Γραπτή ερώτηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατέθεσε ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νικόλας Φαραντούρης σχετικά με τον κίνδυνο διαρροής απόρρητων τεχνολογιών στην Τουρκία λόγω ενδεχόμενης συμμετοχής της σε ευρωπαϊκά αμυντικά χρηματοδοτικά εργαλεία και προγράμματα.

Ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ επικαλείται ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 6ης Οκτωβρίου 2026 με τίτλο «Προετοιμασία για μια διευρυμένη Ένωση», η οποία περιγράφει τον οδικό χάρτη της ΕΕ για εσωτερικές μεταρρυθμίσεις, αναθεωρήσεις πολιτικών και θεσμικές προσαρμογές ενόψει της μελλοντικής διεύρυνσης. Το συνοδευτικό έγγραφο εργασίας  αποτυπώνει τα πορίσματα των τομεακών πολιτικών ανασκοπήσεων και τις αναγκαίες προσαρμογές, αναφέροντας, μεταξύ άλλων, τη δυνατότητα σταδιακής ενσωμάτωσης των υποψηφίων προς ένταξη χωρών σε αμυντικά χρηματοδοτικά εργαλεία, όπως το SAFE και το EDIP.

Όπως επισημαίνει ο Νικόλας Φαραντούρης, το εν λόγω έγγραφο εργασίας αναφέρει ρητά την Τουρκία μεταξύ των τεσσάρων υποψηφίων προς ένταξη χωρών που είναι ήδη μέλη του ΝΑΤΟ και τη δυνατότητα σύναψης διμερών συμφωνιών με «ομοφρονούσες» χώρες για το SAFE και το EDIP.

Κατόπιν τούτων ο Έλληνας ευρωβουλευτής ρωτά την Επιτροπή εάν:

α) Εξετάζει το ενδεχόμενο συμμετοχής της Τουρκίας στο SAFE και το EDIP, παρά τη χαμηλή ευθυγράμμισή της με την ΚΕΠΠΑ  και τις διαρκείς παραβιάσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας και της Κύπρου;

β) Πώς θα διασφαλιστεί ότι ενδεχόμενη συμμετοχή της Τουρκίας δεν θα οδηγήσει σε διαρροή κρίσιμων αμυντικών τεχνολογιών και δεν θα υπονομεύσει τον ενωσιακό έλεγχο εξαγωγών, λαμβανομένων υπόψη των αμυντικών δεσμών της Τουρκίας με τρίτες χώρες (Ρωσία, Πακιστάν);

γ) Προτίθεται να υποβάλει αναλυτική εκτίμηση επιπτώσεων και αναλυτική έκθεση για τα κριτήρια, τις προϋποθέσεις, τις εγγυήσεις ασφαλείας και το χρονοδιάγραμμα ενδεχόμενης σύνδεσης της Τουρκίας με τα εν λόγω χρηματοδοτικά εργαλεία, πριν από οποιαδήποτε απόφαση.

«Κανένα περιθώριο εφησυχασμού. Απαιτούνται συντονισμένες προσπάθειες για να ανακτήσουμε την πρωτοβουλία των κινήσεων», τόνισε σε  δηλώσεις του από το Στρασβούργο αμέσως μετά την υποβολή της γραπτής ερώτησης ο Νικόλας Φαραντούρης.

Άρθρο Νίκου Ανδρουλάκη, Προέδρου ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής στην ιστοσελίδα iefimerida.gr

H εξέλιξη και κατάληξη της υπόθεσης του τουρκολιβυκού μνημονίου εικονοποιεί και πιστοποιεί τις συνέπειες μιας εξωτερικής πολιτικής χωρίς σχέδιο, χωρίς διορατικότητα, που περιορίζεται σε ρηχή, επικοινωνιακή διαχείριση. Χωρίς αμφιβολία, πρόκειται για μια σοβαρή διπλωματική ήττα, που έρχεται ως αποτέλεσμα της διαχρονικής αποτυχίας της κυβέρνησης στη διαχείριση του ζητήματος.

