Γρηγόριος Παπαφλέσσας, ο ρασοφόρος αγωνιστής και μάρτυρας της ελευθερίας της Ελλάδος.

Σημαντικός πολεμιστής της παλιγγενεσίας του 1821. Πρόσφερε ολοκαύτωμα τον εαυτό του στον αγώνα για του Χριστού την πίστη την αγία και της Ελλάδος την ελευθερία. Ηρωικά πολέμησε στο Μανιάκι, έπεσε μαχόμενος και πέρασε στο πάνθεο των ηρώων.

Το πραγματικό ή το κατά κόσμον όνομα του Παπαφλέσσα ήταν Γεώργιος Δικαίος του Δημητρίου, ένα από τα 28 παιδιά του πατέρα του. Το δε Φλέσσας πιθανολογείται ότι είναι παραφθορά του Εφέσιος ή Εφεσαίος. Έτσι ο παπάς Φλέσσας έγινε Παπαφλέσσας. Τόπος γεννήσεώς του καταγράφεται το χωριό Πολιανή Μεσσηνίας και έτος γεννήσεως το 1786 ή 1788. Φοίτησε στη περίφημη σχολή της Δημητσάνας αλλά δεν την τελείωσε. Το έτος 1816 προσέρχεται στον μοναχισμό και μονάζει στο μοναστήρι της Παναγιάς της Βελανιδιάς στην Καλαμάτα και λαμβάνει το όνομα Γρηγόριος. Πνεύμα ατίθασο έρχεται σε σύγκρουση με τον επίσκοπο Μονεμβασιάς και φεύγει από το μοναστήρι και καταφεύγει στο μοναστήρι της Ρεκίτσας. Εκεί έρχεται σε αντιπαράθεση με τούρκο της περιοχής για τα περιουσιακά στοιχεία της μονής και καταφεύγει στη Ζάκυνθο. Την εποχή αυτή στη Ζάκυνθο διαβιεί ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης με τον οποίο γνωρίζεται και γίνονται φίλοι. Στην Κωνσταντινούπολη, αργότερα, χειροτονείται αρχιμανδρίτης από τον πατριάρχη Γρηγόριο τον Ε΄. Ο Αναγνωστόπουλος τον μυεί στη Φιλική Εταιρεία στις 18 Ιουνίου 1818 και υπογράφει τα έγγραφα της εταιρείας ως Αρμόδιος και ως διακριτικά χρησιμοποιεί τα αρχικά ΑΜ. Τον Μάιο του 1820 με τον Γεώργιο Λεβέντη στο Βουκουρέστι συντάσσουν το «Σχέδιον Γενικόν». Ο Παπαφλέσσας προτείνει στον Αλέξανδρο Υψηλάντη την έναρξη της επανάστασης στην Πελοπόννησο και την παρουσιάζει έτοιμη για αυτό τον σκοπό, χρησιμοποιώντας πλαστά έγγραφα. Η σύσκεψη του Ισμαηλίου αποφασίζει να σταλεί ο Παπαφλέσσας στην Πελοπόννησο ως εκπρόσωπος του Αρχηγού.

Ο Παπαφλέσσας τέλη Νοεμβρίου του 1820 αναχωρεί από την Κωνσταντινούπολη για Πελοπόννησο. Στο ταξίδι αυτό προς την Μάνη περνά από τις Κυδωνιές, τα νησιά Ύδρα και Σπέτσες. Στα νησιά αυτά βρίσκει τον κόσμο χωρισμένο σε δυο στρατόπεδα όσο αφορά το πρόσωπό του. Βρίσκει θερμούς οπαδούς αλλά και πολέμιους. Οι προεστοί στην Πελοπόννησο τον δέχονται με καχυποψία. Συμμετέχει στη συνέλευση της Βοστίτσας και παρουσιάζει τις εντολές του Αλεξάνδρου Υψηλάντη για την έναρξη της επανάστασης από τον Μοριά. Οι επιφυλάξεις υπάρχουν και προτείνεται να αποσυρθεί στο μοναστήρι της Σιδερόπορτας. Τους απειλεί ότι θα ξεκινήσει τον αγώνα μόνος του. Κινείται σε περιοχές της Γορτυνίας και της υπόλοιπης Πελοποννήσου διακηρύσσοντας ότι η ημέρα του Ευαγγελισμού, η 25^η Μαρτίου, έχει ορισθεί ως ημέρα έναρξης του αγώνα. Συναντά σημαντικούς καπεταναίους, μετέπειτα  γενναίους οπλαρχηγούς Κολοκοτρώνη, Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη και άλλους.

Στην Άλωση της Τριπολιτσάς, σύμφωνα με την παράδοση, όταν χρειάστηκε να υψώσουν σημαία, ο Παπαφλέσσας έσκισε το βαθύ γαλάζιο εσώρασό του (το επονομαζόμενο αντερί), σχημάτισε ένα τετράγωνο και διέταξε το πρωτοπαλίκαρό του και γνωστό αγωνιστή, Παναγιώτη Κεφάλα, να σχίσει δύο λουρίδες από την άσπρη φουστανέλα του, έτσι ώστε να σχηματίζουν σταυρό. Η σηµαία αυτή, η οποία και από πολλούς θεωρείται ότι αποτέλεσε τη βάση της πρώτης επίσημης σημαίας του ελληνικού κράτους, υψώθηκε με ξέφρενο πανηγυρισμό στο τουρκικό διοικητήριο της ελεύθερης πλέον πόλης. Συμμετέχει ενεργά στα πολεμικά δρώμενα με ηρωισμό και αυταπάρνηση. Σε πολλές μάχες είναι αισθητή η παρουσία του μαζί με τα παλικάρια του.

Η Β΄ εθνοσυνέλευση στο Άστρος της Κυνουρίας τον εκλέγει υπουργό των εσωτερικών, θέση που διατηρεί μέχρι τον θάνατό του. Κατά τον εμφύλιο αρχικά τάχτηκε με το μέρος του Κολοκοτρώνη αλλά, αργότερα, πέρασε στο αντίπαλο στρατόπεδο.

Το ηρωικό τέλος του Παπαφλέσσα.

