελλάδας δεν μετριέται μόνο με εξοπλισμούς, αλλά και με θεσμούς, συμμαχίες, εθνική αυτοπεποίθηση και ενότητα στο εσωτερικό μέτωπο», υπογράμμισε ο κ. Δένδιας.Αναφερόμενος στην πολιτική του διαδρομή επισήμανε: «Υπήρξε άρρηκτα συνδεδεμένη με την πολιτική παρακαταθήκη του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Του πολιτικού ηγέτη που εξέφρασε μια συγκεκριμένη αντίληψη για την Ελλάδα: Δημοκρατική ομαλότητα, ένταξη στην ευρωπαϊκή οικογένεια, θεσμικός εκσυγχρονισμός, υπεράσπιση του εθνικού συμφέροντος». «Όπως ο ίδιος ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης είχε αναφέρει, η τυχαία γνωριμία τους στα Καμένα Βούρλα το 1960 απετέλεσε καθοριστικό σταθμό στη ζωή του.

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής διέκρινε στον νεαρό νομικό έναν άνθρωπο με συγκρότηση και δυνατότητες. Του εμπιστεύθηκε απαιτητικούς ρόλους, ανοίγοντάς του τον δρόμο για την ανάληψη σημαντικών κοινοβουλευτικών και κυβερνητικών αξιωμάτων» εξήγησε ο κ. Δένδιας. «Δεν ήταν, όμως, οι τίτλοι και τα αξιώματα που προσδιόρισαν τον Ιωάννη Βαρβιτσιώτη», πρόσθεσε, «ήταν το ήθος με το οποίο τα υπηρέτησε». «Η πολιτική για εκείνον δεν αποτελούσε πεδίο προσωπικής προβολής, αλλά καθήκον απέναντι στην πατρίδα, τη Δημοκρατία και τους πολίτες. Είχε συνείδηση της θεσμικής ευθύνης που συνοδεύει το αξίωμα και αντιμετώπιζε την εξουσία όχι ως προνομία, αλλά ως υποχρέωση προσφοράς» τόνισε ο υπουργός Εθνικής ‘Αμυνας. «Υπήρξε σταθερός και αταλάντευτος στις αρχές του. Ανήκε στη γενιά πολιτικών που γνώριζε ότι η μεγάλη συντηρητική παράταξη δεν είναι απλώς ένας κομματικός μηχανισμός, αλλά φορέας ιστορικής ευθύνης, αξιών και αντίληψης για το μέλλον του τόπου η οποία δοκιμάστηκε από την Ιστορία» επισήμανε. «Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης», συμπλήρωσε, «αντιστάθηκε στη δικτατορία, συνελήφθη και φυλακίστηκε. Αρνήθηκε να εξαργυρώσει αυτή τη δοκιμασία ως τίτλο προσωπικής ανέλιξης. Τις αξίες στις οποίες πίστευε τις υπερασπιζόταν με καθαρότητα και θάρρος, χωρίς φανατισμό.