Από το 2019 και την αιφνιδιαστική σύναψη του μνημονίου με την κυβέρνηση της Τρίπολης, που έπιασε στον ύπνο την κυβέρνηση Μητσοτάκη, έως την χθεσινή κύρωσή του από το Λιβυκό Κοινοβούλιο που ελέγχει η κυβέρνηση της Ανατολικής Λιβύης, το θεμελιώδες ερώτημα παραμένει: Γιατί απέτυχαν οι πρωτοβουλίες που ανέλαβαν με αποτέλεσμα την επιδείνωση της θέσης μας; Γιατί δεν προέβλεψε και δεν κατάφερε να αποτρέψει τη στροφή 180 μοιρών της κυβέρνησης της Ανατολικής Λιβύης που σήμερα ταυτίζεται και αυτή ανοικτά με την Τουρκία;

Η απάντηση δίνεται από την ιστορία.

Μια πολιτική διαρκών αντιφάσεων και παλινδρομήσεων, χωρίς στρατηγική, χωρίς πυξίδα, σε μια περιοχή με προφανή κρισιμότητα για τις θαλάσσιες ζώνες στη Μεσόγειο, τις ενεργειακές υποδομές και τις μεταναστευτικές ροές.

Και σήμερα, ξαφνικά, η κυβέρνηση μας λέει ότι «δεν ήταν στο χέρι της» να αποσοβήσει την ατυχή κατάληξη.

Τότε τί ακριβώς συζητούσε ο Πρωθυπουργός με τον Χαφτάρ και τους υιούς του, όταν τους δεχόταν στο Μέγαρο Μαξίμου, έως και τον περασμένο Ιούνιο; Τι ακριβώς έκανε ο Υπουργός Εξωτερικών Γεραπετρίτης στις τόσες ανώφελες επισκέψεις του στη Λιβύη; Πώς ακριβώς συζητούσε η Υφυπουργός Εξωτερικών για την οριοθέτηση ΑΟΖ με τη Λιβύη;

Θα λογοδοτήσει κανείς; Θα αναλάβει κανείς την πολιτική ευθύνη γι’ αυτήν την πολύ σοβαρή αποτυχία;

Αλλά και σε επίπεδο ευρωπαϊκό, οι δηλώσεις υποστήριξης -κατόπιν εορτής- δεν αρκούν. Απαιτούνται συγκεκριμένες αποφάσεις και κυρώσεις σε επίπεδο ευρωλιβυκό. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας οφείλει να απαντήσει πόσες πρωτοβουλίες έλαβε προς αυτήν την κατεύθυνση; Την ώρα, μάλιστα, που η ομάδα του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, συστηματικά και μεθοδικά, ζητεί την επιβολή κυρώσεων σε βάρος των μερών μιας παράνομης συμφωνίας.

Παράλληλα, η σημερινή απάντηση του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ για το παράνομο μνημόνιο με αναφορά σε διμερείς διαφορές, όπως ακριβώς και η παραπομπή του κ. Ρούμπιο σε «ιδιωτική διπλωματία» σχετικά με την πόντιση του ηλεκτρικού καλωδίου προς την Κύπρο, προκαλούν βαθύ προβληματισμό και πολύ σοβαρά ερωτήματα: Τί συζητήθηκε στην πρόσφατη παρουσία του Αμερικανού Υπουργού στην Αθήνα; Πώς εννοεί η Ουάσιγκτον τη στρατηγική συμμαχία με την Ελλάδα; Εν τέλει, ποια οφέλη παράγονται για τη χώρα μας από τη συναλλακτική διπλωματία της Διοίκησης Τραμπ, όπως εκφράστηκε από την αποπεμφθείσα πρώην Πρέσβειρα;

Πλέον, απέναντι στο παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, που είναι ευθέως αντίθετο στο διεθνές δίκαιο της θάλασσας, καθώς αρνείται την επήρεια των ελληνικών νησιών, η χώρα μας οφείλει, ακόμη περισσότερο, να επιμείνει στη διεθνή νομιμότητα. Να προχωρήσει ανεμπόδιστα και αποφασιστικά στην άσκηση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων, ιδίως σε σχέση με τα ενεργειακά έργα των εξορύξεων υδρογονανθράκων και του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου -έργα που σχεδιάστηκαν από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ του Γ. Παπανδρέου και εκκρεμούν πάνω από 15 χρόνια.

