Συνέντευξη του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στον Alpha Radio 989 και τον δημοσιογράφο Γιώργο Ευγενίδη

Για τις δημοσκοπήσεις και για το πως μπορεί η ΝΔ να πλησιάσει τον στόχο της για επίτευξη αυτοδυναμίας 

Ο μόνος τρόπος είναι με όλο και περισσότερα παραδοτέα στους πολίτες, όλο και πιο πιστή εφαρμογή του προγράμματος για το οποίο εκλεγήκαμε και, βέβαια, επειδή ο κόσμος ψηφίζει, πρώτον, για το αν ήσουν,  αποδείχθηκες συνεπής σε αυτά που έκανες, αλλά και για το τι θες να κάνεις και πόσο πειστικός είσαι και για το πόσο κοστολογημένο είναι το πρόγραμμά σου, με βάση το τι πρόγραμμα θέτουμε για την επόμενη τετραετία. Οι δημοσκοπήσεις λένε δύο πράγματα για την ΝΔ. Και τα δύο έχουν την αξία τους. Το ένα είναι ότι είναι η πρώτη κυβέρνηση δεύτερης τετραετίας που μπορώ να θυμηθώ, που έχει τόσο μεγάλη διαφορά από το οποιοδήποτε δεύτερο κόμμα.

Εν πάση περιπτώσει, αυτή είναι η πολιτική πραγματικότητα και το οποιοδήποτε δεύτερο κόμμα, είτε είναι το ΠΑΣΟΚ, όπως ήταν σε μια χθεσινή δημοσκόπηση, είτε σε μια άλλη σήμερα της Interview, φαίνεται το εν αναμονή, υπό δημιουργία, κόμμα του κ. Τσίπρα, δεύτερο, αυτό δείχνει προφανώς τη θετική οπτική της αναγνώρισης πολλών πραγμάτων που έχουν γίνει. Υπάρχει, όμως, και μια άλλη ανάγνωση, η οποία είναι αυτή που είπατε: ότι απέχουμε, αν σκεφτεί κανείς ότι στην εκτίμηση ψήφου είναι πέριξ στο 30% στις τελευταίες 5-6 δημοσκοπήσεις η ΝΔ, απέχουμε κάποιες μονάδες από τον στόχο που είναι μια νέα αυτοδυναμία. Αυτό τι σημαίνει; Πρέπει να σκύψουμε το κεφάλι, να ολοκληρώσουμε το έργο μας, να βάζουμε εμείς την ατζέντα με βάση τα ζητήματα που θέτει η κοινωνία και όχι η Αντιπολίτευση και από εκεί και πέρα, οι πολίτες θα αξιολογήσουν τα πάντα και θα αποφασίσουν.

Για την ψήφο διαμαρτυρίας

Καταρχάς, εμείς έχουμε καθήκον να απευθυνθούμε και απευθυνόμαστε στο σύνολο των πολιτών. Υπηρετούμε το σύνολο της κοινωνίας, όπως κάθε κυβέρνηση και όταν αυτό το ξεχνάμε, τότε κάνουμε, προφανώς, ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που μπορεί να κάνει μια κυβέρνηση. Από εκεί και πέρα, όπως αντιλαμβάνεστε, ο στόχος είναι να πάρουμε το μεγαλύτερο δυνατό ποσοστό, να συνεχίσουμε να «παίζουμε» στο «γήπεδο» του θετικού λόγου και της παραγωγής πολιτικής. Και εν πάση περιπτώσει, αντιλαμβάνομαι τη δυσαρέσκεια κάποιων συμπολιτών μας για κάποια θέματα, με πρώτο και κυριότερο την ακρίβεια, δηλαδή το αυξημένο κόστος ζωής, αλλά νομίζω ότι η διαφορά του 2026 και, εν προκειμένω, του 2027, όταν και με το καλό θα γίνουν οι επόμενες βουλευτικές εκλογές, είναι ότι την δοκιμάσαμε ως χώρα την διακυβέρνηση ως αποτέλεσμα ψήφου διαμαρτυρίας. Τα είδαμε τα κόμματα διαμαρτυρίας στην εξουσία. Και νομίζω ότι δημιούργησαν πολλά περισσότερα προβλήματα από αυτά που έλυσαν και νομίζω ότι δεν έλυσαν κανένα πρόβλημα. Το μόνο καλό που προσέφεραν στον τόπο τα κόμματα αυτά όταν και ήρθαν στην εξουσία, είναι πως υπάρχει πλέον μέτρο σύγκρισης.

