Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στον ΣΚΑΪ 100,3 και τον δημοσιογράφο Άρη Πορτοσάλτε
Ερώτηση σχετικά με το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών
Πριν από περίπου τρία χρόνια, όπως συμβαίνει σε κάθε εκλογική διαδικασία βουλευτικών εκλογών, οι ψηφοφόροι κατά πλειοψηφία και με αρκετά ευρεία πλειοψηφία, πήραν μια απόφαση: Να έχει η χώρα μια σταθερή κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη και να εφαρμόσει η Ν.Δ. το τότε προεκλογικό της πρόγραμμα. Έχουμε πάρει απόφαση, λοιπόν, σε αντίθεση με το τι μπορεί να συνέβη σε άλλες χρονικές περιόδους της Μεταπολίτευσης, να σεβαστούμε στο ακέραιο την εντολή των Ελλήνων πολιτών, η οποία δεν έχει να κάνει μόνο με τη διάρκεια, δηλαδή να εξαντληθεί η τετραετία, έχει να κάνει και με την εφαρμογή του προγράμματος, τη διόρθωση λαθών, την παραδοχή λαθών και την, στο τέλος της ημέρας, κρίση -και τη δική μας και των υπολοίπων- από τους πολίτες. Αυτό, λοιπόν, το ξεκαθαρίζω. Και ξέρετε, ο λόγος που είναι ξεκάθαρη και δεν αλλάζει η απόφαση αυτή του Πρωθυπουργού, είναι γιατί για τον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι ένα ταυτοτικό ζήτημα. Δηλαδή, δεν μπορούμε να μιλάμε για οτιδήποτε άλλο εάν στα ταυτοτικά ζητήματα, ζητήματα δηλαδή DNA, που είναι μιας λογικής DNA, παρεκκλίνουμε.
Υπάρχει και ένας δεύτερος λόγος, που θεωρώ ότι μια αντίθετη απόφαση θα ήταν πολύ – το επιεικές που θα μπορούσα να πω- ανεύθυνη. Καταφέραμε με το αποτέλεσμα των εκλογών, με τη σταθεροποίηση της οικονομίας, με το γεγονός ότι πέραν της σταθεροποίησης, η οικονομία μας έχει καταφέρει και έχει μεγαλύτερα έσοδα, ενώ έχει μικρότερους φορολογικούς συντελεστές, κάτι για το οποίο μας κατηγορούσε ακόμα και στον πρόσφατο προϋπολογισμό, σύσσωμη η Αντιπολίτευση, συμπεριλαμβανομένου και του ΠΑΣΟΚ, έχουμε μία ξεκάθαρη αλλαγή εικόνας της Ελλάδας στο εξωτερικό, σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής, άμυνας, οι συμφωνίες που έχουμε με την Ιταλία, με την Αίγυπτο, η επέκταση στο Ιόνιο, με όλα όσα έχουμε κάνει, ο θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός, όλα αυτά είναι κατακτήσεις μετά από πολλές θυσίες των πολιτών, μετά από λάθη τα οποία διορθώθηκαν, από δύσκολες στιγμές που περάσαμε και αυτό το οποίο είναι ζητούμενο στις κρίσεις για άλλες χώρες, για να μπορούμε να περάσουμε μαζί μία κρίση και να στηρίξουμε την κοινωνία, ζητάνε κάποιοι να το εκχωρήσουμε.
Δηλαδή, αυτό το οποίο ψάχνουν κάποιοι άλλοι… Εγώ δεν λέω ότι είναι δεδομένο για πάντα. Είναι σίγουρα κατεκτημένο μέχρι τις επόμενες εκλογές. Είναι (κατάκτηση) η σταθερότητα, η ενδυνάμωση της χώρας στο εξωτερικό. Η Ελλάδα, κ. Πορτοσάλτε, ήταν ο παρίας της Ευρώπης και σε οικονομικό επίπεδο, αλλά και όχι μόνο, μέχρι και το 2019. Η Ελλάδα ήταν 27η χώρα σε ανάπτυξη από τις 27 της Ευρώπης. Η Ελλάδα είχε 600.000 παραπάνω ανέργους. Η μόνη δήθεν μεγάλη επιτυχία εξωτερικής πολιτικής που είχε η Ελλάδα στην προηγούμενη διακυβέρνηση ήταν η «συμφωνία της γραβάτας», έτσι όπως είχε ονομαστεί η συμφωνία των Πρεσπών.
Εμείς λέμε ότι το Κράτος έχει συνέχεια, για να μην παρεξηγούμαι, δεν αλλάζουμε τη θέση μας, αλλά η θέση που είχαμε τότε δεν αλλάζει επίσης. Λοιπόν, και τώρα έχουμε φτάσει σε ένα σημείο: Να έρχονται οι μεγαλύτεροι ενεργειακοί κολοσσοί στη χώρα, που είναι και η καλύτερη απάντηση στο παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, να έχουμε θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό, δηλαδή με τη σφραγίδα της Ευρώπης να κατοχυρώνονται οι ελληνικές θέσεις, να έχουμε μια οικονομία που προεδρεύει ο Έλληνας Υπουργός Οικονομικών στο Eurogroup -προσέξτε- και με όλα αυτά τα δεδομένα, το ξαναλέω δεν έχουμε γίνει ούτε Ελβετία, ούτε Λουξεμβούργο και πρέπει να κάνουμε ακόμη πολλά, μπείτε στη θέση ενός ψηφοφόρου που είτε ψήφισε τη Ν.Δ., είτε το σκέφτεται, είτε ενός ανθρώπου που δεν ψήφισε ποτέ, αλλά έχουμε χρέος να υπηρετήσουμε ως Κυβέρνηση, και να έρθουμε και να πούμε: «Επειδή τώρα ανεβαίνουμε δημοσκοπικά, δηλαδή επιστρέφουμε στο ποσοστό εκκίνησης που είχαμε το 2023 σε εκτίμηση ψήφου, θα κάνουμε περίπου ένα χρόνο νωρίτερα τις εκλογές για να έχουμε άλλα τέσσερα χρόνια μπροστά μας». Ε, αυτό δεν είναι ούτε Κυριάκος Μητσοτάκης, ούτε Ν.Δ.. Άρα, οι εκλογές θα γίνουν το 2027.
