Συνέντευξη του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στην ΕΡΤNews και την εκπομπή «Συνδέσεις» και τον δημοσιογράφο Κώστα Παπαχλιμίντζο
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Προφανώς η συζήτησή μας ξεκινάει από την κακοκαιρία και όχι τόσο το πόση ώρα θα βρέξει, το πόσο νερό θα ρίξει, είναι άλλης τάξης συζήτηση. Η τάξη συζήτησης που έχει να κάνει με την Κυβέρνηση είναι πόσο είναι έτοιμες οι υποδομές να υποδεχτούν αυτό το νερό που θα πέσει και αν η Αττική εν προκειμένω έχει τη θωράκιση που πρέπει, τα αντιπλημμυρικά, υποδομές άλλες, τη συζήτηση που κάνουμε εδώ και 100 χρόνια περίπου για τα αυθαίρετα, αν πρέπει να γκρεμιστούν ή όχι, που είναι μέσα στα ρέματα.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Η συζήτηση έχει ακριβώς δύο βασικές προεκτάσεις ως προς τις υποδομές και μια ως προς την αντίδραση του κρατικού μηχανισμού. Στην τρίτη συζήτηση, δεδομένου του γεγονότος ότι πάντοτε εχθρός του καλού είναι το καλύτερο και δεδομένου του ότι μιλάμε για μια χώρα η οποία μέχρι και το 2019, η έννοια πολιτική προστασία στην πραγματικότητα υπήρχε για να υπάρχει. Ήταν μια ημι- διαλυμένη Γενική Γραμματεία σε έναν όροφο ενός κτιρίου όπου όλα ήταν, στο τέλος της ημέρας, θέμα της ικανότητας και της αυταπάρνησης μόνο των ανθρώπων της Πολιτικής Προστασίας, δεν υπήρχε κανένα σχέδιο.
Αυτό μέσα σε 6,5 χρόνια έχει μετατραπεί σε ένα κράτος που έχει μια υποδειγματική αντίδραση σε πρωτοφανείς συνθήκες. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν θα υπάρχουν και πολύ πιο δύσκολες ημέρες. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν θα υπάρχουν και μέρες όπου έχουμε τραγικές ειδήσεις όπως η προχθεσινή όπου δύο συνάνθρωποί μας χάθηκαν. Όμως για να βλέπουμε τη μεγάλη εικόνα σε αυτό και να μην το υποτιμούμε, σε μια χώρα στην οποία δεν μπορούσε να λειτουργήσει το 112 και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να χαθούν πολλοί συνάνθρωποί μας και πολλές περιουσίες να κινδυνέψουν παραπάνω, πλέον ειδοποιείται ο κόσμος, υπάρχουν σχέδια εκκένωσης, υπάρχει ενημέρωση, υπάρχει μια προβλεψιμότητα.
Πάω, λοιπόν, στα άλλα δύο, για να μην αποφύγω. Στα άλλα δύο στην Περιφέρεια Αττικής αυτή τη στιγμή προχωράνε έξι πολύ μεγάλα έργα θωράκισης. Με ένα χρονοδιάγραμμα συγκεκριμένο, το έθεσε ξανά ο Περιφερειάρχης Αττικής Νίκος Χαρδαλιάς. Τα συναρμόδια Υπουργεία δίνουν έναν αγώνα δρόμου, ούτως ώστε να ολοκληρωθούν τα έργα αυτά σε συνέχεια όλων όσων άλλων που έχουν γίνει. Ως προς το άλλο, το οποίο μου είπατε όμως, θεωρώ ότι είναι η πληγή των μεγαλύτερων προβλημάτων …
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Τα αυθαίρετα.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Βεβαίως. Εδώ θεωρώ ότι πολλές φορές από πολλούς δημοσιολογούντες και πολιτικά κόμματα και ανθρώπους που έχουν δημόσιο λόγο, η συζήτηση η δημόσια γίνεται με πάρα πολλά στοιχεία υποκρισίας. Δηλαδή δεν μπορεί να πέφτουμε από τα σύννεφα όταν για ολόκληρες δεκαετίες η Ελλάδα έχτισε με ευθύνη όλων, εγώ δεν εξαιρώ κανέναν, μπορεί να είμαι από τους νεότερους στην πολιτική αλλά δεν θέλω να πω ο δικός μας χώρος εξαιρείται, ο άλλος χώρος εξαιρείται.