Για την επανεμφάνιση του Α. Τσίπρα ότι στόχος του είναι να είναι πρώτο κόμμα

Και δικαίωμά του να το πιστεύει. Εγώ δεν έχω ακούσει μέχρι τώρα κάποια κοστολογημένη πρόταση. Ή κάτι το οποίο να έχει αρχή, μέση και τέλος πολιτικά. Βλέπω μια επανάληψη της ρητορικής και της λογικής του κ. Τσίπρα πριν τη διαδικασία του rebranding. Νομίζω ότι οι δημόσιες εμφανίσεις του κ. Τσίπρα, όπως συνέβαινε και στο παρελθόν, είναι το προσωπείο ενός ανθρώπου που θέλει να είναι ευχάριστος, αλλά στην πραγματικότητα δεν έχει κάτι ουσιαστικό να πει. Το πρόσωπο του  κ. Τσίπρα, το αληθινό πρόσωπο του κ. Τσίπρα, είναι αυτό το οποίο βλέπουμε ξανά με αφορμή το πολύ πετυχημένο ντοκιμαντέρ των συναδέλφων σας, κ. Βαρβιτσιώτη και Δενδρινού.

Για τις προτάσεις του Α. Τσίπρα

Δεν υπάρχουν πατριωτικοί φόροι. Εμείς πιστεύουμε, ως κυβέρνηση και προσωπικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης και το εφάρμοσε ως Πρωθυπουργός, στις μειώσεις και καταργήσεις φόρων. Άρα, νομίζω ότι εκπροσωπώντας την κυβέρνηση που μείωσε ή κατήργησε 83 άμεσους και έμμεσους φόρους και αυτό θα συνεχίσει να κάνει μέχρι και την τελευταία ημέρα αυτής της τετραετίας, φιλοδοξώντας να το συνεχίσουμε μετά τις εκλογές, αν μας επιλέξουν πάλι οι πολίτες, έχουμε κάθε λόγο να κοιτάμε με μεγάλη καχυποψία έναν πρώην πρωθυπουργό, ο οποίος όταν είχε τη δυνατότητα αύξησε ή επέβαλε 30 φόρους, ή δηλαδή επέβαλε 30 καινούριους ή αύξησε τέλος πάντων συνολικά 30 φορολογικούς συντελεστές. Είναι ο πρωθυπουργός που θα καταργούσε τον ΕΝΦΙΑ και τον αύξησε και πολλές άλλες τέτοιες «πονεμένες» ιστορίες.

Για το αν «βολεύει» την Κυβέρνηση η επανεμφάνιση Τσίπρα

Ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει. Δημοκρατία έχουμε και όλοι μας κρινόμαστε από την κοινωνία, από τους ψηφοφόρους, από τους πολίτες. Αλλά πάει πολύ ο πρωθυπουργός επί των ημερών του οποίου «έσκασε» η ΔΕΗ και αν δεν ερχόταν η κυβέρνηση η δική μας να ξεκινήσει μια διαδικασία διάσωσης, θα πλήρωνε ο Έλληνας φορολογούμενος 6,5 δισεκατομμύρια -και ευτυχώς τα καταφέραμε και πλέον η αξία της συμμετοχής του Ελληνικού Δημοσίου είναι υπερπολλαπλάσια από εκείνη που ήταν το ’19, σε μια χρεοκοπημένη ΔΕΗ- να μιλάει για τη ΔΕΗ.

Και πολύ περισσότερο είναι προκλητικό, όχι προς εμάς, αλλά προς τους πολίτες, ο πρωθυπουργός που έκλεισε τις τράπεζες, που επέβαλε τα capital controls, που έκλεισε επί των ημερών του το χρηματιστήριο, που έδωσε τα δάνεια στα funds ―προσέξτε, δεν είναι μόνο οι τράπεζες που έκλεισαν― καθιέρωσε, θέσπισε τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς και ήρε την προστασία της πρώτης κατοικίας, να κουνάει το δάχτυλο στην κυβέρνηση που παρέλαβε τα κόκκινα δάνεια από το 45% εκατό του συνόλου των δανείων και τα έχει ρίξει στο 3,5%, έχοντας πάνω από 65.000 ρυθμίσεις στον εξωδικαστικό μηχανισμό.