Ερώτηση σχετικά με το ζήτημα των υποκλοπών και την προ ημερησίας συζήτηση στη Βουλή
Μένει να οριστικοποιηθεί και να ανακοινωθεί. Δεν έχω αυτή την στιγμή κάτι επίσημο να σας πω, γιατί είναι μια κοινοβουλευτική διαδικασία και δεν θέλω να υποκαταστήσω, αλλά επίκειται αυτή η συζήτηση, τέλος πάντων, εντός των επόμενων ημερών. Θα δούμε τι θα κάνει η Αντιπολίτευση. Ό,τι πρόταση δικαιούται να κάνει, προφανώς εμείς θα την αξιολογήσουμε και θα απαντήσουμε. Δεν θα κρύψω τα λόγια μου και θα πω βέβαια μέχρι όσα μπορώ να πω και θα μπορούσα να πω και με βάση τον θεσμικό μου ρόλο. Μιλάμε για μια υπόθεση που, καταρχάς, προφανώς, όπως και κάθε υπόθεση που πάει στη Δικαιοσύνη, έχει τη σοβαρότητά της. Δεν την απαξιώνω, δεν την υποτιμώ. Όλα αυτά διημείφθησαν, ξεκίνησαν να γίνονται γνωστά πριν από τέσσερα χρόνια.
Θυμίζω ότι τότε είχαν αναληφθεί πρωτοβουλίες και σε πολιτικό επίπεδο, οι παραιτήσεις οι οποίες είχαν λάβει χώρα, η άμεση ανάληψη πολιτικής ευθύνης στο σκέλος που αναλογούσε τότε στην Κυβέρνηση, στο πολιτικό -το ξαναλέω- σκέλος, και άμεσα έγιναν δύο πράγματα: Η Κυβέρνηση ανέλαβε νομοθετικές πρωτοβουλίες αυστηροποίησης του καθεστώτος, του νομικού καθεστώτος, που διέπει και τις υποκλοπές, αλλά και τις ποινικές κυρώσεις για τη χρήση παράνομων λογισμικών. Όλα αυτά, γιατί είναι σημαντικό να τα ξέρει ο κόσμος, αναγνωρίστηκαν επανειλημμένως από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και από τις ετήσιες εκθέσεις της για το Κράτος Δικαίου και από τον Επίτροπο που εκπροσώπησε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρόσφατα στο Ευρωκοινοβούλιο στο Στρασβούργο, που είπε ότι η Ελλάδα εναρμόνισε το νομικό της καθεστώς και διόρθωσε λάθη και αδικίες και ήρε στρεβλώσεις στο συγκεκριμένο πλαίσιο και, παράλληλα, η Δικαιοσύνη ανέλαβε τον δικό της ρόλο.
Σε πρώτο επίπεδο ο Άρειος Πάγος και, μάλιστα, με επικύρωση στη συνέχεια από δεύτερο ανώτατο δικαστή, είπε δύο πράγματα. Το πρώτο: ότι δεν υπήρχε ευθύνη κρατικού λειτουργού. Και το δεύτερο: παρέπεμψε τέσσερις ιδιώτες να δικαστούν στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο. Έγινε η δίκη σε πρώτο βαθμό, βγήκε μια απόφαση, η οποία είπε όσα είπε, έβαλε τις ποινές που έβαλε και οι άνθρωποι αυτοί, ως, πλέον εκ νέου, κατηγορούμενοι – καταδικασθέντες σε πρώτο βαθμό, άσκησαν έφεση.
Μετά την καταδίκη, όχι στο δικαστήριο, μετά την καταδίκη, εις εκ των καταδικασθέντων πρωτοδίκως και ο άνθρωπος επειδή υπάρχει τεκμήριο αθωότητας, μέλει να εκδικαστεί, επίκειται, δηλαδή, να εκδικαστεί, είπε όσα είπε σε μια συνέντευξη. Εγώ, όχι μόνο ως εκπρόσωπος της κυβέρνησης, ούτε ως δικηγόρος, ούτε ως ένας εκ των εκπροσώπων συνολικά της εκτελεστικής εξουσίας, είναι δυνατόν να μπω στη διαδικασία να κάνω το εφετείο ή να συμμετάσχω σε ένα εφετείο, πριν γίνει το εφετείο; Δηλαδή, πόσο κανονικό θεωρούν κάποιοι να έρθουμε να κάνουμε μια δίκη, που αφορά εν προκειμένω τέσσερις ανθρώπους, γιατί παράλληλα θα προχωρήσει και μια προκαταρκτική, όπως διέταξε το δικαστήριο, για οτιδήποτε άλλο πρέπει να ερευνηθεί, σοβαρά αδικήματα, όπως είναι η κατασκοπεία, όλα αυτά δεν τα υποτιμάει κανένας και πρέπει να δοθούν απαντήσεις. Τίθενται, λοιπόν, κάποια ερωτήματα.
Για το παράνομο λογισμικό predator
Τότε, όταν διεμείφθησαν αυτά γεγονότα και σε επίπεδο συνεντεύξεων και σε επίπεδο κοινοβουλευτικό και ο Πρωθυπουργός στη Βουλή, τότε ήταν αρχηγός αντιπολίτευσης ο κύριος Τσίπρας, δεν ήταν νομίζω τότε στη Βουλή ο κύριος Ανδρουλάκης, και ο προκάτοχός μου ο κύριος Οικονόμου, είχαν δώσει απαντήσεις εκπροσωπώντας την κυβέρνηση συνολικά. Οι απαντήσεις αυτές, τα έγραφα τα οποία είχαν αποσταλεί στα θύματα, τα οποία είχαν δεχθεί μια απόπειρα παραβίασης του παράνομου λογισμικού, όλα αυτά είχαν κοινοποιηθεί στη Δικαιοσύνη. Όλα αυτά η Δικαιοσύνη σε ανώτατο βαθμό τα συνεκτίμησε και έβγαλε το πόρισμα που έβγαλε. Από εκεί και πέρα, εάν υπάρχει κάποιος ο οποίος μπορεί να εισφέρει οτιδήποτε άλλο σε μια δικαστική διαδικασία, το ξαναλέω γιατί εγώ δεν είμαι εδώ για να σχολιάζω συνεντεύξεις, όταν μάλιστα επίκειται μια δίκη, αυτό είναι μια άλλη κουβέντα που είναι εντελώς υποθετική. Όλα αυτά όμως η Δικαιοσύνη μέχρι τώρα που μιλάμε, σε ανώτατο επίπεδο τα έχει αξιολογήσει, τα έχει κρίνει.