Δεν θεωρούσε την πολιτική αντιπαράθεση πόλεμο εξόντωσης. Σεβόταν τον πολιτικό αντίπαλο, άκουγε την άλλη άποψη και αναγνώριζε ότι η Δημοκρατία απαιτεί συνύπαρξη, μέτρο και δυνατότητα συνεννόησης. Η στάση του απέναντι στην παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου το 1989 αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα πολιτικού που μπορούσε να υπερβαίνει το κομματικό πάθος και να κρίνει με βάση τη συνείδησή του, τους θεσμούς και το εθνικό συμφέρον». «Αυτή η μετριοπάθεια δεν ήταν αδυναμία. Ήταν η δύναμη ενός ανθρώπου βέβαιου για τις ιδέες του. Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης δεν χρειαζόταν την ένταση για να γίνει πειστικός, ούτε την προσβολή για να επιβληθεί. Διέθετε γνώση, εμπειρία, οξυδέρκεια και την ικανότητα να βλέπει πέρα από τη συγκυρία. Μπορούσε να διαφωνεί έντονα, χωρίς να πληγώνει· να υπερασπίζεται την παράταξή του, χωρίς να αρνείται την πατριωτική πρόθεση των αντιπάλων του· να παραμένει πιστός, χωρίς να γίνεται δογματικός» ανέφερε ο κ. Δένδιας. «Ακόμη και μετά την ολοκλήρωση της ενεργού πολιτικής του πορείας, παρέμεινε δημιουργικός. Η ενασχόλησή του με τη γη στον Μυστρά, το μικρό του οινοποιείο, η συνεχής συγγραφική δραστηριότητα, φανερώνουν έναν άνθρωπο που αντιμετώπιζε τη γνώση, τον πολιτισμό και την ιστορική μνήμη ως αναπόσπαστα στοιχεία της δημόσιας προσφοράς» συνέχισε. «Είχα την τιμή και την τύχη να τον γνωρίσω προσωπικά. Μας συνέδεσε η μακρόχρονη γνωριμία του με τον πατέρα μου Σπύρο και υπήρξα πολλές φορές ευγνώμων αποδέκτης των συμβουλών και παραινέσεών του.

Η συμβουλή του ήταν πάντοτε πολύτιμη, όχι μόνο επειδή στηριζόταν σε μοναδική πολιτική εμπειρία, αλλά κυρίως επειδή διατυπωνόταν με ειλικρίνεια, νηφαλιότητα και πραγματικό ενδιαφέρον. Δεν προσπαθούσε να επιβάλει την άποψή του. Σε βοηθούσε να δεις καθαρότερα τα δεδομένα, να σταθμίσεις τις συνέπειες και να θυμηθείς ότι πίσω από κάθε πολιτική απόφαση υπάρχει η ευθύνη απέναντι στη χώρα» υπογράμμισε. «Για εμένα», εξήγησε ο κ. Δένδιας, «όπως και για πολλούς νεότερους της παράταξής μας, υπήρξε σημείο αναφοράς. Ένας άνθρωπος στον οποίο μπορούσες να προσφύγεις όχι για να ακούσεις το ευχάριστο, αλλά το χρήσιμο και το αληθινό. Με την ευγένεια, τη νομική του σκέψη, την ιστορική του μνήμη και τη γνώση των θεσμών, μετέδιδε κάτι περισσότερο από συμβουλές: έναν τρόπο αντίληψης της πολιτικής ως ευθύνης, συνέπειας και υπηρεσίας». «Μια αντίληψη σύμφωνα με την οποία ο πολιτικός δεν κρίνεται μόνο από τις εκλογικές του επιτυχίες ή από τις θέσεις ευθύνης που αναλαμβάνει.

Κρίνεται από το αν αφήνει πίσω του θεσμούς ισχυρότερους, από το αν συμβάλλει στον δημόσιο διάλογο με επιχειρήματα και από το αν οι επιλογές του μπορούν να αντέξουν στην κρίση της Ιστορίας» εξήγησε ο υπουργός Εθνικής ‘Αμυνας. «Αποχαιρετάμε έναν ευπατρίδη, έναν συνεπή κοινοβουλευτικό, έναν υπηρέτη της πατρίδας και της παράταξης, έναν άνθρωπο που κέρδισε τον σεβασμό φίλων και αντιπάλων. Προσωπικά αποχαιρετώ έναν πολύτιμο σύμβουλο και αγαπητό φίλο. Η απουσία του αφήνει κενό, αλλά η παρακαταθήκη του παραμένει ισχυρή: πολιτική με αρχές, πίστη στους θεσμούς, αφοσίωση στο εθνικό συμφέρον, σεβασμός στον αντίπαλο και διαρκής διάθεση προσφοράς. Αυτό είναι το αποτύπωμά του. Η μνήμη του θα συνοδεύει τη Νέα Δημοκρατία και τη δημόσια ζωή του τόπου» κατέληξε ο κ. Δένδιας.

ΑΠΕ-ΜΠΕ