Ειδικότερα, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, η πόντιση του καλωδίου GSI μπορεί και πρέπει να προχωρήσει χωρίς άδειες ή γνωστοποιήσεις. Το ότι ο κ. Φιντάν αξιώνει γνωστοποίηση και μάλιστα γραπτή, με γεωγραφικές συντεταγμένες, και ο κ. Γεραπετρίτης αποδέχεται το ενδεχόμενο μιας κάποιας «ειδοποίησης» προς την Τουρκία αποτελεί ανησυχητική εξέλιξη και επικίνδυνη επιλογή. Δεν μπορεί να γίνει ανεκτό να αναγνωριστούν στην Τουρκία δικαιώματα που δεν έχει ή να δοθεί έστω και έμμεσα οποιαδήποτε νομική αξία στο παράνομο μνημόνιο με τη Λιβύη. Αυτό πρέπει να αποκλειστεί, ακόμη κι αν η Ελληνική Κυβέρνηση θελήσει να το κάνει «outsourcing» στη γαλλική ανάδοχο εταιρεία. Το έργο πρέπει να προχωρήσει όπως προβλέπει το διεθνές δίκαιο της θάλασσας και σύμφωνα με τις διαδικασίες που αυτό ορίζει.

Άλλωστε, η χώρα διατηρεί όλα τα δικαιώματα που της παρέχει το διεθνές δίκαιο και η εθνική της κυριαρχία. Κινήσεις με υψηλή συμβολική αλλά και ουσιαστική αξία, όπως η επέκταση των χωρικών υδάτων στην Ανατολική Μεσόγειο, δεν ανακοινώνονται, υλοποιούνται. Γίνονται πράξη μετά από προσεκτική ανάλυση και ακριβή υπολογισμό όχι του βραχυπρόθεσμου οφέλους μιας κυβέρνησης αλλά του πραγματικού εθνικού συμφέροντος μιας χώρας κι ενός λαού. Με σχέδιο, διορατικότητα και τόλμη. Όσα δηλαδή χρειαζόμαστε, κι όσα ακριβώς στερούμαστε σήμερα.

Ο ευρωβουλευτής και επικεφαλής της ευρωομάδας του ΠΑΣΟΚ, Γιάννης Μανιάτης, επανεκλέχθηκε την Τετάρτη Αντιπρόεδρος της Ομάδας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών (S&D) στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Η ανανέωση της εμπιστοσύνης των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών ενισχύει την ελληνική φωνή στις ευρωπαϊκές αποφάσεις για την Εξωτερική Πολιτική, την Ασφάλεια και Άμυνα καθώς και τη Διεθνή Ενεργειακή Συνεργασία και Ασφάλεια, σε μια συγκυρία κατά την οποία η προάσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και η σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο απαιτούν ισχυρή ευρωπαϊκή στήριξη.

Κατά την έως τώρα θητεία του στη θέση του Αντιπροέδρου, ο Γ. Μανιάτης εργάστηκε για μια Ευρώπη με ισχυρότερη διεθνή φωνή, κοινή άμυνα και λιγότερες εξαρτήσεις, συνδέοντας τη στρατηγική αυτονομία με την κοινωνική συνοχή. Διετέλεσε, μεταξύ άλλων, εισηγητής των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών στον Κανονισμό EDIP για τη δημιουργία μιας Ενιαίας Ευρωπαϊκής Αμυντικής Βιομηχανίας, την Έκθεση για την ανάπτυξη των Ευρωπαϊκών Drones, καθώς και τον Κανονισμό προϋπολογισμού 30 δισ. € για τις νέες ευρωπαϊκές ενεργειακές υποδομές, του Connecting Europe Facility.

Επίσης, διαπραγματεύτηκε εκ μέρους του S&D τις αρμοδιότητες της νέας μόνιμης Επιτροπής Ασφάλειας και Άμυνας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και συμμετείχε σε διεθνείς αποστολές μαζί με την Πρόεδρο της Ομάδας, Iratxe García Pérez.