Προφανώς για να βρίσκονται κάποια σπίτια εκεί που δεν θα έπρεπε να υπάρχουν, κάποιοι Δήμαρχοι συνέδραμαν σε αυτό, οι πολεοδομίες συνέδραμαν σε αυτό και πάρα πολλοί κατά καιρούς συναρμόδιοι Υπουργοί «έκλειναν τα μάτια». Εγώ δεν μπορώ να σας ανακοινώσω τώρα ότι ένας συμπολίτης μας θα χάσει την περιουσία του. Δεν υπάρχει τέτοιο σχέδιο αυτή τη στιγμή να γκρεμιστεί κάτι. Όμως σίγουρα πριν και πάνω από όλα, πριν πέσουμε από τα σύννεφα την επόμενη φορά, πρέπει να αντιληφθούμε ότι όλη αυτή η κατάσταση εξελίχθηκε τις προηγούμενες δεκαετίες και κανένας δεν μιλούσε.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εγώ βλέπω πάλι σήμερα, εν μέσω αυτής της κατάστασης, θα μου πείτε άσχετο είναι, προγραμματισμένο προφανώς ήταν αυτό, αλλά παρ’ όλα αυτά, παρά ταύτα, διαβάζω σε πρωτοσέλιδα εφημερίδων για την τακτοποίηση αυθαιρέτων. Τώρα, είναι μια είδηση την οποία εγώ την διαβάζω από μικρό παιδί. Τακτοποίηση, ρύθμιση, παράταση και ξανά νομιμοποίηση, όλοι αυτοί οι όροι για τα αυθαίρετα. Συνεχίζεται αυτό.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Καταρχάς, υπάρχουν κατηγορίες και κατηγορίες, δηλαδή περιπτώσεις και περιπτώσεις. Θεωρώ ότι περιπτώσεις όπου αγγίζουν ζητήματα ασφάλειας και υποδομών δεν πρέπει να έχουν μέσα την έννοια της παράτασης. Περιπτώσεις όπου μπορεί να ήταν εκτός κάποιου σχεδίου ή δεν απειλούν τέτοιες συζητήσεις, όπως αυτές που κάνουμε, είναι διαφορετικής τάξεως μεγέθους και το να μπορέσει να δοθεί μια δυνατότητα σε συμπολίτες μας να τακτοποιήσουν την περιουσία τους και αυτό να αποφέρει και έσοδα στο Κράτος και, ουσιαστικά, να υπάρχει και μία συνολική κατάσταση, η οποία είναι σωστά διαρθρωμένη, ναι. Είναι μια πάρα πολύ μεγάλη συζήτηση. Δεν συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα, δυστυχώς, αλλά ειδικά στην μεταπολιτευτική Ελλάδα, αυτό το οποίο περιγράφουμε είναι μία από τις πιο βασικές παθογένειες.
Και το ξαναλέω: Έχει ακριβώς τα ίδια, σε πολλές περιπτώσεις, χαρακτηριστικά και με τη συζήτηση που κάνουμε για την οικονομία ως πολιτικό σύστημα. Δεν ρίχνω την ευθύνη στους πολίτες. Αν το πολιτικό σύστημα δίνει πράγματα τα οποία δεν πρέπει να δώσει για να γίνει αρεστό ή κάνει ότι δεν βλέπει πράγματα, χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι και η οικονομία. Στην οικονομία όταν κυβερνήσεις επί κυβερνήσεων από το ’80 και μετά, έδιναν λεφτά τα οποία έλειψαν στη συνέχεια, τις επόμενες δεκαετίες, και από τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας που χάσανε τις μισές τους συντάξεις και από τις δικές μας γενιές και στο τέλος από εμάς, –υποθήκευσαν τα δικά μας λεφτά-, για να είναι ευχάριστοι, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τη δεκαετία του ΄80, όταν αυτό στη συνέχεια «έσκασε» με τις διάφορες πολιτικές οι οποίες έγιναν και την «περήφανη διαπραγμάτευση» του ’15, κάποιοι έπεσαν από τα σύννεφα. Ε, αυτό εγώ το θεωρώ υποκρισία, κ. Παπαχλιμίντζο.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Το μπετό πάνω στο βουνό μένει…