Αν έχει η ΕΥΠ το παράνομο λογισμικό
Δεν γνωρίζω κάτι τέτοιο, ούτε ότι θα μπορούσα να μπορούσα να γνωρίζω κάτι τέτοιο για την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών. Δεν είμαι στην Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, δεν μπορώ να έχω ο ίδιος γνώση.
Για στοιχεία σύνδεσης της ΕΥΠ με τη χρήση παράνομων λογισμικών
Οι ενδείξεις ή το γεγονός ότι κάποιος μπορεί να το είπε από το ότι προέκυψε ρητώς από κάποια απόφαση ή αυτό οδήγησε σε ευθύνη κάποιου κρατικού λειτουργού υπάρχει τεράστια απόσταση. Και σας το λέω, από όση εμπειρία έχω από τις δικαστικές αίθουσες.
Αν συνδέεται αυτό με πρόωρες εκλογές
Καλό είναι οι άνθρωποι να κάνουν σχέδια, στο τέλος της ημέρας όμως στα σχέδιά τους απαντάνε οι πολίτες. Και εγώ σας απάντησα ξεκάθαρα για όλα αυτά τα σχέδια και τα σενάρια. Εγώ μπορώ να μεταφέρω όσα γνωρίζω. Και ειδικά, όταν μιλάμε και για ζητήματα τα οποία άπτονται και της Εθνικής Ασφαλείας, δεν θα μπορούσα εγώ να έχω γνώση μέσα στην ΕΥΠ, όμως αυτά έχουν απαντηθεί στον χρόνο, όπου απαντήθηκαν τότε που διεμείφθησαν τα γεγονότα και ήταν ξεκάθαρες οι απαντήσεις και αναφέρομαι σε εκείνες τις απαντήσεις. Από εκεί και πέρα το μοτίβο είναι γνωστό· αλλάζει η υπόθεση. Ποιο είναι το μοτίβο; Επειδή δεν μπορούμε να ρίξουμε τον Μητσοτάκη αντιπαρατιθέμενοι πολιτικά μαζί του, όχι γιατί ο Μητσοτάκης δεν έχει κάνει λάθη, αλλά γιατί ο Μητσοτάκης στο ζύγι που κάνουν οι πολίτες μεταξύ θετικών και αρνητικών, κατά πλειοψηφία οι πολίτες θεωρούν ότι έχει κάνει παραπάνω θετικά για τη χώρα και συνεχίζει και μιλάει με τη δική του ατζέντα.
Επειδή λοιπόν δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό πολιτικά, προγραμματικά είδαμε ένα συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, θα τα δούμε μετά… Το μοτίβο ποιο είναι; «Κάνουμε κατάχρηση» ―αναφέρομαι στις πολιτικές δυνάμεις, δηλαδή αυτό που λέμε «το τερματίζουμε» ενός θέματος που δεν το υποτιμώ, μπορεί να είναι η εργαλειοποίηση ενός τραγικού δυστυχήματος, όπως ήταν πέρσι τα Τέμπη με την θεωρία των ξυλολίων και το κίνημα των τυμβωρύχων, το οποίο επανέρχεται συνεχώς. Μπορεί να είναι η υπόθεση των υποκλοπών, μπορεί να είναι το οτιδήποτε. Μιλάμε, λοιπόν μονοθεματικά για ένα ζήτημα, μόνο γι’ αυτό το ζήτημα, προσπαθώντας, όταν πηγαίνει ένας εκπρόσωπος οπουδήποτε, είτε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ο ομιλών, είτε ένας υπουργός, είτε οποιοσδήποτε σε μια συνέντευξη να τον ρωτάνε μόνο για αυτό, για να κρύψουν, αυτό το κάνουν οι άλλες πολιτικές δυνάμεις, την πολιτική τους ένδεια. Οι εκλογές γίνονται λοιπόν, θα γίνουν στην ώρα τους και οι πολίτες θα αξιολογήσουν όλα τα δεδομένα, την οικονομία την εξωτερική πολιτική, τα πάντα.
Για το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ
Για το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ δύο πράγματα θέλω να σας πω. Το ένα πολιτικό και το άλλο αυτό που λέμε ευρύτερα θεσμικό, ηθικό. Ως προς το πολιτικό, εγώ δεν θυμάμαι πολλά συνέδρια στη ζωή μου, δεν έχω παρακολουθήσει και πάρα πολλά, είμαι 38 ετών, αλλά έχω μια όποια πυκνή πολιτική εμπειρία, λόγω της ενασχόλησής μου, που πολιτικά να έδωσε απάντηση σε μία πρόσκληση που δεν έχει γίνει, δηλαδή με ποιον δεν θα συγκυβερνήσει ένα κόμμα που θέλει να λέγεται κόμμα εξουσίας και να μην έδωσαν απάντηση στα δύο πολύ βασικά ερωτήματα που θέτει ο κάθε εν δυνάμει ψηφοφόρος, «με ποιους θα συγκυβερνήσεις και πώς», δηλαδή «με ποιο πρόγραμμα βρε αδερφέ», δηλαδή τι θα κάνεις αν τα φέρει έτσι ζωή και γίνει αυτό το οποίο λες, κερδίσεις έστω και με μία ψήφο.
Το δεύτερο που άπτεται της προηγούμενης συζήτησης, είδα σε ένα ολόκληρο συνέδριο, στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, το οποίο δεν ιδρύθηκε πέρσι ή πρόπερσι, να υπάρχει μια ξεκάθαρη «σημαία», η σημαία των «καθαρών χεριών» και της αντιμετώπισης της διαπλοκής και του κράτους δικαίου. Κύριε Πορτοσάλτε, εγώ δεν πιστεύω στη συλλογική ευθύνη, το λέω και το λέω και στα δύσκολα και στα εύκολα και όταν κατηγορείται κάποιος αντίπαλος πολιτικός, παράδειγμα μπορεί να είναι κουμπάρος του κ. Ανδρουλάκη και έχω δώσει εξετάσεις και εγώ και η κυβέρνηση που εκπροσωπώ ότι δεν έχουμε ισοπεδωτική λογική· όμως, λίγο να υπάρχει ένα μέτρο, μιλάμε για ένα κόμμα το οποίο υπάρχει πάνω από 50 χρόνια στη μεταπολίτευση, καθ’ όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης, έχει το παρελθόν που έχει στις δικαστικές αίθουσες κάποια στελέχη του, το ξαναλέω αυτό δεν χαρακτηρίζει συνολικά ένα κόμμα ούτε τα μέλη του, είμαι ξεκάθαρος σε αυτό, θέλει εγκράτεια και λίγο φειδώ στο πόσο «σηκώνει» το ΠΑΣΟΚ, το ξαναλέω, γιατί δεν θα γνωριστούμε ξανά το 2026, τη «σημαία των καθαρών χεριών». Και το αφήνω εδώ.
