Γράφει ο Β. Κωνσταντινόπουλος
Υπάρχουν ζητήματα που μπορούν να περιμένουν, υπάρχουν όμως και ζητήματα που, όταν παραμένουν άλυτα επί δεκαέξι ολόκληρα χρόνια, παύουν να είναι απλές διοικητικές εκκρεμότητες και μετατρέπονται σε βαθύ κοινωνικό αίτημα. Η δημιουργία του Δήμου Αιγών είναι ένα από αυτά.
Από το 2010, μετά την εφαρμογή του «Καλλικράτη», οι πρώην Δήμοι Μακεδονίδος, Βεργίνας και Μελίκης έπαψαν να αποτελούν αυτοτελείς αυτοδιοικητικές οντότητες και εντάχθηκαν στους Δήμους Βέροιας και Αλεξάνδρειας. Δεκαέξι χρόνια μετά, το αίτημα δεν έσβησε, αντίθετα, επιστρέφει πιο ώριμο, πιο οργανωμένο και πιο αποφασιστικό. Και αυτό δεν είναι τυχαίο. Όταν οι κάτοικοι μιας περιοχής επιμένουν στο ίδιο αίτημα επί τόσα χρόνια, όταν άνθρωποι διαφορετικών πολιτικών και κομματικών αφετηριών συναντώνται για να το διεκδικήσουν από κοινού και όταν το ζήτημα επανέρχεται διαρκώς στην τοπική κοινωνία, τότε δεν έχουμε μπροστά μας μια πρόσκαιρη πολιτική επιδίωξη.
Έχουμε ένα κοινωνικό αίτημα που ζητά επιτέλους να αντιμετωπιστεί με σοβαρότητα και χωρίς άλλες αναβολές. Στις 24 Αυγούστου 2026, στη Βεργίνα, πολίτες από την περιοχή, ανεξάρτητα από κομματικές τοποθετήσεις, συναντήθηκαν και έθεσαν ξανά στο επίκεντρο το πάγιο αίτημα για τη δημιουργία του Δήμου Αιγών. Στις 27 Αυγούστου, η Προσωρινή Συντονιστική Επιτροπή συνεδρίασε στη Βεργίνα και αποφάσισε τη δημοσιοποίηση της Διακήρυξης για τη δημιουργία του Δήμου Αιγών. Δεν χρειάζεται να αντιγράψουμε εδώ τη Διακήρυξη. Η ουσία της είναι ξεκάθαρη: μια κοινωνία αποφάσισε να περάσει από την προφορική διαμαρτυρία στην οργανωμένη διεκδίκηση.
Επί χρόνια οι πολίτες άκουγαν το «θα το δούμε», το «θα εξετάσουμε το θέμα», το «δεν είναι η κατάλληλη στιγμή», η κατάλληλη στιγμή όμως δεν ήρθε ποτέ, τα δεκαέξι (16) χρόνια είναι υπεραρκετά για να αποδειχθεί ότι η αναβολή από μόνη της δεν αποτελεί πολιτική λύση. Όταν ένα αίτημα επιμένει τόσο πολύ στον χρόνο, η πολιτεία οφείλει τουλάχιστον να το εξετάσει με σοβαρότητα, να ακούσει τους ανθρώπους και να απαντήσει με επιχειρήματα.
Ο προτεινόμενος Δήμος Αιγών δεν είναι μια αυθαίρετη γραμμή πάνω στον χάρτη. Είναι μια συγκεκριμένη γεωγραφική, κοινωνική και παραγωγική ενότητα και περιλαμβάνει τα χωριά: Δάσκιο, Ριζώματα, Πολυδένδρι, Χαράδρα, Ελαφίνα, Οικισμό Τιμίου Προδρόμου, Σφηκιά, Μετόχι, Βεργίνα, Παλατίτσια, Συκιά, Μελίκη, Νεόκαστρο, Παλαιό Πρόδρομο, Νέο Πρόδρομο, Αγία Τριάδα, Τριλοφιά, Αγκαθιά και Κυψέλη.
Πρόκειται για έναν τόπο με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, παραγωγική δραστηριότητα, φυσικό πλούτο και μια ιστορική κληρονομιά παγκόσμιας εμβέλειας. Εδώ βρίσκονται οι Αιγές και η Βεργίνα, ένας από τους σημαντικότερους ιστορικούς και αρχαιολογικούς τόπους της Ελλάδας και ολόκληρου του κόσμου. Και ακριβώς αυτή η μοναδική ιστορική ταυτότητα δημιουργεί μια αναπτυξιακή δυνατότητα που δεν πρέπει να μείνει αναξιοποίητη.