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Όταν βλέπεις το βουνό να σταματάει, όταν βλέπεις το ρέμα χτισμένο, αυτά δεν έγιναν σε άλλη χώρα. Έγιναν στην Ελλάδα τις προηγούμενες δεκαετίες. Εγώ δεν λέω: «Α, η Κυβέρνηση αυτή τα κληρονόμησε όλα αυτά και δεν μπορεί να κάνει κάτι». Ναι, τα κληρονόμησε όλα αυτά, δεν τα δημιούργησε αυτά η Κυβέρνηση Μητσοτάκη. Ως Κυβέρνηση, όμως, της χώρας έχει ευθύνη να τα διαχειριστεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο με σταθμίσεις. Και για αυτό και θεωρώ ότι όλη αυτή η προσπάθεια που έχει γίνει και όλος αυτός ο μηχανισμός πολιτικής προστασίας που έχει στηθεί, που δεν ήταν καθόλου αυτονόητο, με πολλούς παραπάνω πυροσβέστες, με πολλούς παραπάνω υπηρεσιακούς, με πολλές παραπάνω δυνατότητες προβλεψιμότητας, με συμμετοχή επιστημόνων, μετεωρολόγων, με τα drones, όλα αυτά τα οποία συμβαίνουν, το 112 -ο εισαγγελέας που ήταν στο Μάτι, ο ίδιος ο εισαγγελέας, όχι κάποιος περαστικός, είπε ότι αν υπήρχε 112 στο Μάτι, θα είχαν σωθεί ανθρώπινες ζωές. Για αυτό και θεωρώ ότι αυτή η κριτική, εκ του ασφαλούς: «Έλα μωρέ, για μια βροχή δόθηκαν τόσο αυστηρές εντολές», καλό είναι πιο «μαζεμένοι» όσοι το κάνουν αυτό από την Αντιπολίτευση, γιατί είδατε τη συνέχεια από το απόγευμα.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θέλω να πάμε λίγο στη Σύνοδο Κορυφής τελείωσε πριν από λίγες ώρες στις Βρυξέλλες, Είδαμε και δηλώσεις του Πρωθυπουργού. Εγώ αυτό που καταλαβαίνω στις δηλώσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι ότι πάμε να κάνουμε μια άσκηση ισορροπίας μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης – ΗΠΑ σε μία περίοδο που η Ευρωπαϊκή Ένωση, πώς το πω έτσι, τρώει ξύλο από τις ΗΠΑ, από τη Γροιλανδία μέχρι ό,τι μπορείτε να φανταστείτε. Μπορούμε να την κάνουμε αυτή την άσκηση ή στο τέλος θα πρέπει να διαλέξουμε;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Η Ελλάδα είναι στην καρδιά και την ψυχή της Ευρώπης. Πριν και πάνω απ’ όλα είμαστε ένα ευρωπαϊκό κράτος, ένα κυρίαρχο κράτος, που στο τέλος της ημέρας δεν πρόκειται ποτέ να βάλουμε στο ζύγι ζητήματα διεθνούς δικαίου. Αυτό είναι δεδομένο. Από εκεί και πέρα, δεδομένη είναι και η στρατηγική μας σχέση με τις ΗΠΑ, στην οποία ειδικά αυτή η κυβέρνηση θέλει να επενδύσει και την οποία θέλει να εμβαθύνει. Στο ζήτημα, λοιπόν αυτό θεωρώ ότι χθες, για άλλη μια φορά, είδαμε πόσο σημαντικό είναι ο πρωθυπουργός της χώρας να έχει και γνώση και θέληση και να προσπαθεί να συνθέσει. Γιατί γίνεται μια συζήτηση, θα την κάνουμε στη συνέχεια, περί επιδόξων, πολιτικών κ.λπ. κ.λπ. Η εξωτερική πολιτική είναι ίσως το πιο σοβαρό πεδίο, το οποίο μας δείχνει ότι όλο αυτό το οποίο γίνεται είναι μια πολύ σοβαρή άσκηση και δεν είναι παιχνίδι. Τι είπε χθες, λοιπόν, ο Πρωθυπουργός στις Βρυξέλλες, δύο είναι τα θέματα τα βασικά.
Το ένα είναι η Γροιλανδία και το άλλο είναι το Συμβούλιο Ειρήνης. Ως προς την Γροιλανδία επεσήμανε το γεγονός ότι δεν μπορεί να γίνει κάτι εν αγνοία και υπό την οποιαδήποτε έννοια παραβίασης του κυρίαρχου κράτους, του βασιλείου της Δανίας, γιατί είναι ευρωπαϊκό έδαφος, έδαφος του βασιλείου της Δανίας η Γροιλανδία, τελεία και παύλα. Από εκεί και πέρα οι ανησυχίες ευρύτερα των ΗΠΑ για τον Αρκτικό Κύκλο και όλα όσα τέλος πάντων διατυπώνονται, έχουν βάση, αλλά πρέπει να συζητηθούν χωρίς να μπει σε καμία περίπτωση υπό διαπραγμάτευση το διεθνές δίκαιο και η κυριαρχία ενός κυρίαρχου κράτους όπως είναι το Βασίλειο της Δανίας. Θεωρώ ότι η θέση αυτή, βλέποντας την εξέλιξη των πραγμάτων, δικαιώνεται, δεν είναι μόνο του Έλληνα Πρωθυπουργού, προφανώς, είναι και των άλλων Ευρωπαίων ηγετών, δικαιώνεται με τις τελευταίες δηλώσεις του Αμερικανού Πρόεδρου.