Για το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ και όσα ακούστηκαν περί επίκλησης στους θεσμούς ώστε να παρέμβουν για την κυβέρνηση Μητσοτάκη
Ναι απάντησα, νομίζω, για το σκέλος το οποίο αφορά ας πούμε όλη τη συζήτηση κράτους δικαίου και ηθικής. Καταρχάς, επειδή η κουβέντα για το κράτος δικαίου θα γίνει τις επόμενες ημέρες και στη Βουλή, οι υποκειμενικές απόψεις έχουν όλες την αξία τους, για τον καθένα μάλιστα που μας ακούει, μεγαλύτερη ή μικρότερη. Υπάρχει όμως και μια αντικειμενική αποτύπωση για το κράτος δικαίου, η οποία πιστοποιείται κάθε χρόνο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, είναι η ετήσια έκθεση που αφορά όλα τα κράτη-μέλη και σε αυτήν η Ελλάδα, η οποία δήθεν είναι τελευταία σε ζητήματα κράτους δικαίου και ελευθερίας του Τύπου, έχει λιγότερες συστάσεις, άρα, είναι σε καλύτερη κατάσταση από 15 κράτη-μέλη της Ευρώπης. Και μάλιστα επί των δικών μας ημερών οι συστάσεις μειώθηκαν σταδιακά από 7 σε 4.
Ο ομιλών, ως έχων την ευθύνη για τα ζητήματα ελευθερίας του Τύπου και ασφάλειας δημοσιογράφων, ως Υφυπουργός Αρμόδιος για τον Τύπο, μαζί με τον Υπουργό Επικρατείας τον κύριο Σκέρτσο, τον Υπουργό Δικαιοσύνης τον κύριο Φλωρίδη, έχουμε μια ομάδα όπου προσπαθεί κάθε χρόνο να εναρμονιστεί με τις συστάσεις και βλέπουμε την πραγματική εικόνα που δείχνει η Ευρώπη, που δεν είναι για να πανηγυρίζουμε, αλλά είναι σίγουρα πολύ καλή για τη χώρα, πολύ καλύτερη από ότι κάποιοι θέλουν να διακινήσουν για την ίδια τους τη χώρα, την ίδια τους την πατρίδα. Θα σας πω μόνο ότι στα ζητήματα τα δικά μας, ελευθερίας του Τύπου, η φράση που χρησιμοποίησε η Κομισιόν πέρυσι είναι «αξιοσημείωτη πρόοδος».
Άρα, ναι, ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει, κάθε κόμμα μπορεί να έχει τη δική του θέση, και το ξαναλέω, το ΠΑΣΟΚ που έχει τις ενστάσεις του, έχει τις αντιρρήσεις του, έχει τις θέσεις του, μην ξεχνάει το παρελθόν του. Όχι γιατί το παρελθόν του χαρακτηρίζει το παρόν του και το μέλλον του ή συμπαρασύρει το σύνολο των στελεχών του, αλλά όλη αυτή η ένταση και όλο αυτό το «δάχτυλο το απλωμένο» από το συγκεκριμένο κόμμα νομίζω ότι ειδικά στους ανθρώπους οι οποίοι μας βλέπουν και μας ακούνε, εν προκειμένω, μας ακούνε και είναι μιας ηλικίας από 30-40 και πάνω, ακούγεται κάπως υποκριτικό.
Βλέπω στελέχη τα οποία ήτανε στα ίδια έδρανα υπουργικά και δεν αναφέρομαι μόνο στην κυρία Αποστολάκη, και άλλοι πρώην υπουργοί μίλησαν που ήταν στα ίδια υπουργικά έδρανα με ανθρώπους που πήγαν στη φυλακή για βαρύτατα κακουργήματα. Δεν σημαίνει ότι και οι ίδιοι ήταν ένοχοι, δεν σημαίνει ότι αυτό χαρακτήριζε τους ίδιους ή τα μέλη του ΠΑΣΟΚ. Αλλά όταν έχεις υπάρξει σε ένα κόμμα, σε μια κυβέρνηση που όχι ένας, παραπάνω από ένας υπουργοί πήγαν στη δικαιοσύνη και καταδικάστηκαν και πήγαν στη φυλακή, μην κουνάς το δάχτυλο συνολικά σε μια κυβέρνηση ή σε ένα κόμμα.
Για τις δηλώσεις Βενιζέλου
Πολλές φορές έχουν προσπαθήσει κάποιοι να δημιουργήσουν ένα δίπολο, το οποίο το θεωρώ και υπερβολικό. «Μιλάει, πάει και μιλάει τώρα ο Μαρινάκης σε ολόκληρο Βενιζέλο». Δεν διεκδικώ δάφνες που να μπορώ να φτάσω στο σημείο νομικά να είμαι στο ίδιο επίπεδο με τον κύριο Βενιζέλο και πάντοτε του απαντάω με σεβασμό λόγω της διαδρομής του και της πολιτικής και κυρίως της νομικής, της ακαδημαϊκής. Αλλά γενικά θεωρώ κύριε Πορτοσάλτε, και αυτό δεν αφορά μόνο τον κύριο Βενιζέλο, ότι αυτό που λέμε «παλιό πολιτικό σύστημα», που εγώ δεν το απαξιώνω με όρους λαϊκισμού, γιατί θεωρώ ότι μας έδωσε πολλά η μεταπολιτευτική Ελλάδα, μια κατοχυρωμένη δημοκρατία, διάφορα πολλά τα οποία τέλος πάντων έχουμε συζητήσει πολλές φορές και μια πολιτική σταθερότητα, την οποία προφανώς τη διακινδύνευσαν κάποιοι τα προηγούμενα χρόνια. Όταν μιλάει για τα παρόντα και τα γεγονότα τα οποία είναι να έρθουν, πρέπει να έχει στο μυαλό του λίγο τι συνέβη τα προηγούμενα χρόνια. Δηλαδή λίγο να υπάρχει μια αίσθηση του τι ζήσαμε τα προηγούμενα χρόνια.