          Ο Ιμπραήμ Πασάς σαρώνει την Πελοπόννησο και ο Παπαφλέσσας αποφασίζει να τον αντιμετωπίσει στο Μανιάκι. Ο στρατός του αποτελείται από 700 μαχητές. Ανταποκρινόμενοι σε έκκλησή του ενισχύουν το στράτευμα ο ανεψιός του Δημήτρης Φλέσσας με εκατόν πενήντα παλικάρια, ο Α. Κουμουνδούρος, ο Παν. Μπούρας, ο Αδαμάκης Αποστολόπουλος κι ο Ν. Κουλοχέρας με τους νταϊφάδες τους. Εκεί δυνάμωσαν το στράτευμά του ο Γιώργης Μπούτος απὸ το Μελιγαλά κι ο Καρακίτσος απὸ το Κατσαρό. Κίνησε για τη Φρουτζάλα. Σ᾿ αυτὴ συναντήθηκε με τους άοπλους αγωνιστὲς του Νιόκαστρου και με τον Μανιάτη Μούρτζινο. Μαθαίνει πως η κυβέρνηση αποφάσισε να αμνηστεύσει τους φυλακισμένους. Κάθεται λοιπόν, στις 14 του Μάη, και γράφει συστήνοντας να τους βγάλουν χωρὶς το παραμικρό χασομέρι, και ξέχωρα τον Κολοκοτρώνη, που έπρεπε να του δοθεί αμέσως η αρχιστρατηγία. Λησμόνησε για το καλό της πατρίδας ότι ο Κολοκοτρώνης ήταν πολιτικός του αντίπαλος. Προέχει το γενικό καλό, η λευτεριά της πατρίδος. Η ορθοδοξία. Ο στρατός του ανέρχεται, τώρα, σε 1500 άτομα. Παίρνει ευχάριστες ειδήσεις: από τον Δημήτρη Πλαπούτα από τον Αετό πως έρχεται να τον συντρέξει με 1600 νοματαίους, από τους καπεταναίους της Αρκαδίας, από το χωριό Μάλι, εφτά ώρες δρόμο από τη Δραΐνα, πως βρίσκονταν εκεί με 2000 αγωνιστές, από τον αδελφό του Νικήτα πως έφτασε στη Φρουτζάλα κι ερχόταν με 700 νοματαίους κι από τον Ηλία Κατσάκο από την Καλαμάτα πως είχε κάτω από τις προσταγές του 1000 πολεμιστές. Όλοι μαζὶ ίσαμε πέντε χιλιάδες. Αριθμός, πάλι, μικρός για να αντιμετωπίσει το πολυάριθμο στράτευμα του Ιμπραήμ. Τη στιγμή που ο Παπαφλέσσας ετοιμαζόταν να φύγει απὸ τη Δραΐνα φτάνουν σε βοήθειά του ο Ηλίας Κέρμας με 120 Κοντοβουνίσιους, ο Θανασούλας Καπετανάκης με 80, ὁ Π. Κεφάλας με 20, ὁ Πιέρος Βοϊδὴς κι ὁ Τσαλαφατίνος με 120 Μανιάτες, ὁ Στ. Καπετανάκης με 20, ὁ Λίβας, ὁ Μπιτσιάνης κι ὁ αδελφός του Γιώργης Δικαίος με 80. Έτσι όταν έφτασε στο Μανιάκι ὁ Παπαφλέσσας είχε μαζί του ίσαμε δύο χιλιάδες άντρες. Την 20^η Μαΐου  το ασκέρι του Ιμπραήμ έκανε την εμφάνισή του. Πολλοί Έλληνες μόλις το είδαν φοβήθηκαν και έφυγαν. Διατάζει να μετρήσουν πόσοι μαχητές μείνανε και βρέθηκαν λιγότεροι από χίλιοι. Είναι 500 ή κατ άλλους 600. Καθὼς ήταν συναγμένοι τους βγάζει φλογερό λόγο θυμίζοντάς τους τις νίκες στο Βαλτέτσι, στο Λεβίδι, στη Γράνα, στα Βέρβενα και την καταστροφή της στρατιάς του Δράμαλη.

– Όπου νάναι φτάνουν, τους λέει, δεκαπέντε χιλιάδες πατριώτες σε βοήθειά μας, ὁ Πλαπούτας κι όλοι οι Ἀρκαδινοί, ὁ αδελφός μου Νικήτας, ὁ Κατσάκος κι άλλοι Μανιάτες. Σε μία ώρα θάναι εδώ. Θα τριγυρίσουν τ᾿ ασκέρι του Ἰμπραὴμ και θα το κτυπάνε απὸ τις πλάτες. Ἀδέρφια! ἡ πατρίδα καρτεράει απὸ μας να δοξαστεί ξανά απὸ τη νίκη μας! Όταν έπαψε να μιλάει ὁ Παπαφλέσσας, ὁ Μανιάτης Βοϊδὴς είπε τα αξιομνημόνευτα τούτα λόγια:

– Πάμε στα ταμπούρια μας κι όποιος θα μείνει γιαμά, ας ακούει των γυναικών τα μοιρολόγια!…Ο Ιμπραήμ προχωρά, τα ασκέρια του αψηφούν τα βόλια των Ελλήνων μαχητών. Το μεσημέρι κάλεσαν οι σάλπιγγες του εχθρού τον αιγυπτιακό στρατό να πάψει την επίθεσή του και ν᾿ αποσυρθεί για να κολατσίσει. Του προτείνουν να φύγουν την ώρα που οι Αιγύπτιοι τρώνε… τους απαντά -Εγὼ σας είπα και πρώτα και τώρα σας το λέγω τη φευγάλα να μην τη βάζετε διόλου στο νου σας, γιατὶ εμείς χανόμαστε άδικα αν πέσουμε πάνω στη φωτιὰ του εχθρού. Όχι, δε θα παραδώσω τους Έλληνες μόνος μου στ᾿ αδιάκοπο ντουφέκι του τακτικού. Έπειτα εμείς καρτεράμε τη βοήθεια πού, καθώς γνωρίζετε, θα φτάσει ώρα την ώρα. Παγαίνετε τώρα στα πόστα σας!..

Στο ταμπούρι του Παπαφλέσσα ανακατώθηκαν Τούρκοι κι Έλληνες και γίνηκαν όλοι ένα. Όπως οι εχθροὶ φόραγαν κόκκινες στολές, «ὁ τόπος όλος εκοκκίνισεν απὸ αυτὲς κι απὸ τα αίματα». Ὁ σημαιοφόρος του Παπαφλέσσα, ὁ Δημήτρης απὸ τη Χίο, για να μην πέσει ἡ σημαία στα χέρια του εχθρού την σκίζει, τη χώνει στο στήθος του, σπάζει και το σταυρό του κονταριού και τον βάζει στο σελάχι του, και με το σπαθὶ στο χέρι σαν αστραπή χιμά πάνω στο τούρκικο ασκέρι και φεύγει. «Ἡ παλικαριά του είναι αμίμητος», γράφει ὁ Φωτάκος.

Σιγά-σιγά σκόρπαγε ὁ καπνός της μάχης. Οι νικητὲς τότε βάλθηκαν να σκυλεύουν τους σκοτωμένους. Ύστερα άρχισαν να κόβουν τ᾿ αφτιά τους, να τα πάνε στον Ιμπραὴμ να πάρουνε μπαξίσι. Τότε τσακώθηκαν «μεταξὺ των ποιος απὸ αυτοὺς να έχει περισσότερα».

Κατέβηκε τέλος κι ὁ Ιμπραήμ στο ταμπούρι του Παπαφλέσσα. Αφού έκανε ντουάδες στον Αλλάχ για τη νίκη, πρόσταξε το στρατό του να ρίξει τρεις νικητήριες μπαταριές. Μετὰ παράγγειλε να του φέρουν το κουφάρι του Παπαφλέσσα. Βρήκαν το ακέφαλο κορμί του. Δίπλα του κείτονταν νεκρὸς ο νεαρός Γάλλος κι ολόγυρα πλήθος τα κουφάρια των εχθρών. Λίγο πιο πέρα πέτυχαν και το κεφάλι του ήρωα. Το έφεραν στον Ιμπραήμ· τους είπε να χώσουν στη γη ένα ψηλὸ παλούκι και να στήσουν όρθιο τον σκοτωμένο δένοντάς τον πάνω σ᾿ αυτό. Ύστερα στερέωσαν στο κορμὶ και το κεφάλι, αφού πριν πλύνανε τα αίματα απὸ τα γένια του. Τότε «ὁ νεκρός εφαίνετο ως να ήτο ζωντανός».