Τώρα, ως προς το Συμβούλιο της Ειρήνης, η μεγάλη ένσταση, ο μεγάλος προβληματισμός των δεκατριών κρατών που είχαν προσκληθεί, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα, εδώ μια παρένθεση, είναι σημαντικό ότι μεταξύ αυτών είναι η χώρα μας, η Ελλάδα ψηλώνει συνεχώς και δεν είναι η μόνη περίπτωση που φαίνεται αυτό, είναι η συζήτηση να γίνει μόνο για την ειρήνη στη Γάζα. Και θεωρώ ότι η πρόταση την οποία κατέθεσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης να είναι όρος συμμετοχής των κρατών αυτών η συζήτηση μόνο για την Γάζα, μπορεί να λύσει αυτή τη δύσκολη άσκηση και να προχωρήσουμε παρακάτω, ούτως ώστε να συμμετέχουν και οι χώρες αυτές σε αυτήν την πολύ σοβαρή συζήτηση για τη Γάζα.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Τώρα, όπως κινείται ο Ντόναλντ Τραμπ, εγώ θέλω να σας ρωτήσω, εκεί στις συζητήσεις που κάνετε στο Μέγαρο Μαξίμου, το συζητάτε ποτέ ότι μπορεί να έρθει μία μέρα και να πει, ρε παιδιά όπως τα βρήκα με τους Παλαιστίνιους και τους Ισραηλινούς, θα τα βρω με τους Ουκρανούς και τους Ρώσους, θα τα βρω και στους Έλληνες με τους Τούρκους, θα τους φωνάξω από κάτω, θα τα βρω εδώ πέρα, στο Αιγαίο βάλτε ένα μεσημβρινό, μια γραμμή και από εδώ και από εκεί, χωρίστε…
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Αυτό δεν μπορεί να γίνει ούτε καν ως συζήτηση, ούτε καν ως… θεωρία. Δεν υπάρχει αυτό. Ούτε λύνονται έτσι αυτά. Ούτε πρόκειται να λυθούν ποτέ αυτά. Είμαστε ακόμα μια κυβέρνηση, όπως και προηγούμενες από εμάς, που με την Τουρκία αντιλαμβανόμαστε ότι μας χωρίζει μόνο μία διαφορά, καμία άλλη. Μία είναι διαφορά που έχουμε με την Τουρκία, ο καθορισμός ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας, χωρίς να βάζουμε ποτέ στο ζύγι ζητήματα κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων, επί τη βάση των διεθνούς δικαίου. Όταν φτάσουμε σε αυτό το σημείο, δεν ξέρω πότε θα είναι αυτό, τότε εμείς θα καταθέσουμε αυτήν τη θέση η οποία είναι και η διαρκής διαχρονική, αδιαπραγμάτευτη ελληνική θέση.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θα γίνει η συνάντηση τώρα Μητσοτάκη- Ερντογάν;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Βεβαίως, θα γίνει, είναι νομίζω πολύ προχωρημένες οι συζητήσεις, είναι θέμα ολίγων ημερών η ανακοίνωση της ημερομηνίας, της ακριβούς ημερομηνίας, όπου θα γίνει η επόμενη συνάντηση και το επόμενο, Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών. Ξέρετε, κύριε Παπαχλιμίντζο, πολύ σημαντικό στην πολιτική, ειδικά όταν έχεις την ευθύνη διακυβέρνησης του τόπου για μια τετραετία και μάλιστα δεύτερη τετραετία, σημαντικό εσύ να ορίζεις την ατζέντα και σε επίπεδο εσωτερικής και σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής. Ο εύκολος δρόμος για έναν πρωθυπουργό είναι να παριστάνει τον «τζάμπα πατριώτη», να μιλάει με τις παλιές εκείνες «μπαλκονάτες» ομιλίες και να πουλάει ανέξοδες, ψευτο-πατριωτικές κορώνες. Στο τέλος της ημέρας οι ηγέτες αυτοί, μιλάω για τη χώρα μας, μάλλον μίκρυναν επί της ουσίας και δεν μεγάλωσαν την Ελλάδα.
Όσοι έλεγαν μεγαλοστομίες, «έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση, από το ΝΑΤΟ, η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» και όλα αυτά τα πολύ «ωραία» που, δυστυχώς, δεν τα έχουμε ακούσει μόνο από έναν και από δύο. Τα έχουμε ακούσει από παραπάνω, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε τον δρόμο της συνέπειας, του διαλόγου, ο οποίος πέραν του γεγονότος ότι δεν μίκρυνε ούτε κατ΄ ελάχιστον, ούτε συζητήθηκε ποτέ κάτι τέτοιο, τη χώρα, τη μεγάλωσε ουσιαστικά.
Είναι ο Πρωθυπουργός των ΑΟΖ με Αίγυπτο και Ιταλία, του θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού, των Rafale, των Belhara, της αντίδρασης στον Έβρο και μέσα από το διάλογο με την Τουρκία, πέραν του ότι διατυπώνονται οι θέσεις πολλές φορές όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και της Δύσης, έχουμε καταφέρει πολλά. Για παράδειγμα, η συνεργασία στη αντιμετώπιση της μεταναστευτικής κρίσης και το γεγονός ότι μέσα σε 6,5 χρόνια έχουν μειωθεί 80% οι μεταναστευτικές ροές, παρά την κρίση νοτίως της Κρήτης.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Άρα συνεργαζόμαστε καλά με την Τουρκία.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Βεβαίως. Το γεγονός ότι έχουν εκμηδενιστεί οι παραβιάσεις στον εναέριο χώρο. Το γεγονός ότι στην Ελλάδα έρχονται νόμιμοι τουρίστες και όχι παράνομοι μετανάστες. Όλα αυτά, δεν είναι λίγα πράγματα. Και θα συνεχίσουμε σε αυτή τη λογική.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Να πάμε λίγο στην εσωτερική πολιτική επικαιρότητα. Θα πιαστώ από κάτι που είπε ο Ευάγγελος Βενιζέλος, τον ακούσαμε προχθές, μίλαγε στα ΝΕΑ, στον συνάδελφο τον Γιώργο Παπαχρήστο. Εξήγησε τον όρο που έχει ξαναχρησιμοποιήσει ότι η χώρα είναι μη διακυβερνήσιμη, το έχω μπροστά μου. Λέει ότι η χώρα, δεν λέει ότι δεν έχει κυβέρνηση και δεν μπορεί να αποκτήσει, αλλά λέει δεν έχει προϋποθέσεις να κάνει σοβαρά πράγματα. Δεν υπάρχει καμία συναίνεση, ούτε καν πλαίσιο συζήτησης μεταξύ των πολιτικών κομμάτων. Αυτό λοιπόν αναφέρει ο Ευάγγελος Βενιζέλος ως μη διακυβερνήσιμη. Υπάρχει όμως κατά τη γνώμη σας, λοιπόν, πλαίσιο συνεργασίας, βλέπουμε εδώ πέρα καλά-καλά με το ΠΑΣΟΚ π.χ. ή με άλλα κόμματα, ούτε Ανεξάρτητες Αρχές δεν μπορείτε να βρείτε.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Κύριε Παπαχλιμίντζο, στο δεύτερο σκέλος της τοποθέτησης, οποίο θα συμφωνήσω απολύτως με τον κύριο Βενιζέλο, που οι τοποθετήσεις του θεωρώ ότι πρέπει να ακούγονται προσεκτικά, γιατί έχει μια πρωτοφανή επάρκεια επιστημονική και έχει μια τεράστια πολιτική εμπειρία, ασχέτως αν είμαστε σε εντελώς διαφορετικό χώρο και άλλη γενιά. Στο δεύτερο σκέλος της τοποθέτησής του, ως προς τις συναινέσεις, το οποίο είναι σωστό, πρέπει να απευθύνεται πριν και πάνω απ’ όλα στο κόμμα του.