Στο ίδιο πλαίσιο, διαμόρφωσε και λειτούργησε ως επικεφαλής της Task Force για τη Μέση Ανατολή, προσκαλώντας για διάλογο προοδευτικές πολιτικές δυνάμεις, ακαδημαϊκούς και εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών από την Παλαιστίνη, το Ισραήλ, το Ιράν, τον Λίβανο και άλλες χώρες της περιοχής. Παράλληλα, διοργάνωσε το διεθνές συνέδριο «Η Μέση Ανατολή σε σταυροδρόμι – Ένα προοδευτικό όραμα», με τη συμμετοχή του Ισπανού Υπουργού Εξωτερικών José Manuel Albares. Στόχος των πρωτοβουλιών αυτών ήταν η διαμόρφωση μιας κοινής και ισχυρής προοδευτικής παρέμβασης για δίκαιη και διαρκή ειρήνη στην περιοχή.

Σταθερός άξονας αυτών των πρωτοβουλιών ήταν η υπεράσπιση του διεθνούς δικαίου και η ανάληψη ενός ενεργότερου ευρωπαϊκού ρόλου στην επίλυση των συγκρούσεων. Η νέα θητεία δίνει συνέχεια σε αυτή την προσπάθεια, με κεντρική προτεραιότητα μια ουσιαστική Ευρωπαϊκή Αμυντική Ένωση, που ενισχύει την κοινή ασφάλεια, την ευρωπαϊκή βιομηχανία και τις ποιοτικές θέσεις εργασίας, καθώς και ουσιαστικές παρεμβάσεις για τις ενεργειακές υποδομές της ΕΕ και ιδιαίτερα της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, με στόχο τη μείωση των εξωφρενικών τιμών ενέργειας.

Με την τροπολογία που κατέθεσαν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής, προτείνουν τη θέσπιση συστήματος ηλικιακά διαβαθμισμένης πρόσβασης των ανηλίκων στις επιγραμμικές υπηρεσίες κοινωνικής δικτύωσης.

Με στόχο την αποτελεσματική προστασία τους από τους κινδύνους του ψηφιακού περιβάλλοντος με παράλληλο σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους, ενίσχυση της γονικής συμμετοχής και τη σταδιακή ανάπτυξη της ψηφιακής τους αυτονομίας.

Ενώ το νομοσχέδιο της κυβέρνησης προβλέπει οριζόντια απαγόρευση πρόσβασης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για παιδιά κάτω των 15 ετών παρά την επικείμενη ευρωπαϊκή νομοθετική πρωτοβουλία, το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής αντιπροτείνει ένα ρυθμιστικό πλαίσιο που βασίζεται στην άποψη της διεθνούς και ελληνικής επιστημονικής κοινότητας, την αναλογικότητα και τον ευρωπαϊκό κανονισμό.

Κωδικοποιώντας προτείνεται:

• Αυστηρός περιορισμός κάτω των 13 ετών.

• Περιορισμένη, γονικά εποπτευόμενη πρόσβαση από 13 έως 14 ετών, με τις αναγκαίες προϋποθέσεις. Πρόσβαση δηλαδή των μεγαλύτερων εφήβων με τις εγγυήσεις του ενωσιακού δικαίου.

• Η παρέμβαση δεν περιορίζεται σε μια απαγόρευση, αλλά προτείνεται ένα ολοκληρωμένο σχέδιο δράσης: ψηφιακή παιδεία, επιμόρφωση εκπαιδευτικών, υποστήριξη γονέων, δομές ψυχικής υγείας, μηχανισμοί βοήθειας και ετήσια επιστημονική αξιολόγηση με λογοδοσία στη Βουλή.

Συγκεκριμένα, η τροπολογία:

-διακρίνει τη θέσπιση ηλικιακών προϋποθέσεων από τη ρύθμιση των τεχνικών υποχρεώσεων των πλατφορμών.

-προβλέπει τη δυνατότητα γονικά εποπτευόμενης πρόσβασης για την ηλικιακή ομάδα 13–14 ετών, την αξιοποίηση δημόσιων ψηφιακών υποδομών, όπως το KidsWallet, χωρίς αποκλειστικότητα συγκεκριμένης τεχνολογίας, και την επαλήθευση ηλικίας με σεβασμό στον Κανονισμό (ΕΕ) 2016/679 και στην αρχή της ελαχιστοποίησης των προσωπικών δεδομένων.

