Κύριε Πρωθυπουργέ, κύριε Πρόεδρε της Νέας Δημοκρατίας. Αισθάνομαι την ανάγκη να σας ευχαριστήσω από την καρδιά μου. Όχι μόνο για την αποστολή που μου αναθέσατε σήμερα. Αλλά γιατί τα 12 χρόνια που βρίσκομαι κοντά σας, με πιστέψατε, μου δώσατε ευκαιρίες, με εμπιστευτήκατε.
Και εμένα αλλά και μια ολόκληρη γενιά νέων ανθρώπων που ήθελαν να βγουν μπροστά και να παλέψουν για την παράταξή μας. Άνθρωποι που σήμερα είμαστε στη Βουλή και στην κυβέρνηση, στην αυτοδιοίκηση ή στην πολιτική επιτροπή, γνωρίζουμε καλά ότι ανοίξατε την πόρτα, αλλά κυρίως ανοίξατε την καρδιά σας στη νέα γενιά. Μας εντάξατε στα ψηφοδέλτια, μας δώσατε δημόσιο βήμα, μας δώσατε την εντολή να πολιτευθούμε κρατώντας σφιχτά και ευλαβικά τις αξίες της Νέας Δημοκρατίας.
Κύριε Πρόεδρε,
Ανήκουμε όλοι αυτοί οι άνθρωποι, σε μια γενιά που βίωσε ολόκληρη την δεκαετία της κρίσης στη χειρότερη στιγμή για τη ζωή μας. Σε μια γενιά, που τελείωσε το Πανεπιστήμιο την ώρα που η Ελλάδα έμπαινε στα μνημόνια, συνειδητοποιώντας ότι τα όνειρά της, τα όνειρα που έκανε στα αμφιθέατρα, χάνονταν οριστικά. Μια γενιά, που όταν ταξίδευε στο εξωτερικό βίωνε τα στερεότυπα της κρίσης από συνομηλίκους της. Που όταν κλήθηκε να πιάσει την πρώτη της δουλειά, έβλεπε να ορθώνεται το πρώτο πελώριο κύμα ανεργίας και λουκέτων.
Που όταν βρήκε δουλειά, είδε μισθούς να συρρικνώνονται και επιχειρήσεις να κλείνουν τη μια μετά την άλλη. Οι μισοί από μας σχεδόν έφυγαν στο εξωτερικό. Οι άλλοι μισοί μείναμε εδώ να παλέψουμε. Δεν θα περιγράψω άλλο την εικόνα της Ελλάδας 10 χρόνια πριν. Όλοι εδώ μέσα θυμάστε σε τι κατάσταση ήταν η χώρα, η οικονομία, σε τι κατάσταση ήταν οι πολίτες, το κράτος, οι επιχειρήσεις. Όλοι θυμάστε ποια ήταν η εικόνα της Ελλάδας στους εταίρους μας.
Δείτε πού βρισκόμαστε σήμερα. Αυτό το σφίξιμο στο στομάχι στην ανάμνηση μιας Ελλάδας βυθισμένης στην κρίση, ανήκει πια στο βαθύ και μακρινό παρελθόν. Νεοδημοκράτισσες και Νεοδημοκράτες, τα καταφέραμε! Όλοι μαζί τα καταφέραμε! Σήμερα ζούμε σε μια Ελλάδα, με ισχυρή οικονομία που βγήκε οριστικά από οποιαδήποτε επιτήρηση και μ’ έναν Έλληνα υπουργό οικονομικών στο τιμόνι του Eurogroup.
Ζούμε σε μια Ελλάδα, με στρατιωτική υπέροχη σε αέρα και θάλασσα. Ζούμε σε μια Ελλάδα, που έφερε πίσω τα παιδιά της, τη γενιά του Brain Drain αλλά δημιούργησε και 560.000 επιπλέον θέσεις εργασίας για τα παιδιά της που έμειναν εδώ. Ζούμε σε μια Ελλάδα, με πανεπιστήμια ελεύθερα από καταλήψεις, μια Ελλάδα που αναβάθμισε, ανακαίνισε και στελέχωσε τα νοσοκομεία της, που ψηφιοποίησε το κράτος και τις υπηρεσίες που ταλαιπωρούσαν τον πολίτη, σε μια Ελλάδα που προστάτεψε τα σύνορά της σε θάλασσα και στεριά. Ζούμε στην Ελλάδα, που είναι μικρή στη στεριά αλλά μεγάλη στη θάλασσα, μια παγκόσμια ναυτιλιακή δύναμη που μεγαλώνει το στόλο της κάθε χρόνο και χαίρει σεβασμού σε κάθε λιμάνι του κόσμου.