Γιατί το ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου, το ΠΑΣΟΚ της αείμνηστης Γεννηματά, δεν θα συνέπραττε ποτέ, έστω και σε μια πρόταση δυσπιστίας με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, ένα τοξικό πολιτικό πρόσωπο το οποίο καθυβρίζει όποιον περνάει από δίπλα του και πολιτεύεται με όρους υποκρισίας. Δεν θα υιοθετούσε τη ρητορική των ακραίων κομμάτων, για «χαμένα βαγόνια, για ενορχηστρωτές της συγκάλυψης και για ξυλόλια», ένα χρόνο πριν και αναφέρομαι στο τραγικό δυστύχημα των Τεμπών και τη δεύτερη επέτειο. Δε θα ψήφιζε «παρών» στην παραπομπή βουλευτών για την ψήφο τους, σε μια προανακριτική επιτροπή. Οι Ανεξάρτητες δε Αρχές, τις οποίες, πολύ σωστά επικαλεστήκατε…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Τρεις είναι ακέφαλες εδώ και…
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Είναι ακέφαλες, όχι με ευθύνη της κυβέρνησης. Σας θυμίζω ότι, στην προηγούμενη προσπάθεια που έγινε από την κυβέρνηση, προτάθηκε ένα πρόσωπο το οποίο κάθε άλλο παρά στον χώρο της Νέας Δημοκρατίας ήταν.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ο κύριος Σωτηρόπουλος…
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Βεβαίως. Λοιπόν, η κυβέρνηση προτείνει συνεχώς, και σε συζητήσεις οι οποίες γίνονται, και σε συζητήσεις οι οποίες μπορεί να γίνονται εκτός προσκηνίου, στο ΠΑΣΟΚ, να έρθουμε να συνεννοηθούμε, να συμφωνήσουμε, έτσι επιτάσσει το Σύνταγμα. Δεν είναι κάτι… Αυτό που λέει πολλές φορές ο κύριος Ανδρουλάκης, «εγώ δεν κάνω παρασκηνιακές συζητήσεις», μα δεν μιλάμε για παρασκηνιακές συζητήσεις. Το Σύνταγμα σε ωθεί, σε αναγκάζει να έρθεις σε μια συνεννόηση με μια αυξημένη πλειοψηφία.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Άρα, αν δεν βρεθούν οι αριθμοί, αν δεν βρεθούν 180 για τη συνταγματική αναθεώρηση, τι θα γίνει;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Για να είναι πλήρεις οι διαπιστώσεις, πρέπει στο τέλος της ημέρας να καταλήγουν και κάπου, σε κάποιον λήπτη. Θεωρώ ότι ο τελευταίος που μπορεί να κατηγορηθεί για πυρπόληση του οποιουδήποτε κλίματος συναίνεσης και συνεννόησης σε πολλά θέματα είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η κυβέρνηση. Θεωρώ ότι το ΠΑΣΟΚ, επί των ημερών του κυρίου Ανδρουλάκη, έχει μετατοπιστεί πολύ, και εγώ δεν θα πω στον πολιτικό χάρτη. Θεωρώ ότι όλα αυτά είναι και λίγο ξεπερασμένα, ενώ οι ιδέες δεν είναι καθόλου ξεπερασμένες και εμείς είμαστε πολύ πιστοί στην ιδεολογία μας. Θεωρώ ότι το να χωρίζεις τα κόμματα από πριν κάπου είναι λίγο βιαστικό. Το ΠΑΣΟΚ, επί των ημερών του κύριου Ανδρουλάκη, συμπεριφέρεται ως ένα κόμμα-παράταξη σε μια γενική συνέλευση του πανεπιστημίου της δεκαετίας του ’80 και του ’90. Αυτό δεν είναι καλό πράγμα και έχει δίκιο ο κύριος Βενιζέλος. Τώρα…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ο κύριος Βενιζέλος βλέπει της κυβέρνησης ευθύνη.