Προσέξτε, για μένα πιο σημαντικό είναι το δεύτερο μέρος της απάντησής μου. Τι κάναμε εμείς. Εμείς δεν έχουμε μέτρο σύγκρισης τον Αλέξη Τσίπρα. Αλίμονο αν είχαμε τόσο χαμηλά τον πήχη. Όμως, κάθε κυβέρνηση κρίνεται από τη στιγμή που παρέλαβε και τι ίσχυε τότε σε μια χώρα και τι έχει κάνει μέχρι τώρα. Η Ελλάδα το ’19, όταν εξελέγη ο Κυριάκος Μητσοτάκης, δεν ήταν ένας οικονομικός παράδεισος. Συγκριτικά, όμως, κύριε Ευγενίδη, από το ’19 μέχρι σήμερα, συμφωνώ, προφανώς δεν έχει γίνει παράδεισος και έχουμε πολλά ακόμα να κάνουμε, αλλά προσέξτε, από το ’19 μέχρι σήμερα η Ελλάδα το ’19, όταν αναλάβαμε την εξουσία, ήταν η 27η χώρα στην Ευρώπη από τις 27 σε ανάπτυξη. 600.000 άνθρωποι που έχουν σήμερα δουλειά, τότε δεν είχαν δουλειά. Οι επενδύσεις έχουν αυξηθεί κατά 95% και ναι, είναι χαμηλά ακόμη οι μισθοί, αλλά νομίζω ότι είναι πολύ καλύτερα μια χώρα που έχει κατώτατο μισθό 920 από 650 και μέσο μισθό 1530 από 1100 ευρώ.

Για την δήλωση του κ. Δουδωνή ότι ο Α. Τσίπρας είναι πιο βολικός αντίπαλος και τη στάση του ΠΑΣΟΚ

Δεν νομίζω ότι έχει σχέση με την πραγματικότητα αυτή η διαπίστωση του κυρίου Δουδωνή και γενικά αυτό το οποίο ακούμε από το ΠΑΣΟΚ. Εμείς παίζουμε σε ένα άλλο γήπεδο από τον κύριο Τσίπρα, σε αυτό της αυτοκριτικής, της λογοδοσίας, του θετικού λόγου και του αποτελέσματος, το αν αυτό ικανοποιεί τους πολίτες θα το κρίνουν οι ίδιοι. Το ΠΑΣΟΚ επέλεξε να «μετακομίσει», επί των ημερών του κυρίου Ανδρουλάκη, στο γήπεδο στο οποίο παίζει εδώ και πάρα πολλά χρόνια ο κύριος Τσίπρας, αυτό του λαϊκισμού, των συνθημάτων και της παροχολογίας. Έχει αυτή τη στιγμή μια αυξημένη αγωνία το ΠΑΣΟΚ και το αντιλαμβάνομαι, γιατί συνήθως όταν παίζεις εκτός έδρας, έχει πλεονέκτημα ο γηπεδούχος.

Τι θέλω να πω; Το ΠΑΣΟΚ το οποίο πριν από περίπου δέκα χρόνια και λίγο πριν και λίγο μετά και επί των ημερών, δηλαδή, της αείμνηστης Φώφης Γεννηματά στη συνέχεια και επί των ημερών του Βαγγέλη Βενιζέλου, ήταν στον στόχο, ήταν το θύμα και της ρητορικής αυτής, μαζί με τη Νέα Δημοκρατία και της πολιτικής αυτής του ΣΥΡΙΖΑ. Δηλαδή, ήταν από την άλλη πλευρά που προσπαθούσε μαζί με τους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας να κρατήσουν την Ελλάδα στην Ευρώπη. Ξαφνικά αποφάσισε να συνομιλήσει με τους θύτες εκείνης της εποχής. Και γιατί το λέω αυτό; Να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Έκανε ένα συνέδριο πριν από περίπου ένα μήνα το ΠΑΣΟΚ.