Ζούμε σε μια Ελλάδα, που παράγει ξανά, που κατασκευάζει, που ζωντανεύει τη βιομηχανία της, που επιβραβεύει αυτόν που επενδύει, εξάγει, παράγει στην πραγματική οικονομία. Μια Ελλάδα, που άφησε οριστικά πίσω της την κρίση. Σηκώθηκε όρθια και στέκεται περήφανη, με έναν Πρωθυπουργό – τον Αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκο Μητσοτάκη στο τιμόνι αυτών των μεγάλων και δικαιωμένων, εθνικών και πατριωτικών επιλογών. Κύριε Πρόεδρε αυτήν την σύγκριση την γνωρίζω καλά. Ήταν ακριβώς 10 χρόνια πριν όταν μου αναθέσατε τα καθήκοντα αναπληρωτή εκπροσώπου της Νέας Δημοκρατίας, σε μια περίοδο που η δημόσια αντιπαράθεση με την κυβέρνηση της Αριστεράς ήταν καθημερινή και πολύ σκληρή.
Και μάλιστα σε μια περίοδο ιδεολογικής ηγεμονίας της Αριστεράς. Την Αριστερά που όμως στη συνέχεια ηττήθηκε. Με ιδέες που ηττήθηκαν και τελικά απορρίφθηκαν οριστικά από τον ελληνικό λαό. Μια Αριστερά που τώρα προσπαθεί να επιστρέψει και μάλιστα με επωνυμία εμφυλιοπολεμική και με ρητορική ακραία διχαστική. Μην μπερδευόμαστε λοιπόν, η μάχη που έρχεται δεν είναι απλά εκλογική. Είναι μάχη ιδεών. Οι δικές μας ιδέες, οι ιδέες της φιλελεύθερης κεντροδεξιάς, αναλλοίωτες στο χρόνο, ανθεκτικές και ταυτισμένες διαχρονικά με το Εθνικό Συμφέρον είναι αυτές που θέλουμε και επιδιώκουμε να επικρατήσουν.
Και αυτό είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα εκλογικό ποσοστό. Οι ιδέες μας είναι βασικό συστατικό για το όραμα της Ισχυρής Ελλάδας. Αυτό το όραμα υπηρετεί και υπηρετούσε πάντα η παράταξή μας, η παράταξη που ίδρυσε ο Εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής, η παράταξη που υπηρέτησε και συνέχισε ο Γεώργιος Ράλλης, ο Ευάγγελος Αβέρωφ, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ο Μιλτιάδης Έβερτ, ο Κώστας Καραμανλής, ο Αντώνης Σαμαράς, ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης. Και σήμερα ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος χάρισε στην παράταξη μεγάλες – ιστορικές νίκες, αυτοδυναμίες και 7 χρόνια συνεχούς πολιτικής κυριαρχίας.
Σε όλη αυτή τη διαδρομή, όλες οι γενιές Νεοδημοκρατών έχουμε να θυμηθούμε πολλά. Θέλω να σας ζητήσω, όμως, να θυμηθούμε ο καθένας από μας, ποια ήταν η στιγμή που ως νέο παιδί αποφάσισε να μπει στην οικογένεια της Νέας Δημοκρατίας. Ή την οποιαδήποτε στιγμή της ζωής του αποφάσισε να κάνει αυτή τη συνειδητή επιλογή. Να σκεφτούμε και να θυμηθούμε, ποια ήταν η στιγμή που μας έκανε να αισθανθούμε περήφανοι ως νεοδημοκράτες, τη στιγμή που η φλόγα του πυρσού έκαιγε πιο δυνατά μέσα στην καρδιά μας.