Π.ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Εγώ θα προσπαθήσω, θέλω να μου δώσει κάποιος ένα παράδειγμα, μια μεγάλη συζήτηση, όπου η κυβέρνηση δεν ζήτησε τη γνώμη της αντιπολίτευσης. Προφανώς, με τη σφοδρή πολιτική αντιπαράθεση, ή μπορώ να σας δώσω άπειρες περιπτώσεις κατασυκοφάντησης, πυρπόλησης του κλίματος, όλα αυτά που σας είπα δεν έγιναν από την κυβέρνηση.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Τώρα, όμως, τι θα γίνει; Ξεκινά η συνταγματική αναθεώρηση. Δεν ξέρω πότε. Πού θα βρεθούν 180…
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Θα πάμε και στη συνταγματική αναθεώρηση. Δεν αργεί η ώρα εκκίνησης, καθόλου. Αλλά πριν πάμε στη συνταγματική αναθεώρηση, το αν, όμως, παρά αυτή την κατάσταση μπορούν να γίνουν μεγάλες αλλαγές και να περάσουν μεγάλα νομοσχέδια, αυτό έχει να κάνει με τη ψήφο των πολιτών. Μέχρι τώρα, γιατί το «μέχρι τώρα» είναι μέχρι τις εκλογές του 2027, έχουν περάσει από την κυβέρνηση αυτή μεταρρυθμίσεις και έχουν υλοποιηθεί —και έχει πολύ μεγάλη εμπειρία ο κύριος Βενιζέλος και το ξέρει αυτό— που δεν υλοποιήθηκαν για ολόκληρες τις δεκαετίες. Δηλαδή, δεν ξέρω αν με μια πιο «διακυβερνήσιμη» εποχή, μια εποχή που είναι «πιο διακυβερνήσιμη η χώρα», συνέβη, αλλά συνέβη επί των ημερών του Κυριάκου Μητσοτάκη: να υπάρχει η δυνατότητα για μη κρατικά πανεπιστήμια —που δεν υπήρχε—, για επιστολική ψήφο για τις ευρωεκλογές, οσονούπω για τις εθνικές εκλογές.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Και εκεί χρειάζονται 200 ψήφοι…
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Βεβαίως, αλλά έως τώρα, για τις ευρωεκλογές, επί των ημερών του Κυριάκου Μητσοτάκη, πέρασε αυτό. Η πρώτη κυβέρνηση η οποία βρήκε έναν τρόπο να αντιμετωπίσει τη φοροδιαφυγή, μεταρρυθμίσεις στη δικαιοσύνη που μειώνουν στο μισό τον χρόνο απόδοσης δικαιοσύνης, δηλαδή έκδοσης απόφασης, και αυτό έγινε επί των ημερών μας. Όλες οι μεγάλες αλλαγές στην πολεοδομία, όλες οι μεγάλες τομές οι οποίες έχουν γίνει. Επί των ημερών μας, καταργήθηκε η αποσβεστική προθεσμία με τη ψήφο και των υπόλοιπων κομμάτων στο Σύνταγμα και πολλά άλλα, δηλαδή η δυνατότητα στη μειοψηφία να κάνει εξεταστική επιτροπή. Όλα αυτά, όλα αυτά τα πέρασε μια κυβέρνηση που θεωρείται από κάποιους ότι επί των ημερών της δεν είναι «διακυβερνήσιμη» η χώρα. Το αν θα συνεχίσει, λοιπόν… Εγώ θεωρώ λοιπόν ότι η χώρα είναι, αυτή τη στιγμή που μιλάμε και με τη στενή έννοια του όρου και με την ευρύτερη έννοια του όρου. Το αν θα συνεχίσει να είναι αυτό έχει να κάνει με τη ψήφο των πολιτών το 2027. Εμείς θα επιδιώξουμε να είναι. Με το πρόγραμμά μας, με τα παραδοτέα μας και με όσα, τέλος πάντων, θα έχουμε ως παραδοχές.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Το έχω δει να γράφεται και αυτό και να λέγεται και από σοβαρούς αναλυτές, μήπως αντί για τον Νίκο Ανδρουλάκη προτιμάτε για αντίπαλο τον Αλέξη Τσίπρα ή την Μαρία Καρυστιανού; Κάποιοι σχολίασαν μάλιστα «κοίτα να δεις ο Παύλος Μαρινάκης με το που είπε κάτι για τις αμβλώσεις η Καρυστιανού, αμέσως έσπευσε να σχολιάσει».