Για το μόνο πράγμα που είχανε σπουδή, επιλογή τους, θα αξιολογηθούν γι’ αυτήν από τον κόσμο, ήταν να αποφασίσουν ότι δεν θα συγκυβερνήσουν με τη Νέα Δημοκρατία, λες και τέθηκε τέτοιο θέμα από εμάς ποτέ. Δεν ετέθη ποτέ κάτι τέτοιο. Και δεν είπαν, πρώτον με ποιους θα συγκυβερνήσουν και δεν είπαν πώς, με ποιο πρόγραμμα. Αλλά εν πάση περιπτώσει, αφού το δια ταύτα του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ ήταν με ποιους δεν θα συγκυβερνήσουν, επέλεξαν στο «με ποιους δεν θα συγκυβερνήσουν» όχι να βάλουν την κυρία Κωνσταντοπούλου, η οποία πολιτεύεται με αυτόν τον ακραίο τρόπο, όχι να πουν για τον κύριο Τσίπρα που έχει κάνει ό,τι έχει κάνει στη χώρα και εμφανίζεται πάλι με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, όχι να μιλήσουν για άλλα κόμματα, αλλά αποφάσισαν να αποκλείσουν μόνο την «κακιά» Νέα Δημοκρατία. Άρα, όπως στρώνει κάποιος, θα κοιμηθεί.

Σχετικά με το κράτος δικαίου και την επίσκεψη του Ευρωπαίου Επιτρόπου Michael McGrath

Πριν από περίπου 1,5 χρόνο, το 80% της κοινής γνώμης, λόγω μίας πρωτοφανούς προσπάθειας παραπληροφόρησης της κοινής γνώμης από την αντιπολίτευση και κάποια μέσα ενημέρωσης, για να μην «αδικούμε» τη «συνδρομή» κάποιων συναδέλφων σας, κύριε Ευγενίδη, είχε πιστέψει ότι υπήρχαν ξυλόλια στα βαγόνια του τραγικού δυστυχήματος των Τεμπών, ότι υπήρχαν εξαφανισμένοι νεκροί, εξαφανισμένα βαγόνια και γενικότερα είχαν πιστέψει όλη αυτή τη θεωρία των ξυλολίων, μία θεωρία η οποία είχε «ποτίσει» κυριολεκτικά ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της κοινής γνώμης. Γιατί τότε η αντιπολίτευση είχε προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί τη δικαιολογημένη ανάγκη και το δικαιολογημένο αίτημα της κοινωνίας για Δικαιοσύνη σε ένα τραγικό δυστύχημα.

Μια πραγματικά «πετυχημένη», μέχρι τώρα, προσπάθεια παραπληροφόρησης αντίστοιχου βαθμού, εδώ δεν μιλάμε για ένα τραγικό δυστύχημα, αλλά μιλάμε για ένα πολύ σοβαρό ζήτημα που είναι το κράτος δικαίου, είναι και για το κράτος δικαίου. Από τη μία, λοιπόν, πλευρά έχουμε τα κόμματα της αντιπολίτευσης, τα οποία δεν μένουν μόνο στις συκοφαντίες εντός συνόρων, εντός των τειχών, αλλά εξάγουν την προσπάθειά τους αυτή και στο Ευρωκοινοβούλιο μαζί με κάποιες οργανώσεις και κάποιες μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως για παράδειγμα οι «Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα» και κάποιοι άλλοι, οι οποίοι λένε ό,τι λένε, έχουν δικαίωμα να πουν ό,τι θέλουν να πουν, αλλά όλα αυτά δεν βασίζονται στην πραγματικότητα.

Και από την άλλη, που μας λένε ότι είμαστε οι τελευταίοι σε ζητήματα κράτους δικαίου στην Ευρώπη, προσέξτε ποιους έχουμε: Εγώ δεν θα αναφερθώ ούτε στην Κυβέρνηση, ούτε στον Πρωθυπουργό, ούτε στη Νέα Δημοκρατία. Έχουμε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Αυτός στον οποίον αναφερθήκατε σήμερα, ο κύριος McGrath είναι ο αρμόδιος επίτροπος για ζητήματα Κράτους Δικαίου. Είναι από την Ιρλανδία, έχει διατελέσει Υπουργός Οικονομικών. Δεν έχει καμία σχέση με αυτό το οποίο προσπαθεί να χτιστεί ως αφήγημα η αντιπολίτευση, το αφήγημα της παραπλάνησης και των «μηχανισμών παραπληροφόρησης» της κυβέρνησης.

Το ίδιο λέει συνολικά η Κομισιόν, η οποία λέει στην τελευταία της Έκθεση, για να δούμε και τη φετινή, μπορεί να είναι και καλύτερη, περιμένουμε, ότι η Ελλάδα έχει λιγότερες συστάσεις από 15 κράτη – μέλη. Άρα, είναι σίγουρα σε καλύτερη φάση από 15 κράτη – μέλη της Ευρώπης. Και το ίδιο πιστοποιεί η Διεθνής Διαφάνεια, ο ΟΟΣΑ και ο Economist. Και όλοι, λοιπόν, αυτοί έχουν «συνεννοηθεί» κατά την αντιπολίτευση, έχουν δημιουργήσει ένα «αόρατο νήμα» που τους συνδέει για να υπερασπιστούν το «ψευδές» -κατά την αντιπολίτευση- αφήγημα της κυβέρνησης.