Το επιχείρημα της «μη βιωσιμότητας» χρειάζεται στοιχεία, όχι αφορισμούς
Από τη στιγμή που τέθηκε στο δημόσιο διάλογο η πρόταση για τον Δήμο Αιγών, ακούστηκε και η γνωστή ένσταση: «Δεν θα είναι βιώσιμος». Η συζήτηση αυτή είναι απολύτως θεμιτή, αλλά πρέπει να γίνει με στοιχεία και όχι με προκατασκευασμένα συμπεράσματα.
Οι τρεις πρώην Δήμοι Μακεδονίδος, Βεργίνας και Μελίκης συγκεντρώνουν, σύμφωνα με την Απογραφή του 2021, 12.476 μόνιμους κατοίκους. Είναι ένας πληθυσμός που δεν μπορεί να αγνοηθεί και ασφαλώς δεν επιτρέπει εύκολους αφορισμούς.
Βεβαίως, η βιωσιμότητα ενός Δήμου δεν κρίνεται μόνο από τον πληθυσμό. Κρίνεται από την οικονομική του βάση, τις υποδομές, την παραγωγική δραστηριότητα, τα έσοδα, τις ανάγκες, την αποτελεσματική διοίκηση και κυρίως τις δυνατότητες ανάπτυξης. Γι’ αυτό και η σωστή απάντηση είναι μία: να μελετηθεί σοβαρά και να αποδειχθεί με στοιχεία.
Αυτό που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό είναι να απορρίπτεται μια κοινωνική διεκδίκηση πριν καν εξεταστεί. Το «δεν γίνεται» χωρίς μελέτη δεν είναι τεκμηρίωση. Είναι απλώς μια άποψη. Και ας μην ξεχνάμε κάτι ακόμη: οι περιοχές αυτές είχαν αυτοδιοικητική υπόσταση και πριν από τον «Καλλικράτη». Οι πρώην Δήμοι Μακεδονίδος, Βεργίνας και Μελίκης λειτούργησαν ως αυτοτελείς Δήμοι. Επομένως, δεν συζητάμε για μια περιοχή που καλείται να αποδείξει για πρώτη φορά ότι μπορεί να σταθεί. Συζητάμε για την επανεξέταση ενός διοικητικού μοντέλου που εφαρμόστηκε πριν από δεκαέξι χρόνια και για το οποίο σήμερα οι ίδιοι οι κάτοικοι ζητούν αλλαγές.
Το μεγαλύτερο επιχείρημα δεν είναι το χθες. Είναι το αύριο.
Εδώ βρίσκεται, κατά τη γνώμη μου, η ουσία της υπόθεσης. Ο Δήμος Αιγών δεν πρέπει να κριθεί μόνο με διοικητικούς όρους. Πρέπει να εξεταστεί κυρίως με αναπτυξιακούς όρους.
Οι αρχαιολογικοί χώροι της περιοχής έχουν ήδη αποκτήσει πολύ υψηλή επισκεψιμότητα και η δυναμική αυτή μπορεί να γίνει ακόμη μεγαλύτερη. Οι Αιγές διαθέτουν μια διεθνή ακτινοβολία που ελάχιστοι ελληνικοί τόποι μπορούν να συναγωνιστούν. Το μεγάλο στοίχημα είναι αυτή η επισκεψιμότητα να μη σταματά στον αρχαιολογικό χώρο.
Ο επισκέπτης πρέπει να παραμένει στην περιοχή, να γνωρίζει τα χωριά μας, να επισκέπτεται τις τοπικές επιχειρήσεις, να αγοράζει τα προϊόντα των παραγωγών, να γνωρίζει την τοπική γαστρονομία, τη φύση και την πολιτιστική μας κληρονομιά. Έτσι ο πολιτισμός μετατρέπεται σε οικονομική δραστηριότητα και η ιστορία σε πραγματικό αναπτυξιακό κεφάλαιο.
Οι Αιγές δεν πρέπει να είναι απλώς ένας προορισμός. Πρέπει να γίνουν η αφετηρία μιας ολόκληρης αναπτυξιακής διαδρομής για την Ημαθία.