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Πριν πάω στην κυρία Καρυστιανού, που θεωρώ ότι είναι το λιγότερο σημαντικό στη συζήτηση αυτή, προς το παρόν τουλάχιστον, γιατί δεν έχει ανακοινώσει και κόμμα, θα σας πω ότι το να επιλέγεις αντίπαλο είναι πολύ αλαζονικό. Θα το πληρώσεις στο τέλος. Τον αντίπαλό σου τον επιλέγουν οι πολίτες, με τον να τον κατατάσσουν δεύτερο ή το άλλο μεγάλο κόμμα στις εκλογές. Άρα, εμείς δεν πρόκειται ποτέ να μπούμε σε αυτή τη διαδικασία. Και είναι λάθος, πέραν από αλαζονικό, είναι και λάθος, γιατί όποιος πιστεύει ότι με το να χαμηλώνει τον πήχη ή να τον προσαρμόζει στα μέτρα του για να κερδίσει κάτι, είναι βαθιά γελασμένος. Σας παραπέμπω στις εκλογές του 2012, όπου μπορεί να βγήκε πρώτη η Νέα Δημοκρατία, αλλά πήρε 18%.
Εμείς δεν θέλουμε να χαμηλώσουμε τον πήχη ή να τον αλλάξουμε τον πήχη, γιατί δεν ξέρω αν είναι πιο χαμηλός ή πιο ψηλός ο πήχης με τον έναν ή με τον άλλον πολιτικό αντίπαλο. Εμείς θέλουμε να εφαρμόσουμε το πρόγραμμά μας. Ο κόσμος θέλει λύσεις για τη ζωή του. Ο κόσμος αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζει εδώ και πάρα πολλά χρόνια ένα ζήτημα μεγάλο, ακρίβειας και στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Το αν θα είναι αντίπαλος ο «α» ή ο «β» και οι δύο έχουν αυτή τη στιγμή ακοστολόγητες θέσεις, είναι αδιάφορο για τους πολίτες που απευθυνόμαστε εμείς.
Σημαντικό είναι να μειώσουμε κι άλλους φόρους όπως μειώνουμε πολλούς το 2026, να συνεχίσουμε να αυξάνουμε το εισόδημα όσο παραπάνω μπορούμε, να βγάζουμε προγράμματα όπως αυτό που ανακοινώθηκε και τώρα εξειδικεύεται για την ανακαίνιση σπιτιών. Το να δίνεις μέχρι και 40.000 ευρώ, 36.000 ευρώ προσαυξανόμενα κατά 5.000 ευρώ ανά παιδί για να ανοίξει ένα κλειστό σπίτι και να δοθεί για ενοίκιο, αλλάζει τη ζωή κάποιων ανθρώπων. Το να ανακαινίζεις σχολεία και νοσοκομεία αλλάζει τη ζωή ανθρώπων. Αυτά γίνονται και πρέπει να γίνουν με μεγαλύτερη ταχύτητα.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πρέπει σιγά – σιγά να κλείσουμε κ. Μαρινάκη… Πείτε μας…
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Τώρα ως προς την κυρία Καρυστιανού, για να μην το αφήσω και αυτό, νομίζω ότι δεν το συζητάμε, η δήλωση που έκανε ήτανε απαράδεκτη, εκτός τόπου και χρόνου και δεν θεωρώ, ότι υπάρχει σοβαρός άνθρωπος ο οποίος να δέχεται καν να τη βάλει στη συζήτηση. Το σώμα ενός ανθρώπου, μιας γυναίκας δεν είναι υπό διαπραγμάτευση. Αυτά έχουνε λυθεί πολλές δεκαετίες πριν και δεν θα μπούμε ξανά σε αυτή τη συζήτηση. Όμως νομίζω ότι το γεγονός ότι δίνουμε μεγαλύτερη έκταση σε ένα πρόσωπο, το οποίο έχει ανακοινώσει ότι θα κάνει ένα κόμμα, δεν είναι ζήτημα της κυρίας Καρυστιανού.
Είναι ζήτημα όλου αυτού του πολιτικού συστήματος εκτός Κυβέρνησης, με τη συμμετοχή και κάποιων μέσων μαζικής ενημέρωσης, που η ατζέντα τους είναι να πέσει ο Μητσοτάκης και στη μανία τους αυτή, γιατί δεν είναι απλά μία ατζέντα, είναι μια ατζέντα με χαρακτηριστικά μανίας, ψάχνουν να βρουν στην απελπισία τους όποιο πρόσωπο βρουν μπροστά τους, είτε αυτό λέγεται Κασσελάκης, είτε αυτό λέγεται Τσίπρας, είτε αυτό λέγεται Καρυστιανού, πολλές φορές χωρίς να ξέρουν τι θα πει το πρόσωπο αυτό. Δηλαδή δεν είναι δυνατόν, αφήνω στην άκρη την μάνα που έχει χάσει το παιδί της, δεν το συζητάμε αυτό. Μιλάω τώρα για την πολιτική συζήτηση. Δεν είναι νορμάλ να περιμένεις να διατυπώσει διαφορετικές θέσεις ένας άνθρωπος, ο οποίος ήδη έχει πει ότι θέλει να δημευθούν περιουσίες και οτιδήποτε άλλο και εν πάση περιπτώσει, περίμενε να δεις τι θα πει και μετά αποθέωσε την.