Για τον εκλογικό νόμο
Αυτή η θέση αγνοεί τα στοιχειώδη της κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, του εκλογικού μας νόμου, που μάλιστα να θυμίσω ότι είμαστε από τις κυβερνήσεις που όταν εκλήθη να φτιάξει εκλογικό νόμο τον οποίο θα μπορούσε να κάνει χρήση, όπως και έγινε το 2023 για τον εαυτό της, δηλαδή, η κυβέρνηση, έδωσε λιγότερες έδρες στον εαυτό της από ό,τι έκαναν οι προηγούμενοι. Θυμίζω ότι όλοι οι προηγούμενοι πρωθυπουργοί, από το ΄93 και μετά, όλοι οι προκάτοχοι του Κυριάκου Μητσοτάκη, εξελέγησαν ειδικά από τον νόμο του πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας, του κύριου Παυλόπουλου και μετά, με το μπόνους των 50 εδρών. Ο κύριος Τσίπρας εφηύρε την απλή αναλογική, όταν είδε ότι αποκλείεται να επανεκλεγεί πρωθυπουργός. Τώρα αυτό έγινε, αυτός είναι ο εκλογικός νόμος, δεν αλλάζει.
Άρα είμαστε η κυβέρνηση που ψήφισε για τον εαυτό της, πιθανότατα για τον εαυτό της, γιατί φάνηκε ότι επανεξελέγημεν έναν πιο αυστηρό εκλογικό νόμο από ότι ο νόμος με τον οποίο εξελέγημεν και κληρονομήσαμε. Αυτό είναι το πρώτο. Τώρα, κοιτάξτε, έχω ακούσει την θεωρία του 40%, εγώ δεν θέλω να πάω στο 35%, στο 40%, στο 45%. Εγώ θεωρώ ότι από το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ από τη μια, και από τη θέση που έχουμε διατυπώσει εμείς με πρώτον τον Πρωθυπουργό από την άλλη, υπάρχει μια πολύ μεγάλη αντίθεση, αναδύεται μια πολύ μεγάλη αντίθεση. Καταρχάς και εμείς δεν έχουμε πει «ελάτε να συγκυβερνήσουμε» στο ΠΑΣΟΚ.
Και δεν θεωρώ ότι κιόλας όταν στο πολιτικό σύστημα έχεις το πρώτο και το δεύτερο κόμμα, την κυβέρνηση και την αξιωματική αντιπολίτευση, δεν είναι υγιές ούτε ο στόχος ούτε του ενός ούτε του άλλου να πάνε να συγκυβερνήσουν. Αν δεν υπάρχει αντίθεση, αν δεν υπάρχει σφοδρή πολιτική σύγκρουση στα όρια όμως της πολιτικής σύγκρουσης, έτσι, όχι όπως συνέβη δηλαδή πριν από 10 χρόνια, τότε δεν έχεις ένα υγιές πολιτικό σύστημα. Όμως εμείς τι λέμε; Είναι σαφώς διαφορετική η θέση μας. Ξεκάθαρα ζητάμε αυτοδυναμία για πολιτικούς λόγους, για λόγους εφαρμογής πολιτικής στην οικονομία, στην εξωτερική πολιτική, σε όλα. Εν πάση περιπτώσει. Μην κουράζουμε τον κόσμο. Εάν όμως οι πολίτες αποφασίσουν διαφορετικά, δηλαδή δεν μας δώσουν το ποσοστό το οποίο μας δίνει αυτοδυναμία, θα πρέπει να επιδιώξουμε η χώρα την επόμενη μέρα να έχει κυβέρνηση.
Για την περίπτωση μη αυτοδυναμίας και το ΠΑΣΟΚ
Επί της αρχής το μόνο κόμμα με το οποίο θα μπορούσαμε να κάνουμε αυτή τη κουβέντα, το ξαναλέω με τη θέση μας είναι η αυτοδυναμία, αλλά αν δεν την πετύχουμε τη θέση μας αυτή, το μόνο κόμμα που θεσμικά έχει δείξει στο παρελθόν μια σοβαρότητα, που έβαλε πριν από 11 χρόνια επί των ημερών του κυρίου Βενιζέλου και στη συνέχεια επί των ημερών της αείμνηστης Φώφης Γεννηματά, τη χώρα- όπως έκανε κι η Νέα Δημοκρατία- πάνω από το κόμμα, είναι το ΠΑΣΟΚ. Δεν υπάρχει άλλο κόμμα. Τουλάχιστον από αυτά τα οποία βλέπουμε τώρα στο πολιτικό φάσμα ή αυτά τα οποία ακούμε ότι θα ιδρυθούν. Εμείς σε αυτό λοιπόν δεν λέμε ακυβερνησία, βάζουμε την ακυβερνησία πάνω από τη χώρα.
Αντιθέτως, το ΠΑΣΟΚ με πρώτον να το εκφράζει ξεκάθαρα τον κύριο Δούκα και στη συνέχεια η θέση του κύριου Δούκα να γίνεται θέση του ΠΑΣΟΚ, τι λέει; «Εμείς θέλουμε να είμαστε πρώτοι με μια ψήφο». Λογικό, λογική επιδίωξη. «Έχουμε το πρόγραμμά μας που θέλουμε να εφαρμόσουμε». Επίσης, θεμιτό και λογικό. Αλίμονο, τι θα λέγανε; Αλλά «αν οι πολίτες αποφασίσουν διαφορετικά, θα βάλουμε το δικό μας εγώ, το εγώ μας», δηλαδή την ακυβερνησία, «πάνω από το συμφέρον της χώρας». Είναι δύο εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις που θεωρώ… Τι θα ήταν συνεπές; Εάν το αφήγημά τους είχε αρχή, μέση και τέλος. Μπορεί να ήτανε επικίνδυνο για μας, για τους πολίτες μας άκουγαν και ανήκουν σε αυτό το 40%. Αλλά θα ήταν συνεπές. Θα είχε δηλαδή αρχή, μέση και τέλος. Θα ήτανε ειλικρινές για να είμαι πιο σαφής. Δηλαδή τι να λέγανε; «Ναι, δεν θέλουμε τον κακό Μητσοτάκη, την κακιά Νέα Δημοκρατία, όλους αυτούς και μάλιστα τους ακροδεξιούς που είπαν χθες».