Ποια είναι η πραγματικότητα; Η πραγματικότητα είναι ότι η Ελλάδα επί των ημερών του Κυριάκου Μητσοτάκη σε ζητήματα κράτους δικαίου και θα πω εγώ εν προκειμένω και στο δικό μου χαρτοφυλάκιο της ελευθερίας του Τύπου και των μέσων μαζικής ενημέρωσης, έχει σημειώσει θεαματική πρόοδο. Προφανώς και υπάρχουν και ζητήματα τα οποία πρέπει να τα δούμε πολύ προσεκτικά, θεσμικά ζητήματα. Αλλά συγκριτικά με το σημείο στο οποίο παραλάβαμε την εξουσία το 2019, με βάση όλες τις επίσημες εκθέσεις –όχι τις ατεκμηρίωτες υποκειμενικές, τις επίσημες αντικειμενικές εκθέσεις– η Ελλάδα έχει κάνει άλματα, όχι βήματα, άλματα προόδου.

Σχετικά με τη ρητορική της αντιπολίτευσης και την υπόθεση των υποκλοπών

Η διαφορά μας με το ΠΑΣΟΚ και τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης είναι ότι εμείς κάνουμε επίκληση αντικειμενικών εκθέσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Διεθνούς Διαφάνειας, του ΟΟΣΑ ή αποφάσεων της Δικαιοσύνης ενώ το ΠΑΣΟΚ και η υπόλοιπη αντιπολίτευση επικαλούνται δικές τους απόψεις με έναν θυμωμένο, εξοργισμένο και εμμονικό τρόπο.

Εγώ δεν θα προσπαθήσω σε εσάς και τους ακροατές να αποδείξω ότι έχω δίκιο με το επιχείρημα ότι επειδή το λέω εγώ ή ο Πρωθυπουργός ή η Κυβέρνηση έχουμε δίκιο. Εγώ κάθε φορά που μιλάω επικαλούμαι ή επίσημους αριθμούς, στοιχεία δηλαδή, δεδομένα όταν μιλάμε για την οικονομία, για τις θέσεις εργασίας, αντιλαμβανόμενος τα πολλά προβλήματα που υπάρχουν ακόμα. Όταν μιλάμε για ζητήματα Κράτους Δικαίου επικαλούμαι επίσημες εκθέσεις ή αποφάσεις της Δικαιοσύνης. Η αντιπολίτευση επικαλείται δημοσιεύματα και διάφορες θεωρίες.

Στην υπόθεση των επισυνδέσεων είτε αυτό έχει να κάνει με τις νόμιμες επισυνδέσεις, είτε αυτό έχει να κάνει με τα παράνομα λογισμικά, σε όλες αυτές τις υποθέσεις- για να συνεννοηθούμε– η Δικαιοσύνη για το κάθε σκέλος ξεχωριστά έχει λάβει κάποιες αποφάσεις.

Όταν λοιπόν θέλουμε να κάνουμε –αν ποτέ αποφασίσει η αντιπολίτευση να κάνουμε- σοβαρή κουβέντα σε ένα πολιτισμένο δημοκρατικό κράτος, θα πρέπει να ξεκινάμε από μία παραδοχή: Σεβόμαστε τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης. Όταν  έρχεται, λοιπόν, τρίτος κατά σειρά ένας ανώτατος δικαστικός λειτουργός, ο κύριος Τζαβέλλας που ήταν η υπόδειξη της Ολομέλειας των Δικαστών και των Εισαγγελέων στην Κυβέρνηση για να έχει το Ανώτατο αυτό αξίωμα στη Δικαιοσύνη και λέει ό,τι λέει, πρέπει να μάθουμε να το σεβόμαστε. Όπως εμείς ποτέ δεν είπαμε κάτι για μια απόφαση ενός Μονομελούς Πλημμελειοδικείου η οποία έχει εφεσιβληθεί, γιατί έτσι είχαμε υποχρέωση, αλίμονο αν λέγαμε κάτι, έτσι πρέπει να πορεύεται θεωρώ και η αντιπολίτευση αν θέλει να την πάρουν κάποια στιγμή στα σοβαρά.