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Επειδή πρέπει να κλείσουμε, κ. Μαρινάκη, θέλω οπωσδήποτε να κάνω μια τελευταία ερώτηση, γιατί από εχθές έχει ξεσηκωθεί ένας κάποιος ντόρος, κυρίως στα social media, το έβλεπα σήμερα νωρίς το πρωί που ξύπνησα, για την Υπουργό Πολιτισμού, Όλγα Κεφαλογιάννη, το οποίο προήλθε από μία επιστολή που έστειλε ο πρώην σύζυγός της, ο γνωστός συνθέτης, Μίνως Μάτσας, ο οποίος λέει ότι έφερε τροπολογία η ίδια για τη συνεπιμέλεια τέκνων και η ίδια έσπευσε να εκμεταλλευτεί, άρα ήταν, τίνι τρόπω, φωτογραφική για το πρόσωπό της και για τον ίδιο αυτή η τροπολογία.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Ναι, το είδα και εγώ και είδα πολλές αντιδράσεις και ευχαριστώ που μου δίνετε αυτή τη δυνατότητα. Καταρχάς, δεν μιλάμε, επικοινώνησα και με το Υπουργείο Δικαιοσύνης, για να έχω και ακριβή ενημέρωση. Σύμφωνα, λοιπόν, με όσα μου μεταφέρει το Υπουργείο και θα τα πει σήμερα, σε συνέντευξή του και ο Υπουργός Δικαιοσύνης, ο κ. Φλωρίδης, δεν είναι τροπολογία. Είναι ένα νομοσχέδιο που είχε αρκετά άρθρα του Υπουργείου Δικαιοσύνης και άλλων Υπουργείων, τα οποία περιέχονταν σε όλη τη διαδικασία νομοθέτησης, δηλαδή και στις επιτροπές της Βουλής και στη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής. Δηλαδή, υπήρχαν οι τέσσερις επιτροπές, που ήταν υπό συζήτηση και αυτό το άρθρο και η Ολομέλεια της Βουλής. Αυτό είναι σημαντικό, γιατί είναι άλλο πράγμα μια fast track τροπολογία τελευταίας στιγμής και άλλο πράγμα κάτι που συζητείται επί εβδομάδες.
Δεύτερον: Ψηφίστηκε από 180 βουλευτές. Όχι μόνο, δηλαδή, από τους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας. Από τους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, κάποιους ανεξάρτητους και του ΚΚΕ, ενώ 50 βουλευτές ψήφισαν «παρών». Τρίτον και σημαντικό: Δεν αλλάζει, ούτε κατ’ ελάχιστον, η ουσία του Οικογενειακού Δικαίου στη συγκεκριμένη συζήτηση, πολύ σημαντική, που είναι η επιμέλεια των τέκνων. Παραμένουν όλα τα άρθρα της συνεπιμέλειας ανέγγιχτα, όπως ακριβώς εμείς τα νομοθετήσαμε πριν από περίπου 4-5 χρόνια, το 2021.Τι αλλάζει; Υπήρχε ήδη η δυνατότητα, σε περίπτωση που υπάρχει κάποια ουσιώδης αλλαγή, προκύψει, δηλαδή, κάποιος σπουδαίος λόγος, μετά την πρωτόδικη απόφαση, να ζητήσει ο άλλος διάδικος από το δικαστήριο μία αναστολή της πρωτόδικης απόφασης ή μετατροπή της ή τροποποίησή της στο δικαστήριο. Προστέθηκε η δυνατότητα αυτή, αλλαγής, δηλαδή, με σχετικό αίτημα του διαδίκου, εφόσον έχει ασκήσει έφεση και κρίνει το δικαστήριο ότι είναι για το συμφέρον του τέκνου.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Άρα, δεν συνδέεται λέτε με την υπόθεση της Όλγας Κεφαλογιάννη και του κ. Μάτσα.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Το αν η κυρία Κεφαλογιάννη, όχι ως Υπουργός, ως μαμά, ως διάδικος μιας υπόθεσης Οικογενειακού Δικαίου, έκανε χρήση μιας τέτοιας διάταξης, την οποία το δικαστήριο θα κρίνει αν «κουμπώνει», εφάπτεται, έχει νομική βάση επάνω της, αυτό είναι μια άλλη συζήτηση. Όμως, δεν άλλαξε το Υπουργείο Δικαιοσύνης τα κριτήρια, τους όρους, την ουσία Δικαίου στο συγκεκριμένο πεδίο. Έδωσε μία παραπάνω δυνατότητα σε κάποιον που θέλει να αιτηθεί να μετατραπεί η πρωτόδικη απόφαση, μέχρι την έκδοση της εφετειακής απόφασης, δευτεροβάθμιας απόφασης, εφόσον έχει ασκήσει έφεση.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είπα ότι αυτή θα είναι η τελευταία ερώτηση, αλλά θα ήθελα να ρωτήσω και το εξής: Δύο Φεβρουαρίου, στη γιορτή τη μεγάλη της Υπαπαντής στην Καλαμάτα, θα εκπροσωπηθεί η Κυβέρνηση;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Βεβαίως.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δεν ξέρουμε από ποιον;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Όχι. Αναμένουμε το πρόσωπο, αλλά …
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Βεβαίως θα εκπροσωπηθεί.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Είναι μια μεγάλη γιορτή και για την πόλη και για τη χώρα.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ευχαριστούμε πάρα πολύ, κ. Μαρινάκη.
ΔΕΙΤΕ το σχετικό βίντεο.