Ξέχασε ο κύριος Τσουκαλάς την συγκυβέρνηση, όχι με κάποια στελέχη του ΛΑΟΣ που εξελέγησαν βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας. Το ΠΑΣΟΚ έχει συγκυβερνήσει με το ίδιο το ΛΑΟΣ. Όταν βγάζουμε ανακοινώσεις πρέπει να θυμόμαστε και λίγο την ιστορία. Και αναφέρομαι στην κυβέρνηση Παπαδήμου. Γιατί ξεχνάει το ΠΑΣΟΚ. Δεν φταίει ο κύριος Τσουκαλάς. Οι εκπρόσωποι δεν φταίνε, το έχω πει πάρα πολλές φορές, εκπροσωπούν ένα κόμμα. Κλείνω αυτή την παρένθεση. Αν έλεγαν λοιπόν, «θέλουμε όμως τον κύριο Τσίπρα, την κυρία Κωνσταντοπούλου, τη Νέα Αριστερά με την παλιά ή τη νέα της ηγεσία, το ΚΚΕ την άκρα δεξιά» που εμείς την έχουμε απορρίψει, το ξαναλέω, τότε το αφήγημα αυτό θα ήταν συνεκτικό. Επικίνδυνο θα ήταν…
Το έχουμε ξεκαθαρίσει κύριε Πορτοσάλτε. Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός έχει πει ότι «εγώ πάω για αυτοδυναμία» και μάλιστα όλη αυτή η κουβέντα ενισχύει το αφήγημα της αυτοδυναμίας… Έχουμε ξεκαθαρίσει ότι είναι για εμάς στόχος αποκλειστικός μια νέα αυτοδύναμη κυβέρνηση. Αυτό θα ζητήσουμε και θεωρώ ότι έχει και βάσιμες ελπίδες. Στην περίπτωση που δεν επιτευχθεί η αυτοδυναμία, έχουμε πει, ότι μόνο κόμμα με το οποίο θα μπορούσαμε να συνομιλήσουμε-μα να μιλάμε με την κοινή λογική- είναι ένα κόμμα που έχει συνομιλήσει και στο παρελθόν. Το ίδιο το ΠΑΣΟΚ κλείνει αυτή την πόρτα.
Σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας
Κοιτάξτε, καταρχάς έχουμε περίπου έναν χρόνο μπροστά μας. Φαίνεται αυτή τη στιγμή με βάση τις δημοσκοπήσεις, δεν μπορούμε να προεξοφλήσουμε τη λαϊκή ετυμηγορία, ότι το σενάριο του 2023, εάν δουλέψουμε, αν λύσουμε και άλλα θέματα, αν συνεχίσουμε να στηρίζουμε την κοινωνία και να επιστρέφουμε πίσω όσα έχει στερηθεί, το σενάριο του 2023 μπορεί να επαναληφθεί το 2027. Αυτό δεν είναι ούτε δεδομένο, προφανώς ούτε εύκολο. Σε περίπτωση που επαναληφθεί, η χώρα θα έχει για άλλα τέσσερα χρόνια μια σταθερή κυβέρνηση, η οποία θα εφαρμόσει ένα πρόγραμμα σε συνέχεια των προηγούμενων και προφανώς πρέπει να τρέξει ακόμα πιο γρήγορα.
Σε περίπτωση που οι πολίτες πούνε κάτι διαφορετικό, από την επόμενη κιόλας μέρα, το έχει πει ξεκάθαρα ο Πρωθυπουργός, θα πρέπει να επιδιώξουμε να υπάρχει κυβέρνηση στη χώρα, αποκλείοντας δυνάμεις του λαϊκισμού της άκρας δεξιάς και τις δυνάμεις του πάλαι ποτέ 2015… Όμως, το ίδιο το ΠΑΣΟΚ με τη στάση του έχει ήδη απαντήσει. Το ίδιο το ΠΑΣΟΚ του κύριου Ανδρουλάκη. Άρα η ερώτηση που μου κάνετε έχει απαντηθεί από τον κύριο Ανδρουλάκη. Για να μην μπερδεύουμε όμως λοιπόν τον κόσμο, με όλα αυτά ως δεδομένα, εμείς πιστεύουμε, οι πολίτες θα το αποφασίσουν, ότι είναι μονόδρομος η αυτοδυναμία.
Για την δεύτερη δικογραφία του ΟΠΕΚΕΠΕ
Αυτό τον δεύτερο φάκελο τον ακούμε ότι θα έρθει πάρα πολλούς μήνες, ας περιμένουμε να δούμε τι ισχύει, προς το παρόν δεν έχω καμία πραγματικά ενημέρωση ότι έρχεται άμεσα ή οτιδήποτε. Εντάξει, το έχω διαβάσει ως φήμη, σε φήμες δεν μπορώ να σταθώ, ούτε φήμες μπορώ να σχολιάσω, το μόνο σίγουρο είναι, ότι ό,τι έρθει από την Δικαιοσύνη προφανώς θα πρέπει όλες οι πολιτικές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένης και της κυβερνητικής πλειοψηφίας να το αξιολογήσει.
Για το αν θα αναμορφωθεί το Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη εν όψει και της έναρξης της δίκης των Τεμπών
Υπάρχει και μνημείο το οποίο είναι αφιερωμένο… Και μπορούν να δημιουργηθούν… Για να μην σας μεταφέρω κάποια ανακρίβεια, το σκέλος της αναμόρφωσης είναι στο Υπουργείο Άμυνας, η προστασία προφανώς είναι και η τήρηση της τάξης είναι στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, οπότε θα πρέπει να απευθυνθώ στο Υπουργείο, για να μην σας πω κάτι το οποίο είναι ανακριβές. Έχω την ενημέρωση που είχα, ότι υπάρχει ένα χρονοδιάγραμμα το οποίο αναφέρεται στους επόμενους μήνες.
Θα επανέλθω, ούτως ή άλλως θα έχουμε και άλλες ευκαιρίες είτε με κάποια γραπτή ενημέρωση απευθείας σε εσάς για να τη μεταφέρω στους ακροατές σας είτε τις επόμενες μέρες… Εγώ δεν έχω κρύψει τη θέση μου ότι το συγκεκριμένο είναι μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, αφιερωμένο σε όσους έπεσαν στο καθήκον για να είμαστε σήμερα ελεύθεροι. Δεν είναι ασέβεια ούτε στους νεκρούς ούτε στους συγγενείς του τραγικού δυστυχήματος των Τεμπών να πεις ότι αυτό είναι για τους πεσόντες υπέρ της πατρίδας και λίγο πιο πέρα, απέναντι, λίγο πιο κάτω, που ήδη υπάρχει, μπορεί να υπάρξει και ένα δεύτερο, να υπάρχει ένα μνημείο για τους 57 νεκρούς του τραγικού δυστυχήματος των Τεμπών. Δηλαδή το να πεις ότι κάθε χώρος έχει την αξία του και την ιερότητά του δεν είναι ασέβεια σε νεκρούς ενός άλλου δυστυχήματος και θεωρώ ότι αυτό πρέπει να γίνει, γιατί η εικόνα αυτή στο τέλος της ημέρας δεν δίνει και το σωστό μήνυμα, όλο αυτό. Το ξαναλέω δεν σημαίνει ότι αυτοί οι οποίοι έχουν αυτή τη θέση σέβονται λιγότερο τις οικογένειες οι οποίες έχασαν τα παιδιά τους ή τους φίλους τους ή τους συγγενείς τους στο τραγικό δυστύχημα των Τεμπών.