-καθιερώνει τον υπολογισμό των ηλικιακών ορίων βάσει της ακριβούς ημερομηνίας γέννησης του ανηλίκου.

-προβλέπει μεταβατική περίοδο για τους υφιστάμενους λογαριασμούς και οργανώνει τη συνεργασία των αρμόδιων αρχών, σύμφωνα με το ενωσιακό πλαίσιο εποπτείας.

-καθώς και ολοκληρωμένο εθνικό σχέδιο δράσης για την ψηφιακή παιδεία, την επιμόρφωση εκπαιδευτικών, την υποστήριξη γονέων, την ψυχική υγεία των ανηλίκων και την επιστημονική αξιολόγηση των εφαρμοζόμενων πολιτικών.

Συγκεκριμένες κυβερνητικές δεσμεύσεις για την αξιοποίηση του ημιτελούς Κτιρίου Παραπληγικών και τη δημιουργία σύγχρονου Κέντρου Αποκατάστασης Ασθενών στη Θεσσαλονίκη ζητά με κοινοβουλευτική Ερώτησή του ο Καθηγητής Μιχάλης Χουρδάκης, Βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής.

Το κτίριο παραμένει ημιτελές για περισσότερες από τρεις δεκαετίες. Παρότι ο Ν. 5304/2026 προβλέπει την αξιοποίησή του στο πλαίσιο του Αριστοτέλειου Βιοϊατρικού Κέντρου, εξακολουθούν να παραμένουν ανοιχτά κρίσιμα ζητήματα χρηματοδότησης, τεχνικής ωρίμανσης, διοίκησης και χρονοδιαγράμματος.

Ο Καθηγητής Μιχάλης Χουρδάκης επισημαίνει ότι η συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων αφορά συμβουλευτικές υπηρεσίες και δεν εξασφαλίζει από μόνη της τη χρηματοδότηση της κατασκευής. Παράλληλα, ζητά σαφή κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ Κυβέρνησης, ΑΠΘ και ΑΧΕΠΑ, καθώς και συγκεκριμένες εγγυήσεις για τη δημόσια λειτουργία και την ισότιμη πρόσβαση των ασθενών.

Σε δήλωσή του τονίζει:

«Ως Καθηγητής Ιατρικής του ΑΠΘ γνωρίζω καλά ότι η αποκατάσταση δεν είναι δευτερεύον στάδιο της περίθαλψης. Είναι καθοριστική για την αυτονομία, την ποιότητα ζωής και την επανένταξη των ασθενών.

Η Θεσσαλονίκη έχει την επιστημονική γνώση και τη δυνατότητα να αναπτύξει ένα σύγχρονο Κέντρο Αποκατάστασης. Εκείνο που απαιτείται είναι σαφής σχεδιασμός, εξασφαλισμένοι πόροι, κατάλληλη στελέχωση και πραγματική σύνδεση με το δημόσιο σύστημα υγείας. Δεν αρκεί να προβλέπεται ένα έργο στον νόμο. Πρέπει να γνωρίζουμε ποιος το υλοποιεί, ποιος το χρηματοδοτεί, πότε θα λειτουργήσει και πώς θα εξυπηρετεί τους ασθενείς.

Αυτό ζητώ από την Κυβέρνηση: συγκεκριμένες απαντήσεις και δεσμεύσεις, ώστε μια εκκρεμότητα δεκαετιών να μετατραπεί σε ουσιαστική υπηρεσία υγείας για τη Θεσσαλονίκη και τη Βόρεια Ελλάδα».

   Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της Ερώτησης

ΕΡΩΤΗΣΗ

Αθήνα, 22 Οκτωβρίου 2026

Προς:

1. Τον Υπουργό Υγείας, κ. Σπυρίδωνα – Άδωνι Γεωργιάδη
2. Την Υπουργό Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, κα Σοφία Ζαχαράκη
3. Τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, κ. Κυριάκο Πιερρακάκη

Θέμα:«Κέντρο Αποκατάστασης Ασθενών του ΑΠΘ: θεσμικό καθεστώς, κατανομή αρμοδιοτήτων, χρηματοδότηση και χρονοδιάγραμμα υλοποίησης»

Κυρία και κύριοι Υπουργοί,

Περισσότερα από τριάντα χρόνια παραμένει ημιτελές το Κτίριο Παραπληγικών στην Πανεπιστημιούπολη του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), σε άμεση γειτνίαση με το Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης «ΑΧΕΠΑ».