Ο Ιμπραήμ, αφού «ακίνητος κι άφωνος τον παρετήρησεν ολίγον», γυρνά και λέει στους αξιωματικούς του:

– Πραγματικά, στάθηκε ένας ικανός και γενναίος άνθρωπος. Και καλύτερο θα ήταν, κι ας παθαίναμε άλλη τόση ζημιά, να τον πιάναμε ζωντανό, γιατὶ πολὺ θα μας χρησίμευε.

«Η Λεωνίδειος μάχη» είχε τελειώσει. Το Μανιάκι πήρε τη θέση του, στις σελίδες της Ιστορίας μας, δίπλα στις Θερμοπύλες και στην Αλαμάνα.

Τώρα, ανατολικά από το χωριό Μανιάκι, στο ξωκλήσι «Αγία Ανάσταση», βρίσκονται τα κόκαλα εκείνων που πέσανε σε τούτη τη μάχη, θυμίζοντας, σ εμάς τους μεταγενέστερους, πως η λευτεριά μας, καθώς λέει στον εθνικό μας ύμνο ὁ Σολωμός, είναι απ τα κόκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα Ιερά.

                                         Μυργιώτης  Παναγιώτης

                                                Μαθηματικός

Σύμφωνα με τις δηλώσεις που έχει κάνει όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα, ο πρόεδρος του Νίκος Ανδρουλάκης, η κοινοβουλευτική ομάδα του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος-Κίνημα Αλλαγής, θα καταψηφίσει το νομοσχέδιο με το οποίο θα επιτρέπεται η ίδρυση παραρτημάτων ξένων πανεπιστημίων εν Ελλάδι. Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε λαμβάνοντας 159 ψήφους υπέρ.

Οι δύο  βουλευτές του Κεντροαριστερού πολιτικού κόμματος που έχουν εκφράσει ανοιχτά την διαφωνία τους με την στάση του κόμματος, είναι η Νάντια Γιαννακοπούλου και ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, που εν προκειμένω εκτελεί και χρέη αντιπροέδρου της Βουλής των Ελλήνων.

Σε αυτό το πλαίσιο, δύναται να αναφέρουμε πως οι ενστάσεις και οι διαφωνίες που έχει εγείρει εντός της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής (μπορούμε να πούμε και εντός του κόμματος), είναι λιγότερο έντονες συγκριτικά με ό,τι προηγήθηκε. Δηλαδή, κατά την διάρκεια των διαβουλεύσεων που προηγήθηκαν της εισαγωγής στην ολομέλεια του κοινοβουλίου και της ψήφισης του νομοσχεδίου με το οποίο θεσμοθετήθηκε ο γάμος μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου.[1]

Η κοινοβουλευτική και η εν γένει πολιτική στάση του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, απέναντι στο νομοσχέδιο για την ίδρυση παραρτημάτων ξένων πανεπιστημίων στην Ελλάδα, καθίσταται εσφαλμένη, στο εγκάρσιο σημείο όπου με αυτόν τον τρόπο χάνει την μεγάλη ή αλλιώς, την σημαντική πολιτική ‘ευκαιρία’ να αποδείξει πως ομνύει στην έννοια των μεταρρυθμίσεων,[2] εξέλιξη η οποία προκαλεί επιπλέον αλυσιδωτές αντιδράσεις σχετικές με την συνολικότερη πολιτικοϊδεολογική του φυσιογνωμία. Και ποιες είναι αυτές οι αντιδράσεις;

Ας το δούμε αναλυτικότερα. Αρχικά, χάνει την ‘ευκαιρία’ να απευθυνθεί στην ευρεία μάζα των πολιτών που αυτο-προσδιορίζονται ως Κεντρώοι (και οικονομικά φιλελεύθεροι), κατοχυρώνοντας το προφίλ του ικανού διεκδικητή της ψήφου τους στις επικείμενες ευρωεκλογές της 9^ης Ιουνίου.

Δεύτερον, τείνει προς την εμπέδωση ενός προφίλ ‘αρνησίκυρου παίκτη’ (veto player), κατά την ανάλυση του Γιώργου Τσεμπελή. Ενός ‘αρνησίκυρου παίκτη’ που ναι μεν κερδίζει σε σταθερότητα και ομοιογένεια,[3] από την άλλη όμως, δε, χάνει σε δημιουργικότητα και σε αποδοτικότητα, αδυνατώντας να πει και να πράξει το οτιδήποτε (εντός αυτής της συγκυρίας) που θα μπορούσε να συναρπάσει και να καταπλήξει.

Τρίτον, δεν επιθυμεί να συμβάλλει (ή να επενδύσει συμβολικούς και πολιτικούς πόρους), προς την κατεύθυνση της αντιμετώπισης χρόνιων ‘παθογενειών’ που ταλαιπωρούν την χώρα επιλέγοντας μία αμυντική στάση και θέτοντας εκ των προτέρων όρια: ‘Αυτές είναι οι κόκκινες γραμμές μου και σε όποιον αρέσουν’.

 Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής είναι ιδιαίτερα «ανασφαλής»,[4] για να παραφράσουμε ελαφριά τον Θάνο Λίποβατς, πράγμα που έχει ως απόρροια να μεταδίδει αυτή την ανασφάλεια του και στα μέλη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και στα μέλη του κόμματος.

Εμβαθύνοντας περισσότερο, θα υπογραμμίσουμε πως φοβάται την οποιαδήποτε σύγκριση με τον πρωθυπουργό και πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκο Μητσοτάκη, φοβάται να κινηθεί ‘out of the box’ προκειμένου να μην κατηγορηθεί πως ‘προσβάλλει τα ιερά και τα όσια του ΠΑΣΟΚ’, φοβάται να επιχειρήσει το να ξεχωρίσει από τον ‘σωρό’ των υπολοίπων πολιτικών αρχηγών κομμάτων της αντιπολίτευσης, αρκούμενος να υπενθυμίζει τις σχετικά καλές δημοσκοπικές επιδόσεις του κόμματος του, που το φέρνουν στη δεύτερη θέση, πάνω από τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά πολύ πίσω από το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.

 Συν τοις άλλοις, εκτιμούμε πως με την όλη στάση της, η πολιτική ηγεσία του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, συντελεί στη διαμόρφωση μίας «έντρομης καθημερινότητας»,[5] για να δανεισθούμε (από κοινού με άλλα κόμματα), την έκφραση του Α. Κύρτση.