Για την έναρξη της δίκης των Τεμπών
Έγιναν αρκετές, πολλές συσκέψεις και σε επιχειρησιακό και σε πολιτικό επίπεδο με τα συναρμόδια Υπουργεία, το Υπουργείο Δικαιοσύνης και το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Υπάρχει ξεκάθαρη οδηγία και συνεννόηση μεταξύ της έδρας του δικαστηρίου, των δικαστών δηλαδή και του εισαγγελέα και της Ελληνικής Αστυνομίας και μάλιστα θα είναι εκεί και έμπειροι εκπρόσωποι της Ελληνικής Αστυνομίας, ούτως ώστε να καθίσουν στη θέση τους και να έχουν εξασφαλισμένη θέση οι κατηγορούμενοι, 36 αν είναι όλοι, θυμίζω ότι δικάζονται 36 άτομα 33 εκ των οποίων για κακούργημα.
Οι συνήγοροι, όπου υπάρχουν 250 θέσεις και εφόσον έρθουν και όλοι όσοι νομιμοποιούνται θα έχουν τη δυνατότητα αυτονοήτως να ασκήσουν τα καθήκοντα τους και οι διάδικοι, δηλαδή οι συγγενείς, όλες αυτές οι θέσεις είναι για τους ανθρώπους αυτούς και υπάρχουν όλα τα υπόλοιπα στην αίθουσα για τους δημοσιογράφους και για το κοινό. Ήταν κακή η εικόνα η οποία δημιουργήθηκε, όχι γιατί ήταν μικρή η αίθουσα, αλλά γιατί δεν υπήρξε μέριμνα οργανωτικά να έχουν δεσμευμένες θέσεις οι άνθρωποι οι οποίοι έχουνε σχέση με τη δίκη, δηλαδή οι συγγενείς, οι συνήγοροι και οι κατηγορούμενοι. Θέλω να πω και κάτι για αυτό το οποίο ξεκίνησε από τη χθεσινή ανακοίνωση του κυρίου Σεβαστίδη και την απάντηση της κυρίας Κωνσταντοπούλου.
Θυμάμαι πόσες φορές είχα πει και σε σας και σε πολλούς συναδέλφους σας και σε εκπροσώπους των άλλων κομμάτων σε πολιτικές αντιπαραθέσεις κυρίως στο Κοινοβούλιο και αναφέρομαι πιο πολύ στο ΠΑΣΟΚ γιατί τα υπόλοιπα κόμματα ήταν οι εκφραστές του «κινήματος των τυμβωρύχων» και όλων αυτών «των ξυλολίων», τα οποία έλεγαν πάνω σε ένα τραγικό δυστύχημα παίζοντας με τον πόνο τον συγγενών των θυμάτων, ότι όταν συνηθίζεις το «τέρας» πολλές φορές μπορεί να του μοιάσεις ή τέλος πάντων αλίμονο, παραφράζοντας τον Μάνο Χατζηδάκι, αν συνηθίσουμε το «τέρας». «Τέρας» εδώ, όλη αυτή η συμπεριφορά με πρώτη εκφράστριά της, την κυρία Κωνσταντοπούλου.
Όταν μετατρέπονται πολιτικοί αρχηγοί σε τιμητές, σε δικαστές, σε εισαγγελείς, αυτό στην αρχή μπορεί να μη μας φαίνεται εμάς επικίνδυνο στη ζωή μας, να μην ακουμπάει κάπου τη ζωή μας, όμως αύριο – μεθαύριο μπορεί να είναι πολύ επικίνδυνο και θεωρώ ότι η στήριξη, η αυτονόητη στήριξη στη Δικαιοσύνη, όποια απόφαση και να λαμβάνει, όποιος και αν είναι ο δικαστής, έτσι είναι η Δικαιοσύνη δεν πρέπει να τη «χρωματίζουμε», είναι αυτονόητη προϋπόθεση για τη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος. Και κύριε Πορτοσάλτε απευθύνομαι σε όλες τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις και κυρίως στην αξιωματική αντιπολίτευση, που συνυπέγραψε πρόταση της δυσπιστίας με την κυρία Κωνσταντοπούλου, που δεν δίστασε να ψηφίσει «παρών», στην παραπομπή βουλευτών, μια στάση την οποία είχαν υιοθετήσει και άλλα κόμματα, επειδή ψήφισαν ό,τι ψήφισαν σε μια Επιτροπή στην Βουλή.
Δεν είναι όλα ίδια. Δηλαδή η στάση της κυρίας Κωνσταντοπούλου, αυτή η συμπεριφορά η οποία δεν παραπέμπει σε μια συμπεριφορά σεβασμού των θεσμών, να το πω έτσι ευγενικά, δεν μπορεί να μην είναι αντικείμενο ούτε ενός συνεδρίου, ούτε μιας οποιασδήποτε απόρριψης. Δεν μπορεί δηλαδή να λέμε «καλημέρα, να πέσει η κακιά δεξιά, εγώ δεν συγκυβερνώ με τη Νέα Δημοκρατία», που δεν το έχει εκφράσει αυτό ως πρόθεση η Νέα Δημοκρατία, «δεν θέλω να βλέπω τον Μητσοτάκη», ας λένε ότι θέλουνε για εμάς, αλλά δεν μπορεί να λένε όσα λένε για εμάς και να μην βλέπουμε μια σθεναρή αντίδραση σε τέτοιες συμπεριφορές οι οποίες απειλούν ευθέως τους θεσμούς και εν προκειμένω τη Δικαιοσύνη.