Σύμφωνα με το υπ’ αριθ. 34719/08.06.2021 έγγραφο της Πρυτανείας του ΑΠΘ προς το Υπουργείο Παιδείας, στο πλαίσιο της κοινοβουλευτικής Ερώτησης 6780/24.05.2021, πρόκειται για κτίριο οκτώ επιπέδων, του οποίου είχε κατασκευαστεί μόνον ο φέρων οργανισμός. Στο ίδιο έγγραφο καταγράφονταν διαδοχικές ανεπιτυχείς προσπάθειες εξεύρεσης χρηματοδότησης, ανάγκη επικαιροποίησης των τεχνικών μελετών και εκτίμηση κόστους αποπεράτωσης της τάξης μερικών δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ, με βάση τα τότε δεδομένα.

Νέα θεσμική προοπτική δημιουργήθηκε με τον Ν. 5304/2026 (ΦΕΚ Α΄ 84/28.05.2026), με τον οποίο κυρώθηκε η συμπληρωματική σύμβαση μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και του ΑΠΘ για το ΠΓΝΘ ΑΧΕΠΑ.

Στο άρθρο 3 της κυρωθείσας σύμβασης προβλέπεται η συνεργασία των συμβαλλόμενων μερών για τη δημιουργία του Αριστοτέλειου Βιοϊατρικού Κέντρου, στο οποίο περιλαμβάνεται σύγχρονο Κέντρο Αποκατάστασης Ασθενών, μέσω της αποπεράτωσης του υφιστάμενου Κτιρίου Παραπληγικών και της ανέγερσης νέου παρακείμενου κτιρίου.

Η προοπτική αυτή μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στην κάλυψη αναγκών αποκατάστασης ασθενών στη Θεσσαλονίκη και τη Βόρεια Ελλάδα, ιδίως όσων χρειάζονται συστηματική φροντίδα μετά από σοβαρά νοσήματα, χειρουργικές επεμβάσεις ή τραυματισμούς, ενώ παράλληλα μπορεί να ενισχύσει την πανεπιστημιακή εκπαίδευση και την ιατρική έρευνα.

Ωστόσο, η υλοποίηση του σχεδιασμού εξαρτάται από τα πορίσματα της προβλεπόμενης τεχνοοικονομικής μελέτης και την εξεύρεση των αναγκαίων δημόσιων ή ιδιωτικών πόρων.

Η υπ’ αριθ. 73/8/2026 έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους επισημαίνει ότι η αναμενόμενη δημόσια δαπάνη δεν μπορεί να προσδιοριστεί, καθώς εξαρτάται από το ύψος των ιδιωτικών πόρων που θα εξευρεθούν και τις σχετικές συμφωνίες που θα συναφθούν.

Παράλληλα, η συμφωνία ΑΑ-011469 μεταξύ του ΑΠΘ και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων αφορά την παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών και δεν συνιστά χρηματοδοτική δέσμευση της Τράπεζας για την κατασκευή του έργου. Στο παράρτημά της περιλαμβάνονται ενδεικτικές προθεσμίες για την εκπόνηση επιμέρους στρατηγικών μελετών, οι οποίες συνδέονται με την υπογραφή της πρώτης σύμβασης παροχής συμβουλών.

Κρίσιμο ζήτημα αποτελεί και το μελλοντικό καθεστώς διοίκησης και λειτουργίας του Κέντρου. Το παράρτημα της συμφωνίας αναφέρεται σε σχεδιαζόμενο φορέα ειδικού σκοπού, με συμμετοχή του ΑΠΘ και του Ελληνικού Δημοσίου, χωρίς να προκύπτει ότι έχει ήδη ολοκληρωθεί η θεσμική και διοικητική του συγκρότηση.