 Δηλαδή, η διατυπωθείσα επιθετική ρητορική του κατά του νομοσχεδίου, δημιουργεί την εντύπωση πως η ενδεχόμενη ψήφιση του θα ‘αλλάξει δια παντός και δραματικά τις ζωές των Ελλήνων πολιτών.’ ‘Θα ανατρέψει τις ισορροπίες στο χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, οδηγώντας σε μαρασμό και σε μόνιμη παρακμή τα δημόσια πανεπιστημιακά ιδρύματα.’ ‘Θα δημιουργήσει μία παιδεία αποκλειστικά προοριζόμενη για πλούσιους’.

Αυτού του τύπου η ρητορική που δεν ανταποκρίνεται επ’ ουδενί στην πραγματικότητα, μπορεί να δημιουργήσει φόβο και άγχος σε αρκετούς πολίτες, ιδίως σε εκείνους που αποδέχονται την αναγκαιότητα της συγκεκριμένης μεταρρύθμισης αλλά ζητούν την θέσπιση περισσότερων δικλείδων ασφαλείας.

Και το λάθος συμπληρώνεται με ένα νέο λάθος. Και ποιο είναι αυτό; Το γεγονός πως το κόμμα δεν εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία να καταδικάζει ρητά την Ρωσική πυραυλική επίθεση στο λιμάνι της Οδησσού, που έθεσε σε κίνδυνο τις ζωές του Ουκρανού προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι και του Έλληνα πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη. Από την ανοιχτή καταγγελία μεταβαίνουμε έτσι προς την επιλεκτική ‘αφωνία’. Μάλιστα, το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής υιοθετεί στάση διπλής άρνησης, καθώς ο βουλευτής Επικρατείας Δημήτρης Μάντζος, ανέφερε πως το κόμμα δεν θα συναινέσει σε ενδεχόμενη πρόταση για την αναθεώρηση του άρθρου 16.

[1] Εν αντιθέσει με ό,τι είχε συμβεί εκείνη την χρονική περίοδο, αυτή την φορά ο Νίκος Ανδρουλάκης συγκάλεσε έγκαιρα την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής, διαμορφώνοντας έτσι τις προϋποθέσεις ώστε, μέσω της ανοιχτής έκφρασης της διαφωνίας για την στάση του κόμματος, να εκτονωθεί η όποια ένταση θα μπορούσε να δημιουργηθεί. Όσον αφορά το νομοσχέδιο για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, θα επισημάνουμε πως η σύγκληση της κοινοβουλευτικής ομάδας είχε καθυστερήσει χαρακτηριστικά, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα αφενός μεν να προκύψουν ενστάσεις και διαφωνίες, που οφείλονταν και στην απουσία μίας κατεύθυνσης σχετικής με το τι θα πράξει το κόμμα όταν έρθει προς ψήφιση το νομοσχέδιο, και, αφετέρου δε, να καταστεί δύσκολο να ‘συμμαζευτούν’ πλήρως αυτές οι διαφωνίες, οι οποίες εκφράστηκαν και κατά την διάρκεια της ψηφοφορίας. Αυτή την φορά, η ηγεσία του εν Ελλάδι Κεντροαριστερού φορέα, φρόντισε όχι μόνο να συγκαλέσει έγκαιρα την Κοινοβουλευτική Ομάδα, αλλά, και να κατέλθει στο στίβο της πολιτικής αντιπαράθεσης με γραμμή καταψήφισης του νομοσχεδίου, δείχνοντας έτσι ποια είναι η ‘κόκκινη γραμμή’ της.

[2] Σύμφωνα με τα πορίσματα μίας έρευνας που πραγματοποίησαν οι Di Pasquale & Glaeser, η «συσχέτιση λιτότητας και κοινωνικής αναταραχής είναι χαλαρότερη σε χώρες με ισχυρούς θεσμούς που περιορίζουν την εκτελεστική εξουσία». Ορμώμενοι από αυτή την διαπίστωση, θα θέσουμε την ακόλουθη υπόθεση εργασίας: Θεωρούμε πως η συσχέτιση μεταξύ της ψήφισης ενός νομοσχεδίου τέτοιου τύπου και της πρόκλησης συνθηκών «κοινωνικής αναταραχής», είναι μικρή, από την στιγμή όπου, πρώτον, το νομοσχέδιο ως ‘έχει’ δεν αγγίζει ευρύτερες (έχει έναν ‘στενά’ εκπαιδευτικό χαρακτήρα), κοινωνικές κατηγορίες, οι οποίες δεν αισθάνονται την ανάγκη να εκφράσουν την ενδεχόμενη διαφωνίας του μέσω της οργάνωσης κινητοποιήσεων διαμαρτυρίας. Η πρόσφατη κινηματική ιστορία της χώρας, (βλέπε την περίοδο της βαθιάς κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής κρίσης), έχει αποδείξει πως «Μεγάλα Γεγονότα Διαμαρτυρίας» (MΓΔ), σύμφωνα με την διατύπωση του κοινωνιολόγου Κώστα Κανελλόπουλου, προκύπτουν όταν τα προς ψήφιση νομοσχέδια ή μέτρα αφορούν μεγάλες κατηγορίες του πληθυσμού, οι οποίες μάλιστα πιστεύουν ως η ψήφιση τους θα έχει ισχυρό αρνητικό αντίκτυπο στη ζωή τους. Δεύτερον, από την στιγμή όπου υπάρχουν ισχυρές αντίρροπές δυναμικές εντός κοινωνίας, κάτι που σημαίνει πως πολλοί πολίτες (βλέπε και τον άξονα ‘Νέα Δημοκρατία-ΠΑΣΟΚ’), τάσσονται ρητά υπέρ του νομοσχεδίου και κατ’ επέκταση της ίδρυσης παραρτημάτων ξένων πανεπιστημίων στην Ελλάδα. Αυτή η παράμετρος διαδραματίζει πολύ σημαντικό ρόλο (η φοιτητική οργάνωση της ‘ΠΑΣΠ’ που πρόσκειται στο ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής, δεν έχει καμία δυνατότητα να οργανώσεις από μόνη της μεγάλες κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας/Κάτι παρόμοιο βέβαια, μπορεί να ειπωθεί και για τις άλλες κομματικές, φοιτητικές οργανώσεις), εφόσον μπορεί και αποτρέπει τις όποιες κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας υπάρχουν (οργανωμένες από παρατάξεις και σχήματα της εν ευρεία εννοία Αριστεράς), να μην αποκτήσουν ιδιαίτερη κοινωνική δυναμική. Μόλις το θέμα πάψει να απασχολεί την επικαιρότητα, το πιθανότερο είναι πως αυτές οι κινητοποιήσεις που τώρα βρίσκονται στο ‘peak’ τους (η έλλειψη κοινωνικών και όχι πολιτικών, ‘συμμάχων,’ είναι έντονη) θα  ατονήσουν πλήρως. Τρίτον, από την στιγμή όπου ήδη επιδρά ο παράγοντας που ακούει στο όνομα ‘κινηματική κόπωση’. Έχουν προηγηθεί σχετικά μεγάλης διάρκειας αγροτικές κινητοποιήσεις, ενώ παράλληλα πάνω από 1,5 μήνα διαρκούν και οι ελεγχόμενες φοιτητικές κινητοποιήσεις (κύριος δείκτης μέσω του οποίου εξετάζεται το αν συσσωρεύεται ή όχι ‘κινηματική κόπωση’, είναι η χρονική διάρκεια μίας διαμαρτυρίας). Συνεπεία αυτών, η συσσωρευθείσα ‘κινηματική κόπωση’ είναι εμφανής (δεν υπήρχε ενέργεια και δύναμη ούτε για την πραγματοποίηση μεγάλων συλλαλητηρίων με αφορμή την συμπλήρωση ενός έτους από το πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών), γεγονός που δεν επιτρέπει την διάχυση της κινηματικής δυναμικής και την οργάνωση μίας κινηματικής ‘εκστρατείας’ με άξονα τα αιτήματα των φοιτητικών συλλόγων, με κυριότερο την μη ίδρυση παραρτημάτων ξένων πανεπιστημίων. Βλέπε σχετικά, Κανελλόπουλος, Κώστας., ‘Η διαλεκτική κομμάτων και κινημάτων στην ελληνική πολιτική: Το ΠΑΣΟΚ από το αντιδικτατορικό κίνημα στους Αγανακτισμένους,’ στο: Ασημακόπουλος, Βασίλης., & Τάσσης, Χρύσανθος., (επιμ.), ‘ΠΑΣΟΚ 1974-2018. Πολιτική οργάνωση, Ιδεολογικές μετατοπίσεις, Κυβερνητικές πολιτικές,’ Πρόλογος: Σπουρδαλάκης, Μιχάλης, Εκδόσεις Gutenberg, Αθήνα, 2018. Και, Di Pasquale, D., & Glaeser, E.L., ‘The Los Angeles riot and the economics of urban unrest’, Journal of Urban Economics, 49, 1, 1998, σελ. 52-78. Στοιχεία της έρευνας αντλήσαμε από το άρθρο του Πάνου Καζάκου, με τίτλο ‘Οικονομική Κρίση και Πολιτικό Σύστημα: Οι βραχυχρόνιες και μακροχρόνιες πολιτικές επιπτώσεις της κρίσης και της οικονομικής προσαρμογής’, Επιστήμη και Κοινωνία. Επιθεώρηση Πολιτικής και Ηθικής Θεωρίας, Τόμος 31, 2014, Διαθέσιμο στο: Τόμ. 31 (2014): Αιτίες της Κρίσης| Επιστήμη και Κοινωνία: Επιθεώρηση Πολιτικής και Ηθικής Θεωρίας (ekt.gr)