Ερώτηση σχετικά με τις δηλώσεις του Α. Σαμαρά
Αποφεύγω συνειδητά να σχολιάζω δηλώσεις και τοποθετήσεις και ομιλίες πρώην αρχηγών του κόμματος που ανήκω από μικρό παιδί και πρώην πρωθυπουργών, εν προκειμένω του κ. Σαμαρά, αλλά και κάποιες φορές και του κ. Καραμανλή. Εγώ θα πω επί του ζητήματος, επί του θέματος ότι την Ιστορία τη γράφεις, ειδικά σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, με πράξεις. Και η Ιστορία έχει γράψει ότι επί των ημερών του Κυριάκου Μητσοτάκη, μετά από εισήγηση του Υπουργού Άμυνας, του κ. Δένδια, εστάλη αυτή η στρατιωτική βοήθεια στην Κύπρο και θα παραμείνει όσο πρέπει να παραμείνει, γιατί, ξέρετε, καλές οι θεωρίες, αλλά οι πράξεις γράφουν στο τέλος της ημέρας. Θα παραμείνει όσο επιχειρησιακά αξιολογηθεί από τη χώρα μας, αλλά και από την Κύπρο, ότι χρειάζεται. Κανένας ενδοτισμός, το αντίθετο.
Η κίνηση αυτή ήταν ξεκάθαρη και έστειλε πολλά μηνύματα και κυρίως ένα μήνυμα όχι εμπλοκής, αλλά ένα μήνυμα αυτοπεποίθησης. Η Ελλάδα είναι μία δύναμη η οποία πιστεύει ότι όλα πρέπει να λύνονται με το Διεθνές Δίκαιο. Δεν συζητά ζητήματα «κόκκινων γραμμών». Και το ξαναλέω: Δεν θυμάμαι πολλές φορές στο παρελθόν προηγούμενοι πρωθυπουργοί, ίσως γιατί δεν κατέστη τέτοια ανάγκη, δεν τους κατηγορώ, πραγματικά το λέω, να προχώρησαν σε μια τέτοια ενέργεια… Δηλαδή, περαιτέρω αποστολής βοήθειας. Άρα δεν μπορεί να κατηγορούμε αυτόν που το έκανε, ότι μπορεί προληπτικά να τα πάρει νωρίτερα. Υποθετικά και προληπτικά.
Καταρχάς, να αναγνωρίσουμε ότι επί Μητσοτάκη έγινε. Όπως επί των ημερών του Κυριάκου Μητσοτάκη και επί υπουργίας Νίκου Δένδια και στη συνέχεια Γιώργου Γεραπετρίτη είχαμε όλες αυτές τις κινήσεις, οι οποίες οχύρωσαν τη χώρα. Δηλαδή, ΑΟΖ με την Ιταλία, ΑΟΖ με την Αίγυπτο, Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό, επέκταση στα 12 ναυτικά μίλια στο Ιόνιο, Chevron, ExxonMobil, όλες οι κινήσεις οι οποίες έχουν γίνει σε διπλωματικό επίπεδο. Και σε αμυντικό επίπεδο Rafale, Belharra, F16, F35. Προτιμούμε, λοιπόν, εμείς και ο Πρωθυπουργός να απαντάμε όχι με λόγια, με πράξεις που οχυρώνουν ουσιαστικά και στο μέλλον, όχι μόνο στο παρόν, την Ελλάδα και τους Έλληνες πολίτες.
Ερώτηση σχετικά με την αγοραστική δύναμη στην Ελλάδα και άλλες χώρες
Τρία πράγματα πολύ γρήγορα. Πρώτον: Η πραγματική κατάσταση ως προς το διαθέσιμο εισόδημα κάθε χώρας αποτυπώνεται από τη Eurostat πιο αντικειμενικά κατά τη γνώμη μου, από τον δείκτη της Eurostat ατομικής κατανάλωσης, γιατί εκεί συμπεριλαμβάνονται τα πάντα και τα αδήλωτα εισοδήματα και όλα. Εκεί η Ελλάδα δεν είναι στην κορυφή προφανώς, αλλά είναι πάνω από πέντε χώρες. Άρα δεν ισχύει ο ισχυρισμός ότι είμαστε στον «πάτο» με τη Βουλγαρία, γιατί ο δείκτης ατομικής κατανάλωσης της Eurostat είναι προφανώς πιο πλήρης και πιο αντικειμενικός. Ένα.
Δύο: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης το 2019 δεν εξελέγη Πρωθυπουργός Λουξεμβούργου ή Ελβετίας. Εξελέγη Πρωθυπουργός μίας χώρας με κατώτατο μισθό 650 ευρώ, 27ης στις 27 σε ρυθμούς ανάπτυξης και μέσα σε περίπου επτά χρόνια κρίσεων, εισαγόμενων κρίσεων, δηλαδή την ακρίβεια δεν τη δημιούργησε η Κυβέρνηση αυτή, δεν είναι μία κρίση ελληνική, έχει καταφέρει με πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι πολίτες και έχει φτάσει ήδη τον μέσο μισθό στα 1.500 ευρώ, ως είχε υποσχεθεί το 2023, αν αναφερθούμε στην πλήρη απασχόληση. Η πολιτική μας έχει δημιουργήσει 570.000 δουλειές. Δηλαδή μία Κυβέρνηση που έχει δώσει δουλειά σε περίπου 600.000 ανθρώπους που ήταν άνεργοι, προφανώς έχει βελτιώσει την κατάσταση. Και αν πιστεύει κάποιος στα σοβαρά ότι η Ελλάδα, που πρέπει ακόμα να διανύσει πολύ μεγάλη απόσταση, ως προς το διαθέσιμο εισόδημα, είναι σαν τη Βουλγαρία που έχει σχεδόν τον μισό κατώτατο μισθό, ενώ η Ελλάδα είναι 12η στις 27 χώρες της Ευρώπης, τότε απλά κοροϊδεύει τον κόσμο.
Το ξαναλέω: Ναι, πρέπει να δώσουμε παραπάνω, πρέπει να μειώσουμε κι άλλους φόρους, έχουμε μειώσει ήδη ή καταργήσει 85 άμεσους και έμμεσους φόρους, αλλά θα πω κάτι και το λέω και ποτέ δεν παίρνω απάντηση, δεν μπορεί οι ίδιοι οι οποίοι μας κατηγορούν, που ενώ μειώνουμε τους φορολογικούς συντελεστές, έχουμε παραπάνω έσοδα φορολογικά και αυτό το λένε «κακό» και αναφέρομαι σε όλα τα κόμματα και στο ΠΑΣΟΚ και στα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης, παράλληλα να ζητάνε και παραπάνω μέτρα. Ας μας απαντήσουν πρώτα αν συμφωνούν ότι είναι σωστό και καλό να αυξάνονται τα έσοδα, ενώ μειώνουμε τους φόρους και ας έρθουν μετά να μας κοστολογήσουν τα δικά τους προγράμματα.