Επιπροσθέτως, το άρθρο 2 παρ. 2 της συμπληρωματικής σύμβασης προβλέπει τη δυνατότητα μεταβολής του νομικού και λειτουργικού καθεστώτος του ΑΧΕΠΑ, κατόπιν συμφωνίας του Ελληνικού Δημοσίου και του ΑΠΘ, χωρίς νέα νομοθετική κύρωση. Η πρόβλεψη αυτή δεν συνεπάγεται ότι έχει αποφασιστεί μεταβολή, καθιστά όμως αναγκαία την αποσαφήνιση των κυβερνητικών προθέσεων και των εγγυήσεων δημόσιας λογοδοσίας.

Κατά την κοινοβουλευτική συζήτηση του Ν. 5304/2026, το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής είχε επισημάνει την ανάγκη σαφούς χρηματοδότησης, θεσμικών εγγυήσεων και διασφάλισης του δημόσιου χαρακτήρα των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας. Αντίστοιχα, έχει διατυπώσει τη θέση ότι η αποκατάσταση πρέπει να αποτελεί οργανικό μέρος ενός ολοκληρωμένου δημόσιου δικτύου υπηρεσιών, πλήρως ενταγμένου στο ΕΣΥ και ισότιμα προσβάσιμου στους πολίτες, ανεξαρτήτως τόπου κατοικίας ή οικονομικής δυνατότητας.

Στην κατεύθυνση αυτή, η αποτελεσματική υλοποίηση του Κέντρου Αποκατάστασης προϋποθέτει σαφή κατανομή αρμοδιοτήτων και συγκεκριμένες δεσμεύσεις των εμπλεκόμενων φορέων. Ειδικότερα, απαιτείται το Υπουργείο Υγείας να προσδιορίσει τις ανάγκες αποκατάστασης που καλείται να καλύψει το Κέντρο και τη διασύνδεσή του με το ΕΣΥ, το Υπουργείο Παιδείας να ασκήσει τις αρμοδιότητές του για την υποστήριξη του έργου σε συνεργασία με το ΑΠΘ και με πλήρη σεβασμό στην πανεπιστημιακή αυτοδιοίκηση, το ΠΓΝΘ ΑΧΕΠΑ να συμμετάσχει στον λειτουργικό σχεδιασμό της νοσοκομειακής διασύνδεσης και τα συναρμόδια υπουργεία να αποσαφηνίσουν τις χρηματοδοτικές δεσμεύσεις και τον μηχανισμό παρακολούθησης της υλοποίησης.

Η ανάγκη αυτή δεν συνεπάγεται μεταβολή ή υποκατάσταση των νόμιμων αρμοδιοτήτων των εμπλεκόμενων φορέων. Αντιθέτως, καθιστά αναγκαίο τον σαφή προσδιορισμό του φορέα υλοποίησης, του φορέα λειτουργίας, των αρμοδίων για τη χρηματοδότηση και των διαδικασιών λογοδοσίας, ώστε να αποφεύγονται διοικητικά κενά, αλληλοεπικαλύψεις και αδυναμία απόδοσης ευθυνών.

Η πολυετής εκκρεμότητα αξιοποίησης του συγκεκριμένου κτιρίου, σε συνδυασμό με τη νέα νομοθετική πρόβλεψη, καθιστά αναγκαία τη μετάβαση από τον γενικό σχεδιασμό σε συγκεκριμένες διοικητικές αποφάσεις, χρηματοδοτικές δεσμεύσεις και ελέγξιμα στάδια υλοποίησης.

Κατόπιν των ανωτέρω, ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί:

1. Συντονισμός και κατανομή αρμοδιοτήτων

Έχει καθοριστεί, μετά την κύρωση του Ν. 5304/2026, συγκεκριμένο σχήμα συντονισμού για την υλοποίηση του Κέντρου Αποκατάστασης; Ποιος συντονίζει τις ενέργειες των εμπλεκόμενων φορέων και ποιες συγκεκριμένες αρμοδιότητες έχουν αναλάβει τα συναρμόδια υπουργεία, το ΑΠΘ και το ΠΓΝΘ ΑΧΕΠΑ; Εφόσον η σχετική κατανομή δεν έχει ακόμη συμφωνηθεί, ποιος έχει την ευθύνη προώθησής της και εντός ποιου χρονοδιαγράμματος προβλέπεται να οριστικοποιηθεί;