[3] Ακόμη και οι δύο βουλευτές που διαφώνησαν με την στάση του κόμματος στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο, δήλωσαν πως δεν έχουν πρόβλημα να το καταψηφίσουν την στιγμή της ψηφοφορίας. Η Νάντια Γιαννακοπούλου τόνισε πως δεν έχει ουδεμία πρόθεση να δημιουργήσει προβλήματα στην παράταξη της, ο δε Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος πως δεν αποτελεί για τον ίδιο θέμα ‘συνειδησιακό’ ώστε να επιμείνει μέχρι τέλους στην στάση του και να το υπερψηφίσει. Τι αποδεικνύει η δική τους στάση; Πέραν του ότι επιθυμούν να αποφύγουν την ανάληψη του οποιουδήποτε ρίσκου την στιγμή όπου η κοινοβουλευτική τους και εξελίσσεται πολύ ομαλά (Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος), και είναι πολλά υποσχόμενη (Νάντια Γιαννακοπούλου), φαίνεται πως προτάσσουν την επίτευξη της ενιαίας στάσης και της πολιτικοϊδεολογικής ομοιογένειας του κόμματος την κρίσιμη ώρα, αντί του να παραμείνουν συνεπείς στα ‘πιστεύω’ τους.

[4] Βλέπε σχετικά, Λίποβατς, Θάνος., ‘Η ανασφαλής ελληνική ταυτότητα και η αποτυχία των νεωτερικών αξιών,’ Επιστήμη και Κοινωνία…ό.π, σελ. 101. Κινούμενοι σε ένα αυστηρό θεωρητικό επίπεδο, θα ισχυρισθούμε πως αυτή την πρώτη περίοδο μετά τις βουλευτικές εκλογές της 25^ης Ιουνίου του 2023, το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής αρνείται να δεξιωθεί βασικές αρχές και προτάγματα του φιλελευθερισμού (φυσικά, λαμβάνουμε υπόψιν την υπερψήφιση του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών, όπου και εκεί όμως, υπήρξαν δισταγμοί και αμφιταλαντεύσεις μέχρι την τελευταία στιγμή/Και επίσης, καταψηφίσεις), δυσκολευόμενο έτσι να πείσει πολίτες που ανήκουν στην κατηγορία των μετακινούμενων ψηφοφόρων (ακόμη και μεταξύ Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ) και αναζητούν κόμμα που να τους εκφράζει και να μπορεί να ‘μιλά για πράγματα για τα οποία άλλοι’ είτε σιωπούν είτε δεν λένε τίποτε ενδιαφέρον και ουσιαστικό. Τείνει να εξελιχθεί σε έναν «ασθενή κρίκο» του κομματικού-πολιτικού συστήματος, κατά τον Immergut, στον οποίο θα ‘ακουμπούν’ αρχικά διάφορες κοινωνικές κατηγορίες με στόχο την ικανοποίηση των αιτημάτων τους, μη διστάζοντας όμως να τον εγκαταλείψουν εάν δεν δουν κυβερνητική προοπτική και ‘ευοίωνο μέλλον’. Διακρίνεται από αυτό που πολύ παραστατικά και εύστοχα ο πρώην πρωθυπουργός και πρόεδρος του Κώστας Σημίτης, έχει προσδιορίσει ως «εμμονή στο υπάρχον». Και τι εννοούμε λέγοντας κάτι τέτοιο; Εννοούμε πως αδυνατεί ή αλλιώς, δεν επιθυμεί να δει οτιδήποτε κινείται έξω από τα γνωστικά standards και τις αντιλήψεις  των μελών του (τι συμβαίνει σε άλλες χώρες της Δύσης ως προς τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και την λειτουργία τους), διαμορφώνοντας τις προϋποθέσεις για την εκ νέου συγκρότηση μίας κουλτούρας ‘ελληνικού εξαιρετισμού’: ‘Εδώ είναι Ελλάδα και άλλα πράγματα έχουν σημασία.’  Βλέπε σχετικά, Immergut, E., ‘Veto Points and Policy results: a Comparative analysis of Health Care,’ Journal of Public Policy, 10, 4, 1990, σελ. 391-416. Και, Σημίτης, Κώστας., ‘Πολιτική για μία Δημιουργική Ελλάδα,’ Εκδόσεις Πόλις, Αθήνα, 2005.