Και αυτή η ανάπτυξη δεν θα περιοριστεί στα όρια ενός νέου Δήμου. Αν αυξηθεί η επισκεψιμότητα στις Αιγές, θα ωφεληθούν η Βεργίνα, η Μελίκη και τα υπόλοιπα χωριά της περιοχής. Θα ωφεληθούν οι επαγγελματίες και οι παραγωγοί. Θα δημιουργηθούν νέες ευκαιρίες για επενδύσεις και θέσεις εργασίας. Και η οικονομική δραστηριότητα θα διαχυθεί στη Βέροια, στην Αλεξάνδρεια και σε ολόκληρη την Ημαθία.
Η ανάπτυξη δεν έχει δημοτικά σύνορα.
Γι’ αυτό ο Δήμος Αιγών δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί ως αφαίρεση από τους Δήμους Βέροιας και Αλεξάνδρειας. Πρέπει να αντιμετωπιστεί ως πρόσθεση στην αναπτυξιακή δύναμη ολόκληρου του νομού.
Η δική μου θέση είναι ξεκάθαρη
Έχω ήδη αρθρογραφήσει πριν από λίγες εβδομάδες σε ηλεκτρονικά και έντυπα μέσα για τη δημιουργία του Δήμου Αιγών. Και όσο περισσότερο ασχολούμαι με το ζήτημα, όσο περισσότερο εξετάζω τα δεδομένα και όσο περισσότερο εμβαθύνω στην ιστορική, κοινωνική και αναπτυξιακή του διάσταση, τόσο περισσότερο ενισχύεται η πεποίθησή μου ότι πρόκειται για ένα στοίχημα που μπορεί να αποφέρει σημαντικά οφέλη στον τόπο.
Η θέση μου είναι ξεκάθαρη: Ναι στον Δήμο Αιγών. Όχι επειδή θέλω να χάσει κάποιος άλλος Δήμος. Όχι επειδή πιστεύω ότι μια διοικητική αλλαγή από μόνη της λύνει όλα τα προβλήματα. Αλλά επειδή βλέπω μια πραγματική δυνατότητα να δημιουργηθεί ένας νέος αναπτυξιακός πυλώνας στην Ημαθία, με επίκεντρο έναν τόπο παγκόσμιας ιστορικής σημασίας.
Ως πολιτευτής της Ελληνικής Λύσης στην Ημαθία έχω τη δική μου πολιτική θέση και ιδεολογία, όπως κάθε δημοκρατικός πολίτης έχει το δικαίωμα να έχει τη δική του. Όμως ο Δήμος Αιγών είναι ένα ζήτημα μεγαλύτερο από τα κόμματα. Πρέπει να γίνει υπόθεση της κοινωνίας και όχι πεδίο κομματικής αντιπαράθεσης.
Και τώρα πρέπει να μιλήσουν οι ίδιοι οι κάτοικοι
Αν πραγματικά θέλουμε να κάνουμε μια σοβαρή συζήτηση, υπάρχει ένας παράγοντας που δεν μπορεί να απουσιάζει: οι ίδιοι οι άνθρωποι που ζουν στην περιοχή. Η πολιτεία οφείλει να εξετάσει την πρόταση, να ζητήσει μελέτες, να αξιολογήσει τα οικονομικά και διοικητικά δεδομένα, να εξετάσει τις υποδομές και να αποτιμήσει την πραγματική αναπτυξιακή προοπτική. Αλλά παράλληλα πρέπει να ακούσει και την κοινωνία.
Και γιατί όχι, εφόσον το θεσμικό πλαίσιο το επιτρέπει, να εξεταστεί ακόμη και η δυνατότητα διεξαγωγής δημοψηφίσματος στις περιοχές που προτείνεται να συγκροτήσουν τον Δήμο Αιγών, ώστε να καταγραφεί με τον πιο καθαρό και δημοκρατικό τρόπο η βούληση των κατοίκων.
Αν η πλειοψηφία θέλει Δήμο Αιγών, αυτή η βούληση πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Αν η πλειοψηφία δεν τον θέλει, και αυτή η απόφαση πρέπει να γίνει σεβαστή. Γιατί Δημοκρατία σημαίνει να ακούγεται η κοινωνία και να γίνεται σεβαστή η βούλησή της.