2. Συμφωνία ΕΤΕπ και μελετητική ωρίμανση

Έχει υπογραφεί η πρώτη σύμβαση παροχής συμβουλών, από την οποία υπολογίζονται οι ενδεικτικές προθεσμίες της συμφωνίας ΑΑ-011469, και ποια είναι η ημερομηνία της; Ποια από τα προβλεπόμενα παραδοτέα έχουν ολοκληρωθεί ή παραληφθεί και πότε αναμένεται το στρατηγικό σχέδιο ανάπτυξης του Κέντρου Αποκατάστασης; Με ποια διαδικασία θα καταστεί δυνατή η ενημέρωση της Βουλής για τα ουσιώδη πορίσματά τους, τηρουμένων των συμβατικών όρων κοινοποίησης;

3. Προϋπολογισμός και εξασφάλιση χρηματοδότησης

Υπάρχει επικαιροποιημένη εκτίμηση του συνολικού κόστους αποπεράτωσης και επέκτασης του κτιρίου και ποια ποσά έχουν ήδη δεσμευθεί για το έργο; Έχει υποβληθεί ή προγραμματίζεται συγκεκριμένη πρόταση χρηματοδότησης μέσω του κρατικού προϋπολογισμού, του Αναπτυξιακού Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων ή άλλου χρηματοδοτικού εργαλείου για το 2027; Εξετάζεται συμμετοχή ιδιωτικών κεφαλαίων ή σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και, εφόσον ναι, ποιο είναι το σχεδιαζόμενο πλαίσιο και ποιες υποχρεώσεις θα αναλαμβάνει το Δημόσιο;

4. Τεχνική ασφάλεια και πολεοδομική δυνατότητα

Έχουν εκπονηθεί ή προγραμματιστεί οι αναγκαίες μελέτες αποτίμησης της στατικής επάρκειας και της κατασκευαστικής κατάστασης του υφιστάμενου φέροντος οργανισμού, με δεδομένη την παλαιότητά του; Έχει επιβεβαιωθεί η πολεοδομική συμβατότητα της προβλεπόμενης χρήσης και της νέας κτιριακής προσθήκης με το ισχύον καθεστώς δόμησης της Πανεπιστημιούπολης; Ποιες εγκρίσεις ή τροποποιήσεις απαιτούνται ακόμη για την τεχνική και πολεοδομική ωρίμανση του έργου;

5. Θεσμικό καθεστώς και δημόσια λειτουργία

Ποιος φορέας προβλέπεται να αναλάβει την υλοποίηση και ποιος τη λειτουργία του Κέντρου Αποκατάστασης; Έχει προσδιοριστεί το νομικό καθεστώς του αναφερόμενου στο παράρτημα φορέα ειδικού σκοπού και η συμμετοχή του Ελληνικού Δημοσίου και του ΑΠΘ στη διοίκηση και εποπτεία του; Έχει συναφθεί ή προετοιμάζεται συμφωνία κατ’ εφαρμογή του άρθρου 2 παρ. 2 της συμπληρωματικής σύμβασης και, εφόσον ναι, ποιο είναι το αντικείμενό της και πώς θα διασφαλιστεί η ενημέρωση της Βουλής; Πώς θα κατοχυρωθούν η δημόσια εποπτεία, η διασύνδεση με το ΕΣΥ, η κάλυψη των υπηρεσιών και η ισότιμη πρόσβαση των ασθενών, ανεξαρτήτως οικονομικής δυνατότητας;

6. Υγειονομικές ανάγκες, χρονοδιάγραμμα και μεταβατικά μέτρα

Ποια είναι τα διαθέσιμα επίσημα στοιχεία του Υπουργείου Υγείας για τη δυναμικότητα των δημόσιων υπηρεσιών αποκατάστασης και τις ανάγκες που δεν καλύπτονται σήμερα στη Θεσσαλονίκη και τη Βόρεια Ελλάδα; Με βάση ποια αποτίμηση θα καθοριστούν η δυναμικότητα, οι παρεχόμενες υπηρεσίες και η στελέχωση του νέου Κέντρου; Ποιο είναι το εκτιμώμενο χρονοδιάγραμμα έναρξης των κατασκευαστικών εργασιών και παράδοσής του σε λειτουργία και ποια συγκεκριμένα μέτρα προβλέπονται για την κάλυψη των αναγκών των ασθενών έως τότε;