[5] Βλέπε σχετικά, Κύρτσης, Α., ‘Δικτύωση και διακινδύνευση: μικροπολιτική των προνομίων και πολιτισμός της έντρομης καθημερινότητας,’ Επιστήμη και Κοινωνία…ό.π. Ουκ ολίγοι πολίτες, ανέμεναν κάτι διαφορετικό σε αυτή την συγκυρία. Το Βρετανικό Σοσιαλδημοκρατικό μοντέλο που ακολουθήθηκε επί θητείας Τόνι Μπλερ στην προεδρία του Εργατικού Κόμματος δεν ‘συγκινεί’ καθόλου την ηγεσία του κόμματος, που επενδύει σε μετωπικά σχήματα και ρήξεις ‘παντού’ προκειμένου να αντιμετωπίσει αυτό που αντιλαμβάνεται ως ‘σύστημα του 1,5 κόμματος. Κλίμα φόβου και τρόμου συνήθως επιδιώκουν να δημιουργήσουν Αριστερά και Δεξιά λαϊκιστικά κόμματα.

Ακούω και διαβάζω ότι η εκκλησία είναι εχθρός του πολιτεύματος, εχθρός της δημοκρατίας και άλλα παρόμοια.

Ας μου επιτραπεί να διαφωνήσω. Δεν είναι η εκκλησία εχθρός. Οι ρασοφόροι είναι. Άλλωστε εκκλησία είμαστε όλοι εμείς….

Οι ρασοφόροι λοιπόν ήταν κι είναι το μεγάλο πρόβλημα. Οι οποίοι θεωρούν ότι είναι οι κυβερνήτες του τόπου διαχρονικά.

Οι ρασοφόροι δεν εννοούν να κατανοήσουν ότι άλλα τα του οίκου τους κι άλλα τα της Πολιτείας. Εξ ου και οι πιο φανατικοί εξ αυτών βρίζουν χυδαία από τους άμβωνες, αφορίζουν, αποκλείουν ανθρώπους από τον εκκλησιασμό και τους κηρύσσουν ανεπιθύμητους κι άλλα παρόμοια, ίσως και φασιστικού επιπέδου.

Η Ελλάδα, δυστυχώς και με την βοήθεια θρησκόληπτων πολιτικών κι επιχειρηματιών με ελάχιστη πνευματικότητα, έγινε εδώ και διακόσια χρόνια μια θεοκρατική χώρα στις εσχατιές της Ευρώπης. Η δε εκκλησία εδραιώθηκε με χιλιάδες μύθους και παραμύθια, ειδικά μετά το καταστροφικό για την ανθρωπότητα και την Ελλάδα Βυζάντιο!

Από την άλλη πλευρά, η Ελλάδα με θυσίες των πολιτών της, είναι μια φιλελεύθερη δημοκρατία στην οποία υπάρχει ως θεσμός η εκκλησία. Οι δε ρασοφόροι στο σύνολό τους είναι δημόσιοι υπάλληλοι! Πληρώνονται από όλους, είτε είναι Χριστιανοί, είτε αλλόθρησκοι. Κι απαιτούν να επιβάλλουν ετσιθελικά κι ενίοτε εκβιαστικά τις απόψεις τους.

Οι ρασοφόροι λησμονούν ότι συχνά –πυκνά συντάχθηκαν με τον ολοκληρωτισμό κι ουσιαστικά δεν έγιναν ποτέ εραστές της δημοκρατίας. Νομίζετε ότι τυχαία οι ρασοφόροι συμπορεύονται με την Ακροδεξιά και τους ναζιστές; Τυχαία εκπέμπουν τοξικότητα αντί αγάπης; Τυχαία εκφράζουν τον ίδιο σκοταδισμό που εξέφραζαν οι προκάτοχοί τους εναντίον του πνεύματος και της προόδου της ανθρωπότητας; Τυχαία είναι προσκολλημένοι σε εθνικισμούς και ακραίους δογματισμούς;

Οι ρασοφόροι έχουν χάσει τη μάχη , με την πραγματικότητα, αρνούνται ακόμη και βασικά ανθρώπινα δικαιώματα.  Μάλιστα, παρά το μεγάλο έρεισμα που έχει η θρησκεία σε μεγάλη μερίδα της ελληνικής  Έλληνες, οι ρασοφόροι –ειδικά οι υψηλόβαθμοι- αδυνατούν να το εκμεταλλευθούν εποικοδομητικά.

Εμείς, όλοι εμείς, είμαστε υποχρεωμένοι να διαφυλάξουμε τη δημοκρατία και κυρίως να μην υποκύπτουμε σε εκβιασμούς των ρασοφόρων. Όποιος θέλει να πάει στον Βελόπουλο, όπως «σπρώχνουν» εκείνοι, ας πάει. Ας ξεκαθαρίσει επισήμως η ταύτισή τους με την γραφική Δεξιά κι Ακροδεξιά. Ας πάρουν όλοι μαζί 10-15% κι ας βαυκαλίζονται ότι καταστρέφεται ο …ελληνορθόδοξος πολιτισμός  κάθε φορά που διαφωνούν με τις επιλογές της Πολιτείας…

Κι ας βρίζουν μετά όσο θέλουν τους Έλληνες . Το κάνουν άλλωστε συστηματικά εδώ κι αιώνες. Από τότε που έγινε ο βίαιος  εκχριστιανισμός των Ελλήνων με τις βυζαντινές μηχανορραφίες και τυραννικές πρακτικές, το όνομα «Έλλην» ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΗΚΕ! Ο …Αιθίοπας που η εκκλησία μας έκανε άγιο Αθανάσιο, έχει γράψει, όπως αναφέρει ο Κοσμάς ο Αιτωλός» : « Δεν είχε αποκαλυφθεί η μωρία της ελληνικής φιλοσοφίας, παρά μόνον όταν η αληθινή σοφία του Θεού φανέρωσε τον εαυτό της στη γη…».

Επιπλέον, ας μη ξεχνάμε ότι οι φανατισμένοι ρασοφόροι έκλεισαν όλες τις φιλοσοφικές σχολές και θεσμοθετήθηκε η περίφημη δίωξη «επί ελληνισμώ»! Οι ναοί και τα θέατρα των αρχαίων Ελλήνων γκρεμίστηκαν και στη θέση τους κτίστηκαν εκκλησίες.

Κι όχι μόνο αυτό. Μπήκαν στη θεία λειτουργία οι… περίφημοι αναθεματισμοί, εναντίον των Ελλήνων που ψάλλοντα κάθε χρόνο, με ιδιαίτερη επισημότητα, την Κυριακή της Ορθοδοξίας. Διαβάστε και φρίξτε, τι θα ψάλλουν σήμερα οι ρασοφόροι στις εκκλησίες:

1ος Αναθεματισμός:
«Τοῖς εὐσεβεῖς μὲν ἐπαγγελλομένοις τὰ τῶν Ἑλλήνων δὲ δυσσεβῆ δόγματα τῇ ὀρθοδόξῳ καὶ καθολικὴ ἐκκλησία περί τε ψυχῶν ἀνθρωπίνων, καὶ οὐρανοῦ καὶ γῆς, καὶ τῶν ἄλλων κτισμάτων ἀναιδῶς ἢ μᾶλλον ἀσεβῶς ἐπεισάγουσιν ἀνάθεμα, ἀνάθεμα, ἀνάθεμα».