Για τον καθένα από μας, σε όποια γενιά κι αν ανήκουμε, η στιγμή αυτή είναι μοναδική και μας κάνει να χαμογελάμε, να πεισμώνουμε, μας κάνει αποφασισμένους να κερδίσουμε ξανά. Κοιταχτείτε μεταξύ σας, παλαιότερα και νεότερα στελέχη, θυμηθείτε τα κοινά σας βιώματα, θυμηθείτε τις μέρες και νύχτες που δουλέψατε μαζί σε μια οποιαδήποτε εκλογική μάχη της παράταξης. Θυμηθείτε τα αληθινά διλήμματα της κάθε κάλπης είτε σε βραδιές ήττας είτε σε βραδιές νίκης. Αυτά είναι τα βιώματα που χάραξαν, σφράγισαν, ρίζωσαν την πολιτική μας ταυτότητα. Την βαθιά μας πίστη και πεποίθηση ότι ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε στη σωστή πλευρά της ιστορίας.
Αυτά είναι τα βιώματα και οι αναμνήσεις είναι που μας κάνουν να νιώθουμε ότι άξιζαν τα χρόνια που αφιερώσαμε στη ΔΑΠ, στην ΟΝΝΕΔ, συνολικά στην παράταξη από μικρά παιδιά. Και όταν ξέρουμε – και νιώθουμε – ότι αξίζει, τότε έχουμε τον πιο σημαντικό λόγο να χαμογελάμε και να αισθανόμαστε αισιοδοξία και αυτοπεποίθηση. Νεοδημοκράτισσες και Νεοδημοκράτες, Η μάχη έχει ήδη ξεκινήσει. Ζητώ από όλους σας να έχουμε ψυχολογία νικητή. Να αποβάλλουμε κάθε ίχνος ηττοπάθειας. Και αυτή η αισιοδοξία οφείλει να είναι πανταχού παρούσα.
Να είναι στα χέρια που θα σφίξουμε και τα βλέμματα που θα ανταλλάξουμε, να μας συνοδεύει στα σπίτια που θα μπούμε, να είναι στον τόνο της φωνής μας όταν θα σηκώσουμε το τηλέφωνο – εμείς, οι οργανώσεις μας, τα γραφεία μας και οι εθελοντές μας, για να μιλήσουμε στον κόσμο που θέλουμε να μας εμπιστευτεί ξανά. Να είναι στα ψηφοδέλτια που πρέπει να γεμίσουν με νέο αίμα, με νέα στελέχη που θα πολιτευθούν για πρώτη φορά, όπως δόθηκε και σε μας η ίδια ευκαιρία 10 χρόνια πριν.
Άλλωστε, μην ξεχνάμε ότι στην Ελλάδα του 2030, οι 30άρηδες θα είναι τα παιδιά που γεννήθηκαν το 2000. Σε αυτούς πρέπει να δώσουμε τώρα την ευκαιρία να εκφράσουν και να εκπροσωπήσουν τη δική τους γενιά και να το κάνουν μέσα από τη δική μας παράταξη, μέσα από τα ψηφοδέλτια της Νέας Δημοκρατίας. Να τους δώσουμε βήμα, να οραματιστούν τη δική τους θέση, τη δική τους ζωή στην Ελλάδα του 2030 που χτίζουμε. Αυτή η αισιοδοξία, λοιπόν, σας ζητώ να είναι ζωγραφισμένη στα πρόσωπά σας για μια νίκη που ιστορία της παράταξης απαιτεί από εμάς.
Πάμε λοιπόν. Κρατώντας πάντα ψηλά τη γαλανόλευκη. Πάμε να πιστέψουμε στις δυνάμεις μας, στη δύναμη της βάσης μας, και σήμερα να φύγουμε από αυτήν την αίθουσα με φύλλο πορείας και την πιο σημαντική αποστολή που μας αναθέτει ο Πρωθυπουργός.
Η αποστολή μας είναι να ιδρώσουμε όλοι τη φανέλα της παράταξης και να μεταδώσουμε αυτήν την αισιοδοξία σε κάθε στέλεχός μας, σε κάθε φίλο και υποστηρικτή της Νέας Δημοκρατίας, σε κάθε φοιτητή ή συνταξιούχο, σε κάθε μητέρα ή πατέρα, σε κάθε εργαζόμενο ή επιχειρηματία, σε πόλεις, σε χωριά, σε βουνά και νησιά, από τους Οθωνούς ως το Καστελόριζο, από την Μεθώνη ως το Διδυμότειχο και από τις Σέρρες μέχρι τα Χανιά, σε όλη την Ελλάδα, ώστε όλοι μαζί, ενωμένοι, συσπειρωμένοι, να κάνουμε ολόκληρο το χάρτη της Ελλάδας ξανά γαλάζιο.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την εμπιστοσύνη σας.