Οι Αιγές δεν είναι ένας τυχαίος τόπος
Υπάρχει, τέλος, και μια ιστορική διάσταση που δεν πρέπει να υποτιμήσουμε. Οι Αιγές δεν είναι ένας τυχαίος τόπος. Είναι η αρχαία πρωτεύουσα του μακεδονικού βασιλείου, ένας τόπος παγκόσμιας πολιτιστικής ακτινοβολίας, ένας τόπος άρρηκτα συνδεδεμένος με την ιστορία της Μακεδονίας και της Ελλάδας. Η Ελλάδα έχει κάθε λόγο να επενδύσει ακόμη περισσότερο στην ανάδειξη αυτού του μοναδικού ιστορικού κεφαλαίου. Και η δημιουργία του Δήμου Αιγών μπορεί να αποτελέσει ένα ακόμη εργαλείο προς αυτή την κατεύθυνση.
Η ιστορία δεν είναι μόνο μνήμη, είναι και ευθύνη και όταν αξιοποιείται σωστά, μπορεί να γίνει και μέλλον.
Ώρα να σταματήσει το «θα δούμε»
Δεκαέξι χρόνια είναι πολλά. Η περιοχή έχει περιμένει αρκετά. Δεν χρειάζεται άλλες γενικόλογες υποσχέσεις, άλλες αναβολές και άλλα «θα το εξετάσουμε».
Χρειάζεται μια σοβαρή, θεσμική και τεκμηριωμένη συζήτηση. Να εξεταστούν τα δεδομένα, να ακουστούν όλες οι απόψεις, να απαντηθούν οι ενστάσεις, να κατατεθούν επιχειρήματα, να μελετηθεί η βιωσιμότητα και να αποτιμηθεί η αναπτυξιακή προοπτική. Και πάνω απ’ όλα, να ακουστούν οι ίδιοι οι κάτοικοι.
Γιατί ο Δήμος Αιγών δεν είναι ένα αίτημα εναντίον της Βέροιας. Δεν είναι αίτημα εναντίον της Αλεξάνδρειας. Είναι ένα αίτημα υπέρ μιας περιοχής και, τελικά, υπέρ ολόκληρης της Ημαθίας.
Η Βέροια δεν χρειάζεται να φοβάται έναν ισχυρό Δήμο Αιγών. Η Αλεξάνδρεια δεν χρειάζεται να φοβάται την ανάπτυξη της περιοχής. Αντίθετα, όλοι έχουμε να κερδίσουμε από μια Ημαθία με περισσότερους αναπτυξιακούς πυλώνες, περισσότερες θέσεις εργασίας, περισσότερους επισκέπτες και περισσότερες ευκαιρίες.
Γιατί ένας τόπος είναι πραγματικά βιώσιμος όχι όταν απλώς επιβιώνει, αλλά όταν δημιουργεί προοπτική για τα παιδιά του. Και αυτό είναι το πραγματικό διακύβευμα: να μπορούν οι νέοι άνθρωποι να μείνουν στον τόπο τους, να μπορούν να εργαστούν, να δημιουργήσουν οικογένεια, να επενδύσουν και να αισθάνονται ότι το χωριό τους, η περιοχή τους, η Ημαθία τους έχει μέλλον.
Οι Αιγές έχουν ήδη γράψει ένα τεράστιο κομμάτι της ελληνικής ιστορίας. Η Βεργίνα έχει ήδη κατακτήσει μια ξεχωριστή θέση στον παγκόσμιο πολιτιστικό χάρτη. Τα χωριά μας έχουν ανθρώπους, παραγωγή, ιστορία και δυνατότητες. Τώρα μένει να αποφασίσουμε αν θα αφήσουμε αυτές τις δυνατότητες να παραμένουν αναξιοποίητες ή αν θα δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για να ανθίσουν.
Γι’ αυτό η συζήτηση για τον Δήμο Αιγών πρέπει να ανοίξει τώρα. Με σοβαρότητα, χωρίς αποκλεισμούς, χωρίς κομματικές αγκυλώσεις και χωρίς προκατασκευασμένες απαντήσεις. Να μελετήσουμε. Να συζητήσουμε. Να ακούσουμε τους πολίτες. Και να αποφασίσουμε.
Γιατί στο τέλος δεν θα κριθεί ποιος κέρδισε μια διοικητική αντιπαράθεση. Θα κριθεί αν κερδίσαμε ή χάσαμε μια ιστορική ευκαιρία. Και προσωπικά πιστεύω ότι η Ημαθία δεν έχει την πολυτέλεια να χάσει άλλη μία. Οι Αιγές έχουν ήδη γράψει ιστορία. Τώρα είναι η ώρα να γράψουν και το μέλλον.
Βασίλης Κωνσταντινόπουλος
Πολιτευτής Ημαθίας – Ελληνική Λύση
