Τι λέει σε απλά ελληνικά; Σε όσους κάνουν τους ευσεβείς και την ίδια στιγμή βάζουν με θράσος και ασέβεια στην ορθόδοξη και καθολική εκκλησία τις ασεβείς δοξασίες των Ελλήνων για τις ανθρώπινες ψυχές, τον ουρανό και τη γη, ανάθεμα, ανάθεμα, ανάθεμα….
2ος Αναθεματισμός:
«Τοῖς τὴν μωρὰν τῶν ἔξωθεν φιλοσόφων λεγομένην σοφίαν προτιμῶσι, καὶ τοῖς καθηγηταῖς αὐτῶν ἑπομένοις, καὶ τάς τε μετεμψυχώσεις τῶν ἀνθρωπίνων ψυχῶν, ἡ καὶ ὁμοίως τοῖς ἀλόγοις ζῴοις ταύτας ἀπόλλυσθαι, καὶ εἰς τὸ μηδὲν χωρεῖν δεχομένοις καὶ διὰ τοῦτο ἀνάστασιν, καὶ κρίσιν, καὶ τὴν τελευταίαν τῶν βεβιωμένων ἀνταπόδοσιν ἀθετούσιν ἀνάθεμα, ἀνάθεμα, ἀνάθεμα».

Δηλαδή: Σε όσους προτιμούν την ανόητη λεγόμενη σοφία των εκτός χριστιανισμού, δηλαδή των Ελλήνων φιλοσόφων, και ακολουθούν τους δασκάλους τους, δέχονται ότι υπάρχει μετεμψύχωση ή ότι οι ανθρώπινες ψυχές χάνονται όπως των άλογων ζώων και ξεπέφτουν στην ανυπαρξία και σε όσους εξ αυτών των ιδεών αθετούν την ανάσταση, την κρίση της δευτέρας παρουσίας και την τελική ανταπόδοση συμφώνως με όσα έκανε ο καθένας στη ζωή του, ανάθεμα, ανάθεμα, ανάθεμα….
3ος Αναθεματισμός:
«Τοῖς λέγουσιν ὅτι οἱ τῶν Ἑλλήνων σοφοὶ καὶ πρῶτοι τῶν αἱρεσιαρχῶν, οἱ παρὰ τῶν ἑπτὰ ἁγίων καὶ καθολικῶν συνόδων, καὶ παρὰ πάντων τῶν ἐν Ὀρθοδοξία λαμψάντων πατέρων ἀναθέματι καθυποβληθέντας, ὡς ἀλλότριοι τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας διὰ τὴν ἐν λόγοις αὐτῶν κίβδηλον καὶ ῥυπαρὰν περιουσίαν κρείττονές εἰσι κατὰ πολύ, καὶ ἐνταύθα καὶ ἐν τῇ μελλούσῃ κρίσει, καὶ τῶν εὐσεβῶν μὲν καὶ ὀρθοδόξων ἀνδρών, ἄλλως δὲ κατὰ πάθος ἀνθρώπινον ἢ ἀγνόημα πλημμελησάντων ἀνάθεμα, ἀνάθεμα, ἀνάθεμα».

Δηλαδή: Σε όσους ισχυρίζονται ότι είναι καλύτεροι οι σοφοί των Ελλήνων και οι πρωτοστάτες στις αιρέσεις, στους οποίους επιβλήθηκε ανάθεμα από τις επτά άγιες και καθολικές συνόδους και σ’ εκείνους που είναι μεν ευσεβείς και ορθόδοξοι αλλά αμάρτησαν από ανθρώπινο πάθος ή από άγνοια….. ανάθεμα, ανάθεμα, ανάθεμα….
4ος Αναθεματισμός:
«Τοῖς τὰ ἑλληνικὰ διεξιοῦσι μαθήματα, καὶ μὴ διὰ παίδευσιν μόνον ταῦτα παιδευομένοις, ἀλλὰ καὶ ταῖς δόξαις αὐτῶν ταῖς ματαίαις ἑπομένοις, καὶ ὡς ἀληθέσι πιστεύουσι καὶ οὕτως αὐταῖς ὡς τὸ βέβαιον ἐχούσαις ἐγκειμένοις, ὥστε ἑτέρους ποτὲ μὲν λάθρα, ποτὲ δὲ φανερὼς ἐνάγειν αὐταϊς καὶ διδάσκειν ἀνενδοιάστως ἀνάθεμα, ἀνάθεμα, ἀνάθεμα».

Δηλαδή: Σε όσους αποδέχονται τις διδασκαλίες των Ελλήνων και δεν τις σπουδάζουν μόνο για να μορφωθούν, αλλά αποδέχονται τις ιδέες τους και τις πιστεύουν ως αληθινές, μάλιστα σαν να περιέχουν την βεβαιότητα και παρασύρουν σ’ αυτές, κρυφά ή φανερά…. ανάθεμα, ανάθεμα, ανάθεμα….
5ος Αναθεματισμός:
«Τοῖς μετὰ τῶν ἄλλων μυθικῶν πλασμάτων, ἀφ’ ἑαυτῶν καὶ τὴν καθ’ ἡμᾶς κλίσιν μεταπλάττουσι, καὶ τάς πλατωνικὰς ἰδέας ὡς ἀληθεῖς δεχομένοις καὶ ὡς αὐθυπόστατο τὴν ὕλην παρὰ τῶν ἰδίων μορφούσθαι λέγουσι, καὶ προφανῶς διαβάλλουσι τὸ αὐτεξούσιον τὸν Δημιουργοῦ, τὸν ἀπὸ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ εἶναι παραγαγόντος τὰ πάντα, καὶ ὡς ποιητοῦ πᾶσιν ἀρχὴν καὶ τέλος ἐπιτιθέντος ἐξουσιαστικὼς καὶ δεσποτικῶς ἀνάθεμα, ἀνάθεμα, ἀνάθεμα».

Δηλαδή: Σε όσους παίρνουν πρωτοβουλία, μαζί με άλλα μυθικά πρόσωπα και διαστρεβλώνουν όσα αναφέρονται για τη δημιουργία του ανθρώπου από τον θεό, ενώ δέχονται ως αληθινές τις πλατωνικές ιδέες, που προφανώς αμφισβητούν την απόλυτη εξουσία του δημιουργού, που από την ανυπαρξία δημιούργησε τα πάντα ως ποιητής και δεσπότης… ανάθεμα, ανάθεμα, ανάθεμα….
Αναθεματισμός 6ος:
«Τοῖς δεχομένοις, καὶ παραδιδοῦσι τὰ μάταια καὶ ἑλληνικὰ ῥήματα., ὅτι τε προύπαρξίς ἐστι τῶν ψυχῶν, καὶ οὐκ ἐκ τὸν μὴ ὄντος τὰ πάντα ἐγένετο, καὶ παρήχθησαν, ὅτι τέλος ἐστὶ τῆς κολάσεως ἡ ἀποκατάστασις αὔθις τῆς κτίσεως, καὶ τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων, καὶ διὰ τῶν τοιούτων λόγων τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν λυομένην πάντως, καὶ παράγουσαν εἰσάγουσιν, ἢν αἰωνίαν καὶ ἀκατάλυτον αὐτός τε ὃ Χριστὸς καὶ Θεὸς ἡμῶν ἐδίδαξε, καὶ παρέδοτο καὶ διὰ πάσης τῆς Παλαιᾶς καὶ Νέας Γραφῆς ἡμεῖς παρελάβομεν ὅτι καὶ ἡ κόλασις ἀτελεύτητος καὶ ἢ βασιλεία ἀΐδιος, διὰ δὲ τῶν τοιούτων λόγων ἑαυτούς τε ἀπολλύουσι, καὶ ἑτέροις αἰωνίας καταδίκης προξένοις γινομένοις ἀνάθεμα, ἀνάθεμα, ἀνάθεμα».

Δηλαδή: Σε όσους αποδέχονται και διαδίδουν τις ματαιοδοξίες των Ελλήνων, ότι οι ψυχές προϋπήρχαν και δεν προήλθαν από την ανυπαρξία κι ότι ήρθε το τέλος της κόλασης από τη στιγμή που δημιουργήθηκε ο κόσμος και ο άνθρωπος, ότι η βασιλεία των ουρανών έχει καταργηθεί, ενώ γι’ αυτήν και ο θεός και ο χριστός μας τη δίδαξαν ως αιώνια και ακατάλυτη….. ανάθεμα, ανάθεμα, ανάθεμα…..
7ος Αναθεματισμός:
«Ἐτι, τοῖς φρονοῦσι καὶ λέγουσι κτίστην εἲναι πᾶσαν φυσικὴν δύναμιν καὶ ἐνέργειαν τῆς τρισυπόστατου θεότητος, ὡς κτίστην ἐκ τούτου πάντως καὶ αὐτὴν τὴν θείαν ὀνσίαν ἀναγκαξομένοις δοξάζειν. Κτίστῃ γὰρ κατὰ τοὺς Ἁγίους ἐνέργεια, κτίστην δηλώσει καὶ φύσιν ἄκτιστον δέ, ἄκτιστον χαρακτηρίζει οὐσίαν. Καντεῦθεν ἤδη κινδυνεύουσι εἰς θείαν παντελῆ περιπίπτειν, καὶ τὴν ἑλληνικὴν μυθολογίαν καὶ τὴν τῶν κτισμάτων λατρείαν, τῇ καθαρᾷ καὶ ἀμώμῳ τῶν χριστιανῶν πίστει προστριβομένοις, μὴ ὁμολογοϋσι δὲ κατὰ τάς ἁγίας θεοπνεύστους θεολογίας, καὶ τὸ τῆς Ἐκκλησίας εὐσεβὲς φρόνημα, ἄκτιστον εἲναι πᾶσαν φυσικὴν δύναμιν καὶ ἐνέργειαν τῆς τρισυπόστατου θεότητος ἀνάθεμα, ἀνάθεμα, ἀνάθεμα».

Δηλαδή: Σε όσους πιστεύουν και λένε ότι κάθε φυσική δύναμη και ενέργεια της τρισυπόστατης θεότητας είναι δημιουργημένη εκ των υστέρων, άρα δέχονται ότι η θεία ουσία είναι κι αυτή δημιουργημένη εκ των υστέρων – γιατί αν εκ των υστέρων ήταν δημιουργημένη κατά τους αγίους θα φανερώσει ότι και η πλάση δημιουργήθηκε εκ των υστέρων-. Αυτή, όμως, είναι άκτιστη κι κινδυνεύουν να περιπέσουν σε αθεΐα και να δεχτούν την ελληνική μυθολογία…Σε όσους, συνεπώς, δεν ομολογούν συμφώνως με τις θεόπνευστες θεολογικές ερμηνείες των αγίων και την ευσέβεια της εκκλησίας, ότι είναι άκτιστη κάθε φυσική δύναμη και πράξη της τρισυπόστατης θεότητας…ανάθεμα, ανάθεμα, ανάθεμα….
Καταλαβαίνετε λοιπόν;  Κατάρες, κατάρες, κατάρες! Κηρύγματα μίσους, που τα παρακολουθεί κάθε χρόνο η επίσημη Πολιτεία και δεν τολμάει να βγάλει άχνα διαμαρτυρίας σφιχταγκαλιασμένη με το ράσο, χωρίς να λέει…  «όχι δεν συμμετέχω σ’ αυτό το παραλήρημα εξαλλοσύνης».

Κι όχι μόνο δεν προσβάλλεται και δεν αντιδρά, αλλά κάθε χρόνο ο (η) Πρόεδρος της Δημοκρατίας ψέλνει το Σύμβολο της Πίστεως, το οποίο είναι μια προσευχή σε ανάμνηση του γεγονότος της νίκης των Εικονολατρών εναντίον των Εικονομάχων, που έγινε πριν 14 αιώνες!

Βάζουν, δηλαδή, το κορυφαίο πρόσωπο του επίσημου Κράτους, να μπαίνει ανάμεσα σε μια εμφύλια ιερατική διαμάχη, εξακοντίζοντας κατάρες και αναθέματα εναντίον κάποιων άλλων χριστιανών που έτυχε να έχουν διαφορετική άποψη για τη λατρεία των εικόνων!

Ποιος τα συζήτησε όλα αυτά;  Ποιος τα έβαλε στο τραπέζι ενός ξεκάθαρου διαλόγου; Ποιος τολμά να τα θίξει και να τ’ αλλάξει;

Μαζί φυσικά, με τον αναγκαίο πια διαχωρισμό κράτους κι εκκλησίας….

ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ 10/3/2024

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ: « Κατεδαφίσεις σε 43 ημέρες»

REAL NEWS:  «Τα ξένα ΑΕΙ που έρχονται στην Ελλάδα»

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: «Πόλεμος” για τα ταμεία του ΣΥΡΙΖΑ»

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: «”Ο Τσίπρας δεν είναι αθώα περιστερά”»

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: « Φλέβες πλούτου στο υπέδαφος»

Documento: « Βαγόνι φάντασμα στο μοιραίο τρένο!»

Η Βραδυνή: «77.000 στην ουρά για τη σύνταξη »

EΣΤΙΑ: «Η Πρόεδρος κομματίζεται για να κερδίσει δεύτερη θητεία»

ΤΟ ΒΗΜΑ: «Τα μυστικά της Μονής Πετράκη»

ΜΠΑΜ στο ρεπορτάζ: «Ο «ΜΑΡΚΗΣΙΟΣ ντε Σαντ» της Μυκόνου και ο βιασμός νεαρής δασκάλας  »

KONTRANEWS: «Ο Μητσοτάκης κοντράρει ανοιχτά την Εκκλησία»

ΤΟ ΠΑΡΟΝ: «ΙΕΡΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ κατά της κυβέρνησης»

Ο ΛΟΓΟΣ: « Πρεμιέρα για το Εξοικονομώ – Επιχειρώ»

Η ΑΥΓΗ: «Χειρότερα από την εμπόλεμη Ουκρανία»

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: «Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΑΤΗ με τις μειώσεις τιμών στο ράφι!»

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: «Η ακρίβεια τρώει τον παρά»